Alicja po drugiej stronie przyjemności

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

ALICJA. PO DRUGIEJ STRONIE PRZYJEMNOŚCI

Autor: Anna Langner

Wydawnictwo: Niegrzeczne Książki

Premiera: 22.02.2023

STAŁA SIĘ ZABAWKĘ W JEGO RĘKACH, KUKIEŁKĄ BIORĄCĄ UDZIAŁ W MROCZNYM PRZEDSTAWIENIU

Tajemnicza Alicja pojawiła się już kiedyś gościnnie i drugoplanowo w dwóch wcześniejszych książkach Anny Langner: WSZYSTKO CZEGO PRAGNĘ W TE ŚWIĘTA oraz ZAKRES OBOWIĄZKÓW. Czytelniczki były zafascynowane bohaterką i dlatego Autorka postanowiła napisać osobną historię poświęconą tej postaci. Nie jest to kontynuacja jej losów, ale wszystko to co wydarzyło się wcześniej w jej życiu, jako wyjaśnienie dlaczego stała się tym kim jest teraz. Po ALICJĘ. PO DRUGIEJ STRONIE PRZYJEMNOŚCI śmiało można sięgać bez znajomości dwóch wymienionych tytułów.

Książka pisana w dwóch Aktach: ALICJA WPADA DO KRÓLICZEJ NORY i ALICJA PRZECHODZI NA DRUGĄ STRONĘ LUSTRA. W PROLOGU poznajemy Alicję jako nastolatkę, która opisuje swoje kontakty z rodzicami i życie w domu rodzinnym. Później akcja przenosi się do czasu gdy Alicja jest już dorosłą kobietą i postanawia w życiu radzić sobie sama. Specjalizuje się w kradzieżach. Pewnego dnia na ulicy kradnie portfel mężczyźnie. Zadowolona z łupu, chowa się w zakamarkach ulicy. Właściciel szybko ją odnajduje, jednak nie wzywa policji, ale ma dla dziewczyny pewną propozycję. Tak Alicja trafia do świata Pana D. – pełnego tajemnic, niedopowiedzeń, gdzie jawa miesza się ze snem. Mężczyzna jest biznesmenem i właścicielem dużej rezydencji otoczonej ogrodem. Jednak Alicji pod żadnym pozorem nie wolno do niego wejść. Czy dziewczyna dotrzyma obietnicy? Co kryje się w tajemniczym miejscu na tyłach rezydencji? Kim tak naprawdę jest Pan D.?

Ta książka ma nie tylko świetną okładkę, ale również niebanalną treść, coś zupełnie innego, niespotykanego i wyjątkowego. W opisanym przez Annę Langner świecie mrok miesza się z magią, jawa ze snem, a prawda z kłamstwem, trudno odróżnić co dzieje się tu i teraz, a co jest tylko wytworem wyobraźni. Do tego wszystko posypane jest czarami i sztuczkami z Alicji w Krainie Czarów. Momentami jest bardzo duszno, na światło dzienne wychodzą demony pragnień i tajemnice przeszłości. Autorka wkrada się do mrocznych zakamarków umysłu i duszy bohaterów, ujawnia ich pragnienia i sekrety.

Alicji cały czas towarzyszą brudne myśli, czuje się zepsuta. Ciągle drażni się z Panem D. non stop mu pyskuje. Czuje przy tym pewien rodzaj satysfakcji i ekscytacji, poczucie zwycięstwa i jakiś dziwny haj. Często pokazuje swoje pazurki, chce przekraczać granice. Pan D. jest mroczny, ma słabość do dziwnych kobiet i nie jedno na sumieniu, w jego towarzystwie często puszczają wszystkie hamulce. Alicja jest rozdarta z jednej strony momentami ją przeraża, a z drugiej czuje, że uzależnia się od niego i zaczyna do niego czuć coś więcej. Co stanie się kiedy pozna prawdziwą tożsamość Pana D.?

Relacja jaka łączy Alicję i Pana D. to jedno, ale uwagę Czytelnika przyciąga też tajemniczy ogród, w którym dzieje się dużo dziwnych rzeczy… . Ale w nim też tkwi klucz do rozwiązania zagadki kim tak naprawdę jest Pan D. Główna bohaterka za wszelką cenę będzie chciała poznać prawdę i sprawdzić co kryje się za bramą zakazanego miejsca. Czy jej się to uda?

