Zagubiony

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, które uważam za całkiem udane.

Sierżant Jonah Colley otrzymuje niepokojący telefon od dawnego przyjaciela, z którym kontakt urwał się dziecięć lat wcześniej. W tamtym czasie Jonah spotkała ogromna tragedia, bowiem zniknął jego syn Theo. Jonah postanawia pomóc Gavinowi i wyrusza na Nabrzeże Rzeźników. Na miejscu okazuje się, że telefon przyjaciela został porzucony, a magazyn, do którego udał się Jonah to miejsca zbrodni...

Im mniej wiecie tym lepiej, pojawi się wówczas ten element zaskoczenia, w jakim kierunku autor podąża.

Każdy rozdział kończył się elementem zawieszenia i kolejnym odsłoniętym puzzlem, który dopasowywał się do układanki. Tempo akcji było na równym poziomie, co sprawiało, że nie traciłam zainteresowania lekturą.

Bardzo realistyczni bohaterowie, którzy podejmowali rozsądne decyzje i nie było elementów absurdalnych. Każda postać zdawała się idealnie dopasowana do swojej roli. Jonah od początku wzbudził moją sympatię i z przyjemnością obserwowałam jak dochodzi do bolesnej prawdy.

Był moment, że w głowie zaświtał mi pomysł na zakończenie i nie pomyliłam się, ale w żaden sposób nie ujmowało to całości.

Naprawdę świetnie trzymająca w napięciu lektura, przy której świetnie się bawiłam. Jestem ciekawa co autor wymyśli w kontynuacji. Dobra rozrywka na chłodne zimowe wieczory, aby rozgrzać ciało emocjami. Polecam!

Simon Beckett sławę zdobył dzięki serii thrillerów o antropologu sądowym Davidzie Hunterze, której tom pierwszy na rynku ukazał się w 2006 (w Polsce rok później). Sama miałam na nią chęć od dawna, jednak to „Zagubiony”, tom pierwszy nowej serii zmotywował mnie, by chęć poznania pióra Becketta przemienić w czyn. Głównym bohaterem książki, jak i całej przyszłej serii, jest policjant Jonah Colley, tytułowy zagubiony, który od dziesięciu lat boryka się ze stratą, a którego teraz dawny przyjaciel wplątuje w sytuację, która gubi go jeszcze bardziej. Książka przede wszystkim jest typowym thrillerem, której nacisk nałożony został na akcję – autor świetnie utrzymuje czytelnika przez całą lekturę w wysokim napięciu poczynając już od pierwszych stron, a kolejne zwody, zaskoczenia i zawieszenia akcji powodują, że książkę naprawdę ciężko odłożyć. Mimo to jest to też coś więcej – motywacje postaci są naprawdę dobrze przedstawione, przez co nawet czasami głupie decyzje głównego bohatera nie budzą w czytelniku sprzeciwu – w końcu dobrze wiemy, dlaczego to robi. Do tego dochodzi jeszcze temat straty dziecka i poczucia kruchości tego wszystkiego, co mamy – w każdym momencie jedna chwila może zburzyć nasze szczęście, które budowaliśmy od lat, o czym żywo przypomina nam główny bohater. Tak więc, mimo że sama preferuję raczej thrillery psychologiczne, niż te stawiające na akcję, to tu bawiłam się doskonale. Czekam z niecierpliwością na tom drugi!

Simon Beckett to autor, z którego książkami doświadczenia nie miałem żadnego. Zachęcony pozytywnymi opiniami na temat twórczości autora, postanowiłem sięgnąć po pierwszy tom jego nowego cyklu. Czy „Zagubiony” to faktycznie taki majstersztyk, jak inni o nim piszą? Moim zdaniem nie koniecznie.

Jonah Colley- niegdyś spełniony gliniarz, mąż i ojciec. Dziś niemal wrak człowiek, którym był odbiera od dawnego przyjaciela tajemniczy telefon z prośbą o natychmiastową pomoc. Kierowany głównie ciekawością postanawia zjawić się o północy na Nabrzeżu Rzeźników, by pomóc Gavinowi. Nie wie jednak, że decyzja ta jeszcze bardziej skomplikuje jego i tak już nie łatwe życie, wciągając go w niebezpieczną i brutalną grę, której stawką będzie życie.

„Zagubiony” to z cała pewnością rasowy thriller- książka ma wszystko, czym powinien charakteryzować się ten właśnie gatunek- wartka i brawurowa akcja, której tempo zdaje się być odpowiednio zmieniane w zależności od sytuacji, zagadkowa i niebezpieczna intryga, dialogi adekwatne do sytuacji i bohater, którego nie da się nie lubić. Wszystko to okraszone dobrym stylem autora, ale…

No właśnie, czytając historię nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że byłem już z nią zaznajomiony na kilka sposób, a ta okazała się tylko nieco inaczej przedstawiona. Zbyt dużo wątków czy też cech wspólnych bohaterów okazała się przewidywalna i skądś jakby zapamiętana. Nie zmienia to jednak faktu, że to wciąż świetny thriller. Jednak w mojej opinii, o pisarskim majstersztyku w tym przypadku być nie może. Mimo wszystko zostałem przez autora nakłoniony zarówno do kontynuowania tego cyklu, jak i poznania jego wcześniejszych publikacji, co z pewnością uczynię w przyszłym roku.

Współpraca z wydawnictwem Czarna Owca.

