Gniazdo

Interesujący thriller, który zaskoczył mnie finałem. Autorka buduje napięcie praktycznie od pierwszej strony.

Może nie była to wyjątkowa książka, ale wciagnęła mnie na tyle, że byłam ciekawa jak akcja się rozwinie.

Można przeczytać.

„Kiedy pomaga się innym, człowiek nie ma czasu ani energii na użalanie się nad sobą”

„Gniazdo” to debiut literacki Anny Stańczyk. Bardzo lubię debiuty, bo niezależnie od tego, czy jest udany, czy też nie, zawsze wniesie jakiś powiew świeżości i często podczas czytania takiej książki staram się przymykać oko na niedociągnięcia. Tutaj to nie było konieczne, bo thriller w mojej ocenie wypadł doskonale. Gdybym nie wiedziała, że to debiut, uznałabym, że tę książkę napisała doświadczona autorka. Wszystko mi się w „Gnieździe” podobało. Prowadzenie narracji, skomplikowana intryga kryminalna i finał, którego nie przewidziałam. Pomimo że wiele kryminałów i thrillerów w swoim życiu przeczytałam, to udało się autorce wyprowadzić mnie w pole, także brawa dla Pani Ani i czekam na kolejne jej książki. Uwagę tego oryginalnego thrillera zwraca piękna i oryginalna okładka. Jedyne zastrzeżenie, jakie mam to do wydawcy. Czytanie książki utrudnia jej niezbyt poręczny format, ale na szczęście czcionka jest dość przyjazna.

W „Gnieździe” akcja początkowo toczy się powoli i ten spokój chwilowo mnie zmylił, lecz podskórnie czułam, że są to tylko pozory.

Dwa lata temu Majka uległa nieszczęśliwemu wypadkowi podczas wspinaczki bez zabezpieczenia. Upadek z wysokości spowodował uszczerbek na jej zdrowiu, nie tylko fizycznym, ale także psychicznym. Z wykwalifikowanej fizjoterapeutki, kobieta zmieniła się we wrak człowieka. Mimo upływu czasu i leczenia, wciąż cierpi na zespół stresu pourazowego. Gdy przedawkowuje leki, mąż umieszcza ją zakładzie psychiatrycznym, gdzie zostaje poddana nowatorskiej terapii, która niespodziewanie uchyla drzwi do jej przeszłości wypartej z pamięci. Mąż, któremu przeszkadza w planach wspinaczkowych stan psychiczny Mai, w ramach terapii postanawia przywieźć ją wraz z dwójką przyjaciół na miejsce wypadku. Wizyta w Podzamczu ma ostatecznie pomóc kobiecie w uporaniu się z traumą i powrotem do normalnego życia. Wygląda na to, że wszystko zmierza w dobrym kierunku, aż do momentu, gdy Maja znika w niewyjaśnionych okolicznościach podczas widowiska rekonstrukcji bitwy pod zamkiem. Zamroczeni alkoholem uczestnicy imprezy nie mają pojęcia, co się z nią stało. Tajemnicze zniknięcie postanawia wyjaśnić wnikliwa pani sierżant Sara Wilczek, która nie wierzy w dobre intencje znajomych kobiety, a ze względu na niewyjaśnione zdarzenia sprzed lat, sprawa Leśniewiczów zaczyna nabierać dla niej osobistego znaczenia. Policjantka podświadomie czuje, że coś łączy ją z zaginioną kobietą.

„Gniazdo” to przemyślany i doskonale skonstruowany thriller. Nie epatuje brutalnością, ani rozlewem krwi, za to autorce udało się stworzyć niepowtarzalny klimat. Piękna okolica, zachęcająca do odpoczynku, wspaniała przyroda, jurajskie ostańce, ciemne korytarze jaskiń i obecność przyjaciół, którzy są wsparciem dla Mai. Można odnieść wrażenie, że kobieta jest na najlepszej drodze ku wyzdrowieniu, ale zarazem czuć, że coś wisi w powietrzu i wkrótce da o sobie znać. Miałam wrażenie, że z trójki uczestników wypadu, żadne z nich w stosunku do Mai nie jest szczere.

