Wyśniony koncert

Lubicie wzruszające historie z muzyką w tle?

Roberto Bianchini jest jednym z najbardziej rozchwytywanych dyrygentów w Europie. Pewnego dnia otrzymuje tajemniczą przesyłkę z rękopisem partytury sprzed pięćdziesięciu lat. Zaintrygowany dyrygent razem ze skrzypaczką Clarą Pozzi wyruszają w podróż śladami kompozytora Antoniusza Dobrowolskiego.

Czy odkryją tajemnicę, co tak naprawdę wydarzyło się pięćdziesiąt lat temu, że mężczyzna zniknął?

Autorka zabiera nas w podróż po filharmoniach w Krakowie, Rzymie, Londynie, Barcelonie, gdzie odbywają się przepiękne koncerty orkiestr symfonicznych.

Genialna i wciągająca fabuła. Świetna kreacja bohaterów. Razem z nimi wyruszyłam w podróż, która zawładnęła moim sercem. Autorka pokazuje nam jakie rządzą reguły w tym świecie. Razem z Antoniuszem przeżywałam jego porażki, upokorzenia i upadki. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością i właśnie te strony sprzed lat młodości Antoniusza sprawiły, że nie mogłam oderwać się od tej książki i czytałam ją z bijącym sercem. Pragnęłam też dowiedzieć, co stało się z Antoniuszem. Dlaczego zniknął? Nurtowało mnie wiele pytań podczas czytania tej książki i szukałam odpowiedzi. Autorka potrafi dostarczyć mnóstwo wrażeń oraz emocji. Antoniusz marzył o karierze i ucieczce od szarej rzeczywistości. Podążając za swoimi marzeniami zaufał chciwym i perfidnym manipulantom, którzy oferowali mu pomóc w karierze. Niestety młody mężczyzna nie wiedział, że padł ofiarą przebiegłych intrygantów i oszustów, którzy z zazdrości pragnęli zniszczyć jego karierę.

To przejmująca historia, która pokazuje nam jak przewrotny jest los i nie każdemu kto stanie na naszej drodze powinniśmy zaufać. To historia zmuszająca do refleksji i przemyśleń. Autorka motywuje tą powieścią i pokazuje, że mimo przeszkód i trudności na naszej drodze trzeba próbować, nie wolno poddawać się i trzeba przezwyciężać strach , który nas blokuje. Warto podążać za marzeniami i realizować swoje plany, aby być szczęśliwą osobą. To także historia, która pokazuje, że nie warto niczego odkładać na później i warto dbać o relacje, bo bogactwo i sukces bez miłości cieszą tylko przez chwilę i nie wypełnią pustki w naszym sercu.

Uwielbiam takie wzruszające, mądre i motywujące historie z życia wzięte.

Spodobał mi się styl oraz pióro autorki i chętnie przeczytam inne historie, które napisze.

Przepiękna i chwytająca za serce!

Jestem zachwycona!

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Kiedy literatura zagląda za kulisy prawdziwego życia, porusza nas wówczas najsilniej. Przeglądamy się w perypetiach bohaterów, dostrzegając w ich historii swoje własne doświadczenia. Uśmiech za uśmiech, smutek za smutek i wreszcie łzy, które płyną tymi samymi dolinami naszych twarzy. Takie właśnie emocje wywołuje “Wyśniony koncert” Anny Bałenkowskiej. Piękna, głęboka, romantyczna i nienachalna opowieść, która zaprosiła mnie do siebie niczym pierwsze takty ulubionego utworu.

“W życiu liczą się tylko te krótkie momenty, które stają się naszymi punktami odniesienia w chaosie zwykłej codzienności”.

Nigdy nie przypuszczałem, że świat muzyków może być tak fascynujący, a przy tym bezwzględny. Powieść Bałenkowskiej to świadectwo relacji, jakie panują w świecie artystów, a także ciemnej strony ich życia zawodowego. W mojej głowie długo pobrzmiewały refleksje Clary - “Nie wierzyła w szczere relacje zawodowe. Szczególnie wśród artystów. Chyba najbardziej zindywidualizowanej, zadufanej w sobie i nieszczęśliwej grupie społecznej” - i Rosalii - “Nie pamiętała, kiedy miłość do muzyki przerodziła się w obowiązek, a pasja w trudne i żmudne rzemiosło”. Wciąż zadaję sobie pytanie, czy wielkich artystów od tych przeciętnych odróżnia właśnie ta różnica w perspektywie, o której myślała Rosalia.

“Niekiedy czekanie trwa tak długo, że zapominamy o celu, do którego dążymy. A ten z czasem zmienia swój kierunek”.

“Wyśniony koncert” to budząca nieustanne zaciekawienie powieść podróżnicza, która przeniesie Cię do wielu barwnych miejsc. Mojego serca bynajmniej nie skradły Walencja, Rzym, Londyn czy Barcelona, ale Kraków lat 1967 - 1968. Urokliwy Salwator, planty, Wawel, Filharmonia, ulice Grodzka i Zwierzyniecka, a wreszcie Rynek Główny i Teatr Słowackiego. Miejsca, które tak dobrze znam zyskały nowe oblicze i chyba już zawsze będę widział pośród nich Antoniusza Dobrowolskiego.

