Zła mamusia

„Zła mamusia” to książka, która momentami mroziła mi krew w żyłach. Tina Baker stworzyła niezwykle niepokojący thriller, który stanowi największy koszmar każdego rodzica..

Sara, to kobieta, która ma wszystko, oprócz własnego dziecka. Jej myśli są tak mocno nakierowanie na chęć posiadania dziecka, że gdy tylko zauważa w sklepie małą dziewczynkę, nie pilnowaną przez nikogo, bowiem jej matka bardziej zainteresowana jest rozmowa telefoniczną niż córką, postanawia zabrać ją ze sobą do domu. Chce stworzyć z nią rodzinę i być dla niej tak dobrą matką, jakiej nigdy to dziecko nie miało! Jednakże dziewczynka nie jest przekonana co do nieznajomej kobiety, co niezwykle irytuje Sarę… Z kolei Kim - matka porwanego dziecka, zostaje nazwana wyrodną matką, a oszczerstwa rzucane pod jej adresem i zaginięcie córki, wyzwalają w jej głowie traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa… Rozpoczynają się poszukiwania 5 latki, jednakże większość tropów prowadzi donikąd… Czy ta historia zakończy się happy endem?

„Chciała mieć dziecko… więc je sobie wzięła” - czytając ten napis na okładce nie spodziewałam się, ze ta książka wywoła we mnie tak wiele emocji. Z jednej strony czytając rozdziały pisane o Sarze dostawałam wręcz palpitacji serca. Ależ ja miałam ochotę ją udusić! Do tej pory nie mogę zrozumieć, jak można mieć tak nie po kolei w głowie, żeby zabrać komuś dziecko. Sama jako matka, jestem przewrażliwiona nieco na punkcie swoich dzieci, ale takiej sytuacji to sobie nie wyobrażam. Dlatego też, za każdym razy jak czytałam jak Sara jest zmęczona zajmowaniem się dzieckiem, to aż pod nosem mówiłam - dobrze Ci tak! Z kolei postać Kim wywoływała we mnie mieszane uczucia, bo choć z początku aż mi się serce krajało na jej stratę, tak im więcej się o niej dowiadywałam, to tak naprawdę nie wiedziałam, która z nich jest gorsza… Ale to tylko świadczy o tym, jak autorka genialnie stworzyła portrety psychologiczne własnych postaci! Przemiana jaka następowała i w jednej i drugiej była przerażająca i przerażająco dobrze przedstawiona! Ta książka wywoływała mnie mnie niepokój, zastanawiałam się do czego jeszcze posunie się Sara, żeby postawić na swoim. Jednocześnie momenty, w których bohaterki wracały myślami do wydarzeń z przeszłości, były naprawdę szokujące, przez co tak naprawdę do końca nie wiedziałam, czego mogę spodziewać się po ich zachowaniu. Wow! To było naprawdę piorunujące 450 stron! Nie ma tu za wiele akcji, ewidentnie pierwsze skrzypce grają tu portrety psychologiczne bohaterek, co wyszło wprost fenomenalnie! A zakończenie pozostawiło mnie w osłupieniu na dobre parę minut. Nie spodziewałam się czegoś takiego i naprawdę chciałabym zobaczyć ekranizację tej historii na wielkim ekranie! Tak w ogóle czytając podziękowania zawarte na końcu książki, zostałam naprawdę mocno zaskoczona, bowiem to pierwsza powieść autorki. Nie mogę doczekać się kolejnych. „Złą mamusię” polecam Wam ogromnie!

„Zła mamusia” to brytyjski thriller psychologiczny, debiut literacki Tiny Baker, który zaskoczył mnie tym, jak dobry się okazał! Jest to historia porwania 5letniej dziewczynki – przedstawiona z punktu widzenia tytułowej Mamusi, czyli porywaczki oraz prawdziwej matki dziewczynki. Od czasu do czasu pojawiają się też innego głosy – media, postaci drugoplanowe i sama porwana, jednak to kreacje tych dwóch kobiet są tu kluczowe. Tak różne od siebie, co widać już w warstwie językowej, a jednak gdzieś tam połączone pewnymi dawnymi przeżyciami. Czytelnik obserwuje jak obydwie sobie radzą – jedna spełniając marzenie o własnej córce w mocno pokręcony sposób, druga pogłębiająca się w rozpaczy, tęsknocie za swoim dzieckiem. Ich emocje oddane są z dokładnością i zrozumieniem – czujemy dokładnie to co one, ich emocje wręcz wylewają się z kart powieści. Świetne przedstawienie ich przemiany, ich sposobu myślenia i tego, co dzieje się w ich psychice! Książka to thriller, więc i jest zagadka, która trzyma nas przy lekturze, wywołując to lekkie, przyjemne napięcie, przez które nie chce się jej odkładać. Całość czyta się naprawdę dobrze, a ilość i głębia tematów jakie porusza (nie tylko dotyczące potrzeby posiadania potomstwa) jest naprawdę zaskakująca. Jestem pod wrażeniem, naprawdę nie spodziewałam się aż tak dobrej lektury! Polecam wszystkim, którzy choć trochę lubią thrillery domestic noir!

Ciężko zrozumieć co tak naprawdę czuje matka, gdy jej dziecko nagle znika. Mi ciężko sobie to nawet wyobrazić, bo sama myśl o czymś takim mnie przeraża i sprawia, że czuję się okropnie. Gdyby mnie coś tak potwornego spotkało chyba bym oszalała. Autorka w swym debiucie poruszyła ten temat i spowodowała u mnie wielkie poruszenie.

Kim to matka dwójki dzieci, która nosi pod sercem kolejnego potomka. Niestety telefon jest dla niej ważniejszy i podczas zakupów nie zwraca na nie kompletnie uwagi. Widząc to Sara, piękna i bogata kobieta, uprowadza starszą Tonye. Zawsze marzyła o córce, której sama nie mogła mieć, więc ma nadzieję, że ta stanie się jej upragnioną Izzi.

Jednak nie wszystko układa się po jej myśli. Dziewczynka jest krnąbrna i zdecydowanie odmawia bycia idealną córeczką. Za to jej prawdziwa matka przeżywa prawdziwe piekło na ziemi. Ludzie zamiast współczuć Kim, uznają ją za wyrodną matkę, której powinno odebrać się pozostałą dwójkę. Hejt wywołuje u niej napływ negatywnych wspomnień z dzieciństwa i prowadzi do dziwnego zachowania.

Dlaczego Sara próbuje zrobić z porwanego dziecka idealną córkę? Co łączy ją z matką dziewczynki? Co przeżyły obie kobiety ujął wpłynęło to na ich psychikę?

Muszę przyznać, że ta powieść wywołała u mnie tyle napięcia i negatywnych emocji, a wrażenia były przeze mnie odczuwalne jeszcze długi czas po zakończeniu czytania.

Mimo krótkim rozdziałom tę lekturę nie pochłaniałam szybko. Powoli wdrażałam się w styl autorki i przyswajałam zaczytywane informacje. Thriller nieraz szokował mnie i wzbudzał lęk. Ogromnie przejmowałam się losem dziewczynki, było mi ciężko na sercu , gdy czytałam rozdziały, które były przedstawione z jej perspektywy oraz jej dwóch matek. Ten zabieg pisarki dał mi lepszą możliwość w odbiorze odczuć tych trzech kobiet.

Oczywiście poznając do końca tę intrygującą historię zrozumiałam co kierowało Sarą, że postępowała w taki a nie inny sposób. To samo tyczy się Kim. Niby inne środowisko, warunki materialne, ale wychowanie jakie obie wyniosły z domu, pozostawiło u nich trwały ślad. Pani Baker uświadamia nam jak ważne są najmłodsze lata przeżyte w rodzinnym domu.

To właśnie wtedy kształtuje się świadomość i psychika dzieci. Wszystkie zachowania, wartości jakie cenimy oraz to jak postępujemy uczą nas rodzice. Jeżeli najbliżsi błędnie postępują ze swoim potomkiem mogą spowodować, że dojdzie do skrzywienia psychicznego lub innych poważnych niepożądanych zmian. Pamiętajmy, że umysł dziecka jest chłonny jak gąbka, a wszelakie krzywdy doprowadzają do nieprzewidywalnych zachowań.

Jeżeli lubicie ten gatunek i jego ciężki klimat, który momentami potrafi aż dusić, to zachęcam do sięgnięcia po powieść. Przy tej pozycji nie będziecie się nudzić i da wam ona dużo do myślenia. Przeczytajcie i sami wyróbcie sobie zdanie o „Złej mamusi”. Ja nie polubiłam żadnej z kobiet mimo ogromnego współczucia, które czułam. Polecam.

"Zła mamusia" to thriller psychologiczny, który zostaje w głowie na długo. Odkąd zostałam mamą tematy dzieci poruszają mnie milion razy bardziej. Nawet nie chcę myśleć o tym, jak czują się rodzice porwanych dzieci i jaki koszmar przechodzą, prawię wychodząc z własnej skóry martwiąc się o swoją małą istotę.

Kiedy bogata i piękna Sara ma wszystko oprócz dziecka jej świat kręci się wokół pragnienia posiadania maleństwa. Zaczyna zachowywać się obsesyjnie. Więc wtedy gdy widzi Kim, której bardzo daleko do ideału matki w sklepie, robiąc zakupy ze swoimi dziećmi porywa Tonye. Miała być jej ukochaną córeczką, ale Tonya wcale nie chce grać w jej grę zwaną idealnym życiem.

Kim, jak i Sara mają podłe dzieciństwo. To wszystko zapewne odciska piętno na ich życiu. Książka ma świetny podział na wszystkich bohaterów, a te wątki są szczegółowe i krótkie, zatem nie nudzą.

Polecam "Zła mamusia" wszystkim wielbicielom thrillerów psychologicznych 👌

" Zła mamusia" opowiada o wychowanej po katolicku samotnej kobiecie z poskręcanymi jajnikami. Ona chyba ma też coś z głową. Robi wszystko, by być szczęśliwą i .... normalną. To o nie jest ta historia. O małej Tonyi i jej mamie Kim też. Książka jest bardzo dobra. Fakt, przewidywalna, ale niesie bardzo duży ładunek emocjonalny. Jedna kobieta kradnie dziecko drugiej przez co cierpią obie jeszcze bardziej. Jest o obwinianiu się, o karze boskiej i przebłaganiu boga ofiarą, jest też czystość i występek przeciw niej, ale jest też życiowa nieuwaga i olbrzymia za nią kara. Opisane życie dwóch kobiet, tak różne od siebie a tak podobne. Życie według przykazań w cieniu przemocy seksualnej, poniżenia i zimnej matki. Nikt wychowany w takich warunkach nie może być zdrowy. Przemoc i pozbawienie miłości niszczy psychikę. Obie kobiety różni kondycja finansowa i wykształcenie, poza tym są do siebie podobne. W Kim jest więcej miłości choć cierpliwości zdecydowanie jej brakuje. Sara jako perfekcjonistka we wszystkim nie akceptuje zachowania nowej córki, która miała być księżniczką a jest wrednym bachorem.... Historię na dwie kobiety i jedno, porwane dziecko oraz opinię publiczną polecam nienachalnie.