Książki się nie czyta, ale pochłania, a treść uzależnia. Z każdą kolejną stroną akcja nabiera tempa, a odpowiedzi na pytania wciąż nie przybywa. Akt II jeszcze bardziej rozbudził moją ciekawość. Doskonały pomysł z ogrodem i jeszcze bardziej fascynujące nawiązania do Alicji w Krainie Czarów. Zakończenie mnie zaskoczyło, ale nie do końca usatysfakcjonowało. Czyżby Alicja nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa? Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś ją spotkamy. POLECAM!

[ współpraca reklamowa ]

"Alicja. Po drugiej stronie przyjemności" była książką niezwykle specyficzną, która wyróżnia się dla mnie na tle innych pozycji od tej autorki. Podobały mi się nawiązania do "Alicji w krainie czarów", które nadawały tej historii fantastycznego wydźwięku, mimo że nie było tu żadnych wątków fantastycznych. Lubię też, gdy autorzy rozwijają historie postaci drugoplanowych, pobocznych z innych swoich książek (okay, przyznam się, że nie pamiętałam postaci Alicji z innych książek autorki, ale minął szmat czasu odkąd je czytałam, ale to znak, że czas na reread, a was uspokajam, możecie sięgnąć po tę książkę bez ich znajomości).

Tylko, że niektórzy, zwłaszcza osoby, które nie znają twórczości pani Anny Langner (oraz te, które szybko łączą fakty, bo może ich ominąć pewien element zaskoczenia), mogą mieć mały problem z historią Alicji i odłożyć ją po parudziesięciu pierwszych stronach. Dlaczego? No cóż... Ja już się przyzwyczaiłam do początkowych zgrzytów z książkami tej autorki, ale wiedziałam, że później będzie tylko lepiej. Owszem było, ale problem w tym, że środek akcji sprawia, iż dostajemy tzw. "laga mózgu", ponieważ całkowicie nie jesteśmy w stanie pojąć, co się dzieje (znaczy ja nie byłam w stanie, może wy będziecie). Za to pod koniec, gdy wszystko zaczęło się rozwiązywać, miałam oczy wielkie za zdziwienia. Wiedziałam, że jest na co czekać.

Polubiłam się z postaciami. Znaczy nie ze wszystkimi, ale chyba nie było jeszcze książki, w której tak by się stało. Pokochałam to uczucie tajemnicy, ten dreszczyk emocji, który pojawiał się u mnie momentami. Ja mam chyba po prostu słabość do historii pani Anny.

Czy polecam? Jeśli jesteście pełnoletni, poszukujecie romansu z nutką tajemnicy oraz nieco fantastycznym klimatem, to jak najbardziej, ale nie obiecuję, że wam się spodoba, bo jednak ta historia, przynajmniej dla mnie, jest nieco specyficzna i nie każdemu może przypaść do gustu, dlatego też polecam zapoznać się z opisem oraz poczytać także inne opinie o niej!

Może nie rewelacja, ale zdecydowanie można poświęcić na nią czas.

Dla mnie genialna historia 🫶 nietuzinkowa i nieprzewidywalna

"Alicja po drugiej stronie przyjemności" to książka skupiająca się na historii - jak sam tytuł wskazuje - Alicji i Pana D. Alicja lubi życie na własną rękę. Po wyprowadzce z domu dziewczyna utrzymuje się z kradzieży. Jest prawdziwą mistrzynią w tym fachu, potrafi wytypować ofiarę i skutecznie zabrać jej to, czego potrzebuje. Tym razem jednak jej instynkt łowczyni zawiódł. Alicja trafiła na kogoś, kto nie pozwoli, by cokolwiek stało się bez jego zgody. Pan D. ma swój własny pomysł na rozwiązanie kłopotliwej sytuacji. Oferuje Alicji pracę, a po krótkim czasie zmusza ją także do zamieszkania w jego rezydencji. Warunek jest tylko jeden – pod żadnym pozorem nie wolno jej wejść do tajemniczego ogrodu na tyłach posiadłości. W mrocznym świecie pana D. jawa miesza się ze snem, rozsądek ustępuje szaleństwu, a pożądanie wciąga niczym otchłań. Już nigdy nie będziesz chciała się z niego wydostać. Zresztą… on i tak by ci na to nie pozwolił.

