Brudna forsa

*współpraca reklamowa*

Bardzo zaciekawił mnie opis tej książki, a wiele pozytywnych opinii na temat autora jeszcze bardziej wołało o to, żeby poznać jego twórczość. Książka jest wciągającym kryminałem, skupiającym się na tematyce kradzieży i działań policyjnych.

W Swarzędzu pod jednym z kantorów dochodzi do napadu na konwój przewożący gotówkę. Jeden z konwojentów ginie na miejscu, drugi jest ciężko ranny, a trzeci uznany za porwanego. Jednak policyjne śledztwo wskazuje, że to waśnie ostatni z konwojentów jest odpowiedzialny za napad, rozpoczynając śledztwo okazuje się, że nazwisko należy do osoby, która nie żyje od jakiegoś czasu. Policjanci stoją przed nie lada wyzwaniem aby poznać tożsamość złodzieja ale także odzyskać skradzione pieniądze.

Książka ma jedną zasadniczą wadę, którą jest przewidywalność fabuły. Wpływają na nią przeskoki w akcji, w perspektywach oraz wiele elementów podanych wręcz na tacy, poza tym w moim przypadku jeszcze dość duża ilość przeczytanych książek tego typu, przez co już niewiele rzeczy potrafi mnie zaskoczyć i tutaj tak właśnie było, poza lekkim zdziwieniem na końcu. Bo samo zakończenie jest jakby otwarte, choć rozwiązanie wszystkiego mamy czarno na białym.

Książka ma wiele plusów, fabuła w której dochodzi do dobrze przeprowadzonej akcji, choć wszytko na pierwszy rzut oka jest oczywiste, to autor nieco miesza, bawi się faktami, co jakiś czas manipuluje rzeczywistością, przez co podczas czytanie trzeba troszeczkę pomyśleć. Największe wrażenie zrobiło na mnie samo zaplanowanie skoku stulecia, ten wątek jest naprawdę rozegrany po mistrzowsku. Do tego mamy policyjne działania, jedne bardziej trafne a inne błędne. Pokazana jest tutaj rzeczywistość, zastosowanie metody prób i błędów, mamy także spektakularne pomyłki.

Pierwsze spotkanie z twórczością autora uważam za udane, i nie wykluczam, że jeszcze kiedyś sięgnę po jego inne książki. Lektura mnie wciągnęła, zmusiła do logicznego myślenia, stanowi prawdziwą gratkę dla wielbicieli kryminałów czy powieści detektywistycznych. Lektura godna uwagi.

*olilovesbooks2*

W 2015 roku, z wypiekami na twarzy śledziliśmy wiadomości. Dlaczego? Bo wtedy doszło do bardzo brawurowej kradzieży. Konwojent ukradł furgonetkę, w której było 8 mln złotych i puff, zniknął. Najlepsze jest to, że wielu z nas przyklasnęło mu. I żeby było jasne, ja nie propaguję kradzieży i jestem jej absolutnym przeciwnikiem, no ale jak on to zrobił... To było fascynujące.

Na podstawie tej historii autor Ryszard Ćwirlej stworzył kolejną książkę z cyklu: Aneta Nowak (6 z kolei). Ja czytałam, jako pierwszą i jako serię i jako pierwszą w ogóle od autora.

I co? Świetnie! Ten kryminał jest doskonały. Po pierwsze sama historia, która powoduje szybsze bicie serca. Ukraść tyle kasy, pracując wcześniej przez rok i nie rzucając ani grama cienia podejrzenia. Przez rok facet był "przeźroczysty", poukładany, niewchodzący nikomu w drogę, grzecznie do domku i do pracy. No magia!

Krzysztof Furmaniak był pracownikiem na medal. I wiecie co? To już powinno być podejrzane, bo ludzie doskonali tacy jak on, nie istnieją. Każdy z nas ma gorsze lub słabsze dni, a dlaczego nikogo to nie zastanowiło? No właśnie. Tu też był haczyk.

