Dziewczyna z wyspy zapachów

Wyobrażaliście sobie kiedyś, jak może pachnieć miłość, prawda, smutek, strach lub kłamstwo? Czy poczucie skumulowania w jednym miejscu woni pragnień, sekretów i lęków wpłynęła kiedykolwiek na Wasz sposób postrzegania otaczającej Was rzeczywistości?

Bez wątpienia zapachy odgrywają dużą rolę w naszym życiu. Są ściśle powiązane z naszymi emocjami. Wpływają na nasze zachowanie i pozwalają podróżować w czasie. Budują, utrwalają i przywołują wspomnienia związane z określonymi Osobami i miejscami, poprawiają nastrój, odprężają, ale też czasami wywołują negatywne odczucia. Wręcz odpychają, choć czasem nawet nie umiemy znaleźć odpowiedzi na pytanie, dlaczego właściwie tak się dzieje.

Historia Emmeline poruszyła moje serce i duszę. Bo jak tu nie zauroczyć się odludną wyspą i jej "skarbami"? Jak tu nie zastanawiać się nad tym, jak to jest poznawać tak intensywnie zmysłami świat natury? Do tego pewna maszyna wytwarzająca tajemnicze zapachy przechowywane w szklanych butelkach w szufladkach na ścianach chaty....

Bajkowo i magicznie? Bardzo! Ale jak to w życiu bywa, naszej Bohaterce przychodzi zmierzyć się z nową i jednocześnie trudną dla niej sytuacją. Zderzenie z rzeczywistością, jej wszystkimi aspektami (a w szczególności z różnymi formami ludzkich zachowań) nie powstrzymuje jednak Emmeline przed chęcią zrozumienia swojej przeszłości, a tym samym odkryciem prawdy na temat swojego pochodzenia.

"Dziewczyna z Wyspy Zapachów" jest jedną z tych książek, obok których nie mogłam przejść obojętnie. Być może dlatego, że jestem podatna na tego typu motywy, a może dlatego, że Autorka książki (a także Tłumacz- wielkie brawa dla Pana Tomasza Wyżyńskiego) wspaniale oddała klimat opowieści o zapachach. Czytając tę książkę moje wszystkie zmysły pracowały na najwyższych obrotach. Czułam zapachy, wyraźny smak poszczególnych opisywanych rzeczy, widziałam bardzo dokładnie kolory, a nawet i mam wrażenie jakbym sama dotykała określone przedmioty, a tym samym przywoływała z zakamarków pamięci moje własne wspomnienia.. Trochę tak, jakbym doświadczała synestezji. Zachwycająca powieść. Zajmie szczególne miejsce w mojej domowej biblioteczce.

O aromaterapii słyszeliście na pewno wiele, ale czy słyszeliście o tym, że zapach odgrywa bardzo dużą rolę w marketingu? Subtelnie poukrywane w sklepach wpływają na nasze emocje i podejmowanie decyzji. Kiedyś się o tym uczyłam więc nie jest to dla mnie zaskoczeniem.

A wiecie, że zmysł węchu kobiet jest o wiele bardziej rozwinięty niż u mężczyzn? To dlatego drodzy panowie przeszkadzają nam Wasze brudne skarpety. 😛 Ale przejdźmy do czegoś o wiele przyjemniejszego niż śmierdzące męskie mskarpety...

"Aromaty żyją (...) Opowiadają bajki."

📖 Mała Emmeline mieszka wraz ze swoim ojcem na odludnej wyspie, ten uczy ją poznawać świat zmysłami, choć największą uwagę skupia na zapachu. To właśnie zmysł węchu ostrzega nas przed zagrożeniem, przywraca wspomnienia jak również wpływa na nasze emocje czy samopoczucie.

Czy nie było by cudownie móc zachowywać aromaty tak jak zachowujemy nasze wspomnienie za pomocą zdjęć?

W domu Emmeline i jej ojca znajduje się tajemnicza maszyna produkującą różne zapachy, które następnie zamykane są w małych buteleczkach. Jednak nie są to zapachy sztuczne i perfumowane, jest to esencja naturalnych aromatów, czasami delikatnych zapachów kwiatów, czy owoców, czasami mocniejsze palonego drewna, jednak bardzo ulotnych o które trzeba dbać.

