Zaplątane drogi. Ocean uczuć. Tom 2

Anna w końcu podejmuje tą trudną decyzję i wraz z córeczką opuszczają męża alkoholika. Wyjeżdżają do Austrii,aby przy najbliższych uspokoić nerwy, zregenerował się i nabrać nowych sił do życia. Wyjazd do Toskanii okazuję się dla nich zbawienny. Bohaterka uczy się, jak doceniać każdą chwilą a przebywanie wśród natury przywraca jej siły. Dużym wsparciem jest dla niej także rodzina. Anna przypadkowo poznaje mężczyznę o imieniu Frederico. Tak,to on jej miłość na którą czekała całe życie .W końcu ktoś okazuję jej miłość, wsparcie i opiekę.Kobieta jest zakochana po uszy. Ukochany pokazuje jej piękny obraz Florencji i wiele klimatycznych zakątków.To miłość jak z bajki. Niestety los bywa przewrotny. Czy będzie im dane być razem? Ten tom jest niezwykle romantyczny, opisuję piękną miłość a także ludzkie dramaty. Można uronić nie jedną łzę. Akcja jest rozbudowana z dużą ilością dialogów. Wątek romansu ciekawy i dobrze poprowadzony. Język i styl pisania lekki i przyjemny, bardzo dobrze się czyta.Drugi tom bardziej przypadł mi do gustu.Narratorką jest tutaj Anna i opisuje teraźniejszość i perspektywy pełne nadzieji na coś lepszego. Autorka porusza także kwestie rodzicielstwa .Tytuł książki " Ocena uczuć" idealnie pasuje to obu tomów, które głównie bazują na uczuciach i emocjach .Z niecierpliwością czekam by przeczytać kolejny tom💖💕

Czy życie mogło się w końcu ułożyć i po woli pokazywać szczęście? Mogło, ale tak się nie potoczyło. Wyszła za mąż miała córkę, ale na tym wszytsko się kończy. Mąż upodobnił się do jej dziadka z dzieciństwa. Uderza w kieliszek. Jednak ona decyduje się na krok ostateczny - odejście. Wyjeżdża do Australii i tam spotyka swoją mamę. Za chwilę na ziemi toskańskiej pojawia się przystojny mężczyzna.

Muszę przyznać, że jednak ten tom by o wiele ciekawszy niż pierwszy. Mniej przeszłości, więcej teraźniejszości. Problemy jednak te same. Wróciliśmy do przeszłości. Książka jest przyjemniejsza za sprawą wzmożonej liczby dialogów. I zdecydowanie bardziej rozbudowanej akcji. Zadziwiło mnie to, że z tak przyciszonej dziewczyny, będącej przeturbowaną życiem wyglądała w słonecznej Toskanii i otaczała się w gronie tamtejszych mieszkańców. W końcu życie Anny może zacząć się układać.

Sam tom to teraźniejszość jak mówiłam - pełna sytuacji codziennego życia, rodzicielstwa, skupienie się na dziecku w wielu kwestiach. Tym razem akcje opisuje sama Anna!

Język stał się o wiele bardziej przystępny - mniej podniosłego tonu i filozofii. Trud życia przemieniony w początek czegoś nowego z patrzeniem na spokojną przyszłość. W tej części w końcu mamy rozbudowy wątek romansu z czego się bardzo cieszę. W końcu zależało mi na jakimś miłym wątku w oparach smutku.

W książce znajdziemy także piękne obrazy bohaterów!

Bardzo, bardzo dziękuję @wydawnictwo_novaeres @mariolasternahl za egzemplarz! 🤗🤗🤗

Główna bohaterka Anna po traumatycznych przeżyciach związanych z nieszczęśliwym związkiem oraz toksycznymi dziadkami, z którymi musiała mieszkać, wyjeżdża ze swoją ukochaną córeczką z Krakowa i odwiedza swoją mamę w Austrii. Tam Anna zaczęła powoli dochodzić do siebie po ciężkich chwilach, a po kilku dniach wraz z bliskimi rozpoczynają spontaniczną podróż do Toskanii.

Anna z każdym dniem odzyskuje spokój i stara się poukładać sobie wszystko w głowie aby móc znów z nadzieją spojrzeć w przyszłość swoją oraz swojej córki. Podjęła bowiem bardzo ważną i słuszną decyzję o rozwodzie z mężem, który jest alkoholikiem i od wielu miesięcy sprawiał jej jedynie ogromny ból. Pobyt w Toskanii bardzo pomaga Annie w odzyskiwaniu szczęścia i uspokojeniu zszarganych nerwów. Szczególnym wsparciem w tych trudnych chwilach są dla młodej kobiety jej bliscy; mama, ojczym, oraz pozostała część rodziny. Urok słonecznej Toskanii, w której się znalazła sprawia, że zaczyna widzieć, jak piękne może być życie, jak wiele cudownych miejsc może jeszcze odkryć, jak bardzo potrafi cieszyć poranny widok z okna na cudowne kolorowe łąki pokryte rosą, czy smakowanie lokalnych włoskich potraw popijanych kieliszkiem wina w upalny wieczór w towarzystwie bliskich.