Zaczyna się żmudne śledztwo. Tylko jak prowadzić śledztwo, jak ktoś znika i nie zostawia po sobie nic... Ha. Przecież wiadomo, że nie ma przestępstw doskonałych. Zawsze coś się znajdzie, zawsze przestępca popełni gdzieś jakiś błąd, tylko śledczy muszą być nad wyraz dociekliwi i nie robić nic po łebkach.

Aneta to fajna babka jest. Kojarząca fakty, inteligentna, niemająca kompleksów, idąca po swoje, kochana córka rodziców. Jest lubiana przez wszystkich i każdy chętnie z nią współpracuje, dzięki czemu będzie miała okazję ruszyć trochę to żmudne śledztwo do przodu.

W tej książce mamy, jak w monecie. Rewers i awers. Myślenie i działanie policjantów, kontra myślenie i działanie przestępców. My wiemy kto jest kto (znaczy dla tych, co śledzili sprawę z 2015), ale nie psuje nam to odbioru, bo autor stworzył świetne dialogi i w bardzo prosty, a jednak bardzo dobry sposób przedstawił ludzi z lat zamierzchłych (mówimy tu o czasach przed pieriestrojką) i to jak się odnaleźli w nowym, czyli w kapitalizmie. A oni zrobili to doskonale, choć wielu powinno beknąć za swoje czyny (taki mały wtręt z mojej strony).

Co mi się podobało również najbardziej, to to, że autor nie wybiela policji w żaden sposób, ani nie stawia jej działań na piedestale. Wręcz momentami sam ośmiesza niektórych, choć w bardzo ładny i humorystyczny sposób. Książka bardzo dobra. Wartka akcja, świetne dialogi i historia, która dostała drugie życie. Trochę podkolorowana, ale to dało jej tego fajnego rysu, który jest tak potrzebny w dobrych kryminałach.

W Polsce w zeszłym roku wydano ponad 500 kryminałów. Jak w tym zalewie odnaleźć te, po które warto sięgnąć? Nie jest to rzeczą łatwą. Tym bardziej warto pisać o tych pozycjach, które są godne uwagi. Dlatego dzielę się z Wami moimi wrażeniami po przeczytaniu „Brudnej forsy” Ryszarda Ćwirleja.

W 2013 roku dwóch chłopców odnajduje w krzakach nad rzeką zwłoki człowieka. Przyjeżdża policja, lekarz, który stwierdza, że to miejscowy pijaczyna. Sprawa wydaje się prosta: mężczyzna umarł z przepicia. Koniec dochodzenia.

Rok 2014. W podpoznańskim Swarzędzu dochodzi do napadu na furgonetkę firmy ochroniarskiej przewożącą gotówkę. Jeden z konwojentów ginie na miejscu, drugi zostaje ciężko ranny, a trzeci znika bez śladu. Policjanci z Komendy Wojewódzkiej w Poznaniu wszczynają śledztwo. Wśród nich znajduje się starsza sierżant Aneta Nowak, kobieta ambitna, bystra, która postanawia udowodnić mężczyznom, że warto jej powierzać sprawy śledcze.

Dwa wydarzenia, które zdają się nie mieć ze sobą nic wspólnego, znajdują zaskakujące rozwiązanie i powiązanie w finałowej akcji.

Punktem wyjścia kryminalnej fabuły w „Brudnej forsie” jest autentyczne przestępstwo, tzw. napad stulecia. Autor w jednym z wywiadów wyjaśnia:

„Zachowałem ramę, czyli opowieść o samym przestępstwie, ale dodałem na tyle od siebie, żeby czytelnik chciał wejść w ten świat. Wszystkie moje twórcze zmiany służą dobru kryminalnej powieści”.

Powieściowa historia zahacza o PRL. Pisarz umiejętnie łączy wątki z przeszłości ze współczesnymi.

