Stosy kości

„Stosy kości” autorstwa J.D. Kirk to mocne otwarcie kryminalnej serii, które od pierwszych stron buduje napięcie i nie pozwala czytelnikowi odetchnąć. To historia mroczna, intensywna i momentami niepokojąco realistyczna – taka, która zostaje w głowie na długo po zamknięciu książki.

Fabuła koncentruje się na inspektorze Jacku Loganie, detektywie naznaczonym przeszłością. Dziesięć lat wcześniej rozwiązał sprawę seryjnego mordercy dzieci, zwanego Szeptaczem, co przyniosło mu uznanie, ale też pozostawiło w nim głębokie rysy. Kiedy w północnej Szkocji znika siedmioletni chłopiec, Connor, Logan staje na czele śledztwa. Szybko okazuje się, że nowe zaginięcie ma niepokojąco wiele wspólnego z dawną sprawą. Pojawia się pytanie, które podważa wszystko: czy naprawdę wtedy złapano właściwego człowieka?

To właśnie ten motyw – niepewności i powracającej przeszłości – napędza całą historię. Śledztwo prowadzone jest dynamicznie, z wieloma zwrotami akcji i rosnącą presją czasu. Autor świetnie buduje atmosferę zagrożenia, a surowe, szkockie krajobrazy tylko potęgują poczucie izolacji i niepokoju.

Największym atutem książki jest sam Logan. To bohater daleki od ideału – sarkastyczny, zmęczony życiem, momentami cyniczny, ale jednocześnie zdeterminowany i zaangażowany. Jego wewnętrzne rozdarcie, walka z traumą i poczuciem winy sprawiają, że jest postacią bardzo ludzką i wiarygodną. Równie ciekawie wypadają bohaterowie drugoplanowi, którzy wnoszą do historii zarówno napięcie, jak i momenty oddechu.

Styl J.D. Kirk jest bezpośredni, dynamiczny i pełen ciętego humoru, który kontrastuje z ciężarem poruszanych tematów. Autor sprawnie balansuje między brutalnością zbrodni a bardziej osobistymi momentami, dzięki czemu książka nie jest jednowymiarowa. Dialogi są naturalne, a tempo akcji dobrze wyważone – nie ma tu miejsca na dłużyzny.

Wśród najważniejszych motywów pojawiają się trauma, poczucie winy, obsesja oraz cienka granica między sprawiedliwością a błędem. Ważny jest też motyw czasu – nie tylko jako presji w śledztwie, ale też jako czegoś, co nie zawsze leczy rany. Przeszłość w tej historii nie daje o sobie zapomnieć i nieustannie wpływa na teraźniejszość.

Pod względem gatunkowym to klasyczny kryminał z elementami thrillera psychologicznego, skierowany do czytelników lubiących mroczne, intensywne historie z wyrazistym bohaterem. To książka dla tych, którzy cenią napięcie, zagadki i fabuły, które trzymają w niepewności do samego końca.

Podczas lektury pojawia się przede wszystkim napięcie i niepokój, ale też ciekawość i potrzeba odkrycia prawdy. To jedna z tych historii, które wciągają tak bardzo, że trudno się od nich oderwać, a kolejne rozdziały czyta się z rosnącym poczuciem, że nic nie jest takie, jak się wydaje. To mocny, klimatyczny kryminał, który nie tylko angażuje, ale też zostawia czytelnika z refleksją nad tym, jak łatwo można się pomylić – i jak wysoką cenę się za to płaci.

Jestem świeżo po lekturze "Stosy kości" autorstwa J.D. Kirka i muszę wam powiedzieć, że jestem pod ogromnym wrażeniem. Jeszcze moje emocje nie opadły. "Stosy kości", to świetnie napisany Szkocki kryminał. Akcja tutaj nie zwalnia tempa, a na końcu nawet przyspiesza. Fabuła powala swoją dokładnością w każdy szczególik. Myślałam, że szybciej odkryję, kim jest prawdziwy sprawca porwania małego chłopca. Tropów było kilka. Podejrzanych jeszcze więcej. Na początku postawiłam na niewłaściwe konie. Cieszę się, że autor mnie zaskoczył. Plus dla niego.

