Dni naszego życia. Tom 2

Panią Małgosie i pierwszą część tej historii przeczytałam z ogromną przyjemnością. Jak tylko na horyzoncie ukazała się informacja, że niebawem będzie kontynuacja – bardzo się ucieszyłam. Tamta książka nadal jest ze mną w pamięci, więc liczę, że i ta ze mną zostanie!

Spotykamy się z kontynuacją losu i przeżyć Piotra. Tym razem tajemnice, które być może nie powinny wyjść na jaw, są przestawione niczym otwarte karty. Listy i fotografie pozwalają przenieś się w przeszłość naszym bohaterom. Czy nasza młoda Julita wyciągnie z tego lekcje?

Wciąga, wzrusza, pozwala dalej na refleksje, które przypominają, że każda decyzja i zła i dobra mają swoje następstwa. Zderzymy się tu z odnalezieniem drugiej połowy jednej duszy. Spotkamy się z masą mocji, które wstrząsają i które trzymają nas w swoich ryzach, aż do końca. Pani Małgosia nadal pisze pięknie, lekko i niesamowicie przyswajalnie, zresztą przecież właśnie o to chodzi, by książka była opowiadaniem, historią płynną, tak prawdziwą, że podczas czytania człowiek zastanawia się czy to przypadkiem nie zdarzyło się naprawdę.

Tematycznie trudna sytuacja – młoda kobieta i starszy mężczyzna i wspomnienia, które otwierają przed nami inny świat. Ja jestem zdecydowanie na tak!

"Przede wszystkim życie to prawdziwy huragan. Huragan nie mając nic wspólnego z wpajanymi od małego naiwnymi historiami "i żyli długo i szczęśliwie" "

W życiu każdego człowieka przewijają się momenty szczęścia i nadzieji, które przeplatają się z cierpieniem, odrzuceniem i ciężką pracą, ale gdyby nie te chwile ciemności nie umieli byśmy doceniać tych chwil beztroski i radości. Książka przedstawia kontynuację historii Pana Piotra, który kawałek po kawałku odsłania skrywane przez lata tajemnice. Magia listów, słów i fotografii pozwala na chwilę ożywić wspomnienia starszego Pana. Dla niego jest to sposób na przekazanie swojej historii, a dla Julity to taka darmowa lekcja życia. Dzięki spotkaniom z sąsiadem dziewczyna dowiaduje się jak cienka jest granica między przeszłością a teraźniejszością i jak wielką krzywdę mogą wyrządzić niedopowiedzenia i podjęte decyzję. Całe dziedzictwo mężczyzny zostaje spisane, a dzień którego żadne z nich się nie spodziewa, a napewno nie ona nadchodzi i zabiera jedynego przyjaciela naszej dziennikarki. Chwytające za serce wydarzenia pokazują, że życie jest słodko gorzkie, a wspomnienia zostają z nami do samego końca.

Książka chwytająca za serce, wywołująca milion emocji i łez. Pokazująca, że istnieje miłość która zdarza się raz na milion serc i łączy dwa serca w jedno. Na zawsze. Długo nie będziecie mogli dojść do siebie po tej lekturze. Serdecznie gratuluje autorce tak dobrej powieści.

Dni naszego życia. Tom 2 - Mikos Małgorzata

Kontynuacja książki Dni naszego życia, pełnej bólu, straty, nadziei i miłości. Historia Pana Piotra właśnie zabiera nas w chwile, kiedy razem z żoną Luizą podejmują oni bardzo trudne życiowe decyzje i borykają się z odrzuceniem ze strony rodziców dziewczyny. Ich miłość jest pełnią szczęścia i tego, co każdy z nas chciałby poczuć do drugiej osoby z wzajemnością, są jak dwie połówki tego samego jabłka. Dopełniają się niczym yin i yang , więc są inspiracją tego, jak wyglądać powinien idealny związek dwojga serc. Ich miłość jest tak niewiarygodna i silna, że nawet blisko po 50 latach nie osłabła, w wspomnieniach. Niestety ich szczęście kończy się tragiczną śmiercią Luizy. Ta strata jest tak silna, że Pan Piotr wpada w wir rozpaczy i cierpienia, jedyną osobą, która mu została jest jego maleńki syn, cząstka jego żony, którą planuje chronić przed złem i dać mu takie dzieciństwo, na jakie zasługuje. Cel, jaki sobie postawił jest trudny, wychowanie samotnie dziecka jest nie lada wyzwaniem i nie jednokrotnie popełnia przy tym błędy. Dziewczyna słuchając wspomnień swojego sąsiada sporządza wiele notatek i za jego radami stopniowo zbliża się do matki. Lecz nie spocznie, póki nie pogodzi ojca z synem. Jej celem jest spełnienie marzenia Pana Piotra o rodzinie, wnukach i poznaniu synowej. Czy ojciec i syn staną się sobie bliscy i wybaczą sobie niedomówienia i nieobecność przez tyle lat. Czy dobre chwile wrócą i szczęście znów zagości w progach Pana Piotra? Mimo iż przez emocje lektura nie jest prosta, to nie wyobrażam nie przeczytać jej po zapoznaniu się z pierwszą częścią. Nie wyobrażam sobie nie dokończyć tej wzruszającej pełnej emocji historii, w którą człowiek wchodzi i przeżywa każdą chwilę z życia bohaterów. Dni naszego życia to historia o prawdziwym życiu, czasem brutalnym, a czasem pełnym szczęścia. Nie ma tu zakłamania, życie jest, jakie jest, nieprzewidywalne, ale piękne i tego uczy nas Małgorzata Mikos, więc wyciągnijmy wnioski i lećmy cieszyć się życiem. Życzę wam wyciągnięcia wniosków z tej książki i wcielenia ich w swoje życie.

