Don't Leave Me. Don't Love Me. Tom 3

Zawsze ciężko rozstawać mi się z seriami, które mocno wkradły się w moje serce. Tak było i z tą. I choć dzięki temu, że wiem jak zakończyła się ta historia czuje radość, to towarzyszy mi również nostalgia.

Jeśli pamiętacie zakończenie drugiego tomu, to wiecie, że zakończył się on w dość ważnym momencie, czyli w momencie oskarżenia Lyalla. A wydawało się, że będzie tak pięknie i cudownie, a nasza para doczeka szczęśliwego zakończenia.

Lubię w tej książce podział na narrację od strony Kenzie i Lyalla. To zawsze daje nam szerszy ogląd na historię, a jak się okazuje tutaj jest on bardzo istotny. Kolejna rzeczą jest to, że nie spodziewałam się tego, że ta książka pójdzie w takim kierunku. Mamy tutaj fabułę opartą na toczącym się procesie i na stopniowym odkrywaniu tajemnic.

Ale w tej książce jak i całej serii istotne są nie tylko uczucia i emocje, ale również wiara i walka. I połączenie tych elementów stanowi cudowna historię zawartą w trzech tomach. Uczy ona, że każdy zasługuje na szczęście, a przede wszystkim powinien mieć szansę i wiarę w to, że może o nie zawalczyć.

To po pierwsze bardzo wzruszająca i w pewnym stopniu pouczająca lektura. Po drugie jest to wciągająca historia, w której tajemnice i sekrety zaczynają wychodzić na światło dzienne. Szczerze powiedziawszy urzekła mnie nie tylko emocjonalność tej książki, ale również zaskakujące zwroty akcji, które nadały całości wyjątkowego charakteru.

Jak dla mnie to seria, którą warto przeczytać. Warto też sprawdzić jak ta seria plasuje się w skali od coli do whisky. Ja polecam z całego czytelniczego serduszka.

Kenzie i Lyall w końcu są razem, jednak ich szczęście i dalsza przyszłość są zagrożone, ponieważ przeciwko Lyallowi toczy się postępowanie w sprawie śmieci Ady. Kenzie jest pewna, że Lyall jest niewinny i próbuje zrobić wszystko żeby znaleźć prawdziwego winnego, jednak młody mężczyzna jest zrozpaczony i obawia się, że dalszy związek z Kenzie nie ma szans na przetrwanie. Czy bohaterom uda się znaleźć dowody niewinności Lyalla? Kto okaże się wrogiem, a kto przyjacielem?

Książka "Don't leave me" jest trzecim i ostatnim tomem z serii #dontloveme i książki należy czytać w kolejności chronologicznej. Opowiadają one o losach dwójki bohaterów - Kenzie i Lyalla oraz ich najbliższych. Nie mogłam się doczekać kiedy poznam finałowy tom losy Kenzie i Lyalla. Autorka w tak nieprawdopodobny sposób zakończyła drugi, że po prostu nie było innej opcji jak sięgnąć po "Don't leave me", a ja poraz kolejny przepadałam czytając ich historię! Autorka ma bardzo lekkie i przyjemne pióro, co sprawia, że książkę, która ma ponad czterysta stron czyta się naprawdę w błyskawicznym tempie. Tutaj ciągle coś się dzieje, a skrajne odczucia wylewają się z każdej przeczytanej strony. Historia ta, tak jak poprzednie książki, jest opowiedziana z perspektywy obojga bohaterów, co pozwala nam lepiej poczuć targające nimi emocje oraz dowiedzieć się co myślą i czują. Ten tom skupia się głównie na procesie Lyalla oraz próbach znalezienia dowodów, że chłopak nie jest winien śmieci swojej byłej dziewczyny, oczywiście nie będzie tak łatwo i bohaterowie będą zmuszeni mierzyć się z wieloma przeciwnościami losu, dostając ciosy od osób, których by o to kompletnie nie podejrzewały. Pod koniec następuje tyle zwrotów akcji, których nigdy bym się nie spodziewała, a intryg i tajemnic jest bez liku, naprawdę jestem pod wrażeniem takiego poprowadzenia fabuły! Poraz kolejny świetnie spędziłam czas z książki autorki i mam nadzieję, że wydawnictwo będzie sukcesywnie wydawało jej nowe książki! Polecam! Moja ocena to 10/10.

"Skoro już i tak nic mi nie wolno, to pozwól mi przynajmniej się o ciebie bać..."

Tytuł: "Don't leave me"

Autor: Lena Kiefer

Data premiery: 20.04.2022r.

Wydawnictwo:

Dzień dobry w #piąteczek !🌞

Czekaliście kiedyś z niecierpliwością na jakąś kontynuację? Co to była za książka? Podzielcie się ze mną w komentarzu:)

Miałam tak z trylogią "Don't love me" Leny Kiefer.