Poznałam wyjątkowego starszego inspektora Jacka Logana. Imponowało mi jego podejście do sprawy i do ludzi, z którymi się stykał. Sprawa porwania małego Connora nim wstrząśnie, ponieważ jest bliźniaczo podobna do sprawy sprzed lat, którą prowadził. Wtedy straciło życie trzech małych chłopców, a ich oprawca został schwytany i osadzony we właściwym miejscu, czyli szpitalu dla psychicznie chorych. Siedzi tam po dziś dzień. Tego potwora nazwano Szeptaczem. Czy Logan zamknął właściwego człowieka, czy raczej popełnił poważny błąd? Jack jest przerażony. Wie, że teraz rozpoczęła się prawdziwa walka z czasem. Wraz z grupą dochodzeniową musi odnaleźć Connora nim będzie za późno. Czy im się to uda? Czy prawdziwy Szeptacz powrócił?

Logan jest dość sarkastyczny. Nie boi się nowych wyzwań. Wchodzi z butami do nowej grupy śledczej i ustawia wszystkich po kątach. Przy nim nie da się owijać w bawełnę. Nie da się również nudzić. Ten bohater przyciąga do siebie czytelnika. Nie da się o nim zapomnieć.

Warto przeczytać ten mrożący krew w żyłach kryminał. Emocje towarzyszyły mi od pierwszej do ostatniej strony. Mam ochotę na więcej, dlatego z przyjemnością przeczytam kolejne tomy przygód z inspektorem Jackiem Loganem w głównej roli.

Jeżeli tak jak ja, lubicie mroczne kryminały ze znakomitymi zwrotami akcji, to śmiało sięgnijcie po "Stosy kości" autorstwa J.D. Kirka.

Tytuł "Stosy kości" dużo mówi o tym, co tutaj zastaniecie.

Czy wygracie nierówną walkę z czasem, ocalicie Connora i odgadniecie, kim jest Szeptacz?

Gdy w północnej Szkocji ginie siedmioletni Connor, wszystko wskazuje na seryjnego porywacza i mordercę dzieci - Szeptacza. Tylko że on… przecież od dawna siedzi zamknięty w szpitalu psychiatrycznym. Pojawia się więc pytanie: czy inspektor Jack Logan naprawdę schwytał właściwego człowieka, czy może mają do czynienia z kimś, kto jedynie go naśladuje?

"Stosy kości" to początek klimatycznej serii kryminałów osadzonych w surowej Szkocji, autorstwa J. D. Kirka. Jej główny bohater jest zdeterminowany, by odnaleźć chłopca żywego - i nie waha się przekraczać granic prawa, kiedy wymaga tego sytuacja, nie tracąc przy tym lekko sarkastycznego poczucia humoru.

Akcja jest dynamiczna i świetnie poprowadzona - każdy etap śledztwa przynosi nowy trop. To wszystko jest niezwykle ekscytujące i sprawia ogromną frajdę. Lubię nieoczywiste, złożone zagadki kryminalne, lubię być zaskakiwana i inteligentnie "robiona w balona". Czuję wtedy prawdziwą satysfakcję, bo to znak, że autor doskonale zna się na swoim fachu.

Kryminał, który pochłonie Was niczym mgła na szkockich wzgórzach!

Bardzo lubię kryminały z mocnym klimatem, przesiąkającym przez kartki powieści i takie właśnie są "Stosy kości" J.D. Kirka. Od początku czuć tutaj mgłę, deszczową aurę i tajemnice.

Fabuła może nie jest skomplikowana, ale w prostocie tkwi jej siła. Jack Logan 10 lat temu rozwiązał sprawę Szeptacza, porywającego dzieci. Winny znajduje się w zakładzie psychiatrycznym, a tymczasem znów ktoś porywa dziecko. Wszystko wskazuje na Szeptacza, tylko jakim cudem? Jack Logan musi zmierzyć się ze swoją przeszłością. A co jeśli dekadę temu się pomylił?

Na podobne wątki czy sprawy mogliście natrafić w innych powieściach, bo sam nieco podobny kryminał pod kątem pewnych elementów fabuły czytałem, ale jednak "Stosy kości" mają to coś, że w ogóle nie odczuwa się jakieś wtórności. Ponadto, tylko do pewnego momentu może zdawać się nam, że wiemy jak się to potoczy. Cała historia ma świetny plot twist, którego kompletnie nie przewidziałem. Jedynie w połowie książki miałem takie przeczucie, kto może być w to zamieszany, ale nie było to dla mnie wcale pewne. Dlatego do końca czytałem powieść w napięciu.