Jestem naprawdę zaskoczona, że w tak nie pozornej książce znalazłam cały ogrom wskazówek i rad, do których warto i nieraz trzeba się stosować. Pierwszą z nich jaka mi się nasunęła podczas czytania, to nie dbanie o siebie w ciąży. Matki zapominają, że nosząc w sobie życie i za nie są odpowiedzialne. Kim z pewnością nie jest matką idealną. Jest zmęczona życiem, dzieci mają innych ojców, a na dodatek niedługo będzie rodzić. Jest wiele spraw, które ją denerwują, choćby i nawet obecny partner i jego karcący wzrok na każdą rzecz, którą by nie zrobiła. Choć czasami miło się wypowiada o dzieciach, to jednak nie zdaje sobie sprawy, że nic, co dobre, nie musi trwać wiecznie. Córeczka Kim ma pięć lat i początkowo wygląda na przesłodką. Z drugiej perspektywy znamy myśli, marzenia i przeszłość obcej kobiety, która z braku własnych pociech zapragnęła mieć własne. Najlepiej od razu. Kiedy więc widzi jak kobieta w ciąży lekceważy swoje potomstwo, nie zastanawia się dwa razy, tylko instynktownie porywa pięciolatkę. I tutaj chciałam zauważyć, że media często podają nam wiadomości na podstawie tego, co najlepiej się sprzeda. Zamiast jej pomóc, oczerniają jej zachowanie, robią zdjęcia z ukrycia, by ukazać jak okropną jest matką i tylko czekają na każde potknięcie, by je opisać, zwiększyć do rangi skandalu i podsycać każdego dnia, by obroty rosły. Każą płakać na żądanie, bo tak wypada. Każą odpowiednio się ubrać, bo będzie się bardziej wiarygodnym. Każą opowiadać historie życia, niczym z najlepszego filmu, bo podobno widzowie lubią się wzruszać. Tylko że to wszystko męczy Kim. On wie, że jest nieidealna, ale nie chce takiej nagonki. Choć nie zawsze jest w pełni uczuć do zaginionego dziecka, to jednak chce by się znalazła. W głowie przelatują jej różne scenariusze, nawet życzy śmierci dziecku, jeśli ktoś je katuje i wciąż sprawia ból. Tych opisów uczuć jest dużo i co kolejne to różne. Bardzo często będziemy mieli o niej inne zdanie, ilekroć nadejdzie jej kolej wypowiadania się. Pewnie jesteście ciekawi jak wygląda porwana matka i jej nowe dziecko? Z pewnością nie tak wyobrażała sobie posiadanie dziecka. Im dłużej z nią przebywa, tym bardziej jej priorytety się zmieniają. Wszystko przez to, że porwana nie jest zwykłą pięciolatką...

Pozwólcie, że w tym miejscu urwę. Wiem jak ważne jest czytanie książki, kiedy nie do końca zna się jej losy. Nadmienię tylko, że faktycznie obie ,,matki" nie mają łatwo. Każda z nich podobnie widziała macieżyństwo i każdą spotyka niespodzianka. Autorka pokazała w jak zakłamanym można żyć świecie i co dla kogo się liczy. Jakikolwiek wątek jest tutaj rozpoczęty, to czytamy go z zapartym tchem. Im dalej, tym nowych faktów pojawia się więcej i one zmieniają nasz punkt widzenia. Niestety dzieci często biorą przykład z rodziców czy opiekunów i papugują najczęściej te złe rzeczy. Poruszony też został motyw adopcji i klimatyzacji takiego dziecka w nowej rodzinie. Autorka podkreśliła, że najchętniej wydajemy osądy na temat osób, których w ogóle nie znamy. Plotki lubią zaczynać się od suchych faktów z czego każdy czuje się zmobilizowany do tego, by coś od siebie dodać. Końcowa forma takiej informacji często zupełnie odbiega od jej początku, żeby nie powiedzieć prawdy, gdyż w niej nie zawsze ją znajdziecie. Uwielbiam czytać książki tej pisarki, gdyż ona opisując wymyślonych bohaterów, dodaje do tego prawdziwe wydarzenia bądź sytuacje, które kiedyś miały miejsce. Jej książki należy czytać pomiędzy wierszami, choć nieraz trudno coś wychwycić tak bardzo te wydarzenia nas pochłaniają. Książkę mamy opisaną z punktu widzenia różnych postaci i to dzięki temu widzimy dany problem osoby, rzeczy, które się o niej mówi i jak reagują na to inni. Mamy średnią wielkość druku, z ładnymi odstępami, więc szybko się ją pochłania. Już w trakcie czytania osoby, które mają dzieci, zaczną inaczej do nich podchodzić. Rozwinięcie tematu pozostawię tym, którzy ją przeczytają. Mi ogromnie się podobała!

Chciała mieć dziecko...

Więc je sobie wzięła.

𝓣𝓲𝓷𝓪 𝓑𝓪𝓴𝓮𝓻

𝓩𝓵𝓪 𝓶𝓪𝓶𝓾𝓼𝓲𝓪

Sara ma wszystko: klasę, styl, urodę, piękny dom, spadek, dzięki któremu nie musi pracować. Brakuje jej tylko jednego: dziecka, o którym marzy od dawna i o które stoczyła bój, włączając w to in vitro. Gdy w sklepie widzi dosyć niechlujną (w jej mniemaniu) kobietę z gromadką dzieci i w zaawansowanej ciąży, porywa jedno z nich: 5-letnią dziewczynkę. Coś co miało być spełnieniem marzeń okazuje się być koszmarem. Tonya jest ciężkim dzieckiem, którego wychowanie to nie tylko strojenie w śliczne, koronkowe sukienki, ale też ból, krzyk, bunt i nieposłuszeństwo. Kobieta zamiast stopniowo przekonywać do siebie dziewczynkę, odpycha ją od siebie.

Tymczasem jej biologiczna matka przeżywa koszmar - zostaje przez społeczeństwo nazwana gównianą mamą, cała wina porwania dziecka spada na nią. Kobieta nie radzi sobie psychicznie, a po porodzie jest już tylko gorzej.

Choć obie kobiety zdaje się dzielić cały wszechświat, okazuje się, że łączy je więcej niż by się spodziewały - traumatyczne dzieciństwo, które odcisnęło piętno na ich psychikach.

W tym oku cyklonu znajduje się niewinna, 5-letnia dziewczynka, która pragnie tylko jedynego: uwolnić się od złej mamusi i wrócić do domu. Czy jej się uda?

✨

450-stronnicowa powieść, którą połknęłam w jeden dzień. Pisana z perspektywy obu kobiet, dzięki czemu czytelnik może wczuć się w ich emocje. A jest ich dużo! Początkowo nie potrafiłam polubić żadnej z nich, choć starałam się zrozumieć ich postępowanie jako kobieta i - przede wszystkim - matka. Jedna bardzo mocno pragnie dziecka, druga odtrąca swoje tuż po porodzie. Niesamowita gama uczuć i przeżyć doprowadza je na skraj tragedii - może zginąć dwoje dzieci...

Krótkie rozdziały sprawiają, że przez książkę się płynie.

Świetnie nakreślone portrety psychologiczne obu kobiet, dowodzą tego, że nic nie jest czarne albo białe, że ludzka psychika posiada też odcienie szarości i nie zawsze to, co na pozór piękne, szlachetne i bogate jest lepsze, bo pozory mylą, a cienie skrywają się w piwnicy (i nie tylko one). Znakomity thriller psychologiczny, od którego nie sposób się oderwać!

Do książki podchodziłam sceptycznie. Nie jest to gatunek, który lubię. Dodatkowo książka jest dość ciężką w czytaniu. Historia jednak dość ciekawa i napisana w ciekawej perspektywie.

Sara to młoda kobieta, która pozornie ma wszystko. Do szczęścia brakuje jej tylko wymarzonej córki. Kiedy widzi Kim w zaawansowanej ciąży, która nie zwraca uwagi na swoją córeczkę, postanowi sobie ją przywłaszczyć. Tylko że Tonya nie będzie taka jak to sobie założyła Sara. Co stanie się z dziewczynką?

Kim to dość specyficzna osoba, która nie jest lubiana. Po porwaniu córki zamiast współczuć jej ludzie nazywają ja "wyrodną matką". Czy Kim jest zła? Co sprawiło, że jest taka, jaka jest?

Muszę przyznać, że książka mnie zaskoczyła. Lubie czytać thrillery psychologiczne przynajmniej od czasu do czasu. Autorka stworzyła całkiem ciekawą fabułę, całość toczy się wolno i ma wielowątkowy wymiar. Rozdziały są krótkie. Książka nie jest da osób, które lubią lekkie i przyjemnie historie, nie jest też dla tych, co unikają mocniejszych. Czytając nie raz miałam dylemat czy odłożyć książkę i odpocząć, czy czytać dalej. Jest mocna, silnie działająca na emocje.

Fabuła dość ciekawa, ale rozdziały bardzo krótkie, nawet zbyt krótkie, przez co miałam wrażenie, że cała historia jest dość pobieżnie opisana. Brakowało mi trochę rozwinięcia. Zabrakło warckiej akcji, jest bardziej monotonna i niestety może znudzić. Obie główne bohaterki pozornie są różne. Pozornie bo obie łączy trudne dzieciństwo. W tym wszystkim jest Tonya. Lektura "Zła mamusia " nie należy do łatwych. Nie jest też historia, która jakoś specjalnie mnie zauroczyła. Czy polecam? I tak i nie. Nie jest to książka, po którą sięgnę po raz drugi. Nie jest też zła, by po nią nie sięgnąć. Decyzje czy po nią sięgnąć zostawiam każdym z osobna.

Ta książka zaintrygowała mnie już od pierwszej chwili, kiedy tylko zobaczyłam zapowiedź. Od pierwszych stron ta powieść wciąga bez reszty. Czytałam ją w ogromnym napięciu i ze ściśniętym gardłem, a momentami miałam gęsią skórkę. Myśli kłębiły się w mojej głowie przez cały czas. Krótkie rozdziały sprawiły, iż książkę ciężko było odłożyć na chwilę. Moim zdaniem autorka świetnie pokazała portrety psychologiczne bohaterek, a to iż książka napisana jest z perspektywy każdej z nich dodatkowo nadała smaczku i wzmogła emocje, które odczuwałam podczas czytania. Tę książkę pochłonęłam w dwa dni. Jak musiałam ją odłożyć na chwilę, to ciągle wracałam do niej myślami i zastanawiałam w jakim kierunku ta historia się potoczy. Myślę, iż każda matka, która zdecyduje się na przeczytanie tej powieści będzie bardziej emocjonalnie ją odbierać. Ogromnym zaskoczeniem dla mnie był fakt, iż to debiut autorki i według mnie był to bardzo udany debiut. Polecam Wam, bo obok tej książki nie można przejść obojętnie.