Jedynie druga część w moich oczach wypadła najsłabiej🙈

A gdy zaczęłam czytać "Don't leave me" myślałam, że też to będzie naciągane...ale myliłam się!🥰

Fakt, że z początku ciągle był wałkowany jeden temat i powoli miałam go dosyć🤦‍♀️, ale dobrze, że nie odłożyłam książki na bok, bo akcja później ruszyła i czytało się całkiem przyjemnie:)

Dalsze losy Kenzie i Lyalla nadal są burzliwe...I tu nie chodzi nawet o relacje między tą dwójką. Tym razem między nimi było całkiem w porządku, gdyby nie fakt, że Layll był podejrzany za zamordowanie Ady - byłej dziewczyny.

I w zasadzie cała powieść oparta była na procesach sądowych, szukaniu mordercy itd... taki mini kryminał otrzymałam tym razem🙈

Może się Wam wydawać, że wiało nudą, ale na jaw ciągle wychodziły nowe fakty i nie było czasu, żeby się nudzić 😁

Powieść była ciekawa i cieszę się, że znów mogłam spotkać się z tymi bohaterami:)

Pióro autorki polecam!

Czytaliście tę trylogię?

Dokładnie 20 kwietnia nakładem wydawnictwa Jaguar wyszła ostatnia część trylogii Leny Kiefer "Don't Leave Me". Jak ja mocno czekałam na tę książkę! Poprzednia część skończyła się w bardzo spektakularny sposób i musiałam się dowiedzieć jak nasi bohaterzy poradzą sobie w tej sytuacji.

Po aresztowaniu Lyalla, Kenzie ma za zadanie zbytnio się nie wychylać by nie pogarszać sytuacji. Ale przecież zarzuty przeciwko jej chłopakowi są bzdurne! Przecież to nie on zabił Adę. Niestety postępowanie sądowe wskazuje na coś zupełnie innego, a Lyall niestety już nie może liczyć na wsparcie babki i jej pieniądze. Czy ktoś stanie po stronie naszego bohatera? Czy straci wszystko i trafi do więzienia?

Ta część była najbardziej dramatyczna ze wszystkich. Lyall znów wątpi w siebie. Uważa, że zasługuje na to by wszyscy go zostawili mimo że nie jest winny zarzucanych mu czynów. Kenzie robi co może by mu pomóc i uświadamia mu, że warto walczyć o siebie. Z zapartym tchem śledziłam rozprawę sądową licząc, że zdarzy się cud uniewinniający Lyalla. Ale czy tak się stało musicie przekonać się sami. Tak jak wspomniałam ta część najbardziej trzymała mnie w napięciu bo kolejni świadkowie i dowody pogrążały naszego bohatera. Nic nie było pewne. Choć ciężko było mi się rozstać z bohaterami myślę, że autorka wyczerpała do końca tą historię. Wycisnęła z niej ile się da. Dodatkowo cały cykl jest pięknie wydany. Uwielbiam te okładki oraz ozdobniki w samych książkach. Wydawnictwo Jaguar robi świetną robotę. A ja się cieszę, że mogę być w małym stopniu tego częścią i promować tak piękne wydania. Polecam całą serię.

Kenzie i Lyall przeszli bardzo dużo, teraz miało być już tylko dobrze, mieli być razem szczęśliwi. Niestety niedane jest im długo nacieszyć się sobą. Mężczyzna zostaje aresztowany i oskarżony o morderstwo. Jeśli dostanie się to do opinii publicznej, jego wpływowa rodzina się od niego odetnie. Jednak Kenzie nie zamierza się poddać, ufa mu i zamierza zrobić wszystko, aby pomóc udowodnić jego niewinność.

Lyally nie radzi sobie w więzieniu, czuje się samotny, zagubiony, nie wie, kto przy nim zostanie, a kto odwróci się plecami. Na światło dzienne wychodzi coraz więcej tajemnic, nic nie jest tak do końca pewne. Czy doszło do samobójstwa? Czy ktoś dokonał morderstwa? Czy uda się oczyścić z zarzutów Layall? Kto będzie wiernie stał u jego boku, kiedy będzie naprawdę źle? Czy Kenzie i Lyall doczekają się swojego szczęśliwego zakończenia?

Ostatni tom z serii i według mnie jest doskonałym jej zakończeniem. Na jaw wychodzą wszystkie sekrety i tajemnice, a to, czego się dowiadujemy, mocno zaskakuje. Książkę czyta się bardzo szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji. Akcja dość szybka, z wieloma zwrotami. Mnie historia Kenzie i Lyall tak mocno wciągnęła, że przeczytałam ją za jednym podejście, nie mogłam się od niej oderwać, nie poznając zakończenia. Historia pełna tajemnic, sekretów, układów, niebezpieczeństwa, a jednocześnie przyjaźni, miłości, która potrafi bardzo dużo znieść.

