Strzeż się żniwiarza u bram

Wojna nadciąga. Helene znana jako Krwawy Krogulec zrobi wszystko aby ochronić siostrę i ocalić poddanych Imperium. Cesarz Marcus pogrążył się w szaleństwie co wykorzystuje Keris aby zdobyć władzę, nie bacząc na konsekwencje swoich działań.

Laia wie, że wszystko zależy od tego czy Król dżinsów zostanie powstrzymany. Przyjaciele stają się jej wrogami a sama została w cofnięta w wojnę, która może zniszczyć wszystko. Elias poświęcił wszystko w tym ukochaną kobietę i stał się Łowcą Dusz.

Pierwsze dwa tomy rozkochały mnie w twórczości Tahir. To jak ta kobieta tworzy świat, kreuję bohaterów i po prostu jak piszę sprawia, że nie mogę się oderwać od tej serii.

Uważałam, że dwa pierwsze tomy to arcydzieła, jednak ten był po prostu wybitny. Ta książka to wszystko czego oczekuję od książek fantasy. Świat wykreowany i ten system magiczny to po prostu bajka.

Jest brutalny, ale przesiąknięty takim klimatem, że nie da się go nie uwielbiać. Autora nie oszczędza swoich bohaterów. Myślałam, że w poprzednich częściach dużo już oni przeszli, ale niestety w tym jeszcze bardziej skomplikowała im życie.

Laia i Elias mają moje serce i to się nie zmienia. Z tomu na tom są coraz to lepsi, przesuwają swoje granice normalności i jak bardzo mi się to podoba.

Helene nawet nie wiem jak ją opisać ,ma ona moje serce i masę współczucia .Bohaterowie drugoplanowi też są wybitni. Sabaa wie jak napisać dobrą i złożoną postać.

Podoba mi się jak autorka coraz to bardziej rozwija świat. Poznajemy więcej miejsc i rzeczy, które działają w tym systemie magii.

Bohaterowie naprawdę przechodzą wiele. Nie obyło się bez masy płaczu, ale już się zdarzyłam przyzwyczaić, że ta seria wyciska moje zły. To istny rollercoaster zarówno emocjonalny jak i fabularny.

Ja jestem zachwycona, w tej książce nie było ani jednej wady i już się nie mogę doczekać tomu czwartego, bo jeśli się nie mylę to będzie zakończenie tej cudownej historii.

„Ból stawia cię przed wyborem: poddaj mu się i przegraj — albo przezwycięż go i zatriumfuj”.

Misja powstrzymania Pana Zmroku nadal trwa, ale to nierówna walka. Laia stara się jak może, lecz niektóre przeszkody wydają się nie do przeskoczenia. Bohaterzy muszą się zmierzyć z czymś, na co nie są gotowi. W całym Imperium trwają rozgrywki mające na celu uzyskanie władzy.

Czy jednak na pewno o to chodzi?

Po długim oczekiwaniu doczekałam się dalszych losów postaci, które w pewien sposób zawładnęły moim umysłem. Początkowo musiałam sobie wszystko przypomnieć, jednak szybko wróciły poprzednie wydarzenia. Nie da się przecież tak łatwo o nich zapomnieć.

Towarzyszymy Eliasowi, Krwawemu Krogulcowi i Lai w momentach, które zmieniają ich świat, a także ich samych. To już nie są te same osoby. Wydarzenia odcisnęły piętno i ukształtowały ich na nowo.

„Jeżeli się zmienię… jeżeli będę wyglądał inaczej, pamiętaj, że Cię kocham. Bez względu na to, co się stanie”.

Nie umniejsza to przyjemności z czytania. Wręcz przeciwnie niewiedza o przyszłych zdarzeniach napędzała tylko moją ciekawość. Dałam się porwać historii i razem z nią płynęłam naprzód.

Nie dało się jej zawrócić ani zatrzymać. Mogłam tylko płynąć wraz z nią i zobaczyć, do czego mnie doprowadzi. A doprowadziła do czegoś, co nie sądziłam, że się wydarzy. Teraz może być już tylko lepiej, bo gorzej już jest.

Wrogowie stają się sprzymierzeńcami wobec czegoś, co zagraża wszystkim. W tej chwili nie ma miejsca na stare właśnie, jest tylko nowa rzeczywistość i próba przetrwania.

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. W nim wszystko się wyjaśni, zakończy i odkryte zostaną najgłębsze sekrety. Mam taką nadzieję.

"Znam uczucie, które właśnie mnie przenika, aż nazbyt dobrze: wrażenie, że cała ciężka praca i wszystkie moje wysiłki zdały się na nic. Wszystko jest kłamstwem. Wszyscy są okrutni oraz bezlitośni, a sprawiedliwość nie istnieje.

Miałam już kiedyś takie poczucie; przetrwam je teraz podobnie jak przedtem. Na tym piekielnym świecie, w chaosie krwawego szaleństwa, na sprawiedliwość mogą liczyć tylko ci, którzy sami po nią sięgną. Niech mnie diabli, jeśli nie będę jedną z nich."

************

Tak zupełnie szczerze, to nie wiem, co napisać, ponieważ jeszcze wciąż układam sobie w głowie to, co się tutaj wydarzyło.

Mimo że czytając cały czas czułam, że będzie źle, to i tak nie byłam dostatecznie przygotowana. A powinnam była wiedzieć lepiej.

Dla wszystkich, którzy jeszcze nie znają tej serii, to nie jest cozy romantasy. To brutalna, nieprzewidywalna i niezwykle dramatyczna historia, której każda część jest emocjonalnym tornadem. Jeżeli coś tutaj zapowiada się źle, to bądźcie pewni, że będzie jeszcze gorzej.

Po kolejnym tomie wciąż podtrzymuję swoje zdanie, że Helene Aquilla vel Krwawy Krogulec to jedna z moich ulubionych książkowych bohaterek, chociaż przyznaję, że w całym swoim okrucieństwie w dziwny sposób fascynuje mnie również Keris Veturia. Niepokoi mnie za to fakt, że ich historie zaczynają być do siebie niebezpiecznie podobne.

Na chwilę obecną nie pozostaje mi nic innego, jak przygotować się psychicznie na finał, który już we wrześniu, a was zachęcić do czytania.

Czytajcie koniecznie.

Znacie to uczucie gdy książka się kończy, a wiele wątków wciąż pozostaje niedomkniętych i akcja toczy się w najlepsze ?

Albo gdy sięgacie po trzeci tom serii z przekonaniem, że to finał historii, a okazuje się, że do końca to jeszcze daleko?

Mam chyba szczęście do takich serii, po raz kolejny błędne przekonania zagrały mi na nosie. Autorka Sabaa Tahir wciągnęła mnie niesamowicie w stworzony przez siebie świat dżinnów, uczonych, plemion, zamaskowanych i…wojny. Chwytając za trzecią część byłam przekonana, że dowiem się jak skończą bohaterowie, czy mają szansę na szczęście, czy jednak zginą… Ale im bliżej ostatniej strony tym pewniejsza byłam, że będzie ciąg dalszy. Mój błąd, że ponownie tego nie sprawdziłam, bo już nawet jest wydany, pozostaje ponownie czekać na polską wersję.