J.D. Kirk ma bardzo przyjemny styl dla czytelnika. Całość czyta się błyskawicznie i naprawdę ciężko oderwać się od lektury. Dosłownie mając czas, można pochłonąć "Stosy kości" w jeden wieczór, najlepiej deszczowy, żeby był klimat.

Mam nadzieję, że w Polsce jak najszybciej zostaną wydane kolejne powieści z Jackiem Loganem w roli głównej. Jak tylko się pojawią, to od razu po nie sięgam, a Wam gorąco polecam na razie ten jeden, który mamy.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.

To kryminał rozgrywający się w szkockich Highlandach. Już brzmi dobrze, prawda?

Tata, syn, pies, spacer, las... W piątkowe popołudnie na odludnym szlaku ginie chłopiec. Czy to wina ojca, który zostawił go na leśnym dukcie i poszedł szukać spuszczonego ze smyczy golden retrievera. Może chłopiec tylko się oddalił, by na własną rękę odnaleźć pupilkę rodziny? A może do gry wrócił psychopata, który w podobny sposób zachowywał się przed laty. Porywacz i dręczyciel małych chłopców. Przecież to niemożliwe. Tamten człowiek został pojmany i odsiaduje wyrok. A może ktoś naśladuje dawnego zbrodniarza? Tylko kto i dlaczego?

Tę zagadkę stara się rozwiązać detektyw Jack Logan, który specjalnie w tym celu zostaje sprowadzony do Fort William by razem z lokalnymi funkcjonariuszami dokonać niemożliwego i odnaleźć Connora nim upłynie 48h.

Zegar tyka, a okoliczności szybko się zmieniają.

Intrygujące wątki w tej historii sprawiają, że faktycznie trudno odłożyć tę książkę. Napisy na okładce nie kłamią.

Czuć wilgotny klimat Szkocji, inteligentny humor policjantów, przerażenie przy kolejno odkrywanych kartach.

Bardzo dobry kryminał, po który warto sięgnąć jeśli lubicie rozwiązywać zagadki kryminalne i nie boicie się trudnych scen i tematów.

Polecam!

Dziesięć lat temu dokonał czegoś, za co otrzymał wiele gratulacji i awans. Złapał Szeptacza, mężczyznę który porywał i za#ijał dzieci. Odsiaduje on swój wyrok w więzieniu więc niemożliwym jest by chłopiec, którego porwanie teraz zgłoszono stał się jego nową ofiarą. Inspektor Jack Logan ma swojego rodzaju deja vu bo wszystko wygląda identycznie jak poprzednio. Kim tak naprawdę jest Szeptacz, czy osoba odsiadująca wyrok na pewno jest winna? Trwa wyścig z czasem, a stawką jest życie dziecka.

Cóż to był za wciągający kryminał. Tak bardzo chciałam wytypować sprawcę, że uparłam się przy jednym i byłam ślepa na resztę tropów. Wiadomo jak to się skończyło. Kiedy już sprawca został odkryty, przyznałam rację,że przecież to było już wcześniej widoczne...dla nas czytelników, bo Jack miał nieco trudniej, nie wiedział tego co my. Co do pana inspektora, lubię takich bohaterów, mających swoje własne metody śledcze, niekoniecznie zgodne z prawem, ale za to skuteczne. Twardy na zewnątrz, zimny, cyniczny i obojętny. Natomiast wewnątrz, skrywający zranienia, demony i uczucia, których albo nie umie albo nie chce okazać. Bardzo dobry szkocki kryminał, z krótkimi rozdziałami, które wiadomo, czyta się dużo szybciej. Chętnie dowiem się czy faktycznie Logan tańczy w balecie. Polecam.

„Stosy Kości” to mocny, mroczny i świetnie napisany thriller policyjny, który udowadnia, że brytyjski procedural wciąż ma się doskonale. J.D. Kirk tworzy historię, która wciąga od pierwszej strony, a jednocześnie zostawia w czytelniku niepokój. To opowieść o błędach, które wracają, i o demonach, które nie dają spokoju.

