DRUGA STRONA MIASTA

Druga strona miasta to ciekawa powieść o wielowątkowej fabule i bardzo wielu bohaterach, a cała historia kręci się wokół jednej rodziny Orłowiczów i ich sekretów. Niestety książkę czyta się ciężko i powoli. Bardzo trudno się w nią naprawdę wgryźć. Odnoszę również wrażenie, że niektóre wątki są niedopracowane i niedostatecznie wyjaśnione.

To debiut i ma ON swoje mankamenty. Co do zakończenia to bez wątpienia zapowiada ono drugi tom. Co o tym myślę? Ja na pewno sięgnę po następny tom z czystej ciekawości. Autorka potrafi stworzyć interesującą historię i jestem ciekawa co jeszcze szykuje dla duetu - Modest i Zawadzki. Mam jednak nadzieję, że będzie ona miała mniej wątków i mniej bohaterów.

Recenzje z pazurem

Czasami nie mamy pojęcia, że rodzina z którą żyjemy pod jednym dachem skrywa potworne sekrety. Czasami nie zdajemy sobie sprawy, że demony przeszłości powrócą do nas ze zdwojoną siłą. A jeśli historia z przeszłości upomni się o ofiary? Czy jesteśmy na to przygotowani?

"Druga strona miasta", czyli literacki debiut Karoliny Szewczykowskiej to powieść mocno osadzona w ramach historii kryminalnej z subtelnie zaznaczonym wątkiem psychologicznym. Gatunek zdecydowanie w moim guście, więc byłam ciekawa jak to wszystko się rozegra i czy uda mi się rozgryźć akcję jeszcze przed finałem. A że książki powyżej pięciuset stron lubię najbardziej - zasiadłam do lektury i zaczęłam czytać. Już pierwsze strony przekonały mnie, że słusznie postąpiłam, bo akcja zaczęła rozwijać się w błyskawicznym tempie a i kolejne wydarzenia zaczęły mnie do siebie przekonywać. Przyznaję, że o ile w dużej części tego typu lektur udaje mi się rozwiązać zagadkę jeszcze przed zakończeniem fabuły, tym razem miałam zaledwie podejrzenia, bo autorka sprawnie manewruje między wątkami i często wprowadza ślepe zaułki.

Wszystko rozpoczyna się bardzo szybko. Właściwie to z miejsca zostałam rzucona w wir wydarzeń i sama musiałam odnaleźć się w fabule. Lubię takie zwroty akcji znacznie bardziej niż nużące wstępy. Tym bardziej, że autorka nie owija w bawełnę i jeśli trzeba wychylić rąbka tajemnicy - robi to tylko tak, by dodać całej sprawie kolorytu, ale by nie ujawniać zbyt wiele. W tej powieści przede wszystkim prym wiedzie nasz umysł, który sam musi odnaleźć odpowiednią drogę do rozgryzienia zagadki - na równi z duetem w postaci Aleksandra i Modesta, którzy są skuteczni i potrafią wypatrzyć to co na pierwszy rzut oka niewidoczne, ale sami wiecie - czytelnik i tak wie więcej.

Akcja rozpoczyna się od poznania Luizy Orłowicz, która pechowo kilka stron dalej ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Jej śmierć dziwi wszystkich i nikt nie potrafi powiedzieć dlaczego właśnie ona była ofiarą. Rozpoczyna się więc wyścig z czasem by ustalić powody i potencjalnego morderce - o ile ON faktycznie istnieje. Wszystko jest o tyle intrygujące, że Luiza na samym początku szybko łapie kontakt z czytelnikiem i przekonuje go do swojej osoby. Tu też ujawnia się atut twórczości autorki - chociaż debiutuje, już ujawnia, że potrafi wykreować wiarygodne postacie i szczegółowe tło wydarzeń, od którego nie miałam ochoty się odrywać.

"Druga strona miasta" ma w sobie wielki potencjał i prezentuje wiele atutów dobrego kryminału. Właściwie nie mam wobec tej historii żadnego zarzutu - pojawiły się dopracowane sceny, wielowątkowa akcja, dynamiczne przejścia i zaskoczenie, które okazało się momentem najlepszym w całej powieści. Jeśli kolejne książki autorki będą równie dobre - z chęcią przeczytam.

Polskich kryminałów nigdy nie skreślam. Od kilku lat jestem zasadniczo zakochana w polskich kryminalistach, tak długo byłam uprzedzona, ale Kasia Kwiatkowska, Zygmunt Miłoszewski czy cudowne odkrycie z ubiegłego roku – Kasia Puzyńska, pokazują, że pisze się w Polsce cudowne, porywające kryminały. Dlatego zasadniczo nie wahałam się, gdy ujrzałam zapowieść debiutu Karoliny Szewczykowskiej, Wydawnictwo Prószyński ma nosa do debiutów. I cóż – słuchanie intuicji było dobrym pomysłem : D

Zostają znalezione zwłoki Luizy Orłowicz, aktorki, która w tym sezonie odnosi sukces. Kobieta jest związana z przemysłem farmaceutycznym. Stoją za nią wpływy i duże pieniądze. Na pewno wiele osób miało powody, by jej zazdrościć, ale kto nienawidził jej tak bardzo, że tak ją zadźgał? Sprawę dostaje Aleksander Zawadzki, szykujący się do wskoczenia na fotel szefa, chociaż ciągnie się za nim nieprzyjemny smród pewnej afery. I tutaj właśnie przy okazji sprawy Luizy, odżywać zaczynają dawne demony.

Karolina Szewczykowska bardzo zaryzykowała, napisała złożony kryminał w którym daje nam kawałki układanki bardzo stopniowo dozuje nam informacje, a na początek rzuca nam sporo niedomówień, wiele tajemnic, co podkręca nasze zainteresowanie, przykuwa naszą uwagę. To jak stopniowo te wątki zaczynają nabierać ostrości, łączą się ze sobą.

Ten kryminał jest bardzo mroczny, pokazuje mroczną stronę jednostki.

Dlaczego napisałam, że autorka ryzykuje bo zagrała kładąc na szali wszystko. Gdyby ta książka była napisana słabiej, to mnogość tych wątków mogłaby czytelnika uśpić, a Szewczykowska nie zamierza usypiać, ona stale podsyca naszą ciekawość, gdy już nasycić się mogliśmy niedaleką przeszłością, wrzuceni zostajemy w odleglejsze lata. To napięcie ciągle jest utrzymywane na wysokiej półce. Bardzo obiecujący debiut, będę z ciekawością czekała na kolejne książki.