Laia, Elias i Helene (Krwawy Krogulec) są narratorami tego tomu, naprzemiennie rozdziały pisane są z ich perspektywy. Komendantka, cesarz, Pan Zmroku - to główni przedstawiciele takich czarnych charakterów tej serii. Choć chwilami tak miga nam ich słabsza strona sugerująca, że mogli być dobrzy, że życie wpędziło ich mrok. O ile walczącego o uwolnienie dżinnów, Pana Zmroku można zrozumieć, o ile Cesarz Marcus mimo swego okrucieństwa i podłości ma momenty gdzie nuta współczucia dla niego jest wręcz wskazana, tak do Komendantki czułam czystą nienawiść i nie byłam w tym osamotniona. Ale zarazem, ta bohaterka wzbudza ogromne przerażenie. Jest podstępna, przebiegła, bezwzględna, nieprzewidywalna i zdolna do wszystkiego by osiągnąć swój cel. Co zamierza? Do końca nie mamy pewności lecz Krwawy Krogulec, nie może jej zlikwidować. Ma za zadanie ją skompromitować, obnażyć jej złe zamiary aby wina nie budziła wątpliwości ludu imperium. Jak tego dokonać ? Z tą przeciwniczką już wielu przegrało. A to nie jedyne zmartwienie Helene, wojowniczki, która nie może okazać słabości.

Elias jako Łowca Dusz staje przed ogromnym wyzwaniem. Zostaje sam z tysiącami dusz, które trzeba wysłać na drugą stronę, a nie wie jak tego dokonać. By w pełni stać się Łowcą Dusz, musi wyrzec się swej ludzkiej natury, swych uczuć, słabości i…miłości. Czy będzie w stanie wybrać ?

A Laia… Próbuje ograć Pana Zmroku. Ma ogromne wyrzuty sumienia po tym jak dała mu się zmanipulować i oddała część gwiazdy dzięki której ten może uwolnić dżinny. To z kolei byłoby końcem dla ludu Uczonych, bo pewne jest, że z zemsty dżinny ich unicestwią. Nie może zatem dopuścić by odnalazł ostatnią część gwiazdy.

Przed całą trójką są zadania, które wydają się nie do zrealizowania. Jednak ich upór i motywacja nie pozwalają się poddać. Do samego końca trzymałam kciuki za powodzenie kolejnych misji ale… muszę trzymać nadal mimo, że sytuacja robi się beznadziejna…

Często wpada mi w oko pytanie - do jakiego świata z serii fantastycznych chciałabyś trafić. Zawsze mam problem z odpowiedzią, bo najbardziej lubię serie, w których toczą się przerażające wojny, krwawe bitwy i trwa ciągła walka o przetrwanie. I choć uwielbiam takowe czytać, to trafić bym tam raczej nie chciała, bo pewnie szybko bym zginęła.

Tak jest też tutaj. Na każdym kroku czyha niebezpieczeństwo. Te czarne charaktery, które wymieniłam, są perfekcyjne w intrygach, podstępach, knowaniach zemsty, okrucieństwach wszelkiego rodzaju i wydaje się, że walka z nimi nie ma sensu, jest z góry przegrana. Ale przepowiednie dają nadzieję. Bez nadziei nic nie ma sensu, więc bohaterowie chwytają się jej kurczowo i trzymają mimo, że ta ledwo już się tli.

Ta seria przypadnie do gustu osobom, które wolą historie bez wątków romantycznych lub takich gdzie nie odgrywają one najważniejszej roli. Mamy tu slow burn aczkolwiek bohaterowie w ferworze walki nie mają czasu na miłość, nie chcą sobie na nią pozwolić, rezygnują z niej czy odpychają. Wiem, miłość nie pyta tylko wchodzi w życie z butami, czy i tu tak będzie, okaże się w finale, bo jak na razie mam wrażenie, że wszelkim uczuciom, wojna podcina skrzydła.

W tym tomie już od pierwszej strony emocje sięgają zenitu. Czytałam z zapartym tchem, bo akcja toczy się przez całą książkę tak dynamicznie, że nie ma kiedy odsapnąć. Bałam się prawie przez cały czas i wciąż czuję ten strach, niepewność czy jest szansa na szczęśliwe zakończenie. Przeciwnicy są bardzo silni, a walka dobra ze złem zawsze jest zaciekła. Która strona wygra tym razem?

Okaże się jak otrzymamy kolejny, chyba rzeczywiście już ostatni tom, na który czekam niecierpliwie. A tymczasem serdecznie polecam Wam te 3 już u nas wydane. Warto je poznać. Dziękuję za egzemplarz do recenzji.