Recenzja

„Stosy kości”

Cykl: Inspektor Jack Logan (tom 1)

Autor: J. D. Kirk

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

"Ćiemność.

Otaczała go. Dławiła. Chciała zdobyć nad nim władzę.

Nie znosił ciemności, nie znosił uczuć, jakie w nim budziła, uczuć, których doznawał jasno i wyraźnie, nie

znał jednak słów, którymi mógłby je nazwać. Owszem, to ,,strach", ale jednocześnie coś znacznie potężniejszego, gtębszego i czystszego."

Czasem największy koszmar zaczyna się wtedy, gdy uświadamiasz sobie, że dziesięć lat temu mogłeś złapać niewłaściwego potwora…

Są kryminały, które się czyta… i są takie, które wchodzą pod skórę, zostawiając niepokój jeszcze długo po zamknięciu książki. „Stosy kości” zdecydowanie należą do tej drugiej kategorii. To historia, która zaczyna się jak klasyczne śledztwo, a z każdą kolejną stroną zamienia się w mroczny labirynt przeszłości, winy i strachu.

Dziesięć lat temu inspektor Jack Logan wierzył, że zakończył koszmar. Zatrzymał seryjnego zabójcę dzieci, znanego jako Szeptacz. Sprawiedliwości stało się zadość… przynajmniej tak wszystkim się wydawało.

Aż do teraz.

Gdy w surowych, chłodnych krajobrazach północnej Szkocji znika siedmioletni Connor, Logan czuje coś, czego obawiał się najbardziej, déjà vu. Każdy trop, każdy szczegół, każdy cień tej sprawy zdaje się szeptać jedno pytanie:

Czy dziesięć lat temu naprawdę złapano właściwego człowieka?

I właśnie wtedy zaczyna się historia, która wciąga bez ostrzeżenia.

Autor prowadzi fabułę powoli, ale bezlitośnie. Każdy rozdział dokłada kolejny fragment układanki, który zamiast uspokajać… tylko pogłębia napięcie. Tu nie ma prostych odpowiedzi. Są za to wątpliwości, strach i narastające poczucie, że coś jest bardzo, bardzo nie tak.

Śledztwo rozwija się stopniowo, a kolejne tropy pojawiają się jak elementy układanki, które powoli zaczynają tworzyć coraz bardziej niepokojący obraz. Nic nie jest tu podane wprost, tajemnice, niedopowiedzenia i mrok czający się pod powierzchnią sprawiają, że czytelnik przez cały czas odczuwa lekki dreszcz niepewności. To thriller, który nie opiera się jedynie na szokujących zwrotach akcji. Jego największą siłą jest atmosfera, ciężka, duszna i pełna napięcia.

J.D. Kirk buduje napięcie z ogromną precyzją. Mroczne szkockie pejzaże, cisza małych miejscowości i świadomość, że gdzieś w tym wszystkim może czaić się potwór… sprawiają, że napięcie gęstnieje z każdą stroną. Czuć chłód powietrza, ciężar tajemnicy i presję czasu.

Ogromnym atutem tej książki jest sam Logan. Sarkastyczny, zmęczony życiem, naznaczony przeszłością, a jednocześnie uparty i niezwykle ludzki. To bohater, którego nie da się nie polubić, nawet wtedy, gdy sam zaczyna wątpić we własne decyzje.

To nie jest tylko kryminał o złapaniu sprawcy.

To historia o poczuciu winy, o powracających demonach i o tym, że przeszłość nigdy nie odchodzi naprawdę.

A gdy zaczynasz podejrzewać, że już wiesz, dokąd prowadzi ta historia… autor nagle skręca w zupełnie inną stronę.

I właśnie wtedy robi się naprawdę niebezpiecznie.

„Stosy kości” to książka, która:

• oplata czytelnika mrocznym, gęstym klimatem

• buduje napięcie krok po kroku, aż staje się niemal nie do zniesienia

• zaskakuje i podważa każdą pewność

• serwuje nieoczywiste zwroty akcji

• sprawia, że zaczynasz wątpić we wszystko, nawet w prawdę

Jeśli lubicie historie, które wciągają jak wir, niepokoją i nie pozwalają odłożyć książki, to ta powieść zdecydowanie powinna znaleźć się na Waszej półce.