Zapieczętowane buteleczki przechowywane z troską od czasu do czasu są otwierane przez ojca Emmelne. "Opowiadają bajki", przywracają wspomnienia, skrywają tajemnice...

Z czasem jak to u dzieci bywa ciekawość Emmeline rośnie, to przez nią podejmuje trudną decyzję której konsekwencją jest utrata ukochanej osoby, wyprowadzka z wyspy oraz całkowita zmiana dotychczasowego życia.

Ta zmiana jest dla Emmeline ogromnym szokiem, na nowo musi nauczyć się żyć. Z czasem odkrywa tajemnicę ojca oraz poznaje swoje pochodzenie. Na jej drodze pojawia się pewna niezwykle ważna postać która odmieni jej zycie oraz postrzeganie świata, tylko czy takie życie przyniesie Emmeline ukojenie i szczęście?

"Czy magia może się wyczerpać?"

Historia cudowna, aromatyczna, pełna wspomnień i nostalgii. Klimat "Wyspy Nim", tajemniczość "Gdzie śpiewają raki", aromat "Popłynę przed siebie jak rzeka", te cztery powieści mają wiele wspólnych cech, poruszają temat dorastania, osamotnienia, samodzielności oraz odkrywania miłości.

Jest to historia do której z pewnością powrócę a Wam szczególnie ją polecam.

„Dziewczyna z wyspy zapachów” Erica Bauermeister to wspaniała powieść, która przemawia do czytelnika nie tylko słowami, ale przede wszystkim wspaniałymi zapachami, które można poczuć podczas lektury tego tytułu.

Książka przybliża nam historię Emmeline, która wychowywana była przez ojca. Razem zamieszkiwali na odludnej wyspie, na której królowały zapachy! Ściana z zamkniętymi zapachami umieszczonymi w małych buteleczkach, które od zawsze dziewczyna potrafiła rozróżniać i rozpoznawać, poznawała świat poprzez zmysły. Zapachy były całym jej życiem, w które wprowadził ją ojciec. Wskutek pewnych zdarzeń i tragedii, która spotyka dziewczynę, zostaje ona rzucona w świat, który nie był dla niej do tej pory znany. Przychodzi jej, zmierzy się z przeszłością i odkryć, co kryją zapachy, które dziewczyna nad wyraz potrafi rozpoznawać. Zamknięta w swoim świecie, nagle mierzy się ze wszystkim, co do tej pory było dla niej nieznane, a okazuje się to bardziej skomplikowane, aniżeli mogłaby przypuszczać. Przeszłość kolejno odkrywa swoje karty, które również przysparzają wielu emocji.

Ta książka to przede wszystkim wspaniała, bardzo emocjonująca podróż o odkrywaniu siebie, poszukiwaniu swojej historii, sile rodzinnych więzi. W książce mamy do czynienia z całą gamą emocji, nie brakuje miłości, wsparcia, oddania, ale pojawia się również zdrada i zemsta. Autorka dotyka również tematu straty, która dla człowieka jest niezwykle bolesna, wyjaśnienia naszej przeszłości, tajemnic, ale i przebaczenia, które może być tak ważne, dla naszego spokoju.

Książka, która z pewnością wywoła refleksyjny nastrój i sprawi, że choć na chwilę pomyślimy nad naszym życiem i tym, co jest ważne dla nas! Książka to piękna historia, która mnie wzruszyła i myślę, że nie tylko mnie, bo trudno przejść obojętnie wobec tak pięknej historii. Myślę, że jest to powieść, która do gustu przypadnie głównie żeńskiej części czytelników, ale niezależnie od wieku naprawdę warto się skusić.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale czuję się nią zachwycona, delikatność i piękno książki sprawia, że z wielką przyjemnością sięgnę po kolejne powieści autorki! Bardzo polecam!

„My, lu­dzie, pra­wie w cało­ści skła­damy się z wody; jedy­nym wyjąt­kiem są tajem­nice po­dob­ne do ka­mie­ni”.

