Grzechòt

Widać w Polsce Lewandowscy to nie tylko gwiazdy sportu, ale również i świetni autorzy książek grozy. Grzechot wciaga od pierwszych stron i nie odpuszcza do samego końca. Jestem powolnym czytaczem, a wciagnęłam w dwa dni. Gorąco polecam, bo to idealna książka na lato!

Opowieść o nas, dzieciach, które nie zawsze słuchały rodziców czy starszych i pakowały się w kłopoty :) Groza i specyficzny czarny humor to podstawa tej opowieści - dialogi przypominały mi docinki bohaterów Stranger Things.

Książka wydana w piękny sposób, aż chce się więcej podobnych wydań na półce.

Maciej Lewandowski, autor Grzechota, to pisarz mi zupełnie nieznany. Mimo, że napisał już kilka książek to zupełnie mnie one omineły. W tej pozycji przyciągneły mnie i opis i okładka. Książka na szczęście okazała się niesamowita. Gorące kanikuły połączone z mrożącą krew w żyłach historią to wspaniała historia o dorastaniu, walce z przeciwnościami i sile przyjaźni. Autor co chwile mruga do czytelnika okiem związane z klasykami literatury i filmów grozy, ale osoby niezaznajomione też będą się świetnie bawić bo to idealna książka na start jeżeli nigdy się horrorow nie czytało.

Gdy ujrzałam książkę “Grzechót” Macieja Lewandowskiego to urzekł mnie nie tylko wygląd tej książki, ale obiecana zawartość. Z ciekawością zabrałam się do lektury.

To historia trzech przyjaciół, którzy spędzają swoje wakacje w morskich klimatach. Lecz czasami ciekawość dziecięca może zgubić. Jakub zakradając się do szopy zwariowanego sąsiada nie spodziewa się tego, co tam znajduje. Czarny zdezelowany samochód pozornie nie wydaje się w żaden sposób groźny. Jednak krążące historie o czarnej wołdze porywającej dzieci już zrobiły swoje. Zwłaszcza, że w każdej legendzie znajdziemy ziarno prawdy, a Jakub swoją ciekawością i nieostrożnością budzi coś, co powinno zasnąć na wieki..

Gdy byłam nastolatką słyszałam te historie o czarnej wołdze, która krąży po miastach i porywa dzieci. Sama słyszałam, jak rodzice używali tego argumentu by zdyscyplinować swoje pociechy. I wreszcie ktoś na podstawie tej historii z przeszłości napisał książkę. Nie ukrywam, że zaraz przypomniał mi się serial Stranger Things, w którym również głównymi bohaterami są dzieci. I zdecydowanie to ten sam poziom grozy. Jeśli ktoś ma wybujałą wyobraźnię i czytał tę książkę późnym wieczorem to czuć było to groźne napięcie. Autor świetnie sobie z tym poradził. To na pewno jeden z najlepszych horrorów jakie czytałam ostatnimi czasy. Ale nie jest to jeszcze to, co szukam. Chociaż może z wiekiem ciężej mnie po prostu przestraszyć? Na uznanie również zasługuje wygląd samej książki. Ostatnio wydawnictwo Mięta wydaje absolutne piękności. Nawet horror może zachwycać! Zdecydowanie robicie to dobrze. Podsumowując, polecam tę książkę miłośnikom grozy, a nawet jeśli Wam się nie spodoba to i tak ta książka będzie zdobić waszą biblioteczkę.

Przede wszystkim uwagę przyciąga ilustracja na okładce. Tajemnicza rozpadająca się chata, zdezelowany samochód i gąszcz lasu. Wszystko w bagiennej żółci i zieleni. Jakby książka skrywała jakąś okropną, ale ciekawą historię. Na pewno przerażającą. Jak się zaczyna czytać, to już początek pokazuje, że tak też jest. Autor zaczyna z piskiem opon i wcale się nie zatrzymuje. „Grzechòt” trzyma w napięciu, cały czas jesteśmy ciekawi: jak ta historia się skończy?!

Czy moim zdaniem warto dać szansę temu mało znanemu autorowi? JAK NAJBARDZIEJ! „Grzechòt” to świetny horror, ale trafi też do czytelników, którzy omijaja zazwyczaj ten gatunek.

Ostatnio odkryłem tego autora i okazało się, że bardzo mi się spodobała jego pisanina. Postanowiłem więc spróbować innych jego ksiażek. Grzechot to jego nowa powiesc, zupełnie inna od westernowego Półpacierza. Tutaj dużo jest nostalgii, mrugniecia okiem do czytelnika, dobrej zabawy znanymi strachami - wszystko to zbudowane w magiczny wakacyjny czas i kaszubskie klimaty. Świetne uzycie miejskich legend. Szkoda tylko, że taka krótka i niektóre postaci można by rozszerzyć, ale i tak świetnie się bawiłem przy Grzechocie. Czekam na kolejne pozycje!

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Autor miał bardzo ciekawy pomysł na wykorzystanie motywu czarnej wołgi i różnych strachów, którymi niegdyś straszno dzieci. Dodatkowo bardzo fajnie wybrał miejsce akcji, które nadaje powieści świetnego wakacyjnego klimatu. Bardzo podobało mi się wprowadzanie legend do fabuły, które nie były oczywiste, a dodatkowo czuć w nich grozę i budzą dodatkowy niepokój podczas lektury. Wszystko idealnie się ze sobą splata i komponuje.

Horror ma nie tylko świetny klimat, ale jest też bardzo wciągający. Wręcz nie chciałam go odkładać mimo, że czułam niepokój i strach co się zaraz wydarzy i w jakim kierunku zmierza akcja. Jest to raczej jeden z lżejszy horrorów jakie czytam i spokojnie młodzież może po niego sięgnąć, a może zwłaszcza oni powinni poznać jego treść by wyciągnęli ważną naukę z jego lektury. Właśnie to podoba mi się najbardziej - przesłanie jakie niesie w sobie cała historia.

Styl autora, to jak prowadzi historię oraz budowanie przez niego napięcia i klimatu horroru mi osobiście bardzo się spodobało. Nie ukrywam, że lektura powieści była świetną rozrywką i chętnie poznam inne dzieła autora - zarówno te przeszłe jak i przyszłe.

Ogromnie polecam Wam tą powieść! Zdecydowanie jest to wakacyjny must read! Zawsze możecie się skusić na wersję elektroniczną albo audiobooka więc nie przyjmuję wymówek o braku czasu albo miejsca w wakacyjnym bagażu.

To jak skusicie się czy jednak wolicie zjeść talerz wątróbki?

Lubicie lekkie horrory?