Bo najgorsze potwory…

to te, które już raz uznaliśmy za pokonane.

Wyobraźcie sobie raj na ziemi - Leanachan - cisza, pustka, leśne dukty ciągnące się kilometrami, świergot ptaków. To tutaj przyjeżdża Duncan Reid z synkiem, by ich suczka Meg mogła się wybiegać. W czasie jednej z takich wypraw retrieverka ucieka między drzewa, a gdy ojciec wyrusza na jej poszukiwania – znika Connor. Wkrótce ktoś na progu domu zostawia misia i zdjęcie…

Jack Logan jest starszym inspektorem, pracuje w wydziale specjalnym, angażując się z całą mocą w śledztwa dotyczące gwałtów, zabójstw, uprowadzeń. Kilka lat wcześniej udało mu się zamknąć sprawę Szeptacza – człowieka, który porywał i mordował chłopców.

Teraz temat powraca, zostaje porwane kolejne dziecko, a okoliczności wyraźnie wskazują na tego samego sprawcę. Logan jest jednak pewien, że Owen Petrie (Szeptacz) nie mógł tego zrobić, ponieważ przebywa odosobniony w szpitalu.

Czy to naśladowca? Tylko skąd znałby wszystkie szczegóły śledztwa?

Wszyscy są świadomi, że liczy się każda chwila. Ale nie mają wiele - odcisk buta i prawdopodobny warkot motocykla, słyszany przez staruszka.

Grupa dochodzeniowa robi, co może. Przeszkadzają im natarczywi reporterzy, nie pozwalając skupić się na pracy. Szczególnie uciążliwy jest Ken Henderson, znany Loganowi od dawna…

W tym kryminale obok brutalności i mroku pojawia się spora dawka ironii oraz świetnie zarysowane postacie. Moją ulubioną jest oczywiście Jack - trochę surowy, ale sprawiedliwy, zaangażowany, z ironicznym poczuciem humoru. Taki przykład brutala o złotym sercu…

Sama historia poprowadzona jest świetnie - dynamicznie, autentycznie, z dużą dawką napięcia… i poczucia humoru. Powieść czyta się po prostu świetnie, zgadzam się ze sformułowaniem na okładce - jest nie do odłożenia!

Jeden spacer po lesie może doprowadzić do tragedii. Podczas takiej leśnej wyprawy ginie bez śladu siedmioletni Connor Reid, a jego zaginięcie przypomina o zbrodniach sprzed lat, o które oskarżono niejakiego Szeptacza. Czy i tym razem ów seryjny morderca dopuścił się czynów zabronionych, dowiecie się z najnowszej powieści J.D. Kirka pt. „Stosy kości” z oferty Wydawnictwa Prószyński i S-ka, w przekładzie Łukasza Praskiego.

Zaginięcie dziecka zawsze budzi ogromne emocje, ale w tej powieści potęgują je zbrodnie na dzieciach, które mimo upływu lat, nie ulegają przedawnieniu. Demony przeszłości znów upominają się o swoje a jedynym ich pogromcą może być inspektor Jack Logan. Zna modus operandi sprzed lat, ale czy to wystarczy, aby wskazać sprawcę porwania małego Reida? Sprawdźcie sami, jak wiele sekretów może mieć stosunkowo niewielka społeczność.

Zwykle z dużą ostrożnością podchodzę do tego, co zapowiada blurb z okładki książki, ale w tym przypadku muszę się z nim zgodzić. „Stosy kości” to powieść, której nie odłożycie na półkę zanim nie dowiecie się, kto jest sprawcą tego całego zamieszania, a trzeba przyznać, że wytypować go wcale nie jest tak łatwo.

Szkocka pogoda i lokalny koloryt dodają uroku tej opowieści. Leśne ostępy, domki w sercu lasu czy pojawiające w najmniej oczekiwanym momencie owce stanowią detale budują klimat tej opowieści. Szkoda tylko, że niektóre z tych lokalizacji stały się miejscami zbrodni.

