Zabójcza Wigilia i inne mroczne historie

Czytacie opowiadania? Lubicie krótsze formy literackie, czy gustujecie tylko w powieściach?

Przyznaję, że do niedawna byłem wyłącznie członkiem Team Powieści, ale sukcesywnie trafiam na coraz lepsze zestawienia opowiadań. Po wspaniałych tomach “Rewers” i “Awers” przeczytałem trzy opowiadania Michała Larka , które jeszcze bardziej przybliżyły mnie do grona sympatyków krótszych historii.

“Zabójcza wigilia i inne mroczne historie” to pierwszy tom zapowiadanego cyklu opowiadań Michała Larka pod wspólnym tytułem “Zabójcze opowieści”. Znajdziecie w nim trzy opowiadania: Zabójcza wigilia, Siostrzyczki i Fetyszysta. Wszystkie inspirowane prawdziwymi wydarzeniami, o których autor opowiadał [Adres usunięty]. w swoich podcastach.

Jeżeli czytaliście “Chirurga”, to znacie doskonale głównego bohatera wspomnianych wyżej opowiadań - porucznika Adama Bergera, zwanego przez współpracowników “Freddym”. W rozwiązywaniu kryminalnych zagadek towarzyszy mu błyskotliwa funkcjonariuszka Dagmara Madej.

Chciałbym skupić Waszą uwagę na trzech atutach, jakie dostrzegam w tym zbiorze opowiadań.

Po pierwsze - realizm. I to na wielu płaszczyznach. Bardzo doceniam to, jak doskonale Autor oddaje czasy, w jakich toczą się opisywane przez niego wydarzenia. Chodzi o język, jakim posługują się bohaterowie, styl prowadzenia postępowań, podejście do wykonywanej pracy, panujące między nimi relacje i oczywiście otaczający ich świat, w którym przyszło im rozwiązywać przydzielone sprawy. Dla miłośników CSI Miami opowiadania Larka będą niczym wizyta w muzeum - ale taka poruszająca i dająca do myślenia.

Po drugie - praca śledczych. Każde z opowiadań było dla mnie wspaniałym studium ludzkiej dedukcji. Z przyjemnością brałem udział w prowadzonych przesłuchaniach i uczyłem się, jak winny być zadawane pytania, aby dotrzeć do prawdy. Wyjątkowo dobrze Autor oddaje złożoność toczących się śledztw - wielu świadków, fałszywe tropy, zwroty w sprawach, konieczność uwzględniania panującej hierarchii w służbach mundurowych, no i wreszcie reakcje świadków na poszczególne działania funkcjonariuszy.

Po trzecie - motyw. Wszystkie historie, które serwuje nam Michał Larek mają wspólne przesłanie. Dowodzą bowiem, że zło tkwi w każdym z nas, a tym, co je budzi do życia jest zawsze bolesny impuls lub bodziec. To ON wyrywa zło ze snu i sprawia, że przejmuje kontrolę nad naszym życiem.

Pogrążeni w literackiej fikcji powinniśmy stale uświadamiać sobie, że nie ma nic bardziej przerażającego od rzeczywistości. Michał Larek wybitnie nam o tym przypomina, za co ma moje najgłębsze uznanie i szacunek.

Przychodzę do Was z książką autora znanego z reportaży i powieści kryminalnych.

"Zabójcza wigilia" to pierwszy tom cyklu "Zabójcze opowieści".

Podcasty, które zostały przeniesione do wersji papierowej.

Autor przedstawia nam trzy historie,które oparte są o prawdziwe sprawy kryminalne.

To co w tej książce podoba mi się najbardziej to realizm . Nie są to wymyślone historie, ale takie, które miały miejsce. Przez co dają do myślenia do czego jest w stanie posunąć się człowiek. Jak mało istotne jest dla takich osób życie drugiego człowieka.

"Zbior opowieści" to naprawde ciekawa lektura a opisane sprawy sa niezwykle wciągające.

Najbardziej podobała mi się tytułowa wigilia. Klimat, czas, miejsce wszystko idealne. Dobrze napisany kryminał czasów PRL-u. Kryminały z akcją osadzoną w tamtym czasie mają oprócz użytego języka niebywały klimat. Cieszą się wciąż popolurnoscią.

Jeśli lubicie właśnie taki kryminał książka napewno przypadnie Wam do gustu.

Uwielbiam polskie kryminały i zawsze chętnie po nie sięgam. Po raz pierwszy miałam w swoich rękach powieść Michała Larka i muszę przyznać, że mocno mnie ona zaskoczyła. Było to pozytywne zaskoczenie, a ja długo nie mogłam oderwać się od tej powieści. Akcja książki toczy się w PRL-u, ale nie jest to smutny, szary czas, tylko dość kolorowy i wesoły. Czy faktycznie tak wtedy było? Fabuła wciąga niemal od początku, akcja toczy się szybko i pełno jest w niej niespodziewanych zwrotów. Bohaterowie wykreowani są bardzo dokładnie, a zakończenie mocno wbija w fotel. Zachęcam każdego do czytania tej lektury, bo naprawdę warto.

Jest to zbiór trzech opowiadań: "Zabójcza wigilia", "Siostrzyczki" i "Fetyszysta", zainspirowanych prawdziwymi sprawami kryminalnymi. Do tej pory były one dostępne w wersji ebook, a dwa pierwsze również w wersji audio.

Mimo tego, że każde z opowiadań nawiązuje do różnych wydarzeń i zawiera zbrodnię innego typu to łączą je postaci oficerów milicji Adama Krugera i Dagmary Madej. Przeczytamy o zabójstwie w afekcie, pod wpływem silnych emocji, brutalnym napadzie z włamaniem, a także morderstwie nastoletniej dziewczynki, które może świadczyć o fetyszyzmie sprawcy.

Duży nacisk położony jest tu na motywy zbrodni. Nie należy myśleć, że tylko ludzie przesiąknięci do szpiku złem są w stanie zabić. Również normalne osoby, mające ułożone życie mogą nagle zboczyć z właściwej ścieżki. Coś w ich codzienności sprawia, że rozpada się mur moralności. Dzieje się to wtedy zazwyczaj bardzo niespodziewanie, często w afekcie. Taka iskra, wzniecająca pożar, której można potem żałować, ale jest już niestety za późno. Dobrze obrazuje to poniższy cytat pochodzący z "Zabójczej wigilii":

"My wszyscy tutaj rozumiemy, że czasami pech dopada człowieka i sprawia, że wydarza się coś, co... nie powinno mieć miejsca. Coś złego. Tak już nasz świat jest skonstruowany."

.

To co w tych opowiadaniach jest najważniejsze i co zmusza, by się przy nich zatrzymać to ich realizm. Fakt, że są zainspirowane prawdziwymi historiami napawa czytelnika przeróżnymi emocjami. Od niedowierzania po faktyczny lęk. Nie są to wymyślne, filmowe sceny, a historie, które dzieją się każdego dnia na świecie.

Sprawy, które z pozoru mogą wydawać się proste i oczywiste, mają jednak drugie dno.

.

Język jest dość prosty, zawiera naleciałości policyjnego, a raczej milicyjnego języka, bo to w tych czasach rozgrywa się akcja. Jest dużo dialogów, głównie z przesłuchań kolejnych świadków i podejrzanych. Czytelnik dzięki temu może uczestniczyć w śledztwie, stopniowo odkrywając jego kolejne elementy.

Są to krótkie formy więc nie ma miejsca na dodatkowe opisy czy ozdobniki. Jest krótko, ale treściwie, a zebranie kilku historii w jeden zbiór tworzy bardzo ciekawe połączenie.