Aaaaa jakie to było dobre. Kolejna książka spod pióra Anny Langner, która wywołała u mnie masę emocji i sieczkę z mózgu. Kolejna książka, która bardzo mi się spodobała. Czytałam ją z zapartym tchem, nie mając pojęcia co za chwilę zaserwuje nam autorka. Alicja w Krainie Czarów w dzisiejszych czasach? Tajemniczy mężczyzna i cholernie tajemniczy ogród? Trzy razy na tak. To, tak w bardzo dużym skrócie, co czeka was w tej książce. Styl pisania Anny Langner jest świetny. Pochłaniający, trzymający w napięciu i posiadąjcy taką aurę mroku. Podczas czytania nie raz mi się zdarzyło mieć ciary na całym ciele. Ale może to też wina całej tej historii? Jak tylko zaczęłam czytać to od razu się wciągnęłam i pochłonęłam tą książkę na raz. Fabuła jest bardzo nieszablonowa i świetnie poprowadzona. Było mrocznie i gorąco. Tajemnicza z mnóstwem sekretów, zaskakująca i nie raz doprowadzająca do zawieszenia systemu. Z każdą kolejna stroną wiemy coraz mniej, przez co nie mamy pojęcia czego się spodziewać. Temu wszystkiemu towarzyszy mroczny klimat, który jest jedyny w swoim rodzaju. Osobiście w pewnym momencie nie miałam pojęcia co się dzieje i to było genialne! Bohaterowie to bardzo ciekawe postacie, które zostały świetnie wykreowane. Alicja to wygadana i pewna siebie dziewczyna, która nie cierpi się kogoś słuchać, żyje po swojemu i nie daje sobą pomiatać. Pan D. to niesamowicie tajemnicza książka. Bardzo niewiele o nim wiemy bo skrywa mnóstwo sekretów, co jest na swój sposób intrygujące. Pewny siebie, władczy i hipnotyzujący. Z zaintrygowaniem śledziłam ich losy i zastanawiałam się jak to wszystko się potoczy. Autorka stworzyła mocnych bohaterów oraz fantastyczny świat i za to należą się jej brawa. Jeśli szukacie historii z intrygującymi bohaterami, z tajemniczą oraz pochłaniają fabułą oraz zaskakującymi zwrotami akcji to "Alicja po drugiej stronie przyjemności" będzie dla was w sam raz! Polecam!💜

Dla mnie to jest niewybaczalne, bo czyta ją wiele osób zanim pójdzie do druku a i tak wyskakują takie kwiatki, jakby się komuś pod koniec książki już nie chciało poprawiać ;)

Historia jest niegrzeczna, seria niegrzecznych książek. Dzieje się tu wiele, autorka opisuje dosłownie co dzieje się między bohaterami, co czują, co robią. Nie jest jednak przeładowana tymi scenami. Jednak całość wydaje się taka mroczna i niespokojna.

Cała książka jest dobrze napisana, że można sobie stanąć obok i wyobrażać tą historię. Dla mnie było tak obrazowo, ten ogród.... ja widziałam tego pawia za każdym razem, nawet wtedy gdy...... nie będę spojlerować ;)

Nie jest to prosta, ani jakaś lekka powieść, ale za to wciągająca z zaskakującym zakończeniem i to znajdziecie w Alicji po drugiej stronie przyjemności. Jest oczywiście nawiązanie do Alicji w krainie czarów, nawet na końcu.

"Alicja. Po drugiej stronie przyjemności" to moje kolejne podejście do twórczości Anny Langner. Muszę przyznać, że mam lekki problem z tą autorką, gdyż opisy znajdujące się z tyłu książki oraz sama okładka zawsze mnie zachwycają. Natomiast gdy zaczynam czytać jej publikację, okazuje się, że jednak spodziewałam się zdecydowanie czegoś innego.

A jak było w przypadku "Alicji"?

Już sam tytuł sugeruje, że książka będzie mocno inspirowana "Alicją w krainie czarów" i z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że tak właśnie jest. W dziele Anny Langner znajduje się bardzo dużo nawiązań, cytatów i klimatów rodem z powieści Lewisa Carrolla, które zostały sprytnie wplecione w losy Alicji i tajemniczego pana D.

Główna bohaterka jak na prawdziwą buntowniczkę przystało, wyprowadza się z rodzinnego domu pełnego przepychu, rozpoczynając swoje nowe, niezbyt uczciwe życie. Pewnego dnia sięga do kieszeni zamożnego mężczyzny, kradnąc mu portfel. Dziewczyna jest przekonana, że nie została zauważona, więc szybko ulatnia się z miejsca swojego występku. Niestety tym razem została przyłapana na kradzieży, a przystojny mężczyzna, którego obrabowała, odnajduje ją w pobliskiej alejce i postanawia sam wymierzyć jej karę. Mężczyzna pakuje ją więc do swojego samochodu i zabiera do siedziby firmy, którą prowadzi.

