Dziewczyna, która czuła zbyt mocno. Tom 1

Życie London nigdy nie było usłane różami, ale mimo to nie straciła pogody ducha i dobroci w sercu. Gruba warstwa makijażu i ubrania zakrywające większość ciała to jej kamuflaż, dzięki któremu lepiej radzi sobie z otaczającym światem. W końcu kto potrafiłby zaakceptować jej niedoskonałości i pokochać osobę taką jak ona?

Przeprowadzka do nadmorskiej miejscowości Torguay miała być dla London szansą na nowy początek, ale nawet tutaj przylgnęło do niej miano lokalnej dziwaczki. Wszystko się zmienia, gdy w jej życiu niepodziewanie pojawiają się dwaj bracia… Jared jest młodym żołnierzem, który za wszelką cenę pragnie zdobyć zaufanie dziewczyny i odkryć jej tajemnice. Z kolei Tyler, wrażliwy ojciec wychowujący samotnie córkę, stara się ochronić London przed gorzkim rozczarowaniem, jakim może się skończyć związek z jego bratem.

Jak zakończy się ta nietypowa historia?

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, za mną zdecydowana większość książek Moniki i każda z tych, które przeczytałam przypadła mi do gustu, więc kiedy zobaczyłam zapowiedź kolejnej powieści autorki, która swoją drogą ma uroczą i klimatyczną okładkę, wiedziałam, że będę musiała po nią sięgnąć. Nie spodziewałam się jednak, że w środku będzie kryła aż tak wielki ładunek emocjonalny! Język i styl jakim posługuje się Monika jest bardzo przyjemny w odbiorze, co przekłada się na szybkość czytania - ja książkę pochłonęłam w jeden wieczór i uwierzcie, że nie odłożyłam jej póki nie poznałam zakończenia, które swoją drogą wbiło mnie w fotel! Fabuła została w bardzo ciekawy i życiowy sposób nakreślona, dopracowana i dobrze poprowadzona, a bohaterowie, których stworzyła autorka zostali świetnie wykreowani, jestem pewna, że większość z Nas mogłaby się z powodzeniem z nimi utożsamić, podzielając ich troski i znoje. Historia została podzielona na trzy części i zaprezentowana z trzech perspektyw: Jareda, London i Tylera, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z jakimi problemami się mierzą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję, chociaż nie wszystkie zawsze akceptowałam. Każda z postaci ma swój własny bagaż doświadczeń, który w pewien sposób ukształtował i wpłynął na ich obecne życie. Relacje pomiędzy bohaterami zostały w bardzo piękny i autentyczny sposób przedstawione i szczerze mówiąc do końca nie wiedziałam jak Monika pokieruje losy głównych postaci, co bardzo mi się podobało. Autorka w swojej powieści porusza szereg ważnych i ponadczasowych kwestii, które wywołują w czytelniku natłok skrajnych emocji i zmuszają do głębszych przemyśleń. Monika udowadnia, że każdy ma prawo i szansę na miłość niezależnie od różnych zmiennych, należy jedynie podążać za głosem serca. "Dziewczyna, która czuła zbyt mocno" to poruszająca, wartościowa i emocjonująca powieść o poszukiwaniu siebie, swojego miejsca w życiu, tęsknocie, poświęceniu i wielowymiarowej miłości. Chwyta za serce! Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i nie mogę się doczekać kiedy w moje ręce trafi kontynuacja, bo myślę, że Monika jeszcze nie jednym mnie tutaj zaskoczy! Polecam! Moja ocena 9/10.

“ Dziewczyna, która czuła zbyt mocno“

Zdarza Wam się żałować, że przeczytaliście jakąś książkę, nie dlatego, że była zła, a dlatego, że chcielibyście mieć te emocje wciąż przed sobą ? Ja właśnie tak mam i jedyne co mnie pociesza to fakt, że zaraz ogarnę dzieciaków do spania i chwycę w ciszy i spokoju za drugi tom. A obecnie, po pierwszym, jestem emocjonalnym wrakiem. Ale co może chore - strasznie mi się to podoba, bo do takiego stanu doprowadzają tylko te najlepsze książki.

To moja druga książka autorstwa Moniki Cieluch. Poprzednia - “Do ostatniej kropli krwi” była fajna ale bez efektu wow i ciekawiło mnie jak będzie tu. Opis jest wyjątkowo intrygujący, lubię takie historie, a po obróceniu ostatniej strony, wiem, że je jednak kocham.

London, Tyler i Jordan, są bohaterami czegoś co porusza, pięknej historii o miłości tak wyjątkowej, że nie sposób być na nią obojętnym. Wiele osób tu zapłacze, wielu czytelnikom ich przeżycia złamią serce, ale po prostu trzeba doświadczyć tego razem z nimi.

Każde z Was czyta wiele książek zapewne. Standardem są piękne bohaterki, chodzące ideały, za którymi wzdycha każdy mężczyzna. Nie powiem, że łatwo napisać taką książkę, bo każda jest wyzwaniem i dowodem talentu ale Monika wykreowała tu bohaterkę piękną duchem, nieidealną choć wyjątkową, nie brzydką ale nie bez wad. Taką którą nie każdy zaakceptuje, nie każdy doceni jej urodę, a wielu uzna tak jak mieszkańcy Torquay, za dziwaczkę. Dlaczego ? Bo mimo upałów chodzi w bluzkach na długi rękaw, zasłania okna i nie jest zbyt towarzyska ? Spędza czas ze starszymi ludźmi, którymi troskliwie i bezinteresownie się opiekuje. Czy to świadczy o tym, że jest dziwaczką? Dlaczego dla tak wielu z nas inność = byciu dziwnym ?

Tyler jest samotnym ojcem małej Mii i mieszka obok London. Od razu dostrzega w niej coś wyjątkowego ale zanim ich znajomość na dobre się rozwinie, z misji wraca jego brat - Jordan i on się nie czai. Uparcie, mimo tego, że London robi wszelkie możliwe uniki, walczy o to by stać się dla niej kimś więcej, by poznać ją tak jak nie zna nikt inny. A gdy osiąga cel, na swój sposób jest przerażony.

“London zawróciła mi w głowie. Nie potrafiłem wyrzucić jej ze swoich myśli. Po raz pierwszy w życiu bałem się siebie i tego, do czego jestem zdolny. “

Czy skoro ją pokochał, będzie zdolny zrezygnować z tego co było najważniejsze w jego życiu - ze służby ojczyźnie ? Czy London będzie zmuszona czekać w niepewności czy wróci, czy przeżyje, czy nic mu się nie stanie ? Co z tego wyniknie ?

Ale mamy tu nie tylko wątki miłosne. London ma prześladowcę i będą tu chwilę pełne napięcia, strachu i niepewności. Jak też wspominałam, London opiekuje się starszymi ludźmi i również to wspaniale urozmaica całość. Nie jednego historia pewnego wyjątkowego małżeństwa wzruszy. Kiedyś o miłość się walczyło, naprawiało to co się psuło między dwojgiem ludzi, a nie rezygnowało przy pierwszych problemach i autorka przypomina nam o tym grając na emocjach czytelnika. Jest też przeszłość London - czy dowie się kim byli jej rodzice ? Warto się przekonać.

Kochani, teraz jest szał na “Purpurowe serca”. Każdy chyba już oglądał film, niedługo premiera książki. Zagraniczna historia miłosna o żołnierzu i piosenkarce chorującej na cukrzycę. A tu mamy dzieło naszej polskiej autorki, które uważam, że zasługuje na tyle samo, a nawet więcej uwagi. Nie są one jakoś rażąco podobne, obie mają bohatera - żołnierza i dużą dawkę miłości. A jednak mnie Purpurowe serca nie porwały, nie polubiłam tamtejszej bohaterki,a London owszem i to tej historii oddaje serducho.

