Z dala od świateł

Są chwile, kiedy chcemy uciec od wszystkiego, zmienić otoczenie i zostawić przeszłość za sobą. Jak mówi nasze powiedzenie, czasem mamy ochotę „Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady”!

W przypadku emerytowanego policjanta Cal’a Hooper,a z Chicago takim miejscem jest malownicze miasteczko w Irlandii. Zakup starej chaty na odludziu ma przynieść spokój i ciszę, których tak potrzebuje. Napięte relacje z byłą żoną, trudne doświadczenia w pracy to tylko niektóre powody, które skłoniły go do tak diametralnych zmian. Z początku wszystko idzie zgodnie z planem, Cal remontuje dom, chodzi na długie spacery i łowi ryby, powoli zaczyna być akceptowany przez mieszkańców. Wszystko zmienia się kiedy poznaje kilkunastoletniego chłopca z biednej rodziny o wątpliwej reputacji. Ten zwraca się do policjanta o pomoc w odnalezieniu zaginionego brata. Pochodzenie rodziny chłopca skutecznie wpływa na brak zaangażowania lokalnych władz w całą sprawę. Cal rozpoczyna własne śledztwo, podczas którego nawiązuję się nić porozumienia z wycofanym i nieufnym dzieckiem.

Książka z dala od świateł jest wciągającą historią, mroczny klimat małego miasteczka wciągnął mnie bez reszty. Relacje pomiędzy mieszkańcami i specyfika życia w małej społeczności została świetnie uchwycona przez autorkę. Głównym wątkiem jest prywatne śledztwo na tle hermetycznego środowiska, a także rodząca się przyjaźń pomiędzy dwiema zupełnie różniącymi się od siebie osobami. Książka została przeze mnie pochłonięta, czyta się ją szybko i z każdą stroną wciąga coraz bardziej. Nie ma w niej wartkiej akcji, ale w tym przypadku jest to dla mnie na plus. Współgra to z wolno płynącym czasem w miasteczku, gdzie ludzie żyją zgodnie z porami dnia i nigdzie się nie spieszą. Autorka stopniowo buduje napięcie, powoli odkrywa kolejne elementy zagadki, a malownicze miasteczko okazuje się mieć swoje ciemne strony.

Świetna kreacja głównego bohatera, od pierwszych stron polubiłam jego szorstki charakter i sposób bycia. Cal Hooper to facet z krwi i kości, bezkompromisowo i skutecznie dąży do prawdy. Jego działania są spójne i konsekwentne przez całą książkę. Głośno wyraża swoje poglądy i spostrzeżenia, bez względu na konsekwencje, czasem bardzo bolesne. Pozostałe postacie w książce także zasługują na uznanie, autorce w idealny sposób udało uchwycić się ich małomiasteczkowość, nieufność wobec obcych i wewnętrzne zasady, według których żyją. W książce umieszczono wiele opisów przyrody, które wpływają na wyobraźnię czytelnika i pozwalają poczuć klimat surowej Irlandii.

Książka idealna na wakacje, szybko i płynnie się czyta. Polecam miłośnikom kryminałów ale i osobom lubiącym lżejszą tematykę. Autorka po raz kolejny udowodniła świetny warsztat.

Czy młody mężczyzna, którego mieszkańcy wioski nie widzieli od dłuższego czasu, rzeczywiście uciekł od biedy i rodzinnych problemów? Czy może przytrafiło mu się coś złego?

“Z dala od świateł” rozgrywa się w małej irlandzkiej wiosce. To jedno z tych miejsc, w których wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą. Nic nie może pozostać niezauważone, a żaden sekret nie uchroni się przed czujnym okiem mieszkańców. Takie miejsca są szczególnie niepokojące, a autorka zdaje się doskonale o tym wiedzieć. I bardzo się stara, by czytelnik poczuł na własnej skórze, że pokazana normalność jest tylko pozorna, a głęboka cisza zapowiada prawdziwą burzę.

