Trofeum

“On miał jeden cel - zabić mojego ojca. Nie wątpiłam, że zrobi wszystko, aby tego dokonać. Jednak Silvio Moretti nie był łatwym przeciwnikiem.”

Książki z wątkiem mafijnym - tak czy nie ?

Moja miłość do takich historii zaczęła się od książek Cory Reilly. Szybko jednak zrozumiałam, że nasze polskie autorki też potrafią pisać tego typu romanse na bardzo wysokim poziomie. Mimo, że zszokował mnie fakt, iż w pewnym momencie miałam już przesyt mafii, wciąż do niej wracam, tylko nie tak często jak dawniej.

Ale z tego co widzę, autorka debiutująca rewelacyjną książką pt. “Rekompensata” - Angelika Waszkiewicz, po raz kolejny mnie bez reszty porwała swoją nową historią i już ma u mnie miejsce na liście “tych niezawodnych”.

Jedna drastyczna noc, pełna krwi i przerażających chwil, które wracają do niej w formie koszmarów, wyrwała ją z jej klatki.

Co prawda Dalia przekonana była, że żyła w bezpiecznym kokonie, otoczona opieką rodziny ale życie szybko pokazało jej, że była w błędzie. Oczy na ten fakt, pomógł jej otworzyć Cosimo Bernardini.

“Do nocy, podczas której moje życie stanęło na głowie, nigdy nie musiałam o nic walczyć. Miałam wszystko na wyciągnięcie ręki. Musiałam tylko być posłuszną córką.”

Nagle bańka została rozbita, a Dalia, nie znająca zewnętrznego świata, uciekała do kuzyna, który jednak nie był dla niej ratunkiem. Trafiła w ręce Cosimo - mężczyzny, który nie pragnie niczego tak bardzo jak zemsty na jej ojcu. A ona ma być dla niego środkiem do osiągnięcia celu.

“Stałam się zabawką w rękach człowieka, którego darzyłam szczerą nienawiścią.”

Dalia w otoczeniu osób, będących dla niej zagrożeniem, ludzi których uważa za wrogów jej rodziny, nabiera charakteru, budzi w sobie wolę walki. Nie ma zamiaru się poddać. Jednak mężczyzna, którym tak gardzi, którego uważa za winnego wszystkich krzywd jakich doznała, okazuje się, że ma powód by tak bardzo chcieć zemsty na jej ojcu.

“Choć przeżyłem tamtą noc, moje serce i dusza odeszły razem z nimi.”

Z kolei Silvio Moretti…Czy rzeczywiście jest troskliwym ojcem, za którego miała go przez całe życie ? Każdy członek mafii, ma coś na sumieniu. Jakie grzechy popełnił ten władca Sycylii ?

Cosimo to bohater, do którego długo nie mogłam się przekonać. Nie potrafiłam jednak całkowicie go skreślić, z powodu tej walki dobra i zła jaką widziała w jego oczach Dalia. Czekałam na to aż pokaże się z lepszej strony, aż przekona do siebie i mnie i ją. Czy mu się udało ?

Z pewnością udało się ale autorce zaskoczyć mnie tu wielokrotnie. Zwrotami akcji, zmianami jakie zachodziły w bohaterach. Szczególnie jeden, który od początku wydawał się totalnie czarnym charakterem, później zmienił się diametralnie aż nie mogłam uwierzyć, że to się wydarzyło. Sporo się tu działo i choć oczywiście dużo uwagi autorka poświęciła rozmaitym uczuciom szalejącym pomiędzy Dalią i Cosimo, to mamy tu sporo świetnej mafii, akcji, mocnych wrażeń, chwil które zapierały dech w piersi.

“Trofeum” to książka, w której Cosimo miał wykorzystać Dalię jako pionek w swojej grze. Miała ułatwić mu pozbycie się odwiecznego wroga, który odebrał mu … bardzo wiele. Stała się jego trofeum, które z kolei miało zaboleć Silvio. Jednak często to co planujemy, nie wychodzi tak jak tego oczekiwaliśmy. Dlatego plany trzeba modyfikować ;)

Niestety jest to trudne gdy trafia się na dwie osoby o takich skomplikowanych osobowościach i ciężkich charakterach jak ta para. Uparci, aż nazbyt ostrożni i zamknięci w sobie. Czy postawią dumę ponad uczucia jakie zrodziły się między nimi w tak niekorzystnych warunkach ?

To sprawdźcie sami. Ale koniecznie. Bo warto.

To książka, do której wrócę. Pełna pięknych, pouczających i dających do myślenia cytatów. Mimo, że to fikcja, mimo, że nie mamy na co dzień styczności z mafią, nie znaczy to, że autorka nie mogła wpleść pewnych mądrości w losy tak poturbowanych bohaterów. Mam nadzieję, że docenicie je tak jak ja.