Wg mnie autorka zasługuje na ogromne gratulacje. W przepiękny sposób pokazała, że każdy zasługuje na miłość, każdy jej pragnie i potrzebuje. Nie tylko osoby o idealnej urodzie mają prawo do miłości. Ale sama miłość nie jest idealna. Monika pokazała jak łatwo zranić innych, którzy po prostu nie są tacy sami jak my. Ale też uczy akceptacji, wrażliwości i zawarła w tej książce niesamowicie wiele pięknych cytatów o różnych obliczach miłości. To było po prostu niesamowite.

Brawa też należą się wydawnictwu. Wielu z nas wie jak czasami opis książki potrafi zdradzić zbyt wiele, odbierając radość i satysfakcję z odkrywania tak emocjonującej historii. Czytając ten tom szalałam z niepokoju i ciekawości, zastanawiałam się kto w końcu zostanie przy London, co się stanie z Jaredem. I liczyłam na to, że opis drugiego tomu mnie na to naprowadzi. A on jest tak idealnie spisany, że nie spojleruje absolutnie nic. Teraz wiem o co może chodzić ale już po skończeniu tego tomu. A wystarczyłby jeden wyraz, jedno imię w opisie drugiej części i już w połowie pierwszej wiedziałabym czego się spodziewać. I pewnie bym tego żałowała.

Na upartego można uznać, że i tak można się domyślić, że to jest do przewidzenia. Ale mimo, że finał był nieco oczywisty to jednak droga do niego już absolutnie nie i autorka zaskoczy wiele razy, a jeszcze więcej doprowadzi do tego, że co najmniej łezka się w oku zakręci.

To jest książka do której nie mam absolutnie żadnych zastrzeżeń i polecam całą sobą. Idealna dla osób kochających historie chwytające za serce. Dziękuję Wydawnictwu Amare za możliwość przeżywania tego wszystkiego jako recenzentka. Polecam Wam naprawdę całą sobą tę książkę i biorę się szybciutko za ciąg dalszy.

Dziś opowiem Wam o książce wyjątkowej, a jest taka z kilku powodów. Główny z nich to London nasza bohaterka, która jest mową mieszkaną miasta, ale jakoś nie zależy jej na poznaniu mieszkańców, raczej unika ludzi, ma też pewne zwyczaje, przez które uznawana jest za dziwaczkę.. Jej sąsiadem jest Tayler, przystojny, dobry, uśmiechnięty i pomocny sąsiad to naprawdę skarb, w dodatku nie narzuca się dziewczynie, a to daje jej pewien komfort.. I nagle pojawia się też Jared, brat Taylera.. młody, żywiołowy, zawodowy żołnierz.. a jak wiecie, tacy mężczyźni nigdy nie odpuszczaja. Jared postanawia bliżej poznać London mimo jej początkowej niechęci.. Do czego doprowadzi tą znajomość trójki ludzi? Co z tego wyniknie? Czy skryra w sobie dziewczyna uwierzy w siebie? Czy Jared zakocha się w kimś jeszcze oprócz wojska?

Podziwiam Autorkę za jej niebanalny pomysł na fabułę, do tego problemy i kwestie które są tutaj poruszane, dają wiele do myślenia czytelnikowi.. ❤

Zdecydowanie bardzo polecam, ta książka Was otuli, da nadzieję.. ale też momentami skrzywdzi i złamie serce, to od Was zależy, jak ją odbierzecie.. 😊🌼

Powieść jest historia w której poruszane są wiele istotnych i ważnych tematów.Autorka dostarcza wiele emocjonujących chwil,które powodują nostalgię i wzruszenie.Inność w społeczeństwie budzi odrzucenie i śmiech.Ludzie nie potrafią patrzeć sercem tylko oczami.Warto poznać druga osobę a nie oceniać ją przez pryzmat wyglądu.Nasza London skrywa to pod grubą warstwą makijażu,by zatuszować swoje niedoskonałości.Dopiera poznanie braci-a szczególnie Jareda pozwala jej na otwarcie i zaakceptowanie siebie.Musi zaakceptować,a raczej zgodzić sie na miłość mężczyzny do misji wojskowych w których służy.Miłość do niej jest trochę stanowiane na drugim miejscu.

Postać Jareda mimo,że jest pozytywna i budująca to ogromnie sie na nim zawiodłam.Samolubności i patrzenie tylko na siebie spowodowało,że los był brutalny wobec niego…ale czy na pewno?

London jest bohaterka cudowna.Bezinteresownie pomaga,troszczy sie o innych,ale ucieka przed światem.Doznane cierpienia sprawiły,że nie umie pokochać.Gdy pokocha to całà sobą-bezwarunkowo i mocno!

Najbardziej było mi szkoda Taylora,który od zawsze był w cieniu swojego brata.Choć to po części zaakceptował to brakowało mu wsparcia ze strony najbliższych.Przelał swoją miłość na swoją córeczkę,którą wychowuła sam.

Historia jest jedna wielka niespodzianka wydarzeń,które zmieniaja sie w ekspresowym tempie.Ból rozstania,cierpienia i straty możemy poczuć i z nimi sie utożsamiać.Nie jest to proste gdy sie kogoś kocha.

Z całego serca polecam wam ta książkę.Połamie wasze serce na kawałki powodujac,że będziecie razem z bohaterami przeżywać wiele cudnych chwil.

London przeprowadziła się do nadmorskiego miasteczka Torguay w poszukiwaniu spokoju i z chęci odnalezienia swojego miejsca na ziemi. Przez niektórych uznawana jest za dziwaczkę. Nie wychodzi z domu bez makijażu, nie nawiązuje bliższych relacji. Jej życie zaczyna powoli obracać się o 180 stopni w momencie poznania Jareda, żołnierza, który akurat przyjechał na przepustkę i jego brata Tylera, rozsądnego i samotnie wychowującego ojca, który ze wszystkich sił nie chce dopuścić, aby London cierpiała przez jego młodszego brata. Dziewczyna, powoli zaczyna angażować się w związek z Jaredem. Związek, który jest obarczony ryzykiem, cierpieniem, niepewnością, ale i ogromnym uczuciem…

To książka z rodzaju tych, po której przeczytaniu trzeba sobe przysiąść i pomyśleć. Autorka zaserwowała całe spektrum skrajnych emocji. Od szczęścia, po totalne cierpienie. Z kart tej historii wyziewa smutek i niepokój. Z jednej strony czujesz, że happy end jest już blisko, a z drugiej masz świadomość, że za moment wszystko runie jak domek z kart.

Monika Cieluch stworzyła postaci do bólu prawdziwe. Każda z nich złożona jest z solidnych uczuć i emocji. Ale jednocześnie stworzyła przepiękną historię o miłości, naznaczeniu przez życie, straconych szansach, ogromnym żalu, niezrozumieniu, ale też o szczęściu i nadziejach.

Coraz częściej spotykam się ze stwierdzeniem, że książka złamała serce. Ta łamie je wielokrotnie. Za każdym razem, kiedy skleja się je solidnym plastrem Compeed, to ono pęka w innym miejscu. Przepiękna historia. Przepiękna. Intuicja mnie nie myliła.

[Adres usunięty]

Życie London nigdy nie było usłane różami, ale mimo to nie straciła pogody ducha i dobroci w sercu. Gruba warstwa makijażu i ubrania zakrywające większość ciała to jej kamuflaż, dzięki któremu lepiej radzi sobie z otaczającym światem. W końcu kto potrafiłby zaakceptować jej niedoskonałości i pokochać osobę taką jak ona?

