Gangway

Grzegorz Dziedzic debiutował pod koniec roku 2021 kryminałem retro „Żadnych bogów, żadnych panów”, który przyniósł mu Nagrodę Wielkiego Kalibru i, który wiosną 2023 został wydany ponownie dosłownie na miesiąc przed premierą tomu drugiego serii, a raczej trylogii zwanej chicagowską. Tom drugi nosi tytuł „Gangway” i w mojej ocenie jest jeszcze lepszy niż pierwszy! (Nie jest konieczna znajomość pierwszego, by zapoznać się z drugim.). Historia opisana w „Ganway” jest dużo bardziej kameralna, skupiona na jednostce i stronie psychologicznej motywów i konsekwencji zbrodni. Przedstawiona z perspektywy Ruckiego w narracji trzecioosobowej, byłego członka gangu i byłego policjanta, który teraz współpracuje z gangsterem/piratem zajmującym się przemytem nielegalnego alkoholu. Nielegalnego, bo historia toczy się w 1921 roku w Chicago, czyli w czasach prohibicji. I to czuć, szybko pojawia się klimat, która sama tak dobrze znam choćby z serialu „Zakazane Imperium”. Oddany jest znakomicie, tym bardziej, że główny bohater zagłębia się w dosyć dekadenckie środowisko, w którym dusze artystyczne mieszają się z gangsterami. Są oczywiście też bijatyki, oddane bardzo dokładnie, co mnie z początku nużyło, jednak z pewnością docenią je ci, co choć trochę na boksie się znają. Sama intryga prowadzona jest tempem spokojnym, pojawiają się rozdziały z perspektywy ofiary, która w tym czasie analizuje swoje życie i zaczyna na nie patrzeć całkowicie inaczej. Dochodzi również do bardzo ciekawych wniosków. Ogólnie uważam, że jest to bardzo klimatyczny kryminał, który świetnie oddaje dawne czasy. Jestem zachwycona i z niecierpliwością wypatruję tomu trzeciego!

To jest bardziej męska literatura, akcja dzieje się wtedy, kiedy taka była modna, trochę lepsza niż pierwsza część. Kryminał godny uwagi, świeży, nie sięga po proste rozwiązania. Bardzo przypadły mi do gustu gangsterskie klimaty, nielegalne walki bokserskie i atmosfera brudnego miasta. Sama intryga jest bardzo ciekawa, zaginięcie bez śladu, brak poszlak, dziwne zbiegi okoliczności. Zdecydowanie na plus działa tutaj język, warsztat autora jest niesamowity. Całość świetnie się czyta, doskonała pozycja na długie letnie wieczory.

„ Gangway ”.

Do Wietrznego Miasta powrót. Nie do tego brudem i smrodem emanującego, a prohibicją, handlem nielegalnym alkoholem i lejącą się wszędobylsko whisky. Tym razem polonijne Chicago to uliczki biedą i pijaństwem wypełnione, gangsterskimi porachunkami osnute. Ciemnymi zakamarkami i klimatem noir. Spirytystyką, nielegalnymi walkami bokserskimi i siewcami nowych teorii społecznych. Zupełnie inna to powieść niż poprzedni tom. Ale za to jaka dobra.

Powrót do Chicago po tragicznych wydarzeniach nie jest łatwy dla Teo. Mierzy się z własną traumą. Poniósł straty, które jak bolesna zadra tkwią w jego duszy. Ale wraca, by wykonać zlecenie dotyczące szmuglowanej whisky i odszukać przyjaciela, księdza Romana. Kroczyć będzie więc drogami, które stanowić będą niemałe ryzyko. Ale przecież to Teo. Odważny i bezkompromisowy. Już nie policjant, a bokser. Twardy i nieustępliwy, jednocześnie ceniący wartości takie jak przyjaźń. Dał mi powody do uśmiechu, ale też do wzruszenia i podziwu. Nokaut w jego wykonaniu to prawdziwa gratka dla wyobraźni.

Język tej powieści wzniósł mnie na wyżyny literackich doznań. Elegancki, a zarazem brudny. Sensualny, a jednocześnie dosadny i mocny. Rzeczywisty, a równocześnie barwny i plastyczny. Chicago Dziedzica mnie oczarowało. I choć w tej części stawia on bardziej na bohaterów niż na klimat miasta to moja wyobraźnia rozpływała się w zachwycie.

Akcja również nie pędzi. Napięcia i tempa nabiera stopniowo, aby w pewnym momencie zaskoczyć i porwać czytelnika.

Gangway. Metaforyczny przekaz tytułu - gangsterska droga, czy przejście? A może coś pomiędzy?

Osobiste zmagania, boks, gangsterskie porachunki, szmuglowana whisky, szczypta pożądania, mrok i zaskakujące zakończenie.

Nic, tylko czytać. Poznawać, doznawać i dać się ponieść temu polskiemu Chicago. Czekam już niecierpliwie na trzeci tom.