“Jak wielu ludzi porzuciło prawdziwą miłość i całe życie spędziło w jej cieniu, z osobą, którą tylko lub aż próbowało pokochać?”

Anna Bałenkowska podejmuje tematykę samotności człowieka, która dla jednych bywa twórczym natchnieniem, a dla innych trucizną życia. Opowiada o sile przyjaźni ponad pokoleniami i jej znaczeniu dla przetrwania najtrudniejszych życiowych perturbacji. Wreszcie rozlicza bohaterów z ich młodzieńczej naiwności i błędów, których skutki zmieniły całe ich życie. Robi to jednak w sposób absolutnie unikalny, zamieniając gorycz w namysł i dając czytelnikowi nadzieję. Bałenkowska wierzy w marzenia, pielęgnuje determinację w dążeniu do ich spełnienia, zwłaszcza wbrew przeciwnościom losu. “Wyśniony koncert” to również, a może przede wszystkim, opowieść o miłości i tym, że nie istnieje dla niej zastępcza siła, ani atrapy. Raz doświadczona i przeżyta już zawsze będzie kontrastować z wszystkim, czym człowiek usiłuje ją zastąpić, by ukoić swój ból.

“Z chwilą gdy się poddajemy zaczynamy umierać za życia”.

Autorka stworzyła historię poruszającą niczym słynny “Gambit Królowej” zastępując szachy instrumentami. To książka pełna prawdziwego życia, namalowana wszystkimi jego kolorami i przepełniona mądrością. Przemyślenia i refleksje Anny Bałenkowskiej, ukryte w słowach i losach jej bohaterów, zapisałem w najważniejszym ze swoich notesów i jestem pewien, że wiele razy będę do nich wracał. To jedna z tych powieści, które spoczywać będą na regale z podpisem “książki, które zmieniły moje życie”.

“Bo często świat chce nam o czymś powiedzieć, a my spoglądamy jedynie na cholewki naszych butów”.

Muzyka… są osoby, dla których jest ona całym światem… dla bohaterów Wyśnionego koncertu i dla mnie… a czym jest dla Ciebie drogi Czytelniku?

To właśnie muzyka pokazała mi życie z wielu perspektyw. Pokazała te wspaniałe momenty, ale również te trudne. Bo chodź piękna, to skrywa w sobie mrok… Koncert, występ sceniczny to jeden z najmniejszych „fragmentów” świata muzycznego, choć ten najbardziej widoczny, ale cała prawda o muzykach skrywa się za drzwiami ćwiczeniówek.

@anna_balenkowska stworzyła przepiękną opowieść, gdzie to melodie, akompaniamenty, partie skrzypcowe i brzmienia orkiestrowe przeplatają się i opowiadają nam historię pewnej kompozycji.

To waśnie partytura Wyśnionego koncertu stała się najważniejszym i owianym tajemnicą elementem tej powieści. Historię poznajemy z dwóch perspektyw, jedna to codzienność Antoniusza Dobrowolskiego, kompozytora, twórcę owego działa, które wniosło wiele zamieszania w jego życie w latach sześćdziesiątych oraz druga – to czasy obecne i duet, dyrygent oraz skrzypaczka, którzy podążają za wybrzmiewającą piano pianissimo melodią koncertu skrzypcowego, aby odkryć to, co przez lata już wybrzmiało i ucichło, bo ktoś chce, aby ta melodia ponownie mogła być usłyszana.

Tu nie tylko muzyka jest jedną z głównych bohaterek, to również opowieść o samotności, tak dobrze znanej instrumentalistom, dyrygentom, kompozytorom, wokalistom i o marzeniach, tak istotnych w życiu artystów.

Przygotuj się również na podróż po pięknych europejskich miastach: Krakowie, Barcelonie, Walencji, Londynie, czy Rzymie…

O tej książce nie da się opowiedzieć w kilku zdaniach, ją trzeba przeżyć i wsłuchać się w każdy dźwięk, który czasem wybrzmiewa nostalgicznie i smutno, niekiedy przepełniony jest radością i zachwytem… raz mollowy, raz durowy…

Znalazłam w książce mnóstwo cytatów, które sprawiły, że czytając tę historię czułam się, jakbym była w domu….

Jednym z nich jest ten:

„Kompozycja nie była dla nas trudnym rzemiosłem, sztuką, próbą wyrażania siebie. Stała się nieodłącznym elementem życia, powietrzem, bez którego nie potrafiliśmy już funkcjonować”

Właśnie tym jest dla mnie muzyka…. powietrzem…

"Wszyscy wiemy, że kiedyś odejdziemy z tego świata, ale mimo to żyjemy, jakbyśmy byli nieśmiertelni. Chowamy w sobie urazy, nie odpuszczamy, nie walczymy o szczęście, zbyt mało kochamy i trwonimy to, co mamy w życiu najcenniejsze - czas."

Wyśniony koncert to niesamowita książka, która zabierze was w podróż do Krakowa, Rzymu, Londynu, Walencji i Barcelony.

Razem z bohaterami powieści będziecie przemierzać wielkie sale koncertowe pragnąc na żywo usłyszeć muzykę wybrzmiewającą z kart tej powieści.

