Złota brama

(...) Berenika w wieku 5 lat, wskutek tragicznych wydarzeń, trafia do Konstantynopola, pod opiekę pracowników pałacowej kuchni. Na początku dziewczynka jeszcze ma nadzieję, że wróci do rodzinnego domu. Jednak z roku na rok, obraz jej bliskich się zaciera, a powrót do rodziców oddala z z każdym dniem. Życie w carskim pałacu coraz bardziej ją wchłania, a świat na zewnątrz, dla młodej, dorastającej dziewczyny, niesie wiele niebezpieczeństw. Pojawia się pierwsze uczucie, zdrada, a to wszystko w samym środku politycznej burzy. Czy kobieta w takich realiach ma szansę na to, by decydować o własnym losie? Co zrobi Berenika, gdy odkryje dlaczego tak naprawdę znalazła się w pałacu cesarza Justyniana?

"Złota brama" to poruszająca historia młodej dziewczyny, rzuconej przez okrutny los w sam środek świata, gdzie kobieta jest mniej warta niż jedwab na targu, a o jej przyszłości często decydują inni, w najlepszym razie, zwykły przypadek. Autorka zabiera nas do czasów bizantyjskiego przepychu, gdzie tuż obok, za murami pałacu, toczy się życie biedoty, a rozrywką tłuszczy są wszelkiego rodzaju rozgrywki, nierzadko na śmierć i życie. Obserwujemy niełatwą drogę jaką przyszło przebyć Berenice, młodej, ufnej, wyrwanej z rodzinnej wioski dziewczynki. Codzienność widziana jej oczami, relacje panujące w pałacu i rozwój sytuacji politycznej prowadzącej do buntu przeciwników cesarza, to tylko ułamek realiów w jakich przyszło jej funkcjonować. Autorka doskonale oddała klimat tamtych czasów. Niezwykle plastyczne opisy kultury, potraw i samego miasta, sprawiają, że czytelnik może poczuć się częścią tej opowieści. Świat Orientu porywa. Z jednej strony zachwyca, zaskakuje i obezwładnia pięknem, a z drugiej szokuje bezwzględnością, ciemną stroną ludzkiej natury. Obok tej historii nie można przejść obojętnie. Przeczytałam ją jednym tchem, z wielkim przejęciem i podziwem dla Bereniki. Jest ona wspaniałym przykładem kobiecej siły i tego, że w najgorszych nawet warunkach, można powstać niczym fenisk z popiołów i walczyć o swoje szczęście.

Ogromnie wam polecam tę książkę!

O znanych mi miejscach czytam z większym sentymentem, bo zawsze lekturze towarzyszą bardziej intensywne emocje i obrazy. Czuję wtedy, jakbym wraz z bohaterami spacerowała znanymi mi uliczkami, nawet jeśli dzieli nas 1500 lat, jak w przypadku „Złotej bramy”, przepięknej i klimatycznej książki Sary Weber.

Już gdy przeczytałam opis powieści, obiecujący niesamowitą i zmysłową podróż do czasów świetności Bizancjum za panowania cesarza Justyniana, moje serce zabiło trochę szybciej. Bo podczas wojaży kamperem po Turcji pokochałam wschodni klimat, a do Stambułu wracałam wielokrotnie. Spacerując po pałacowych ogrodach czy podziwiając majestat Hagii Sophii, zastanawiałam się, jak to miasto tętniło życiem setki lat temu. I ta powieść spełniła swe obietnice - porwała mnie emocjami, zapachami Orientu i ówczesnymi realiami tak bardzo, że z przyjemnością wzięłam ją pod patronackie skrzydła.

Historię poznajemy z perspektywy Bereniki, która jako mała dziewczynka w dramatycznych okolicznościach opuszcza rodzinną wieś oraz dotkniętą potworną biedą rodzinę i trafia do stolicy. Przejście przez tytułową Złotą Bramę to dla niej dosłownie wejście do innego świata. Dzięki żołnierzowi o imieniu Leo dziewczynka unika tragicznego losu niewolnicy i trafia pod opiekuńcze skrzydła jego matki do cesarskich kuchni.

I tę część, w której dominuje kuchenny świat pełen zapachów, gwaru, pełnego brzucha i pozornego bezpieczeństwa, czytałam jak urzeczona. Dla Bereniki staje się on niczym raj. Jednak im jest starsza, tym więcej dostrzega i tym większa rysa pojawia się na tym pięknym obrazie. Pałacowe mury skrywają intrygi i brak lojalności, a ulice miasta okrucieństwo wobec pędzonych, półnagich niewolników. Dziewczyna ma świadomość, jak niewiele brakowało, by była jedną z nich. Zwłaszcza, gdy w końcu odkrywa wstrząsającą i łamiącą serce prawdę o tym, co stało się z jej ojcem i dlaczego znalazła się w Konstantynopolu.

Z czasem Berenika staje się jedną z zaufanych osób cesarzowej Teodory i poznaje pierwszą miłość. W cesarstwie dochodzi jednak do krwawych zamieszek, które ostatecznie zdemaskują zdrajców i ujawnią tych naprawdę lojalnych. Czy uda jej się przetrwać chaos u szczytu władzy i we własnym sercu? Podnieść się po ogromnej krzywdzie? I jak daleko sięga jej własna lojalność?

Autorka umiejętnie wplata życie dziewczyny w wielką historię, a śledzenie politycznych bitew nie bezpośrednio, lecz z relacji innych, okazało się ciekawym zabiegiem, dodającym powieści autentyczności. To piękna opowieść o przetrwaniu i poświęceniu. O kobiecie, której ślepy traf pozwala wydostać się ze skrajnej biedy i przetrwać, która czasem musi postępować wbrew sobie, ale zawsze ma nadzieję, że przyjdzie jej doświadczyć szczęścia.

Jeśli chcielibyście pospacerować zalanymi słońcem uliczkami, ale i mrocznymi zaułkami dawnego Konstantynopola, zapraszam Was na tę pełną emocji, smaków i zapachów literacką podróż w czasie. Gwarantuję Wam, że ta historia Was pochłonie, a po przewróceniu ostatniej strony zostaniecie z poczuciem czytelniczego zachwytu!