"Zagubiony". Przeszłość potrafi wrócić w taki sposób, którego człowiek zupełnie się nie spodziewa. A nowe traumy potrafią wskrzesić te stare... Połączenie straty i poczucia winy to toksyczna mikstura, która potrafi zatruć, zburzyć spokój, dręczyć, zrujnować psychikę i codzienne życie. Przekonuje się o tym główny bohater, odbierając pewnego dnia telefon od dawno niewidzianego byłego przyjaciela. Takim sposobem trafia nagle w dziwne miejsce- Nabrzeże Rzeźników. Sama nazwa działa na wyobraźnię. A jak jest naprawdę?

.

Kiedy księżyc rzuca blade światło na "dickensowską nędzę" londyńskiego nabrzeża, potęgując upiorność tego miejsca, eksponując przy tym samotność i ponurość opuszczonych magazynowi i starych łodzi, a za towarzystwo dostajemy niski pomruk dzikiego kota- pojawia się niepokój... Autor po raz kolejny udowadnia, że potrafi mistrzowsko zbudować klimat miejsca, które stanowi scenerię wydarzeń. Opisy są dosyć sugestywne, sprawiając, że widać ten brud, czuć ten mrok, a na domiar złego słychać dźwięk wiatru- subtelny, ale złowieszczy oraz chlupot wody. Rozpoczyna się gra- niebezpieczna, nieprzewidywalna, ale też nie wymagająca od bohatera nadludzkiej siły, tylko zawziętości, odwagi oraz odporności na ból fizyczny. Colley nie ma łatwo, a kolejne pozyskane przez niego informacje jeszcze bardziej gmatwają obraz sytuacji. Styl narracji jest lekki, fabuła wciągająca i wielowątkowa, a kolejne sugestie odnośnie możliwych scenariuszy - zupełnie błędne. Finał mocno zaskakuje, a Nabrzeże Rzeźników po raz kolejny jest świadkiem wydarzeń tak samo brutalnych, jak i dramatycznych. Otrzymujemy widowiskowy spektakl, który jednak wolny jest od nadmiaru sensacyjnych abstrakcji. Intrygujący główny bohater, który rozpoczyna swoje rozrachunki ze światem i samym sobą oraz ciekawa fabuła- to obiecujący początek nowej kryminalno- sensacyjnej serii, która ma w sobie naprawdę duży potencjał. Polecam.

Beckett nie zawodzi. Nowa seria od autora, który zachwycił cyklem o doktorze Hunterze ma duże szanse na powtórzenie sukcesu.

Jonah to kontrterrorysta, sierżant, który niefortunnym zbiegiem okoliczności znajduje się w złym miejscu i o złym czasie. Zostanie wciągnięty w wydarzenia, które mocno się na nim odbiją. I rzeczywiście, Jonah to zagubiony w domysłach, poszlakach, niebezpiecznych sytuacjach człowiek. A my razem z nim.

Autor tak prowadzi akcję, że ciężko będzie się domyślić o co tak na prawdę chodziło, co wyzwoliło zło, którego początek ma miejsce dziesięć lat temu. A zakończenie zaskoczy nawet koneserów gatunku.

Powieść czyta się lekko, chociaż dotyka raczej mocniejszej tematyki. To kryminał z tych mroczniejszych, zagmatwanych, ale całkowicie wciagajacych. Fabuła jest żywa, namacalna, a czytelnikowi udzielają się wszystkie emocje.

Jest to pierwszy tom i jest to świetna wiadomość dla wszystkich fanów autora. Chociaż brakowało tu sekcji zwłok i szeroko pojętego rozkładu, tak Jonah ma szansę dostać się do grona "kryminalnych" ulubieńców.

To autor, który nie zawodzi, a historia, trzyma w napięciu do samego końca.

Sierżant Jonah 10 lat temu stracił syna. Jego życie się bardzo zmieniło, żona odeszła, a on sam prawie sięgnął dna. Miał przyjaciela Gavina, ale z nim również kontakt się urwał, jednak po dziesięciu latach odezwał się do Jonaha z prośbą o pomoc. Jonah nie patrząc na konsekwencje chciał mu pomóc, stojąc przed opuszczonym magazynem, w ciemności nie widział przyjaciela..a zapach, który unosił się w powietrzu bardzo przypominał metaliczny zapach krwii..

Kolejny raz Simon Beckett nie oszczędza głównego bohatera i pakuje go w tarapaty. Jonah to mężczyzna, który na barkach nosi wielki bagaż smutku, poczucia winy i żalu. Kiedy zaginął jego synek, wszystko stało się inne. On sam stał się kimś innym. Sytuacja w której się znalazł spotęgowała stare uczucia i ból z przeszłości powrócił z podwójną siłą. Było mi go zwyczajnie szkoda, życie mu dokopało z każdej strony,ale polubienie go przyszło mi z wyjątkową łatwością. Lubię bohaterów po przejściach, bohaterów, którzy nie boją się swoich uczuć i słabości.

Akcja z książce jest bardzo dynamiczna, właściwie "śledztwo" nie jest ani trochę nudne. Co jakiś czas następuje zwrot akcji, wkracza nowy bohater, nowe poszlaki i nie da się tej książki odłożyć!

Kolejną osobą, która zwróciła moją uwagę jest dziennikarka, samotna matka, która szła po trupach do celu. Podobała mi się jej determinacja i w głębi duszy czułam, że wyniknie z ich znajomości coś dobrego. Nie zdradzę wam więcej, ale nieźle tu autor namieszał i pokazał mi środkowy palec.

