Życie po Tobie. Tom 1

Myślę, że autorki nie muszę przedstawiać. Zadebiutowała na Polskim rynku dzięki książce "Jedyne takie miejsce" I od tamtego czasu pokochałam autorkę. Czasami nawet czekam z utęsknieniem na jej kolejne książki (a będzie ich bardzooo dużo). Dziś jednak chciałabym wam przedstawić książkę, troszkę z innej kategorii. Tym razem autorka poszła w literaturę obyczajową, sprawdźmy jak jej z tym poszło.

Gdy poznajemy Elizę jest to dla niej bardzo trudny czas. Straciła ukochanego męża i jest to jej 3 rocznica śmierci. Mimo tego, że jej żałoba bardzo długo trwa musi zająć się dziećmi i domem. W końcu ma ich dwójkę i to one są dla niej ratunkiem przed kompletnym upadkiem. I chociaż w taki sposób ją poznajemy to uważam, że później est coraz lepiej. Autorka robi z niej żywą kobietę, która powoli wychodzi z żałoby. Poznaje wielu wspaniałych ludzi, którzy ją kochają i uważają za autorytet. To ona jest jedną, niepowtarzalną kobietą, która potrafi znieść aż tyle. A co do dzieci to jej synek choruje na zespół Downa, co może wydawać się uciążliwe. Jednak nie dla niej. Robi wszystko aby mu nie brakło, ale również żeby Emilka nie czuła się zaniedbana. Uważam, że Eliza to taki autorytet, osoba, która niczego się nie boi i dąży do celu. Miałam jakieś dziwne wrażenie, że Eliza może być troszkę podobna do Leny ( z charakteru) z "Jedyne takie miejsce". Autorka jednak postawiła na troszkę odmienne charaktery. Eliza nigdy się nie poddawała, nawet jeżeli ból był ogromny. Mamy też Filipa, wprowadził się do ich miejscowości, stara się stworzyć nowe, lepsze życie. Troszkę co do jego przeszłości się dziwiłam. To znaczy miałam pewne wyobrażenia, ale tylko część z nich się spełniła. Również ma za sobą ciężką przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. Jest bardzo pewny siebie, ale również jak na dżentelmena przystało troszczy się o Elizę i jej dzieci. I gdyby nie to, że mamy tych głównych bohaterów to można powiedzieć, że sprawę Elizy i Filipa zakończymy. Ale według mnie w tej książce dużą rolę odgrywa siostra Elizy, Milena, bardzo rezolutna, pewna siebie dziewczyna, która ma już swoje 30 lat, a dalej uważa się za nastolatkę. Wiele odgrywa, ponieważ... To ona pierwsza zakochuje się w Filipie i wszystko ją do niego ciągnie. Właściwie można powiedzieć, że przez całą historię Milena nieźle namiesza i to jest ten właśnie huragan, który przejdzie nad życiem Elizy.

Życie po Tobie, Klaudia Bianek

Trzeba przyznać, że ta książka zdecydowanie różni się od poprzedniczek. Jest dojrzalsza, bardziej przełomowa i porusza bardzo trudne tematy i problemy. To historia, która dosłownie łamie nam serce od pierwszych stron i sprawia, że przewijamy kolejne kartki w tempie ekspresowym. Emocje i jeszcze raz emocje. To najważniejszy aspekt tej książki, który towarzyszy nam od początku do końca. Przeżywamy rozpacz, ból, smutek, radość, gniew. Taka huśtawka emocjonalna, ot co. To książka, która przedstawia nam historie dorosłych ludzi bardzo zniszczonych przez życie. Elizę życie nie szczędziło, to kobieta która straciła męża w wyniku wypadku samochodowego. Sama zaś została z dwójką dzieci, dziewczynką i synkiem, który potrzebuje zdecydowanie więcej uwagi i poświęcania czasu.

Eliza jest w rozsypce, nie potrafi sobie poradzić, żyje jedynie dla dzieci, nie umie już cieszyć się życiem. Myślała, ze po kilku latach będzie znacznie lepiej, ale kiedy mija już aktualnie trzecia rocznica śmierci męża, to wie że już nic się nie zmieni. Dziewczyna po śmierci porzuca swój dom, zabiera dzieci i wraca do rodziców, bo wie, że nie da sobie sama rady. Na jej drodze staje jednak pewien tajemniczy mężczyzna, który kupuje stary dom po sąsiadach. Czy Eliza ma szansę na lepsze jutro? Czy potrafi znowu, po raz drugi pokochać?

Książka jest napisana bardzo lekkim i przyjemnym piórem. Zdania również nie są jakieś skomplikowane, wszystko jest prostej budowy, dialogi tak samo. Bohaterowie są bardzo oryginalni i ciekawie przedstawieni. Czytanie tej historii boli, bo mamy tutaj poruszonych tyle aspektów, bardzo trudne życie, zmierzenie się ze śmiercią ukochanej osoby, akceptacja drugiego człowieka, wiara w siebie. To coś pięknego, inaczej nie jestem w stanie podsumować tej powieści.