Przeprowadzka do nadmorskiej miejscowości Torguay miała być dla London szansą na nowy początek, ale nawet tutaj przylgnęło do niej miano lokalnej dziwaczki. Wszystko się zmienia, gdy w jej życiu niepodziewanie pojawiają się dwaj bracia… Jared jest młodym żołnierzem, który za wszelką cenę pragnie zdobyć zaufanie dziewczyny i odkryć jej tajemnice. Z kolei Tyler, wrażliwy ojciec wychowujący samotnie córkę, stara się ochronić London przed gorzkim rozczarowaniem, jakim może się skończyć związek z jego bratem.

***

Historia ta zbiera naprawdę dobre recenzje, jednak niestety ja należę do tego nielicznego grona czytelników, którym powieść ta nie trafiła do gustu. Dlaczego? Już tłumaczę.

W moim odczuciu historia ta jest przegadana i niepotrzebnie przedłużana. Przez pierwsze sto (a może i nawet DWIEŚCIE stron) miałam wrażenie że czytam o jednym i tym samym. Gdy w końcu nastąpił punkt zwrotny w historii znów czekało mnie rozczarowanie bowiem znów wkradła się monotonia.

Jared i London to para, której szczęście nie było (w moim odczuciu) pisane. Od samego początku ich relacja mnie nie porwała, a z każdym kolejnym rozdziałem zastanawiałam się które pierwsze zmądrzeje i zdecydują się na rozstanie. Bo jak traktować poważnie związek, w którym za każdym razem gdy trzeba przedyskutować ważny temat dotyczący związku, wspólnej przyszłości, słyszy się tekst „Cieszmy się chwilą”, czy „nie myślmy o tym teraz”. Przez moment miałam wrażenie że łączy ich uczucie czysto fizyczne – każda poważniejsza rozmowa przekładana była na później, na rzecz seksu.

Jared ogólnie jest postacią która mnie drażniła. Po co na siłę pcha się w związek, w którym nie daje nic od siebie? Po co planuje przyszłość z drugą osobą, założenie rodziny, skoro nie chce odchodzić z wojska? Związek to przede wszystkim nauka kompromisu – dążenie do tego, by obie strony były zadowolone. W tym jednak przypadku liczył się tylko i wyłącznie on.

Miałam nadzieję, że ostatnia część opowiedziana z perspektywy Tylera uratuje tę historię. Początkowo tak było, jednak potem akcja zaczęła pędzić w zawrotnym tempie. Wszystko było przyspieszone i jakieś takie dziwne. A ten plot twist z ostatnich stron (który swoją drogą przewidziałam) wywołał u mnie uczucie zniesmaczenia. Raczej nie mam w planach drugiej części.

Moja ocena: 4/10

Całość okazała się też być bardzo przewidywalna i nie ukrywam, że końcówkę kartkowałam. Mamy oczywiście zakończenie, które wywraca wszystko do góry nogami i w tym momencie Autorka nas zostawia. Była już premiera kolejnej części i mimo wszystko sięgnę po nią, by sprawdzić, czy reszta też się potoczy tak, jak sądzę, czy też nie 😉

ZARYS FABUŁY

W małej, nadmorskiej miejscowości Torguay mieszka London, która próbuje zapomnieć o przeszłości. Uważana za miejscową dziwaczkę, ukrywa się pod warstwą makijażu oraz zabudowanymi ciuchami. Nie spodziewa się, że jeszcze będzie miała szansę poczuć kiedyś jak smakuje szczęście. Do miasteczka powraca Jared, jeden z dwóch braci – żołnierz, który na pewno nie planuje wiązać się na dłużej. W końcu dokonał już wyboru, a jest nim życie na froncie. London zwraca jednak jego uwagę i mężczyzna za wszelką cenę stara się ją poznać. Pokazać jej codzienność, jakiej nie znała. Tą dwójkę zaczyna łączyć coś niezwykłego. Ale jest jeszcze Tyler, drugi z braci, samotny ojciec. Oaza spokoju, ten rozsądny, opiekuńczy i ten, który może zaoferować London coś, czego ona naprawdę potrzebuje.

SKRAJNE RÓŻNI BRACIA I MIEJSCOWA DZIWACZKA

Główna bohaterka powieści to kobieta, która ciągnie za sobą pełną trudnych doświadczeń przeszłość. To przez nią się ukrywa, nieufna względem ludzi i na pewno mocno zdystansowana. A jednak taka, która nie waha się przed udzieleniem innym pomocy. Nosząca oryginalne ubrania, jest romantyczką, a zarazem kobietą, która nie zamierza rzucać się w wir przelotnych przygód. Tym tragiczniejsza okazuje się jej relacja z Jaredem, bo London zaczyna się na nią otwierać. A przecież nie dostanie od mężczyzny tego, czego oczekuje od życia. Mamy tutaj dwójkę przedstawicieli pierwszego planu, jeśli chodzi o męskie grono postaci. Dwaj bracia: Jared i Tyler. Pierwszy jest żołnierzem z powołania. Życie na froncie jest jego priorytetem. Nie chce się zmieniać, nie chce bezpieczeństwa, bo wie, że w innej, zwyczajnej codzienności mógłby się nie odnaleźć, pomimo zachęt brata. To z jednej strony człowiek, który nie chce miłości i swoje fizyczne popędy zaspokaja przelotnymi przygodami łóżkowymi, z drugiej Jared okazuje się bardzo wytrwały w dążeniu do poznania London. Zaczyna mu na niej zależeć jak na żadnej innej kobiecie. Co z tego wyniknie? Nieco w jego cieniu stoi Tyler, który to wszystko obserwuje. Ostrzega brata, którego z resztą kocha, by nie zranił London. Ma świadomość tego, jak to wszystko się zakończy. Samotny ojciec, niewątpliwie nielubiący się wychylać, również zwrócił na dziewczynę uwagę. Skomplikowany układ tak skrajnie różnej mieszanki osobowości tworzy naprawdę intrygujący pierwszy plan.

TRUDNE WYBORY I RÓŻNE OBLICZA MIŁOŚCI

Autorka stworzyła opowieść o uczuciach na kształt miłości, pokazując różne obrazy tegoż niezwykłego zjawiska. Mamy niedostępną London, która w konfrontacji z wytrwałym i upartym Jaredem konsekwentnie uciera mu nosa. Podobało mi się to, jak mężczyzna się o nią starał, biłam brawo, kiedy z kolei ona nie miała zamiaru tak łatwo mu ulegać. Pojawia się fizyczny pociąg, jakże potężna namiętność, próby pokonywania kolejnych barier.. Ta miłość jest szalona, piękna, pociągająca, ale niepewna. I tutaj wiele znaków zapytania i wątpliwości odnośnie tegoż mężczyzny, który ze względu na przeszłość i własne wybory, dotąd unikał domu. Domyślałam się w jakim kierunku to wszystko pójdzie, w końcu autorka musiała jakoś dać wykazać się Tylerowi. Temu, który cechuje się rozsądkiem, ostrożnością, który może nie jest spontaniczny, wychowuje ukochaną córeczkę, ale który wie, że to jemu przypadnie rola posprzątania po całym bałaganie. Finał, jak na dobrą książkę przystało, skłania do sięgnięcia po drugą część. Już nie mogę się jej doczekać.

PODSUMOWANIE

„Dziewczyna, która czuła zbyt mocno” to emocjonująca, piękna historia o skomplikowanych uczuciach, z trójkątem miłosnym na czele, w którym jednak nie brakuje niedoskonałości, ludzkich słabości, ostrożności, namiętności i pragnień. Piękna, prowokująca do smutku i radości, niekrótka, a jednak taka, którą czyta się szybko. W fabule pojawia się parę zwrotów akcji, są wątki poboczne jak na przykład przeszłość Jareda, wojskowa rzeczywistość czy trudne rodzinne relacje London. Uważam, że książka słusznie dostaje wysokie oceny i sama chętnie dam jej ósemkę w dziesięciostopniowej skali. Czekam na kontynuację, a ta już niedługo i jestem ogromnie ciekawa jak Monika Cieluch pokieruje losami swoich bohaterów. Na pewno będzie ciekawie.