Ta historia to niesamowita symfonia emocji, które przeżywają bohaterowie - strachu, rozczarowania, nadziei, miłości, zawiści, rezygnacji i szczęścia.

Wszystko jest przedstawione w sposób niezwykle obrazowy. Daje się odczuć, że autorka jest związana ze światem muzyki. Możemy więc wszystko przeżyć nie tylko z punktu widzenia słuchacza, ale również z punktu widzenia artysty - kompozytora i muzyka.

Akcja powieści rozgrywa się dwutorowo. W całej historii mamy przeskoki pomiędzy różnymi latami, w których toczy się ta historia. Pozornie niepołączone ze sobą mają jednak wspólny mianownik. Jaki? Musicie przeczytać sami.

Młody, niespełniony kompozytor po serii porażek podejmuje dramatyczną decyzję. Po przebudzeniu z długiego snu zyskuje szansę na nowe życie za sprawą tajemniczej skrzypaczki.

Znany i ceniony dyrygent otrzymuje przesyłkę z rękopisem partytury sprzed kilkudziesięciu lat. Za jego sprawą postanawia udać się do Walencji, by podążyć śladami jego twórcy.

Jesteście ciekawi kim jest tajemnicza skrzypaczka? Jak potoczą się losy młodego kompozytora? Czy znany dyrygent odnajdzie w życiu sens, którego tak długo poszukiwał?

Wyśniony koncert to przejmująca historia niespełnionej miłości oraz poświęcenia się swojej pasji.

Ta książka stanowi swoistą próbę odnalezienia siebie i sensu w życiu przez jej bohaterów. Bo miłość i pasja nadają naszemu życiu sens. Kiedy gubimy je w natłoku codziennych obowiązków nasze życie przybiera szare barwy codzienności. Brakuje w nim kolorów, życia i emocji.

Poznajcie historię Antoniusza, Carmen, Sofii, Clary i Roberto. Zapewniam, że wciągnie was ona od pierwszej strony i nie wypuści ze swoich objęć aż do końca.

Pozwólcie sobie na podróż po miastach Europy oraz jej wielkich salach koncertowych.

Gorąco polecam.

"...wyjmowała skrzypce z futerału, stroiła się , a potem zamykała oczy, jakby próbując przenieść się myślami do innego, lepszego świata. A ja przenosiłem się tam razem z nią."

Ten cytat z książki "Wyśniony koncert" @anna_balenkowska

idealnie odzwierciedla to, co czytelnik przeżywa w raz z historią zamkniętą na kartach powieści. Pani Ania po raz kolejny przenosi nas do innego świata. Otwiera drzwi do najznamienitszych sal koncertowych, za którymi czeka już na nas zaczarowana kraina muzyki.

Przemierzając ulice Krakowa lat 60. i Walencji wkraczamy w świat marzeń głównego bohatera tej historii, Antoniusza. Jego pełna pasji pogoń za szczęściem, które odnalazł w muzyce, jednocześnie wielka samotność, stają się tym, co pcha go nieustannie do przodu pomimo trudności i niezrozumienia. Gdy w końcu dostaje od losu szansę o której nawet nie śnił, musi dokonać wyboru.. Konsekwencje tej decyzji, wiele lat później, wywrócą do góry nogami życie pewnej dwójki muzyków..

Mając wciąż w pamięci "Zaginioną wiolonczelistkę" czułam całą sobą, że kolejna powieść pani Ani, czarodziejki słowa, zdobędzie moje serce. I tak też się stało. Usiadłam, otworzyłam książkę i świat wokół mnie przestał istnieć. Cudownie było znów odwiedzić Walencję, poznać dawny Kraków czy przycupnąć u podnóża rzymskiego Koloseum. Fabuła, owiana aurą tajemniczości, prowadzona dwutorowo, gdzie przeszłość przeplata się z teraźniejszością, pozwala czytelnikowi spojrzeć całościowo na daną historię. Fascynujące miejsca, które poznajemy, bohaterowie z którymi przeżywa się cały wachlarz emocji, nie pozwalają ani na chwilę odczuć znużenia. Chciałam więcej i więcej, by już wybrzmiał ten ostatni takt ,a wraz z nim odpowiedzi na pytania rodzące się w mojej głowie.

Jedna zachwycająca książka, dwie odurzające historie, umiejscowione w dwóch odległych płaszczyznach czasowych, a wszystko to połączone wyjątkową partyturą i dopełnione solidną porcją skrajnych, odurzających emocji, z jakich naprawdę ciężko się otrząsnąć. Anna Bałenkowska nakreśliła wyjątkową, dotykającą duszy powieść, która podstępnie zakrada się do najmroczniejszych zakamarków serca i porusza do granic!

Pióro pisarki wyróżnia się wręcz magiczną sugestywnością, dlatego historię odbiera się wszystkimi zmysłami. Rozbrzmiewające w tle melodie przeszywają na wskroś, pieszczą zarazem ucho, jak i duszę czytelnika. Lektura angażuje tak silnie, że czytający popada w zupełne zapomnienie, krocząc po kolejnych słowach w całkowitym amoku. Chłonęłam słowa z zapartym tchem, dlatego nieraz przejście z jednej płaszczyzny czasowej do drugiej wywoływało chwilową dezorientację, gdyż zapominałam, że akcja przecież toczy się dwutorowo. To wszystko świadczy o tym, jak misternie utkana i hipnotyzująca jest ta zapadająca w pamięć, wyjątkowa fabuła.

Nakreślone wielowymiarowe postacie bez wątpienia stanowią fundament tej wzruszającej opowieści. To ludzie z krwi i kości, pełni marzeń, namiętności, zahipnotyzowani muzyką i odnajdujący w niej wyzwolenie i sens istnienia. Niestety, ich życie jest zależne od innych, a niełatwe wybory i szyderczy los często wpędzają w brutalną pułapkę. Bezsprzecznie, każdy z bohaterów wywołuje wulkan intensywnych, skrajnych emocji, począwszy od silnego poruszenia, poprzez strach i bunt,aż do kojącej serce nadziei, przypominającej, że każdy zasługuje na prawdziwe szczęście i miłość.

„Wyśniony koncert” to głęboka, przeszywająca na wskroś opowieść, w której przepada się bez pamięci! Doskonałe kreacje bohaterów, niesamowita pasja, prawdziwa miłość, która nie zawsze ma szansę na spełnienie i przybranie oczekiwanej formy, brutalny, kpiący los, a wszystko to dopełnione przepięknymi, dotykającymi duszy dźwiękami muzyki klasycznej. Ta książka zafunduje wam cały wachlarz skrajnych emocji, przeniesie do innego świata i wyryje się w sercu na bardzo długo! Polecam!

„Wyobraź sobie, że czegoś bardzo pragniesz. Gonisz za tym, nie oglądając się za siebie. Myślisz, że kiedy to nadejdzie, już niczego więcej nie będziesz potrzebować do szczęścia. Śnisz o tym dniami i nocami. Zatracasz się w pracy, wciąż próbujesz, nie zrażasz się porażkami. Aż wreszcie to nadchodzi. I wtedy wszystko mija. Zostaje pustka. Czy tak smakuje spełnione marzenie?” Przepiękny i jakże prawdziwy to cytat… To słowa Anny Bałenkowskiej, autorki powieści, o której chciałabym wam teraz opowiedzieć. Dodam także, że „Wyśniony koncert” zdobią równie piękne cytaty i przemyślenia i chociażby z tego powodu warto po nią sięgnąć.

Kraków, lata 60 te. Antoniusz Dobrowolski ma marzenie. Jak każdy świeżo upieczony absolwent wyższej uczelni chciałby osiągnąć sukces w zawodzie, który wybrał, jednak los nie jest dla niego łaskawy. Jego życie to pasmo porażek. Nie ma pieniędzy, szczęścia w miłości ani wydaje się większych perspektyw na lepszą przyszłość. Mówi się, że artysta tworzy najlepsze dzieła w okresie, gdy cierpi. Niedługo później powstaje symfonia, którą Antoniusz nazywa „Wyśnionym koncertem” i która otwiera mężczyźnie drzwi do największych sal koncertowych świata. Od tego momentu nic już w jego życiu nie jest zwyczajne i pospolite.

Drugiego z bohaterów poznajemy w czasie gdy odnosi on swoje największe sukcesy. Jest rok 2018, a dyrygent Roberto Bianchini piastuje szanowane stanowisko dyrektora artystycznego Grande Orchestra Sinfonica. Pewnego dnia w jego ręce trafia tajemnicza przesyłka, która połączy jego losy z losami Antoniusza. Tak zaczyna się ta opowieść Anny Bałenkowskiej, która jest nie tylko utalentowaną pisarką ale również i cenioną pianistką. Artyzm ten czuć w jej najnowszej książce która zaraz po „Zaginionej wiolonczelistce” jest ukłonem w stronę tego, co autorka kocha najbardziej.

Postanowiłam nieco odpocząć od poradników dlatego tym razem sięgnęłam po coś zupełnie innego od @wydawnictwo_zwierciadlo. Przyznam, że w dużej mierze wpływ na to miała okładka, która przyciągnęła mnie do siebie liryczną obietnicą czegoś niezwykłego. Nie zawiodłam się. Książka, mimo że początkowo wymagała ode mnie dużego skupienia i zaangażowania, szybko skradła moją uwagę na wiele dni. Jedyne, do czego mogłabym mieć zastrzeżenia to chaotyczne poprowadzenie akcji. Momentami gubiłam się w skakance czasowej, jaką zafundowała nam autorka, ale nie wykluczone, że wy nie będziecie mieli takiego problemu. Książka jest bardzo dobrze napisana, co jest niewątpliwie największą jej zaletą. Historia zaskakuje świeżością, jest przemyślana i dopracowana w najdrobniejszych szczegółach.

Czytając tę książkę, przypomniał mi się wspaniały film „August Rush” ze znakomitą rolą Jonathana R. Meyersa, w którym muzyka ma moc łączenia zagubionych serc. Oglądaliście? Jeśli nie to polecam.