Tajemniczy mężczyzna przedstawia się jako pan D. i proponuje dziewczynie pracę. W pralni. Chociaż Alicja nie jest zadowolona z propozycji, jaką otrzymała, po kilku małych perturbacjach rozpoczyna swoją pierwszą oficjalną pracę. Jednak czy praca w tym miejscu okaże się spełnieniem marzeń dziewczyny oraz jaki wpływ na jej dalsze życie będzie miał tajemniczy pan D? Tego dowiecie się, sięgając po najnowszą publikację Anny Langner.

Muszę przyznać, że "Alicja po drugiej stronie przyjemności" okazała się niezwykle wciągającą pozycją. Gdyby nie to, że byłam zmuszoną ją odłożyć z powodów zawodowych i rodzinnych, to myślę, że przeczytałabym ją w jedno popołudnie. Dlaczego? W dużej mierze z powodu głównych bohaterów, którzy zachwycają. Alicja jest wolnym duchem, który nie chciał, żeby ktoś zamknął go w złotej klatce, więc zbuntowała się i zaczęła żyć po swojemu. Natomiast pan D. intryguje mrokiem, który roztacza wokół siebie. I chociaż od początku podejrzewałam, kto ukrywa się pod tym pseudonimem, wcale nie zepsuło mi to odbioru.

Podobało mi się, jak autorka wplotła swój pomysł na fabułę w magię znaną czytelnikom z "Alicji w krainie czarów". I tak naprawdę jedyne, do czego mam zastrzeżenia to sama końcówka, która powiedzmy szczerze, była bardzo przewidująca oraz bonusowy rozdział, który można znaleźć na wattpadzie. Doceniam, że autorka chciała zrobić ukłon w stronę czytelników i pokazać im swoją wersję zakończenia, jednak z dwojga złego, wolałam książkowe - otwarte zakończenie.

Nie mniej jednak zachęcam do samodzielnego zapoznania się z tą nieszablonową historią.

Życie na własną rękę nie jest łatwe. Bez wsparcia najbliższych trzeba sobie radzić samemu. Alicja właśnie tak robi. Jednak aby się utrzymać posuwa się do dramatycznych kroków – kradzieży. Kroczy po niepewnej ścieżce, która wiadomo ma swoje konsekwencje, szczególnie, gdy ktoś ją przyłapie i właśnie to się staje – mężczyzna, którego próbowała okraść łapie ją na gorącym uczynku i sam postanawia wymierzyć jej karę.

Grzesznie brzmi, co ? Na dodatek zamknięta w willi ma zakaz wychodzenia do ogrodu...

Zdecydowanie książka od pierwszego momentu – tytułu, okładki intryguje. Od razu czytelnik ma wiele pomysłów na to, co się wydarzy, co zrobi Anna, która jest autorką nieprzewidywalną. Jednak ostatnio w jej książkach czegoś mi brakuje. Gdzieś tego ognia, niewiadomych i naprawdę zaskoczenia.

Tutaj Anna jest taka jak lubię, ale może nie aż tak jak przy "zakresie obowiązków". Jakoś mi czegoś brakowało. Brakowało mi jakiejś takiej większej magii między bohaterami, jakiejś takiej chemii, której ja jakoś nie mogłam wyczuć. I ten koniec. Ja jakoś nie jestem nim zachwycona. Trochę może rozczarowana.

Bardzo często do sięgnięcia po daną książkę zachęca mnie sama okładka. 🤭 Nie mówcie mi, że nigdy nie skusiła Was żadna książka, właśnie ze względu na przepiękną i przyciągającą wzrok okładkę. Tak się stało w przypadku książki Anny Langner „Alicja po drugiej stronie przyjemności”. 🌸 Już sam tytuł sugeruje, że książka będzie mocno inspirowana "Alicją w krainie czarów" i zapewniam was, że tak właśnie jest.

 Stała się zabawką w jego rękach. Kukiełką biorącą udział w przedstawieniu, które rozgrywa się każdego dnia w jego mrocznym i szalonym cyrku. 

Alicja znana jest głównie z kradzieży. Z tego się utrzymuje uważając, że dzięki temu jest panią własnego losu. Choć jest w tym całkiem dobra, pewnego razu wpada przez to w kłopoty. Zwinięty z drogiego płaszcza portfel połączy ją z tajemniczym panem D. który niespodziewanie zaproponuje jej prace i to w dodatku dobrze płatną prace. Tak ich drogi się krzyżują. Napad w mieszkaniu i niebezpieczeństwo, które Pan D ściąga na Alicję, powodują, że kobieta zostaje zmuszona do zamieszkania w jego rezydencji. Ma tylko jeden warunek - nie może wchodzić do ogrodu. 🤫

Zaczynając lekturę tej książki sama nie wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny Langner, więc nie mam porównania do innych książek autorki. Czy „Alicja po drugiej stronie przyjemności” przypadła mi do gustu? Trochę tak. Z jednej strony ogromnie zaintrygowała mnie postać Pana D. Koniecznie chciałam odkryć jego tajemnice i dowiedzieć się jak rozwinie się relacja głównych bohaterów. Nie mogę napisać, że zapałałam sympatią do głównego bohatera, bo tak nie było. Jego zachowanie było momentami wręcz okropne i nie podobało mi się jak traktował Alicję.