Serdecznie polecam i dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Publikując na stories, że będę recenzować kolejną książkę Angeliki Waszkiewicz, wiele z was pisało mi, ze jej debiut był świetny. Nie czytałam go, więc „Trofeum” miało być moją pierwszą książką od autorki, ale przez wasze wiadomości poprzeczka oczekiwań momentalnie podskoczyła do góry.

Przede wszystkim jest to romans mafijny, który zaczyna się od zabójstwa rodziny głównej bohaterki. Ta by przeżyć zmuszona jest porzucić wszystko i uciec do kuzyna. Wychowana w złotej klatce z trudem porusza się pociągami, na szczęście trafia na ludzi chętnych pomocy. Pomoże jej także nowo poznany Cosimo: zaoferuje nowe ubrania, porządny posiłek. W mojej głowie od razu zrodziła się myśl, czy dwudziestosiedmiolatek napewno jest tym, za kogo się podaje.

Całość wypada naprawdę dobrze. Książkę czyta się ekspresowo, styl Angeliki jest przyjemny w odbiorze, dobrze wyważony. Swietnie oddaje emocje bohaterów, ich myśli, rozterki, pragnienia. Fabuła również była niczego sobie: dawno nie czytałam romansu mafijnego, wiec ten nadarzył się w idealnym momencie. Mam jednak niewielkie zarzuty: chwilami postępowanie bohaterów, miałam wrażenie, było nielogiczne. Dalia powierza swój los nowo poznanemu mężczyźnie, idzie z nim do hotelu. Wsiada w samochód z zupełnie nieznanymi osobami. Zastanawia mnie, dlaczego nie zaświeciła się w jej głowie żadna czerwona lampka? Poniekąd tłumaczyłam to faktem, ze ojciec zamknął ją w rezydencji, dziewczyna niemal nie opuszczała murów, wiec może myślała, że to „normalne”.

Mogłabym doczepić się także do późniejszej relacji bohaterów. Brakowało mi tam momentu, w którym faktycznie zakochali się w sobie, jakiejś autentyczności ich uczucia. Leciały iskry, ich zbliżenia były dynamiczne, ale Cosimo w moich oczach czasem traktował partnerkę zbyt rzeczowo.

Podsumowując, muszę przyznać, że bawiłam się naprawdę dobrze. Może nie jest po pozycja bez wad, jednak te nie przyćmiły całości. Po kolejną ksiazkę od od Angeliki z pewnością sięgnę!

„Trofeum” to książka skupiająca się na losach Cosimo i Dalii. Nazwisko Dalii Moretti wzbudzało szacunek i posłuch, w rzeczywistości było jednak przekleństwem. Jej brat i matka zginęli tylko dlatego, że je nosili, a Dalia cudem uniknęła tego samego losu. Teraz musi się ukrywać przed ludźmi, którzy ruszyli za nią w pogoń. Jedyną szansą na bezpieczeństwo jest ucieczka z rodzinnej Sycylii i dotarcie do jedynej osoby, która może ją ochronić. Samotna i ranna wyrusza w podróż, czując na plecach oddech wroga. Niespodziewanie z pomocą przychodzi jej nieznajomy, którego poznaje w pociągu. Dalia zapomniała jednak, że w świecie, do którego należy, nikomu nie można ufać.

Do książek autorstwa polskich autorek, których nie znam, podchodzę dość ostrożnie bo niestety już niejednokrotnie zawiodłam się na danej pozycji. Stąd też do „Trofeum” również podchodziłam ostrożnie ale… nic to nie dało bo się zakochałam. Przysięgam, to było tak dobre, że aż opadła mi szczęka. Już od pierwszych stron zostałam porwana w mafijne porachunki i intrygującą fabułę. Autorka ma bardzo przyjemny styl pisania i wciągający, dzięki czemu książkę czytało mi się bardzo szybko. Ponadto byłam tak zaaferowana wydarzeniami i tym, co działo się pomiędzy bohaterami, że nie byłam w stanie myśleć o czymś innym niż o nich. Fabuła skupia się na zemście, jak to w mafijnym świecie bywa – każdy ma jakiś wrogów i często tych wrogów dopada sprawiedliwość. W taki właśnie sposób Dalia ląduje w ramionach Cosima, który ma wobec niej pewne, nikczemne plany. Mamy tu dwójką bardzo silnych charakterów, które wiedzą czego chcą i nie dają sobą pomiatać. Władczy, niebezpieczny i zabójczo pewny siebie Cosimo kontra wygadana i chodząca niczym bomba Dalia, która zrobi wszystko by się uwolnić. Relacja tej dwójki to czyste enemies to lovers. Ponadto mamy jeszcze motyw aranżowanego małżeństwa i one house trop. Normalnie same moje ulubione motywy! Iskry aż buchały od tej dwójki a napięcie było wręcz elektryzujące. Autorka genialnie ukazała dynamikę ich relacji oraz uczuć, które stopniowo bo stopniowo – ale ulegały zmianie. Jedyną rzeczą do której mogłabym się przyczepić były końcowe rozdziały bo myślałam, że uduszę bohaterów przez ich brak komunikacji i szczerych rozmów ze sobą. Poza tym – nie mam zastrzeżeń i szczerze polecam wam tą historię!