To świetnie skonstruowana historia, która ciągle mnie zaskakiwała. Wszystkie odczucia głównego bohatera zostały świetnie pokazane, jego ból po stracie był namacalny, a sama intryga okropna i wywołała we mnie mnóstwo emocji. Zakończenie to wielkie bum, którego się nie spodziewałam. Czytajcie, warto. Czekam na więcej, to niezaprzeczalnie jeden z najlepszych autorów. 👏

Znacie twórczość Simona Becketta? Zasłynął on dzięki serii z doktorem Davidem Hunterem, genialnym antropologiem sądowym, który skłania zmarłych do zwierzeń. Jest to jedna z lepszych serii, jakie czytałam, polecam Wam ją nadrobić🔥A tym razem autor powraca z czymś zupełnie nowym i ponoć w wielkim stylu, a czy tak było naprawdę? Przekonajmy się🤗

.

🌿 Pewnego wieczoru sierżant Jonah Colley dostaje dziwny telefon od swojego przyjaciela, z którym nie utrzymywał kontaktu przez co najmniej dziesięć lat. Przyjaciel prosi go, aby przyjechał na Nabrzeże Rzeźników. Jonah nawet się nie spodziewa, co go tam może czekać. Ledwo ujdzie z życiem, ale zostanie również posądzony o zbrodnię. Pojawią się także pytania i wątpliwości, co stało się dziesięć lat temu z synkiem Colley'a, małym Theo, który zaginął w trakcie zabawy w parku.🌿

.

Autor już od samego początku zabiera czytelnika na ostrą przejażdżkę i nie ma żadnych hamulców. Akcja w książce nie zwalnia, główny bohater nie ma chwili na nudę, bo ciągle przyciąga na siebie kłopoty, może też dlatego, że nie potrafi usiedzieć spokojnie na tyłku i jest w gorącej w wodzie kąpany. Nawet nie przeszkadza mu kontuzjowane kolano, przez które ma ograniczone ruchy. Zaślepiony jest poznaniem prawdy o swoim synu i przyjacielu, który wiele ukrywał przed nim.

.

"Zagubiony" to jedna z tych książek nie odkładanych, bo zaskakujące zwroty akcji i niespodziewane zakończenie, nie pozwala na odłożenie książki, za nim nie dojdziecie do jej samego końca. A na zakończenie autor zafundował nam wielką niespodziankę, której nikt by się nie spodziewał. Przez całą książkę autor umiejętnie utrzymywał napięcie, momentami nawet je dozując jeszcze bardziej. Może to nie jest stary Beckett, ale tą serią czuję się kupiona i czekam na kolejną część, już nie mogę się doczekać 🤗

Simon Beckett powraca w wielkim stylu. Autor stworzył nową serię thrillerów z cyklu: Jonah Colley. Pierwszy tom nosi tytuł "Zagubiony". Dzięki Wydawnictwu Czarna Owca miałam możliwość poznania tej książki. Powiem wam, że warto było zarwać nockę. Bardzo wciągający thriller. Poznając zakończenie, było mi przykro, że tak szybko się skończyło. Już nie mogę się doczekać kolejnej części.

Poznałam głównego bohatera sierżanta Jonaha Colleya. Ten mężczyzna dużo w swoim życiu przeżył i niestety los dla niego nie będzie łaskawy. Miał wszystko: żonę i cudownego synka Theo. Wszystko legło w gruzach, gdy pewnego dnia jego czteroletni synek zniknął bez śladu. W jego poszukiwaniu brali udział wszyscy: rodzina, znajomi i jego przyjaciel Gavin. Niestety, te działania nie przyniosły pozytywnych rezultatów. Po 10 latach od tego wydarzenia Gavin poprosił naszego bohatera o pomoc. Czyżby miał poważne problemy? Czemu przez tyle lat milczał? Czy Jonah zdąży, nim będzie za późno? Co odkryje nasz bohater?

Książka w idealny sposób pokazuje korupcję w policji. Kto komu płaci? Kto jest sprzedajnym gliną? Czy naszemu bohaterowi uda się wytropić prawdziwą aferę bez uszczerbku na zdrowiu? Ile zwłok odnajdzie, nim dojdzie do prawdy?

Jeżeli uwielbiacie powieści z wartką akcją, ciekawą fabułą i bardzo dobrym tajemniczym bohaterem, to dobrze trafiliście. Koniecznie przeczytajcie "Zagubionego".

Niestety w tej części nasz bohater się dużo nacierpi zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Łączyłam się z nim w jego bólu. Razem z Colleyem cierpiałam. Jonah przyjmuje na siebie ciosy, tak naprawdę nie wiedząc, o co chodzi. Po czasie zrozumie i będzie w szoku. Od samego początku jest bardzo mocna akcja. Nie odstawicie jej, nim nie poznacie zakończenia, a nawet po nim będziecie czekali na kolejny tom.

Otrzymałam tutaj mnóstwo emocji tych dobrych i oczywiście tych złych.

Czy można przeinaczać prawdę?

Bardzo dobry klimat książki. Jestem pod jej ogromnym wrażeniem.

Brawa dla Simona Becketta. Kolejny raz stworzył niezapomnianą historię. Chętnie zobaczyłabym ją na małym ekranie.

Z całego serca polecam "Zagubionego" - mommy_and_books.

Kiedy Jonah Colley sięga po dzwoniący telefon, nie spodziewa się że za chwilę usłyszy głos Gavina. Były przyjaciel sprzed lat niespodziewanie prosi go by ten pojawił się na Nabrzeżu Rzeźników. Gdyby nie zaniepokojony i spanikowany głos, sierżant zapewne zignorowałby prośbę. Coś jednak kazało mu pojechać we wskazane miejsce. Kiedy szukając Gavina wchodzi do opuszczonego budynku nie sądzi, że chwile dzielą go od odkrycia makabrycznych zbrodni, dodatkowo o mały włos sam nie zostaje ofiarą. Od tej pory sierżant sam będzie musiał dowiedzieć się co wydarzyło się w magazynie, nie może przecież liczyć na pomoc i zaufanie policji.

Kiedy tylko dowiedziałam się, że Simon Beckett pisze kolejną serię nie mogłam powstrzymać ekscytacji. Po książkach z Davidem Hunterem w roli głównej, nastawiałam się na emocjonującą i fascynującą lekturę. Czy otrzymałam to, czego oczekiwałam? Otóż nie do końca.

Odrazu wyjaśniam, że nie znaczy to, że lektura mi się nie podobała! Chodzi jedynie o to, że ta książka była mniej... wciągająca. Nie miałam problemu z odłożeniem jej na bok, czytałam w wolnym czasie bez większej presji że już muszę wiedzieć co będzie dalej. Książka była po prostu delikatniejsza, spokojniejsza, aczkolwiek pomysł na zbrodnie dość ciekawy i co tu ukrywać, bolesny...

Tak czy inaczej, fabuła okazała się interesująca, a dojście do tego kto jest mordercą nie takie proste i oczywiste. Najwięcej dzieje się tu na początku, później główny bohater próbuje na własną rękę działać mimo podejrzliwości ze strony władz. No cóż, czekam na kolejną część i mam nadzieję, że nie będzie to trwało długo. Znając autora, wszystko jeszcze może się rozkręcić.

Po doskonałych książkach z Davidem Hunterem, czas poznać sierżanta Jonaha Colleya. Człowieka, który ma za sobą trudną przeszłość, naznaczoną utratą syna i rozpadem małżeństwa. Jeśli poprzednie książki autora przypadły Wam do gustu, ta również nie powinna Was zawieść.

Zazwyczaj czytając książkę, zapisuję sobie spostrzeżenia, myśli, którymi chciałabym się z Wami podzielić w opinii. Przy Zagubionym nie zrobiłam żadnych notatek. Bynajmniej nie dlatego, że nie znalazłam nic wartego uwagi. Wręcz przeciwnie. Sama fabuła tak mnie wciągnęła, że nie chciałam nawet na moment odrywać się od lektury.

Nie wiem jeszcze czy polubię Jonaha równie mocno jak Dawida, bo chwilami miałam wrażenie, że jako policjant jest postacią pechową i mało zaradną, ale wiem, że z pewnością sięgnę po kolejne części nowej serii, bo styl pisania Simona Becketta jest rewelacyjny. Autor za pomocą słowa przenosi nas w mroczne zakamarki Nabrzeża Rzeźników, do starego, zrujnowanego magazynu, w którym unosi się woń krwi. Opisy scen zbrodni wywołały u mnie gęsia skórkę i mocno pobudziły wyobraźnię do działania. Ostatnie kilkadziesiąt stron czytałam z zapartym tchem, czując całą sobą walkę z czasem...

Choć próbowałam powiązać ze sobą wątki, znaleźć trop, który doprowadziłby do rozwiązania kryminalnej zagadki, moje próby spełzły na niczym. Ostatecznie i tak dałam się zaskoczyć.

Choć sama postać Colleya nie do końca w tej części przypadła mi do gustu, uważam, że Zagubiony to bardzo dobrze skonstruowany kryminał. Tego mi trzeba było na jesienne wieczory. Polecam! 🙂

Kojarzycie Becketta? Ale bardziej Samuela czy Simona? 😉

Jeden i drugi związany jest z literaturą, Samuel Beckett był irlandzkim dramaturgiem, eseistą, prozaikiem, a Simon…?

To właśnie on został dzisiaj przeze mnie „wywołany do tablicy” 🙂 Jego cykl z Davidem Hunterem znam (chociaż jeszcze nie w całości 🙈) i bardzo Wam polecam, jeśli jeszcze nie mieliście okazji wtargnąć do świata antropologa sądowego. Pora jednak na nową serię z sierżantem Jonahem Colleyem w roli głównej!

Po dziesięciu latach do Jonaha odzywa się jego stary przyjaciel Gavin. To totalne zaskoczenie, więc sprawa musi być poważna. Panowie zerwali kontakt po tym, jak czteroletni syn Colleya zaginął, wtedy też wszystko w życiu głównego bohatera się zmieniło, kiedyś było normalnie, a teraz… teraz Jonah staje w magazynie na Nabrzeżu Rzeźników, a w powietrzu czuć metaliczny zapach krwi…

„Zabugiony” to idealny tytuł, bo tu nie tylko główny bohater jest zdezorientowany wszystkim co go otacza, tym co się dzieje, ale również czytelnik! Do samego końca byłam cały czas zaskakiwana, obierałam pewien trop, który po chwili był już obalony i co innego wychodziło na pierwszy plan.

Przyznaje, że zakończenie zaskoczyło mnie całkowicie, no tego nawet nie dopuszczałam do myśli, a jednak… 🙂 Zresztą tutaj jeden plot twist goni kolejny!

Klimat, który proponuje nam autor jest jakby „szarawy”, choć znajdziecie fragmenty, krótkie, opisujące jak działał morderca, to wcale nie czerwień krwi jest tutaj dominująca. Jonah po utracie syna stracił barwność swojego życia, ale czy można mu się dziwić? Jego rzeczywistość jest teraz po prostu smutna, a dodatkowo wplątał się w niezłe bagno.

To „inny Beckett” ale równie ciekawy i wciągający! Czekam jak dalej rozwinie się akcja!

Sierżant Jonah Colley odbiera telefon z nieznanego numeru. Jedna rozmowa zmienia wszystko. Były przyjaciel, również policjant, prosi go o pomoc na Nabrzeżu Rzeźników. Tam Colley przeżywa piekło. A raczej dopiero przechodzi przez jego bramy. Oprócz problemów obecnych na wierzch wypływają także dramaty z przeszłości sierżanta.

Beckett wraca w bardzo dobrym stylu, choć nie bez wad. Oferuje nam gęsty, mroczny, przytłaczający thriller, w którym akcja pędzi i trzyma nas za gardło do końca. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością i jej demonami. Problemy prywatne z zawodowymi. A zakończenie zaskakuje. Sensacja miesza się z melancholią a każda z postaci jest wyrazista. Beckett stworzył powieść w której się dzieje i która ma szansę stać się świetną serią.

Nie kupuję jednak głównego bohatera. Nie do końca pasuje mi jego profil psychologiczny i działanie biorąc pod uwagę, że jest kontrterrorystą. Mam także mocne skojarzenie z postacią Cormorana Strike'a. Niemniej jednak książkę pochłonełam. I jestem ciekawa dalszych wydarzeń.

Gdybym miała opisać Jonaha jednym zdaniem to byłby to człowiek pech. Cokolwiek by nie zrobił, gdziekolwiek by nie poszedł to coś złego się dzieje.

Czytałam już książkę autora więc to nie było moje pierwsze spotkanie z nim, ale czytając tę jestem lekko rozczarowana. Nie wiem jak mam ją ocenić… Nie jest to moje top dziesięć, ale zła też nie była.

Zakończenie mnie zaskoczyło, w sumie nie spodziewałam się. Trochę takie jak nie lubię- ale to fikcja już zdążyłam się z tym pogodzić.

„Wynaturzone, bestialskie metody zabójcy” nie do końca tak sobie to wyobrażałam, myślałam, że będzie bardziej brutalniej to opisane znając już twórczość Simona. Nie jest to tak ciężka lektura jak się spodziewałam.

Czytało się dobrze, pojawiają się nowe fakty, odkrywane są tajemnice, plot twisty czy manipulacje. Zastanawiasz się kto jest dobry, komu można ufać, są momenty gdy łapałam się na tym, że nie oddycham, zagryzam zęby- no działo się. Temu nie mogę zaprzeczyć. Ale czy zostanie ona ze mną na długo? Sama nie wiem. Czy sięgnę po następne książki autora? Z ciekawości chyba tak.

"Zardzewiałe łańcuchy pobrzękiwały w ciemności jak stara dziecięca huśtawka. Nieregularny, urywany dźwięk nie dawał Jonahowi spokoju. Spróbował uciec w mrok, z dala od okropnego skrzypienia i tego, co się z nim wiązało. Ale w ten sposób trafił do tunelu pełnego martwych liści."

Simon Beckett, autor bestsellerowych thrillerów, powraca z nową serią, której pierwszy tom miałam okazję poznać. Nie czytałam innych książek pana Becketta, więc tym bardziej byłam ciekawa jego pióra. Jakie wrażenia wywarł na mnie "Zagubiony'?

Tak jak tytuł książki, tak i ja na początku czułam się trochę zagubiona. Myślę, że to z powodu stylu autora, ponieważ ma w sobie coś, czego wcześniej nie spotkałam. Ciężko ubrać mi to w słowa, ale spróbuję. Bardzo tajemniczy, gęsto mglisty klimat, który towarzyszy od początku książki wsiąka w czytelnika z dużą siłą. Stare magazyny na nabrzeżu mają swój specyficzny klimat i Beckett postarał się, żeby mocno go odczuwać. Tym samym wywołał we mnie swego rodzaju niepokój i właśnie tytułowe zagubienie. Ale! Im bardziej historia się rozkręca, tym łatwiej było mi się odnaleźć w historii o sierżancie Jonahu Colley'u.

Jest mrocznie, a to nie tylko za sprawą sytuacji, jaka wyniknie na Nabrzeżu Rzeźników. To co spotkało głównego bohatera jest najgorszym z koszmarów dla rodzica. Od razu ma się chęć nie spuszczać swoich dzieci z oka. Pogoń za przeszłością, rozwiązaniem sprawy, która trzyma bohatera w niepewności przez dobrych kilka lat sprawia, że koszmar powraca.

Autor wrzucił do swojej powieści wiele motywów, między innymi zaginięcie dziecka, handel ludźmi, prowadzenie śledztwa w sprawie funkcjonariusza policji, jak i powrót do kryminalnej sprawy sprzed lat. Jest to niezły ładunek emocjonalny dla czytelnika, ponieważ obok tych spraw nie da się przejść obojętnie.

Mimo trudniejszego początku "Zagubiony" był dobrą lekturą, która wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Simon Beckett może nie będzie plasował się w rankingu moich ulubionych autorów z gatunku thrillera, ale chętnie przeczytam o dalszych losach Jonaha.