Tym, co szczególnie spodobało mi się w tej książce, są opisy miejsc, przyrody i pogody. French wspaniale poradziła sobie z przedstawieniem maleńkiej wioski i irlandzkiego klimatu. Strony książki zapisane zostały pięknym językiem, który raz po raz uwodził mnie działającymi na wyobraźnię obrazami i zapachami. Przed oczami miałam stare gospodarstwo, a na ramionach czułam chłodną mżawkę.

Powieściowa wioska charakteryzowała się niemal sennym klimatem. I taką spokojną nutę wyczuwało się również w pierwszej części książki, która zdecydowanie bardziej przypominała mi powieść obyczajową, niż thriller. Wydarzenia rozgrywały się bardzo powoli, a autorka zdawała się skupiona na innych elementach. I choć urzekły mnie te opisy i obrazy, to stopniowo narastała we mnie niecierpliwość i nuta goryczy spowodowane brakiem napięcia i nieobecnością zbrodni.

Podczas lektury odnosiłam wrażenie, że French zależało przede wszystkim na psychologicznym zarysie i pokazaniu, że zło kryje się głęboko pod ludzką skórą. Nie oszołomiła mnie liczba rozgrywających się wydarzeń ani nagromadzenie wątków. Wartość powieści mierzyłam raczej za sprawą umotywowanego postępowania bohaterów i ich sekretów. Im bardziej bowiem zagłębiałam się w kolejne rozdziały tym więcej rys i pęknięć dostrzegałam na spokojnej powierzchni.

W odkrywaniu wiejskich tajemnic bardzo pomógł mi były detektyw, Cal Hooper. Mężczyzna, który przeprowadził się, by zmienić swoje życie i złapać oddech, ponownie został wplątany w sieć kryminalnych zawiłości. Spodobała mi się ta postać i polubiłam ją, ale nie tylko ona zwróciła moją uwagę podczas czytania.

„Z dala od świateł” to spokojny i subtelny thriller. Nie jestem pewna, czy jest w stanie przekonać wszystkich wielbicieli gatunku, zawsze jednak warto samemu się przekonać, czy dany tytuł trafi w nasz gust i zostawi po sobie miłe wspomnienia.

Emerytowany policjant - Cal Hooper postanawia wykorzystać czas wolny od pracy, ucieka z wielkiego miasta i wyprowadza się na irlandzką wieś w poszukiwaniu spokoju, planuje zająć się remontem chaty, którą kupił i odpoczywaniem od zgiełku i pracy, którą wykonywał przez tyle lat... Nie jest mu jednak dane złapać oddech. Gdy pewnego dnia odwiedza go miejscowy dzieciak z prośbą o pomoc w odnalezieniu swojego zaginionego brata Cal nie jest zachwycony, jednak ulega namowom skrzywdzonego dziecka i postanawia mu pomóc po raz kolejny wchodząc w buty detektywa.  Coś niedobrego dzieje się w tej wiosce a gdy policjant podejmuje trop, nie tak łatwo zboczyć z wyznaczonej ścieżki, nawet jeśli to emerytowany policjant... 

Nie mam pytań! To jest książka na miarę naszych możliwości ! O takie książki walczyłam! Podobało mi się wszystko: pozorna senność miasteczka, dziwni ludzie z  dziwnymi charakterami, relacje, które buduje główny bohater wraz z biegiem czasu- kurcze tu wszystko (sic!) miało sens.  

Miałam olbrzymią radochę z lektury, fabuła porwała mnie od pierwszej strony a wiatr na szczęście hulał tylko meteorologicznie a nie w akcji.  Przyznam się, że zakończenie nawet lekko mnie wzruszyło i trochę zaszkliły mi się oczy... a to przecież thriller, thriller, który jednocześnie powodował ciarki, ciekawość, i poruszenie. 

