Złapać oddech

„dopóki jest między nami miłość,

dopóty warto walczyć”

Należę do grona tych osób, których bardziej niż morze ciągnie w stronę gór. Jest w nich coś, co mnie od lat zachwyca ich ogrom, surowość, to poczucie wolności, które pojawia się z każdym kolejnym krokiem na szlaku. A jednocześnie wiem, jak bezwzględna potrafi być natura. Góry potrafią oczarować, ale równie szybko przypominają człowiekowi, jak bardzo jest kruchy i jak niewiele od niego zależy. Może właśnie dlatego tak bardzo lubię historie, które dzieją się wśród szczytów — bo łączą piękno z niebezpieczeństwem, zachwyt z respektem. I to właśnie temat gór przyciągnął moją uwagę do najnowszej powieści pani Eweliny Dobosz „Złapać oddech”.

Od razu, od pierwszych stron można wyczuć, że nie będzie to spokojna lektura. Prolog pokazuje, jak niebezpieczne są góry nawet dla tych, którzy czują się w nich jak u siebie w domu. Wystarczy chwila, by poczuć ich grozę. Obserwujemy scenę, gdy znany himalaista Daniel Terlikowski odnajduje ciało swojej ukochanej Beaty, po tym jak nieco wcześniej zeszła lawina. Niestety, dziewczyna pozostała w górach na zawsze.

Daniel Terlecki wraca na Everest nie po sławę, nie po rekord, ale po zamknięcie. Po coś, co pozwoli mu wreszcie oddychać bez ciężaru winy. Potrzebuje wsparcia finansowego, więc trafia do firmy prowadzonej przez Liwię Sosnowską i jej narzeczonego Roberta Bieńkowskiego. Kiedy Daniel prosi o wsparcie wyprawy, kobieta dostrzega szansę dla siebie, by spełnić swoje marzenie o wzięciu udziału w ekspedycji na Everest. Stawia warunek Danielowi: chce w niej uczestniczyć.

I tu zaczyna się historia, która z pozoru wygląda jak klasyczny romans, ale w rzeczywistości jest dużo bardziej złożona.

Liwia to bohaterka, którą łatwo polubić, chociaż czasami mnie denerwowała swoimi decyzjami. Nie było to rażące i przytłaczające, gdyż można było zrozumieć jej zachowanie, poznając jej przeszłość. Z pozoru ma wszystko: stabilną pracę, narzeczonego z pozycją, zaplanowaną przyszłość. Ale im bardziej ją poznajemy, tym wyraźniej widać, że tkwi w związku toksycznym, gdzie jej narzeczony dyktuje warunki. Ona wprawdzie nie poddaje się i nie ulega jego presji, ale są ma za sobą sprawy, które nie mogą ujrzeć światła dziennego. Pojawienie się Daniela działa na Liwię jak iskra i wzięcie głębokiego oddechu. Od pierwszej chwili jest nim zafascynowana, Nie tylko dlatego, że jest sławnym himalaistą, ale też dlatego, że pociąga ją fizycznie. Zresztą - z wzajemnością. Chemia między nimi jest wyczuwalna wyraźnie. Przy nim ona czuje się szczęśliwa i doceniona.

Wspólna wyprawa sprawia, że to przyciąganie staje się coraz silniejsze. Ona jednak wie, że nie może się zaangażować, bo Robert na to nie pozwoli. Odejście od niego oznacza wyjawienie sekretów Liwii, która mogą być dla niej zgubne. Robert zgadza się, ale nie z miłości. Lecz z chciwości. Dla niego pieniądze są ważniejsze niż bezpieczeństwo narzeczonej. A kiedy zaczyna dostrzegać, że między Liwią a Danielem rodzi się uczucie, pokazuje swoje prawdziwe oblicze — zazdrość, kontrolę, emocjonalny szantaż, a nawet przemoc.

Pani Ewelina Dobosz od dawna zajmuje u mnie mocne miejsce na liście autorek, po które sięgam bez wahania. Każda jej książka to emocjonalna petarda — historia, która potrafi poruszyć, zaskoczyć i zostawić po sobie długie echo. „Złapać oddech” nie jest wyjątkiem. Już sam prolog pokazuje, jak niebezpieczne potrafią być góry i jak wiele emocji kryje się w tej opowieści.

Autorka świetnie oddaje to, że Everest nie jest miejscem, gdzie można schować się przed własnymi demonami. Wręcz przeciwnie — tam wszystko wychodzi na powierzchnię. Tam nie da się udawać, nie da się uciec. Każdy niesie swój ciężar i prędzej czy później musi się z nim zmierzyć. Albo go zrzucić, albo się pod nim złamać.

„Złapać oddech” ukazało się w 2021 roku jako powieść "Droga na szczyt". wówczas wydało ją wydawnictwo Niegrzeczne Książki, ale scen erotycznych nie ma w niej za dużo. Fabuła skupia się bardziej na przygotowaniach do wyprawy, problemach bohaterów, rozwijającym się uczuciu, które musi pokonać wiele przeszkód. To świetnie napisana historia o walce o miłość, o wolności, wychodzeniu z toksycznych relacji i o tym, że czasem trzeba wspiąć się bardzo wysoko, żeby zobaczyć, jak nisko się żyło. To powieść, która rezonuje w duszy, sercu, pozostawia emocjonalne drgania. Autorka sugestywnie oddaje charakter Himalajów, jego piękno, ale też niebezpieczeństwo. Wyraźnie można poczuć wszelkie trudności związane ze wspinaczką, ale też pozwala wniknąć w umysły bohaterów.

To jedna z tych książek, w których szybko biegnąca akcja naznaczona nagłymi zwrotami, niespodziewanym przebiegiem wydarzeń, sprawia, że naprawdę trudno złapać oddech.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Amare

🏔 „ᴢᴌᴀᴘᴀć ᴏᴅᴅᴇᴄʜ” ᴇᴡᴇʟɪɴᴀ ᴅᴏʙᴏꜱᴢ 🏔

 Niektóre szczyty zdobywa się siłą mięśni, inne - siłą serca. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Złapać oddech” autorstwa Eweliny Dobosz do poprawione wydanie książki „Droga na szczyt” z 2021 roku.

💙 Główną bohaterką książki jest Liwia Sosnowska, młoda, zdeterminowana i świadoma swojej atrakcyjności kobieta, która bardzo pasjonuje się górami i zdobywaniem szczytów. Niestety jej życie tylko z pozoru wydaje się być idealne. Bowiem Liwia mierzy się z trudną przeszłością, napiętą relacją z siostrą, presją ze strony wymagającego narzeczonego oraz odpowiedzialnością za rozwój dużej firmy i zainteresowanie mediów. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się Daniel Terlecki, ceniony himalaista, który wraz z zespołem planuje wyprawę na Mount Everest. Dla niego jest to nie tylko wyzwanie sportowe, ale również próba zmierzenia się z własnymi przeżyciami i rozpoczęcia wszystkiego od nowa. Firma Liwii postanawia wesprzeć tę wyprawę finansowo, jednak ma pewien warunek, chce wziąć udział w wyprawie. Wspólna podróż staje się początkiem relacji, która rodzi wiele pytań: czy połączy ich coś więcej niż cel wyprawy? Czy Liwii uda się uwolnić ze szponów trudnej przeszłości? 💙

„Złapać oddech” to bardzo emocjonująca historia, która wywołuje w czytelniku przeróżną gammę emocji od strachu, po rumieńce wywołane na twarzy przez niektóre sceny. Fakt faktem – tę książkę czytało mi się naprawdę bardzo przyjemnie, bo choć pomimo kilku mankamentów naprawdę nie byłam w stanie się od niej oderwać. Autorka tak fajnie konstruuje tempo akcji, tak fajnie przedstawia czytelnikowi kolejne wydarzenia, że nie sposób jest oderwać się od tej powieści. Bardzo chciałam wiedzieć, co wydarzy się dalej, czy główni bohaterowie będą cieszyć się szczęśliwym zakończeniem. W pewnym momencie klimat książki się zmienia. Staje się bardziej mroczny i smutny, bowiem bohaterowie muszą zmierzyć się z naprawdę nieprzewidzianymi sytuacjami.

„Złapać oddech” to historia o dążeniu do realizacji marzeń oraz o konfrontacji z trudną przeszłością, która wciąż odciska piętno na teraźniejszości. To opowieść o doświadczeniach tak bolesnych, że bohaterom ciężko sobie z nimi poradzić i przemilczeć pewne sprawy, choć w rzeczywistości nieustannie wpływają one na ich decyzje i relacje.

Ta historia wywołała we mnie wiele cudownych emocji. Relacja pomiędzy Liwia, a Danielem była do bólu szczera i prawdziwa, dlatego tak bardzo mi się spodobała. Nie ma w niej sztuczności, ani przesadnej słodkości. Jest naprawdę dobra, dlatego jeśli macie ochotę na naprawdę dobry romans, to sięgnijcie po tę książkę! 💙

„Złapać oddech” to książka, którą się przeżywa całą sobą. Nie mogłam się oderwać od tej historii. Rozdział za rozdziałem mi umykał i wiedziałam, że nie zasnę dopóki nie poznam zakończenia. A gdy już skończyłam to nie mogłam zasnąć, ponieważ emocje nagromadzone we mnie przez książkę spowodowały burzę uczuć.

Ale to była dobra książka! Ewelina Dobosz stworzyła historię, która trafia prosto w serce, daje do myślenia i zostaje z czytelnikiem na długo. Po zakończeniu zostałam z ogromną tęsknotą za bohaterami i ich historią. Razem z nimi przeżywałam każdą rozterkę, chwilę zwątpienia i każdy trudny wybór.

Relacja Liwii i Daniela została przedstawiona w niezwykle emocjonalny sposób, pełna napięcia, niedopowiedzeń, ale też czułości i wzajemnego wsparcia.

Oboje są poranieni przez przeszłość i noszą ogromny bagaż doświadczeń. Między nimi od początku wyczuwalne jest silne przyciąganie, jednak każde z nich boi się dopuścić drugą osobę bliżej.

To moja pierwsza książka o takiej tematyce i byłam zachwycona tym, jak autorka oddaje atmosferę himalaizmu oraz przygotowania do zdobycia Mount Everestu. Wszystko zostało opisane w niezwykle realistyczny sposób - strach, wysiłek i determinacja bohaterów sprawiały, że momentami czułam się, jakbym sama znajdowała się razem z nimi wysoko w górach.

„Złapać oddech” wzbudza ogrom emocji. Był śmiech, złość, łzy i momenty, kiedy dosłownie wstrzymywałam oddech. To historia jednocześnie otulająca, romantyczna i bardzo poruszająca. Ewelina Dobosz porusza również trudne tematy, takie jak przemoc psychiczna i fizyczna, toksyczny związek, zaborczość czy poświęcenie dla bliskich. Kiedy Liwia pozwalała sobą pomiatać, miałam ochotę krzyczeć, a gdy dla dobra Daniela z niego zrezygnowała - pękło mi serce!

Dodatkowo książka została napisana lekkim piórem i bardzo przystępnym językiem, dzięki czemu czyta się ją błyskawicznie, ale za to z ogromną przyjemnością. Nie brakuje w niej również namiętności i pikanterii, które idealnie dopełniają całość, ale przede wszystkim jest to opowieść o walce o siebie, marzenia i miłości, która pojawia się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy.

Jeśli ktoś jeszcze nie zna powieści „Złapać oddech”, to zdecydowanie powinien to zmienić. Ja swój błąd już naprawiłam i wiem, że w najbliższym czasie sięgnę po kolejne powieści autorki. Z całego serca polecam.

Nie ma lepszego miejsca do zatrzymania się i złapania oddechu jak góry. To właśnie tam czas przestaje płynąć, a życie dnia codziennego schodzi na drugi plan. Miłość do gór może obezwładnić, pochłonąć, ale również zmienić człowieka i właśnie o takiej miłości jest najnowsza książka Eweliny Dobosz “Złapać oddech”.

Liwia ma wszystko, o czym może marzyć kobieta. Piękna, mądra, niezależna, wspólnie z narzeczonym prowadzi firmę. Jednak na pozór szczęśliwy związek pełen jest rutyny i dążenia do władzy, a sama Liwia niesie na swoich barkach ogromne brzemię przeszłości, które za bardzo wpływa na jej teraźniejszość i przyszłość. Kiedy w jej firmie pojawiają się znani alpiniści z prośbą o sfinansowanie wyprawy górskiej, Liwia widzi w tym szansę na realizację kolejnego celu, natomiast jej narzeczony jedynie zarobek.

Daniel dla gór poświęcił wszystko, co miał. Dla nich żył i kochał je całym sercem, choć wiedział, że kiedyś za tę miłość może zapłacić największą stawkę. Kiedy nastał dzień spłaty, jej zwrot sięgnął po miłość jego życia. Po traumatycznej wyprawie kolejne wyprawy odeszły w cień. Jednak ostatnia góra po cichu upomniała się o uwagę. Warunkiem było zdobycie sponsora. Zarówno Daniel, jak i Liwia nie podejrzewali, że ich pasja tak bardzo ich do siebie zbliży, a Everest tak bardzo odmieni ich życie.

Najnowsza książka Eweliny Dobosz jest uaktualnioną wersją książki wydanej w 2021 roku pt. “Droga na szczyt”. I choć nie jestem, jak nieraz wspominałam, zwolenniczką zmiany tytułów, to wiem, że czasami jest to konieczne. Nie mogę niestety Wam powiedzieć, na czym polega ów korekta, gdyż nie miałam przyjemności poznać tej historii wcześniej. Jednak bez względu na to, książka ta ma w sobie wszystko to, co uwielbiam w twórczości autorki, czyli pasje, napięcie i emocje.

Główni bohaterowie mierzą się z bólem po stracie najbliższych osób, z wyborami między tym, co jest dla nich najważniejsze a tym, co powinni oraz z uczuciem, które jest tak obezwładniające, że wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Niestety nie każdą walkę idzie wygrać i niektóre z tych przedstawionych w książce są skazane na przegraną.

Wykorzystana przez autorkę sceneria gór i przedstawione czytelnikowi najważniejsze elementy wyprawy, nie tylko pobudzały wyobraźnię, ale również uświadomiły, z jak wielkim zagrożeniem musieli zmierzyć się bohaterowie. Napięcie, jakie towarzyszyło mi podczas lektury, powodowało, że nie potrafiłam zostawić jej na “później”. Musiałam od razu ją przeczytać i tak też uczyniłam, czytając ją w moment.

Nie da się ukryć, że Ewelina Dobosz jest mistrzem w budowaniu napięcia. W każdej z jej powieści to zakończenie jest najbardziej emocjonujące, bo to tutaj rozwiązują się najważniejsze wątki, których czytelnik nie jest w stanie przewidzieć do samego końca. Zaskoczenie i niedowierzanie to uczucia, które zawsze towarzyszą mi podczas spotkania z twórczością autorki i tak było również tym razem. Więc nie mogłabym inaczej postąpić, jak tylko gorąco polecić odświeżoną i poprawioną wersję historii, którą niektórzy z Was już znają, a ja… Jestem na tyle ciekawa różnić, że sięgnę po poprzednie wydanie…

Tymczasem „Złapcie oddech”, jeśli macie ochotę na dobrą, wysokogórską historię i zdobądźcie Everest wraz z Eweliną Dobosz i jej bohaterami. Gorąco polecam!

Papierowy Bluszcz

"Złapać oddech" to nie jest nowa historia, to wznowienie świetnej powieści "Droga na szczyt".

Nie jestem fanką erotyków i mimo że pierwsze wydanie niespodziewanie bardzo mi się podobało, to ogromnie cieszę się, że w nowej odsłonie warstwa erotyczna została złagodzona. Teraz całość nabrała równowagi i stała się górskim romansem, gdzie relacje między bohaterami stoją niemal na równi z tematyką górskiej wyprawy. Autorka cudownie to ukazała. Oczywiście nie obawiacie się, to nie jest przewodnik o himalaizmie. To malowana górskim pejzażem i trudami wyprawy historia dwojga ludzi, których boleśnie doświadczył los. Wspólna wędrówka na najwyższy szczyt ziemi stała się dla głównych bohaterów również najważniejszą przeprawą przez życie. Oboje musieli zmierzyć się z przeszłością i w pewien sposób się z nią rozliczyć. Przede wszystkim musieli zrobić krok do przodu zostawiając bagaż trudnych doświadczeń z tyłu, rozpoczynając zapełnianie nowego, na własnych zasadach. Oczywiście przeszłość usilnie dawała o sobie znać, burząc to co jeszcze chwiejne w posadach. Czy udało im się dotrzeć na szczyt i złapać upragniony oddech?