„Brudna forsa” to nie tylko intrygi, zaskakujące zwroty akcji, okraszone nutką humoru dialogi. Na uwagę zasługują postacie, sposób ich kreowania. Jeszcze raz sięgnijmy po słowa samego Ryszarda Ćwirleja:

„Tutaj starałem się zbudować akcję dzięki zetknięciu dwóch sposobów myślenia i dwóch światów-przestępcy z jego decyzjami i działaniami oraz policjantów, którzy muszą na to zareagować”.

Narracja prowadzona z punktu widzenia różnych bohaterów, zwłaszcza z punktu widzenia złoczyńcy, to atut tej powieści. Dzięki temu postaci nabierają charakteru, możemy poznać ich tok myślenia, motywacje, rozważania nad moralnymi aspektami podejmowanych decyzji. Otrzymujemy pełnokrwistych bohaterów, którzy kierują się zrozumiałymi motywacjami. Próbujemy odnaleźć odpowiedź na pytanie, co sprawia, że człowiek wchodzi na drogę przestępczą. Osobiście bardzo polubiłam Anetę Nowak. Być może dlatego, że jestem kobietą i sama wiem, jak trudno czasami słabej płci zaistnieć w męskim świecie.

Na uwagę zasługuje też dbałość o wiarygodność powieściowej rzeczywistości, dbałość o szczegóły. To niewątpliwie wymagało dużo pracy i wysiłku. Stylizacja językowa i gwara poznańska to kolejne atuty „Brudnej forsy”. Kto dziś zna znaczenie wyrażenia „sprawić sobie tytę”?

Podsumowując, „Brudna forsa” to dobrze napisana i dobrze zredagowana powieść kryminalna. Zdaje się, że Ryszard Ćwirlej nie schodzi poniżej wypracowanego poziomu, co więcej, stara się pisać coraz lepsze utwory. Szczerze i gorąco polecam nawet tym, którzy dotychczas nie czytali książek z cyklu o Anecie Nowak. Warto!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Muza.

Ryszard Ćwirlej niezawodnie wprowadza nas w temat, który wiązać się będzie z licznymi zaskoczeniami. Kusząc tajemnicą pozornie niemożliwą do rozwiązania oraz żonglując emocjami wpływa na wyobraźnię czytającego gwarantując kilka wieczorów niezapomnianej przygody.

Seria z Anetą Nowak na pierwszym planie doczekała się już szóstej odsłony. Czytać możecie jednak dowolnie, niekoniecznie podążając chronologią, bo poza wzmiankami na temat prywatnego życia głównej bohaterki, każdy tytuł to nowe kryminalne wyzwanie. Autor dba o nasze zaangażowanie w treść nie pozwalając na choćby jeden nudny moment, nieustannie podsyłając nowe wskazówki, wprowadzając intrygujące fakty, mylnie zacierając ślady, abyśmy co jakiś czas zderzyli się ze ślepym zaułkiem. To nie jest ani moje pierwsze, ani drugie spotkanie z twórczością Ćwirleja, ponieważ śledzę jego poczynania od dawna i śmiało mogę potwierdzić, że za każdym razem trzyma naprawdę wysoki poziom.

W roku 2013 nastolatkowie przypadkiem odkrywają leżące w krzakach zwłoki mężczyzny. Zdaniem lekarza nikt nie przyczynił się do jego śmierci. Policja nie podejmuje śledztwa i pozostawia sprawę zapomnieniu. Jednak rok później dochodzi do dziwnych zdarzeń, ktoś napada na samochód przewożący gotówkę, bez śladu znika jeden z napastników oraz wszystkie pieniądze. Pozornie obie sprawy nie mają ze sobą nic wspólnego, ale Aneta Nowak przydzielona do sprawy bardzo szybko połączy ze sobą to co na pierwszy rzut oka wydaje się nieistotne.

