Zniszcz mnie jeszcze raz

,,Nie powinieneś prosić o miłość. Nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś jej wart. Miłość powinna przyjść sama, a kiedy już przyjdzie, to twoim obowiązkiem jest ją pielęgnować, bo bez miłości życie jest wyłącznie żałosnym substytutem”

Historia miłosna uczennicy i nauczyciela. Możesz pomyśleć to ,,brzmi banalnie” ale wierz mi, że już bardziej się mylić nie możesz. Lea kocha balet całym swoim sercem i nie da się ukryć, że jest w tym naprawdę świetna. Gdy w szkole pojawia się nowy nauczyciel, dziewczyna ma pewność, że już się spotkali a jej serce już wtedy zaczęło szybciej bić. Pomimo, że oboje nie są sobie obojętni nie dają poznać, że coś do siebie czują. To z całą pewnością nie skończyło by się dla nich dobrze. Są niczym dwa okręty na oceanie podczas sztormu, zagubieni i niepewni jutra. Ale kiedyś w końcu wyjdzie słońce pomimo, że woda wciąż będzie niepewnie falować.

,,Ciaśniej otoczyłem ją ramionami, jakby w obawie, że zaraz może jej zabraknąć. {…} nie mieliśmy tak dużego wpływu na nasze życie, jak byśmy chcieli”

Nigdy ale to nigdy nie zrozumiem jak rodzice mogą tak bardzo krzywdzić swoje dzieci. Jak bardzo muszą czuć się niekochane, że każdy powrót do domu przyprawia je o lęk i mdłości zamiast napełniać radością i beztroską. Bolała mnie krzywda Lei i to bardzo. Każde okropne słowo wypowiedziane przez jej ojca, każdy niesłuszny zarzut, który padł pod jej adresem. Nie dziwi mnie jej zachowanie, nawet je rozumiem. Nie można normalnie funkcjonować w tak toksycznych warunkach. Basia podjęła się napisania dosyć trudnej emocjonalnie historii ale w mojej ocenie poradziła sobie rewelacyjnie. Od bohaterów bije prawdziwość i szczerość, której dosyć często brakuje w innych książkach.

Od początku czułam, że historia Lei i Cedrica złamie mi serce ale żadna siła nie była w stanie mnie powstrzymać przed czytaniem. Gdzieś po cichu pomiędzy codziennością kradłam zachłannie po jednym rozdziale bez najmniejszych wyrzutów sumienia, że czegoś nie zrobiłam ponieważ czytałam. Ale oni nie mogli czekać, ja nie mogłam czekać. Moje serce kilkukrotnie pękło by potem na nowo mogło cieszyć się z tych małych rzeczy, które niczym promyczek wkradły się w życie bohaterów. Tyle pięknych myśli, tyle wspaniałych cytatów, które ciągle siedzą w mojej głowie. To nie jest zwykła historia dwojga zakochanych w sobie ludzi, to dwa okropnie skrzywdzone serca, które jakimś cudem odnalazły się w tym pełnym nienawiści świecie.

Czy miłość może być ratunkiem a nadzieja szansą? Porozmawiamy.

[materiał reklamowy we współpracy barterowej z @yasne_books]

Relacja z rodzicami była niemal bolesna. Niezwykle dobrze opisana, prawdziwa. Nie raz miałam w głowie „Léa, jesteś wystarczająca”. Oziębłość słów kierowanych w stronę dziewczyny była paskudna. Łamała serce. „Jego zachowanie nie jest twoją winą.” Uderzała podwójnie, bo raniła prawdziwością.

Historia Cédrica okazała się równie trudna. Dowiadujemy się o sytuacji jego rodziców i ich podejścia do niego, o stracie ważnej osoby, o braku wsparcia.

I to ich połączyło. Oczekiwania. Trudności z proszeniem o pomoc. Perfekcja. Potrzeba miłości. Może okazali się dla siebie nieidealną bezpieczną przystanią? A może uzupełnili wzajemnie lukę w skrzywdzonych sercach? Ze strony na stronę emocje były coraz bardziej intensywne. Troska i chęć zaopiekowania się tej dwójki były niemal namacalne. Zakazane, ale też nieuniknione.

Wybrzmiewa bardzo ważny głos o wsparciu i traktowaniu poważnie problemów. Nieważne czy należą do dzieci, młodych dorosłych czy już dojrzałych osób. Wszystkie są tak samo ważne, a każdy z osobna zasługuje na potraktowanie z należytym szacunkiem i uwagą.

Była tutaj presja. Ogromna. Wypełniona stresem i strachem przed porażką. Nakładana przez rodziców, przez szkołę. Presja, którą ciężko zatrzymać, ale też taka, która ewoluowała. Była impulsem do zmian i realizowania marzeń.

Bardziej podobała mi się perspektywa Cédrica, ale to nie znaczy, że była lepiej poprowadzona. Wręcz przeciwnie obie były bardzo dobre i dopasowane do wieku bohaterów.

Romans z różnicą wieku połączony z relacją profesor – uczennica był niezwykle dojrzały. Odniosłam wrażenie, że autorka poprowadziła tę relację na bardzo wysokim poziomie emocjonalnym.

Bardzo to trudne. I bardzo ważne. Przeczytasz?

𝙍𝙀𝘾𝙀𝙉𝙕𝙅𝘼/ „Zniszcz mnie jeszcze raz” - B.A. Feder

[współpraca reklamowa]

Mam przeokropnie mieszane uczucia co do tej książki. Nie czytało się mi jej źle, naprawdę. Jednak przyjemny styl pisania autorki nie wystarczy i kilka - niestety - jak dla mnie negatywnych rzeczy rzuciło mi się w oczy.

Pierwsza myśl czytając rozwój relacji Lèi i Cèdrica? Za szybko. Rozumiem zamysł, że przyciąganie i tak dalej, ale no do mnie to nie przemawia. Oni się kompletnie nie znali, zatracali się jedynie w wyobrażeniu siebie nawzajem. Druga myśl już po dłuższym zapoznaniu się z bohaterami była taka - jacy oni są niedojrzali 😐 Dosłownie wszystko, szczególnie Lèa, robili pod impulsem, zupełnie nie myśleli w wielu sprawach. Główna bohaterka zdecydowanie ma daddy issues i rozumiem to, bo w tej książce pojawia się również wątek toksycznych relacji rodzinnych, jednak nie wiem… może było to odrobinę przesadzone? W niektórych momentach zapominałam, że Lèa jest pełnoletnia przez jej zachowanie.

Bardzo spodobało mi się poruszenie kwestii zdrowia psychicznego, który łączy się z trudną przeszłością związaną z rodziną Lèi. Oba te tematy moim zdaniem były dobrze poprowadzone. Autorka stworzyła pięknie opisaną przyjaźń głównej bohaterki z Bellą. Zawarła w tej relacji dużo wsparcia, mobilizacji i miłości. Tak samo przyjemnie czytało mi się chwile gdy bohaterka rozmyślała, mówiła o balecie oraz gdy tańczyła 🩰🤍

Podsumowując… to nie była zła książka, ale nie zapadnie mi w pamięci. Jednak widzę mnóstwo pozytywnych opinii więc proponuję wykreować własne zdanie i sięgnąć po ten tytuł

Pierwsze co muszę powiedzieć o tej książce, to to, że jest ona absolutnie przepiękna, jedna z najlepszych, jakie czytałam w ostatnim czasie 😍 Autorka stworzyła taki świat, takich bohaterów oraz skorzystała z świetnych motywów, które złożyły się w fenomenalną całość 🩷 po lekturze jestem absolutnie zakochana i chętnie poczytałabym więcej historii ze świata Lea'i oraz Cedrica 🩷

W tej powieści poznajemy Leę, która obecnie uczęszcza do najlepszej szkoły baletowej w Paryżu. Przy okazji jest to szkoła, w której króluje rywalizacja i surowe ocenienie- tu nie ma miejsca na pomyłki. Planem Lei jest zdać egzaminy i razem z przyjaciółką wybrać się do San Francisco i tam dalej rozwijać swoje umiejętności baletowe. Jednak gdy pewnego razu przychodząc na zajęcia, poznać ma nowego nauczyciela- jest w absolutnym szoku. Cedric, to 7 lat starszy od niej mężczyzna, który od samego początku wykazuje inicjatywę i chęć pomocy Lei. W ich życiu napotykają wiele przeszkód i prób, przez które muszą razem przejść. Muszę Wam powiedzieć, że jestem zafascynowana postaciami, które miałam okazję poznać w tej książce. O ich życiowych perypetiach często czytamy na jednym wdechu 😅 zwłaszcza, gdy dzieje się coś, czego nie chcemy. Pokochałam Cedrica za to, jakim był cudownym mężczyzną dla Lei..pokazał jej, że warto wierzyć w siebie i że mężczyzna może być kochający, czuły. Świetna była również przyjaciółka Lei, która miała wielki wpływ na jej życie. To cudowne, czytac o takich relacjach! 🥰

Mówiąc jeszcze o relacjach, pojawia się tutaj motyw ciężkiej sytuacji rodzinnej. Autorka przedstawiła w to naprawdę dobry, "delikatnie mocny" sposób (nie wiem jak inaczej to opisać 🤣). Ten motyw jest naprawdę trudny i trzeba dobrze go przedstawić, żeby dla odbiorcy nie był zniechęcający.

Kolejny motyw to age gap. Szczerze, nawet nie wiedziałam, że go tak lubiłam...do teraz 🙊 fenomenalne stworzenie relacji damsko męskiej z takà różnica wieku 😍 mówiąc jeszcze o relacji Lei i Cedrica bardzo podobało mi się to, że był to prawdziwy slow burn i to jeszcze dodatkowo bardzo softowy. Relacja bohaterów rozwija się naprawdę powoli, na wszystko dają sobie czas 🩷 bardzo nie lubię w książkach, gdy to wszystko tak pędzi. Wolę gdy bohaterowie dają sobie czas. Jeszcze ta lekkość w tym i właśnie ta delikatność. Coś cudownego!

Relacja baletnica i nauczyciel...hot!! Cudowny motyw 😍

Zwroty akcji jakie tutaj miały miejsce sprawiały, że cały czas chce się czytać i dowiadywać co dalej. Bardzo ciężko odkładało mi się tą książkę 😅🙊🩷

Pięknym i jakże niezwykle wzruszającym motywem było spełnianie marzeń z dzieciństwa. Nasi bohaterowie mają nieco dysfunkcyjne rodziny, co sprawiło, że ich dzieciństwo nie było aż tak szczęśliwe jak mogłoby być. Teraz zaczynają spełniać swoje marzenia jako dorośli 🎈🩷🫂

No i oczywiście motyw tańca- ja jestem bardzo zżyta z tą formą aktywności, bo od kiedy jestem małą dziewczynką chodziłam na różne zajęcia i zawsze to czułam. Do dzisiaj kocham to robić 🩷 czytanie o balecie dało mi wiele frajdy 🩰🥰

Emocjonalność tej książki oceniam na bardzo wysoką, bo ja przeżywałam ich tu całą gamę 🩷 naprawdę jestem rozkochana w tej książce i chętnie przeczytałabym ją jeszcze raz 🥺🩷

Jeśli lubicie motyw Age gap, slow burn, takie softowe ale zarazem zakazane relacje oraz masę emocji podczas czytania- serdecznie Wam polecam! Nie będziecie żałować ani jednej chwili spędzonej z tą książką 🩷

⭐5/5(♾)

🩷10/10

🩰16+

🌶0,5/5

📖stron: 470

🩰seria: ❓/❌

🔡literki: średniej wielkości, super do czytania

📍gatunek: romans

Ta książka jest niczym balet. Niczym po parkiecie suniemy po jej stronach przeżywając mega emocje. Jest romantycznie, są burzliwe podnoszenia i delikatne obroty. Razem z bohaterami tak jak z tancerzami przeżywamy wszyskie emocje a w sercu gra muzyka. Obiecuję ta książka poruszy Wasze najczulsze struny a wróbelki skradną Wasze serca. Mnie totalnie urzekł klimat tej powieści. Fabuła osadzona w pięknym Paryżu, dwoje bohaterów, których serca są mega poturbowane i spragnione miłości. Cudowny styl autorki, który nie pozwala nawet na chwilę odłożyć książki.

Osiemnastoletnia Lea spełnia swoje największe marzenie i uczy się w renomowanej szkole baletowej.

Dwudziestokilkuletni Cedric również kocha taniec.

Jedno przypadkowe spotkanie, jedno spojrzenie w oczy... I to dziwne uczucie bliskości. Żadno z nich nawet nie przypuszcza, że ich drogi ponownie splotą się ze sobą w namiętnym sensualnym tańcu życia. Okazuje się bowiem, że Cedric będzie jednym z nauczycieli tańca w szkole Lei. Choć oboje wiele ryzykują są tak spragnieni bliskości, że poddają się rodzącej się miłości. Życie jednak bardzo lubi poddawać nas najcięższym próbom. Tragiczny wypadek Lei, który pozbawia ją szans na spełnianie marzeń o tańcu tylko potwierdza jak silne jest uczucie mężczyzny. Cedric z ogromnym oddaniem i poświęceniem opiekuje się ukochaną.

Kochani ta ksiązka zniszczy Was ale i otuli niczym cieplutki kocyk. Wywoła łzy wzruszenia ale i uśmiech radości. Autorka umiejętnie przeplata ból i cierpienie z ogromną miłością i czułością. Z jednej strony rani czytelnika z drugiej daje siłę do walki i nadzieję. Co dla mnie chyba najważniejsze ta historia niesie ze sobą bardzo ważne przesłanie. Nigdy ale to przenigdy nie bagatelizujmy problemów młodych ludzi. Bądźmy uważni my rodzice, nauczyciele czy znajomi. Wspierajmy ich w spełnianiu marzeń choćby balet był piędziesiątąósmą pasją naszej nastoletniej córki...

Polecam czytajcie koniecznie. Dajcie się ponieść tej historii.

-,,Przede mną długa droga,

Cédric- odparłam cicho.

-Wiem, Wróbelku. A ja planuję pokonać z tobą każdy jej kilometr. Jeśli ty będziesz tego chciała. Bo ja bardzo chce”

Co to była za książka! Co za siła uczuć! Co za emocje! - można powiedzieć, wręcz wykrzyczeć po lekturze tej książki. Najbardziej poruszają mnie historie miłosne, które są słodko-gorzkie, jak w życiu. Być może dlatego głęboko zapadło mi w pamięć uczucie, które zrodziło się między głównymi bohaterami w ,,Zniszcz mnie jeszcze raz”. Bohaterowie doświadczają wielu bolesnych wydarzeń w swoim życiu, ale w tych krótkich, ulotnych chwilach, gdy są razem, miłość jest większa niż wszechobecne zło i ludzkie nieszczęścia. Autorka opisała przepiękną relację wypełnioną tak namiętnością, jak i bólem oraz rozpaczliwym pragnieniem szczęścia. Relacja Lèi i Cédrica to moim zdaniem jedna z najpiękniejszych i najbardziej poruszających historii miłosnych.

,,Wiem, że jesteś ode mnie młodsza, ale uwierz mi, że nie znam drugiej tak dojrzałej osoby, Lèa. Wiek mamy w głowie i tutaj. - Dotknął mojego serca. - Nie ma znaczenia, co zostało wpisane w dowodzie”

To piękna historia, nie tylko o miłości. Autorka porusza w niej problemy związane z hejtem, śmierci najbliższych, utraconych marzeniach, zazdrości, relacjach rodzinnych, prześladowaniu fizycznym i psychicznym, molestowaniu, przyjaźni. Książkę czyta się lekko dzięki czemu trudno oderwać się od kolejnej strony. Powieść obejmuje szerokie spektrum emocji, ukazując wzloty i upadki bohaterów. B.Feder błyskotliwie ukazuje, jak uczucie Cèdricka i Lèi przetrwa sztormy zazdrości, wściekłości, zranienia i żalu. Autorka precyzyjnie konstruuje bohaterów, sprawiając, że czytelnik się z nimi identyfikuje i przeżywa ich przeżycia.

Porywające tempo powieści utrzymuje czytelnika w napięciu, a epicki zakres opowieści pozwala śledzić rozwój postaci na przestrzeni lat. Klimat Francji przenika całą narrację, tworząc atmosferę nostalgii i tęsknoty. Moment zwrotny, który wystawia odwagę i miłość bohaterów na ostateczną próbę, dodaje powieści dramatyzmu i głębokości. Sytuacja, która zagraża utrzymaniu więzi, sprawia, że zastanawiamy się nad prawdziwą siłą miłości i ludzkiej wytrzymałości.

To nie tylko poruszająca historia dwojga ludzi, ale także podróż przez zmieniające się oblicze miłości i trudności, jakie napotykamy w trakcie życiowej podróży. Autorka stworzyła niezapomnianą powieść, której uniwersalność poruszy serca w nas wszystkich, pozostawiając trwały ślad w naszych sercach.

,,Cèdric właśnie tak na mnie działał. Potrafił przegonić każdy czarny obłok na moim niebie, a zza niego nieśmiało wychylało się słońce”

Nie jest to zwykła książka o miłości, nasi bohaterowie mają przecież swoje problemy, zaczynając od braku kontaktu z rodzicami czy po prostu braku miłości i akceptacji panującej w domu. Czytelnik może odkryć w niej drugie dno. Uważam, że historia Cédricka i i Léi może być idealnym odpoczynkiem dla wszystkich osób, niezależnie od wieku.

,,Zrozumiałam, że to nieprawda, że rodziny się nie wybiera. To ludzie, którzy nas wybierają, stają się naszą rodziną. Miałam to szczęście, że mnie wybrali najlepsi ludzie na świecie”

Autorka w książce rozpatruje w problem przynależności do kogoś, emocjonalnej niestabilności, opowiada o pragnieniu bycia najważniejszym i docenieniu tego, iż po prostu się jest. Poza tym jest to też książka będąca peanem na cześć miłości obezwładniającej; miłości zmuszającej do tego, by zmieniać siebie i by uczyć się siebie na nowo. Dodatkowo oddziałuje na wszystkie zmysły. Pozostanie w mojej pamięci na długi. Na pewno będę do niej jeszcze wracała.

,,Nadzieja zawsze wzrasta w myślach o przyszłości, a nie przeszłości”

Najbardziej poruszają mnie historie miłosne, które nie są do końca szczęśliwe, ale takie słodko-gorzkie, jak w życiu. Być może dlatego głęboko zapadło mi w pamięć uczucie, które zrodziło się między Cédrickiem a Léą w ,,Zniszcz mnie jeszcze raz”. Bohaterowie mają śmierć za sobą i przed sobą, ale w tych krótkich, ulotnych chwilach, gdy są razem, miłość jest większa niż wszechobecne zło czy ludzkie nieszczęścia. @ opisała przepiękną relację wypełnioną tak namiętnością, jak bólem i rozpaczliwym pragnieniem szczęścia. Niemniej, mimo że Autorka podarowała bohaterom te chwile szczęścia, miłość zrodzona w sercu bohaterów wystawiona na ciężką próbę. Relacja Léi i Cédricka to moim zdaniem jedna z najpiękniejszych i najbardziej poruszających historii miłosnych jakie ostatnio przeczytałam! Gorąco polecam 💙

,,Jestem i zawsze będę, gdy tylko będziesz mnie potrzebować. Nie zapomnij o tym, dobrze?”

“Nie powinieneś prosić o miłość. Nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś jej wart. Miłość powinna przyjść sama, a kiedy już przyjdzie, to twoim obowiązkiem jest ją pielęgnować, bo bez miłości życie jest wyłącznie żałosnym substytutem”.

Léa jak na tak młodą osobę, przeszła naprawdę dużo. Domowe życie nie było ciepłe I wspierające. Jej dom przypominał bardziej wojsko, niż miejsce w którym króluje miłość. Rodzice nie akceptują również drogi życiowej, jaką wybiera dziewczyna. A ona chce tańczyć. Kocha balet całą sobą I nie wyobraża sobie bez niego życia. Nie straszne jej treningi I surowe zasady. Dziewczyna widzi siebie zdającą egzaminy a później tańczącą w prestiżowym zespole baletowym. Brak wsparcia bliskich boli, lecz dziewczyna każdego dnia bierze drżący oddech I idzie po swoje. A wszystko staje się lepsze, kiedy dostaje nieoczekiwane wsparcie…. A nawet coś więcej…

Cédric jest nauczycielem tańca nowoczesnego. Léa jest uczennicą, obok której nie potrafi przejść obojętnie. A jest tego powód…. Mężczyzna zauważa w niej więcej niż inni I potrafi odczytać z jej oczu wszystko, co dziewczyna próbuje ukryć. I być może, to jego równie mocno poranione serce pcha go w stronę dziewczyny.

Choć oboje wiedzą, że to, co dzieje się między nimi jest czymś większym niż zależność uczennica – nauczyciel, nie potrafią się zatrzymać. Nieszczęście, które spotyka dziewczynę niszczy ją zupełnie. Zostaje przy niej Cédric oraz jej przyjaciółka. Tylko czy dziewczyna będzie w stanie się podnieść? I czym tak naprawdę okaże się relacja w którą oboje decydują się wejść? Przecież jest jeszcze różnica wieku…. Ale czy tylko?

Jako dziecko miałam marzenie, chciałam tańczyć w balecie. Jako dorosła osoba, zapisałam się na takie lekcje. I powiem Wam, że potrafię zrozumieć co osoby tańczące w balecie w tym widzą 😍 Ja zakochałam się w tym od pierwszego kroku,, który postawiłam na Sali pełnej luster. Dlatego nie dziwię się zupełnie, że Léa kochała to całym sercem.

Czytając książkę, zastanawiałam się, ile człowiek jest w stanie udźwignąć. Ile jest w stanie unieść młoda dziewczyna. Z każdą kolejną kłodą, jaką rzucało jej życie, zastanawiałam się czy przetrwa. I wtedy na jej drodze staje Cédric. Mężczyzna osiem lat starszy, którego życie też nie oszczędzało. Który widzi lepiej, bardziej, głębiej. Który jako jedyny wyciąga pomocną dłoń. I pokazuje Léi, że można ją kochać. Że razem można przejść każdą burzę.

Mężczyzna ujął mnie swoim spokojem, dobrym sercem oraz tym, że się nie poddawał.

Léa była zagubiona, zahukana I w wielu sytuacjach nie potrafiła się odnaleźć. Dostała najlepszego przewodnika, jakiego mogła.

Książkę przeczytałam strasznie szybko. Nawet nie wiedziałam, kiedy uciekają mi strony. Cieszę się, że mogłam zwiedzić Paryż, choć na kartach powieści, bo jest to moje marzenie ❤️

Basiu, jak zawsze nie zawiodłaś ❤️ I choć moje serce zostaje przy Emocjonalnej Ruletce, to polecam tą książkę. Rozbijasz serce, ale pokazujesz, że przy odpowiednim człowieku wszystko jest możliwe. I choćby świat się zawalił, można się podnieść. Dajesz nadzieję ❤️

Recenzja (czytelniczka_z_promienistej)

Historia Léi i Cédrica, to historia baletnicy i jej nauczyciela, to historia dwojga osób, którzy nie mieli łatwego dzieciństwa, którzy nie zaznali miłości od osób, które kochać powinny największą, bezwarunkową miłością, to historia piękna, a zarazem nie łatwa do ogarnięcia.

"Zniszcz mnie jeszcze raz" nie jest tą książką, która złamała mi serce, ale niewątpliwie Basi udało się je mocno poruszyć.

Z jednej strony mamy pięknie przedstawioną historię miłosną, w której uczucie jakie rodzi się między bohaterami jest czymś niezwykłym, wyjątkowym. Mamy możliwość też śledzić, miłość do tańca, pasję w której realizują się Léa i Cédric, a która pokazuje, że nie jest to łatwa dyscyplina, której środowisko potrafi być toksyczne, ale że warto walczyć o spełnienie swoich marzeń, nie poddawać się gdy tylko trafimy na przeszkodę.

"Potrzebowałam kogoś takiego jak Cédric. Kogoś, dla kogo byłabym wystarczająca. Kogoś, kto kochałby mnie bezwarunkowo, a nie dlatego, że zasłużyłam na to swoimi osiągnięciami."

Z drugiej jednak strony jest tutaj cała paleta emocji, które mają negatywny wydźwięk, a to za sprawą osób które zamiast wspierać, na każdym kroku podcinają skrzydła. Nie taka jest rola rodziców i czytając to jak ci traktowali Lée, czytanie o przejściach Cédrica było czymś, co zwyczajnie nie mieści mi się w głowie. Byłam zła na to co wyczyniał ojciec naszej bohaterki, i na to że matka pozostawała w tym wszystkim bierna. Jak można być tak nieczułym i to dla własnego dziecka 😏

C.d. ⤵️ ⤵️ ⤵️

"Zniszcz mnie jeszcze raz" to historia o wielkiej pasji, o trudnych relacjach rodzinnych, o uczuciu, zakazanym uczuciu między uczennicą a jej nauczycielem.

Piękna, emocjonalna, wartościowa, wciągająca od początku do końca, pokazująca wzloty i upadki, niewyidealizowana, za to niezwykle realna i pokazująca, że życie nie jest bajką w którym wszystko układa się gładko, ale też, że mimo przeciwności można je w bajkowy sposób przeżyć.

.

"— Przede mną długa droga,

Cédric — od­parałam cicho. (...)

— Wiem, wró­bel­ku. A ja pla­nu­ję po­ko­nać z tobą każdy jej ki­lo­metr. Jeśli tylko ty bę­dziesz tego chcia­ła. Bo ja bar­dzo chcę."

.

Powieść o młodych ludziach, kierowana głównie do młodych, ale i nie tylko. Ja polecam ją osobie w każdym wieku.

Tak więc zapraszam Was do udania się w podróż z Léą i Cédriciem poprzez malownicze uliczki Paryża, do spojrzenia na ich życie ich oczami i przeżywania razem z nimi tego wszystkiego co ją sama z nimi przeżyłam.

Mam nadzieję, że pokochacie tą dwójkę i będziecie tak jak ja usatysfakcjonowani ich historią.

.

Polecam 🐦🩷

Dziś przychodzę do was z recenzją książki, która jest dla mnie niezwykle ważna. To ten rodzaj książki, który pozostanie w twoim sercu na zawsze. Ta pozycja jest tak piękna i wartościowa, że chcesz ciągle do niej wracać bo wiesz, że znajdziesz w niej wiele mądrości, nadzieję i ukojenie. Oczywiście, zderzysz się też z brutalną rzeczywistością i twoje serce rozbije się na milion malutkich kawałeczków. Lecz mogę ci zagwarantować - finalnie twoje serce pozostanie w całości i nie będziesz żałować wylanych łez.

„Zniszcz Mnie Jeszcze Raz” to kolejna książka spod pióra niezwykłej B.A. Feder, która zawsze zachwyca swoimi historiami. Muszę jednak przyznać, że ta pozycja przebiła wszystko co dotychczas Basia stworzyła. Uwierzcie mi na słowo - w tej historii znajdziecie całą gamę emocji i wykreowany świat w sposób PERFEKCYJNY.

Przypadkowe spotkanie dwóch osób w parku - to tam Léa poznała Cédrica. Oby dwoje myśleli, że już nigdy się nie zobaczą. Całkowicie niewinne i przypadkowe spotkanie. Jak możecie się domyśleć, ta dwójka spotkała się ponownie - ona jako uczennica prestiżowej szkoły baletowej spotkała nieznajomego po raz drugi właśnie tam. Okazało się, że to jej nowy nauczyciel tańca nowoczesnego. A z każdym kolejnym spotkaniem, czy to przypadkowym czy zaplanowanym ta dwójka zaczęła zbliżać się do siebie. Być może pomyślicie, że już to gdzieś spotkaliście - nic bardziej mylnego. To nie jest standardowa pozycja z motywem age gapu i relacji uczennica-nauczyciel. To coś więcej, uwierzcie mi na słowo.

O fabule nie chcę mówić nic więcej bo stracilibyście przyjemność z całego czytania. Za to podzielę się z wami moimi odczuciami. Jestem świeżo po rereadzie tej pozycji i do tej pory nie ochłonęłam. ZMJR to pozycja, która jest bardzo mocno bolesna a zarazem niezwykle komfortowa. Basia stworzyła świat, z którego pomimo bólu nie chcecie wychodzić bo po każdym momencie, w którym wasz świat się wali razem ze światem bohaterów przychodzi ten moment, który jest jak magiczne lekarstwo na wasz ból i cierpienie.

Bohaterowie są fantastyczni - Léa to delikatna, pełna dobra dziewczyna, która zdecydowanie nie zasłużyła na to co ją spotkało. Po mimo przeciwności losu prze do przodu i robi wszystko by wyjść na prostą a tutaj z pomocą przychodzi Cédric. Ten mężczyzna sprawił, że oszalałam! Możecie mi wierzyć, że tak wspaniałego, wyrozumiałego, ciepłego i wspierającego mężczyzny w książkowym świecie nigdy nie spotkaliście. To właśnie on jest tym lekarstwem na każdy ból i cierpienie. Ich relacja jest niesamowita, budowana w sposób idealny. Tutaj nie znajdziecie pośpiechu, u Léi i Cédrica wszystko idzie w swoim odpowiednim tempie - to jest piękne i niesamowicie dojrzałe.

Nie tylko relacja miłosna jest tutaj ukazana w sposób genialny. Relacja przyjacielska między Léą a Bellą to jedna z piękniejszych relacji jakie spotkałam w książkach. Jest tutaj ogrom wsparcia, miłości i wzajemnej mobilizacji. Jest to prostu prawdziwa. I nie myślcie, że jest idealna - nie jest, bo takie nie jest życie. I tu są wzloty i upadki co nadaje tej relacji autentyczności. Każdemu życzę takiej relacji jaką miały te dziewczyny.

Niestety nie wszystkie relacje są w tej książce pozytywne. Nie chce zdradzać wam nic więcej ale gwarantuje, że znajdziecie kilka osób, które szczerze znienawidzicie równie mocno jak ja.

Ogromnie cieszę się, że Basia poświęciła bardzo wiele uwagi zdrowiu psychicznemu. Ta pozycja na prawdę może pomóc wielu osobom zrozumieć, że czasami warto sięgnąć po pomoc by przepracować ciężkie sytuacje życiowe. Pokazuje, że nie musimy walczyć ze wszystkim sami i możemy sięgnąć po tą pomoc i zdecydowanie to nie jest powód do wstydu. Myślę, że w tych czasach to bardzo ważna sprawa i ogromne pokłony dla autorki za to co zawarła w tej pozycji.

Oczywiście jak na Basie przystało GENIALNY research każdego poruszanego tematu. W tym magiczne miasto miłości, Paryż - zobaczycie sami, że czytając tekst poczujecie się jakbyście właśnie tam byli. Przepięknie wykreowany świat! Sami wiecie, że nie jestem największą fanką opisów lecz autorka stworzyła i opisała wszystko tak, że czytałam z zapartym tchem i ogromną przyjemnością.

ZMJR od pierwszej do ostatniej strony napisana jest w sposób PERFEKCYJNY. Tutaj niczego się nie spodziewacie, ciągle będziecie zaskakiwani nowymi sytuacjami. Tutaj łzy będą ciekły ciurkiem po waszych policzkach więc zdecydowanie zaopatrzcie się w dużą ilość chusteczek. Lecz nie zapominajcie, że po każdej burzy wychodzi słońce.

„Zniszcz Mnie Jeszcze Raz” to niezwykle wartościowa historia, to jedna z najpiękniejszych książek jakie dano mi było przeczytać.

Czytajcie, czytajcie i jeszcze raz czytajcie! Gwarantuje wam, że się nie zawiedziecie! 🩷

„Zniszcz mnie jeszcze raz” to przepiękna historia miłosna o dwóch zagubionych duszach, które odnalazły się niespodziewanie. To opowieść o marzeniach, pasji, lecz niepozbawiona jest trudnych, życiowych i bolesnych tematów, pozwalających czytelnikowi utożsamić się bohaterami i razem z nimi przeżywać ich rozterki. To jedna z tych historii, która zaskakuje w najmniej oczekiwanych momentach. Dajcie się porwać i przenieście razem z Léą i Cédrikiem do cudownej i klimatycznej Francji. Obiecuję, że nie pożałujecie…Tylko przygotujcie chusteczki!

Jeśli macie ochotę na przepiękną historię miłości od pierwszego wejrzenia, to zachęcam was do sięgnięcia po „Zniszcz mnie jeszcze raz”. Ta książka ma wręcz baśniowy klimat: wyobraźcie sobie urokliwe francuskie uliczki, rozsławioną szkołę baletową i dwoje pięknych ludzi, których połączy niezłomne uczucie silniejsze niż wszelakie przeciwności losu.

ZMJR ma też drugą stronę, bardziej bolesną, mroczną. Przy scenach z domu rodzinnego Léi pęka serce. Jej ojciec to tyran, egoista, człowiek po prostu zły. Matka nie broni swego jedynego dziecka, jest tylko marionetką w rękach męża. I na deser plasterek na całe zło: Cédric; doświadczony przez życie mężczyzna, obejmujący opieką uczennicę, która od pierwszych chwil będzie dla niego niebywałe bliska. Miałam wrażenie, ze relacja na lini nauczyciel-podwładna nigdy w przypadku tej dwójki nie była zachowana. Oni byli dla siebie stworzeni, idealnie kompatybilni. Co ważne, w momencie, w którym się poznali nie wiedzieli, ze znajdą się w jednej placówce.

Różnica wieku nie jest duża; to zaledwie 8 lat, jednak porównując 18latkę do 25 latka mogą znajdować się już na innych etapach życia, tak tez było tutaj. On miał własne mieszkanie, ona mieszkała u rodziców. On powoli zaczynał rozumieć bolesne doświadczenia z przeszłości, ona tkwiła w toksycznych relacjach.

Książka objętościowo jest dość spora, dostajemy niemal 500 stron dobroci, i bardzo dobrze. Ta historia potrzebowała odpowiedniego, wręcz leniwego tempa, nieprzyzpieszonej akcji. Tutaj wszystko miało swoje miejsce i swój czas. Właśnie takiego rozwoju sytuacji wymagał związek dwójki osób którzy od pierwszych chwil skradli swoje serca. Basia idealnie rozplanowana całą fabułę.

Jestem zakochana. Zazwyczaj przy książkach Basi czepiałam się jakiegoś niuansu, tutaj nie mam potrzeby. Cudowna historia

🖤 “Zniszcz mnie jeszcze raz” 🖤 @[Adres usunięty]

[współpraca reklamowa @yasne_books]

Dwa wróbelki się poznały i razem świat przemierzały.

Léa - rudowłosa uczennica szkoły baletowej Académie de Danse Classique. Uwielbia “Śniadania u Tiffany’ego”.

Cedric - nauczyciel tańca towarzyskiego o szarych oczach i czarnych włosach. Posiada tatuaże i jeździ na motocyklu.

Jeden dzień.

Jeden moment.

Jedno zdarzenie.

Jedna szczęśliwa chwila zmienia się w koszmar i świat pogrąża się w mroku.

Czym jest dla mnie ta historia? Zmierzeniem się z przeszłością, dostarczeniem wszelkiego wachlarzu emocji, które zostawiają trwały ślad w moim sercu i w głowie. Łamie serce, a następnie skleja je w całość. Boląca i jednocześnie kojąca, a zakończenie? Jest plasterkiem na pogruchotane serce.

Bo wpływ na odbiór historii mają doświadczenia, złamane serca i łzy.

Gdyby ktoś, kiedykolwiek zapytał się mnie, jaki tytuł nosi najpiękniejsza książka, jaką, kiedykolwiek przeczytałam, to bez wahania odpowiedziałabym, że ta. Dlaczego? Dlatego że żadna książka nie była tak bliska mojemu sercu, jak ta. I uwierzcie mi… nie piszę tego dlatego, że to mój patronat – bo byłam bliska ustąpienia swojego miejsca osobie, która mogłaby przynieść [motyla nóżka] zasięg tej historii.

Ta historia jest tak złożona, tak przemyślana, że na ten moment mogę powiedzieć, że to jest najlepiej napisana i stworzona książka przez Basię.

O czym jest „Zniszcz mnie jeszcze raz”? O miłości, która nie ma oczekiwań. O niekończącej się nadziei, bo w każdej chwili może pojawić się ktoś, kto pomoże ci wyjść z ciemnego tunelu.

Wybaczcie na chwilę, przedstawię wam bohaterów. Wielowymiarowe, złożone i chwytają za serce od pierwszych stron.

Cédric. Uwierzcie mi to jest jedna z najbardziej honorowych postaci, jakie znam z książek. Czuły, opiekuńczy i dotrzymujący danego słowa. Bezinteresowny, uczciwy i pomocny. Wraz ze sobą miał nieprzepracowaną przeszłość z bagażem przykrych i bolesnych doświadczeń. Pragnął zmierzyć się z przeszłością i dążyć do spełniania marzeń.

Léa. Piękna, naturalna i dobra. Widzi dobro we wszystkim. Jej marzeniem od zawsze był taniec, stanie się utalentowaną baletnicą. Czym jest dla niej taniec? Własnym zdaniem, wyborem, szczęściem. Biletem do lepszego świata, sukcesem. Bezpieczną oazą, w której może wyrażać siebie i czuć się wolna.

*

Postać Lei jest mi bardzo bliska. Nieraz miałam ochotę wejść do książki, nawet w trakcie jej tworzenia i ją przytulić. Odebrać jej cierpienie, którym była naznaczona.

*

“Porzucona. Niechciana. Nic niewarta.”

*

Bez miłości, wsparcia.

Niedoceniana, umniejszana.

*

Jednak gdy tę dwójkę nieznajomych połączył przypadek, a potem nieoczekiwany zbieg okoliczności, to rozpoczęła się walka z uczuciami.

*

On stał się jej kryjówką. Bezpieczną przystanią i ramionami, w których poznała to czego nigdy nie zaznała. Miłości, ciepła.

*

Dotyk parzył.

Czułe i delikatne gesty przyprawiały o szybsze bicie serca.

*

Z nimi nowe uczucia, pragnienia.

*

A z nią wiara i poczucie bezpieczeństwa.

*

„Chcę ciebie, Léa. Dokładnie takiej. Niedoskonałej, zranionej, delikatnej, wrażliwej, dobrej, uroczej, odważnej.”.

*

Jej wsparcie,

jej opoka.

*

On. Cały on. Cédric Lambert.

*

A pomiędzy nimi? Wytworzyła się więź emocjonalna, a wraz z nią budowanie zaufania.

*

Basia poruszyła w tej książce wiele problemów, a jednym z nich są relacje rodzinne. Nie będę wam opisywać, jakie i co konkretnie, bo chce, żebyście w pewnym momencie same postawiły szubienice w trakcie czytania i wymierzyły sprawiedliwość (z przymrużeniem oka oczywiście (chyba)), ale… Uświadamia, że rodzina jest tam, gdzie ją tworzysz i są w niej ludzie, którzy pragną twojego szczęścia i chcą być przy tobie bez względu na wszystko, a co najważniejsze… nie krzywdzą i nie sprawiają ci bólu. A przede wszystkim czujesz się chciana, kochana i szczęśliwa.

W tej historii został poruszony także temat z prześladowaniem, przemocą fizyczną i psychiczną, a także dręczeniem. Pokazuje, że korzystanie ze specjalisty jest całkowicie normalne. Bo specjalista to taki sam lekarz, jak każdy inny. Ma ci pomóc i masz czuć się dobrze. A brak reakcji na krzywdy może wyrządzić wiele złego. Bo głos ma znaczenie, a przymykanie oka na pewne sprawy czasami sprawia, że pomoc przychodzi za późno. Problemy są istotne i ich nie bagatelizuj. Bo zwrócenie uwagi może przynieść tak wiele.

*

Kolejnym ważnym aspektem tej historii jest przedstawienie przyjaźni, która nie została pokazana w taki wiecie… pobłażliwy sposób. Że jest i jej nie ma. O nie… tutaj ta przyjaźń jest pełna wzlotów, upadków i cieszenia się ze wzajemnych sukcesów. Wsparcie na każdym kroku i docenienie wartości przyjaźni.

*

Jeśli chodzi o miejsce, w którym rozpoczyna się akcja - Francja, szkoła, a w niej taniec to to nie zostało porzucone w trakcie trwania historii na dalszy plan. Cały czas to miało swoje miejsce w książce. Basia pokazała, ile wyrzeczeń, pracy czy nawet zdrowia może kosztować ta dziedzina sztuki, i to towarzyszy nam do końca, pokazując jej blaski i cienie.

*

Dodam jeszcze, że w tej książce znajdziesz najpiękniejszy i zarazem najdłuższy epilog, jaki, kiedykolwiek było mi dane przeczytać. Zostały w nim zawarte przemyślenia i piękne, a zarazem mądre słowa.

*

Czy jest coś, co jeszcze mogę dodać? No jasne! Aspekt psychologiczny i emocjonalny, który stosuje Basia w swoich historiach. To widać tutaj, w przypadku historii Léi jak w jednej chwili jej świat posypał się jak domek z kart, żeby potem z pomocną dłonią zacząć stawiać fundamenty na nowej drodze.

*

“Nasze widoki na przyszłość były niczym dom zbudowany na piasku. Kruche i ulotne.”

To jest historia o pokonywaniu przeciwności losu i zmierzaniu wspólną, czasami nawet krętą drogą z przeszkodami. Zachwyca, porusza i ujmuje najczulsze struny serca. Zostały poruszone tutaj tematy, które są codziennością w naszym (czasami) ponurym świecie.

*

O pięknej i bezwarunkowej miłości, która czuje, uzdrawia i napełnia świat kolorami. O wierze, zmierzeniu się z własnymi uczuciami, problemami i walce o siebie oraz o swój stan psychiczny.

*

Bo świat nabiera ponurych barw, gdy rozpacz miesza się ze smutkiem i nikłą chęcią do wszystkiego.

*

Książka pełna refleksji, skradzionych myśli i wylanych łez.

*

Bo łzy nie są słabością.

Są upustem od kumulujących w nas emocji.

*

A przedstawione w niej wydarzenia łamią serca i wbijają szpileczki w każdy jednej najmniejszy jej odłamek.

*

I pamiętaj…

*

Nie musisz być perfekcyjna.

Nie musisz być doskonała.

*

Bądź dla siebie.

Bądź z siebie dumna i nie musisz zadowalać innych dookoła siebie oraz spełniać ich oczekiwań.

*

Bo jak kochać, to tylko bezwarunkowo, a nie za osiągnięcia.

*

A coś, co było zepsute, da się naprawić.

*

O dążeniu do spełnienia utraconych marzeń, przezwyciężaniu lęków i niepoddawaniu się wątpliwościom. O akceptacji, docenieniu siebie i wypracowaniu własnego poczucia wartości.. A doświadczenia kształtują, umacniają i pokazują, że możesz wiele, bo największe “gówno” jest już za tobą.

*

Basiu,

*

Dziękuję…

*

za szansę,

wiarę we mnie,

zaufanie i wpuszczenie mnie do wnętrza historii.

*

Tylko tyle, albo aż tyle. Nie mam słów aby wyrazić swoją wdzięczność.

*

Ściskam i kocham mocno.

*

A Wy, moi drodzy obserwatorzy… sięgajcie po tę książkę!

*

Trzymaj się 🖤