Nie będę się niczego czepiać bo nie mam czego, jestem pod wrażeniem tego jak Tana French potrafi kolorować słowem i rozwijać akcję i wiem, że mój stos czytelniczo-zległej- hańby to zaboli, ale na pewno dorzucę na niego kilka innych książek autorki bo muszę przeczytać coś jeszcze spod jej pióra. 

Spokój i cisza bywa przereklamowany albo też człowiek przyzwyczajony do ciągłego ruchu i dźwięków szuka znajomego klimatu. Czy da się go znaleźć w wiosce jak z folderu turystycznego? Gdzie jak nie w takim miejscu można zapomnieć o dawnym życiu i spróbować otworzyć nowy rozdział. Tylko czy to nie iluzja?

Kamienne lub białe domki, owce swobodnie pasące się na zielonych łąkach, małe sklepy gdzie nie tylko można wszystko kupić, ale i poznać najnowsze informacje oraz plotki z okolicy, puby, w których kwitnie miejscowe życie towarzyskie. Czy do takiego krajobrazu pasuje jakiekolwiek przestępstwo? Gdzieś dalej, w większym mieście i owszem, ale nie w takich punktach. Cal Hooper nie jest marzycielem ani zbytnim optymistą, ale po ponad dwudziestu latach pracy w chicagowskiej policji czuje różnice. Spokojna emerytura wydaje się mu się dokładnie tym czego pragnął, a stary dom na irlandzkiej prowincji gwarantuje to w dużym stopniu. Sąsiedzi nie są kłopotliwi, może ciut wścibscy, lecz to w końcu to urok małych mieścin, w jakich każdy zna każdego. Dlaczego więc miałoby coś dziwnego w wyjeździe nastolatka z tego miejsca? Jakoś nie było o tym głośno, lecz rodzeństwo, a zwłaszcza jedno z nich nie wierzy w to. Cal wydaje się mu najlepszą by wyjaśnić to zniknięcie. Podobno gdy raz się zostaje policjantem to już na zawsze będzie się nim. Hooper dla świętego spokoju zaczyna przyglądać się tej sprawie, ale to nie Chicago, nawet nie Dublin. Co więc stało się z młodym Reddy`m? Nic nie wskazuje, że cokolwiek fatalnego spotkało go, ale policyjna intuicja coś podpowiada, a gdy tak lepiej przyjrzeć się, popytać, poobserwować to jakoś nic nie znaczące elementy zaczynają się układać w niepokojący obraz. Coś się wydarzyło, pod dobrotliwą warstwą miało miasteczkowej codzienności kryje się niejedna tajemnica, a ten kto chce je poznać może ściągnąć na siebie uwagę i to w bolesny dla siebie sposób. Jednak dla Cala to jedynie potwierdzenie, że zmierza w dobrym kierunku, do czego go to doprowadzi? W pewnych okolicznościach sprawiedliwość, przypadek i spokój tworzą do niebezpieczną mieszankę.