„Położyłem sprawę koncertowo. Bałem się swoich uczuć. Bałem się tego, że zapadam się w coraz większym g*wnie. Raniła mnie cisza, która zwisała pomiędzy nami, i smutne spojrzenie szafirowych oczu, z których wyzierał ból”.

Monika Cieluch pisze mocno przejmujące historie, takie, które czuje się jeszcze długo po zakończeniu czytania. I chociaż „Dziewczyna, która czuła zbyt mocno” ma swoją objętość, to ani przez chwilę nie czułam, że mogłoby być jej mniej. Wręcz przeciwnie, przeczytałabym drugie tyle, byle tylko nie rozstawać się z bohaterami. I chyba pierwszy raz mam tak, że moje serce stoi na totalnym rozdrożu i nie wie, w którą stronę iść. Monika Cieluch tą nietypową historią ukazała różne oblicza miłości i jak bardzo pojemne jest ludzkie serce – na wszystkie uczucia. Rozdziały z perspektywy trójki bohaterów dodatkowo pozwalały wczuć się w ich emocje oraz ich punkt widzenia. To było mi bardzo potrzebne i pasowało do całości. London, jak i Jared oraz Tyler to postacie, które niosły swoją własną historię, a w powieści dostały dodatkowy głos, aby ich historia mogła się połączyć. A każde z nich zmagało się z własnymi problemami i demonami. Chciałabym napisać, że coś poruszyło mnie w mniejszym lub większym stopniu, ale nie będzie to prawdą. Bo każdy z bohaterów tej powieści poruszył mnie na swój sposób i przeczołgał mnie emocjonalnie. Jednak jestem pełna uznania dla autorki, że pokazała miłość i proces, w jaki bohaterowie zyskiwali swoje zaufanie - w tak naturalny, piękny, lecz bolesny sposób. Ta historia ma sobą wiele do przekazania, a ja już z niecierpliwością czekam na kolejny tom i rozwiązanie wszystkich tajemnic bohaterów.

"Miłość znajdziesz obok siebie, wystarczy tylko otworzyć się na życie."

London zawsze miała ciężko w życiu. Mimo wszystko wciąż kroczy przez nie z uśmiechem na twarzy. Ma niską samoocenę. Ukrywa się pod mocnym makijażem i dużymi ubraniami.

Przeprowadza się do Targuay bo liczy na nowy początek. Jednak tu także jest uznawana za dziwaczkę. Jej życie zmienia się gdy zjawia się Jared oraz Tyler. Dwaj bracia, każdy inny i każdy pragnie ją poznać.

Czy London zaufa któremuś z nich? Co z tego wyniknie?

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Postać London trochę przypominała mi mnie samą. Trudne dzieciństwo, zakrywanie ciała ciuchami jak to tylko możliwe, brak ufności do ludzi... Zaczyna się zmieniać pod wpływem Jareda. Jednak dziewczyna ma pewien sekret, którego mocno pilnuje...

Dwóch braci. Każdy chce się zbliżyć do London.

Historia pełna emocji. Opowieść o pokonywaniu własnych barier.

London jest typem osoby, która boi się zaangażować by później ewentualnie nie cierpieć. Nie jednokrotnie już cierpiała z powodu utraty kogoś bliskiego także wie jakie to okropne uczucie. Gdyby nie Jared i jego upór to pewnie dalej miałaby problem z otwarciem się na innych ludzi.

Do tego Tyler, który stara się ostrzec London przed swoim bratem...

Bardzo lubię książki Moniki. Są niezwykle życiowe, bolesne. Każdy znajdzie siebie, w którejś z napisanych przez nią historii. Styl autorki uwielbiam. Jest lekki niczym piórko i nie wiedziałam kiedy, a byłam w połowie, a później już na końcu książki.

Zakończenie sprawiło, że chce kontynuację na już. Co tam się narobiło 🤨 Ehh... Dobrze, że druga część już niedługo bo ciężko byłoby mi wytrzymać 😅 Namieszała, oj namieszała...

Ja tę książkę polecam. Fajna, dosyć lekka choć momentami bolesna historia. Nie da się o niej tak po prostu zapomnieć. Warto poświęcić czas by ja przeczytać.

London była zamkniętą w sobie kobietą, jej życie zawsze toczyło się pod górkę. Przeprowadzka do Torguay nic nie zmieniła, mimo iż miała takie nadzieje. Była, jest i pozostanie "dziwaczką".

Jared był żołnierzem, który przymusowo musiał wrócić na jakiś czas do kraju, na "urlop". Nie był z tego powodu szczęśliwy. Życie zabrało mu rodziców, a zostawiło w domu rodzinnym brata Tylera i siostrzenicę Mię oraz wspomnienia. Bracia od zawsze byli zupełnym przeciwieństwem - Tyler kochającym, oddanym ojcem, a

Jared należał do mężczyzn, którzy lubią kobiety i życie na krawędzi. Kiedy Jared ujżał London, szybko jej zapragnął. Pierwsze i kolejne odrzucenie przez dziewczynę mocno go dotknęło, ale i utwierdziło, że po raz pierwszy pragnie czegoś więcej niż przygodnego seksu.

Ta, która pragnęła ukryć się pod maską, zapragnęła również kochać. Jednak czy powinna? Czy na dobre wyjdzie jej kierowanie się sercem?

-------

Kolejna świetna pozycja, którą autorka nam podarowała. Według mnie, książka jest przepełniona taką ilością emocji, że dosłownie udzielają się czytelnikowi. Nieraz uroniłam łzę i czułam uścisk w sercu. Było mi dane poznać historię kobiety, która w swoim sercu ma milion ran oraz została wykreowana na spokojną, skrytą i zamkniętą w sobie. Z jednej strony wcale się nie dziwię, a z drugiej jest to po prostu przykre. Zaś Jared to przystojny chłopak, który zbyt mocno miał zakorzenione w sobie pewne zasady. Miałam wrażenie, że kochał służbę ponad wszystko. "Dziewczyna, która czuła zbyt mocno" to zdecydowanie emocjonalny rollercoaster, w którym nieraz poczujesz ból i rozterki bohaterów.

Dla Jareda całe życie to wojsko i misje. Bardzo rzadko wraca do domu, a odkąd nie żyją jego rodzice, nie chce tego robić. Za dużo bólu i wspomnień towarzyszy każdym odwiedzinom, tym bardziej że jego starszy brat próbuje zmusić go, aby przestał wyjeżdżać. Dlatego, kiedy dowiaduje się, że zostaje oddelegowany do domu i to nie wiadomo na jak długo, wcale nie jest szczęśliwi. Jednak rozkaz to rozkaz, a on musi go wykonać. Tak jak się spodziewał, powrót nie okazał się łatwy, pomimo że naprawdę kocha zarówno swojego barta, jak i jego małą córeczkę. Jednak dość szybko zauważa nową sąsiadkę i praktycznie od pierwszej chwili pragnie poznać ją bliżej. Fascynuje go tajemniczość, jaką wokół siebie roztacza i jej zachowanie zupełnie inne niż wszystkich znanych mu kobiet. Nie pomagają prośby Tylera, aby dał jej spokój, podejrzewając, że dla niego będzie tylko kolejną przygodą i to na jego barki spadnie „sprzątanie”, kiedy Jared wyjedzie.

London w swoim życiu przeszła bardzo dużo. Torguay, mała miejscowość, do której się przeprowadziła, miała być dla niej nowym początkiem, a jednocześnie spełnieniem pewnej obietnicy. Kobieta nie wychodzi z domu bez makijażu i zawsze ubiera się na długo, a kiedy tylko wraca do domu, zasuwa wszystkie rolety. Kiedy w jej życiu pojawia się brat sąsiada, nie zamierza pozwolić mu się zbliżyć. Jednak on jest na tyle uparty, że zaczyna się pomalutku przed nim otwierać. Czy to będzie dobra decyzja? Co pojawienie się Jareda zmieni w jej życiu? Jaką tajemnice skrywa? Co połączy ją i mężczyznę? Czy Jared zmieni swoje podejście do wojska?