Klaudię Bienek - pisarkę znałam dotychczas głównie jako autorkę książek dla młodzieży: "Jedyne takie miejsce", "Ocalało tylko serce", czy grudniowa opowieść "Najcenniejszy podarunek". Przyjemne, lekko infantylne, choć poruszające ważne dla młodych osób tematy - z tym kojarzyła mi się twórczość pani Klaudii. Dlatego z tym większym zainteresowaniem sięgnęłam po nowość, jaką jest "Życie po tobie", kierowaną do kobiet.

Opis książki na stronie wydawcy mnie zauroczył. A jak było z treścią ? Czy mnie zawiodła ?

Absolutnie nie ! Książkę czytałam bardzo szybko, bo została świetnie napisana. Wartka akcja, wyraziści bohaterowie, a na dodatek świetnie wpleciony wątek dziecięcego upośledzenia, który w wielkim stopniu ukazał mi szczegóły Zespołu Downa i pozwolił "oswoić" tę chorobę (wszystko zostało tak doskonale opisane, tak jasno, a jednocześnie przemawiając do wyobraźni czytelnika, że byłam pewna, iż to prywatne doświadczenie Autorki wyziera z kart książki i historii Jasia - jednak, jak się okazało, byłam w błędzie).

Historia Elizy pogrążonej trzeci rok w żałobie po stracie ukochanego męża, walczącej z depresją, która tylko dzięki codziennym obowiązkom związanym z opieką nad dziećmi oraz swoim najbliższym była w stanie wrócić do codzienności, poruszyła moje serce. Z wielką nadzieją kibicowałam, by udało jej się jeszcze odnaleźć szczęście. Zachwycałam się stosunkom panującym w jej rodzinie, urzekło mnie, że wszyscy najbliżsi pozostawali ze sobą w tak bliskim kontakcie - sama chciałabym być częścią takiej gromadki (ale niech Was nie zwiodą pozory - nie są to ludzie idealni i cukierkowi) ;-)

Książka - pomimo poruszania bardzo trudnych tematów: strata najbliższych, wychowywanie niepełnosprawnego dziecka, walka z uprzedzeniami ze strony otoczenia - jest niezwykle optymistyczna, dająca nadzieję. Pomaga uwierzyć, że czas naprawdę leczy rany (choć pokazuje także, że musimy sobie dać indywidualnie długi czas na żałobę, na pogodzenie się z zaistniałymi faktami), że każdy z nas zasługuje na kolejną szansę, a czułość i miłość w codziennym życiu potrafią zdziałać cuda.

Życie po tobie to szalenie wzruszająca historia o stracie, żałobie i o samotności. Czas nie zawsze leczy rany, wbrew temu co mówi stare przysłowie. To także opowieść o rodzinie i macierzyństwie, które czasem nie jest usłane różami. Klaudia Bianek poruszyła trudny temat opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym. Jaś cierpiał na zespół Downa, jednak dzięki wsparciu całej rodziny i licznych specjalistów robił duże postępy w drodze do samodzielności. Podziwiałam Elizę za jej niezłomność i ogromną siłę, którą wkładała w opiekę nad dziećmi. Nie poddała się mimo ogromnego ciosu od życia, mimo wytykania palcami na ulicy. Niestety w społeczeństwie na próżno szukać akceptacji dla niepełnosprawności, czy w ogóle odmienności.

Życie po tobie to także historia o trudnej miłości, która narodziła się wbrew wszystkim i wszystkiemu. Eliza nie dopuszczała do siebie możliwości, że kiedyś jeszcze się z kimś zwiąże, a jednak na jej drodze stanął Filip. Historia ich uczucie może była trochę przewidywalna, ale z pewnością interesująca i emocjonująca.

Klaudia Bianek stworzyła bardzo wzruszającą powieść z niezwykłymi postaciami, z którymi bardzo trudno się rozstać.

Książka porusza wiele bardzo trudnych tematów i bez wątpienia skłania do refleksji. Zdecydowanie polecam fanom powieści obyczajowych, nie będziecie mogli się oderwać.

Przede wszystkim chciałam Wam powiedzieć, że uwielbiam Klaudię ! ❤️

Za jej autentyczność, wrażliwość, dobre serce. Za to, że potrafi od pierwszej strony do ostatniej sprawić, że czujemy to co bohaterowie książki. Spotkałam się już wcześniej z jej twórczością, ale to co pokazuje w kolejnych powieściach zasługuje na wielkie, wielkie brawa !

Pewnego dnia Eliza traci w wypadku motocyklowym swojego ukochanego męża. W tym momencie jej świat legł w gruzach.. Wie, że musi stanąć na nogi dla siebie, dla dzieci. Ma dla kogo żyć.. Ale jak to zrobić, w momencie gdy miłość Twojego życia umiera, a Ty zostajesz całkiem sama.. Postanawia przeprowadzić się na wieś do rodziców, aby ochłonąć, zebrać myśli i zacząć od nowa życie bez Artura. Gdy Eliza myśli, że już nic w życiu dobrego jej nie spotka, na jej drodze staje czuły i opiekuńczy sąsiad Filip.