Jaki morał wynika z tej niezwykle ciekawej historii? A taki, że warto pielęgnować w sobie talenty i pasje, a także dążyć do spełnienia swoich marzeń. Czasem wystarczy do tego ciężka praca i cierpliwość, a czasem również potrzebna będzie odrobina szczęścia jak w przypadku naszego bohatera.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję dla wydawnictwo_zwierciadlo

„Wyśniony koncert” autorstwa Anna Bałenkowska. To opowieść o życiu, o poszukiwaniu, o drodze ku szczęściu, o marzeniach i o tym, co w życiu ważne… a co najważniejsze.

Gdy w ręce cenionego dyrygenta Roberta Bianchini trafia rękopis partytury z datą – 16 sierpnia 1968 roku… życie mężczyzny zostaje przestawione na zupełnie inny tor. Pragnienie odkrycia autora dzieła to impuls dla wielkich życiowych zmian, podsumowania dotychczasowego życia, zadania sobie pytania o priorytety i decyzje dotyczące przyszłości. Bo gdy sukcesy, poklask, kobiety i pieniądze już nie cieszą „i wciąż mało. Wszystko takie bezsmakowe, dające jedynie chwilowe upojenie, aż w końcu nudne”)… czas zastanowić się nad własną egzystencją… czas na zmianę.

Droga do prawdy, podróż w przeszłość to bolesna ścieżka prowadząca ku szczerości względem samego siebie. To droga wypełniona muzyką, smakami, kolorami i widokami najpiękniejszych miejsc świata. Podróż w towarzystwie kobiety… ale często bardzo samotna podróż w głąb siebie. To przejmująca opowieść o drzemiących w każdym człowieku lękach i nadziejach. Bo Roberto i Clara (wybitna skrzypaczka i cicha miłość dyrygenta) zanurzając się w przeszłość twórcy wybitnej partytury, zanurzają się w ciemną przestrzeń własnych emocji.

Historia marzeń, które mają niesamowitą moc, które potrafią budować nasze człowieczeństwo, uskrzydlają i pomagają odnaleźć drogę w życiowym labiryncie… „Byłem tu i teraz i miałem jeszcze wiele marzeń do spełnienia. A przecież to dzięki nim odnajdujemy w sobie tę wewnętrzną siłę, by wciąż próbować.”

Jednak niespełnione marzenia mają wielką moc niszczenia… niszczenia nadziei, normalności… doprowadzenia do stanu, w którym życie jest niewystarczające. „Poczucie zatracenia się w obowiązkach, pracy, relacjach sprawia, że na moment zapominamy o bezsensie istnienia. Zbieramy w sobie motywację, by wstać z łóżka, by każdego dnia mierzyć się z rzeczywistością.”

Na uwagę zasługuje również cudowna okładka… zapowiada wiele, nie zdradzając zbyt dużo.

Gorąco polecam lekturę, bo to niespieszna opowieść o fundamentach człowieczeństwa, o motywacji do rzeczy wielkich, o marzeniach i o samotności. „Samotność, można oswoić, można z nią żyć, ale i tak zawsze kiedyś o sobie przypomni”.

We współpracy z Wydawnictwem Zwierciadło.

„Wyobraź sobie, że czegoś bardzo pragniesz. Gonisz za tym, nie oglądając się za siebie. Myślisz, że kiedy to nadejdzie, już niczego więcej nie będziesz potrzebować do szczęścia. Śnisz o tym dniami i nocami. Zatracasz się w pracy, wciąż próbujesz, nie zrażasz się porażkami. Aż wreszcie to nadchodzi. I wtedy wszystko mija. Zostaje pustka. Czy tak smakuje spełnione marzenie?”

Marzenia nigdy same się nie spełnią. Głupcem jest ten, kto tak myśli i z utęsknieniem czeka, aż coś się w jego życiu samo ruszy. 

Książka Anny Bałenkowskiej Wyśniony koncert opowiada w głównej mierze o marzeniach.

Czy to prawda ,że są najpiękniejsze, gdy pozostają niezrealizowane? Czy trzeba uważać na swoje pragnienia?

Rok 1968

Antoniusz Dobrowolski doskonale wie jak to jest , gdy to o czym myślał działo się w życiu innych osób. Odtrącony i nierozumiany przez najbliższych chłopak wkłada całe swoje serce w skomponowanie utworu , który przyniesie mu światową sławę i na zawsze zmieni jego życie.

Mimo usilnych starań mężczyzna nie może przebić muru zbudowanego z oczekiwań dyrektorów światowych orkiestr a tym samym zaprezentować światu swego talentu.

Pewnego dnia znajduje w skrzynce pocztowej list z propozycją podjęcia współpracy.

Zdeterminowany postanawia spróbować swoich sił. Co z tego wyniknie? Czy zła passa kiedyś się odwróci?

Rok 2018.

Niezwykle ceniony dyrygent Roberto Bianchini wydaje się być spełnionym człowiekiem.

Otoczony licznymi wielbicielkami nie stroni od romansów, a jednak w jego codzienności brakuje.. prawdziwego uczucia.

Gdy w ręce mężczyzny niespodziewanie trafia partytura utworu sprzed kilkudziesięciu lat od razu dostrzega jej potencjał oraz ogromny talent twórcy. Co więcej ma już osobę, która mogłaby zagrać utwór szerszej publiczności.