Simon Beckett powraca, a Zagubiony jest pierwszym tomem o sierżancie Jonah Colley’u.

Pewnego dnia Jonah odbiera telefon od dawnego przyjaciela, z którym nie miał żadnego kontaktu od traumatycznego momentu. Dziesięć lat temu jego malutki synek Theo, zaginął, a Jonah posypało się całe życie. Gavin prosi mężczyznę żeby przyjechał na Wybrzeże Rzeźników, bo wpakował się w sytuację, którą trudno wytłumaczyć. Jonah bez większego namysłu jedzie pomóc przyjacielowi, a decyzja ta będzie tragiczna w skutkach i pociągnie za sobą wiele konsekwencji.

W Zagubionym akcja zaczyna się od pierwszych stron, a momentów zaskoczenia nie brakuje. Na kilku wydarzeniach zbierałam szczękę z podłogi, bo to, co się stało przerosło moje najśmielsze oczekiwania, a końcówki oczywiście się nie domyśliłam.

Simon Beckett udowadnia, że jego książki to klasa sama w sobie i można po nie sięgać w ciemno. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom 📖

Po tym jak dziesięć lat temu synek sierżanta Jonah Colleya zaginął w parku mężczyzna nie spodziewał się, że jeszcze kiedyś usłyszy przyjaciela Gavina, który brał udział w poszukiwaniach chłopca. Jednak głos przyjaciela i jego prośba, aby Jonah przyjechał na Nadbrzeże Rzeźników sprawiły, że nie mógł on odmówić. Co kryje się w mroku i magazynie? Skąd ciężki, metaliczny zapach krwi?

Proszę państwa Beckett powraca w naprawdę wielkim stylu i śmiem twierdzić, że „Zagubiony” to jego najlepsza książka! Otwiera ona nowy cykl, w którym główną rolę gra sierżant John Colley.

Fabuła jest naprawdę świetna i co najważniejsze bardzo dobrze dopracowana. Już od samego początku trzyma ona w napięciu i na każdej stronie coś się dzieje. Ledwo nasz sierżant uchodzi z życiem, zaraz dowiadujemy się, że przed dziesięcioma laty jego synek zaginął i wpadamy w wir wydarzeń, aby dowiedzieć się co tak naprawdę się stało. Strona za stronom napięcie rośnie, autor funduje czytelnikowi wiele zwrotów akcji i… trupów! Tutaj wszystko jest ze sobą ściśle powiązane i żaden z wątków nie jest przypadkowy. Bohaterowie są genialnie wykreowani. Są wyraziści, charakterni, wzbudzają emocje i co najważniejsze wcale nie są, aż tak jednoznaczni jak mogłoby nam się z pozoru wydawać.

„Zagubiony” to książka, która bardzo mnie zaskoczyła. Oczywiście pozytywnie! Śmiało mogę powiedzieć, że zakochałam się w tej serii i mam nadzieję, że kolejne tomy nie tylko szybko się pojawią, ale i będą tak samo świetne. Jeżeli lubicie dobre thrillery to koniecznie sięgnijcie po „Zagubionego”, z całą pewnością będziecie zadowoleni.

Jonah Colley na początku nieco mnie irytował, ale wiem, że to tylko dlatego, że nie jest Davidem. Ze strony na stronę lubiłam go coraz bardziej. Rozstanie nie należało do przyjemnych i już czekam na kolejny tom, bo Zagubiony to zapowiedź serii, co zresztą końcówka wyraźnie pokazuje. Bardzo otwarte zakończenie z jednej strony przynosi odpowiedzi na wiele pytań, z drugiej – jeszcze więcej ich zadaje.

No, ale zanim dojdę do zakończenia, powinnam chyba zacząć od początku.

Jonah Colley jest rozwiedzionym sierżantem służącym w londyńskiej policji. Dziesięć lat wcześniej stracił syna. Nie jest do końca pewne, co się stało z czterolatkiem, ale wiele wskazuje na to, że uległ nieszczęśliwemu wypadkowi w parku, kiedy jego tata przemęczony pracą przysnął na ławce. Ciała nigdy nie odnaleziono, więc i pytań było więcej, niż odpowiedzi.

Po dziesięciu trudnych latach do Jonaha dzwoni jego dawny partner z policji, Gavin. Różne koleje losu (nie będę spojlerować) sprawiły, że panowie stracili kontakt, mimo iż wcześniej Jonah uważał Gavina za przyjaciela. Niemniej pewne rzeczy są niezmienne, więc sierżant rusza na pomoc dawnemu przyjacielowi. Niestety – przybywa za późno, znajduje jego zwłoki, a zaraz potem sam zostaje napadnięty. Mało tego – miejscowa policja to jego potraktuje jak podejrzanego, tym bardziej że Gavin nie był jedyną ofiarą.

Jonah trafi na drugą stronę barykady, po której trzeba się dobrze zastanowić, co można powiedzieć na przesłuchaniu, a co lepiej przemilczeć.

pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

A zatem po dniu przepysznych premier zapraszam was na recenzje najnowszej książki Simona Becketta, która otwiera nowy cykl z Jonahem Colleyem w roli głównej.

~Usiądźcie wygodnie i wyobraźcie sobie moment, że podczas spokojnego letniego wieczoru dostajecie nagły telefon od starego przyjaciela z prośbą o pomoc.

Nic nadzwyczajnego, ale sprawa wydaje wam się o tyle intrygująca, że pomimo upływu 10 lat od kiedy mieliście ostatni kontakt z tą osoba, ta osoba dzwoni właśnie do was...

Nie zastanawiając się ani chwili postanawiacie mu pomóc.

I tak po zakończonej rozmowie wybieracie się na wskazany adres, gdzie trafiacie do opuszczonego, wyludnionego portu o nazwie Nadbrzeże Rzeźników.

Sama nazwa już mrozi krew w żyłach, ale to nie przeszkadza wam zanurzyć się w zakamarkach spowitego mrokiem, wilgotnego zatęchłego magazynu.

Magazynu, którego wnętrze kryje szczelnie owinięte ludzkie ciała przypominające kokony z których lada moment miały by się wykluć "człekokształtne poczwary" ( przy takich opisach moja wyobraźnia zawsze pisze najczarniejsze scenariusze)

W takim właśnie miejscu znalazł się nasz główny bohater Jonah Colley, który ledwo uszedł z życiem.

Sierżant, były mąż, ojciec który nadal obarcza się winą, za zaginięcie czteroletniego syna - Theo ( pomimo tego, że sytuacja miała miejsce 10 lat temu)

Dlaczego Gavin zadzwonił właśnie Jona?

Jaka przeszłość skrywa mężczyzna?

Czy zaginięcie czteroletniego Theo jest powiązane z morderstwami z portu?

Jaką prawdę odkryje Jon?

~ Simon Beckett, autor bestsellerowych thrillerów z Dr. Davidem Hunterem powraca w wielkim stylu, aby zaskoczyć nas nową serią wraz z nowym świetnie wykreowanym, popełniającym wiele błędów bohaterem - Jonahem Colleyem - sierżantem brytyjskiej policji.

Mężczyzną, który zmaga się ze swoimi demonami przeszłości, każdego dnia niosąc swoje brzemię, po traumatycznych wydarzeniach sprzed 10 lat.

To właśnie wtedy podczas chwili nieuwagi i ogromnego zmęczenia wynikającego z przepracowania, zginął jego syn, co wraz z wydarzeniami z felernej nocy z Nadbrzeża Rzeźników, odbiło piętno w podejmowaniu nie zawsze dobrych decyzji...każda z tych sytuacji okazuję się ściśle ze sobą powiązania w poznaniu druzgocącej prawdy (ale o tym przekonacie się już sami ja już więcej zdradzić wam nie mogę)

~Autor i tym razem nie dał nam powodów do nudy, gdyż zaserwował dla nas unikatową, nowoczesną powieść w której akcja chodź na chwilę nie zwalnia z tempa. Co wraz dusznym, psychodelicznym klimatem, zagmatwaną zagadką, okraszoną zaskakującymi, momentami nawet brutalnymi wątkami stworzyło mrożący krew w żyłach kryminał.

~Brutalne sceny, przemoc, ludzkie dramaty, handel ludźmi, ślepe tropy, nieustające uczucie niepokoju, dreszcz emocji oraz grono nieudolnych bohaterów stworzyło historię od której ciężko się oderwać póki nie pozna się spektakularnego zakończenia!

~Bezapelacyjnie polecam!

Fani serii z Davidem Hunterem będą miło ukontentowani z zawartości.

Ja już z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu.

Polecam J.K.

Telefon od starego przyjaciela, z którym od lat nie miał kontaktu, z pewnością nie jest tym, czego oczekiwał w letni wieczór. Zmierzając na spotkanie ku Nabrzeżu Rzeźników Colley nie wiedział jeszcze, że wkrótce upomną się o niego również demony przeszłości...

"Zagubiony" to pierwszy tom nowej kryminalnej serii Becketta. I chociaż jego nazwisko od lat jest dobrze znane fanom gatunku, osobiście nie miałam jeszcze okazji zapoznać się z jego twórczością. Cóż, po lekturze wiem, że konieczne muszę w niedalekiej przyszłości to zmienić, a tomy z Davidem Hunterem wpadły już na moją wirtualną półkę.

Ależ to było dobre! Beckett nie bawi się w żadne półśrodki i już na samym początku serwuje nam scenę rodem z horroru - wyludniony port o północy, spowity mrokiem magazyn, zawinięte w folię niczym kokony ciała. Autor swoim niezwykle barwnym i obrazowym piórem działa na wyobraźnię, a szybkie tempo akcji, nieustannie przeplatane dawnymi wydarzeniami sprawia, że ciężko oderwać się od lektury.

Nie sposób nie wspomnieć również o samym Jonahu Colleyu, naszym głównym bohaterze, z którym na całe szczęście dość szybko się polubiłam. Stopniowo wypływające na wierzch strzępy jego przeszłości nie tylko intrygowały równie mocno co wiodąca zagadka, ale i wzbudzały całą gamę emocji.

"Zagubiony" to jeden z tych nieodkładalnych, pochłaniających od pierwszej strony thrillerów, z pierwszorzędnie utkaną historią i godnym całości zakończeniem - z niecierpliwością czekam na więcej!

Czasami wystarczy jeden niespodziewany telefon, aby naruszyć harmonię codzienności. Jeden głuchy krok w ciemność, który nieoczekiwanie staje się niechcianym obciążaniem – początkiem nieuniknionego starcia z bezwzględną przeszłością. Właśnie tak zaczyna się nowa seria Simona Becketta. Zagubiony znacząco kontrastuje z klimatem thrillerów kryminalnych z niezawodnym antropologiem sądowym Davidem Hunterem, w oczach odbiorcy przybiera postać znacznie bardziej sensacyjną i drapieżną, nadal jednak porównywalnie intrygującą i niebezpieczną.

A wszystko ukształtowane jest w duchu fabularnej niepewności. Tu nic nie jest oczywiste, każda scena zdaje się być niewiadomą, uparcie domagającą się interpretacji. Intuicja podpowiada jedno – odpowiedzi należy szukać w przeszłości. Tak też sugerują zastosowane tu retrospekcje – to z nich sukcesywnie wyłaniają się traumatyczne chwile z życia głównego bohatera. I to one świadczą o jego wiarygodności. Sierżant Jonah Colley regularnie wraca pamięcią do dnia, w którym zaginął jego czteroletni synek, ale jednocześnie wyraźnie unika rozmów o dawnym życiu, staje się przez to postacią zaskakująco tajemniczą i niejednoznaczną, ewidentnie potrzebuje czasu, aby dać się w pełni rozszyfrować. I czytelnik właśnie tego pragnie – chce wnikliwie rozpoznać jego intencje. Intensywnie przygląda się także pozostałym kreacjom, doskonale bowiem wie, że każdy może skrywać tu coś za pazuchą, szczególnie ten, który już nie żyje…

Autor znany jest z niezwykle obrazowego zarysu zastanej perspektywy, tu również przenikliwie traktuje scenerię, przekonująco portretuje także ludzkie przeżycia. Odbiorca z łatwością zatem wizualizuje sobie poszczególne epizody, wgryza się w ich niecodzienny charakter, sensorycznie wkrada się także w sferę emocjonalną, wymownie kategoryzując towarzyszące bohaterom troski, obawy i zagrożenia. I dostrzega, jak bardzo chce połączyć ze sobą wszystkie elementy tej zatrważającej układanki. Każde ujawnione kłamstwo i każde niedomówienie. Każdą mrożącą krew w żyłach zbrodnię. Finał bezsprzecznie szokuje, zdaje się być też mocno ofensywny i zauważalnie wartki, niewątpliwie staje się zachętą do wyczekiwania na kolejny tom.

Tu intryga nie gaśnie aż do ostatniej strony! Simon Beckett pokazuje nowe oblicze, nie zapominając o najbardziej spektakularnych akcentach kryminalnych – Zagubiony przeraża ogłuszającym i bezsprzecznie wieloznacznym charakterem zbrodni, jednocześnie ekscytuje niepokojącą skalą tajemniczości. W mojej opinii stanowi historię niesamowicie dynamiczną, frapującą i złowieszczą, odczuwalnie też niepokojącą i dosadną w zarysie emocjonalnym. Z pewnością sensacyjną, mroczną i nieprzewidywalną. Książka idealna dla czytelników szukających fabularnego niebezpieczeństwa.

Szukacie dobrego, wciągającego kryminału na jesienne wieczory? Simon Beckett poleca się! “Zagubiony” to najnowsza powieść tego autora, który słynie z serii o Davidzie Hunterze. Choć ja mam za sobą dopiero dwie części, mogę powiedzieć śmiało, że skradł moje serce zaskakującymi zwrotami akcji i niebanalnymi rozwiązaniami spraw. Czy “Zagubiony”, czyli pierwsza część nowej serii, również skradł moje serce? Sprawdźcie!

Jonah Colley to sierżant brytyjskiej policji. Pewnego wieczoru otrzymuje intrygującą wiadomość od swojego starego przyjaciela. Ma spotkać się z nim na Nabrzeżu Rzeźników o północy. Choć życie ich podzieliło i nie widzieli się od dekady, Jonah z ciekawości udaje się w to miejsce. W starych magazynach zostaje uwikłany w zagadkową sprawę, ledwo uchodzi z życiem, jego kariera wisi na włosku, a mężczyzna wciąż zadaje sobie pytanie, czy to wszystko może mieć jakiś związek z zaginięciem jego czteroletniego syna 10 lat temu?

“Zagubiony” Simona Becketta to książka z pogranicza thrillera, kryminału oraz powieści akcji. Fabuła kręci się wokół Jonaha Colleya i jego wyborów, decyzji — gorszych i lepszych — wydarzeń, które mają miejsce już po feralnej nocy na Nabrzeżu Rzeźników. Tutaj plus dla wydawnictwa, że blurb na tyle książki zupełnie nie zdradza fabuły. Jonah, zamiast za bohatera, zaczyna być uważany za podejrzanego. Nic w tym dziwnego, skoro w magazynach nie zostało zbyt wiele śladów, a świadkowie albo nie żyją, albo zniknęli w tajemniczych okolicznościach. Mając przeciwko sobie policję, Jonah postanawia prowadzić śledztwo na własną rękę.

Akcja książki poprowadzona jest w taki sposób, że czytelnik, choćby chciał, nie może się oderwać. Co rusz wypływa jakaś nowa informacja, co rusz rośnie ciśnienie, a krew zaczyna szybciej buzować w żyłach. “Zagubiony” nie może pochwalić się wyszukanymi plot twistami, jak w przypadku serii o Davidzie Hunterze, jednak jest to lektura, która zadowoli niejednego miłośnika takich powieści. Świetnie sprawdzi się na jeden, maks dwa wieczory, ponieważ ma niecałe 400 stron i czyta się bardzo szybko. Dla mnie była to świetna rozrywka — może nie najwyższych lotów, ale wystarczająca!