Niby spokój, niby dobroduszni ludzie, niby nic się nie dzieje, no właśnie czy to nie jedynie złudzenie? Irlandzka prowincja, malownicze góry i nie ustępujące mu miasteczka oraz wioski i emerytowany detektyw. To na pewno nie będzie prosta historia, w jakiej z góry da się określić dobrych i złych oraz dostrzec, biel oraz czerń. Tana French fantastycznie oddała klimat miejsca, w jakim przysłowiowo diabeł mówi dobranoc, oddalonym od metropolii, żyjącym we własnym rytmie, pozwalającym żyć w zgodzie ze sobą. To ostatnie jak się okazuje do pewnego momentu, bo dobrotliwość i nieszkodliwość mogą mieć i drugie oblicze. W takim entourage`u zło wydaje się mieć stępione pazury i po prostu być rzadko występującym zjawiskiem, ale to bardzo mylące założenie. Pisarka doskonale pokazała jak łatwo ulec złudzeniu, że to, co nas niepokoiło i najgorsze pozostawiliśmy daleko za sobą. Na pozór nic nie wskazuje, iż cokolwiek złego wydarzyło się, wszystko jest takie jak zawsze i od zawsze, lecz ktoś kto przez lata odkrywał co i rusz najgorsze strony człowieka widzi więcej od innych. Pojedyncze sygnały jeszcze o niczym nie świadczą, lecz kiedy zbiera się ich coraz więcej daje to do myślenia. Jednak Tana French nie podaje niczego na tacy, zamiast przekombinowanego suspensu swój pomysł na niego osadza w doskonale skomponowanym tle i łączy go z nim więzami widocznymi dopiero w finale. Nie oznacza to wcale zbyt szybkiego odkrycia kart, wprost przeciwnie, bo w „Z dala od świateł” nic nie dzieje się bez przyczyny, a ta nie od razu jest widoczna, bohaterowie, krok po kroku, zbliżają się do niej, przy okazji odkrywają co wokół nich dzieje się. Wyrafinowane metody dochodzeniowe, skomplikowane motywy to nie ten przypadek, zresztą byłyby na wyrost, tu liczy się stara dobra praca u podstaw, poznanie okoliczności, nie czas jest ważny a efekt czyli odkrycie kto i dlaczego. Pozostaje jeszcze zakończenie, dalekie od typowego, zaskakujące i skłaniające do zastanowienia się co znaczy dla nas sprawiedliwość, ile zależy od przypadku i co kryje się pod definicją sprawiedliwości.

Muszę przyznać, że sięgając po „Z dala od świateł” Tany French nie wiedziałam czego się spodziewać. To wszystko przez wiele skrajnych opinii dotyczących wcześniejszych książek autorki. Jak wypadło to spotkanie? Przekonajcie się sami.

Zacznijmy od tego, że nie jest to thriller gdzie fabuła pędzi jak szalona. Akcja toczy się leniwie na irlandzkiej prowincji, gdzie trafia nasz główny bohater - emerytowany policjant Cal Hooper. Jednak nie oznacza to, że będzie nudno. Strona za stroną robi się coraz dziwniej, a na spokojną okolicę pada cień tajemnicy i mroku. Autorka stopniowo dawkuje nam napięcie oraz ukazuje problemy z akceptacją obcego wsród lokalnej społeczności. Widać, że fabuła została bardzo dobrze przemyślana i dopracowana w najmniejszym szczególe. Jednak ogromnym minusem jest zawarcie w niej opisu polowania i patroszenia zwierzyny co dosłownie mnie odrzuciło i skutecznie zniechęciło do lektury na jakiś czas.

Bohaterowie natomiast kryją w sobie coś dziwnego. Stwarzają pozory osób, które kryją za sobą mroczną tajemnicę i mają przeszłość o której nie chcą mówić. French bardzo dobrze ukazała nam sylwetkę outsidera, ale i całego prowincjonalnego miasteczka oraz jego mieszkańców. Nie łatwo zjednać w sobie taką lokalną społeczność, ale zdecydowanie łatwiej zburzyć ich zaufanie kilkoma niewygodnymi pytaniami.

Według mnie cała historia miała w sobie ogromny potencjał jednak styl pisania autorki - dość specyficzny i surowy - sprawił, że niektórzy mogą nie przebrnąć przez całość książki. Sama miałam z nią ogromny problem. W pewnym momencie opisy przyrody i osoby Hoopera zaczęły mnie przerastać. Całość zaczęła stawać się dosłownie monotonna jednak ciekawość wygrała i chciałam poznać zakończenie tej historii na którym zdecydowanie się nie zawiodłam.