Znalazła w nim nie tylko przyjaciela, ale może i coś więcej.. Ale jak otworzyć się na nowe uczucie, jak w sercu zamieszkał ktoś inny.. Gdzie nawet po trzech latach nie może pogodzić się z odejściem i żałobą po mężu. Czym jest życie po Tobie Arturze.. Czy Eliza odnajdzie w sobie na tyle siły, aby stanąć na nogi i dać się zaopiekować i pokochać od nowa komuś innemu? Przekonajcie się sami.

Chciałam Wam tylko dodać od siebie, że mnie ta historia rozłożyła na łopatki. Często nie zdajemy sobie sprawy, ze nasze życie jest tak kruche. Jednego dnia jesteśmy, drugiego nas nie ma. Mimo, że od jakiegoś czasu jest już druga część, chcę poczekać do trzeciej, bo wiem, że obie część przeczytam jednego wieczoru.

Twórczość Klaudii Bianek jest mi znana i na pewno nie obojętna. Powieści bardziej młodzieżowe w jej wykonaniu bardzo lubię, odpowiada mi w nich klimat, podejście do problemu i takie przystępne przedstawienie historii bohaterów. I chyba w tym nurcie pozostanę, bo powieść kierowana do starszych (czyli do takich osób jak ja), nie trafiła do mnie tak jakbym tego oczekiwała.

Jest to powieść dla romantyczek, takich z krwi i kości. Bo taka jest też główna bohaterka. Eliza, w wypadku motocyklowyn traci męża i zostaje sama z dwójką malutkich dzieci. Artur był miłością jej życia i nawet po 3latach nie potrafii poradzić sobie z jego śmiercią. Autorka mocno pochyla się nad stratą, bólem i cierpieniem towarzyszącym żałobie. Temat trudny, ciężki do opisania. Tyle że mnie tu brakło emocji, a Eliza mimo, że dużo myśli, przeżywa i wspomina męża, to całość jest taka płaska. Żałoba u Klaudii jest melancholijna, dostojna, wręcz piękna. Idealizuje Artura i nie ma tak nawet krzty gniewu. Sama mam już prawie 30lat, nie mam dzieci, a mąż nie ginie w bezsensownym wypadku, a czuję się dużo bardziej zgorzkniała i cyniczna. I chyba tu jest mój problem.

Może nie było wzruszenia, wielkich emocji na jakie się nastawiłam. Może język był zbyt prosty i roiło się tam od powtórzeń. Może niektóre wątki psuły, zamiast pomagać. Jednak wierzę, że ta powieść dała komuś nadzieję, oderwała od rzeczywistości, a może ktoś w osobie Elizy odnalazł siebie i uwierzył w lepszy czas? Tej części fanką nie zostanę, jednak sięgnę po kolejny tom, bo końcówka rozbudziła moją ciekawość.

Eliza to kobieta pełna życia i planów. Z mężem tworzą zgraną i szczęśliwą parę. Jednak to wszystko zostaje jej tak brutalnie odebrane. Mężczyzna ginie w wypadku, a kobieta nie potrafi sobie poradzić z rozpaczą. Wie jednak, że musi walczyć, gdyż dwójka dzieci jest dla niej wszystkim. Eliza potrzebuje zmiany, więc wraz z dziećmi wyprowadza się do rodziców na wieś. Tam wśród przyjaciół i rodziny próbuje poradzić sobie z żałobą. Bohaterka poznaje również Filipa, nowego sąsiada. Mężczyznę, który chodź sama przed sobą boi się przyznać, od początku ją intryguje. Niezwykle przystojny, czarujący, czuły facet, który ją wspiera i słucha. Czy Filipowi uda się zburzyć mur, który Eliza wybudowała wokół siebie? Czy Eliza da sobie szansę na szczęście?

"Życie po Tobie" to książka o rodzinie, przyjaźni, miłości. O próbie poukładania życia na nowo. O walce z własnymi słabościami i stawianiu czoła pojawiającym się przeszkodą. Smutna, wzruszająca, ale również pouczająca i dająca nadzieję książka o tym, że czasem uczucia pojawiają się w najmniej oczekiwanym momencie, jednak mają uzdrowicielską moc. Historia o tym, że rozmowa z zupełnie obcą osobą przynosi ukojenie i sprawia, że zaczytasz patrzeć na niektóre sprawy z zupełnie innej perspektywy. Książka z tajemnicą w tle, której nie jesteśmy w stanie się domyślić, aż do ostatnich stron. Przyjemna, ciepła, ale również bolesna historia, którą bardzo dobrze się czytało. Polubiłam bohaterów i czas z nimi spędzony był naprawdę udany. Zakończenie pozostawia niedosyt, więc wyczekuje kontynuacji, a Wam polecam sięgnąć po tą książkę.