Osobiście nie często sięgam po takie książki, ale czasem się skuszę na lekturę. Nie powiem, że była to wybitna książka, ale nie była też turbo zła. Ot wciągająca historia, która sprawiła, że nie mogłam jej odłożyć dopóki nie poznałam zakończenia. 🌸 Fabuła tej książki wypada zdecydowanie na plus. Autorka sprytnie prowadziła całą akcje, tak by wciągnąć czytelnika w świat Alicji i pana D. Sama historia jest mocno baśniowa, mroczna i całkiem uzależniająca. A zakończenie wbiło mnie w fotel. Było zupełnie inne niż się spodziewałam, a wręcz nie byłam na nie przygotowana. Przekonajcie się sami, czy taka historia może się wam spodobać. 🤭

Teraz muszę sięgnąć po inne książki autorki, by mieć jakieś porównanie. 🤭 Polecacie którąś? 📚

" Proszę, zabierz mnie gdzieś w. nieznane, porwij, tak, jak obiecałeś."

Alicja odcięła się od rodziny i zaczęła żyć własnym życiem. Niestety utrzymuje się głównie z kradzieży. Pewnego razu okrada nieodpowiednią osobę i musi ponieść tego konsekwencje. Pan D. nie wzywa policji, jednak w zamian za to Alicja musi dla niego pracować i zamieszkać w jego rezydencji. Jest pewna ważna zasada. Nie może pod żadnym pozorem wchodzić do ogrodu, który znajduje się na tyłach tej rezydencji. Czy Alicja dostosuje się do tej zasady?

Początek książki mnie wciągnął. Wiecie,, motyw złodziejki, która zostaje przyłapana. Do tego jej ofiara nie chce jej odpuścić. Ma u niego zamieszkać i daje jej pracę. No spodobało mi się. Później jednak trochę zaczęłam się gubić. Alicja zaczęła mnie irytować swoim zachowaniem. Miałam też wrażenie, że sam Pan D. trochę pędził swoimi poczynaniami.

Byłam zaintrygowana tą historią bo tytuł i sam ogród nawiązuje do "Alicji w Krainie Czarów". Niestety chyba spodziewałam się czegoś innego. Sama okładka również krzyczała by po nią sięgnąć. Owszem, motyw ogrodu wyszedł ciekawie. Był chwilami taki fajny dreszczyk niepewności, jednak większość książki to jednak sceny erotyczne. No może nie znowu tak większość, ale jak dla mnie było ich zbyt dużo i absolutnie nic nie wnosiły do książki. Mogłoby ich wcale nie być i czytałoby mi się to tak samo nieciekawie. Oprócz początku.

Jeśli jeszcze chodzi o główną bohaterkę to niby odeszła z domu, gdzie miała wszystko by się usamodzielnić. Jednak zamieszkała u Pana D. i nie umiała się postawić za bardzo. Pyskowała, jasne, ale kierował nią jak chciał. Słaba ta samodzielność... Jednak to taka moja luźna uwaga jeśli chodzi o bohaterkę. Domyślam się, że taka właśnie miała być.

Miałam nadzieję, że znajdę w tej książce nieco więcej magii. No jednak tytuł i nawiązanie do tajemniczego ogrodu sprowadza nasze myśli w kierunku jednej historii. Przeliczyłam się. Niepotrzebnie miałam jakiekolwiek oczekiwanie. Moim zdaniem ta historia powinna być albo romansem/erotykiem, albo bajką. Przykro mi ale jak dla mnie to połączenie niestety nie wyszło.

Sam styl, jakim napisana została ta książka jest ok. Nie miałam problemu ze zrozumieniem czegokolwiek. Autorka umie zainteresować czytelnika. Minus tej fabuły, a właściwie tego połączenia.

To nie jest tak, że ja tej książki nie polecam bo widziałam bardzo pozytywne opinie. Po prostu to nie jest historia dla mnie. Nie porwała mnie tak, jak się tego spodziewałam. Na końcu też jakoś mi czegoś brakowało. Najlepiej jeśli przeczytacie sami i ocenicie.