Dobra historia przedstawiona w plastyczny oraz dynamiczny sposób. Autor zadbał o dopracowanie wszystkich detali, aby w odpowiedni sposób przedstawić wydarzenia, które ze strony na stronę potęgowały napięcie. Na przestrzeni ponad czterystu stron wydarzyło się naprawdę dużo, bohaterowie zmieniali się pod wpływem doświadczeń oraz odkrytych faktów na ich temat a zagdaka zdążyła się kilkukrotnie zmienić z kontrolowany chaos. Wszystko było na swoim miejscu gwarantując mi przygodę pełną intensywnych emocji a finał, mimo moich usilnych starań przewidzenia wszystkich wypadków, pozytywnie mnie zaskoczył.

"Brudna forsa" po raz kolejny udowadnia niekwestionowany talent Ryszarda Ćwirleja. Dobrze poprowadzony kryminał, z odpowiednią atmosferą oraz złożoną sylwetką wszystkich bohaterów, także tych drugoplanowych. Kłamstwa, intrygi oraz próby zacierania śladów połączyły się w obraz wyścigu z czasem oraz drogi do odkrycia prawdy, nawet bolesnej. Dobra historia na leniwe popołudnie, która angażuje wyobraźnię i w pełni ciekawi rozgrywanymi scenami.

- Staram się, żeby wydarzenie, które jest początkiem historii, miało swoje odniesienie do rzeczywistości. Choćby pierwszy przykład z brzegu „Milczenie jest srebrem” opowiada o poznańskich milicjantach, którzy wyjaśniają zagadkę kradzieży sarkofagu św. Wojciecha. Punktem wyjścia było prawdziwe śledztwo. Potem dorabiam do tego bardziej skomplikowaną fabułę, zmieniam i naginam fakty, żeby było atrakcyjniejsze i wciągające dla czytelników. Takie jest prawo autora powieści kryminalnej, który nie musi trzymać się kurczowo przebiegu śledztwa i odtwarzać je punkt po punkcie, jak to musi robić dziennikarz – powiedział Ryszard Ćwirlej podczas udzielanego mi wywiadu dla Sukcesu po poznańsku w 2022 roku.

I dokładnie tak jest właśnie z powieścią „Brudna forsa”. Kanwą jest największa kradzież pieniędzy w historii – 10 milionów złotych. Są fakty, ale na ich podstawie autor ułożył bardzo wciągającą historię, która ma też drugie dno, bo czy zawsze do końca musi chodzić o pieniądze? Wszystko rozpoczyna się rok przed napadem od ...morderstwa miejscowego menela, na które nikt nie zwraca uwagi.

Kolejna część ze śledztwem, w którym bierze udział Anna Nowak, policjantka potrafiąca myśleć niekonwencjonalnie i łączyć fakty na pozór ze sobą nie powiązane. Napad jest przygotowany w najdrobniejszych szczegółach, a przestępcy podobno nie do znalezienia.

Czytelnik już po kilku stronach zaczyna bardzo kibicować policjantom w ich poszukiwaniach. Niby wiadomo, kto ukradł, ale… W kryminałach zwykle to „ale” jest najważniejsze. Kolejna dobra część opowiadająca o policjantach z Poznania.

Kiedy Ryszard Ćwirlej zaczynał pisać swoje kryminały, był w zasadzie pierwszym, który ich akcje umieścił w Poznaniu i okolicach. Teraz już stolica Wielkopolski gości szerzej na łamach powieści i to nie tylko kryminalnych.

Kradzież, morderstwo, ale też historia przemian społecznych, jakie wtedy zachodziły w Polsce. Przestępcy stawali się poważanymi biznesmenami, dorabiali się ogromnych pieniędzy i nie zawsze były one jednak z legalnego źródła. Do tego dochodzi motyw zemsty, która dopada po latach.

Bardzo dużo się dzieje, ważny jest każdy drobiazg i informacja.

Po książki Ryszarda Ćwirleja sięgam, bo po pierwsze nie zawodzą, a po drugie z lokalnego sentymentu.