488 pełnych emocjonalnej huśtawki – tak w skrócie można opisać książkę. Dla mnie była świetna. Wciągnęła mnie praktycznie od samego początku i nie pozwoliła oderwać się aż do ostatnich stron. Natomiast zakończenie sprawiło, że z moich oczu popłynęły łzy. Czytało się ją bardzo szybko, pomimo że nie należy do cieniutkich. Akcja dość sprawnie poprowadzona, z zaskakującymi zwrotami.

Bohaterowie ciekawi, wywołujący w czytelniku emocje.

Jared to jeden z tych bohaterów, których się kocha i nienawidzi jednocześnie, a przynajmniej ja tak miałam. Z jednej strony odważny żołnierz, który służy ojczyźnie. Z drugiej taki trochę lekkoduch i egoista pod pewnymi względami (nie mogę wam zdradzić jakimi). Już dawno żaden bohater aż takich dużych emocji we mnie nie wywoływał.

London jest młodą, zamkniętą w sobie kobietą. Ma swoje powody, dla których unika towarzystwa osób w podobnym wieku. Za to często przesiaduje ze starszymi osobami. To bohaterka dobra, opiekuńcza, bezinteresownie pomagająca innym. Bardzo ją polubiłam.

„Dziewczyna, która czuła zbyt mocno” to książka, która dostarczyła mi ogromną dawkę emocji podczas czytania. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Lubicie twórczość @monikacieluchautorka ?

Przyznam szczerze, że ja uwielbiam i z niecierpliwością oczekuję każdej kolejnej powieści spod pióra autorki.

Każda książka Pani Moniki, przepełniona jest emocjami. Wywołuje łzy wzruszenia, a przy tym gwarantuje dawkę dobrego humoru i nadzieję w lepsze jutro.

Nie inaczej było także i tym razem.

"Dziewczyna, która czuła zbyt mocno" to powieść dopracowana w każdym calu. Bohaterowie są idealnie wykreowani, a akcja nie zwalnia ani na moment. Czytając ją na zmianę się śmiałam i opierałam łzy. A zakończenie? 🤯 Totalnie zaskakujące, pozostawiające po sobie dreszczyk na plecach i pytanie "co dalej?". Dobrze, że na kontynuację nie trzeba będzie długo czekać, bowiem już we wrześniu będzie można poznać dalsze losy bohaterów, a jestem ich mega ciekawa.

Myślę, że żadna kobieta nie chciałaby być na miejscu London, chociaż na pewno znajdą się takie, które niestety podzielają jej los, a ten nie jest usłany różami. Ukrywając się pod warstwą ubrań i makijażu, uchodzi za dziwaczkę. Stara się być niewidzialna, jednak nawet ten kamuflarz nie potrafi jej tego zagwarantować. London zmaga się z samotnością. Jakiś czas temu straciła bliskie osoby, dlatego przeprowadza się do Torguay. Tutaj poznaje dwóch braci - Jareda oraz Tylera.

Jared jest zawodowym żołnierzem. Misje to całe jego życie, a wojsko traktuje jak rodzinę. Mężczyzna za wszelką cenę chce poznać London. Chce wpuścić ją do swojego serca, mimo iż oboje zdają sobie sprawę z tego, że związek na odległość może nie przetrwać próby czasu, a Jared nie potrafiłby wybrać między London a wojskiem. Jednak miłość okazuje się silniejsza i mimo obaw, próbują zbudować coś trwałego, nierozerwalnego.

W czasie, gdy Jared jest na misji, London coraz więcej czasu spędza z Tylerem. Mężczyzna samotnie wychowuję córkę, dla której także chciałby kiedyś zapewnić "normalną", pełną rodzinę. To jego największe marzenie. Czy uda mu się je zrealizować?

O tej książce mogłabym mówić i pisać godzinami. Jednak nie chcę Wam zdradzać zbyt wielu szczegółów. "Dziewczyna, która czuła zbyt mocno", chwyta za gardło i serce. Z wielką niecierpliwością i ciekawością czekam na kolejną część.

Z pewnością znacie to uczucie, kiedy łzy cisną się do oczu, serducho szaleje, a w głowie kłębi się ogrom myśli?

A już myślałam, że wywołanie takiej burzy emocji jest w moim przypadku raczej nieosiągalne.

A jednak. Monika Cieluch nie przestaje mnie zaskakiwać. Mówią, żeby nie oceniać książki po okładce, a ja po raz kolejny dałam się nabrać. Patrząc na okładkę "Dziewczyny, która czuła zbyt mocno" założyłam, że jest to lekki wakacyjny romans. Jak ja się myliłam...

Monika Cieluch zaserwowała czytelnikom historię niesamowicie wciągającą, ale też skomplikowaną i trudną.

Jared wraca do rodzinnej miejscowości na urlop po misji w Iraku. W domu rodziców czeka na niego brat Taylor samotnie wychowujący kilkuletnią córkę.

London to młoda kobieta, która wprowadziła się do domu sąsiadującego z domem braci. Dziewczyna jest raczej skryta, charakteryzuje ją specyficzny ubiór i to, że raczej nie lubi nawiązywać nowych znajomości.

Skoro bohaterów jest trzech, to nie trudno się domyślić, że autorka uwikła ich w miłosny trójkąt. Tylko że nic w tej powieści nie będzie ani przywidywalne, ani pewne. To niezwykle wzruszająca, zaskakująca, pełna tajemnic i przepiękna opowieść o miłości i nadziei, o odpowiedzialności i trudnych wyborach, o samotności i braku akceptacji.

Autorka podzieliła powieść na trzy części, w których wydarzenia są opisywane z perspektywy każdego z bohaterów. Pozwala to dokładnie zrozumieć odczucia i punkt widzenia każdego z nich, a przy tak delikatnych i złożonych tematach, które porusza autorka, zrozumienie emocji, które towarzyszą bohaterom, uważam za najważniejsze.

Monika przekazuje emocje w niesamowity sposób. Czytelnik dosłownie nimi nasiąka, żyje nimi. Były fragmenty, przy których nie umiałam pohamować łez, były fragmenty, przy których odczuwałam rozterki bohaterów tak mocno, jakby były moimi własnymi, były też takie, przy których dosłownie chciało mi się krzyczeć z bólu i bezsilności, mogłabym tak wymieniać i wymieniać. Pełen wachlarz.

Zakończenie sprawiło, że zostałam z roztrzaskanym serduchem, bałaganem w głowie i ogromną potrzebą jak najszybszego sięgnięcia po kontynuację tej historii. Byle do września... 😅

„I że nie ma miłości, która nie wymaga poświęcenia od każdego z partnerów. Jeśli Wasze uczucie jest szczere, to nie umrze z dnia na dzień, nie zmieni go nowa rzeczywistość, bo nikt nie traci na tym, że kocha.”

London miała trudne dzieciństwo i stała się nieufna w stosunku co do ludzi. Ukrywa się za mocnym makijażem i sukienkami z długimi rękawami. Jest bardzo skrytą osobą która najlepiej czuje się w towarzystwie starszych osób. Pojawienie się Jareda burzy jej poukładany plan. I dziewczyna zaczyna się zmieniać. Czy otworzy się i zaufa mężczyźnie całkowicie? Jak to wpłynie na jej życie? I najważniejsze co takiego dziewczyna ukrywa przed wszystkimi?