Jeżeli odpowiedzieliście twierdząco, oznacza to że „Grzechót” może się Wam spodobać 😊

📚Historia zaczyna się dość niewinnie. Wyobraźcie sobie początek letnich wakacji dwóch chłopców grających dość leniwie w piłkę i jak to często bywa, ta niesforna piłka nagle przelatuje na teren sąsiada. Ów sąsiad uważany jest za świra i dzieciaki trochę się go boją, ale piłkę trzeba odzyskać. Jeden z chłopców przeskakuje przez płot i zakrada się, jak robił to juz wiele razy... Jednak tym razem spostrzega szopę, mroczną i owianą tajemnicą. Czego więcej trzeba nastolatkowi? – oczywiście zakrada się do niej i zagląda do środka... Tak w jego życiu pojawia się Czarna Wołga i jej pasażerowie.

W mieście zaczynają znikać dzieci, oczywiście dorośli się trochę martwią, jednak cała historia dzieje się poza ich „radarem”. W wir wydarzeń wciągnięta jest trójka przyjaciół i jeszcze osiedlowy chuligan, jak się to dla nich skończy kiedy na karku czują odór śmierci?

📚Książka jak wspomniałam na początku jest soft horrorem, w którym odnajdzie się zarówno starsza młodzież jaki dorośli. Napisana jest dość lekkim i przystępnym językiem, dialogi są na poziomie a i sama kreacja bohaterów jest przekonująca.

📚Ta historia przypomina mi serial „Stranger Things” czy już dość stary dreszczowiec dla dzieci „ Czy boisz się ciemności?” jednak osadzony w Polskich realiach, nie jest wprost napisane który jest to rok, ale dzieci nie mają jeszcze komórek, używają jednak komunikatorów, do tego echa przeszłości jak monumentalne budynki czy stare boiska no i oczywiście wisienka na torcie Wołga ( która już w książce wspomniana jest jako starsza marka samochodu).

Co powiecie na młodzieżowy horror?

Nie lubię horrorów, wiele lat temu czytałam sporo książek z tego gatunku, filmów również wiele obejrzałam i nie ruszały mnie. Obecnie boję się własnego cienia, dlatego omijam wszystkie książki, które mogą być straszne. Mam nadzieję, że po lekturze “Grzechotu” to się zmieni i w końcu znów będę sięgać po powieści grozy.

Jednak książka, którą chcę wam przedstawić, jest wizualnie przepiękna, dopracowana w każdym szczególe i przyznaję, że nie tylko pięknie będzie się prezentować na półce ale również wciągnie w swoją historię już od pierwszej strony. “Grzechót” Macieja Lewandowskiego został wydany nakładem wydawnictwa Mięta, książka otrzymała barwione brzegi wraz z twardą oprawą, która po prostu zachwyca.

Jest to historia o dziecięcej ciekawości, o leniwym lecie, które zamienia się w walkę o przetrwanie, jest to również historia o przyjaźni, która postawiona przed obliczem śmierci, tylko się bardziej umacnia.

Tajemnica sprzed lat, upalne lato i ciekawość nudzącego się młodego chłopaka imieniem Jakub, doprowadziła go do starej szopy, w której znajduje się bardzo stare i zniszczone auto. Auto owiane wieloma tajemnicami i legendami, auto, którym było straszone nie jedno dziecko. Czarna Wołga stoi w szopie, bez kół, otoczona dziwną aurą i zapachem. Jakub przez przypadek rani się, a jedna kropla krwi budzi do życia dawno zapomniane upiory, które po raz kolejny, chcą siać strach w okolicy. Jakub nie wie, że ta jedna kropla krwi i ta jedna pamiątka z tej szopy, może doprowadzić go do walki o swoje życie. To, co obudził, nie nasyciło się jego krwią, chce jej więcej i nie nasyci się nią tak szybko, dlatego wyrusza na polowanie.

Jak byłam małym brzdącem, to straszono mnie różnymi historiami, bylebym tylko była grzeczna, czy to Babą Jagą, czy złą czarownicą, a nawet Czarną Wołgą bez klamek, która mnie porwie, jak nie będę siedziała spokojnie. Jednak powiedzmy sobie szczerze, co byśmy zrobili, jakby te historie okazały się prawdziwe?

Maciej Lewandowski właśnie jedną z tych historii opowiadanych przy rodzinnych stołach na Kaszubach, wskrzesił i opowiedział w całkiem nowy i ciekawy sposób. Nie chcę wam za dużo zdradzać, jednak nie mogę nie wspomnieć, że to historia o upiorach żądnych krwi, mogę się nawet pokusić o stwierdzenie, że w tej powieści występują swego rodzaju wampiry. A jak wiecie, lub nie, ja kocham historie o wampirach i właśnie w taki sposób odbieram tę historię. Jakbym miała w głowie cały czas “Horror” pewnie ciężko byłoby mi ją skończyć, jednak myśląc o niej, jako o książce fantastycznej o wampirach, już miałam inne podejście do niej.

Autor w genialny sposób buduje napięcie, udało mu się kilka razy przyprawić mnie o dreszcz niepokoju. Zazdroszczę wszystkim nastolatkom, którzy będą mogli po raz pierwszy wejść w ten świat z dreszczykiem. Co do tego dreszczyku, spodziewałam się czegoś bardziej porażającego. Po pierwszych stronach, które mnie wciągnęły i doprowadziły do kilku dreszczy, które przeszły po kręgosłupie, doszłam do tego, że już nie wzbudzała we mnie aż takich emocji ta historia. A szkoda, bo miała potencjał na naprawdę dobry horror. Jednak nie mogę powiedzieć, że była zła, była dobra i wciągająca, świetnie się przy niej bawiłam i chcę więcej takich historii.

Jeśli zastanawiacie się, czym jest tytułowy Grzechot, to polecam wam sięgnąć po książkę, ponieważ już na samym początku autor to wyjaśnia, a że nazwa pochodzi z kaszubskiego, to mogę się pochwalić, że jako rodowita Kaszubka nauczyłam się nowego słowa :)

Myślę, że mogę zakwalifikować książkę jako historię z dreszczykiem, idealną na letnią lekturę, którą można później opowiadać podczas ogniska w lesie, czyli w skrócie historia opowiedziana przez autora jest bardzo klimatyczna, a okładka i barwione brzegi to tylko świetny dodatek do niej. Dziękuję bardzo wydawnictwu Mięta za książkę.

Mimo, że już rzadziej sięgam po klasyczne horrory, dalej lubię sprawdzić co ciekawego wypluje polski rynek. Ostatnio trafiło na nowość od wydawnictwa Mięta. Maciej Lewandowski zaproponował w "Grzechocie" przejmującą i straszną opowieść o legendzie Czarnej Wołgi, o której nigdy nie słyszałem. Czuję, że autor mocno odnosił się do Stephena Kinga, mojego ulubionego autora. Wyłapać można tutaj ducha "To" czy "Christine", a wplótł w to kaszubskie legendy i strachy co nadało temu znajomy, swojski klimat. Książka została tez wydana we wspaniały sposób - malowane brzegi o dziwo pasują do horroru, twarda oprawa z matową teksturą i wspaniałe grafiki.

Polecam pozycję każdemu kto szuka dobrego thrillera, idealnego na lato. Na pewno się nie zawiedziecie.

Pamiętam jak miałam 13 lat i po raz pierwszy sięgnęłam po Stephena Kinga. Padło wtedy na Lśnienie, lektura była zarazem wciągająca, a strach i przerażenie, które wtedy doświadczyłam siedzi we mnie do dzisiaj.

Czytając Grzechóta miałam podobne uczucie - czułam się niczym młody Jakub, który musi stawić czoła swojemu przerażeniu i strachowi. Autor niezwykle łatwo potrafił wyciągnąć ze mnie tę dziecięcą część, która siedziała przerażona i czytała swoje pierwsze horrory. Lektura książki okazała się niezwykłym doświadczeniem, na pewno sięgnę po nowe powieści Lewandowskiego.

Nie mogłam inaczej.

Tę książkę musiałam pokazać na rolce, ma tak piękne wydanie z barwionymi brzegami, że aż nie można jej się oprzeć.

Warto mieć dla samego już wyglądu w swojej biblioteczce.

Kocham takie wydania i sukcesywnie je zbieram.

Wracając do meriutum jak już się napatrzycie to poczytajcie co sądzę o treści.

Czy mamy tu fanów twórczości Kinga?

Jeśli tak, to ta książka zdecydowanie jest dla Was.

Jeśli nie, sami się musicie przekonać.

Ja fanką Kinga nie jestem jeśli chodzi o książki, wolę Mastertona.

Bardzo łatwo mnie wciągnęła do swojego świata na samym początku.

Grupka młodzieży próbuje rozwikłać tajemnicę, coś wisi w powietrzu a dorośli przypominają legendy o Czarnej Wołdze oraz pani Piękjuszy.

O czarnej wołdze słyszałam nie raz za dziecka mimo, że się urodziłam już w latach dziewięćdziesiątych i wtedy grasowały czarne BMW.

No więc co by się stało, gdyby się do tej czarnej poczwary zbliżyć?

Tutaj z pomocą przychodzi autor i jego wyobraźnia, która stworzyła tę historię.

Miło przyznać, że Jakub mimo młodego wieku nie jest pierwszym lepszym naiwniakiem jak to często bywa w książkach dla młodzieży, które pozbawiają wszystkich rozumu.

Duży plus dla autora, że młodzież jest myśląca.

Z czasem im głębiej się zanurzałam w treść książki zaczęłam czuć się zmęczona i znużona, prawdopodobnie ze względu na bliskie podobieństwo do twórczość Kinga, który stosuje obszerne opisy i lubi przerysowywać budowanie napięcia (opis skrzypiących drzwi etc.).

Dlatego jak wspominałam wyżej, jeśli lubie pióro Kinga polubicie również twórczość Macieja Lewandowskiego.

Całościowo jak się już przebrnie przez wolniej toczącą się akcję książka jest godna polecenia, szczególnie dla młodzieży.

Wszakże gra ona główną rolę.

Wampiry i inne świry to jest to, co tu znajdziecie.

Nie brak także przekazu, odrobiny [Adres usunięty]ści i poświęconych stworzeń.

Tajemnicze zaginięcia na przestrzeni lat - z czym się wiążą?

Czy legenda jest prawdziwa?

Co lub kto stoi za rozwiązaniem zagadki?

Zanurzcie się w przygodę nad morzem bałtyckim i zbliżcie się do szopy, która skrywa sekrety ...

Nie od dziś wiadomo, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. W przypadku książki Grzechòt nie było wcale inaczej. Jeżeli dodamy do tego dziecięcą ciekawość to już mamy problem murowany.

Nie wiem czy można tak napisać o powieści grozy, ale bawiłam się świetnie. Historia toczyła się płynnie do przodu i z każdą stroną była odkrywana coraz mroczniejsza historia z dreszczykiem. Właśnie określiłabym to jako dreszczyk, trochę lekkiego niepokoju, jednak do strachu w moim mniemaniu trochę jej brakowało.

Plusem na pewno jest to, że jest to historia do połknięcia na raz, taka dość dobra lektura, na wieczór pod kocem. Oczywiście nie sposób nie wspomnieć o samym wydaniu: piękne zadrukowane brzegi, twarda oprawa i matowa okładka.

Jeżeli macie ochotę na dreszcz niepokoju w pięknym wydaniu, to polecam.

Uwielbiam horrory z dziećmi w roli głównej. "To" Stephena Kinga, serial Stranger Things czy "Magiczne lata" McCammona. Coś w tej nostalgii, w tym momencie przejścia między dzieciństwem a dorosłością, jest przyciągającego i najbardziej przerażającego. Nie inaczej jest z "Grzechòtem" Macieja Lewandowskiego - pozornie jedno nieposłuszeństwo ciągnie za sobą serię strasznych i mrocznych wydarzeń, od których wydaje się, że nie ma ucieczki. Autor co ciekawe nie korzysta z typowych strachów i potworów, ale sięga po kaszubski folklor i legendy, o których każdy gdzieś coś tam słyszał i straszy tą niby znajomą rzeczą, której zawsze się baliśmy. Groza idealna.

Czartyże na Kaszubach, piękne okoliczności przyrody i paczka przyjaciół Maja, Sławek i Kuba, którzy w czasie wakacji przeżywają przygodę swojego życia. W czasie gry w nogę, chłopcom ucieka piłka na podwórko ekscentrycznego, trochę szalonego Tomasza Winnickiego. W czasie poszukiwań piłki Kuba natrafia na stary samochód pozbawiony kół. Chłopiec zabiera na pamiątkę tej wyprawy świece zapłonową, element zardzewiałego wraku z garażu Winnickiego. Nagle życie Kuby się zmienia, słyszy głosy, ma nocne koszmary a jego ukochana kotka znika bez śladu. W czasie rozmowy z rodzicami słyszy o czarnej wołdze, która rzekomo porywała dzieci w tym siostrę szalonego Winnickiego. Czy legenda o czarnym aucie jest prawdziwa? Co spotka Kubę i jego przyjaciół?

"Grzechót" to horror, trochę powieść urban fantasy ale przede wszystkim to wciągająca opowieść w wakacyjnym stylu pełna grozy dla młodych ale też starszych czytelników. Jestem pod wrażeniem tej historii; czarna wołga porywająca dzieci, zjawy i upiory, kaszubskie legendy i małomiasteczkowy klimat to wszystko sprawiło, że nie mogłam się oderwać od tej książki. A w czasie jej lektury miałam ciarki na plecach, chociaż nie jeden horror już przeczytałam. Autor świetnie wykreował postaci, zarówno nastolatków jak i zjaw z zaświatów. Czuć było nawiązanie do mistrza powieści grozy Stephena Kinga i jego słynnej "Christine" co jest dla mnie śmiałym ale ale bardzo udanym posunięciem. "Grzechót" to genialna powieść grozy, mroczna duszna, która oplata swoimi mackami i trzyma za gardło do końca. Na uwagę zasługuje również piękne wydanie tej książki z malowanymi brzegami, które są piękne i mroczne. Polecam "Grzechóta" i czekam na kolejne książki autora.

Dzieci i ich ciekawość może zaskoczyć każdego, a na pewno ich samych.

Wakacje czas beztroski, zabaw, odkrywania tego co nieznane oraz przygód. Jakub przedziera się na działkę sąsiada, przemierza sad i znajduję starą szopę, a w niej auto bez kół. Przez nieostrożność kaleczy się, jednak macha na to ręką i wraca do domu. Jednak nie zdaje sobie sprawy, że tak mała kropla jest w stanie obudzić drzemiącą bestie. Do tego rodzice zaczynają im opowiadać historię co tylko wzbudza w nich większy strach. Postanawiają się dowiedzieć na własną rękę co tak naprawdę jest w szopie i jak to pokonać.

Książka może nie jest mega mocnym horrorem ale mnie zaciekawiła i czytało mi się z przyjemnością. Nawiązanie do czarnej wołgi, miejskich legend dodaje uroku bo za każdym razem ten motyw jest w inny sposób przedstawiany. Do tego brak tutaj zbędnych opisów mamy płynną akcję. Fajnie połączone, iż wszystko dzieje się w czasie wakacji gdzie dzieciaki mogą spokojnie zając się tym co lubią i jak spędzają czas. Bohaterowie ogólnie bardzo fajni, różnorodni w dodatku w grupie są zarówno chłopcy jak i dziewczyna. Widać ich upartość w dążeniu do celu bo nie idą po pomoc, a sami na własną rękę próbują rozwiązać zagadkę poświęcając swój wolny czas.

Na uwagę zasługuje również wydanie tej książki jest w twardej oprawie w dodatku z pięknie barwionymi brzegami.

Zakończenie było do przewidzenia ale i tak fajny czas spędzony z książka. Idealna na urlop.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

Grzechót to niezwykle nostalgiczna i równocześnie ogromnie przerażająca książka. Maciej Lewandowski inspiruje się tym co straszyło nas za dzieciaka, ale kumuluje ten strach w taki sposób, że przeraża nas i teraz, za dorosłego. Dodatkowo widać, że autor odrobił lekcje jeżeli chodzi o inspirację popkulturą, bo choć czuć tutaj znajome echa książek innych autorów czy seriale i filmy, całość jest niezwykle oryginalna.

Tegoroczne lato dla Kuby, Sławka i Mai będzie wyjątkowo ciężkie. W Czartyżach budzi się zło. I jest głodne. Trójka przyjaciół nieszczęśliwym splotem zdarzeń staje na drodze koszmaru i podejmuję walkę, by ochronić swoich bliskich. Czy wygrają to starcie? A wszystko zaczęło się od pewnej piłki, która wpadła w chaszcze po drugiej stronie płota na działce sąsiada. Ileż to podobnych sytuacji przeżyliśmy w dzieciństwie?

"Wy­obraź­nia ma to do sie­bie, że współ­gra z le­gen­da­mi, nie­sa­mo­wi­ty­mi hi­sto­ria­mi i upior­ny­mi opo­wie­ścia­mi."

Nie pomyli się ten kto powie, że ta książka jest idealna dla fanów serialu Stranger Things czy książek Stephena Kinga, bo nawiązania czuć bardzo wyraźnie. Mi klimatem najbardziej przypominała "Letnią noc" Dana Simmonsa. Mamy dzieciaki, które podejmują walkę ze złem. Oraz rodziców którzy nie zdają sobie sprawy z zagrożenia. Jest śledztwo prowadzone przez trójkę przyjaciół, które ma na celu odkrycie tego co stoi za zniszczoną Czarną Wołgą. Jest też kilka starć ze złem, które okazują się być wyjątkowo nierówne, jednak determinacja dzieci przewyższa wszystko. Giną kolejne osoby, makabrycznie i w wyjątkowo paskudny sposób. No i strach zaciskający swe macki na trójce przyjaciół, a czasu na rozwiązanie zagadki zostaje coraz mniej. Czym jest czarna wołga? Z pewnością nie tylko legendą miejską.

"Nie miał po­ję­cia, czym fak­tycz­nie była wołga, ale na pewno nie sa­mo­cho­dem. Nie takim praw­dzi­wym. Praw­dzi­we sa­mo­cho­dy nie po­ja­wia­ją się zni­kąd. Praw­dzi­wy­mi sa­mo­cho­da­mi nie jeż­dżą żywe trupy."

"Grzechót" to świetna przygoda, w której wyjątkowo mocno przebijają się horrowe wątki. Jako ten starszy czytelnik, nie zaliczający się już do grona młodzieży, nie poczułam się w żaden sposób znudzona, czy rozbawiona przewidywalnością fabuły. Wręcz przeciwnie - w każdej wolnej chwili z ogromną przyjemnością wsłuchiwałam się w głos lektora, by poznać kolejne elementy układanki. Bawiłam się przednie. Tempo akcji, ilość zawirowań, legenda o czarnej wołdze - wszystko to jest idealnie wyważone, misternie połączone i tworzy niebagatelną historię.

"Chło­pak do­sko­na­le wie­dział, że są na świe­cie lu­dzie ro­bią­cy po­twor­ne rze­czy. Nie­któ­rzy po­zo­sta­wia­li po sobie zło. Jak pięt­no albo echo. Cza­sem takie na­zna­czo­ne miej­sce lub przed­miot pro­mie­niu­ją, in­fe­ku­jąc in­nych."

Oczywiście nie można nie wspomnieć o przepięknym wydaniu książki. Matowa, delikatnie chropowata okładka i te niesamowite barwione brzegi. Idealnie współgrają z treścią i są ucztą dla oka. Nic tylko zakupić i czytać. Polecam. 🖤

{Współpraca z wydawnictwo_mieta }

Piękne wydanie i wspaniała opowieść, która przeniosła mnie do czasów dzieciństwa - kiedy bałem się ciemnej opuszczonej chaty, dziadek ze mną żartował i straszył mnie okolicznymi legendami o różnorodnych magicznych stworach i cały dzień spędzałem poza domem i jedynym moim zmartwieniem było co będzie na obiad. Ta książka i jej treść to czysta nostalgia, wehikuł czasu. Polecam każdemu, kto miał podobne dzieciństwo :)

"Grzechòt" to powieść, która zanurza czytelnika w mroczną atmosferę dziecięcych koszmarów i miejskich legend. Maciej Lewandowski z wirtuozerią snuje opowieść o Jakubie, młodym chłopcu, który w ciepłe wakacje odkrywa w starym sadzie swojego sąsiada pozbawione kół czarne auto. To, co zaczyna się jako niewinna dziecięca ciekawość, szybko przeradza się w przerażającą przygodę.

Autor z niezwykłą precyzją kreuje świat, w którym granica między rzeczywistością a legendą staje się niejasna. Powieść ta to nie tylko historia o czarnej wołdze, która stała się częścią polskiego folkloru, ale także głębsza refleksja nad konsekwencjami nieposłuszeństwa i przekraczania zakazanych granic a opisane wydarzenia sprawiają, że czytelnik zastanawia się, co by było, gdyby sam kiedyś nie posłuchał rodziców. Autor zręcznie łączy elementy horroru, nostalgicznych wspomnień i urban fantasy, tworząc powieść, która trzyma w napięciu do samego końca, jest jednocześnie nowa, jak i niepokojąco znajoma.

Podsumowując, "Grzechòt" Macieja Lewandowskiego to książka, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom horrorów i mrocznych opowieści. Jest to lektura, która nie tylko dostarcza dreszczyku emocji, ale również skłania do refleksji nad ludzkimi lękami i wierzeniami. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć 👻

„Tajemnice nie lubią być odkrywane i robią wszystko, by pozostać w ukryciu jak najdłużej. Ileż to razy ktoś przechodzi obok jakiejś niepozornej rzeczy, dziury w płocie, dziwnie wyrośniętego drzewa lub pęknięcia w ścianie, nim ku swojemu zaskoczeniu zauważy drobiazg wiodący do sekretu?”.

W gąszczu zarośli, w zapomnianej szopie czai się zło. Skryte przed ludzkim wzrokiem, uśpione, lecz nadal czujne. Wśród cuchnącego, oblepiającego brudu pod spłowiałym brezentem znajduje się czarny samochód. Siejąca strach Wołga, która wyczuwając świeżą, dziecięcą krew budzi się do życia. W sennej letniej miejscowości nikt już nie może czuć się bezpiecznie. Tajemnicze wydarzenia, zniknięcia i grupa młodych przyjaciół, którzy muszą samodzielnie stawić czoła realnemu zagrożeniu, złu w najczystszej postaci.

Legenda czarnej wołgi od lat wzbudza niepokój i przyprawia o ciarki. Nie dziwi więc, że autorzy tak chętnie sięgają po motyw znany z dziecięcych koszmarów i nastoletnich lat. Maciej Lewandowski oferuje nam o wiele więcej, bo nie tylko przywołuje dawne wspomnienia, ale także pokazuje, co by było, gdybyśmy kiedyś nie posłuchali rodziców i zbliżyli się do czarnej wołgi. "Grzechót", dzięki obrazowym opisom z łatwością wpływa na naszą wyobraźnię i utrzymuje w ciągłym napięciu. Już od pierwszych stron czułam, że będę zadowolona, ale to, co działo się w kolejnych rozdziałach, zaskoczyło mnie totalnie. Odczułam ten mrok niespiesznie wydzierający się z kart powieści, intensywny odór strachu i tajemnicy. Polubiłam te odważne dzieciaki, które mimo swoich lęków starały się zatrzymać to, co nieuniknione. Ich młodzieńczą ciekawość, niepozbawioną jeszcze wrażliwością, a przede wszystkim przyjaźń i wzajemną pomoc. Nie sposób uniknąć porównań do „Stranger Things” czy twórczości mistrzów grozy, w tym samego Stephena Kinga. Zresztą już na samym wstępie autor zaznacza, że między innymi właśnie te historie go zainspirowały. Dobrze wiedzieć, że na naszym rynku mamy autora, który w niczym nie odstaje od tych największych i w równym stopniu wywołuje dreszczyk emocji.

Witam Was moi drodzy w piątkowy wieczór i zapraszam na wycieczkę do krainy dziecięcej wyobraźni. Wyobraźni, która tak naprawdę potrafi opleść czytelnika swoimi szponami i nie puścić póki nie skończy się czytać tej niezwykłej historii. Książka hipnotyzuje, wprowadza w świat niezrozumiały dla wielu ludzi, odkrywa pokłady zła które czai się tuż obok a co za tym idzie pozwala poznać świat miejskich legend w których tli się ziarenko prawdy. Czytałam i miałam gęsią skórkę, niecierpliwie czekałam na rozwój wydarzeń i jak się rozstrzygnie ten nierówny wydawać by się mogło pojedynek. Czy skusicie się na niezapomnianą przejażdżkę i wsiądziecie do czarnej wołgi?

W czasie czytania czułam klimat Stranger Things i Goonies, ale bez tej amerykańskiej sztucznej nostalgii - wszystko swojskie, znane, "jak u babci". Autor umiejętnie gra atmosferą książki, bo szybko to co znane i pozytywnie kojarzone zostaje zastąpione przerażeniem i grozą. Świetnie użyty motyw miejskiej legendy, którą wszyscy znamy nadaje tej historii pewnego rodzaju autentyczności.

Powieść Macieja Lewandowskiego to jedna z książek, które w ostatnim czasie na nowo obudziły we mnie radość czytania i recenzowania! Mało tego! "Grzechót" szturmem wdarł się do ścisłej czołówki najlepszych książek tego roku, a nawet wspiął się na sam jego szczyt! Myślę, że nie przesadzę jeśli powiem, że to jedna z najlepszych książek ostatnich lat! "Grzechót" mnie bawił, rozczulał, zaskakiwał i powodował gęsią skórkę. Horror Pana Lewandowskiego to książka idealna po każdym względem!

Małe miasteczko na wybrzeżu, okres beztroskich wakacji. Grupka dzieci właśnie gra w piłkę. Jeden niecelny strzał i piłka ląduje na podwórku sąsiada uważanego za dziwaka i odludka. Jakub, najodważniejszy z grupki znajomych przeskakuje płot w poszukiwaniu utraconej piłki. Uwagę chłopca zwraca położona w zarośniętym sadzie stara szopa. Ciekawski chłopiec po wejściu do środka odkrywa pozbawiony kół stary, czarny samochód. Jeden nieprzemyślany ruch, kropelka krwi, która niezauważona wycieknie z malutkiej rany obudzi stare demony. Już za chwilę na miasteczko padnie cień strachu.

Powiem już na wstępie - "Grzechót" to papierowa perfekcja! Powieść Macieja Lewandowskiego to książka wręcz idealna! Horror, który przeniesie Was do całkiem innego wymiaru i zapewni wiele wrażeń. Mnie "Grzechót" zainteresował już w momencie kiedy tylko dowiedziałem się o wydaniu tej książki. Nie pomyślałem jednak, że będzie to aż tak dobra, idealna wprost powieść, która od razu zawita na pierwszym miejscu mojej prywatnej listy najlepszych książek tego roku. No ale po kolei! Pierwsze co przyszło mi do głowy to ogromne zaskoczenie! Z wielu tak naprawdę powodów. Jeszcze nie tak dawno temu książki, w których głównymi bohaterami były dzieci tak naprawdę omijałem szerokim łukiem. Nie umiałem wczuć się w ich lekturę i odczuć tego, co właśnie przeżywają dziecięcy lub nastoletni bohaterowie. Z czasem zaczęło się to zmieniać, a "Grzechót" pod tym względem po prostu zmiótł mnie z planszy. Kolejnym zaskoczeniem była atmosfera panująca w powieści, która przypominała klimat żywcem wyrwany z powieści Kinga! Tak właśnie! Wiele razy mówiłem, że z Kingiem w moim przypadku bywa naprawdę różnie i podchodzę do jego książek dosyć chłodno. Jednak w "Grzechocie" znalazłem wszystko to, co w Kingu uważałem za najlepsze! Każdy fan autora okrzykniętego mistrzem horroru będzie w przypadku powieści Macieja Lewandowskiego z pewnością w siódmym niebie! Kiedy tylko zacząłem lekturę książki, zapytałem sam siebie - czy właśnie trzymam w rękach polski odpowiednik "Christine"? Jednak szybko akcja ucieka w całkiem innym, i zdecydowanie jeszcze lepszym kierunku.

Kolejna wartość jaką niesie lektura "Grzechotu" to porcja wzruszeń i wspomnień z dziecięcych lub nastoletnich lat. Gra w piłkę, beztroskie zabawy z kolegami, codzienne problemy dzieci, malutka dawka strachu kiedy piłka wpada na ogród sąsiada i trzeba po nią pójść... Kto tego nie pamięta?! :) Podobnie jak bohaterowie książki pochodzę z mniejszego miasteczka i dorastałem na jego obrzeżach. Czytając "Grzechót" jak rzadko kiedy potrafiłem wczuć się w to, co właśnie robi i przeżywa Jakub i jego znajomi. Ta powieść wiele razy powodowała, że sam wracałem myślami do szczeniackich czasów. Autor sprawił, że wiele razy sam rozpływałem się nad jego książką.

Jednak atmosfera panująca w "Grzechócie" nie jest wyłącznie sielanką, która sprawi, że rozrzewnieniem będziecie wspominali dzieciństwo. Trzeba pamiętać, że powieść jest horrorem! I mimo, że krew raczej się tutaj nie leje, efektów gore nie spotkamy to i tak z całą pewnością każdy z nas odczuje na swojej skórze ciarki i gęsią skórkę! Autor otoczy nas typowo horrorową atmosferą, będzie regularnie pobudzał naszą wyobraźnię kolejnymi idealnie trafionymi opisami i zapachami! W tej powieści nic nie jest jednowymiarowe! Autor będzie perfekcyjnie działał na nasze zmysły i wyobraźnię!

Maciej Lewandowski przedstawia nam historię, która nawiązuje do miejskiej legendy, jaka krążyła wśród ludzi z pokolenia naszych rodziców. I tutaj kolejne skojarzenie! W pewnym momencie podczas lektury na myśl zaczął przychodzić mi "Koszmar z ulicy Wiązów"! W klasyku horroru nastoletni bohaterowie muszą mierzyć się z powracającym złem, któremu kres dawniej położyli ich rodzice. W "Grzechócie" młode pokolenie musi walczyć z upiorami, które również zostały pokonane lata temu.

"Grzechót" zapewni Wam wartką akcję, wciągającą historię, wiele zaskoczeń i wzruszeń. Jest to książka po prostu perfekcyjna. Idealnie napisana i pięknie wydana. Maciej Lewandowski czaruje, zaskakuje i powoduje w nas gęsia skórkę. "Grzechót" pozostanie z Wami jeszcze na długi czas po przeczytaniu książki i odłożeniu jej na regał. To powieść, którą z ogromną przyjemnością Wam polecam!

Czartyże, wieś na Kaszubach. Grupa dzieci spędza czas na beztroskich zabawach. Kiedy za płot sąsiada wpada piłka, Kuba nie zdaje sobie sprawy jakich odkryć dokona. Kilka dni później dzieciaki dowiadują się o „czarnej wołdze” - pewnej legendzie, którą kiedyś straszono wszystkie dzieci oraz przykrych wydarzeniach, w których udział brał szalony sąsiad Winnicki - właściciel ogródka, w którym przez przypadek znalazł się Kuba. Na dodatek chłopca zaczynają nawiedzać dziwne wizje. Co skrywa się w starej szopie sąsiada? Do jakich wydarzeń dojdzie? Czy dzieciaki będą w stanie przeciwstawić się złu?

Bardzo ciekawy pomysł na horror dla młodszego czytelnika. Mnóstwo w tej książce inspiracji powieściami Stephena Kinga, zresztą autor w przedmowie sam zwraca czytelnikowi uwagę na fakt, że jest jego absolutnym fanem. Ciekawy pomysł z rozbudowaniem legendy o czarnej wołdze. Kto z nas nie słyszał o niej w dzieciństwie?

Książka pięknie wydana, w twardej oprawie z barwionymi brzegami. Świetny pomysł na prezent, trzymająca w napięciu przygoda. Choć inspiracja Kingiem trochę mnie tutaj raziła (osobiście wolałabym coś odkrywczego) to jednak muszę przyznać, że autor dał z siebie wszystko i wyszło to bardzo ciekawie. Wciągające te kaszubskie przygody.

Książka zamiast kwiatka

"Grzechót" to pełen napięcia horror, od którego nie sposób się oderwać. Letnie zabawa młodego Jakuba szybko zamienia się w przerażającą walkę o życie, będzie musiał stanąć przeciwko demonicznym mocom i przerażającemu złu, które czai się w sąsiedztwie. Okazuje się, że Czarna Wołga to nie tylko głupia legenda, którą straszy się niegrzeczne dzieci. Dla fanów horrorów pozycja obowiązkowa!

Wydaje mi się, że książkowy horror ostatnio przeżywa jakieś odrodzenie. Czy to w eksperymentalnej wersji czy bardziej klasycznej - ludzie po prostu częściej i chętniej sięgają po ten gatunek. Autorzy wykorzystując różne spojrzenia starają się gdzieś znaleźć na tym gatunkowym spektrum i wydaje mi się, że Maciej Lewandowski z "Grzechòtem" znalazł idealny punkt zaczepienia między nowoczesnością, a klasyką. Czuć w tej książce klimat powieści Stephena Kinga czy serialu Stranger Things, ale również autor wykorzystuje mało znany folklor czy historię i robi z niej głównego bohatera swojej powieści. Bardzo to odświeżające i po prostu chce się czytać, bo napisane to jest przy okazji lekko i przyjemnie - mimo wszechobecnej grozy.

Pierwsze co przykuło moją uwagę w sklepie to okładka. Barwione brzegi, ale nie w kolorowe kwiatki, a w straszydło, wygladające niczym zjawa z gry Wiedźmin. Opis też mi bardzo przypasował - skojarzyło mi się z książkami Kinga czy Simmonsa - tylko akcja zamiast w Maine dzieje się na Kaszubach. I to umiejscowienie akcji "Grzechòta" jest chyba najlepszą częścią książki. Maciej Lewandowski w niezwykły sposób sięga po kaszubskie legendy i wierzenia. Robi z nich centrum przerażającej przygody, która spotyka Jakuba pewnego gorącego lata. Książka jest niezwykle nostalgiczna i wciągajaca - nie sposób się oderwać.

Książkę miło wziąć do ręki. Robi świetne pierwsze wrażenie. Ma nastrojową okładkę w barwach jesieni i ostatnio bardzo popularne barwione brzegi. Na okładce jest tajemnicza szopa, a w niej stare auto. Widać krew. Barwione brzegi ozdobione są księżycem, drapieżnie wyglądającymi konarami drzew i upiornym kościotrupem. Z tyłu okładki też widnieje szopa, ale widziana z drugiej strony, a w drzwiach stoi mroczna postać. To wszystko wprowadza nas do treści książki. "Grzechót" bowiem jest horrorem.

Samochód z okładki to czarna wołga. Dojrzałym czytelnikom na pewno kojarzy się to z opowieściami z dzieciństwa. Czarna wołga była straszakiem na nieposłuszne dzieci. "Nie oddalaj się od domu, bo cię porwie czarna wołga" - mówili dorośli. A co by było, gdyby taka czarna wołga stała dziś w szopie u sąsiada? Chcielibyście do niej podejść? Zajrzelibyście do środka? Co by się wtedy stało?

Tajemnice czarnej wołgi pozna główny bohater tej opowieści Kuba. Pewnego dnia zbliży się do wraku auta. Samochód, który początkowo nie ma silnika i kół, z biegiem czasu staje się groźnym przeciwnikiem. Kuba musi zwalczyć zło, które przywołał. Towarzyszą mu i pomagają jego przyjaciele, Maja i Sławek. Ta trójka dzieciaków przeżyje naprawdę niesamowite przygody. Będzie musiała zmierzyć się z potwornym kierowcą i strasznymi pasażerami tego upiornego auta. Oprócz nich chwile grozy przeżyje też ich szkolny prześladowca Sebastian. I niestety inne dzieci oraz zwierzęta. Książka jest horrorem, więc scen trzymających w napięciu, potwornych postaci nie z tego świata i makabrycznych opisów jest naprawdę sporo. Dzieci znajdują sprzymierzeńców, a historia kończy się szczęśliwie. Choć nie dla wszystkich.

Powieść bardzo mi się spodobała, pomimo tego że rzadko czytam czy też oglądam horrory. Od pierwszego rozdziału zostałam wciągnięta w wir akcji i byłam niesamowicie ciekawa, co będzie dalej. A książka cały czas zaskakiwała. Wątki nie były przewidywalne. Napięcie ciągle rosło. Zaginiona wieś, Pani Piękjusza, duch lasu, no i czarna wołga - wszystko to mnie urzekło. Autor stworzył historię, która naprawdę potrafi zainteresować i przestraszyć. A może i czegoś nauczyć. Powieść pokazuje bowiem, że takie wartości jak odwaga czy przyjaźń wciąż są warte zachodu. Najlepszy jest jednak ten niesamowity klimat grozy! Gdy w pokoju Kuby otwierały się drzwi szafy, czułam dreszcze. Opisy zapachów, wyglądu upiorów, czy ich dotyku były bardzo sugestywne. Działały na wyobraźnię.

To naprawdę świetna książka! Spodoba się czytelnikom w każdym wieku, ale polecam ją przede wszystkim ludziom młodym. Oczywiście takim, którzy nie boją się makabrycznych horrorów. Myślę, że tak pięknie wydana powieść może być dobrym prezentem dla nastolatka lubiącego grozę.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Horror w starym kingowskim stylu, ale na szczęście nie zżynający okrutnie od mistrza, ale dający sporo od siebie i to w ciekawy sposób. Maciej Lewandowski umiejętnie korzysta z miejscowych legend, strachów i miejskich/wiejskich legend - ta groza i niepewność już od początku książki towarzyszy czytelnikowi i trzyma do samego końca.

Nic nie dzieje się bez przyczyny. Zawsze gdzieś tkwi powód, ale dostrzegany bywa czasem zbyt późno. Podobnie jest ze złem, samo z siebie nie powstaje, gdzieś ma swoje źródło. Jednak zauważany jest zbyt często gdy już czuje się pewnie i nie kryje się ze swoją obecnością.

Co by było gdyby Jakub nie wszedł do zaniedbanego ogrodu sąsiada? Nie wziąłby czegoś, co nie należało do niego i szybko straciło swój kuszący urok? Cena, jaką zapłaci za ten nierozważny krok jest dużo większa niż mógłby pomyśleć. Wystarczyła odrobina krwi by zbudziło się coś, co czekało by znowu o sobie przypomnieć. Pamięć ludzka nie do końca jest tak zawodna jak się wydaje, ale to, co w niej zostaje nie oddaje w pełni z czym przyjdzie się zmierzyć Kubie i nie jedynie jemu. Coś zaczyna o sobie przypominać, nie pozwala zapomnieć o sobie i żyć tak jak do tej pory temu, kto nieświadomie pomógł bestii wydostać się z letargu. Czy powtarzane od pokoleń mity mogą być prawdziwe? A jeśli tak to w jaki sposób można pokonać zło? Podobno w legendach kryje się ziarno prawdy, tyle, że w tych, których właśnie jest uczestnikiem Kuba ma postać koszmaru i to nie sennego, lecz bardzo rzeczywistego. Czy komuś uda się pokonać to, co przywozi z sobą czarna wołga?

Sugestywna okładka. Historia, która budzi gęsią skórkę już na samym początku. Następnie rozwinięcie akcji. No i oczywiście finał. Do tego oczywiście klimat, jedynej w swoim rodzaju grozy, wpełzającej pod skórę prawie od razu i powodujący gęsią skórkę jeszcze długo po zakończeniu czytania. „Grzechót” wcale nie jest tytułem na wyrost, gdyż od samego początku coś daje znać o sobie i ani na moment nie cichnie, wprost przeciwnie narasta. Jednak to nie wszystko, do tego trzeba jeszcze dodać wątek przygodowy oraz oczywiście cień legend miejskich i nie tylko, podkreślający główny motyw. Mogłoby się wydawać, że tam gdzie bohaterami są młodsi wiekiem rozmyje się atmosfera napięcia i koszmaru. Nic bardziej mylnego. Marcin Lewandowski odwołuje się do naszych lęków jeszcze z czasów dzieciństwa, różnorodnych zasłyszanych opowieściach, jakich nie powinniśmy słyszeć oraz całej gamy ostrzeżeń kiedy nie słuchaliśmy dorosłych. „Grzechót” to, coś więcej niż suma wszystkich dawnych strachów i mitów oraz tych jak najbardziej teraźniejszych odczuwanych bez względu na wiek. Nie lubię porównywać autorów do siebie, ale czytając najnowszą książkę Marcina Lewandowskiego otrzymujemy lekturę na równie z mistrzami grozy i nie tylko. Odnajdujemy nastrój horroru, urban fantasy, po części również gotyckość czyli to, co sprawia, że wprost pochłaniamy książkę.

Nie jestem typem czytelnika, który w trakcie lektury lubi się bać. Jednak niezmiennie w pochmurne jesienne wieczory mam ochotę poczuć dreszczyk niepokoju i wychodzę ze swojej strefy komfortu. Tym razem wybór padł na książkę Macieja Lewandowskiego. Czy ktoś pamięta mroczną legendę królującą na polskich ulicach, czyli opowieści o czarnej wołdze? Ja jeszcze się na nią załapałam, chociaż częściej straszyli mnie nią dziadkowie niż rodzice. Zainteresowała mnie książka Grzechòt, ponieważ Autor przyznał, że jego również legenda napawała lękiem, więc postanowił osnuć fabułę właśnie wokół tajemniczego samochodu… Dodatkowo akcja rozgrywa się w małej nadmorskiej miejscowości na Kaszubach, a tam miałam kiedyś rodzinę. Rozsiadłam się więc w fotelu i rozpoczęłam sentymentalną podróż w upiorne… nieznane.

„Ciekawość to pierwszy stopień do piekła”. Ten, kto wątpi w słuszność tego stwierdzenia powinien zasiąść do lektury Grzechòt, a przekona się, że w starych mądrościach ludowych zawsze jest ziarno prawdy. O tym, że zbytnia ciekawość nie popłaca, na własnej skórze przekonał się Kuba. Latem, kiedy najwięcej jest wolnego czasu, ale rodzice i tak potrafią zagonić do domowych obowiązków i lepiej zejść im z oczu chłopak wraz z najlepszym przyjacielem grał w piłkę. Kiedy ta wpadła na sąsiednią posesję w ślad za nią przeskoczył przez płot. Na działce zdziwaczałego sąsiada jego wzrok przyciągnęła stara szopa i z niewyjaśnionych przyczyn kusiła tak bardzo, że postanowił do niej zajrzeć. Czuł ogromny przymus, choć intuicyjnie wiedział, że nie powinien tego robić. To był jego pierwszy błąd. Stary samochód bez kół zrobił na nim spore i dość nieprzyjemne wrażenie. Nie powstrzymało go to jednak przed zabraniem z szopy „pamiątki”. To był jego następny błąd. Trzecim było przypadkowe skaleczenie się. Krwi było niewiele, ale jej zapach obudził coś, co okazało się jej bardzo spragnione.

Jak wspomniałam, nie za bardzo lubię się bać, więc nie jestem głównym odbiorcą horrorów, ale od czasu do czasu lubię sięgać po ten gatunek. Grzechòt ma mroczny klimat, który odczuwalny jest, tym bardziej że akcja rozgrywa się w okresie letnim, który dobrze i miło się kojarzy: ze słońcem, słodkim lenistwem, brakiem szkolnych uciążliwych obowiązków, ze wszystkim, co pozytywne, a nie z walką ze złem na śmierć i życie. Złem potężnym, przerażającym i świeżo przebudzonym, z którym nie da się negocjować. Kuba wraz z dwójką oddanych przyjaciół dzięki swojej wrażliwości widział i czuł więcej niż inni, ale również i na dorosłych padł blady strach, kiedy w niewyjaśnionych okolicznościach zaczęły ginąć zwierzęta i dzieci. Ożyła zapomniana legenda. Tylko nieliczni słyszeli warkot zdezelowanego czarnego auta sunącego po drodze, tylko wybrani słyszeli piękny, kuszący i wabiący do samochodu śpiew.

Przyznam, że rzeczywiście były momenty, w których ścinała mi się krew w żyłach, a dreszcze biegały po plecach jak stado rozdrażnionych pająków. Podobały mi się odniesienia do dawnych wierzeń i podań nie tylko kaszubskich, ale i ludowych, jak również osnucie fabuły wokół legendarnej czarnej wołgi. Cała historia była spójna, fascynująca a odkrywanie przez młodych, kto siedzi w czarnym przerażającym aucie, przypominało zagadkę kryminalną rodem Z Archiwum X. Opisy były bardzo plastyczne, przez co miało się wrażenie, że z kart książki przebija odór zgnilizny, czuje się zapach rozkopanego grobu, krwi, smród oleju silnikowego i zimny niespodziewany dotyk na karku, który sprawiał, że serce na moment zamierało. Dobrze się bawiłam podczas lektury, a co o niej sądzą koneserzy gatunku – nie mam pojęcia, ale na moje skromne potrzeby dostałam wszystko, co chciałam, czyli rozrywkę z dreszczykiem na kilka ponurych wieczorów.

Muszę również wspomnieć, że Wydawnictwo Mięta bardzo się postarało. Horror został przepięknie wydany. Wzrok przyciąga nie tylko okładka, ale również barwione brzegi. Dodatkowo książka ma twardą oprawę i została wydrukowana na grubym papierze, więc może sycić oko, stojąc dumnie na regale w domowym zaciszu.