Czujecie już przesyt romansów mafijnych? Ja zdecydowanie sięgam po nie coraz rzadziej, ale od czasu do czasu lubię poczuć ten mroczny klimat wielkich samców alfa.

Życie Dalii zmienia się diametralnie. Udaje jej się przeżyć zamach na jej rodzinę i bańka w której żyła nagle pęka. W podróży po schronienie poznaje tajemniczego mężczyznę, któremu zaufała. Niestety okazało się, że nie jest to przypadkowa znajomość, a kobieta jest tylko pionkiem w zemście.

Mam bardzo mieszane uczucia co do tej pozycji. Z jednej strony czytało mi się ją szybko i byłam ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów, z drugiej mam wrażenie, że historia była płaska. Poprzednia książka autorki bardziej mi się podobała, ta została obdarta z pozytywnych uczuć.

Dalia to silna kobieta, która jest mocno zgubiona. Nikomu nie może ufać i musi walczyć o przetrwanie. Jest traktowana w brutalny sposób, została zmuszona do małżeństwa, a do tego musi bronić się przed gwałtem. Autorka zaserwowała jej istny rollercoaster. Bardzo ją polubiłam i podziwiałam, że pomimo sytuacji w której sie znalazła potrafiła z siebie wykrzesać zadziorność. Była pozytywnym aspektem tej powieści.

Cosimo to zimny drań i jego kreacja zupełnie nie przypadła mi do gustu. Może byłoby inaczej gdyby pojawiły się rozdziały z jego narracją i dałoby się go lepiej poznać. Mam wrażenie, że nie pokazał ani jednej dobrej cechy charakteru. Nie raz chciałam wiedzieć jakie przesłanki nim kierowały. W sumie to nie wiem jakim cudem Dalia się w nim zakochała. Autorka duży nacisk kładzie w powieści na hate, aż tu nagle pojawia się love. To chyba tylko syndrom sztokholmski, bo inaczej ciężko mi to wytłumaczyć.

Mimo wszystko książkę mi się dobrze czytało i nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Styl pisania autorki jest łatwy w odbiorze. Choć ta pozycja nie będzie moją ulubioną, to nie zniechęciła mnie do twórczości autorki i chętnie przeczytam kolejne propozycje.

[współpraca reklamowa z @wydawnictwopapieroweserca]

Na rynku można znaleźć mnóstwo książek z wątkiem mafijnym, zwłaszcza tym osadzonym we Włoszech. Sama również czytałam takich wiele, bo mam do nich słabość. Ale mogę Was zapewnić, że nikt nie napisał lepszej historii niż @[Adres usunięty]iewicz . "Trofeum", tak samo jak "Rekompensata", skradło moje serce 💓

Autorka stworzyła naprawdę intrygujący świat włoskiej mafii, który znamy już z jej poprzedniej książki. Widać, że przed napisaniem był zrobiony dobry research. Pojawiają się też moi ulubieńcy z "Rekompensaty". Jednakże tym razem główną bohaterką jest Dalia, córka bossa rządzącego Sycylią, która spotyka na swojej drodze Cosimo, niby przypadkiem. Ale czy przypadki się zdarzają?

Dziewczyna ucieka z domu po tym jak jej matka i brat zostali zamordowani za noszenie nazwiska Moretti. Postanawia uciec do swojego kuzyna Enza, jednakże dość szybko okazuje się, że nie było to najlepsze rozwiązanie. Jej drogi krzyżują się z mężczyzną, który jednym skinięciem głowy mógł zadecydować o kresie jej życia. Jednak los ma dla nich inny plan i pomimo tego, że powinni pajać do siebie nienawiścią, to dość szybko pojawia się między nimi namiętność i pożądanie. Jak potoczą się ich losy, gdy jedno z nich kierują się żądzą zemsty? Czy w ich życiu jest w ogóle miejsce na coś takiego jak miłość?

Od książki wręcz nie da się oderwać. Każdą stronę po prostu się pochłania, chcąc jak najszybciej wiedzieć, co wydarzy się za chwilę. Bohaterowie są bardzo wyraziści i ja osobiście mam ogromne grono swoich faworytów. I co ważne akcja toczy się w moich ukochanych Włoszech, a część bohaterów to bardzo przystojni panowie. Nie da się więc ukryć, że momentami książkę czytało się z rumieńcami na twarzy. Mam nadzieję, że autorka w przyszłości jeszcze do nas powróci z kolejną historią włoskich bohaterów.