Jared jest żołnierzem który po wykonaniu misji zamieszkuje u brata i jego córeczki. Zaintrygowała go sąsiadka z naprzeciwka już przy pierwszym spotkaniu. Jej dziwne zachowania wzbudzają w nim ciekawość. Postanawia poznać jej tajemnicę. Uparcie dąży do randki z kobietą i tym swoim uporem zyskuje w jej oczach. Lecz czy jest w stanie poświęcić swoją miłość do armii na rzecz London. I jeszcze jest jego brat Tyler który również wykazuje zainteresowanie dziewczyną. Który z nich zdobędzie serce London? A może żadnemu się nie uda?

Piękna i wzruszająca historia o pokonywaniu swoich lęków i obaw. Otwieranie się na nowych ludzi niesie ze sobą ryzyko utraty i zranienia. Niektórzy boją się zaangażować aby później nie cierpieć. Taka właśnie jest London, boi się pokochać i stracić. Już wiele razy doświadczyła tego uczucia i nie chce więcej. Jakimś cudem Jared trafia do niej i dzięki niemu kobieta otwiera się bardziej na świat. Lecz jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić?

Książka jest podzielona na trzy części i każda z nich jest z perspektywy innego bohatera. Takim sposobem poznajemy myśli London, Jareda i Tylera. Lekki styl autorki pozwala na przyjemną lekturę i spędzenie miłego czasu podczas czytania. Nie odczuwa się iż książka ma 484 stron gdyż płynie się przez nią swobodnie. Mi przeczytanie książki zajęło dwa wieczory. Wciągnęła mnie do końca i nie pozwoliła się odłożyć. Przeżywałam wszystkie emocje z bohaterami i czułam się jakbym była koło nich i wszystko widziała na własne oczy.

Autorka na sam koniec tak namieszała w głowie iż nadal nie jestem w stanie pojąć co tam się wydarzyło. Nic nie wskazywało na takie zakończenie. I do tej pory ciągle o tym myślę. To moje pierwsze spotkanie z twórczością pisarki i cieszę się że trafiłam właśnie na tą książkę.

London nigdy nie uchodziła za normalną dziewczynę, chowa się za makijażem i długimi ubraniami nawet latem. Przeprowadzka do nadmorskiej miejscowości miała być dla niej nową szansą, jednak nic się nie zmieniło. Dopiero Jared, młody żołnierz widzi w niej coś, czego nie dostrzega nikt inny i pragnie zdobyć dziewczynę. Tyler wychowujący samotnie córkę nie chce, aby London cierpiała przez związek z jego bratem.

Historia, którą poczułam zbyt mocno, dotarła do każdego zakamarku mego serca i z pewnością na długo nie pozwoli o sobie zapomnieć.

Jest to pozycja z poczuciem humoru, ale także dostarczająca czytelnikowi całą masę przeróżnych emocji, które z każdą kolejną stroną się nasilają. Ból, tęsknota i strach przed straceniem ukochanej osoby, tego się nie da nie poczuć i nie uronić przy tym łez.

Bohaterowie nas poruszą, każdego pokochałam na swój jedyny, wyjątkowy sposób i za nic na świecie nie chciałam się z nimi rozstawać, dlatego ogromnie się cieszę, że będzie druga część. Każdy z nas się z nimi w jakikolwiek sposób utożsamia. Każdy przecież kocha i chce być kochanym. Każdy znajdzie w sobie jakąś cechę, której w sobie nie lubi, przecież nie ma ludzi idealnych. Każdy z nas ma w swoim otoczeniu osobę, o którą codziennie się troszczy, martwi i boi. Tak też było z London, Jared oraz Tylerem. Ta trójka wyryła się w moim sercu.

Książka jest napisana w trzech częściach, każda z perspektywy innego bohatera, dzięki czemu, możemy jeszcze bardziej się z nimi zżyć. Poznać ich myśli oraz uczucia.

Bałam się dojść do momentu w którym dojdzie do tragedii, wiedziałam, że to mnie całkiem rozwali i nie będę w stanie się po tym pozbierać. Nie potrafiłam również przestać czytać, ta historia dosłownie mnie pochłonęła i nawet nie wiem kiedy przeczytałam ostatnie słowa. Ta pozycja to istny rollercoaster, dzieje się sporo, ale wszystko z umiarem. Autorka idealnie opisuje i ubiera w słowa.

Żeby nie było tak kolorowo, pojawiły się również "czarne charaktery", które mnie irytowały, od samego początku się z nimi nie polubiłam i wiedziałam, że będą w stanie namieszać.

Zakończenie tak jak przypuszczałam mnie złamało, ale również jednocześnie zaintrygowało i sprawiło, że tymbardziej nie mogę się doczekać kontynuacji, nie wszystko pozostało jasne, narodziło się sporo pytań i wątpliwości.

ZDECYDOWANIE POLECAM

Życie często przypomina sinusoidę, z tym, że gdy przebywa się w samym środku wydarzeń to ma się wrażenie, że przebywanie na dnie trwa o wiele dłużej niż bycie u szczytu. Szczęście i wszystko co z nim związane w końcu sprawia, że chwile umykają w zawrotnym tempie. Gdy jest źle, ból przygniata nasze serca, zmienia postrzeganie rzeczywistości, a czas jakby zwalniał, byśmy dłużej pławili się w ogarniającej nas beznadziei. Pomimo wszystko jednak warto zawsze wierzyć, że nawet po największej burzy wyjdzie słońce. Czy bohaterowie pokrzepią się tą myślą i znajdą wewnętrzną siłę, by przetrwać najgorsze momenty?

London to specyficzna kobieta, której nikt nie zna zbyt dobrze. Wyalienowana, zawsze z boku, nie ubiega się o atencję innych osób- wręcz przeciwnie, skrupulatnie unika jakichkolwiek kontaktów. Jedynie ze starszymi ludźmi świetnie się dogaduje i bardzo chętnie służy im pomocą w wielu codziennych sprawunkach. Aby zarobić na życie pracuje w pubie, jednak jej prawdziwą pasją jest projektowanie, a największym marzeniem prowadzenie własnego butiku. Niestety, marzenia w jej przypadku muszą poczekać, bo London co prawda radzi sobie jak może, ale nie znajduje się w najlepszej sytuacji finansowej. Ponadto nie może liczyć na pomoc rodziny czy kogokolwiek bliskiego, bowiem jest zupełnie sama. Do Torquay przeprowadziła się licząc na lepszy start w życiu, które dotąd bardzo ją doświadczyło. Ale czy jej się to uda?

Tyler jest sąsiadem London. Samotnie wychowuje córkę, pracuje w aptece i dźwiga na barkach całe mnóstwo obowiązków. Choć nie jest dużo starszy od kobiety to mentalnie jest szalenie dojrzałym i odpowiedzialnym mężczyzną. Godzien zaufania, opiekuńczy, poukładany na każdej płaszczyźnie, posiadający ogromne pokłady miłości. Niestety, w kwestiach uczuciowych nie miał szczęścia, a życie rodzinne wielokrotnie go doświadczyło, jednak on i tak nie przestaje liczyć na to, że trafi jeszcze na osobę, u boku której będzie się chciał zestarzeć.

Jared jest zawodowym żołnierzem, podobnie jak jego zmarły ojciec. Jego jedyną i prawdziwą miłością jest armia, której jest wierny i doskonale wie, że zawsze stanowić będzie dla niego priorytet. Choć jest bratem Tylera to stanowi jego zupełne przeciwieństwo, bowiem w sprawach prywatnych przypomina lekkoducha, który lubi korzystać z życia i statusu jaki daje mu jego zawód w oczach kobiet. Bowiem płeć piękna do niego lgnie, a on skwapliwie z tego korzysta, doskonale zdając sobie sprawę, że jakakolwiek poważna relacja nie jest w jego stylu. Jared to wesoły mężczyzna, ma mnóstwo znajomych i przyjaciół, jednak na wojnie pokazuje swoje inne oblicze- do bólu zaangażowane i skupione na służbie ojczyźnie. Zdecydowanie nie stanowi materiału na poważne rozważania co do jakiegokolwiek związku.