Jeśli lubicie thrillery kryminalne a jeszcze nie czytaliście żadnej książki tego szkockiego autora, to gorąco polecam Wam „Stosy kości”, bo inspektor Jack Logan tylko czeka na to, by pochwalić się przed Wami swoim tymczasowym zespołem dochodzeniowym i jego zaskakującymi wynikami.

„Stosy kości” to kryminał, w którym nic nie jest oczywiste i Autor cały czas wodzi za nos i do końca nie wiadomo kto jest Szeptaczem.

Książka posiada niesamowity, niespokojny klimat. Akcja rozpoczyna się w lesie, w którym to nagle znika 7 letni Connor. Szybko okazuje się, że jego zniknięcie jest podobne z tym przed laty, kiedy to Szeptacz porywał małych chłopców. Mężczyzna jednak został złapany. Kto więc dzisiaj porwał Connora? Mamy naśladowcę? Czy może Owen Petrice nie jest Szeptaczem? Tego próbuje dowiedzieć się Jack Logan, który prowadził sprawę Szeptacza przed laty.

Książkę czyta się błyskawicznie. Cały czas w niej coś się dzieje. Co chwilkę mamy nowych podejrzanych i nie ma mowy by książka dała się odłożyć nawet na chwilkę. Rozdziały są krótkie i tak zakończone, że od razu chce się przeczytać kolejny i kolejny.

W trakcie lektury nie opuści Was napięcie. Las, w którym doszło do zbrodni, stary dom, w którym wszystko skrzypi, kości… To wszystko sprawia, że czuć strach i niepokój.

Autor za wiele nie opisuje życia prywatnego bohaterów. I bardzo dobrze. Dzięki temu kryminał ten nie jest przegadany, a pełen akcji.

Jeśli chcecie dowiedzieć się czy Loganowi uda się uratować chłopca, to koniecznie sięgnijcie po „Stosy kości”.

Deszczowa Szkocja jest areną bestialskich zdarzeń. Ktoś szepcze miękko i ochryple wabiąc swe ofiary.

Ducan Reid zostawił syna na parę minut i pobiegł w las za psem. Gdy wrócił chłopca nie było. Wszystko wskazuje na to, że za porwaniem Connora stoi bezlitosny Szeptacz. Jak to jest jednak możliwe skoro morderca okrzyknięty tym mianem od lat zamknięty jest w szpitalu dla obłąkanych? Czy inspektor Jack Logan pomylił się i zatrzymał niewłaściwą osobę?

„Stosy kości” budują mrowiące napięcie już na pierwszej stronie. Niepokój rozpala się w nas gwałtownie. Zimny poduch tragedii osadza się na naszych skroniach. Zdarzenia rozkręcają się w szybkim tempie wciągając nas w ich hipnotyczny taniec.

Krótkie, konkretne, ale intensywne i gęste od podejrzeń rozdziały bombardują nas informacjami. Większość z nich to domysły, to szybko budowane teorie, to też niebezpieczne zaułki, które oddalają śledczych od rozwiązania. Tymczasem czas pędzi nieubłaganie odbierając Connorowi szansę na przeżycie. Każdy zły krok policji przybliża dziecko do śmierci.

Im więcej teorii, im więcej śladów, im bliżej rozwiązania tym robi się mroczniej i okrutniej. Pojawiają się brutalne obrazy, które napełniają nas strachem i obrzydzeniem. Wynaturzona ludzka natura nabiera powoli kształtów i otwiera coraz więcej drzwi, za którymi czają się zaskakujące fakty.

Dominującą postacią tej powieści jest inspektor Jack Logan. Urodzony lider, inteligentny śledczy, brutalny przesłuchujący. Ten człowiek ma tylko jedną zasadę: dopaść mordercę nie bacząc na środki i ignorując stające mu na drodze zasady. Jest pewny siebie, twardy, niezłomny, przenikliwy i sarkastyczny. Takiego człowiek trudno złamać, trudno go zatrzymać, ale łatwo mu zaufać.

„Stosy kości” mają w sobie iskrę, która przyciąga, intryguje, uzależnia. Mocny pierwszy tom robi apetyt na fantastyczną serię. Ja będę ją śledzić, a Wy?