"Z dala od świateł" miała do mnie przyjechać w wersji papierowej i nie mogłam się jej doczekać więc... tak, jak to ja, zauważyłam, że jest dostępna na Legimi i postanowiłam, że nie ma co czekać, nie ma co zwlekać i trzeba zacząć czytać. Cieszę się, że tak zrobiłam, ponieważ patrząc na objętość prawdopodobnie grzbiet mógłby być pozaginany. Ale nie myślcie sobie, że nie cieszę się, że dzięki Wydawnictwu Albatros mam ją na półce, bo cieszę się przeogromnie. Ba! Nawet nie omieszkałam jej powąchać, popodziwiać i postawić tak, by było widać przód okładki, a nie tylko grzbiet, bo przyciąga wzrok, a kiedy jest się już po lekturze, to ma ona jeszcze większe znaczenie.

Z Taną French moja przygoda zaczęła się już dawno, od książki "Ściana sekretów" i wtedy miałam mieszane uczucia co do jej twórczości i zwyczajnie jej nie śledziłam. Później nastąpił przełom, bo "Wiedźmie drzewo" przyciągnęło mnie do siebie jak magnes, pokochałam tę powieść w całości, od pierwszej, do ostatniej literki i... tak, przeczytałam wszystkie książki, które wyszły spod pióra tej autorki. Dlatego właśnie na "Z dala od świateł" czekałam niecierpliwie, a czy było warto?

Zacznę od tego, o czym jest ta książka. Irlandia, odludzie, emerytowany detektyw. Czujecie już co mam na myśli? Tak, to może być świetny kryminał. Cal Hooper, bo tak się nazywa nasz główny bohater, detektyw, przenosi się do irlandzkiego miasteczka, by odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku, bo w końcu to emerytura. Postanawia wyremontować sypiącą się chatkę, odwiedzać pobliski pub, chodzić po górach. Czyli tak po prostu odpocząć po wielu latach służby. Myślicie, że policjantowi z krwi i kości, który poświęcił całe życie służbie może się to udać? Ja uważam, że to niemożliwe. I tak właśnie się dzieje, ponieważ jeden z chłopców w tej małej, zapyziałej mieścinie poszukuje brata, a miejscowej policji, delikatnie mówiąc, to wisi. Cal czuje, że musi mu pomóc i, że w tej maleńkiej miejscowości coś złego się dzieje.

Jeżeli chodzi o umieszczanie akcji kryminałów w małym wioskach, mieścinach, po których można spodziewać się tajemnic, dziwnych zdarzeń, to jestem jak najbardziej na tak pod warunkiem, że nie jest to kopiowanie innego autora i jego pomysłu. W tym przypadku French opisała wszystko jak by osobiście Irlandię w tych okolicach miała okazję zwiedzić. To powoduje, że w momencie, kiedy wyobraziłam sobie, że Hooper przenosi się z ogromnego Chicago w takie miejsce, to okaże się, że facet albo zwariuje, albo zacznie pomagać w rozwiązywaniu zagadek mieszkańców. Poszukiwania chłopca, którym policja się nie interesuje? Od razu poczułam, że coś jest na rzeczy. Ale tego musicie dowiedzieć się sami, z książki.

Cal Hooper to facet, który chce na emeryturze odpocząć... wiecie, jaka była moja pierwsza myśl? "Ta, jasne. Taki facet nie będzie umiał odpocząć". Nie pomyliłam się i poczułam do niego ogromną sympatię od samego początku, ale także zrozumienie, że ciężko będzie mu się odciąć od pewnych wyrobionych nawyków i od pomagania innym.

Jeśli chodzi o atmosferę, to jest duszna, ciężka, jak na rasowy kryminał przystało. Akcja jest wartka, nie ciągnie się i co ważne, trzyma równe tempo. Nie lecimy niczym po sinusoidzie, miejscami się nudząc, a wręcz przeciwnie, równo, przez całą treść odczuwamy niepokój. Rozwiązanie zagadki? Myślę, że każdy w trakcie czytania będzie próbował, ale autorka i tak go zaskoczy!

Podsumowując, to świetny kryminał, który nie kończy się na ledwie trzystu stronach i to również jego zaleta. Co teraz ze sobą pocznę? Będę wyczekiwać kolejnych powieści Tany French!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Albatros, za co ogromnie dziękuję!

