Zaślepienie. Perspektywa. Tom 1

,, Perspektywa. Zaślepienie " to pierwszy tom trylogii autorstwa Natalii Pożarowszczyk. Trylogia będzie opowiadać o losach trójki przyjaciół: Oliwii, Ulki i Andrzeja. W pierwszej części serii poznamy Oliwie Małecką.

Bohaterka to zamiłowana fotografka. Z pozoru prowadzi wymarzone życie u boku przystojnego i majętnego adwokata Piotra. W oczach ludzi uchodzą za idealne małżeństwo. Jednak za ścianami mieszkania nie jest już tak kolorowo, przynajmniej nie dla Oliwii.

Kobieta jest ograniczana przez męża, ma robić to co on jej każe, nie ma prawa się sprzeciwiać. Piotr coraz bardziej wpływa na jej życie, zabrania jej kontaktu z przyjaciółmi oraz oddala ją od rodziny.

Wiecznie ma pretensje do żony nawet bezpodstawne. Bohaterka żyje w ciągłym strachu, czym tym razem mu podpadnie.

Mężczyzna znęca się od lat psychiczne nad swoją żoną, zaniża jej poczucie własnej wartości. Kiedy coś mu się nie spodoba kara ją, zabrania wychodzić z domu, konfiskuje jej telefon, odcina ją od świata. Najgorsze, że własna matka idealizuje jej męża. Twierdzi że córka powinna być wdzięczna, że go ma bo lepiej trafić nie mogła. Oliwia boi się komukolwiek powiedzieć jak wygląda jej codzienność.

Piotr zabronił również żonie pracować. Ta kocha fotografię, pomaga Wojtkowi w sesjach jednak to również bardzo mu się nie podoba. Dodatkowo w tajemnicy kobieta udziela korepetycji znajomej dziewczynie.

Małżeństwo od roku stara się o dziecko, jednak bez skutecznie. Oliwia marzy o tym żeby zostać matką. Nawet zrobiła serię badań na niepłodność i dowiedziała się, że jest zdrowa. Piotra nie udało jej się namówić na badania.

Koszmar bohaterki trwa dalej, powoli zaczyna się zastanawiać czy go nie zakończyć....

Wtedy wydarza się coś, co zmieniło jej życie o sto osiemdziesiąt stopni...

Czy Oliwia ma szansę na szczęśliwe życie?

Książka Natalii Pożarowszczyk ,, Perspektywa. Zaślepienie " to bardzo ważna powieść, pokazuje trudne tematy. Jest bardzo rozbudowana, mimo swojej grubości czyta się ją lekko. Całość opowiadana jest z punktu widzenia głównej bohaterki. Przeplatane są wątki z równych etapów życia Oliwii. Od wczesnego dzieciństwa aż do teraz. Opisane są jej relacje z członkami rodziny i przyjaciółmi, wydarzenia z jej życia. Spędziłam z tą książka bardzo miło czas i bardzo mi się podobała. Czekam już z niecierpliwością na kolejne tomy, a ten każdemu serdecznie polecam ❤️

Motyl w bursztynie

Dopiero kwiecień, a to moja kolejna lektura w tym roku poruszająca historię toksycznego małżeństwa. "Zaślepienie " Natalii Pożarowszczyk to jej literacki debiut, a zarazem pierwszy tom serii Perspektywa. W tomie tym poznajemy Oliwię, kobietę, której największą pasją jest fotografowanie. Wiedzie z pozoru szczęśliwe życie, piękny dom, wymarzony, wręcz idealny mąż, prawnik, cudowne małżeństwo. Ale Oliwia żyje jak ten motyl zatopiony w bursztynie. Piękny, na pokaz, ale martwy. Jej mąż Piotr, manipuluje nią, odcina ją od bliskich, rodziny i przyjaciół. Stosuje wobec niej przemoc psychiczną, i nie tylko. Każdy dzień Oliwii wypełniony jest strachem, napięciem i stresem. Nie może pracować, nie może spotykać się z najbliższymi, za najmniejszy sprzeciw, "przewinienie" jest karana przez męża. Jest zamknięta jak ptak w złotej klatce. Z daleka niczym księżniczka w pięknym pałacu, z bliska roztrzęsiona, złamana psychicznie, emocjonalnie i słaba, nie mająca sił walczyć z tym, który miał kochać, a obdarzył uczuciem toksycznym, chorym i zaczął niszczyć, dziewczyna.

Autorka pokazuje w swojej książce jak nieprzepracowana trauma z przeszłości mocno wpływa na nasze decyzje w przyszłości. Jak naiwność, brak doświadczenia w relacjach, jak zauroczenie, pierwsza miłość, mogą sprawić, że staniemy się ofiarami czyjegoś chorego uczucia, czyjejś patologicznej manipulacji.

"Zaślepienie " ukazuje trudną i długą drogę bohaterki do przebudzenia, wyrwania się z toksycznej relacji i zwycięstwa w walce o wolność, nie tylko jej, ale i upragnionego dziecka.

Jak na debiut jest to bardzo ciekawa lektura. Książka porusza trudny, ale ważny temat, pokazuje, że zawsze jest nadzieja, że zawsze można wyrwać się z piekła małżeńskiej przysięgi, z toksycznej relacji, że należy przepracować traumy z przeszłości, że prawdziwi przyjaciele i kochająca rodzina istnieją naprawdę, i że można liczyć na ich pomoc. I że zawsze jest szansa na nowe życie, nową, prawdziwą miłość i że prawda zawsze zwycięży. Książkę czyta się długo, nie jest to bowiem lekka lektura, ale ważna. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to do niektórych fragmentów, które dla mnie osobiście były trochę za bardzo rozbudowane, wręcz rozwlekające treść i książka nic by nie straciła na ich braku, a także te przeskoki w czasie, przeszkadzały trochę w skupieniu na lekturze. Ale to jedyne zarzuty z mojej strony. Polecam Wam powieść pani Natalii, a ja czekam na tom 2. ;)

Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce i wydawnictwu.

🔗 „ᴢᴀśʟᴇᴘɪᴇɴɪᴇ” ɴᴀᴛᴀʟɪᴀ ᴘᴏżᴀʀᴏᴡꜱᴢᴄᴢʏᴋ 🔗

📖 ᴘᴇʀꜱᴘᴇᴋᴛʏᴡᴀ ᴛᴏᴍ ɪ 📖

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Są takie książki, które już samą objętością potrafią odstraszyć czytelnika. „Zaślepienie” zdecydowanie do nich należy. Niemal 700 stron może budzić obawę, ale w przypadku tej historii ta pokaźna liczba stron idzie w parze z jakością. Historia bardzo szybko wciąga i nie pozwala się odłożyć. A autorka porusza naprawdę ważne problemy społeczne, z którymi mierzy się wiele osób, a zwykle nikt głośno o nich nie mówi.

Nie będę streszczać wam fabuły tej historii, bowiem myślę, że lepiej odkryć ją samemu. Wtedy odbiór tej książki jest zupełnie inny. Uprzedzę tylko, z czym będziecie musieli się zmierzyć, jeśli zdecydujecie się sięgnąć po „Zaślepienie”, bo historia Oliwii do łatwych nie należy. Książka - krótko mówiąc - podejmuje temat przemocy domowej. Autorka z dużą wnikliwością pokazuje, jak funkcjonuje taki związek: krok po kroku odsłania mechanizmy kontroli i manipulacji, przez które bohaterka stopniowo traci niezależność i poczucie bezpieczeństwa. To przejmujący obraz relacji, która powoli zamienia się w zamkniętą, trudną do opuszczenia pułapkę.

Każdy rozdział prowadzony jest naprzemiennie. Z jednej strony śledzimy życie bohaterki w teraźniejszości, z drugiej wydarzenia z jej przeszłości. Początkowo takie przeskoki czasowe mogą wprowadzać czytelnika w zagubienie, bo wątków jest naprawdę dużo i może to utrudniać odnalezienie się w fabule, jednak z czasem ich sens staje się wyraźny. Zabieg ten okazuje się kluczowy dla pełnego zrozumienia historii. Dzięki niemu czytelnik widzi, jak stopniowo narasta przemoc i jak bohaterka, krok po kroku, traci kolejne elementy swojej niezależności: pasje, codzienne rytuały czy relacje z innymi ludźmi. Gdy śledzimy całą ścieżkę Oliwii z każdym rozdziałem coraz bardziej dostrzegamy znaczenie nieprzepracowanych traum, które mogą wpływać na późniejsze wybory i podatność na toksyczne relacje bohaterki.

„Zaślepienie” to powieść, która mnie ogromnie zaskoczyła. Opowieść Oliwii była pełna ciężkich emocji. Autorka zmierzyła się z trudnym i często pomijanym tematem przemocy, nie tylko fizycznej, ale też psychicznej i materialnej. W realistyczny sposób rozpisała mechanizmy takiej relacji, dzięki czemu całość staje się momentami niewygodna, ale jednocześnie bardzo potrzebna i poruszająca.

"Zaślepienie" to pierwszy tom z cyklu Perspektywa debiutującej autorki Natalii Pożarowszczyk. Muszę przyznać, że autorka napisała bardzo dobrą powieść. Jedynie co, ja bym ją trochę bardziej skróciła, bo faktycznie ilość poruszanych wątków przyćmiewa ten najważniejszy, jakim jest motyw przemocy domowej i manipulacji drugiego człowieka. Jednak mimo wszystko, ja pochłonęłam tę książkę w dosyć szybkim tempie, bo fabuła naprawdę mnie wciągnęła i chciałam wiedzieć, jak potoczy się historia Oliwii. 💙

Jeśli lubicie książki, które poruszają ważne problemy to koniecznie musicie sięgnąć po „Zaślepienie” 🔗💙

Siedzę w poczekalni i wspominam nasz ostatni wspólny wieczór. Piotrek po powrocie z konferencji najpierw skomentował mój wygląd, szydząc z sukienki, która miała jedno ramiączko - "drugiego zapomnieli doszyć" - dźwięczy mi w głowie jego głos. Później poprosił, żebym zamówiła sushi mimo, że mieliśmy iść na miasto. W czasie oczekiwania przejrzałam jego telefon z rumieńcem wstydu wypełzającym na policzki a gdy już mieliśmy siadać do wspólnego posiłku skomentował jeszcze, że wykładanie posiłku zajmuje mi zbyt długo no bo ile może trwać wyłożenie trzech opakowań sushi. Chciałam wtedy poruszyć temat, który już od dawna miałam zamiar poruszyć... Odrywam się od wspomnień i nie mogąc dłużej wytrzymać tej niepewności pukam do gabinetu. "Muszę, po prostu muszę już wiedzieć, zbyt długo czekałam na ten dzień". Jestem tutaj nie pierwszy raz. W klinice. Zdecydowałam się zbadać swoją płodność po miesiącach nieudanych prób zajścia w ciążę. W ciążę, której tak bardzo pragnę. Wszystkie badanie robiłam w tajemnicy przed Piotrkiem. Właśnie o tym chciałam mu powiedzieć, wtedy gdy wrócił z konferencji. Dzisiaj dowiedziałam się, że powodem naszych niepowodzeń może być on. Wszystkie moje wyniki są w normie. Pozostało zbadać Piotrka. A mnie pozostało z nim o tym porozmawiać. Ale boję się. Boję się bo wiem, jak może zareagować. Boję się własnego męża.

"Zaślepienie" to pierwszy tom z cyklu Perspektywa debiutującej autorki Natalii Pożarowszczyk. Tego, że uwielbiam odkrywać debiutujących autorów nie muszę chyba już podkreślać bo doskonale o tym wiecie. Książka jest naprawdę spora. Nie spodziewałam się trochę tego ale ma aż 650 stron. To już dla mnie tak na granicy objętości, po jaką lubię sięgać. Jednak nie zrażajcie się tą ilością stron jak ja, bo czyta się ją naprawdę szybko jak na taką grubość. Jednak mimo wszystko nieco bym ją skróciła. Sama fabuła i historia głównej bohaterki skonstruowana jest w taki sposób, że nie czułam znudzenia podczas lektury, nie odliczałam stron do końca - co jest ogromnym plusem dla autorki. Stworzyła ona świetną, bardzo naturalną główną bohaterkę Oliwię. Również inni bohaterowie bardzo przypadli mi do gustu a szczególnie jej przyjaciółka Ulka, której (UWAGA mini SPOILER) będzie poświęcony drugi tom serii. Sytuacje opisane w książce jak i cała historia są trudne emocjonalnie. Ten trudny ładunek emocjonalny czytelnik odczuwa bardzo mocno, mamy świetną możliwość utożsamienia się z ofiarą. Zobaczyć świat jej oczami, poznać jej motywy postępowania, to jak powoli zatracała samą siebie w toksycznym związku. Bo książka porusza głównie temat toksycznej relacji, ale nie tylko. Mamy tutaj również zmierzenie się z problemem niepłodności, pragnienia zajścia w ciążę i urodzenia dziecka, analizę relacji rodzinnych i przyjacielskich. Ciekawym urozmaiceniem są różne linie czasowe. Zaczynamy od teraźniejszości czyli początku roku 2018, co stanowi prolog. Po czym cofamy się rok wstecz by następnie co jakiś czas cofać się do jeszcze bardziej zamierzchłej przeszłości, co stanowi świetne uzupełnienie tego co dzieje się obecnie. "Zaślepienie" to książka, ważna bo porusza ważne tematy. Na końcu znajdziemy przekierowanie do instytucji, w których możemy otrzymać pomoc jeśli jesteśmy ofiarami przemocy w rodzinie. Świetnie, że powstają takie właśnie historie, że coraz więcej osób jest świadomych czym jest przemoc i tego, że nie trzeba się na nią godzić dla świętego spokoju. Myślę, że książka spodoba się każdej kobiecie, a może nawet niejednej z nas pozwoli otworzyć oczy na to co dzieje się w naszym własnym domu lub u kogoś w bliskim otoczeniu. Jeśli macie ochotę na książkę, skłaniającą do refleksji i trudną emocjonalnie to "Zaślepienie" z pewnością będzie dobrym wyborem.

Sięgając po tę książkę, absolutnie nie byłam gotowa na to, co dostałam. Owszem, wiedziałam że to niezły grubasek, ale nie zdawałam sobie sprawy, że to jest taka bomba emocji, skumulowana w jednym miejscu.

Oliwia to kobieta, która z pozoru ma wszystko. Idealnego męża prawnika, piękny dom, cudowną, w sumie niepełną rodzinę, ale na to można przymknąć oko, przyjaciół, którzy by zrobili dla niej wszystko i pracę, która jest spełnieniem jej marzeń. Do szczęścia brakuje jej tylko bobaska. Ale czy idealne życie istnieje? Oczywiście, że nie. Okazuje się, że życie to nie jest bajka, a nasza główna bohaterka wcale nie ma życia z marzeń. Jak każda z nas ma problemy, swoje bolączki. Ale największym jej problemem jest osoba, która powinna ją kochać bezgranicznie. Piotr, mąż Oliwii nią manipuluje, stosuje na niej emocjonalną przemoc. Zachowanie kobiety od początku daje do myślenia, ale im dalej idziemy w las, tym bardziej mamy rozsądzoną głowę.

Ciężko jest mi uwierzyć w to, jak Oliwia daje się traktować. Niestety wiem, że na świecie jest wiele kobiet takich jak ona, które żyją w toksycznych związkach, z których nie mogą się uwolnić. Ze ściśniętym sercem czytałam przygody kobiety i kibicowałam jej z całego serca. Czy udało jej się uwolnić od swojego oprawcy? Cóż… może tak, może nie… To wbrew pozorą nie jest łatwe, a wy musicie sami sprawdzić jaką drogę przeszła nasza bohaterka.

Podoba mi się to, że @natalia_pozarowszczyk_autorka pozwala nam tak dokładnie poznać Oliwię. Mówiąc dokładnie, mam na myśli bardzo dokładnie. Wiecie, że mamy tu nawet rozdziały z jej dzieciństwa? Autorka przeplata teraźniejszość z przeszłością, dzięki czemu możemy lepiej zrozumieć wszystko, co tam się dzieje. Ta książka ma trochę stron, ale absolutnie nie uważam, że powinna zostać skrócona. Może nie przeczytałam jej na raz, ale przeżywałam ją całą sobą, a to chyba właśnie o to chodzi.

A to jeszcze nie koniec. Ta seria opowiada o losach nie tylko Oliwii, ale także jej przyjaciół, Uli i Andrzeja. Sama czekam na więcej, bo już widzę, że nie będzie brakować tutaj emocji. Nie mogę się doczekać kiedy znowu zagłębię się w ten świat.