Szykuje nam się kolejna ciekawa seria! Polubiłam Logana, jego sposób bycia, kierowanie śledztwem i cieszę się, że będzie można go spotkać na stornach kolejnych książek. Zaginięcie dziecka to zawsze tragiczne wydarzenie, ale gdy dołożymy do tego okoliczności, które wskazują na seryjnego mordercę dzieci, robi się przerażająco, a gdy okazuje się, ze ów przestępca od dekady siedzi zamknięty w szpitalu psychiatrycznym, to kark przechodzą dreszcze. W tej książce znajdziemy wszystko, co powinien zawierać dobry kryminał, śledztwo, wyścig z czasem, ambitnego śledczego, małe miasteczko i zakończenie, które zmienia perspektywę wcześniejszych zdarzeń. Mimo trudnych tematów zawartych w fabule przez książkę po prostu się płynie, pochłaniając rozdział za rozdziałem. Lubię, gdy mimo czasem ciężkiej tematyki, jaką jest chociażby porwanie dziecka, książka ma w sobie lekkość. Obserwując poczynania śledczych, sama starałam się wytypować sprawcę i nawet mi się to udało w pewnym momencie. Zakończenie miało w zanadrzu parę asów w rękawie, które rzucały zupełnie inne światło na część wcześniejszych wydarzeń. Jestem pewna, że inspektor Jack Logan jeszcze nie jeden raz nas zaskoczy i wciągnie w kolejne fascynujące śledztwo.

Dekadę temu inspektor Logan ujął Szeptacza - seryjnego zabójcę dzieci. Choć nadal poszukiwano szczątków jednego z dzieci, sprawa była już w zasadzie zamknięta. Gdy w Fort William na północy Szkocji ośmioletni Connor niemal pod nosem ojca rozpłynął się w szkockiej mgle, Logan doznał déjà vu. Czyżby ujął niewłaściwego sprawcę? A może to naśladowca? Jack Logan staje na czele zespołu dochodzeniowego, z nadzieją, że uda się w porę odnaleźć chłopca.

Do „Stosów kości” podeszłam jak do jeża, bo mam nieciekawe doświadczenia z brytyjską literaturą. Nie bardzo rozumiem specyficzną mentalność i normy społeczne wyspiarzy i przez to niezbyt odnajduję się w narracjach angielskich autorów. J.D. Kirk skutecznie odczarował tę moją literacką brytofobię. Stosy kości okazały się nie tylko porywającym kryminałem z niebanalną fabułą i zaskakującym zakończeniem, ale również otoczyły mnie niesamowitym szkockim klimatem. Surowość miejscowych terenów i lasów, gęsta mgła i niemal non stop padający deszcz idealnie stopiły się z mroczną zagadką Szeptacza. Małomiasteczkowa atmosfera Fort William, opieszałość lokalnej policji oraz wybuchowy temperament i posępne oblicze Logana dopełniają dzieła. Ciężka, przygnębiająca, przesycona niepokojem aura i walka z czasem zapewniają dynamikę akcji i prowokują do zagłębiania się w tajemnice mieszkańców Highlands.

Dużym plusem jest zbudowanie napięcia i kryminalnego klimatu za pomocą słów. Środki stylistyczne, wrażenia zmysłowe, opisy emocji i dialogi oddziałują na czytelniczą wyobraźnię bez niepotrzebnego szokowania i epatowania przemocą. Doceniam również delikatny, ale wyczuwalny sarkazm w dialogach bohaterów.

Cytując zdanie z okładki, J.D. Kirk to „mocny głos szkockiego kryminału”. Taki naprawdę mocny, z samego serca Szkocji. Brawurowy, inteligentny i wciągający. Świetne otwarcie serii. Z niecierpliwością czekam na kolejne spotkanie z neurotycznym inspektorem.

To jedna z tych książek, które od pierwszych stron budują mroczny, gęsty klimat i sprawiają, że czujesz lekki niepokój gdzieś z tyłu głowy. Już na początku wiedziałam, że czeka mnie historia, od której trudno będzie się oderwać.

Fabuła wciąga w świat śledztwa pełnego tajemnic i niedopowiedzeń. Autor stopniowo odsłania kolejne elementy układanki, dzięki czemu napięcie cały czas rośnie. To thriller, który nie opiera się wyłącznie na szokujących momentach – dużo tu atmosfery, psychologii i poczucia, że pod powierzchnią kryje się coś naprawdę mrocznego.