Bohaterowie dorośli, a jednocześnie pozostali sobą. Według mnie są dobrze wykreowani. Oboje bardzo lubię i szczerze mi przykro, że już się nie spotkamy, że to już koniec ich historii.

„Don't Leave Me” to książka, która mnie zachwyciła i z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Macie może taką książkę lub serię, która wywołuje w was dreszczyk ekscytacji, która mogłaby się nigdy nie kończyć, która jest w stanie was pochłonąć na długie godziny?

Dla mnie taką seria jest Don't... Leny Kiefer.

W samych okładkach jest coś magicznego, co przyciąga czytelnika, każe czytać , odkrywać tę historię i się nią delektować.

Za mną trzecia i ostatnia część - Don't leave me. Chyba najbardziej emocjonująca ze wszystkich.

Kiedy życie bohaterów zaczyna się powoli układać, dopada ich przeszłość i to ze zdwojoną siłą. Raz, że Lyall musi udowodnić swoją niewinność, dwa, że nie ma już wsparcia wpływowej rodziny. Życie zaczęło weryfikować kto pozostał u jego boku jako wierny przyjaciel, a kto przeszedł na ciemną stronę mocy.

W tej części autorka trochę odeszła od romantycznej historii na rzecz wątku detektywistycznego. Bohaterowie walcząc z czasem próbowali na własną rękę wyplątać się z bagna, ryzykując wszystkim, stawiając wszystko na jedną kartę.

Lena Kiefer jest autorką, która pisze emocjami. Doskonale pokazała cały ich wachlarz. Czułam gorycz załamania i smutek samotności, słodycz wsparcia i radość odzyskanej nadziei. Uwielbiam też sposób w jaki autorka pokazuje przyjaźń i miłość, jako coś bezwarunkowego, niczym nie skalanego, czystego, prawdziwego.

Jeżeli lubicie emocjonujące historie, które pochłoną was bez reszty, koniecznie sięgnijcie po tę serię. Jest to przepiękna opowieść o wchodzeniu w dorosłe życie, o trudnych wyborach, lojalności, przyjaźni i odwadze, ale przede wszystkim o miłości, która przetrwa wszystko.

Smutno mi, że to koniec przygody z bohaterami, choć rodzina Hendersonów jest na tyle duża, że Lena Kiefer spokojnie mogłaby poszaleć z kolejnymi tomami 😉 Wiem, że będę wracać do Kenzie i Lyalla, bo ich historia jest niesamowita, powoduje szybsze bicie serca, daje nadzieję i uczy wiary w ludzi.

Miłość, intryga, akcja!

„Don’t leave me” to trzeci, finałowy tom trylogii „Don’t love me” autorstwa Leny Kiefer, wydany przez Wydawnictwo Jaguar. Pierwszy tom to „Don’t love me”, a drugi – „Don’t hate me”.

O poprzednich tomach napisałam taką opinię: „Pierwszy tom rozkręca się dość wolno. Gdy zaczyna się coś dziać, to dzieje się naprawdę wszystko. Dużo akcji, dużo wrażeń i emocji. Czyta się szybko i przyjemnie. Jest to przejażdżka rozpędzoną kolejką górską. Gdy myślimy, że docieramy do celu, kolejka leci w dół, a nas pozostawia z natłokiem emocji”. To jest właśnie to, co charakteryzuje styl pisania autorki - Leny Kiefer – rollercoaster emocji, nad którym momentami nie jesteśmy w stanie nadążyć.

W książce mamy ukazane dalsze losy bohaterów z pierwszego i drugiego tomu. Kenzie i Lyall mają za sobą burzliwe rozstanie, powrót, wzloty i upadki, które testują ich relację. Po czasie nadal podchodzą bardzo emocjonalnie do wydarzeń z przeszłości, mimo że starają się odbudować swój związek i wzajemne zaufanie.

W tej części akcja opiera się o proces sądowy Lyall’a. Kenzie nie jest w stanie uwierzyć, że jej ukochany mógłby okazać się mordercą, jednak wszystkie dowody przemawiają na jego niekorzyść. Co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości?

Autorka tworzy historię, która opiera się na świetnie przemyślanym… chaosie. Do tego mamy docieranie do siebie, nadużywanie zaufania, tajemnice i dylematy bohaterów, którzy są nieustannie wystawiani na próbę. Dzięki temu, że autorka zdecydowała się skupić na oskarżeniu Lyall’a, książka nabiera zupełnie innego charakteru niż wcześniejsze tomy. Wątek romantyczny nie odgrywa tutaj już tak istotnej roli. Zamiast tego otrzymujemy pełnię zaangażowania w dojrzalszą relację.

Jeśli Lyall jest mordercą, to zmienia to postrzeganie całej sytuacji, prawda? Postaci zagłębiają się bardziej w to, co w nich siedzi i w to, jak postrzegają siebie wzajemnie. Dochodzą do tego dylematy broniącej Lyall’a Kenzie i próba udowodnienia niewinności ukochanego, a także to, że Lyalla ogarniają wątpliwości, czy jego związek z Kenzie ma jeszcze w ogóle jakiekolwiek szanse na przetrwanie.

Plusem stylu pisania autorki jest to, że potrafi ona stworzyć serię, która z jednej strony nie jest czarno-biała, a z drugiej strony też nie jest napisana tak, jakby ktoś patrzył na świat przez różowe okulary. Bohaterowie, którzy zdecydowanie nie są święci, popełniają błędy, ale też konsekwentnie uczą się na nich. W zasadzie ciekawe jest też to, że czytelnik pała tak ogromną gamą uczuć względem wykreowanych przez autorkę postaci. Chcemy nimi potrząsnąć, kolokwialnie mówiąc – walnąć ich w łeb, później kibicujemy im i ich wspieramy, a nagle, tak znikąd, nie rozumiemy ich, mimo że się staramy. I najważniejsze jest to, że wychodzi to bardzo autentycznie, realnie. W końcu ludzie są bardzo złożonymi bytami i ich cechy charakterystyczne i sposób postępowania, czy też myślenia, nie jest zawsze jednoznacznie określony.

Do tego autorka umiejętnie odkrywa przed nami karty, wplata nowe wątki, ale nie zapomina o połączeniu starych faktów z aktualnymi. Przez to dostajemy książkę, której nie chcemy odkładać. Pragniemy jak najszybciej dowiedzieć się, co będzie dalej, aby zaoszczędzić sobie tej nerwówki. I nie jest to, ta nerwówka w sensie, w jakimkolwiek stopniu negatywne określenie akurat w tym przypadku.

Całość, która została stworzona przez autorkę, skłania do przemyśleń. To, jaką drogę przeszli wspólnie Kenzie i Lyall, jest dowodem na to, że relacje z ludźmi nie są proste, a miłość to coś więcej niż te pierwsze etapy zauroczenia, trzymanie się za ręce, przytulanki. Czytelnik ma świadomość tego, jak wyglądała relacja głównych bohaterów, z czego się zrodziła i ile musiała przetrwać. Lyall i Kenzie musieli sobie wybaczać, musieli się wspierać, ale przede wszystkim – każde z nich musiało wewnętrznie coś przepracować, aby poradzić sobie z demonami przeszłości i z tym, jakie kłody los rzuca pod ich nogi.

Jeśli macie ochotę na przeczytanie serii, w której dzieje się bardzo dużo, a także liczycie na świetne zwroty akcji, zaskakujące elementy i charakterne postaci z temperamentem, to sięgnijcie po trylogię Leny Kiefer. Jest to pewnego rodzaju powiew świeżości, bazujący na wątku kryminalnym, procesie sądowym.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

To już trzecia, ostatnia część serii "Don't love me" autorstwa Lena Kiefer. Nawet nie wiecie, jak ja na to czekałam. Po szokującym zakończeniu "Don't hate me", byłam strasznie ciekawa, co tym razem za kłody, rzuci pod nogi autorka bohaterom.

Po pokonaniu wielu przeszkód Kenzie i Lyall wreszcie są razem. Lecz ich szczęście nie będzie trwało za długo. Lyall zostaje aresztowany i oskarżony o zabójstwo. Czy uda mu się dowieść, że jest niewinny? Zwłaszcza, że dowody wskazują na niego. Czy Kenzie, mimo wszystko ufa chłopakowi??? Czy wreszcie będzie dane im szczęśliwe zakończenie?

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Gdy się kogoś kocha, powinno się go wspierać. Szczególnie wtedy, kiedy ma się pewność, że ten ktoś zasłużył na wsparcie."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Layll po aresztowaniu jest zrozpaczony. Opinia publiczna już uznała go winnym bez procesu. W mediach huczy od plotek na jego temat. Zgodnie z dywizją rodziny Hendersonów, zostaje wydalony z rodziny. Powoli zbliża się data procesu, tylko czy będzie on sprawiedliwy? Skoro pani prokurator jest przekonana o jego winie i zrobi wszystko, by to udowadniać. Dowody również go obciążają. Do tego zaczynają dochodzić groźby pod adresem Kenzi. Kto tak naprawdę jest mordercą?

Kenzi, wierzy Lyalliwi. Wie, że jest niewinny. Postanawia na własną rękę zacząć dochodzenie. Komu może to nie pasować? Czy dziewczyna jest w niebezpieczeństwie?

Nie macie pojęcia jak czekałam na finał tej trylogii. Muszę przyznać, że to była interesująca lektura. Co my tutaj dostajemy? Milion niewiadomych. Nagle okazuje się, że samobójstwo, nie było samobójstwem, tylko morderstwem. Wydarzenie, o które obwiniał się Lyall nie miało miejsca. Katował się wyrzutami sumienie, które nie były jego. Więc kto za tym stoi? To już musicie przekonać się sami.

Tym razem nie dostajemy romansu, tylko zagadkę kryminalną. Kto jest mordercą? Muszę się przyznać, zupełnie nie spodziewałam się tego, kto to zrobił. Szok normalnie. Brawo dla autorki za taki obrót spraw.

Gorąco polecam wam całą serię. Świetne zakończenie. Już nie mogę doczekać się innych książek autorki.

📚Gatunkowa hybryda.

📚Historia, która zaintryguje was wraz z pierwszą stroną by wypuścić ze swoich macek dokładnie po zapoznaniu się z ostatnią.

📚Ciekawe zakończenie pasjonującej trylogii. To ostatnie zdanie jest chyba najmniej oczywiste, ponieważ autorzy często mają świetny pomysł, zachwycają w pierwszym tomie, a dalej płyną już na fali popularności. W przypadku tej trylogii, autorka krok po kroku przemyślała oś fabularną oraz stopniowe odsłanianie przed czytelnikiem kolejnych części zagadki. O ile poprzednie tomy były romantycznymi historiami z elementami sensacyjnymi, to tutaj na pierwszy plan wysuwa się wątek kryminalny. Jak i wszyscy bohaterowie, my także chcemy dowiedzieć się co stało się podczas pewnych wakacji oraz w końcu przekonać czy nasze wyobrażenie o głównych postaciach jest poprawne. Lena Kiefer jak mało która autorka potrafi całkowicie zamieszać w głowie czytelnika i wzbudzać w nim ambiwalentne uczucia dotyczące poszczególnych postaci. Od złości i głębokiego niezrozumienia aż po gorące kibicowanie aby wszystko zakończyło się po ich myśli. Praktycznie każdy rozdział funduje zmianę odczuć oraz zwrot akcji o 180 stopni.

Nie chcę pisać tutaj nic na temat fabuły, ponieważ mogłabym zdradzić zbyt wiele osobom, które nie poznały jeszcze poprzednich tomów. Poszczególne części są na tyle ze sobą połączone, że trzeba je czytać w odpowiedniej kolejności. Wiedzcie tylko tyle, że mamy tu dwoje młodych ludzi. On - obrzydliwie bogaty i wyklęty przez społeczeństwo i ona - zwyczajna dziewczyna z głową na karku. Choć żadne z nich tego nie chce, szybko zaczyna pomiędzy nimi iskrzyć. Niestety nad głową Lyalla ciążą wydarzenia z poprzednich wakacji i sprawa zaginionej dziewczyny. To w Don’t leave me dowiemy się w końcu wszystkiego co się wtedy wydarzyło.

Sięgnijcie po nią jeśli poszukujecie książki, która :

trzyma w olbrzymim napięciu i wymusza nerwowe przerzucanie kartek.

lubicie pikantne young adult, ale jednak znudziły wam się klasyczne romanse. Rozbudowany wątek sensacyjny sprawia, że te książki to powiew świeżości wśród setek podobnych na rynku.

Jaką powieść spod szyldu Wydawnictwa Jaguar powinnam jeszcze przeczytać?

Jest! Nareszcie!

Powiem Wam, że autorka dała nam troszkę czekać na zakończenie serii. Czy się opłacało? Za chwilę się dowiecie.

Po części lubię ten czas oczekiwania na kolejną książkę serii i bacznie wypatruję na stronie wydawnictw kolejnych części. Z tą nie było inaczej.

Powieść Young Adult, troszkę hate-love, ale kiedy wszystko w końcu mogłoby się ułożyć Layalla dopada jego przeszłość.

Czy w końcu uda się nam poznać odpowiedź na pytanie, czy Lyall jest mordercą? Czy Kenzie będzie w stanie mu pomóc? Czy ich miłość przetrwa i dostanie kolejną szansę na szczęście?

Po wielu zawirowaniach Kenzie i Lyall wrzeszczcie są razem. Ale to szczęście jest pozorne i zagrożone, ponieważ Lyallowi wysunięte bardzo poważne oskarżenia. Dziewczyna nie wierzy, że jej ukochany mógłby okazać się mordercą, choć wszystkie dowodu działają na jego niekorzyść.

Nie trzeba być zdziwionym, że chłopak jest zrozpaczony, bo wie co go czeka. Wszyscy wierzą, że to on jest winien zbrodni, bo dowody są jasne i klarowne i niestety opowiadają przeciwko niemu. Kenzie stara się zrobić wszystko, by udowodnić jego niewinność. Jednak chłopaka ogarniają wątpliwości, czy jego związek ma jeszcze jakiekolwiek szanse na przetrwanie.

więcej: library of velaris

Wszyscy z napięciem wyczekiwaliśmy finałowego tomu powieści Leny Kiefer. Wszystko w tej historii mogło się wydarzyć, bo przecież los był dla bohaterów ogromnie nieprzychylny. Miałam cichą nadzieję, że autorka z przytupem zaserwuje nam ostateczną opowieść po brzegi wypełnioną emocjami, ale nie spodziewałam się, że część trzecia okaże się tak dobra, tak pomysłowa i tak idealnie zamykająca losy moich ulubionych bohaterów.

Na początku muszę zaznaczyć, że najważniejsza jest tutaj chronologia. To seria, której tomy są ze sobą ściśle powiązane, więc bez znajomości początku odradzam sięganie od razu po finał. Zapewniam jednak, że żadna romantyczka nie pożałuje czasu poświęconego tej trylogii, ponieważ to piękna, piekielnie wciągająca historia z masą różnorodnych emocji, która nie tylko zaskakuje na każdym kroku, ale i zmusza czytelnika do nieustannego myślenia o tym co wydarzy się na kolejnym zakręcie.

Wszystko było możliwe w tej historii a jednak Kiefer i tak nas zaskoczyła. Od samego początku mieszała gatunki, nie pozwalała, by jej romans był nijaki i typowy, sięgała po oryginalność oraz nietypowość co ostatecznie zaowocowało serią jakiej jeszcze nie było. W wielkim napięciu czekałam więc na to co wydarzy się w finale, bo przecież los Kenzie i Lyall wcale nie był taki pewny. Nawet jeśli mogliśmy mówić o ich wspólnym szczęściu to i tak wciąż wydawało się jedynie pozornym oddechem od trudnych chwil. Czy dziewczynie wystarczy zaufania, by obdarzyć chłopaka oskarżonego o okrutne czyny? Czy Lyall jest naprawdę niewinny?

Intrygi, niedomówienia, domysły oraz liczne przeciwieństwa ponownie staną na drodze bohaterów, by ostatecznie udowodnić czy siła ich miłości jest w stanie stawić czoła niepowodzeniom. Wielowątkowa fabuła oraz nietuzinkowe postacie pozwolą nam przeżywać skrajne emocje i drżeć o ich wątpliwe szczęście, ponieważ ta historia wkrada się do serca i umysłu czytelnika nie pozostawiając go biernym ani przez moment. Autorka zaserwowała nam jazdę bez trzymanki, opowieść wiarygodną i rewelacyjnie dopracowaną, która jednocześnie może pochwalić się bardzo dobrze poprowadzoną przemianą bohaterów, którzy dojrzewali na naszych oczach wraz z kolejnymi pokonywanymi barierami.

Przygotujcie się na niespodziewane, ponieważ Lena Kiefer nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Uwielbiam całą jej serię, ale muszę przyznać, że to finałowy tom, czyli "Don't Leave Me" przywołał najwięcej sprzecznych emocji. Zarwałam nos dla Kenzie i Lyalla, by w końcu dowiedzieć się jak zakończy się ich przygoda i jestem dumna z autorki, ponieważ wykorzystała w pełni potencjał swojej powieści i stanęła na wysokości zadania. Otrzymałam lekturę pełną zwrotów akcji, zaskoczeń oraz silnych emocji przez co wiem, że szybko nie zapomnę tej wyjątkowej przygody.

CZY LYALL JEST WINNY?

Seria Don't wciągnęła mnie już przy pierwszym tomie. Drugi również ogromnie mnie ciekawił, a trzeci to prawdziwy rollercoaster. Dzieje się bardzo dużo, a to za sprawą procesu o morderstwo Ady, które toczy się przeciwko Lyallowi. Kenzie trwa u jego boku, ale parę czekają trudne chwile. Czy chłopak faktycznie jest niewinny? A może zabił swoją byłą dziewczynę z zimną krwią? A może ktoś chce wrobić Lyalla i gdzieś tam na świecie chodzi prawdziwy zabójca? A może to faktycznie było samobójstwo, jak pierwotnie uważano? Nie zdradzę Wam tego - musicie przekonać się sami. Ja tylko napiszę, że jestem zdecydowanie usatysfakcjonowana zakończeniem, jakie zaserwowała nam autorka. Utkała nić powiązań, którą czytało się z przyjemnością. Była masa zagadek, tajemnic, tropów - niektórych prawdziwych, innych fałszywych bądź prowadzących do ślepych zaułków. Mogliśmy jednak brać udział w rozwiązywaniu zagadki i snuć domysły. L.Kiefer mimo że najbardziej skupiła się na Lyallu i Kenzie, to jednak dała nam trochę wglądu w losy Fina i Ediny, a także odrobinę z życia Willy - siostry Kenzie. Te wątki były drobną odskocznią od głównego wątku procesu, dzięki czemu nie czułam się tak nim przeciążona. Książkę czytało mi się błyskawicznie - ani się obejrzałam, a byłam już na końcowych rozdziałach. Nie chcę się wiele rozpisywać, by nie spoilerować, ale napiszę tylko - lektura warta była poświęconego czasu!

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały i tak jak przy poprzednich tomach, mamy dwóch pierwszoosobowych narratorów - Kenzie i Lyalla. To oni opowiadają nam całą historię, pozwalają nam poznać swoje uczucia i myśli. Pomogło to również bardziej zrozumieć bohaterów i sympatyzować z nimi. Lena Kiefer ma lekkie pióro i tym razem również stworzyła historię, którą czytało się bez zgrzytów, nawet jeśli główny wątek procesu o morderstwo nie był jakoś szczególnie przyjemny. Powieść pochłonęłam w parę godzin - naprawdę się wciągnęłam!

PODSUMOWUJĄC

Don't leave me to genialny finał serii, który trzymał w napięciu od początku do końca. Tym razem romans zszedł na dalszy plan, a na pierwszy wdarł się kryminał i rozwiązywanie zagadki śmierci Ady. Dzięki temu seria była spójna, bo poznaliśmy odpowiedzi na wszystkie zagadki, jakie pojawiały się od pierwszego tomu, a jednocześnie nie było monotonnie, bo z tomu na tom klimat historii nieco się zmieniał. Pierwsza część to nawiązywanie relacji, pojawienie się uczucia. Druga to odzyskiwanie utraconego zaufania, a trzecia to walka o prawdę i szansę na normalne życie i miłość. Polecam Wam serdecznie całą trylogię - mam nadzieję, że będziecie zadowoleni z lektury tak jak ja! A ja biegnę szukać informacji o innych książkach autorki. ;-)

Amanda Says

„- Kiedy ty wreszcie zrozumiesz, że istnieją sprawy, wobec których człowiek jest bezsilny? – powiedział ostrym tonem Lyall. – Kiedy do ciebie dotrze, jak kruche jest ludzkie życie?”

Gdybym miała ograniczyć się w swojej opinii do minimum słów, polecając serię autorstwa Leny Kiefer, napisałabym tylko POCHŁONĘŁA CAŁĄ MOJĄ DUSZĘ. Jednak nie muszę tego robić, mogę zachwycać się nią w nieskończoność i pisać o niej nieustannie. Bo chociaż od skończenia „Don’t leave me” zdążyłam nieco ochłonąć, to wciąż mam wrażenie jakby moje myśli wracały do bohaterów i ich historii. Nie wiem, czy znajdę drugą taką serię, w której wiara w drugiego człowieka przewierca na wskroś, jednocześnie dodając otuchy i łamiąc serce.

Lyall – urzeka mnie jego postać na wiele sposobów – bo wydaje się, jakby zamożność jego rodziny stawiała go w jasnym świetle, ale jego życie nieustannie przechodzi próby nieszczęść. Nic dziwnego, że jego postać jest skomplikowana, a przedostanie się przez skorupę tak trudne.

Kenzie – bohaterka o wielkim sercu i wierze w drugiego człowieka. Mimo wszystkich zranień, potrafi odnaleźć głęboko ukryte dobro.

Wiara. Wiara. Wiara. „Don’t leave me” i cała seria uczy wiary w drugiego człowieka. Pozwala dostrzec w nim dobro. Pozwala patrzeć na drugiego człowieka, jak na kogoś, kto popełnia błędy, kto cierpi i kocha do utraty tchu – tak, że czytelnikowi aż kręci się w głowie od nadmiaru emocji. Kto mówi, że książki nie uczą, niech przeczyta tę serię! Cudowna, niepowtarzalna i otulająca serce mrokiem połączonym z przebaczeniem. Ten tom trzyma w napięciu do ostatniej strony i jest idealnym zwieńczeniem losów bohaterów. Przeogromnie polecam!

"Don't leave me" to trzeci zarazem ostatni tom cyklu "Don't love me" autorstwa Leny Kiefer.

Po szokującym zakończeniu drugiego tomu z niecierpliwością czekałam na premierę "Don't leave me".

Kiedy zabrałam się za czytanie, nie mogłam się oderwać. Książka mnie pochłonęła na parę godzin. Dostarczyła mi tylu emocji - a moje pierwsze myśli po zakończeniu to: "Jeju, ale to było dobre". Takie książki uwielbiam, które trafiają głęboko w moje serce.

Kiedy Kenzie i Lyall w końcu odnaleźli swoje szczęście, los spłatał im figla i zaburzył ich spokój. Przeciw Lyallowi zostały wysunięte oskarżenia o popełnionym przestępstwie. Kenzie ufa chłopakowi i wierzy w jego niewinność, ale czy miłość wystarczy, by pokonać takie trudności?