Kiedy zobaczyłam w zapowiedziach Wydawnictwa Albatros książkę, gdzie rzecz dzieje się w Irlandii, wiedziałam, że chcę ją przeczytać. Mam ogromny sentyment do tego kraju, lubię filmy i książki z Irlandią w tle. Dodatkowo tajemniczy opis powieści stanowczo zachęcił mnie do przeczytania "Z dala od świateł" Tany French - pierwszej damy irlandzkiego kryminału.

Historia opowiedziana w książce rozgrywa się w małym, rolniczym irlandzkim miasteczku wśród dość hermetycznej społeczności. Po dwudziestu pięciu latach służby w chicagowskiej policji i dość trudnym rozwodzie Cal Hooper, emerytowany detektyw, przybywa do małej mieściny by wieść tu spokojne życie, odpoczywać, remontować dom, który właśnie zakupił, chodzić po górach i odwiedzać pobliski pub. To jego plany na resztę życia z dala od zgiełku oraz niezwykle ciężkiej i trudnej pracy policjanta. Ale plany, planami, a życie, życiem, bo pewnego razu zgłasza się do niego trzynastoletni chłopiec, brat zaginionego małego Brendana. Chłopiec szukał pomocy wśród lokalnej społeczności, która jednak nie była mu przychylna, i wśród miejscowej policji, która także niewiele wniosła do sprawy. Obojętność policji i mieszkańców miasteczka na prośby bezradnego dziecka sprawiły, że Cal zajął się sprawą. W czasie prowadzenia śledztwa, napotyka jednak wokół opór, a im głębiej i mocniej angażuje się w sprawę dostrzega mocno zawiłe relacje jakie panują tu, na irlandzkiej prowincji. Zmowa milczenia i nieufność otoczenia zdecydowanie utrudniają mu pracę, zwłaszcza że nie może liczyć na pomoc kolegów po fachu, a brak odznaki zamyka mu wiele drzwi. Czy Cal poradzi sobie w tym samotnym starciu i uda mu się rozwiązać zagadkę zaginięcia chłopca i czy przy tym sam nie oberwać rykoszetem?

Akcja w książce toczy się dość powoli, ale autorka zgrabnie buduje mroczną i gęstą atmosferę napięcia, która nie pozwala Czytelnikowi na odłożenie książki. Nieśpieszna akcja pozwala na wnikliwe zapoznanie się z głównymi bohaterami i przyjrzenie się dokładnie sprawie zaginionego chłopca. Mamy tutaj również idealne studium wiejskiej, trochę zapomnianej przez cywilizację społeczności Zielonej Wyspy. Poznajemy klimat życia na irlandzkich zachodnich obrzeżach.

Niezmiernie podoba mi się styl pisarki, opisy przyrody, dialogi. Nie zawsze mam ochotę na kryminały czy thrillery, gdzie akcja gna bardzo szybko do przodu, zwroty akcji przyprawiają o zawrót głowy, kolejne intrygi pojawiają się co stronę. Czasem mam ochotę na stonowany, aczkolwiek bardzo angażujący kryminał, przy którym nie można się nudzić. Taka jest właśnie najnowsza powieść Tany French "Z dala od świateł". Jeżeli lubicie tego typu ksiażki, to gorąco polecam!

Mimo tego, że Tana French wydała już osiem książek ,,Z dala od świateł" było moim pierwszym spotkaniem z jej twórczością.

Niepokojące było to, co stało się z jednym z chłopców. Rodzina, przyjaciele byli przekonani, że po prostu uciekł z domu, by zaznać lepszego życia. Siostra chłopaka była jednak innego zdania i postanowiła w te swoje dociekania wciągnąć byłego policjanta. Czy razem udało im się dociec prawdy?

Początkowo jakoś trudno było mi się wciągnąć w tę fabułę, jednak po przeczytaniu kilkudziesięciu stron to uczucie minęło. Książka jest obszerna, bo ma prawie 480 stron. Gdy już wczułam się w ten klimat zniknięcia bohatera, poszukiwań z niecierpliwością wyczekiwałam zakończenia tej historii, a to jest na pewno nieprzewidywalne.

W tej pozycji atmosfera jest dość duszna, tak naprawdę nie wiadomo było co stało się z zaginionym, czy odszedł z własnej woli, a może ktoś mu pomógł. Nie wszystkie fakty były oczywiste, może ktoś coś ukrywał. To dociekanie było niezwykle zajmujące.

,,Z dala od świateł" Tany French to moje pierwsze i myślę, że nie ostatnie spotkanie z jej prozą. Jestem ciekawa jakie jej inne lektury wywrą na mnie wrażenie.

Cal Hooper, były detektyw z Chicago przeprowadza się na irlandzką wieś. Zamierza odremontować stary domek i w spokoju, z dala od miejskiego zgiełku spędzić emeryturę. Jednak gdy odwiedza go miejscowy nastolatek, prosząc o odnalezienie zaginionego brata, sprawy się komplikują. Okazuje się, że mieszkańcy wioski coś ukrywają, a prawda może okazać się dla przybysza z Ameryki bardzo niebezpieczna.

W „Z dala od świateł” akcja rozwija się leniwie. Jeśli oczekujemy thrillera, gdzie od pierwszego rozdziału akcja pędzi na łeb na szyję, możemy być lekko zawiedzeni. Ale nawet wtedy warto nie odkładać książki. Ze względu na bardzo dobry styl autorki, na powoli, ale umiejętnie budowane napięcie. I wreszcie na kreację bohaterów. Głównie Cala – outsidera, szukającego spokoju na irlandzkiej prowincji, ale nie tylko. Cal Hooper pragnie tylko, w zgodzie z naturą, odpocząć od burzliwej służby w wielkomiejskiej policji. Mieszkańcy wioski początkowo są nieufni lecz stopniowo otwierają się na obcego. A, gdy już wszystko jest na dobrej drodze, Cal zdobywa zaufanie i szacunek najbliższego sąsiada Marta, zaczyna lubić miejscowych, coś pęka. Wystarczy zacząć zadawać niewłaściwe pytania i drążyć temat, który na zawsze powinien pozostać w ukryciu, by rozpętała się zawierucha.

Tana French w swojej powieści doskonale przedstawiła osobę outsidera. Uciekiniera, któremu wydaje się, że znalazł idealne miejsce, przystań, gdzie może zacumować, oddając się spokojnemu życiu w zgodzie z naturą. Idealne miejsca jednak nie istnieją, o czym Cal przekonuje się boleśnie. Natrafia na mur niechęci i nieufności. A jak to jest z murami, wiadomo, można się tylko odbić i potłuc boleśnie, nawet roztrzaskać głowę… Jednak Cal to twardy glina. Tylko, czy poradzi sobie w samotnym starciu, bez odznaki, wsparcia kolegów z pracy, wsparcia kogokolwiek? Zwłaszcza, gdy nie wiadomo, kto jest przyjacielem, a kto wrogiem.

Autorka stworzyła interesujący portret irlandzkiej prowincji. Przyrody, z jednej strony zachwycającej, ale pełnej niebezpieczeństw, mogącej zabić. I zgranej, skonsolidowanej lokalnej społeczności, do której nie jest łatwo wejść bez zaproszenia. A wtedy należy przestrzegać zasad. Wszystko to, tworzy miejsce piękne i zachwycające, jednak mogące również być pułapką dla nierozważnych obcych. „Z dala od świateł” to powieść wciągająca jak irlandzkie bagno, lecz w całkiem bezpieczny sposób (dlatego lepiej wybrać powieść Tany French niż spacer po irlandzkich torfowiskach). Polecam.