Pełnia szczęścia ogarnia Annę jednak dopiero wtedy, gdy przez zupełny przypadek poznaje bardzo przystojnego i tajemniczego mężczyznę o imieniu Frederico. Zakochuje się w nim bez pamięci i to zupełnie nieoczekiwanie. I wcale nie możemy się jej dziwić – Frederico to wspaniały człowiek o wielkim sercu, otulający Annę troską, czułością i miłością, jakiej tak bardzo w życiu jej brakowało.

Wspólnie spędzają razem każdą wolną chwilę i cieszą się sobą zwiedzając magiczną Florencję położoną u stóp Apeninów. Dzięki Federico Anna poznała najpiękniejsze miejsca w tym mieście, ponieważ jako fotograf i miłośnik architektury oraz sztuki mężczyzna znał je doskonale i chętnie pokazał je swojej ukochanej oraz jej córeczce, które były wniebowzięte urokiem tego miasta.

Miłość jak z bajki, o której Anna nie odważyła się nawet marzyć, była jak sen. Tak piękna, że Anna aż nie mogła uwierzyć, że to dzieje się naprawdę. Jednak życie pisze dla nas swój scenariusz, którego nikt nie może przewidzieć. Tak było i tym razem. Na ścieżce miłości tych dwóch cudownych ludzi stają nieoczekiwane kłopoty. I choć para chce spędzić ze sobą resztę życia, los ma dla nich swój plan.

Czy miłość może odmienić ścieżki przeznaczenia? Po przeczytaniu tej lektury każdy z pewnością zada sobie to pytanie. Historia jest niezwykle przejmująca, ponieważ opisuje piękną, romantyczną miłość, ale też ludzkie dramaty, na które nie mamy wpływu, choćbyśmy mieli najlepsze zamiary. Podczas czytania tej książki uroniłam niejedną łzę wzruszenia a także smutku.

Ja uważam, że miłość może odmienić ścieżki przeznaczenia i głęboko wierzę, że los będzie łaskawy dla Anny i Frederico. Polecam książkę całym sercem.

Anna postanawia zostawić w Polsce swojego męża alkoholika, który ją zdradza, oraz surową despotyczną babkę z dziadkiem alkoholikiem. Ucieka z kilkuletnią córką Zosią do Austrii do matki i ojczyma. W końcu dojrzała do decyzji by zacząć żyć w spokoju. Nie chciała swojej córce fundować dzieciństwa, które sama przechodziła, gdy to ją zostawiła matka pod opieką babki. Potem wyruszają w podróż do malowniczej Toskanii, rodzinnych stron ojczyma. Tam w końcu rozkwita, otwiera się na radość i podejmuje najtrudniejsze decyzje w swoim życiu.

I trafia na Federico...

Najpiękniejszy romans rozkwita na naszych oczach. Rodzące się uczucie, niepewność, piękny krajobraz, który aż otulał nas swoim pięknem natury i bogaty świat zabytków, opisany przez autorkę z pasją i miłością do tego miejsca. I choć Anna nie czuje się pewnie, to w głębi duszy wie, że Federico to jest TEN mężczyzna. Jakby się znali od zawsze, bratnie dusze, które odnalazły do siebie zagubioną drogę.

"Cierpienie było we mnie głęboko zakorzenione, ale obok stał ten mężczyzna, w którego twarzy zobaczyłam nagle odbicie porannego widoku."

I choć wszystko toczyło się swoim rytmem, uczucie rosło z każdym dniem, to Anna wiedziała, że w Polsce czekają na nią nierozwiązane sprawy małżeńskie, które musi uporządkować. A Federico? Mężczyzna, który portret idealnej kobiety malował długi czas i wreszcie zobaczył na żywo. Nie mógł wyjść z podziwu i zachwytu, że wytwór jego wyobraźni istnieje naprawdę i stoi tak blisko. Pokochał mocno i głęboko, również małą Zosię, która obdarzyła go zaufaniem.

Ale...

Nic nie może być zbyt piękne i trwać wiecznie. Federico skrywa sekret, który ciąży nie tylko jemu, ale i ojczymowi Anny. Coś co było, minęło, ale może wrócić. Coś co wisi nad Federico i sprawia, że ten nie może spać spokojnie, ale w końcu myśli o przyszłości i widzi w niej właśnie Annę i Zosię.

Nagle podejmuje decyzję niezrozumiałą dla nikogo! Jaką? Hmmm bardzo drastyczną i nieoczekiwaną uważając, że nie może być taki samolubny, bo na pewno skrzywdzi te dwie najwspanialsze osoby.

"Czasami się zatracam i pędzę jak jakiś szaleniec, aby zdążyć wszystko ci powiedzieć i wytłumaczyć, aby oddać ci moją całą skrywaną przez tyle lat miłość do ciebie. Aby zdążyć..."

Co ja wam mogę powiedzieć o tej powieści, która skradła moje serce? Jak opisać uczucia, które mi towarzyszyły? Czułam się podekscytowana jak Zosia, gdy wyruszała do dziadków. Czułam tą determinację jak Anna by wreszcie żyć normalnie. Byłam szczęśliwa jak dwoje ludzi zakochanych w sobie. Oczekiwałam akceptacji matki, jej zrozumienia i wreszcie wsparcia w podjęciu najtrudniejszej decyzji w moim życiu. Byłam jak dziecko we mgle, które szukało odpowiedniej drogi do spokoju, ciszy i zwykłego beztroskiego szczęścia. Bo ile można tkwić w szarej rzeczywistości?

Czy miłość może odmienić ścieżki przeznaczenia? Pytanie, które nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ale znajdziecie ją w tej książce. "Ocean uczuć. Zaplątane drogi" jest swoistym romansem z szeroką gamą zawiłych relacji rodzinnych. Z problemami alkoholowymi, które rozwiązują przede wszystkim rodziny nie problemy. Z tajemnicami, które muszą ujrzeć światło dzienne, by wyjaśnić wiele nieporozumień. Z otoczeniem sprzyjającym miłości, ale czy ułatwiającym wybaczenie? Czy to najtrudniejsze uczucie znajdzie ujście?

Czy Anna w końcu zazna spokoju? Czy porozumie się z matką?

"Teraz było już za późno i to on był temu winien. [...] Wybrał drogę nie zawsze najłatwiejszą, ale tę jedyną słuszną: drogę prawdy dopasowaną do obecnej sytuacji. Życie nie jest tylko białe albo tylko czarne. Życie to mieszanka wszystkich kolorów tęczy, o czym on sam wiedział najlepiej."

Prawdziwy ocean uczuć, w którym zatopicie swoje myśli i zostaniecie wchłonięci przez klimat malowniczej Toskanii.

Ja jestem oczarowana tą powieścią i będę wypatrywać 3 tomu ❤️

Polecam wam te historię, na pewno każdy z was znajdzie w bohaterach jakąś cząstkę siebie. Może ktoś znajdzie odpowiedzi na dręczące go pytania? Może warto spojrzeć na pewne sytuacje z innej strony?

......

Jeśli ktoś ma w planie lub się zastanawia, to odpowiadam - nie ma co zwlekać tylko przeczytać!

Pamiętacie losy Anny, która musiała od najmłodszych lat radzić sobie z trudnymi wyzwaniami? Dziś ponownie zaglądamy do jej historii, która - jak się okazuje - również na początku nie okaże się przychylna bohaterce. Czy Mariola Sternahl pozwoli jej w końcu odetchnąć i poukładać historię w jeden szczęśliwy kawałek?

Bardzo miło zaskoczona pierwszą książką autorki natychmiast zdecydowałam się sięgnąć po kolejne wydarzenia z życia głównej bohaterki. Przestrzegam jednak, że został tu w pełni zachowany ciąg przyczynowo-skutkowy, więc chronologia jest bardzo ważna. Historia jest jednak opowiedziana w tak ciekawy sposób a wydarzenia mocno zahaczają o prawdziwe życie, że trudno oderwać się od przerzucania kolejnych stron czy bycia obojętnym wobec tego co dzieje się w życiu bohaterki, ponieważ wszystko mocno odbiło się w mojej głowie i sercu.

Anna musi rozstać się z Rafałem, ale wciąż przedłuża podjęcie ostatecznej decyzji. Jednak musi myśleć nie tylko o sobie, ale i o Zosi, swojej córeczce. Pakuje więc rzeczy i wylatuje do Australii, do swojej mamy, by oczyścić umysł i zacząć wszystko na nowo. Jednak to Toskania ostatecznie przyciąga jej uwagę, bo w końcu słoneczne, pełne pozytywnej energii miejsce najskuteczniej pozwala porzucić za sobą traumatyczną przeszłość. Pojawi się także wizja nowego romansu, tylko czy Anna faktycznie jest na to gotowa?

W życiu bohaterki więcej było negatywnych chwil niż tych niosących nadzieję na lepsze jutro. Bardzo trzymałam kciuki za to, by w końcu odnalazła równowagę, ale przyznaję, że i jej zawirowania dostarczyły mi mnóstwo przyjemności z czytania - dynamika była utrzymana na odpowiednim poziomie, dużo się działo, Anna miała przed sobą wiele ścieżek do wyboru a autorka bardzo ciekawie pokazała, że życie pisze dla nas zaskakujące scenariusze i powinniśmy być gotowi na wszystko.

"Ocean uczuć. Zaplątane drogi" to bardzo ciekawa kontynuacja, która właściwie utrzymana jest na jeszcze wyższym poziomie niż część pierwsza. Typowa, ale i bardzo wciągająca opowieść o życiu, jego wzlotach, upadkach i nieoczekiwanych zwrotach. Sporo prywatnych dramatów, podejmowania trudnych decyzji aż w końcu uczucie, które pojawia się zupełnie nieplanowane dają czytelnikowi mnóstwo radości z czytania i angażują w rozgrywane wydarzenia.