Tom pierwszy mnie oczarował, drugi swoim zakończeniem złamał mi serce, natomiast trzeci to idealne połączenie romansu z wątkiem kryminalnym. Na takie zakonczenie trylogii liczyłam.

Z tomu na tom historia wzbudza wiele, wiele różnych emocji - od radości, szczęścia po złość, smutek, a nawet bezradność. Autorka potrafi świetnie grać na emocjach czytelnika. Czytając odczuwałam wszystkie emocje bohaterów. Akcja cały czas trzyma w napięciu, a kiedy myślimy, że mamy jakiś trop, zwodzi nas i zaskakuje tak, że do końca nie byłam pewna jak to się zakończy. Przez całą historię kibicowałam bohaterom. Przeszli tak wiele, ale czy los pozwoli im na szczęśliwe zakończenie?

Książka pokazuje, że pieniądze to nie wszystko, że właśnie one mogą stać się przyczyną niechcianych tragedii. A kiedy dodatkowo człowiek znajdzie się w niewłaściwym miejscu i czasie, wszystko może się skomplikować. A dobrze znane nam powiedzenie "z rodziną dobrze wychodzi się tylko na zdjęciach" w tej historii jest jak znalazł. Historia ta przede wszystkim uczy, że prawda zawsze wyjdzie na jaw, a kłamstwo ma krótkie nogi. Bohaterowie mimo ciężkiej sytuacji trwali przy sobie. Ich uczucie wystawione na próbę tylko się umacniało, choć były chwile zwątpienia, oni dali radę i zwyciężyli.

Cieszę się, że historia bohaterów zakończyła się w taki, a nie inny sposób, ale z drugiej strony jest mi bardzo smutno, że to właśnie koniec. Zżyłam się z bohaterami, nawet tymi drugoplanowymi jak Edina i Finlay - im również kibicowałam. Ta seria stała się jedną z moich ulubionych, a "Don't leave me" będzie w pierwszej dziesiątce premier w 2022 roku.

[Adres usunięty]

Jak ja czekałam na tę część! Zwłaszcza po zakończeniu, jakie autorka zafundowała nam w „Don’t Hate Me”. Dlatego wieść o premierze bardzo mnie ucieszyła i nawet nie wiecie jak się cieszę, że ta lektura już jest za mną. A jeszcze bardziej cieszy mnie to, że tak samo jak w przypadku poprzednich części, miałam przyjemność również tę powieść objąć swoim patronatem medialnym.

„Don’t Leave Me” to zwieńczenie losów Lyalla i Kenzie. Byłam ciekawa, jak Laura Kiefer pokieruje dalej ich historią no i przyznam szczerze, że zostałam zaskoczona w pozytywny sposób. To nie jest już tylko romans, ale też po trochu kryminał, gdzie mamy intrygi i od samego początku coś się dzieje. Pojawia się sporo pytań, przede wszystkim: kto i dlaczego wrabia Lyalla? A może rzeczywiście jest winny temu, o co go oskarżają? Od pierwszych stron akcja kręci się wokół tej sprawy, odpowiedzi nie są oczywiste. Ani finał tej historii. Powiem wam, że jeśli o mnie chodzi, to wszystko co się tu działo trzymało w napięciu i na pewno wywoływało we mnie emocje, więc denerwowałam się razem z bohaterami. No i treść mnie wciągnęła, a to, że zdarzenia mające tu miejsce były owiane zagadką, wzbudzało tylko moją ciekawość i chciałam ciągle czytać. A ostatnio z czytaniem u mnie kiepsko, natomiast ta książka to zmieniła.

Jeżeli chodzi o głównych bohaterów, to zostają postawieni przed bardzo ciężką próbą. A przede wszystkim ich miłość. Czy ich uczucie wystarczy? Czy Kenzie wciąż będzie wierzyła w niewinność Lyalla? Cóż. Musicie się przekonać sami, bo ja wam nie zdradzę, ale powiem tak: już od pierwszych stron czułam, że tutaj bije inny klimat niż w „Don’t Love Me” czy „Don’t Hate Me”. Ta część na pewno różni się od poprzednich i dla mnie to naprawdę dobra historia, która jest warta przeczytania. I mimo tego, że liczy sobie ponad czterysta stron, w ogóle tego nie odczułam.

Polecam wam tę serię nie tylko dlatego, że jest pod moim patronatem. Polecam wam ją, bo uważam, że się nie zawiedziecie. Bohaterowie są młodzi, ale niezwykle dojrzali przez wydarzenia, jakie ich spotykają. Może trochę było przewidywalnie, ale też nie do końca. Jak mówiłam, „Don’t Leave Me” od początku do końca trzyma w napięciu. Mam więc nadzieję, że jeśli zdecydujecie się sięgnąć po historię Lyalla i Kenzie, to spodoba wam się tak samo, jak mi.