„Dziewczyna z Wyspy Zapachów” zachwyci wszystkich wielbicieli powieści „Gdzie śpiewają raki”. To szalenie subtelna i nastrojowa opowieść o dziewczynie, której domem i szkołą życia była bezludna wyspa, a gdy musiała ją opuścić i wyruszyć w poszukiwaniu swojego pochodzenia, nigdy nie przestała za nią tęsknić. Piękna i niewinna, widzi świat oczyma dziecka, przez co zdaje się on nieco magiczny i baśniowy. Urzekł mnie oniryczny klimat powieści oraz zachwycające opisy przyrody, a wszystko to zasługa języka: pięknego, obrazowego, bogatego w środki wyrazu. Otrzymałam również oszałamiającą dawkę wiedzy na temat wpływu zapachów na ludzkie zachowania.

Erica Bauermeister stworzyła cudowną, nostalgiczną opowieść, którą zachowam w swej pamięci na dłużej.

Emmeline mieszka z ojcem na samotnej wyspie prawie całkowicie odciętej od świata przez trudną do pokonania cieśninę. Od najmłodszych lat uczy się od rodzica jak poznawać świat dzięki zapachom, zapamiętywać je i kolekcjonować jak wspomnienia. Może to życie nie jest zbyt ekscytujące ale bezpieczne i jedyne jaki główna bohaterka zna. Gdy los odbierze jej wszystko co kocha, będzie musiała nauczyć się żyć na nowo w innym miejscu i społeczności, a to nigdy nie jest takie proste, jak wydaje się dorosłym.

Dziewczyna z wyspy zapachów mnie zachwyciła. Emmeline najpierw jako mała, rezolutna dziewczynka, potem jako nastolatka i dorosła kobieta jest postacią niezwykle barwną i żywą. Nawet, gdy jej życie rozpada się na drobne kawałeczki, dziewczyna wciąż odnajduje w sobie siłę, by poukładać je na nowo. Z jakimś niezwykłym wręcz optymizmem i nadzieją podążałam za jej opowieścią, wzlotami i upadkami, dobrymi dniami pełnymi śmiechu i zabaw i tymi gorszymi, gdy łzy płynęły strumieniem. I nawet nie będę udawać, że sama nie wzruszyłam się do łez.

Erica Bauermeister daje do rąk czytelnikowi przepiękną opowieść o harcie ducha i trudach dorastania w nieprzyjaznym środowisku. W niewymuszony sposób prowadzi historię dziewczynki od szczęśliwego i nieco ekscentrycznego dzieciństwa przez wszystkie etapy dorastania – także te bolesne, jak żałoba, strata czy bycie ofiarą szkolnych łobuzów* aż do dorosłości. Wcale nie mniej ekscentrycznej, za to pełnej przemyśleń, zrozumienia i walki o to by pozostać sobą, i żyć na własnych zasadach.

Ta niezwykle ciepła i wzruszająca historia na długo pozostanie ze mną. Dawno już nie kibicowałam tak mocno bohaterce powieści w drodze do jej szczęśliwego zakończenia i nie czekałam na wyprostowanie się wszystkich problemów i niesnasek.

Jedynym do czego mogłabym się przyczepić jest zakończenie. Nie jestem fanką zakończeń otwartych, lubię dokładnie wiedzieć jak zamyka się historia i losy jej bohaterów, tu na dodatek pozostało mi wrażenie niedokończonych wątków, które zostały zerwane i pozostawione bez wyjaśnienia.

A jednak finalnie oceniam książkę Dziewczyna z wyspy zapachów 8/10, ta powieść zostawiła mnie z romantycznym ciepłem wypełniającym mi klatkę piersiową i zaspokajającym wszystkie fantazje o happy endzie. Czuła, przepełniona miłością i odwagą, pełna silnych kobiet i mężczyzn o dobrym sercu budzi nadzieję na lepszy świat i sprawia, że będę ją z ręką na serduchu polecać innym.

*powiedziałbym dosadniej, ale nie mogę tutaj przeklinać xD

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Świat Książki

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa