Jęk zamykanych bram

Odpowiedzi szukaj tam, gdzie nie dociera blask śródmiejskich latarni."

Do szpitala trafia Arek Maj, ochroniarz z Warszawskiego klubu trzynastka.

Mężczyzna został pobity i trafił na oddział chirurgii.

Jednak po pewnym czasie, młody ochroniarz, zostaje znaleziony przez jednego z pacjentów z poderżniętym gardłem.

Szpital chcąc powiadomić rodzinę zmarłego, dzwoni do wskazanej przez niego wcześniej osoby. Jakie jest ich zdziwienie, kiedy okazuje się, że ta osoba dwa lata wcześniej zaginęła.

Właściciel klubu, w którym pracował Arek, zleca wyjaśnienie zagadki zabójstwa byłemu policjantowi Mateuszowi Krysiakowi.

Podczas śledztwa wychodzą nowe szokujące fakty.

Kto stoi za zabójstwem mężczyzny?

Dlaczego musiał zginąć?

Kochani zacznę od tego, że ta książka mam ponad 500 stron 😱 i o dziwo te strony są tak dobrze wypełnione, że historia wciąga już od pierwszej strony, a w napięciu trzyma do końca.

Fabuła zabiera nas w świat Warszawskiego półświatka, gdzie życie jest inne niż na co dzień.

Sponsoring nie jest w nim obcy, przestępcy spotykają się w półmroku klubów a bogaci snobi zostawiają swoje żony w domu i wykorzystują ten czas całkiem inaczej.

Autor sprawnie czaruje swoim piórem. Poznajemy przeszłość bohaterów, która przeplata się z teraźniejszością i odkrywa wszystkie ich tajemnice i sekrety.

Dialogi nie zostawiają nic do życzenia, są wiarygodne, precyzyjne i dynamiczne.

Jeżeli szukacie książki, w której nic nie jest oczywiste, akcja mknie, emocje to totalny rollercoaster a tajemnice wylewają się z każdej strony, to ta książka jest idealna dla Was.

Było to moje drugie albo i trzecie spotkanie z piórem autora i na pewno nie ostatnie.

A Wam Polecam ❣️ czytajcie.

📚Tytuł: „Jęk zamykanych bram”

🖋️Autor: Wojciech Wójcik

📖Ilość stron: 528

🏢Wydawnictwo: @zysk_wydawnictwo

"Trzynastka"

Warszawski modny klub, który za dnia przyciąga biznesmenów na wystawne lunche, a wieczorem młode dziewczyny, które ruszają na łowy w poszukiwaniu sponsorów. Nie brak tu także studentów, którzy zazwyczaj nad ranem dogorywają w piwnym ogródku przy lokalu. Właścicielem tego miejsca, jak i całej kamienicy, jest Mecenas. Stare miasto, stara kamienica, starzy lokatorzy. To właśnie tych ostatnich bardzo chce się pozbyć właściciel, stosując nielegalne praktyki. Działają tu pokoje na godziny, są wieczne bójki i awantury, ćpuny, bezdomni. Nad wszystkim czuwa prawa ręka Mecenasa, ochroniarz Arkadiusz Maj. Zatrudniony w klubie jest także [Adres usunięty]ścicielem kamienic. Wraz z jedną z kelnerek zamieszkuje piwniczną suterenę.

Feralnego wieczoru kończy pracę nad ranem i przed opuszczeniem lokalu prosi Edytę, aby przechowała mu mały pakunek. Wewnątrz znajduje się 20 tys. złotych. Chwilę później zostaje dotkliwie pobity w kamienicy. Trafia do szpitala, ale tam zostaje zaatakowany ponownie. Sprawca zadał mu kilka śmiertelnych ciosów. Oczywiście nikt nic nie widzi, nikt nic nie słyszy.

Zapamiętajcie to imię i nazwisko: Arkadiusz Maj, bo od teraz będzie się bardzo często pojawiało na stronach książki.

Mamy całe grono zainteresowanych, którzy chcą poznać przeszłość mężczyzny, bądź dotrzeć do jego rodziny. Niektórzy kierują się dobrymi pobudkami, inni sieją tylko strach i panikę. Sam Mecenas wynajmuje byłego policjanta, aby pomógł mu odkryć, kto stoi za morderstwem. Drugą osobą jest lekarka, która miała akurat dyżur w szpitalu. Kobieta chce za wszelką cenę odnaleźć rodzinę Arkadiusza. I pozostaje jeszcze Edyta, której trefnej nocy Maj powierzył swoją kasę.

Poszukiwania zaprowadzą naszych bohaterów w wiele mrocznych miejsc. Aby poznać historię i początki działalności Mecenasa cofniemy się do czasów mafii zegrzyńskiej. Autor zabierze nas w podróż po popegeerowskich wsiach i miasteczkach, gdzie brakuje perspektyw do życia.

Akcja książki jest wielowątkowa, mamy dużo bohaterów, którzy z początku ciut mi się mieszali, ale z czasem zrozumiałam, kto stoi, po której stronie barykady.

Zakończenie mnie zaskoczyło i ukazało brzydką, sprzedają stronę ludzkiej natury. Mimo ciężkich tematów książki styl autora jest bardzo lekki. Podoba mi się brak wulgaryzmów, które ostatnio zalewają polską literaturę.

Książka ma swój niepowtarzalny klimat, a Pan Wójcik świetnie na koniec połączył wszystko w jedną całość. Psychologiczne portrety bohaterów, które stworzył, ukazuje, że zło kryje się nie na zewnątrz, ale we wnętrzach ludzkich serc.

„Jęk zamykanych bram” to książka, którą mam problem jednoznacznie ocenić. Z jednej strony podobała mi się, a z drugiej strony miała momenty, które uważam za zbędne. Akcja książki biegnie tutaj powolnie. Jest to książka wielowątkowa i posiadająca wielu bohaterów, przez co zmusza do większego skupienia. To akurat lubię w kryminałach.

Pewnego dnia na oddział chirurgii trafia ochroniarz Arek Maj. Wkrótce jego ciało odnajduje inny pacjent. Lekarka próbuje skontaktować z osobą, którą Maj wskazał do kontaktu. Okazuje się, że ta osoba 2 lata temu zaginęła. Do bliskich Arka próbuje dotrzeć również pewna kelnerka, Edyta. Sprawą zajmuje się również Matusz, były policjant. To co dowiaduje się szokuje. Co ukrywał Arek? Dlaczego musiał umrzeć? Przekonacie się sami.

Autor posiada swój styl pisania, który chyba nie za bardzo przypadł mi do gusty. Za to pan Wojciech wspaniale przedstawił tutaj portret psychologiczny każdego z bohaterów. Każda z postaci ma trudną przeszłość, która wpływa na teraźniejszość.

Nie zabraknie tutaj napięcia jakie towarzyszy w trakcie czytania. Czuć również gęstą, mafijną atmosferę. Natomiast zakończenie jest z tych, którego kompletnie nie spodziewałam się.

Czy polecam tę książkę? Tak. Myślę, że znajdzie ona swoich fanów. Dla mnie nie była ona zła, ale była tylko dobra.

“Życie nauczyło ją, żeby nie planować”.

Arek Maj pracuje jako ochroniarz w warszawskim klubie “Trzynastka. W wyniku ciężkiego pobicia trafia do szpitala, niebawem zostaje znalezione jego ciało z poderżniętym gardłem. Lekarka Andżelika Majewska, którą targają wyrzuty sumienia, bezskutecznie próbuje powiadomić bliskich Arka. Okazuje się, że osoba, którą mężczyzna podał do kontaktu, zaginęła przed dwoma laty. Pracodawca Arka i jednocześnie właściciel klubu, którego wszyscy nazywają Mecenasem, jest zaniepokojony zaistniałą sytuacją. Zwraca się do byłego policjanta Mateusza Krysiaka i zleca mu przeprowadzenie śledztwa. Na jaw zaczynają wychodzić niepokojące fakty, które skrzętnie ukrywał Mecenas. Arek tuż przed śmiercią dał sporą kwotę pieniędzy kelnerce Edycie, jedynej osobie, której ufał. Dziewczyna zostaje wplątana w niebezpieczną grę…

Podłość ludzka nie ma umiaru, a chęć wygodnego życia przysłania wszystko inne. Fabuła zajmująco poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, liczne retrospekcje, teraźniejszość i prowadzone śledztwo idealnie ze sobą współgrają. Styl Autora jest bardzo lekki, barwny, sprawny, inteligentny, z łatwością buduje napięcie, oddaje emocje, jakie stają się udziałem bohaterów. A ci bardzo dobrze wykreowani, wyraźnie ukazane ich portrety psychologiczne, mroczne zakamarki ludzkiej duszy. Każdy ma coś na sumieniu, każdy coś ukrywa.

Rewelacyjnie uknuta intryga. Świat przepełniony mrokiem i podłością, ludzie z przestępczego półświatka, bezwzględnych, okrutnych, którzy nie cofną się przed niczym, by osiągnąć zamierzony cel. Rozpoczyna się swoista gra, krew się leje, wyłania się sieć wzajemnych powiązań i zależności szemranego towarzystwa. Widoczne stają się znaczące różnice między osobami wpływowymi a tymi od „czarnej roboty”. Autor umiejętnie wodzi nas za nos, z ciekawością śledziłam rozwój wydarzeń, etapy pracy policji i prywatne śledztwo. Wszystkie wątki w pewnym momencie w zaskakujący sposób, zaczynają tworzyć jedną, zależną od siebie całość.

Bardzo dobry, zaskakujący kryminał. Pochłonęłam go, nie ma mowy o nudzie. Żądza posiadania może uczynić wiele zniszczeń. Zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Lubicie dopracowane kryminały, w których klimat mrocznych thrillerów pobudza i zagęszcza atmosferę? Dobrze się składa, ponieważ Wojciech Wójcik składa na nasze dłonie historię utrzymaną w tym tonie.

Oto przed nami dopracowane lektura, w której każdy ruch bohaterów wydaje się mieć podwójne znaczenie. Zauważcie na wstępie pewne pojawiające się szczegóły, ponieważ będą one miały swoje uzasadnienie w drugiej połowie książki. Książka zaskakuje zatem doprecyzowaniem i pomysłem a gęsty mrok otacza nas od pierwszej strony, utrzymując się aż do rozwiązania ostatecznej tajemnicy. Będzie się działo dużo, akcja będzie dynamiczna a bohaterowie będą skrywać swoje tajemnice, więc demony przeszłości otulą nas swoimi ramionami prowadząc ku zaskakującym i niebezpiecznym wydarzeniom. Dużo będzie intensywnych wrażeń, skrajnych emocji a także zwrotów akcji, zapewniających nam moc atrakcji.

Na ponad 500 stronach rozpościera się akcja kryminalna, która skupia w sobie liczne motywy i ciekawe sylwetki bohaterów. Warto przyjrzeć się każdemu, ponieważ nigdy nie wiemy, kto odegrał w danym momencie kluczową rolę a autor ewidentnie prowadzi swoją opowieść tak, by zaskakiwać czytelników w najmniej spodziewanym momencie. Wychodzi mu to naprawdę dobrze, ponieważ przyznaję, że wielokrotnie przyłapywałam się na konsternacji, gdy moje przypuszczenia całkowicie rozwiewały się w konfrontacji z założeniami autora. Jego pomysł był dużo lepszy a sama zagadka nawarstwiała liczne problemy, więc rozwiązywanie jednej z sytuacji prowadziło do konfliktu z drugą i w ten sposób nie było ani monotonii, a i tym bardziej przestojów w fabule. Nieustannie coś się działo a tempo rozwoju sytuacji było dostosowane do konkretnych wydarzeń.

Arek Maj, ochroniarz w modnym warszawskim klubie, trafił na oddział chirurgii w wyniku pobicia. Jednak nie pomogło mu to w utrzymaniu życia, ponieważ inny pacjent znalazł go z poderżniętym gardłem. Dalej sprawa jeszcze bardziej się zagęszcza, gdy osoba wskazana do kontaktu przez Arka zaginęła dwa lata temu. Właściciel klubu decyduje się wyjaśnić zagadkę zabójstwa wraz z byłym policjantem, ale obydwoje nie spodziewają się, że podczas śledztwa na jaw wyjdą zaskakujące fakty. Jaką tajemniczą przyszłość skrywa Arek? I dlaczego musiał umrzeć? Do jego bliskich będzie próbowała dotrzeć także koleżanka z pracy, ale i ona narazi się na niebezpieczeństwo.

"Jęk zamykanych bram" to doprecyzowania akcja, zaskoczenia a także bohaterowie którzy mają wiele do powiedzenia. Książka licząca sobie sporą ilość stron, ale jednocześnie tak bardzo angażująca, że nim się obejrzymy dotrzemy do ostatniej strony. Liczne motywy, podjęte wątki a także różnorodni bohaterowie poprowadzą nas przez opowieść pełną intryg, sekretów i demonów z przeszłości. Przygotujcie się zatem na skrajne emocje i lekturę smaczną, angażującą oraz mocno wpływającą na wyobraźnię. Dla mnie - literackie odkrycie tego roku i książka, którą zdecydowanie każdemu polecam!