"Dziewczyna, która czuła zbyt mocno" składa się z trzech części, opowiedzianych z trzech perspektyw wyżej wspomnianych bohaterów, a łączy je jedno: trudna do opisania emocjonalność i ogrom uczuć w nich zawartych. Nie spotkałam się jeszcze z dylogią, której kontynuacji tak bardzo byłam ciekawa z uwagi na to jakim torem zostaną pokierowane losy bohaterów. Autentycznie- to zakończenie skutecznie spędza mi sen z powiek i powiem jedynie, że nie zazdroszczę Pani Monice dylematu, jaki sobie postawiła, bowiem pójście w jakimkolwiek kierunku będzie się wiązało ze złamaniem serc. Aby tę książkę pokochać po prostu trzeba ją przeczytać, nie da się oddać recenzją całego przekazu w niej zawartego. Autorka nie obawia się poruszać trudnych tematów, wytykać nam schematów, w jakich żyjemy i pokazywać wielorakich sytuacji, które są zwyczajnie życiowe. Znajdziemy tu wątek braku akceptacji społeczeństwa, unikania inności, która jakkolwiek odbiega od przyjętych kanonów oraz tego jak może to się okazać krzywdzące. Ludzie są różni i w odmienny sposób reagują na wszelkie bodźce, które otrzymują z zewnątrz i choć niektórzy nie przejmują się otoczeniem, to nie wszyscy są w stanie tak postępować i może być to dla nich druzgocące. Ponadto pojawiają się tu wątki trudów samotnego wychowywania dziecka oraz brzemienia, jakim jest bycie rodziną żołnierza. W ogóle życie w armii stanowi tu istotny element, a dzięki temu, że możemy je obserwować zarówno z perspektywy żołnierza jak i jego bliskich, stanowi bardzo interesujący temat do przemyśleń. Z resztą tych przemyśleń w trakcie lektury jak i po niej będziemy mieć naprawdę wiele. Kolejnym atutem jest także niesamowity styl pisania Autorki, jej niezwykła umiejętność wplatania życiowych mądrości między wiersze oraz po prostu magiczne pióro. To niezwykle ciekawa powieść, zapewniająca rollercoaster emocjom czytelnika i nie wychodząca z myśli nawet po jej zakończeniu. Zdecydowanie godna polecenia lektura, ponadto wydana w pięknej oprawie.

„Jeśli zamierzasz mnie zranić, jeśli nie potrafisz pokochać miłością szaloną i prawdziwą, to proszę, nigdy więcej mnie nie całuj […]”

London nie miała łatwego życia. Na własnej skórze doświadczyła jak okrutni potrafią być ludzi, gdy jest się choć trochę innym niż oni. Swojej przybranej mamie obiecała, że zacznie żyć tak jak na to zasługuje. I w tym celu przeprowadziła się do Torguay, ale tam również ludzie mieli ją za dziwaczkę. Nikt tak na prawdę jej nie znał i nie próbował poznać, a kobieta nie potrafiła nikomu zaufać bo czuła, że i tak nie miało by to sensu. Wszystko się zmieniło gdy na jej drodze stanął młody żołnierz - Jared. Który za wszelką cenę chciał zbliżyć się do niej i poznać ją. Po za tym to była pierwsza kobieta na którą nie działał jego urok. Mimo ostrzeżeń ze strony brata robił wszystko by ją zdobyć. Ale Tyler wiedział, że to nie skończy się dobrze, że znowu będzie musiał sprzątać po nim gdy on wyjedzie łamiąc serce London. A on nie chciał na to patrzeć, bo od kiedy tylko wprowadziła się do domu obok poczuł coś do niej, ale nikt o tym nie wiedział. Tylko nie wszytko da się przewidzieć. A los lubi bawić się z nami w najokrutniejszy sposób. Co będzie ważniejsze miłość czy wojsko? Ile bólu może wytrzymać jedna osoba? I czy gdy ma się obok siebie osoby które akceptują cię w całości ze wszystkimi niedoskonałościami i wadami, trzeba dalej się bać i ukrywać?

„Miłość znajdziesz obok siebie, wystarczy tylko otworzyć się na życie.”

Jest nie wiele autorek które samymi słowami potrafią zafundować czytelnikowi emocjonalne tsunami. A Monika Cieluch do nich należy! Każda jej książka to właśnie tsunami i rollercoaster w jednym. Zabiera czytelnika w niesamowitą podróż, pełną bólu, łez, smutku, strachu, ale również pokazuje jak ważne jest zaufanie, bliskość, radość, miłość, uczucia, przyjaźń, rodzina. Do tego jak ważna jest akceptacja samych siebie i pokonywanie swoich lęków oraz otwieranie się na ludzi. I również pokazuje jak ludzie potrafią krzywdzić innych gdy ktoś jest inny. I nie ma znaczenia czy jego inność wynika z choroby czy z czegoś innego. Szydzenie i wytykanie palcami to jest coś najgorszego co może nas spotkać. I nie ma dla nich znaczenia, co ta osoba ma do zaoferowania, ani jakim jest człowiekiem. Coś na ten temat wiem. Dlatego tak bardzo zżyłam się z London i wszystko przeżywałam podwójnie. Łzy popłynęły i to nie raz, uśmiech również był, złość i strach również, namiętności i ognia również nie zabraknie. Świetne dialogi, świetni bohaterowie, świetna fabuła. A to zakończenie… nie powinno się tak kończyć, nie w takim momencie. Gdybym tylko miała kolejny tom pod ręką to bym go od razu czytała, a tak muszę jeszcze chwilę poczekać. Gorąco i z czystym sumieniem polecam wam tą pozycję. Jeżeli kochacie emocje i niesamowite historię to, to jest książka dla was.

Z Moniką Cieluch miałam już kilkukrotnie styczność, raz bardziej, raz mniej udaną. "Miłość szeptem mówiona" oraz "Niepokorna" mnie zachwyciły, natomiast "Czekoladowe zacisze" nie wywarło na mnie takiego wrażenia. Kiedy dostrzegłam w zapowiedziach jej nową książkę - "Dziewczynę, która czuła zbyt mocno" - poczułam, że jestem ciekawa tej powieści. Że chciałabym się przekonać, jakie odczucia będę miała tym razem.

W tym przypadku autorka postawiła na motyw armii, główny bohater - Jared - jest żołnierzem. Niewątpliwie jest to często trudniejszy temat i jakby bardziej stresujący dla czytelnika - chyba sami wiecie czemu. Na swój sposób lubię czasem sięgnąć po taki, więc byłam ciekawa jak Monika Cieluch "ugryzie" ten temat.

"Dziewczyna..." jest podzielona na trzy części i w każdej z nich poznajemy akcję oczami innego z bohaterów - ale cały czas jest to ta sama historia. Muszę przyznać, że podoba mi się ten zabieg, miał on sens, gdy tak spojrzeć na całość fabuły. Ja się najbardziej wciągnęłam mniej więcej od połowy drugiej części - wcześniej miałam bardziej neutralne podejście. Booo no właśnie. Nie do końca jestem przekonana co do sposobu rozwinięcia relacji London i Jareda - czasem miałam wrażenie, że zrodziła się zbyt szybko. Brakowało mi też swoistego zauważenia tego, co dzieje się jakby w tle - był moment, że akcja koncentrowała się tylko na tej dwójce.

Później te zgrzyty zaczęły się zacierać i coraz bardziej ciekawiły mnie dalsze losy bohaterów. Autorka wykorzystała tutaj pewien ciekawy temat, którego nie kojarzę z żadnej innej książki, a który przyczynił się do rozwikłania pewnej zagadki.