Książka Małgorzaty Mikos „Dni naszego życia” miała swój specyficzny urok i klimat, pokazywała nam wiele prawd zmuszając jednocześnie do tego, aby w tej całej gonitwie się zatrzymać. Tak po prostu zatrzymać i zastanowić nad swoim życiem, tym czym się w nim kierujemy, co jest dla nas ważne. Przeanalizowaniem własnych błędów i skupieniem nad tym, aby nie popełniać tych zbyt rażących. Autorka pozostawiła nas w pewnej niepewności i oczekiwaniu na drugą część. W końcu się jej doczekałam!

Małgorzata Mikos zadbała o to, abyśmy ponownie mogli spotkać się z bohaterami książki, podróżowali z nimi i dowiadywali się jaką obrali drogę w przeszłości i jaki ma wpływ na ich przyszłość. Tym razem nie będę Wam streszczała o czym jest powieść, jej premiera nadchodzi, a ja nie chcę Wam zepsuć przyjemności czytania. Oddawanie się wspomnieniom bywa bolesne, ale także w pewien sposób potrafi oczyścić.

Bohaterka książki słuchając opowieści osiemdziesięcioletniego Piotra przeżywa z nim wszystkie wzloty, jak i upadki. Poznaje jego życie, odkrywa i smakuje jego pasję i oddanie. Im dłużej słucha tym bardziej chce być przy nim i mu pomagać, ich przyjaźń rozpoczęła się przez przypadek, a doprowadziła do budowania silnej więzi. Piotr jest bardzo mądrym człowiekiem, który błądził i wyciągał z tego wnioski. Dzięki jego spotkaniom z Dziewczyną nie jest tak bardzo samotny, jest mu lżej, zwłaszcza, że i bohaterce ta relacja daje bardzo wiele. Po wielkiej miłości pozostały listy, zapiski i pamięć, która czasem bywa zwodnicza, jednak trzyma się wspomnień, jak rozbitek dryfującej tratwy. Między bohaterami nawiązała się nić porozumienia, bohaterka zatraciła się w opowieściach staruszka. Odkrywa coraz więcej tajemnic pobierając naukę życia, chociaż nie jest tego w pełni świadoma. Przy końcu pierwszego tomu tej opowieści Dziewczyna wykonuje pewien ważny telefon, a z jego konsekwencjami przyjdzie nam się mierzyć w tej lekturze. Ogromna chęć pomocy mężczyźnie narastała w niej od jakiegoś czasu, w końcu wzięła sprawy w swoje własne ręce, zamierzając zacząć działać, a nie być jedynie biernym słuchaczem i obserwatorem. Piotr stał się dla niej bardzo ważny, chłonęła każde jego słowo, jej decyzja nie była dla mnie, ani dziwna, ani tym bardziej nie na miejscu. Zmiany są konieczne, właśnie nimi buduje się przyszłość. Co się zmieni po wykonaniu telefonu? Czy będzie to pozytywna zmiana, czy historia podaży w negatywnym kierunku?

„Dni naszego życia” zakończyła się w taki sposób, że wiedziałam o tym, że doczekamy się kontynuacji historii Piotra i młodej Dziewczyny. Opowieść, która daje czytelnikowi wiele, miała przecież jeszcze sporo wydarzeń do zaoferowania. Tak się też stało, Małgorzata Mikos nas nie zawiodła. Nie tylko zaprosiła nas ponownie do świata pełnego żywych wspomnień Piotra, ale także otwarła przed nami skarbnicę cytatów.

„Dni naszego życia. Tom 2” chłonęłam przewracając kartki, a ciszę przerywał ich szelest, który momentami stawał się coraz bardziej dynamiczny. Wszystko dlatego, że to powieść, z której zamiast słów wylewają się emocje i prawdy życiowe, które czytelnik przemyśli i z pewnością wybierze te dla niego najważniejsze, biorąc je sobie do serca. Małgorzata Mikos potrafi pięknie opisywać otaczający nas świat, opowiada o rzeczach prostych w nadzwyczajny sposób nadając im świeżości i przypominając o ich wartości. Po raz drugi poddałam siebie analizie, przysiadłam i wyciszyłam pędzące nieustannie myśli, odcięłam się od obowiązków, dobijającego się ku mnie świata. Była to chwila dla siebie, której każdy z nas potrzebuje. Wzruszałam się i przeżywałam kolejne decyzje bohaterów, jakby byli bezpośrednio ze mną związani, jakby byli moją rodziną. Mikos zwraca nam uwagę na to, że życie jest kruche i delikatne, chociaż nie znamy jego długości, powinniśmy myśleć o tym, aby przeżyć je, jak najlepiej. Nie traćmy sił i energii na waśnie, kiedy tak trudno otrzymać wybaczenie i pojednanie, kiedy w grę wchodzi duma, upór oraz emocje, które wyciszyć nie jest łatwo. Nauczmy się wybaczać, przecież sami także błądzimy, kto wie, może kiedyś i my będziemy tego potrzebować?

„Dni naszego życia. Tom 2” jest historią, która zapadnie w pamięć, powieścią, która jest warta przeczytania i poświęconego jej czasu. Fanom twórczości autorki zdecydowanie przypadnie do gustu, jeśli przeczytaliście pierwszą część historii Piotra to pozycja ta będzie dla Was obowiązkowa. Małgorzata Mikos potrafi poruszyć i wywrzeć niesamowite wrażenie za pomocą słów, które pozostają w myślach czytelnika na bardzo długo. Zapamiętajcie to nazwisko, bowiem warto śledzić jej dokonania, z całą pewnością sięgnę po kolejne powieści autorstwa Małgorzaty Mikos i Was też do tego zachęcam.