Po tę powieść sięgnałem, bo zaciekawiła mnie swoim tytułem oraz wymownym napisem na okładce. Nie żałowałem tej decyzji ani przez chwilę! To wciągający thriller psychologiczny, który ukazuje jak daleko niektórzy mogą posunąć się aby spełnić swoje największe marzenie. Żadna z głównych bohaterek nie wzbudziła mojej sympatii jednak nie byłem w stanie oderwać się od historii ich przeplatających się losów. Chwilami trudno było mi określić, kto właściwie jest tym czarnym charakterem, co uważam za dodatkową zaletę. Polecam!

Odwróciła wzrok na chwilkę, puściła jej małą rączke by kupić prezenty... minęły sekundy a jej mała córeczka zniknęła. Nie była idealną matką, nie wychowywała dzieci w trendzie Montessori, nie serwowała im humusu czy jaglanych pulpecikow. Ale kochała, szczerą, bezintersowaną miłością. Bez swojej córeczki nie była sobą. Wraz z nią straciła część siebie. I jeszcze te wyrzuty sumienia...

Natomiast Sara jest piękna i bogata. Ma wszytsko, prócz upragnionego dziecka. Zauważa małą w sklepie i postanawia, że właśnie ona będzie jej ukochaną córeczką.

Rzeczywistość jednak ja przerasta, bo dziewczynka nie jest taka jaka powinna być.

Jestem w stanie wyobrazić sobie ból pragnienia, determinację i żal kobiety, która z jakiś względów nie może mieć dziecka. Silny instynkt macierzyński potrafi namieszać w głowie. W tym przypadku bardzo skrajnie. Obsesja posuwa kobietę do uprowadzenia niewinnego, wystarszonego maleństwa.

Z dużym niepokojem czytałam tą historię. Tak się w nią zaangażowałam, że myślałam tylko o tym, by dziewczynka była bezpieczna i wróciła do swojej mamy, która ją bardzo kocha.

W domu może nie być dużo pieniędzy, wyszukanych zabawek czy zagranicznych wycieczek. Wiadomo że jako rodzice chcemy dać swoim pociechom to co najlepsze. Jeśli jednak dziecko czuje się kochane, szczęśliwe i szanowane, jeśli dajemy dziecku czas, uwagę i budowanie wspólnych wspomnień, jesteśmy wielkimi szczęściarzami - my jako rodzice i nasze małe robaczki.

Insta. P[Adres usunięty]

Gdy z wydawnictwa Filia dostałam propozycje zrecenzowania książki o której praktycznie nic nie wiem to podjęłam wyzwanie. Tą powieścią okazała się "Zła mamusia" Tiny Baker. Byłam mocno zaintrygowana tą książką. To moje pierwsze spotkanie z autorką.

Sara nie może mieć dzieci. A to jest wszystko czego tak naprawdę pragnie. Mimo, że jest dość majętna oraz ma niby wszystko co kobieta mogłaby pragnąć brakuje jej do pełni szczęścia córeczki. Gdy widzi w sklepie Kim w zaawansowanej ciąży, skupioną na swoim telefonie, kompletnie ignorujaca swoje dzieci dochodzi do jej głowy impuls by coś z tym zrobić. Z premedytacją porywa Tonye, córeczkę Kim w myśl że postępuje dobrze, bo na pewno będzie dla niej lepszą mamą. Jednak nic nie jest takie łatwe, a Tonya nie do końca jest taką córką jaką wymarzyła sobie Sara..

Jak dla mnie książka była zbyt chaotyczna. Poznajemy fabułę z perspektywy Kim, Sary a czasami nawet i Tonyi. I to akurat bardzo mi się podobało. Oczywiście rozpacz matki po stracie dziecka jest ogromna i Kim radzi sobie jak umie. I mimo, że ma wsparcie nie do końca je przyjmuje, co sprawia że chwilami staje się niepoczytalna. Sara natomiast nigdy nie powinna posiadać dzieci.. Opisy tego jak traktowała Tonye ścinały krew w żyłach. A książki opisujące krzywdę dzieci działają na mnie podwójnie. Mimo to, ten chaos trochę zakłócał mi odbiór. Nie do końca czasami mogłam się połapać o co w tym wszystkim chodzi. Dość mocno mi to przeszkadzało. Mimo to książka działa na wyobraźnię, a zakończenie troszkę przeraża, że historia mogłaby się powtórzyć.

Gdy z wydawnictwa Filia dostałam propozycje zrecenzowania książki o której praktycznie nic nie wiem to podjęłam wyzwanie. Tą powieścią okazała się "Zła mamusia" Tiny Baker. Byłam mocno zaintrygowana tą książką. To moje pierwsze spotkanie z autorką.

Sara nie może mieć dzieci. A to jest wszystko czego tak naprawdę pragnie. Mimo, że jest dość majętna oraz ma niby wszystko co kobieta mogłaby pragnąć brakuje jej do pełni szczęścia córeczki. Gdy widzi w sklepie Kim w zaawansowanej ciąży, skupioną na swoim telefonie, kompletnie ignorujaca swoje dzieci dochodzi do jej głowy impuls by coś z tym zrobić. Z premedytacją porywa Tonye, córeczkę Kim w myśl że postępuje dobrze, bo na pewno będzie dla niej lepszą mamą. Jednak nic nie jest takie łatwe, a Tonya nie do końca jest taką córką jaką wymarzyła sobie Sara..

Jak dla mnie książka była zbyt chaotyczna. Poznajemy fabułę z perspektywy Kim, Sary a czasami nawet i Tonyi. I to akurat bardzo mi się podobało. Oczywiście rozpacz matki po stracie dziecka jest ogromna i Kim radzi sobie jak umie. I mimo, że ma wsparcie nie do końca je przyjmuje, co sprawia że chwilami staje się niepoczytalna. Sara natomiast nigdy nie powinna posiadać dzieci.. Opisy tego jak traktowała Tonye ścinały krew w żyłach. A książki opisujące krzywdę dzieci działają na mnie podwójnie. Mimo to, ten chaos trochę zakłócał mi odbiór. Nie do końca czasami mogłam się połapać o co w tym wszystkim chodzi. Dość mocno mi to przeszkadzało. Mimo to książka działa na wyobraźnię, a zakończenie troszkę przeraża, że historia mogłaby się powtórzyć.

Ta książka to historia przede wszystkim o pozorach. I o macierzyństwie. I traumie z dzieciństwa...

Generalnie pod względem psychologicznym sporo się tutaj dzieje.

Poznajemy tutaj dobrze dwie główne bohaterki. Kim - nieco nieokrzesaną, matkę trójki dzieci, z trudną przeszłością. I Sarę - elegancką, dobrze sytuowaną kobietę, która bardzo pragnie zostać matką. Pragnienie Sary powoduje, że pewnego dnia po prostu "bierze sobie" córkę Kim.

W całą sytuację, związaną z poszukiwaniem dziecka, zaczynają mieszać się media, wyciągając traumatyczną przeszłość. Bardzo poruszająca jest również sytuacja porwanej dziewczynki, która trafia do eleganckiego domu...z przerażającym, skrywanym obliczem.

Podsumowując, książka ta to thriller psychologiczny, wykreowany z naciskiem na psychologiczną warstwę fabuły. Trochę zabrakło mi tutaj samej akcji i nieco napięcia. Jednak uzupełnione to zostało przez charakterystycznych bohaterów, którzy odkrywają drugie oblicza.

Autor: Tina Baker

Tytuł: Zła mamusia

Wydawnictwo: Filia

Była to książka, którą w ciemno wzięłam od wydawnictwa, kiedy dostałam propozycję.

Pomysł na nią był świetny, dlatego byłam ciekawa jak zostanie rozegrana.

Zaczęła się ona bardzo tajemniczo, a zarazem emocjonalnie. To co się później działo z małą bohaterką sprawiło, że nie mogłam tego znieść.

Zastanawiałam się co Sara chciała wskórać takim zachowaniem. Jedyne, co robiła, to bardzo mnie irytowała. Nie mogłam pojąć, dlaczego tak zrobiła.

Sara traktowała dziewczynkę w nieciekawy sposób, który wywarł we mnie negatywne uczucia. Z czasem nie mogłam czytać o krzywdzie tego dziecka. Wydaje mi się, że gdybym się tak nie zżyła z tą bohaterką, to odłożyłabym tę książkę wcześniej.

Niestety nie dałam rady jej dokończyć. Z czasem myślę, że dobrze, że ją odłożyłam, bo tylko się męczyłam psychicznie. Może to wystąpiło tylko u mnie. Wam może się spodobać bardziej, dlatego nie bójcie się do niej podejść.

Ocena 5/10

Hej, haj, helloł 😎🖐🏻

Co tam u Was ciekawego słychać? 😁

U mnie szpital, kolejne badania i kolejny rezonans 💪🏻

Póki co, tak wygląda tabela szpitalna:

Basia vs wenflon : 2 😒

Basia vs rezonans : 2 😒

Basia vs pobieranie krwi : 8 😒

Mam nadzieję, że na jakiś czas wystarczy tych "przegranych" bitew 😒

⭐RECENZJA⭐

Sara.

Samotność.

Kim.

Rodzina.

Tonya.

Porwanie.

Obawa.

Strach.

Niepewność.

Lęk.

Wspólne coś, ale co?

Jak to wszystko się potoczy?