Kończąc powoli - czy polecam? Jeśli zostałabym o to zapytana w trakcie pierwszej części tej książki odpowiedziałabym, że nie wiem. Ale jako że mam za sobą całość to powiem, że możecie rozważyć sięgnięcie po tę historię. Tylko uprzedzam - będziecie chcieli od razu drugą część ;) @readforrhys

Ależ to było urocze! Takiej powieści romantycznej było mi trzeba i taką właśnie otrzymałam. Wzruszająca, targająca wszystkimi zmysłami, powodująca szybsze bicie serca i rumieńce na twarzy. Świeża i pyszna historia, która broni się sama i przykrywa drobne potknięcia w fabule.

Opowieść o brytyjskim żołnierzu, kochającym swój zawód nade wszystko i rozdartym emocjonalnie pomiędzy służbą ojczyźnie, a miłością do wyjątkowej kobiety, którą poznaje podczas przebywania na urlopie – rozdarła moje serce na dwoje. Przeczytałam wszystkie książki Moniki Cieluch i ta staje na szczycie listy.

Autorka z książki na książkę rozwija się coraz bardziej. Widać, że odrabia lekcje, czyta wskazówki podsyłane przez czytelników i wyciąga z nich wnioski. Dzięki temu, z każdą kolejną historią jest coraz lepiej, opowieści są coraz piękniejsze i... romantyczniejsze, a ich lektura pochłania bez reszty.

Ta książka przypomina mi nieco historię napisaną przez Sparksa – "Wciąż ją kocham". Nie chodzi mi tu o podobieństwa w fabule, choć może kilka rzeczy by się znalazło, ale o charakter i mądre treści, które autorka sprytnie przemyciła pod postacią romantycznej historii. Przez te opowieść się płynie, jest zbudowana dokładnie i sceny wynikają jedna z drugiej, a postaci są rześkie i nieidealne, takie, z którymi łatwo można się identyfikować.

Monika Cieluch nie bała się tu poruszać tematu inności. Opisywała to z dwóch perspektyw. Były zachowania ludzi, którym pewne rzeczy w wyglądzie innych ludzi przeszkadzają, ale też pokazała walkę osoby wyszydzanej, nieustającą bitwę z własnymi kompleksami, poczuciem własnej wartości i wiarą w siebie i swoje możliwości.

Trzeba przyznać, że to historia szalenie filmowa. Gdyby znalazł się jakiś scenarzysta, który rozpisałby ją na sceny, a potem jakiś producent sypnąłby groszem na stworzenie obrazu, to jestem pewna, że powstałby uroczy i wciągający film o miłości, która jest cudowna i silna, ale też destrukcyjna i toksyczna.

Bardzo polecam tę powieść. To była cudowna historia, którą czyta sie jednym tchem.

Miłość nie zawsze przychodzi w porę. To co mieliśmy zaplanowane, poukładane może w sekundę się zmienić, a my będziemy zmuszeni podjąć niełatwe decyzje.

To co da się zauważyć od pierwszych stron, to autentyczność tej historii i wyraziści bohaterowie, których można polubić, a nawet się z nimi utożsamiać. Takie książki zawsze lepiej się odbiera, a przede wszystkim dużo bardziej do nas trafiają. Zachwyciła mnie kreacja przyjaciela tytułowej dziewczyny, która przerosła moje najśmielsze oczekiwania. Gdyby wszyscy samotni ojcowie byli tacy jak Tyler... ach sami sprawdźcie.

Autorka porusza ważne tematy, jak chociażby brak akceptacji ze strony społeczeństwa, poczucie osamotnienia, odrzucenia, zagubienie, wartość przyjaźni i rodziny, trudne wybory czy poszukiwanie swojego miejsca na ziemi i życiowego celu. Zewsząd atakowani jesteśmy kanonem idealności. Monika Cieluch ukazuje jak trudno jest mierzyć się z osądami innych, ciekawskimi spojrzeniami czy utartymi schematami. Dlatego ważne jest, by w swoich oczach czuć się dobrze. By zaakceptować siebie, swoje kompleksy, bo ideałów nie ma. Poza tym drugiego człowieka kocha się za to kim jest, a nie za to jak wygląda czy uda nam się go zmienić. Niektórzy nawet nie zdają sobie sprawy jak krótkie jest życie. Ono mija nim zdążymy się obejrzeć. Dlatego istotne jest, by kochać całym sercem, śmiać się jak najwięcej i nigdy nie żałować raz podjętych decyzji. Żałuje się niewykorzystanych szans.

Niezwykle zainteresował mnie motyw wojska, a co za tym idzie, odwagi, by podczas pełnienia obowiązków być gotowym, by poświęcić swoje życie w imię obrony kraju.

Powieść dostarczyła mi paletę ogromnych emocji - smutek, cierpienie, szczęście, radość. Trudno było ogarnąć targające mną uczucia. Narracja z perspektywy trójki bohaterów jest dopełnieniem całości. Autorka wie co i jak zrobić, byśmy stracili poczucie czasu delektując się jej książką. 

"Dziewczyna, która czuła zbyt mocno" to powieść poruszająca najczulsze struny duszy czytelnika. Ona jedna i dwóch braci - co wyniknie z tego układu? Nikt przecież nie obiecywał, że miłość będzie nieskomplikowana. Gwarantuję Wam, że po prostu pokochacie tę książkę! 

Powiedzieć, że ta najnowsza książka Moniki Cieluch „Dziewczyna, która czuła zbyt mocno” powoduje uczuciowy sztorm, to jak nic nie powiedzieć. Ogrom emocji jaki autorka tutaj zawarła, wprost wylewa się z jej stron. Książka jest „nieodkładalna”, a śledząc perypetie bohaterów, totalnie dałam się pochłonąć. Nawet teraz po przeczytaniu, ciągle o nich myślę.

London to bohaterka wyjątkowa, nie tylko z charakteru, ale także wizualnie, która ukrywa się w cieniu społeczeństwa, poświęcając całą swoją uwagę starszym sąsiadom i ich psom. Jest skromna, delikatna, krucha i bezinteresowana. Ta bardzo tajemnicza dziewczyna zawróciła w głowie Jaredowi, od pierwszej chwili kiedy ją zobaczył. Młody żołnierz musi dzielić swoją miłość z powinnością służenia w armii. Na tej krętej życiowej ścieżce nie mniej ważna jest postać Tyler’a, na którego spada rola opiekuna. Obaj mężczyźni to bracia, których różni niemal wszystko, a łączy miłość do jednej kobiety, ale przede wszystkim to plany na przyszłość stają się hamulcem w ich relacji.

Fabuła opowiedziana jest oczami trójki bohaterów, także doskonale możemy poznać ich myśli oraz zrozumieć targające nimi wątpliwości. To słodko-gorzka opowieść o zakochaniu, o tym, że człowiek którego los bardzo mocno doświadcza i nie ma wobec niego litości, zostaje wystawiony na najcięższe próby.

Monika Cieluch porusza tematy, które są bardzo aktualne. Szczególnie pod postacią Logan w bardzo przejmujący sposób ukazała problem jakim jest brak akceptacji, nietolerancja, szykanowanie oraz agresja wobec osób, które nie wpisują się w standardowy obraz.

Jeśli chodzi o wątek miłosny to tutaj następuje kompletny uczuciowy kataklizm. Bo jak opowiedzieć o miłości, dla której nie są ważne kilometry i szalejący wróg, kiedy innym razem ukrywa się się w cieniu, tuż za rogiem. W tej opowieści nic nie jest czarno-białe, a przewrotne koleje życia piszą własny scenariusz i nawet mimo najszczerszych chęci, ktoś musi cierpieć. Na zakończenie autorka funduje taki plot twist, że niszczy i zostawia czytelnika z otwartą buzią! Dobrze, że druga część pojawi się już we wrześniu, bo nie będziecie się mogli jej doczekać! Kocham tę historię i polecam!