Clara j, bo tak ma na imię skrzypaczka jednak wyraźnie nie chce angażować się w tę sprawę.

Czy ulegnie namowom Bianchiniego i zgodzi się wyruszyć wraz z nim do Walencji?

Jakie sekrety i prawdy o sobie odkryją bohaterowie?

Cóż to była za niezwykła podróż. I jak pięknie skrojona.

Anna Bałenkowska w swej pięknej wciągającej powieści porywa czytelnika słowem, lekkością pióra i niezwykłym wyczuciem, malując przed nim obrazy największych sal koncertowych na świecie.

Gra na czułych strunach serc utworami Paganiniego i innych wirtuozów jednocześnie żonglując emocjami w sposób tak piękny, że aż brakuje mi słów.

Wyśniony koncert to przepiękna, pasjonująca lektura o uczuciach, trudnych wyborach , samotności, a przede wszystkim o ludziach i ich marzeniach.

Polecam serdecznie ❣️

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny Bałenkowskiej niosło ze sobą duże nadzieje. Miał na to wpływ przeczytany biogram, który informował mnie, że autorka z wykształcenia jest pianistą, a ja tak doceniam, gdy ktoś pisze o tym czym żyje na co dzień (nie dotyczy to kryminałów, bo tam jednak lepiej, by autorzy nie byli seryjnymi mordercami😂).

Żarty żartami, ale znać się na czymś to jedno, a ubrać to w słowa i interesującą historię to dopiero sztuka. Czy tutaj według mnie to się udało? Tak, tak i jeszcze raz tak. 🤩

To jest tak niesamowite uczucie, gdy dostajesz od książki więcej niż możesz sobie wyobrazić. Jestem pod wrażeniem stylu pisania i tego jak wszystko „grało” ze sobą. Nie mogę się oprzeć, by tej powieści nie porównać do muzycznego koncertu. Ten rytm, który nie puszczał i sprawiał, że z zapartym tchem śledziłam losy Antoniusza, który tworzył arcydzieła w 1967 roku, a nie mógł spełnić swoich marzeń. Nuty smutku, samotności i niesprawiedliwości przeważają, ale dochodzi do tego zaskakujące crescendo, które przenosi mnie do 2018 roku i znanego dyrygenta Roberto Bianchiniego, który otrzymuje tajemniczą przesyłkę z partyturą z lat 60. Wspólnie na poszukiwania kompozytora wyrusza ze skrzypaczką Clarą. Dochodzą nuty pożądania i trudnych relacyjnych decyzji. To już samo w sobie stanowi dobrą kompozycję, a jeszcze w trakcie wychodzi niepokojąca kryminalna nutka. To już sprawiło, że nie mogłam przestać czytać, aż nie dowiem się o co chodzi.

Rozwiązanie było takie satysfakcjonująco smutne i wzruszające, że nie pozostało mi nic innego jak wstać i klaskać po usłyszeniu (przeczytaniu) ostatniej nuty (ostatniego słowa).

Dla wielbicieli muzyki, dobrego pisarstwa, historii zagmatwanych, wzruszających, smutnych, ale z iskrą dobra, będzie to świetna pozycja.

Chwile spędzone z powieścią „Wyśniony koncert” zostaną ze mną na bardzo długo. Każde zdanie powieści wlewało się w mój umysł i moją duszę coraz dalej do zakątków tak głęboko schowanych przed światem. Najczulsze moje struny zostały poruszone. Słyszałam orkiestrowe wykonanie „Wyśnionego koncertu”. Czułam wszystkie emocje bohaterów. Antoniusza Dobrowolskiego, zaginionego kompozytora. Sofii, której wielki kompozytor zdeptał marzenie jej życia by z miłości ją chronić i która po latach chce odnaleźć miłość swojego życia. Carmen, zdradzoną i porzuconą żonę wielkiego twórcy. Roberto światowej sławy dyrygenta. Clary, kobiety do której wzdychał a która miała powód by go odtrącać. Cały czas dźwięczało mi za uchem pytanie: co się stało z Antoniuszem? Oszalał? Co takiego się wydarzyło, że spełniając swoje jedyne, największe marzenie i osiągając sukces, nagle zniknął i ze wszystkiego zrezygnował?

Wzajemnie przeplatające się wątki opowiadane z perspektywy głównego bohatera Antoniusza Dobrowolskiego i narratora trzecioosobowego oraz przeplatające się linie czasowe z 1968 i 2018 roku nadają dynamizmu powieści „Wyśniony koncert”. Wyjątkowa, fantastyczna, niepowtarzalna, niezapomniana powieść o przewrotnym losie, jego chichocie, marzeniach tak wielkich, że aż trudno uwierzyć, gdy się spełnią, podróży życia rozpisanej na całą orkiestrę a brak wykonawców, bo odchodzą. Poszukiwaniu siebie i swojej drogi. Determinacji. Rodzinie, która zamiast być wsparciem jest gwoździem do pogrzebania własnych marzeń. Ludzkiej zawiści prowadzącej do najokrutniejszych czynów a których nikt by się po człowieku wykształconym, znanym, bogatym, nie spodziewał. Sławie, pieniądzach, które pozbawiają cnót, wartości i sumienia. Życie między snem a jawą. Miłości do drugiego człowieka tak wielkiej, by zrezygnować ze swoich marzeń. Życiowe wybory, przed którymi nikt nie chciałby stanąć. Życie. Z całą jego wspaniałością i całym błotem, którym jesteśmy obrzucani. Życiu przeszłością i przyszłością a zapominaniu o życiu tu i teraz. Słowa Antoniusza: „Byłem tu i teraz i miałem jeszcze wiele marzeń do spełnienia. A przecież to dzięki nim odnajdujemy w sobie siłę, by wciąż próbować” napełniają nadzieją, gdy wiatr dmucha nam pod żagle, znaczy, że musimy przestawić żagle w innym kierunku, pod wiatr.

Tym samym niezwykle piękna podróż i zwiedzanie największych miast i sal koncertowych w Krakowie, Rzymie, Londynie, Walencji, Barcelonie. Poetycko namalowane miejsca, krajobrazy, ulice, uliczki zapierające dech w piersiach. Przypomniały mi moje chwile w Londynie i Rzymie, choć było to bardzo dawno, a Walencja stała się kolejnym celem na mojej mapie miast do zwiedzania :) Sami oceńcie po fragmencie: „pamiętała, jak kilka lat temu wysiadła na stacji Lisbon Oriente i pomyślała, że nigdy w życiu nie widziała jeszcze tak unikatowego dworca kolejowego. Patrzyła ze zdumieniem na ażurową konstrukcję, kratowy baldachim ze szkła i stali – niektórym przypominający pajęczą sieć, innym rozłożyste drzewa. (…) I wtedy zrozumiała, że Santiago Calatrava to nie tylko architekt, ale przede wszystkim wielki artysta”. Faktycznie na zdjęciach ten dworzec robi piorunujące wrażenie.

Mistrzowskie wykonanie „Wyśnionego koncertu” przez autorkę Annę Bałenkowską. Niepowtarzalna fabuła rozpisana na rytmiczne zdania na kartach powieści jak nuty na pięciolinii. Nagłe zwroty akcji, dynamizm powieści według mnie kwalifikują ją do kryminału a nie powieści obyczajowej. Niebywała wirtuozeria słowem. Bardzo dziękuję Annie Bałenkowskiej za opowiedzenie tej historii i na każdą kolejną powieść będę czekać z utęsknieniem, a „Wiolonczelistkę” szybko nadrobię.

Wydawnictwu Zwierciadło dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Rzym - jeden z wybitniejszych dyrygentów tego pokolenia, Roberto Bianchini, otrzymuje w liście rękopis partytury. Początkowo nie zwraca na nią większej uwagi, w końcu rękopisów dzieł muzycznych otrzymuje mnóstwo, jako że muzycy z całego świata pragną, by to ich utwór został zauważony i wykonany przez orkiestrę pod batutą tego zdolnego mężczyzny. Jednak tym razem otrzymuje arcydzieło. Do tego datowane jest na rok 1968.

Kraków - młody kompozytor, Antoniusz Dobrowolski, staje naprzeciw wielu trudnościom i przeciwnościom losu. Kiedy już prawie porzuca swoje marzenia, zmierza ku ostateczności, otrzymuje dar natchnienia, które zmienia jego życie.

I tak zaczyna się podróż. Podróż w świecie muzyki, poprzez zabiegany Rzym, piękną Walencję i Kraków, ale też przez czas - dwa wątki oddzielone 50 latami wydarzeń, które jednak przeplatają się. Mamy tajemnicę, mamy odrobinę niedopowiedzeń, które tworzą niepowtarzalny klimat. Mamy jednak przede wszystkim ogromny ładunek emocjonalny. Niespełnione marzenia, niesprawiedliwości i zdrady nadchodzące z wielu kierunków i na wiele sposobów. Wreszcie wielka i zdarzająca się tylko raz w życiu miłość, po której pozostaje tylko samotność.

Autorka bardzo sprawnie przeprowadza nas przez kolejne wątki historii. Język, którym pisze chwyta za serce, wzrusza i porusza. Wiele tu mądrych przemyśleń na temat właśnie głównie samotności - i to w wielu formach, ale też o marzeniach, miłości, celu w życiu. Książka sprawia, że współodczuwamy z naszymi bohaterami, którzy niejednokrotnie podejmują spontaniczne decyzje, które ważą praktycznie na całym ich życiu. Do tego aura tajemnicy, niedopowiedzenia, intrygi i niesprawiedliwości. Nie zawodzi do samego końca.

Jednak żeby nie było zbyt kolorowo - mam parę zastrzeżeń, o których mocno rozpisywać się nie będę. Nasz dyrygent, ale nie tylko, ma brzydką skłonność do romansowania, mimo swojej żony obok, mimo swojej rzekomej wielkiej miłości na wyciągnięcie ręki - nie przemawiają do mnie tacy bohaterzy, nie rozumiem jak inni ludzie mieliby im zaufać i założyć, że ich nawyki i nieistniejąca jakakolwiek kontrola mogłyby się zmienić tylko pod wpływem uczucia do innej osoby.

Do tego - nie do końca jestem pewna w jakich językach porozumiewali się bohaterowie, bo z jednej strony bariera językowa jest mocno zaznaczona, a z drugiej praktycznie równolegle odbywającej się, nie ma w ogóle takiego problemu. I wreszcie - to być może już możemy uznać za spojler, więc uwaga - czy osoba kompletnie niewykształcona muzycznie, byłaby w stanie z pamięci spisać partyturę wielkiego dzieła na orkiestrę? No nie wiem :D

Za sprawą ostatniej lektury, czyli „Wyśnionego koncertu” niesamowitej Anny Bałenkowskiej, moje myśli wciąż krążą wokół muzyki, którą kocham od dziecka i która jest nieodłącznym elementem mojej codzienności :)

Podobnie jak bohaterów wspomnianej książki, choć w zupełnie innym wymiarze. Oni tą muzyką SĄ. Komponują, grają koncerty, dyrygują orkiestrą. Żyją nią. I żyją dla niej.

A ceną za to poświęcenie, za liczne wyrzeczenia, za całkowite oddanie się pasji tworzenia, jest bezbrzeżna samotność.

To właśnie w dużej mierze o samotności jest ta absolutnie przepiękna, niezwykle wysublimowana, elegancka, momentami wręcz liryczna, przepełniona ogromnym ładunkiem emocjonalnym powieść. O samotności wynikającej z totalnego oddania się sztuce.

Ale jest także o marzeniach determinujących życie bohaterów, o walce o ich spełnienie. To właśnie marzenia są katalizatorem ich działań.

Brakuje mi słów, by opisać zachwyt nad „Wyśnionym koncertem”. Ta urzekająca historia trafiła na podatny grunt w postaci mojej skromnej osoby. Posiada wszystko, co tak kocham w literaturze: przepiękny styl, ogromną wrażliwość wyłaniającą się z niemal każdej strony, fascynującą historię, wspaniałych, pełnych pasji, opętanych wręcz potrzebą tworzenia bohaterów, tajemnice. No i te miejsca akcji - gdzie ja nie byłam! Kraków, Warszawa, Londyn, Rzym, a wreszcie Walencja.

Nie wiem, jak mogłabym jeszcze mocniej zachęcić Was do lektury „Wyśnionego koncertu”. Napiszę po prostu: przeczytajcie pierwszy rozdział. Gwarantuję, że nie odłożycie już tej książki na półkę.

Zauważyłam, że ostatnio coraz śmielej sięgam po powieści obyczajowe. I tutaj ukłony w stronę mojego postanowienia noworocznego, żeby czytać inne gatunki, nie tylko romans! Wychodzi mi to na plus.

"Wyśniony koncert" to powieść, która z opisu nie zapowiadała się dla mnie jakimś wielkim cudem a finalnie okazało się, że jestem zachwycona.

Czytając zdania z tyłu okładki nie wiedziałam jak potoczy się akcja. Miały przepleść się w niej losy młodego, niespełnionego kompozytora oraz cenionego, doświadczonego dyrygenta, ale historia nie działa się w tym samym czasie. Nie miałam pojęcia, jak autorka rozwinie tą powieść. Mamy tutaj zastosowany zabieg, który wręcz uwielbiam: sceny teraźniejsze przeplatają się z rozdziałami z przeszłości. Czułam, jakbym czytała dwie oddzielne lektury jednocześnie: i o ile na początku zabieg ten mnie irytował, to z biegiem stron, gdy coraz bardziej poznawałam młodego Antoniusza i jego rozterki, oraz niemalże pięćdziesięcioletniego Roberta, zakochiwałam się.

Moje serce wyrywało się w stronę umęczonego życiem młodego artysty, niezrozumiałego przez rodzinę, niedocenionego przez środowisko artystyczne, zauważonego przez staruszkę, która motywowała go i pchała w wielki świat muzyki klasycznej. Tutaj ukłony w stronę autorki, bo to, jak wykreowała Panią Basię... Cudowna postać! Ciepła, doświadczona życiem kobieta, która bez wahania wzięła pod swoje skrzydła mężczyznę i była dla niego opoką, skałą, stałym elementem jego życia, do którego po niepowodzeniach mógł wracać.

Współczesne rozdziały było poświęcone Robertowi. I o ile sławny dyrygent na początku nie budził we mnie praktycznie żadnych pozytywnych uczuć, to wraz z upływem stron, rozdziałów coraz bardziej rozumiałam jego postać, jego postępowanie.

Miłość przebijała się przez kolejne zdania tej książki. Miłość do muzyki, miłość do kobiet. Miłość przeklęta, miłość smutna, miłość niespełniona. Choć tego romantycznego uczucia było tutaj niewiele, to moja dusza romantyczki zapoznając się z ostatnimi wersami była spełniona.

Cóż mogę rzec. Pamiętacie, jak pisałam o "Kwiatach"? "Wyśniony koncert" prowadzi nas krok po kroku po wspaniałym świecie muzyki. Ja dałam się porwać, a wy? Dacie szansę tejże powieści?