❔❕

Thriller, thrillerowi nierówny, tak jak książka, książce nierówna. "Zła mamusia" to powieść, która chwyta za serce, ale również przeraża i szokuje. Nie jest to lektura lekka oraz przyjemna. Jest to książka, która boli, boli poprzez to, co tutaj się dzieje. Poprzez to, co to małe dziecko musi przeżywać. Nie mogę sobie wyobrazić strachu jaki towarzyszy tej naszej małej bohaterce. Ale podziwiałam ją! Tak, podziwiałam! Jej charakter oraz osobowość powodowały we mnie ogromną dumę. Nie sądziłam, że tak mała istotka może być taka inteligentna, ale również sprytna i nieprzewidywalna, taka dzielna. Jej kreacja jest świetna i wyważona. Widać, że pisarka poświęciła jej mnóstwo czasu i oddała jej swoje serce. Dorośli bohaterowie też byli niczego sobie, jednak ja skupiłam się na tej najmłodszej naszej postaci, która skradła moje serce. Fajnie było poznać ich przeszłości i to, z czym się mierzą na co dzień. Cała historia była przemyślana, skrupulatnie poprowadzona oraz nieprzewidywalna. Do końca nie wiadomo, czego można było się spodziewać. Fabuła ma swoje tempo, nie jest ono jakieś szybkie, według mnie, jest w sam raz. Momentami, podczas czytania, nie wiedziałam czy mam się śmiać, czy płakać. Ta historia była bardzo dojrzała, dająca wiele do myślenia, taka życiowa... Końcówka powieści wycisnęła mi łzy i spowodowała, że nie mogłam dojść do siebie przez dłuższy czas. Muszę wspomnieć jeszcze, że jest to debiut. Powiem Wam, że kompletnie tego nie czuć, język oraz styl pisarki @ jest cudowny, lekki, przyjemny i taki "płynący". Dzięki niemu nie czuć uciekających stron podczas czytania, mimo, że lektura ma ponad 450 stron. Uważam, że autorka spisała się na medal, a ta książka, bez dwóch zdań, jest warta uwagi każdego! Polecam, polecam, polecam! 😁

❕❔

Współpraca z @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia 💚

❔❕

Lubię thrillery psychologiczne, lubię "grzebanie" w głowach bohaterów. Ale tutaj coś nie zagrało.

Jest to książka o dwóch kobietach. Jedna pragnie dziecka za wszelką cenę, druga ma już dwójkę i trzecie w drodze. Ich przypadkowe spotkanie doprowadzi do wydarzeń, które spędzają sen z powiek nie jednemu rodzicowi.

I pomysł mi się podobał, ale zabrakło mi faktów. Autorka skupia się na odczuciach bohaterek, na tym co przeżywają, na rozpaczy, na chorej ekscytacji, na trudnościach z jakimi obie muszą sobie radzić. Ale dla mnie tą historia nie miała elementu przyciągającego. Momentami nudziłam się, bo nie było tu akcji.

Nie jest to zła książka, ale nie do końca trafiła w mój gust. Oczekiwałam całkowicie czegoś innego, mocniejszego i bardziej konkretnego.

Kim nie zostanie matką roku, jest wulgarna, specyficzna i ma za sobą nieciekawą przeszłość, lecz przenigdy nie chciałaby, by jej córce stała się krzywda. Sara ma urodę i pieniądze, do pełni szczęścia brakuje jej tylko dziecka, lecz lekarze nie pozostawiają jej złudzeń. W momencie, gdy widzi w sklepie Kim bardziej zainteresowaną swoim smartfonem, niż własnymi pociechami, postanawia uprowadzić Tonyę. Robi wszystko, by dziewczynka zapomniała o swoim dotychczasowym życiu i nazywała ją mamą, ale jest to trudniejsze, niż jej się wydawało. Tonya zawzięcie opiera się wszystkim próbą wdrążenia planu, nieustannie pyta o swoich rodziców, jest niegrzeczna.

Dawno nie miałam takiego dylematu odnośnie książki. To, co ciśnie mi się na usta, to to, iż powiedź była ok. Nie była zła, ale też nie była dobra. Mimo że fabuła była ciekawa, czegoś mi zabrakło, zbyt mało się działa. Historia od początku do końca napisana została jednolitym tempem, nie ma tu nagłych zwrotów akcji, porywających scen, ani efektownego zakończenia. Na plus jest za to kreacja bohaterów. Sara ma problemy psychiczne, jest anorektyczką, alkoholiczną i fanatyczką religijną. Do tego niesłabnące pragnienie posiadania dziecka sprawia, że całkowicie oderwała się od rzeczywistości. Kim natomiast jest zaniedbaną kobietą, która mimo iż jest matką, zdaje się nie doceniać tego. Po zaginięciu jej córki, media robią z jej życia koszmar, a ona zaczyna wpadać w otchłań depresji.

Narratorkami są przede wszystkim główne bohaterki, ale czasem możemy również dowiedzieć się czegoś od osób drugoplanowych. Rozdziały są bardzo krótkie, więc książkę czyta się błyskawicznie. Kim i Sara mają dużo czasu na przemyślenia, dlatego dowiadujemy się wielu istotnych spraw z przeszłości. Okazuje się, że moją one ze sobą więcej wspólnego, niż mogłoby im się wydawać.

Gdyby nieco podrasować akcję, wprowadzić nieco napięcia i stworzyć bardziej porywające zakończenie, ta książko mogłaby się znaleźć wśród moich ulubieńców, a tak plasuje się na środkowej półce, jako przeciętna. Jestem pewna, że do tej powieści więcej nie wrócę, a treść szybko wyparuje mi z głowy, ale bardzo podobał mi się styl autorki, więc nie wykluczam sięgnięcia po kolejne jej dzieła.

Po lekturze „Złej mamusi” poczułam się zaintrygowana, ale nie porwana, więc na zakończenie dodam Wam, iż mając pod ręką tylko tę książkę, warto ją przeczytać, lecz jeśli macie do wyboru coś innego, to sięgnijcie po coś innego.

Zdarza Wam się czasem sięgać po książki, o których w zasadzie nic nie wiecie?

Nie znałam ani autora, ani tytuły, nawet opisu… mogłam jedynie delikatnie poczuć klimat tej historii dzięki krótkim opiniom na jej temat:

„Mroczna, łapiąca za serce i totalnie absorbująca” (Larraine Kelly)

„Wyrazista i niepokojąca, to książka od której nie mogłam się oderwać” ( Amanda Jennings)

Sami przyznajcie, że brzmi to zachęcająco! Postanowiłam zaryzykować, bo jak to się mówi: „jest ryzyko, jest zabawa” 😉

Z czym zatem musiałam się zmierzyć? Z pewnością prawdą było, że to mroczna i niepokojąca historia. Nie jestem sobie w stanie nawet wyobrazić co czuje matka, kiedy jej dziecko znika…. właśnie od tego wszystko się zaczyna… mała Tonya zostaje porwana przez Sarę, kobietę, która z pozoru ma wszystko, jest bogata i piękna, ale brak jej „tego najważniejszego” - własnego potomstwa… tą wielką dziurę w sercu chce załatać cudzym dzieckiem… Jednak od pierwszej chwili, jej „nowa” córka wcale nie jest taka jak ją sobie wyobrażała. Dziewczynka chce wrócić do swojej prawdziwej mamy, a ta za to, Kim, to kobieta, która popełnia błędy na każdym kroku, przeklinanie, palenie są na porządku dziennych, pomimo tego, że przecież ma jeszcze inne dzieci na wychowaniu… Może Sara chciała w takim razie również uratować mała?…

Ach…

Czuję wewnętrzny zgrzyt i chyba pierwszy raz nie potrafię jednoznacznie określić czy książka mi się podobała, czy nie. Czy poczułam flow? Trochę tak, ale jednak z dystansem. Z pewnością tempa akcji nadają krótkie rozdziały i kilka perspektyw postrzegania tej całej sytuacji, ale mimo wszystko nie potrafiłam „wejść” w tę historię w całości. Zarówno Kim, jak i Sara momentami irytowały mnie okrutnie.

Pomysł na fabułę ciekawy, ale w zasadzie poznając finał można było się tego spodziewać. Z pewnością to historia o kobietach, które mają mnóstwo problemów… a to co działo się w ich głowa to istne szaleństwo.

Słuchajcie tego…

Jeśli chcecie mieć wyszarpaną duszę, to koniecznie musicie przeczytać tę historię.

🔸️

Kim jest zmęczona przedświąteczną gorączką, tłumami ludzi w sklepie, marudzącymi dziećmi, dolegliwościami trzeciej już, zaawansowanej ciąży.

Odrobina spokoju, to jest to czym marzy.

Chwila nieuwagi i najstarsza córka, pięcioletnia Tonya znika jej z oczu. Znika z jej życia.

Poszukiwania, nagłaśnianie sprawy nie przynoszą rezultatów. Początkowe współczucie opinii publicznej zmienia się w internetowy lincz, hejt rozlewa się szeroką falą pod hasztagiem gówniana matka.

Plotki, stare sprawy i agresywne zachowanie Kim pod wpływem najwyższego stresu, nie sprzyjają dobremu wizerunkowi rodziny

Nikogo nie obchodzi co czują rodzice.

Sara, piękna, bogata, mająca wszystko. Boryka się z pustką, z powodu braku dziecka.

I wreszcie nadarza się okazja, wreszcie jest- jej wymarzona córeczka. Będzie cudownie!

Tzn miało być, ale coś idzie nie tak. Jej Izzy nie jest słodką , kochaną dziewczynką. Jest krnąbrnym, zbuntowanym bachorem, który nie poddaje się woli Nowej “mamusi”. Którego karami trzeba przywoływać do porządku, by złamać, podporządkować, by jak z gliny ulepić córkę, na którą tak długo czekała.

Wiara…to jest właśnie to. Wiara jej pomoże.

Obie kobiety tak różne od siebie, wychowane w różnym środowiskach, mają jeden wspólny mianownik- koszmarne dzieciństwo.

Wiara, religia- jak łatwo jej przykazania nagiąć do swojej wykreowanej w psychice rzeczywistości, jak łatwo w imię religii usprawiedliwić swoje działania. To tylko potwierdza jak różne mogą być jej interpretacje, by dopasować do własnych celów.

🔸️

Jak na debiut, to chylę czoła. Naprawdę świetne pióro, które potrafiło targać moimi uczuciami. Historia pokazana z perspektywy Kim, Sary i Tonyi wzmaga napięcie, dawkuje emocje, podkręca temperaturę i tworzy taki klimat, że momentami łapałam bezdech.

Ta książka daje czadu.

Autorka stworzyła elektryzujący thriller psychologiczny wzbudzający w nas emocje takie jak wzburzenie, gniew, strach, wzruszenie.

To naprawdę mocny debiut. Końcowe rozdziały książki słuchałam z wytrzeszczem oczu.

🔸️

Podziękowania autorki napisane z dużą dawką dystansu i humoru. Pierwszy raz przeczytałam

BRUNETTE BOOKS

Sara jest piękną i bogatą kobietą, która ma wszystko.  Do szczęścia brakuje jej jedynie dziecka. Kiedy w zatłoczonym centrum handlowym spotyka ciężarną Kim, która rozmawia przez telefon i ignoruje swoje dzieci posuwa się do czegoś okropnego. Otóż porywa najstarszą dziewczynkę.

Niestety mała Tonya nie jest córką, o której marzyła Sara.

"Zła mamusia" to świetny debiut.  Jestem zachwycona.  To niesamowity thriller psychologiczny,  na który czekałam.  Autorka wymyśliła znakomitą fabułę, ciekawych bohaterów. Autorka ma lekkie pióro i zaintrygowała mnie tą historią już od pierwszej strony.  Na dodatek trzymała mnie w napięciu i niepewności do samego końca.  Jest to lektura pełna emocji. Historia o kobiecie, która ma wszystko oprócz dziecka. Zdesperowana porywa z galerii dziecko innej kobiety. Ciężarna matka przeżywa koszmar, gdy traci córkę nie widzi sensu życia.  Porwana dziewczynka pamięta swoją matkę i daje w kość porywaczce.

Jeśli jesteście ciekawi jak zakończy się ta historia to koniecznie przeczytajcie. 

Poznacie tę historię z perspektywy matki i porywaczki. Przerażająca,  hipnotyzująca i wciągająca od pierwszej strony historia, od której nie mogłam oderwać się ani przez chwilę. 

Rewelacja!

Długo nie zapomnę o tej historii.

Gorąco polecam!

Mieliście ostatnio wrażenie, że po przeczytanej książce macie sprzeczne odczucia?

Ja właśnie mam tak przy "Złej mamusi", która zbiera dużo pozytywnych ocen. W trakcie czytania przechodziły przeze mnie różne odczucia - od tych wstrząsających, mrożących krew w żyłach, po nadzieję i końcowo hmm... Jakby nie do końca do mnie trafiła.

"Ja nigdy nie pozwoliłabym, żeby ktokolwiek mi ją zabrał. Trzymałabym ją mocno. Walczyłabym o nią. Oddałabym życie, żeby ją obronić. Jest moją najcenniejszą własnością. Bóg mnie pobłogosławił. Wysłuchał moich modlitw."

Nie mogę sobie wyobrazić, i nawet nie chcę, jaki ból odczuwają rodzice, gdy ktoś porwie ich dziecko. Jest to chyba jeden z najtrudniejszych momentów każdego rodzica, który łamie serce, duszę, cały świat rozpada się na kawałki, nie możesz jeść, nie możesz spać, nie chcesz żyć, kiedy nie ma obok twojego dziecka. To są wstrząsające i rozrywające serce chwile pełne grozy, bólu, walki, ale przede wszystkim nadziei. Człowiek wtedy zastanawia się, co mógł zrobić lepiej, dlaczego to się stało, kto to zrobił, gdzie jest dziecko, co się z nim dzieje, czy wróci, kiedy wróci, dlaczego dlaczego dlaczego...

"Zła mamusia" to historia dwóch kobiet, których z pozoru nic nie łączy. Jednak im dalej zagłębiamy się w ich przeszłość i poznajemy ich osobowość, wydarzenia, które ukształtowały podejście do życia, myślenie, stosunki międzyludzkie, to wcale nie są tak różne. Oczywiście człowiek po wstrząsających przejściach różnie radzi sobie w życiu.

Bohaterki cały czas mierzą się z przeszłością. Jedna ma męża, dwójkę dzieci, trzecie w drodze, ale nie jest idealną mamą ani człowiekiem. Natomiast druga kobieta ma pieniądze, dąży do, jej zdaniem, perfekcyjnego wyglądu i jedyne, czego jej brakuje, to posiadanie dziecka. Być mamą. Kiedy nadarza się okazja i widzi, jak kobieta w ciąży, z dwójką dzieci na jej oko sobie nie radzi, postanawia sobie "wziąć jedno". Będzie idealną mamą. Czy naprawdę?

Ta powieść jest mocna pod względem psychologicznym. Poznawanie bohaterek, myśli, wspomnienia potrafią namącić w głowie. Z każdym rozdziałem zmieniamy zdanie na ich temat, ponieważ wychodzą co raz to nowsze, wstrząsające fakty. Między dorosłymi wkradają się także myśli dziecka, które tylko potęgują mocniejszy odbiór "Złej mamusi".

Książkę czyta się naprawdę szybko przez krótkie rozdziały. Przeskakuje się od bohaterki do bohaterki i stopniowo poznaje się ich historię oraz to, co dzieje się w danej chwili. Co ciekawe autorka także poruszyła temat mediów, które potrafią rozprzestrzeniać z prędkością światła informacje, które, w szczególności negatywnie, wpływają na odbiór danej osoby. Jak łatwo jest zaszufladkować człowieka przez jeden incydent czy przeszłość. I jak łatwo można uprzykrzyć mu życie, kiedy przeżywa tragedię.

Jest to dobra książka i uważam, że autorka miała na nią naprawdę świetny pomysł. Mimo mocnego wątku nie porwała mnie na 110%. Dlaczego? Ciężko mi to wytłumaczyć. Może z natłoku emocji nie do końca wiem, w jaki sposób ją odebrać? Jestem natomiast pewna, że fani thrillerów psychologicznych będą usatysfakcjonowani.

„Zła mamusia” autorstwa Tina Baker to historia bólu…

Bólu rozrywającego matczyne serce…

Bólu zrozpaczonej kobiety, która marzy o tym, by mały człowiek powiedział do niej „mamusiu”…

Dziś przychodzę do Was z książką dojrzałą, mocną, wywołującą wielkie emocje… niemal fizyczny ból. Thriller psychologiczny, który tak trafnie przedstawia wielkie ludzkie tragedie, trudne dzieciństwo, dramatyczne epizody z przeszłości i historię uzależnień… mierzenie się z życiem, kiedy los odziera człowieka z sensu życia.

„Moja potrzeba, taka pierwotna, zmienia mnie w wampira, ciemną gwiazdę, która pochłania całe światło”.

Pragnienie niebezpiecznie zbliżające człowieka do obłędu… bo każdy krok w stronę pożądanego obiektu przybliża do krawędzi, a dalej jest tylko otchłań szaleństwa.

Niesamowicie przedstawione zostało pragnienie bycia matką, powielanie schematów własnych rodziców (choć na wstępnie były one krytykowane)… naznaczenie człowieka bolesnymi bliznami przeszłości. Otrzymujemy również obraz wpływu innych ludzi, obawy przed marzeniem o szczęściu… wiary, że zasługuje się na uśmiech losu.

To świetna, wielowątkowa książka, która hipnotyzuje autentycznością przeżyć bohaterek… kobiet z krwi i kości, osób z piętnem przeszłych doświadczeń.

Gorąco polecam lekturę, bo warto poznać historię dramatu jednostki zanurzonego w globalną ocenę społeczną…

Sara pragnie dziecka. Każdego dnia powracające marzenie nie daje jej spokoju. Kiedy spotyka Kim, która nie interesuje się swoimi dziećmi, ciągle je upomina, a do tego jest w zaawansowanej ciąży, wciela w życie szalony plan. Wykorzystując nieuwagę matki zabiera najstarsze z dzieci.

Niestety Tonya bardzo odbiega od jej wizji idealnego dziecka. Ciągle się sprzeciwia, a do tego jej zdaniem zachowuje się jak zwierzątko.

W tym samym czasie Kim popada w depresję i zostaje okrzyknięta przez społeczeństwo najgorsza matką. Odpycha od siebie wszystkie bliskie osoby, a jej opieka nad nowonarodzonym dzieckiem zostawia wiele do życzenia.

"Zła mamusia" to bardzo dobry debiut autorki. Thriller psychologiczny, któremu nic nie brakuje. Spotkamy bardzo wyrazistych bohaterów. Poprzez zmienną narrację poznajemy perspektywę dwóch kobiet, które wbrew pozorom wiele łączy. Obydwie po traumatycznych przejściach każdego dnia zmagają się ze swoimi demonami, jednak każda na swój sposób.

Wstawki, które pokazują przeżycia innych postaci domykają całą fabułę. Poznajemy historię od każdej możliwej strony, dzięki czemu nic nie pozostaje bez odpowiedzi.

Krótkie rozdziały sprawiają, że książkę czyta się błyskawicznie. Akcja nie toczy się zbyt szybko, ale trzyma w napięciu do samego końca.

Polecam Wam sięgnąć po ten thriller. Zawiłość i emocjonalność tego opowiadania zadowoli każdego miłośnika mocnych wrażeń.

Sara z pozoru ma wszystko. Ale brakuje jej jednego zawsze chciała mieć dziecko co niestety nie było jej dane. Gdy pewnego dnia widzi zmęczoną, ciężarną Kim, która nie zwraca uwagi na najstarszą córkę postanawia ją porwać. Niestety Tonya nie jest taka jak sobie wymarzyła. Dziewczynka ma swoje wady, ciężko nauczyć ją dobrych manier, a przede wszystkim nie chce zapomnieć o swojej matce.

„Zła mamusia” to niezwykle wciągający thriller psychologiczny ukazujący nam całą historię z kilku perspektyw. Krótki rozdziały pełne są emocji, ukazując dramaty rodzinne. Autorka bardzo dobrze nakreśliła portret psychologiczny obu kobiet, pokazując jak ich przeszłość rzutowała na ich wybory i decyzje oraz jak na nie wpłynęła. Historie obu kobiet są przejmujące, momentami wręcz tragiczne. Autorka w bardzo obrazowy sposób pokazała iż każdy z nas inaczej przeżywa stres, tragedię która go dotknęła, a dodatkowe oceny czy wręcz momentami lincz ze strony otoczenia nie pomagają. Mimo, iż całość nie jest zbyt dynamiczna, a akcja w pewnym momencie zdecydowanie zwalnia to naprawdę książka warta uwagi. To naprawdę dobra pozycja zarówno dla fanów thrillerów jak i lżejszych pozycji.

Przyzwoity dom. Satysfakcjonujące odbicie w lustrze. I przerażająca cisza, która nieustannie przypomina o roli, jakiej nigdy nie będzie dane jej odegrać. Roli kochającej matki. Ale... czy aby na pewno?

W thrillerach motyw porwań dzieci wykorzystywany był już wielokrotnie. Nie zmienia to jednak faktu, że wciąż dobrze sprawdza się w tym gatunku, a wszystko to z jednego prostego powodu. Bezsprzecznie wywołuje najwięcej emocji.

Ukazanie historii z trzech różnych przelatujących się perspektyw pozwala nie tylko na lepsze poznanie bohaterek, ale sprawia, że napięcie nie ustępuje nawet na krótką chwilę.

Porywaczka.

Uprowadzona.

Matka ofiary.

Każda z nich piekielnie charakterystyczna, każda zmuszona do adaptacji w nowej rzeczywistości.

Autorka w nietuzinkowy sposób ukazuje, że czasami to, o czym śnimy latami, może koniec końców okazać się prawdziwym koszmarem. Jak to mówią... uważaj, czego tak naprawdę pragniesz. Tina stworzyła historię na pozór dosyć prostą, ale niejednokrotnie wywołującą ciarki na skórze, scena z kotem na długo zapadnie w mojej pamięci. A gdy już wydawać by się mogło, że każda z bohaterek otrzymała swoją lekcję, Baker przychodzi do nas z zakończeniem, które wywraca całość do góry nogami - genialne!

Nie sposób nie wspomnieć również o Agacie Bieńkowskiej, która fenomenalnie sprawdziła się w roli lektorki - nie jestem fanką audiobooków, a tego słuchało mi z ogromną przyjemnością!

"Zła mamusia" to pozycja obowiązkowa dla fanów gatunku. Porywająca i nieodkładalna - polecam!

Chciała mieć dziecko... więc je sobie wzięła...

Powiem, że mam ogromny problem z ocenieniem tej książki. Zaczynając czytać, bardzo szybko wkręciłam się w fabułę. Była ona dynamiczna, zaskakująca i oczekiwałam, jak to się będzie toczyć. Czy uda się jej uciec z prawnym dzieckiem, czy może jednak ktoś coś zauważy?

Jednak im dalej w las, tym gorzej. Powoli książka zaczynała mnie nudzić, do takiego stopnia, że bardzo długo zajęło mi jej czytanie. Momentalnie akcja stanęła, działo się tyle, co nic, nie było już tej niepewności w oczekiwaniu na ruch, jak i przeświadczenia, że coś czyha w głębi.

Jednak nie mogę powiedzieć, ale podobała mi się kreacja małej Tonyi. Dziewczynka mimo wszystkich tych przeżyć, nadal była zadziorna, odważna i nie poddała się pod rządy „nowej mamusi”. Obawiałam się, że w pewnym momencie jej zapał opadnie, osłabienie jej wola walki, ale pokazała niezwykłą siłę charakteru.

Wiem, że pewnie niejedna matka czytającą tę książkę spojrzy na nią inaczej. Wasz dodatkowy syndrom opiekuńczości wysunie się tutaj na pierwszy plan, bo przecież to może się zdarzyć każdemu.

Ja powiem szczerze, liczyłam na coś więcej po takich zapowiedziach i po tak zaskakującym początku. Szkoda, że coś nie zaiskrzyło między nami. Nie wiem, czy była to wina krótkich rozdziałów, które nie do końca dały możliwość wczucia się w dany wątek, czy był to po prostu efekt, zbyt powolnej akcji. mniej

Sara jest piękna i bogata. Z pozoru wydaje się, że ma wszystko. Niestety, to czego najbardziej pragnie, nie jest jej dane posiadać. Dziecko.

Kim ma dwójkę dzieci i jest w ciąży z trzecim. Jej rodzina nie należy do najbogatszych.

Kiedy pewnego dnia w sklepie, Kim odgania dzieci, żeby porozmawiać przez telefon, Sara korzysta z okazji. Zaczepia małą Tonye, córkę Kim, i pod wpływem impulsu zabiera ją.

Początkowo kobieta jest szczęśliwa. Ma swoje upragnione, cudowne dziecko, małą księżniczkę. Jednak Tonya to twarda i krnąbrna dziewczynka. Walczy, stawia opór, nie chce się podporządkować obcej kobiecie.

Zaginięcia dziecka szybko trafia na łamy prasy, a Kim zostaje okrzyknięta "gównianą mamą". Dziennikarze i opinia publiczna nie mają dla niej litości. Jest załamana, tęskni za córką, dręczą ją wyrzuty sumienia i wspomnienia własnego koszmarnego dzieciństwa.

Czy jest szansa, że Tonya wróci cała i zdrowa do domu?

"Zła mamusia" to przejmujący thriller psychologiczny, który jest debiutem literackim Tiny Baker. Książka jest świetnie napisana. Wciąga od pierwszej strony. Rozdziały są krótkie, pisane z 3 perspektyw, Kim, Sary i Tonyi. We mnie, jako mamy, książka wywołała dużo emocji i przyprawiała o ciarki.

Ostatnio wiele jest książek z wątkiem porwania. Wydaje się, że ten wątek jest już wyczerpany i ciężko trafić na coś odkrywczego, nowego. Jednak ta książka zrobiła na mnie wrażenie. Może dlatego, że autorka skupiła się najbardziej na psychice głównych bohaterek. To nie samo zaginięcie i poszukiwania są tu najważniejsze, a motywacje i przeżycia Kim i Sary. Kobiety z pozoru tak różne, a jednak wiele je łączy. Historie obu kobiet są przejmujące, tragiczne, wywołujące łzy.

Szokująca była postawa prasy i opinii publicznej. Owszem Kim nie była święta i sama czasami czułam złość na nią i jej zachowanie, ale czy matka, której córka zaginęła, zasługuje na taki ostracyzm? Każdy z nas inaczej przeżywa tragedię, stres, stratę i ta książka bardzo realistycznie to pokazuje.

Zakończenie jest ciekawe. Inne od tego, czego się spodziewałam, ale satysfakcjonujące.

~Sara, to jedna z naszych głównych bohaterek. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że pomimo małych traum z dzieciństwa, młoda kobieta ma dosłownie wszystko. Dom, pieniądze, dobry wygląd, jednak to tylko aluzja, gdyż do pełni szczęścia brakuje jej tylko jednego - dziecka.

I tak pewnego dnia podczas codziennych zakupów, w zatłoczonym sklepie, kiedy widzi ciężarna Kim, zupełnie ignorującą całą resztę swojego potomstwa, wykorzystuje nadarzającą się sytuacje.Pod wpływem impulsu uprowadza najstarszą z córek małą, Tonie, która ma stać się jej wymarzoną, upragnioną córeczką.

Jednak rzeczywistość staje się brutalna.Dziewczynka nie jest dzieckiem idealnym!

Po paru dniach, gdy Kim wraz z rodziną nagłośniła sprawę o uprowadzeniu jej córeczki, media okrzykują kobietę mianem "wyrodnej matki", która sama doprowadziła do zniknięcia swojego dziecka.A jakby tego było mało część z wypowiadającego się w tym temacie społeczeństwa uważa również, że powinno odebrać się jej pozostałe dzieci.

Kim dręczona wspomnieniami z własnego dzieciństwa, zamyka się w swojej bańce i traci kontakt z rzeczywistością, odwracając się przy tym od osób które ją kochają i wspierają.

Sara i Kim mają więcej wspólnego, niż mogłyby sobie wyobrażać...

Czy Kim odzyska Tonie zanim zwariuje z tęsknoty?

~"ZŁA MAMUSIA" Tiny Baker to oszałamiająco dobry, mroczny i niezwykle klimatyczny thriller psychologiczny, a zarazem debiut z prawdziwego zdarzenia w co nadal nie jestem w stanie uwierzyć.

Autorka już od początku wciąga nas niezwykle utkana fabułę, która wraz z doskonale przedstawionymi portretami psychologicznymi ( Sary, Kim oraz Toni) tworzy wręcz "mieszkankę doskonałą" zabarwioną przeróżnymi pokładami emocji.Dzięki czemu, jako odbiorcy sami możemy rozumieć powody ich zachowań, wyciągać wnioski, a zarazem krok po kroku składać poszczególne elementy zawiłej układanki.

Jak dla mnie jako czytelnika ten manewr został niesamowicie dobrze wykorzystany co pozwala nam na własnej skórze odczuwać, całą paletę towarzyszących wszystkim emocji.

~Kolejnym elementem jak dla mnie chyba najważniejszym wręcz to pokazanie całego zdarzenia z perspektywy samej uprowadzonej, czyli 5 letniej Toni.To właśnie dzięki niej, cała historia niejednokrotnie łamie nasze serce.

Chyba pierwszy raz miałam okazję wgłębić się w myśli i uczucia tak młodej poszkodowanej ofiary.

~"Zła mamusia" to kolejny przykład idealnego rasowego, nieodkładanego thrillera psychologicznego,który stanie się ucztą czytelniczą dla fanów tego gatunku, przez co nie pozwoli zapomnieć o sobie na długo.

Historia przedstawiona w książęce niejednokrotnie przeraża a zarazem mrozi krew żyłach pomimo braku makabrycznych, krwawych scen.

Do tego słuchanie jej w formie audiobooku ze świetnym lektorem to po prostu czysta przyjemność.

Bezapelacyjnie polecam!Kolejny tytuł który wędruje na moją listę Must Have tego roku.

"Zła mamusia" to thriller psychologiczny, który jest debiutem Tiny Baker. Autorka skupia fabułę na trzech bohaterkach: Kim, Sarze i Tonyi. Pierwsza ma dużą rodzinę, ale są biedni, Sara bogata jednak do szczęścia brakuje jej tylko dziecka i Tonya - pięcioletnia córeczka Kim. Pewnego dnia Kim wybiera się z dziećmi do sklepu. Poddenerwowana i zmęczona kobieta jest w kolejnej ciąży, co powoduje u niej tylko wybuchy złości. Kiedy odbiera telefon przestaje interesować się Tonyą, na której wyładowywała tylko frustrację. Dla Sary, która obserwuje wszystko z boku, to doskonała okazja by zabrać dziewczynkę do siebie. W jej oczach ta rodzina jawi się jako patologiczna i niezrównoważona. Za wszelką cenę postanawia stworzyć małej wspaniałe warunki dla jej przyszłości, nadać nowe imię i być dla niej nową "lepszą" matką.

Powieść nie ma porywającej akcji, co niekiedy może nużyć, jednak autorka przyciągnęła uwagę tym, że powoli poznajemy fakty z życia dorosłych kobiet. Stopniowo poznajemy historię ich przeszłości, która szokuje, wzbudza niepokój i zaczynamy rozumieć powody zachowań Kim i Sary. Na początku miałam problem ze swoją opinią o Kim. Przyznaję, że sama przypięłam jej łatkę patologicznej matki. Jednak...no właśnie, z każdą stroną tej książki ta postać jest dla mnie najbardziej naturalna i wiarygodna.

Bardzo poruszające są również wypowiedzi Tanyi, która niezwykle trzeźwo myślała o całej sytuacji w jakiej się znalazła. I nieźle dała popalić Sarze! A obraz Sary? No cóż, przeszłość niestety miała zdecydowanie duży wpływ na to kim się stała. Jednak autorka jest daleka od oceniania bohaterów. Niestety obie kobiety zaznały ogromnego cierpienia, bólu i rozczarowania w dzieciństwie co ułatwia nam wczucie się w ich emocje.

Współpraca @wydawnictwofilia

„Mów do mnie mamusiu. Dobrze Ci radzę.”

Na pierwszy rzut oka Sara ma wszystko. Jest jednak coś czego jej bardzo brakuje – dziecka. Sama w wielkim domu marzy o szczęśliwej rodzinie. Kiedy przypadkiem wpada na ciężarną Kim, która ignoruje swoje dzieci, pod pretekstem zabawy z kotkiem, uprowadza córkę kobiety. Mała Tonya nie jest dzieckiem idealnym. Krzyki i ciągły opór bardzo denerwuje Sarę.

W tym samym czasie media okrzykują Kim mianem „wyrodnej matki”, której powinno odebrać się pozostałe dzieci. Młoda kobieta dręczona wspomnieniami z własnego dzieciństwa traci kontakt z rzeczywistością, odwracając się od tych którzy ją kochają.

Porwanie to motyw często spotykany w literaturze. Wydaje się, że temat jest wyczerpany, a książka z taką fabułą nie może nas już niczym zaskoczyć. A jednak. „Zła mamusia” to bardzo dobrze skrojony thriller psychologiczny. Autorka nie ma przed nami tajemnic, ukazując różne oblicza bohaterów.

Książka zaczyna się bardzo mocnym akcentem. Już od pierwszych stron czułam, że jeszcze mnie zaskoczy. Nie myliłam się. Chociaż w połowie fabuła zwalnia, a sama historia nabiera bardzo mocnego akcentu psychologicznego to koniec końców muszę przyznać, że właśnie te „powolne” momenty nadają książce charakteru.

Zakończenie troszkę mnie zaskoczyło, ale cieszę się, że jednak moje przypuszczenia się nie sprawdziły. Ostatnie strony nadają bowiem całej historii realizmu. Nie są przerysowane, wymuszone.

Jeżeli lubicie thrillery psychologiczne, których akcja toczy się swoim rytmem bez "trupów" wyskakujących z każdej szafy, to ta książka jest dla Was.

"Nigdy nie będę mogła speł­nić naj­głęb­sze­go pra­gnie­nia o byciu matką. Jaką to czyni ze mnie ko­bie­tę?

Świę­ta Mario. Drwisz ze mnie, bło­go­sła­wio­na Dzie­wi­co.

Nie je­stem już dzie­wi­cą i nigdy nie będę matką. Co mi po­zo­sta­ło? Mam jesz­cze jedną opcję ka­rie­ry jako ka­to­licz­ka – jeśli nie za­kon­ni­ca, nie matka – dziw­ka.

I jakie bó­stwo każe się mno­żyć, ale spra­wia, że to nie­moż­li­we?

Nigdy nie będę mogła speł­nić naj­głęb­sze­go pra­gnie­nia o byciu matką. Jaką to czyni ze mnie ko­bie­tę?"

Trudno uwierzyć, że macierzyństwo wciąż w dużej mierze, definiuje ko­bie­ty, ale niestety tak jest. "Zła mamusia" to historia mocna, wyrazista i dająca do myślenia, to ten rodzaj thrillera, który bardziej niż fabułą, przeraża niezwykle trafną analizą rzeczywistości i społeczeństwa. To opowieść o dwóch kobietach, które poznały życie od tej najobrzydliwszej strony, ale wciąż walczą by utrzymać się na powierzchni. Przy czym, to nie są bohaterki, które zaskarbią sobie naszą sympatię, co więcej ich postępowanie często jest karygodne, ale jednocześnie po cichu życzymy im, by wreszcie odnalazły spokój.

Z jednej strony to dobrze napisany i niepokojący thriller z drugiej natomiast, wnikliwa obserwacja na temat bycia matką.

Liczyłam na wciągającą rozrywkę i ją dostałam, nie spodziewałam się natomiast łapiącego za serce, emocjonalnego rollercoastera.

Szalenie interesująca lektura.

Muszę przyznać, że jestem zaskoczona tą historią, a raczej faktem, że mnie wciągnęła. Nie należy ona do lekkich, bowiem postać Sary jest cóż…Brzydko mówiąc nienormalna.

"Zła mamusia" to thriller, którego fabuła opiera się przede wszystkim na warstwie psychologicznej. Jego akcja zostaje zawiązana już od pierwszych stron, więc czytelnik momentalnie jest “narażony” na wiele emocji. Tina Baker oddaje głos trzem głównym bohaterkom: Kim – matce, której dziecko zostało porwane, Sarze – kobiecie, która ponad wszystko pragnie mieć dziecko, a także Tanyi – 5-latce, która została uprowadzona.

Ten thriller to obraz cierpienia, tęsknoty i strachu, a emocje dotyczą zarówno Kim, jak i Sary. Tina Baker nie wykłada wszystkich kart na stół – wręcz przeciwnie: stopniowo poznajemy bohaterki. Niby mimochodem, jako część tego, co mówią kobiety, a jednak kolejne fakty zaskakują czytelnika, budzą niepokój, ale także pozwalają lepiej zrozumieć postawę obu bohaterek.

Głos w tej powieści ma także społeczeństwo – na podstawie komentarzy w mediach społecznościowych, artykułów, a nawet memów dokonuje ono oceny Kim, nie biorąc pod uwagę rzeczywistego cierpienia matki.

"Zła mamusia" ma taką konstrukcję, że trudno go czytać powoli. Akcja może nie jest dynamiczna (a przynajmniej nie na każdym etapie powieści), jednak krótkie i niejednorodne rozdziały cały czas trzymają w napięciu. Najbardziej poruszały mnie wypowiedzi Tanyi – krótkie (czasem było to jedno zdanie), ale oddawały więcej niż dłuższe rozdziały poświęcone pozostałym bohaterkom.

Warto zwrócić uwagę na Kim: nie jest idealną żoną, matką i przyjaciółką. Ma wiele wad, ale jest przy tym całkiem naturalna. Jej konstrukcja jest wyważona, a przez to odbieram tę postać jako wiarygodną.

Powieść może wzbudzić w czytelniku wiele emocji: współczucie, niechęć, niepokój, a także niejednokrotnie ulgę. Tej książki trudno nie przeżywać razem z bohaterkami – Tina Baker oddaje ich emocje, ale przy tym nie ocenia.

"Zła mamusia" to mocny debiut. Polecam wielbicielom thrillerów psychologicznych, a sama czekam na kolejną ksiażkę Tiny Baker.

Wyśmienita, debiutancka powieść Tiny Baker „Zła mamusia” jest mrocznym psychologicznym thrillerem, który wciąga od pierwszej chwili.

Czy wy co jakiś czas jesteście „złymi” mamusiami? Czy co jakiś czas macie wszystkiego dosyć?

Tutaj mamy przykład zmęczonej życiem mamy, która jest w kolejnej ciąży. Nie radzi sobie z marudną córeczką. Do tego ma jeszcze jednego synka i nastoletniego pasierba. Jednym słowem można powiedzieć mały armagedon. Do tego dołączcie humory ciężarnej kobiety i wychodzi wam emocjonalna bomba. Dla kogoś patrzącego z boku ta rodzina wydaje się patologiczna. Zwłaszcza krzycząca na córkę nasza bohaterka Kim. Według niektórych nie zasługuje na bycie matką.

Naszą drugą bohaterką „mamuśką” jest bardzo bogata i piękna Sara. Dziewczyna niestety nigdy nie będzie mogła mieć własnego dziecka. Bardzo pragnie zostać mamą. Obserwuje w sklepie Kim i jej rodzinkę. Dziewczyna nie interesuje się swoją córką, a gdy mała czegoś chce to matka tylko na nią krzyczy. (Pomyślcie teraz jak wy reagujecie w sklepie, gdy wasze dzieci chcą wszystko. Czy po 10 razie odmawiania nie wychodzicie z siebie?) Sara zauważyła na rączce dziewczynki ślad po ugryzieniu kogoś dorosłego. Była bardzo przerażona. Za wszelką cenę chciał uratować to dziecko. Postanowiła ją zabrać. Inaczej mówiąc porwała ją. Jak to się stało, że mała Tonya nie płakała – dowiecie się czytając. Porywaczkę dręczą wspomnienia z własnego dzieciństwa. Bardzo bałam się o małą dziewczynkę. Z tak niezrównoważoną kobietą nie była bezpieczna. Czy Sara zwróci matce dziecko? Czy przysposobi ją jako jej wymarzoną córeczkę?

Będziecie przerażanie czytając co myśli i wygaduje Sara. Śmiało mogę stwierdzić, że jest chora psychicznie. Pytanie tylko czy to z braku własnego dziecka, czy też z innego gorszego powodu?

Czy powieść skończy się happy endem? Czy raczej katastrofą?

Bardzo bałam się o Kim i jej nienarodzonego synka. Szok spowodowany zaginięciem córeczki mógł u niej wywołać przedwczesny poród – a tym samym śmierć jej dzieciątka. Czy matce uda się odnaleźć ukochaną córeczkę? Nie dziwie się Kim jej późniejszym zachowaniem. Sama nie wiem co bym zrobiła na jej miejscu. Do akcji wkroczy policja. Czy uda im się odnaleźć zaginioną dziewczynkę?

Dwie kobiety Kim i Sara. Dwa odmienne stany posiadania. Jedna biedna. Druga bogata, która może mieć prawie wszystko o czym tylko sobie zamarzy. Jedna z nich ma gromadkę dzieci i wcale tego nie docenia – do czasu. Druga pragnie mieć własne dziecko, jednak los bywa okrutny. Czy Sara byłaby dobrą matką? Czy faktycznie los miał rację zabierając jej możliwość posiadania własnego potomstwa?

Uwielbiam czytać thrillery psychologiczne. „Zła mamusia” jest idealną przedstawicielką tego gatunku. Doskonale gra na emocjach. Bardzo dobrze wykreowana fabuła. Ta historia jest bardzo realistyczna. Bohaterki bardzo dobrze opisane. Możemy je poznać od środka. Łączyłam się w bólu z Kim. Czułam to samo co ona. Za chwilę na świecie miała powitać swojego drugiego synka a tu zdarzyła się taka tragedia. Bardzo było mi jej żal. Nie życzę żadnej mamie, żeby musiała przeżywać to co Kim. Czy nasza bohaterka odzyska spokój ducha? „Mamusia” czyli nasza Sara jest idealnym przykładem psychopatki. Porywa dziecko, słyszy głos Boga – do czego jeszcze może się posunąć?

Nie mogłam doczekać się zakończenia. Czy córeczka wróci cała i zdrowa do swojej rodziny? Czy nasza Kim urodzi zdrowego synka? W takim stanie jakim jest nasza bohaterka łatwo o depresję – zwłaszcza poporodową, a tym samym o odtrącenie nowonarodzonego dziecka. Czy tak będzie w tym przypadku?

Wielkie brawa dla Tiny Baker. W swoim dziele poruszyła mnóstwo ważnych tematów. Między innymi:

- to co się może stać z naszymi dziećmi w sklepie, jeżeli chociaż na moment spuścimy je z oczu

- depresja

- zafiksowanie na posiadanie dziecka i jego konsekwencje

Jestem dumna z tej autorki. Nie jest łatwo stworzyć idealny thriller psychologiczny. Tinie Baker za pierwszym razem dała radę stworzyć cudowne dzieło.

Powieść „Zła mamusia” będzie idealnym prezentem dla wszystkich fanów thrillerów psychologicznych.

Czy jesteście gotowi poznać tragiczną historię Kim i Sary?

A co do zakończenia – bomba. Musicie sami je poznać.

Czekam na kolejne dzieła Tiny Baker.