Robert. Sprawia, co prawda wrażenie kochającego męża, ale tak naprawdę jest człowiekiem skupionym tylko na sobie. Twierdzi, że zależy mu na zdrowiu Majki, lecz tylko, dlatego, że żona z towarzyszki życia, stała się dla niego ciężarem.

Patrycja. Zdaje się być przyjaciółką pary, ale wykorzystuje wyjazd terapeutyczny i chorobę Mai do pisania pracy magisterskiej z psychologii, a chętnie zajęłaby miejsce przyjaciółki w łóżku Roberta i nie tylko.

Szymon. Chłopak, któremu Majka przywróciła sprawność fizyczną i psychiczną po wypadku, teraz skrycie się w niej kocha i nie może pogodzić się z faktem, że wybrała innego.

Majka miała trudne dzieciństwo i nie chce wracać do swojej przeszłości, bardzo niechętnie o niej mówi. Gdy w jej życiu pojawia się Robert, staje się dla niego łatwym celem. Mężczyzna widzi w niej tylko piękny dodatek do swojego idealnego życia. Nie liczy się ani z jej zdaniem, ani jej wyborami. Nie jest też dla niej wsparciem, gdy tego potrzebuje najbardziej. Robert wszystko robi na pokaz, nie ma w nim szczerych intencji.

Na pierwszy plan w powieści wysuwają się, dwie świetnie skonstruowane postaci kobiece. Obok Mai pojawia się Sara Wilczek. Obie mają za sobą traumatyczne przejścia w przeszłości, które znacząco wpłynęły na ich życie. Maja ciągle doświadcza snów na jawie, które wzbudzają w niej, coraz większy niepokój, natomiast przeszłość Sary dopada ją w najmniej spodziewanym momencie. Ta powieść, moim zdaniem opowiada nie tylko o zbrodni, ale także skomplikowanych ludzkich relacjach.

Miłości, przyjaźni i zawiedzionych nadziejach. To powieść obyczajowa połączona z kryminałem i thrillerem, usnuta przez autorkę niczym misterna pajęcza sieć, w której tkwili nie tylko uczestnicy dramatu, który rozgrywał się na moich oczach, ale także wpadłam w nią sama. Nieoczekiwanie znalazłam się w poplątanych życiowych ścieżkach bohaterek, uczestniczyłam w ich wyborach i wraz z nimi ponosiłam skutki tych wyborów. Trudno mi było oddzielić prawdę od kłamstw, ale powoli wraz z każdym przeczytanym rozdziałem kolejne elementy tej zawiłej układanki trafiały na swoje miejsce. Powoli krok po kroku ujawniały się wszystkie tajemnice i mroczne sekrety z przeszłości, ale finał tej historii zupełnie mnie zaskoczył. Podejrzewałam dosłownie każdego, a i tak nie udało mi się trafnie wytypować sprawcy.

Anna Stańczyk napisała doskonały thriller z elementami psychologii, w którym perfekcyjnie splotła ze sobą wątki z przeszłości i teraźniejszości. „Gniazdo” to powieść, która na koniec skłoniła mnie do pewnych refleksji. Tytułowe gniazdo to miejscowość rodzinna Mai, które nie zapewnia jej jednak bezpieczeństwa. Wszystko wraca do niej ze zdwojoną siłą, a mroczna przeszłość w końcu otwiera swoje podwoje. Drogi dwóch głównych bohaterek przecinają się nieprzypadkowo, finalnie ta wspólna ścieżka poprowadzi obie ku oczyszczeniu i pogodzeniu się z przeszłością. Do Mai dociera, że jej małżeństwo było tylko farsą, toksyczną relacją, w którą się wplątała, a to, co miała za przyjaźń, było tylko jej interesowną namiastką. . Sara natomiast odkrywa tajemnice ze swojej przeszłości. Gniazdo to także symbol domu, który ma być schronieniem przed złem tego świata, gdzie będziemy się czuli bezpieczni i szczęśliwi, bo człowiek, niczym ptak musi mieć, dokąd wracać, jeśli dzieje się inaczej, czuje się zagubiony i nieszczęśliwy. Potrzebujemy poczucia bezpieczeństwa, ale gdy nieopatrznie wejdziemy w toksyczne relacje, nasz dom staje się dla nas więzieniem, prowadzi prostą drogą do destrukcji.

„Gniazdo” to znakomity debiut, którego końcowy efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania i z niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki.

„Bo bez względu na to, jak szybko uciekasz, przeszłość zawsze cię dogoni”

"Gniazdo" to według mnie książka idealna na jesień 🍂 Wspinaczka, góry i mroczny klimat thrillera kryminalnego.

Majka wraz z mężem i przyjaciółmi przyjeżdża do Podzamcza. To właśnie tu dziewczyna doświadczyła najgorszych rzeczy w swoim życiu.

Dorastała w pobliskiej wiosce, a jej dzieciństwo nie należało do najprzyjemniejszych. Dodatkowo dwa lata wcześniej, właśnie w tym miejscu spadła ze skały podczas wspinaczki bez zabezpieczenia. Ta wizyta ma pomóc jej poradzić sobie ze stresem pourazowym i zamknąć raz na zawsze poprzednie lata terapii. Wszyscy liczą na to, że Majka wróci do dawnego życia. Niestety dziewczyna nie przyznaję się nikomu, że jej sny na jawie nigdy nie zniknęły, a tajemnicza dziewczynka Eliza wciąż zakłóca jej spokój.

Nawet jeśli uda nam się zapomnieć o przeszłości ona zawsze znajdzie sposób, żeby o sobie przypomnieć...

Ta wycieczka miała być pierwszym, miłym wypadem od lat niestety Majka znika podczas imprezy pod zamkiem, a kolejnego dnia lokalna policja rozpoczyna jej poszukiwania.

Zeznania przyjaciół i męża nie do końca są precyzyjne.

Komu i dlaczego zależy na zniknięciu Majki? Czy lokalnej policji uda się odszukać kobietę? No i przede wszystkim skąd taki tytuł 😉

Po odpowiedzi odsyłam do książki.

Wizyta Mai Leśniewicz w rodzinnych stronach na Podzamczu ma zakończyć jej uciążliwą terapię stresu pourazowego, by ta na nowo mogła w pełni cieszyć się swoim życiem. Wszystko to w towarzystwie ukochanego męża oraz grupki przyjaciół. Nie wiedzieć jednak czemu, kobieta znika bez śladu na jednej z imprez na zamku, a w jej poszukiwania angażuje się młoda policjantka- Sara Wilczek. Jak nie trudno się domyśleć śledztwo nie będzie wcale takie łatwe, o czym niebawem przekonają się wszyscy zainteresowani…

„Gniazdo” będące debiutancką książką Anny Stańczyk jest niczym innym, jak thrillerem kryminalnym, o czym niejednokrotnie wspominała sama autorka. Tajemnicze zniknięcie Mai jest tylko preludium do wielowątkowej historii przepełnionej trudnym dzieciństwem i toksycznymi relacjami, zbierającymi gorzkie żniwa. Akcja książki toczy się na kilku płaszczyznach czasowych. Zabieg ten zdecydowanie może się podobać. Daje on wiele możliwości zrozumienia lub potępiania decyzji podejmowanych przez bohaterów książki, nie tylko przez Maję. Prowadzi także krok po kroku do zaskakującego finału, którego nie sposób całościowo przewidzieć w trakcie czytania lektury.

Tym, na co należy zwrócić szczególną moim zdaniem uwagę jest fakt, że Anna Stańczyk nie zostawia czytelnika samego z żadnym z poruszanych tematów- cierpliwie i konsekwentnie prowadzi go przez wszystkie etapy, tłumacząc zachodzące procesy, oszczędzając przy tym pokazu agresji czy też brutalności. „Gniazdo” to lektura, którą czytało mi się lekko i przyjemnie. Czerpałem sporo radości z obcowaniem z miłym dla oka stylem autorki, która mam nadzieję pisze już kolejne, swoje dzieło. Jeśli czytać debiuty to tylko te najlepsze, a „Gniazdo” z pewnością jest jednym z nich…

Współpraca z wydawnictwem Vectra.

"Majka miała złe przeczucia, mimo to nogi same prowadziły ją naprzód. Gdy była już blisko dziewczyny, w jej dłoniach dostrzegła uwite z gałązek gniazdo. Zachęcona przyjaznym uśmiechem chwyciła za nie i zajrzała do środka. Na dnie leżały rozłupane skorupki jaj, a między nimi cztery pisklaki trzepotały błoniastymi skrzydełkami. [...] Jednak było coś z nimi nie tak. [...] Ptaki przeraźliwie piszczały, a larw wciąż przybywało. Rozłaziły się po całym gnieździe."

Gniazdo - czym dla Was jest? Dla ptaków jest to miejsce, w którym zakładają rodzinę, składają jaja, wykluwa się potomstwo, karmią je, próbują zapewnić bezpieczeństwo, choć nie zawsze udaje się ustrzec przed drapieżnikiem.

Dla ludzi sprawa wygląda podobnie. Wijemy swoje przysłowiowe gniazdo, w którym chcemy czuć się bezpiecznie, szczęśliwie. Może być ono w charakterze domu, w którym czujemy się dobrze, ale także w formie towarzyskiej, partnerskiej, gdzie to ludzie sprawiają, że czujemy się szczęśliwi. Bywa niestety tak, że rozwijająca się znajomość prowadzi do martwoty, z której to wypełzają wspomniane w cytacie robaki, przez co owa znajomość jest toksyczna.

Majka Leśniewicz i Sara Wilczek, to dwie główne bohaterki, które są świetnie wykreowane przez Annę Stańczyk. Nad kobietami wisi widmo wydarzeń z przeszłości, które to niestety mają wpływ na ich wędrówkę zwaną życiem. Majka doznaje migawek z przeszłości, które burzą jej spokój. Trudne dzieciństwo również odbija się na jej osobie.

Jadąc z mężem i dwojgiem przyjaciół na imprezę pod zamkiem w Ogrodzieńcu, wraca w rodzinne strony. To tam kobieta znika i zaczyna się walka o jak najszybsze jej znalezienie. Żywej. Tu wkracza Sara Wilczek, która dzięki swojej nieustępliwości i odwadze, bierze sprawy w swoje ręce. Nie wie tylko, jak bardzo ta sprawa jest powiązania z jej przeszłością.

"Gniazdo" to debiut, cholernie dobry debiut, a takie uwielbiam czytać. Gdyby czytelnik o tym nie wiedział, miałby wrażenie, że Autorka krąży gdzieś między czołowymi polskimi autorami z gatunku thrillera i kryminału. Świetnie poprowadzona fabuła, zwroty akcji, przeszłość, która swoim piętnem uprzyksza życie bohaterom, to przepis na sukces. Podoba mi się także miejsce akcji, gdzie ostańce i skały mają swój klimat. Byłam na Zamku w Ogrodzieńcu i to pomogło w odbiorze książki i wyobrażeniu sobie niektórych scen.

Książka skłania do pewnych refleksji. Czy osoba, z którą żyjemy, pracujemy, jest bezinteresowna? Czy dobrze znamy jej przeszłość? Czy jesteśmy w stanie powiedzieć, że osobę tę znamy na wylot? A co z jej tajemnicami? Jak bardzo przeszłość wpływa na człowieka?

Czytajcie! Śmiało mogę napisać, że jest to jeden z najlepszych debiutów, które zostały ostatnio wydane. Przez większość historii nie będziecie mieli pojęcia jaki finał Was czeka. Podejrzewać będziecie każdego, nic nie będzie oczywiste. Przyznaję, że byłam zaskoczona, a rzadko się to zdarza. Polecam z czystą przyjemnością!