Bohaterowie w tej historii zdecydowanie przyciągają uwagę i sprawiają, że śledztwo czyta się jeszcze ciekawiej. Na pierwszym planie stoi inspektor Jack Logan – postać z charakterem, która ma w sobie sporo determinacji, ale też ludzkich słabości. To bohater, który nie jest idealny, czasem działa impulsywnie, jednak jego upór w dążeniu do prawdy naprawdę robi wrażenie.Bardzo podobało mi się też to, jak autor pokazuje relacje między postaciami z zespołu. Każdy z nich ma swoją osobowość i wnosi coś innego do śledztwa – dzięki temu dialogi są naturalne, często pojawia się też lekki, momentami sarkastyczny humor, który przełamuje mroczny klimat historii. Co ważne, bohaterowie nie są tylko tłem dla zagadki kryminalnej. Widać ich emocje, zmęczenie, presję i to, jak trudne sprawy wpływają na ich życie. Dzięki temu łatwo się z nimi zżyć i naprawdę kibicuje się im podczas całego śledztwa. To właśnie przez takie postacie historia wydaje się bardziej autentyczna i wciąga jeszcze mocniej. Mają swoje wady, przeszłość i emocje, które wpływają na podejmowane decyzje. Dzięki temu łatwo się w tę historię zaangażować. Podczas czytania towarzyszyło mi napięcie, ciekawość i to charakterystyczne uczucie: „jeszcze tylko jeden rozdział”.

Tempo akcji jest dobrze wyważone – momenty dynamiczne przeplatają się z tymi spokojniejszymi, które pozwalają lepiej poznać bohaterów i klimat sprawy. Styl autora jest przystępny, ale jednocześnie potrafi budować atmosferę grozy i niepewności.

Myślę, że ta książka szczególnie spodoba się fanom mrocznych thrillerów i kryminałów z dusznym klimatem oraz dobrze poprowadzonym śledztwem. Jeśli lubicie historie, które stopniowo wciągają coraz głębiej i nie pozwalają przestać myśleć o rozwiązaniu zagadki – zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Moja ocena: 8/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

Stosy kości, czyli historia intensywna i totalnie bezkompromisowa, gdzie gama emocji jest równie barwna co liczba obelg przygotowanych dla teściowej w moim słowniku.

Początek powieści jest niby standardowy, bo zaczątkiem historii jest zniknięcie chłopca, rozpoczyna się gorączkowe śledztwo, a na scenę wchodzi główny bohater Jack Logan, policjant z barwną przeszłością, mający na koncie złapanie seryjnego mordercy dzieci, sprawa została zamknięta i wtedy zaczynaja się dopiero jazda.

Zaginiecie chłopca jest zaskakująco podobne do dawnych zbrodni, co automatycznie sprawia, że pojawiają się pytania, czy „Szeptacz” złapany przez Logana był właściwym człowiekiem. To właśnie ten motyw jest najmocniejszym punktem powieści, ponieważ mnożące się wątpliwości wywołują sporo emocji.
Postać głównego bohatera jest trochę zlepkiem kryminalnych klisz, bo otrzymałam postać nieco cyniczną, zmęczoną, naznaczoną przeszłością i często jako oręż używająca sarkazmu, a mimo to Logana polubiłam i wzbudził moje zainteresowanie. Kirk bardzo umiejętnie pokazał, jak funkcjonuje człowiek w morzu niepewności, gdy jego największy sukces może okazać się największą pomyłką.

Klimat Szkocji totalnie mnie kupił w swojej surowości, gdzie mała społeczność powoduje poczucie izolacji, które jest idealnym tłem dla tajemniczego zniknięcia. To wszystko przekłada się też na ciężar samej historii, gdzie z każdym kolejnym rozdziałem historia uwiera coraz mocniej, gdy kolejne poszlaki pogłębiają zapadający mrok.

Jeśli otwierać nową serię kryminalna to należy to robić właśnie w taki sposób jak w „Stosach kości”, gdzie psychologiczne aspekty są równie ważne jak sama zagadka kryminalna. Tutaj nie ma epatowania brutalnością, a mimo to książka zdecydowanie działa na zmysły.