Z całego serca polecam „Złą mamusię” - #mommy_and_books

Gdy skończyłam czytać „Złą mamusię”, nie umiałabym od razu odpowiedzieć, czy mi się podobała. Bo to zaskakująca, dziwna książka. Początek jest taki: kobieta bardzo silnie pragnąca dziecka zauważa dziewczynkę, która niby jest pod opieką matki, ale jakby jej przeszkadzała… Decyzja jest szybka, prosta i skuteczna – porywaczka bierze dziecko za rękę i obiecując spotkanie z kotkiem, wyprowadza je ze sklepu i zabiera do domu. I pozornie przez większość powieści niewiele się dzieje. Zrozpaczona rodzicielka szuka córki, jednak słabo sobie radzi z robieniem dobrego wrażenia, delikatnie mówiąc, i szybko zyskując przydomek „gówniana mama”. Kobieta walczy z własnymi uczuciami, odrzuca z tej rozpaczy wszystko i wszystkich. I to można zrozumieć, ale jeśli myślicie, że porywaczka w tym czasie tryska szczęściem, to cóż… będziecie zdziwieni! Nie jest tak idealną matką, za jaką chciałaby uchodzić. Oczywiście wszystko przez niegrzeczne, nieidealne, niedoceniające jej opieki dziecko. Autorka prowadzi nas przez meandry myśli matki i przestępczyni. Wulgarna, szorstka matka i teoretycznie idealna kandydatka na matkę doznają bardzo silnych przeżyć, każda ma swoją traumę i demony. Wbrew pozorom, są bardzo do siebie podobne. Ilość doznanego zła jest przytłaczająca…

Tak strona za stroną przyglądamy się bohaterkom i zaczynamy rozumieć ich zaskakujące zachowanie. Na starcie moglibyśmy powiedzieć, że dzieli je wszystko, są zupełnie inne. A jak jest? Sprawdźcie ;) Wycieczek do przeszłości obu pań nie zabraknie.

To książka, która może lekko irytować, trochę momentami się dłużyć, przez całą niemal książkę sytuacja się nie zmienia, ale jednocześnie to intryguje, pociąga staczanie się bohaterek w obłęd i coraz bardziej niebezpieczne, nieracjonalne zachowania. Nadal nie wiem, jak ją ocenić, ale na pewno jestem bardziej na tak, niż na nie. I na pewno na jakiś czas zostanie mi w głowie, bo jest nietypowa.

Sara od zawsze pragnęła zostać mamą, jednak nie było jej to dane. Widząc w centrum handlowym kobietę w ciąży z dwójką dzieci, które kompletnie ignoruje, korzysta z okazji i zabiera małą Tonyę. Dziewczynka okazuje się nie być dzieckiem o jakim marzyła Sara.

Książka jest pisana z trzech krótkich narracji - Sary, Kim i Tony, co pozwala nam uzyskać pełny obiekt sytuacji. Powoli poznajemy okrutną, bolesną przeszłość obu kobiet i o dziwo dowiadujemy się, że łączy je o wiele więcej, niż się można spodziewać. Chociaż się nie znają, to są sobie bliskie.

Zdecydowanie nie jest to prosta lektura, która może wywołać burzliwe emocje i uświadamia nas jak ważna i jednocześnie ciężka jest rola rodzica. Dziecko nigdy nie będzie idealne, zawsze będzie sprawiało mniejsze, bądź większe problemy, a rodzic jest za nie odpowiedzialny. Ogromnym zaskoczeniem była dla mnie rola Tony, jej osobość jak na dziecko mnie przerażała i była wyjątkowo odporna na dobre wychowanie i słuchanie się, jednakże nie do końca możemy ją oskarżać, wyniosła to ewidentnie z domu. Rodzice dziewczynki nie byli dla niej dobrymi opiekunami, jednak po jej zniknięciu widać, że wpadli w obłęd i mieli wyrzuty sumienia, może coś w końcu do nich dotarło.

Sarze, która dopuściła się porwania i chciała na siłę zmienić nawyki dziewczynki i zrobić z niej "idealną córkę", szybko puściły hamulce i pokazała swoje mroczne oblicze, była w stanie dopuścić się dosłownie wszystkiego.

W tej historii nie ma pozytywnych postaci, każdy ma swoje za uszami, ale tymbardziej dodaje jej to realizmu i pokazuje w jakim świecie żyjemy. Akcja rozgrywa się swoim tempem, intryguje, ale momentami robi się nieco monotonnie, jednak czyta się ją błyskawicznie. Polecam.

Sara zawsze pragnęła dziecka, lecz nie doczekała się go. Podczas wizyty w centrum handlowym jej szczególną uwagę przyciąga dziewczynka w towarzystwie ciężarnej matki i małego brata. Tonya, bo tak ma na imię dziecko wydaje się być zaniedbana, pozbawiona uwagi rodzicielki. Sara postanawia, że ję uratuje i zapewni to, na co tak naprawdę zasługuje.

Wystarczyła chwila nieuwagi, a Kim traci córkę z oczu. Mimo wielu świadków policja jest bezradna. Zaczynają się poszukiwania.

Do Sary szybko dochodzi, że dopuściła się porwania. Dziewczynka ma charakter i opiera się próbom zmiany nawyków, uczynienia jej idealną, a porywaczce szybko kończy się cierpilowość i ujawnia się jej mroczna strona.

Mimo, że w książce nie ma ciągłych zwrotów akcji, to i tak trzyma w napięciu. Domyślam się, że ciężko będzie ją czytać osobom, które mają dzieci, bo opisana w niej historia to koszmar każdego rodzica.

Fabuła jest podzielona na perspektywę porywaczki i matki zaginionego dziecka. Autorce udało się genialnie wykreować pod względem psychologicznym te dwie postacie. Mimo, że pochodziły z różnych środowisk, to miały kilka wspólnych doświadczeń, które ukształtowały ich życie.

Szczególnie szkoda było mi Kim, która w trakcie tych okropnych wydarzeń spodziewała się dziecka. Ilość stresu i obelg ze strony ludzi, jakie ją spotkały była ogromna.

W połowie akcja robi dość monotonna, ale warto ją przeczekać, bo później na nowo się rozkręca.

Dla fanów thrillerów psychologicznych pozycja obowiązkowa.

Ma wszystko co tylko chce poza jednym… własnym dzieckiem. Gdy zauważa Kim- która nie zwraca uwagi na swoje dziecko tylko wpatruje się w telefon nie waha się ani chwili, podchodzi do dziewczynki oferując jej pokazanie małych, słodkich kotków i odchodzi z nią… W internecie ludzie nie zostawiają na młodej matce suchej nitki, nawołując do tego aby odebrać jej pozostałe dzieci. W tym samym czasie mała Tonya nie zdaje sobie sprawy w jakim jest niebezpieczeństwie…

Nie wiem czy dobrym pomysłem było czytanie tej książki w momencie gdy sama mam małe dzieciątko… cóż to była za lektura!

Zacznę od tego, że czytałam gdy tylko mogłam, dosłownie. Jak tylko znalazłam chwile wolnego, jak mała miała drzemkę, nawet w nocy jak tylko udało mi się przeczytać kilka stron to byłam zachwycona. Dobrze tylko, że nie miałam koszmarów! Były momenty w których nie wiedziałam czy płakać czy autentycznie przekartkować pewne opisy bo były zbyt mocne! Zdecydowałam się czytać i momentami miałam gęsią skórkę…

Książka bardzo dobra! Dawno nie czytałam czegoś tak wciągającego i dobrego. 450 stron a w ogóle tego nie odczułam! Takie książki lubię, takie książki są najlepsze. Genialnie wykreowani bohaterowie, bardzo fajnie, że były tutaj wplecione ich własne historie z dzieciństwa, które również nie należały do najłatwiejszych. Cała fabuła która nawet na chwile nie zwalniała tempa, chciałam przeczytać jak najszybciej i sprawdzić jak to wszystko się skończy, czy będzie happy end. Ostatnie strony przewijałam w ekspresowym tempie, finalnie długo nie mogłam dojść do siebie. Książkę polecam! Daje też dużo do myślenia, trochę się boję, że żyjemy w takich czasach gdzie takie rzeczy mogą się przytrafić każdemu… wow, wow i jeszcze raz wow!

Tina Baker zadebiutowała w mocnym stylu. Takie thrillery chce się czytać. Takie historie nie odchodzą w zapomnienie, lecz z ogromną siłą rażenia wbijają się w naszą pamięć. W naszej psychice pozostawiają ślad, którego nie sposób wymazać.

Autorka zaprasza na do poznania historii Sary, Kim i Tonyi. Sara wiedzie bogate życie. Jednak do pełni szczęścia brakuje jej dziecka. Pewnego dnia widząc Kim, która ignoruje swoją najstarszą córkę postawia odebrać ją matce. Decyduje się zabrać Tonyę. Nie chcę za dużo zdradzać Wam fabuły, aby nie odebrać przyjemności z lektury. Dodam tylko, że historia stworzona przez Tinę Baker zagotuje Wasze emocje. Zatem sięgając po tę książkę bądźcie gotowi na mocną dawkę wrażeń.

„Zła mamusia” to mocny, mroczny thriller, którego historia niepokoi. I choć fabuła jest wymysłem autorki, to niewykluczone, że podobne wydarzenia mają lub miały miejsce. Jeśli tak, to nie chciałbym być w skórze tych osób, bo już samo czytanie tej historii przywołuje o gęsią skórkę. Historia Tonyi, Sary i Kim wywołuje dreszcze, elektryzuje, sprawia, że lektura tej książki zapiera dech w piersiach.

Aż dziw, że „Zła mamusia” jest debiutem Tiny Baker. Takie thrillery tworzą wytrawni w pisarskim boju pisarze, którzy mają większe doświadczenie. A tu taki debiut – doskonały!

Co sprawiło, że Tina Baker zasłużyła (nie tylko na moje) słowa uznania. Przede wszystkim historia, jej zapisanie na kartach oraz umiejętne dawkowanie emocjo. To, co ujęło mnie w tej książce, to krótkie rozdziały, które są niczym filmowe klatki. A każda z nich wyświetla wydarzenia, które chwytają za serce, łapią się naszej psychiki, tak bardzo, że historia ta jeszcze długo odbija się echem w naszych wspomnieniach. I bardzo dobrze, ponieważ thrillery psychologiczne powinny takie być – chwytać mocnym uściskiem, eksplodować w naszej głowie, i przede wszystkim dawać do myślenia. A ten thriller daje!!!

Bez wątpienia Tina Baker napisała pełnokrwisty, rasowy thriller, który w Polsce zasługuje na miano bestsellera. „Zła mamusia” to książka, na którą warto się zdecydować. Jeśli to zrobicie, to będzie to dobra decyzja. Zdecydowanie polecam!

Thriller psychologiczny „Zła mamusia” ukazał się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona