Wyjazd na weekend

Wymarzony weekend. Z dala od rodziny i u boku najlepszej przyjaciółki. Plany ambitne i zniewalające. A rzeczywistość? Zgoła odmienna …

Kate i Orla są przyjaciółkami od wielu lat. Nie potrafią bez siebie żyć. Łączy je wiele, wiele razem przeżyły zarówno miłych, jak i trudniejszych chwil. Kate jest świeżo po rozwodzie, w którym zawzięcie wałczyła z mężem o podział majątku. Zdradzał ją, a w odwecie zaplanowała, że się na nim surowo zemści. Kate jest świeżo upieczoną matką, zakochaną w swoim mężu. Dziewczyny mają swój zwyczaj, raz w roku urządzają sobie weekendowy wypad. Tym razem na ich celowniku pojawiła się słoneczna stolica Portugalii, Lizbona.

Pobyt rozpoczęły od suto zakrapianej imprezy w nocnym klubie, w towarzystwie nowo poznanych przystojniaków. Orla rano budzi się w wynajętym apartamencie, w bólem głowy i nic nie pamięta z poprzedniej nocy. Okazuje się, że Kate nie ma, zniknęła. Orla nie ma ochoty na zabawy w chowanego, jest pewna, że Kate się z nią zabawia. Ale gdy mijają kolejne godziny i nie ma kontaktu z przyjaciółką, sytuacja robi się gorąca i niespokojna. Zgłasza na policję zaginięcie przyjaciółki i rozpoczyna na własną rękę, z niedawno poznanym kierowcą Ubera, prywatne śledztwo. Docierają do mężczyzn, z którymi spędziły poprzednią noc, ale nic nie wskazuje na to, aby mieli oni cokolwiek wspólnego z zaginięciem Kate. W trakcie poszukiwań wychodzą na jaw nowe istotne fakty z życia przyjaciółki, które wprawiają Orly w osłupienie, zmieniają jej podejście do ich wieloletniej przyjaźni. Kobieta zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę nie znała dobrze przyjaciółki, nie dowierza, z jakimi zmagała się problemami, i jakie było jej prawdziwe oblicze. Pełna niedowierzania sięga po pomoc najbliższych Kate, wciąga w całą historię swojego męża, byłego męża zaginionej … I doznaje szoku … Dlaczego? Jakiego? O tym się sami przekonajcie, wystarczy wybrać się na krótki weekend ze swoją najbliższą przyjaciółką … Nie musi to być Portugalia, piękne krajowe nadmorskie okolice w niczym nie są gorsze od atmosfery w południowej Europie …

Wyjazd na weekend to prosty i dość czytelny thriller psychologiczny. Warto zaznaczyć, że nie odczuwamy żadnego strachu czy przerażenia, jest on raczej lekki w odbiorze, jak weekend, na jaki wybrały się bohaterki opowieści. Sporo miejsca poświęciła autorka ukazaniu warstwy psychologicznej przyjaciółek, które były tak bardzo różne, z różnymi problemami się borykały, ale ktoś je łączył. Kto? O tym każdy musi się sam dowiedzieć, nie chcę psuć emocji i wrażeń, wystarczy cierpliwie wyczekać do finału. Każdy z bohaterów w tej powieści może mieć motyw, aby Kate zniknęła na jakiś czas. Zarówno jej najlepsza przyjaciółka, nowo poznani mężczyźni, były mąż czy Rob, mąż Orly. Autorka tak zawile prowadzi losy, że co chwilę naszą uwagę przestawia z jednego bohatera na drugiego, raz spojrzy łaskawiej, by za chwilę jednoznacznie wskazać sprawcę. Uwaga wskazana, aby czegoś nie przegapić, aby coś potajemnie nie umknęło czy zostało pobieżnie potraktowane. Ale dla wytrawnego czytelnika lektura jest dość przewidywalna, co sprawia, że gdzieś po drodze niespodziewanie umykają nam wyczekiwane emocje ...

Miło spędza się czas przy tej lekturze, bohaterowie ciekawi i intrygujący, i warto im wszystkim się bliżej przyjrzeć, każdemu z osobna. Nasz wnikliwość będzie pomocna w rozwiązaniu zagadki zniknięcia Kate. Czy stało się jej coś złego czy miała ochotę zrobić psikusa bliskim? Odpowiedź na wyciągnięcie ręki …

Polecam, ciekawa opowieść na zbliżający się kolejny ciepły weekend majowy … Może warto zaplanować wyjazd na weekend …

Czy ekranizacja danej powieści jest zawsze wyznacznikiem trafionej lektury? Czy jeśli ktoś zdecydował się przenieść historię na duży ekran jednocześnie zapewnił nas, że ta książka ma w sobie wielki, wykorzystany potencjał? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na te pytania, bo gusta są różne a każdemu z nas podoba się coś innego, ale liczyłam skrycia, że Sarah Alderson mnie nie zawiedzie.

"Wyjazd na weekend" to thriller, który już od pierwszych stron powoli wprowadza gęstą atmosferę. Poznajemy dwie bohaterki, silnie związane ze sobą przyjaciółki, które jak co roku decydują się na wspólny wakacyjny wyjazd, ale ich sielanka bardzo szybko dobiega końca. Dzieje się coś niedobrego, jedna z nich znika a druga będzie musiała podążyć jej tropem, ale nikt się nie spodziewa, że to dopiero wstęp do większej tragedii.

Orla i Kate przyjaźnią się od lat i zawsze wspierają się w trudnych sytuacjach. Ich relacja jest prosta oraz oparta na przeświadczeniu, że jedna skoczy za drugą w ogień. A jednak gdy znika Kate i nikt nie chce podjąć się poszukiwań Orla działa na własną rękę i odkrywa, że jej przyjaciółka miała swoje małe sekrety. Tak rozpoczął się wyścig z czasem, by dowiedzieć się prawdy a czytelnik miał nie lada przyjemność z łączenia wszystkich tych kropek, by w końcu poznać ostateczne rozwiązanie. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawiła proces poszukiwań zaginionej bohaterki, ubrała to w intrygującą opowieść i w dodatku wprowadziła kilka konkretnych fabularnych twistów.

To thriller z elementami akcji, który ma w sobie również kilka kluczowych momentów obyczajowych. Autorka połączyła różne wątki, które lepiej pomogły nam zrozumieć działania bohaterów i przybliżyła nas do aktualnej sytuacji. W dodatku wszystko dobrze zagrało pod względem wiarygodności. Nie wiedząc co siedzi w głowie Kate nigdy ostatecznie nie zrozumiałabym finału a jednak Alderson na podstawie przeszłych trudnych przeżyć prywatnych z życia przyjaciółek pozwoliła mi poskładać wszystkie elementy układanki w spójną całość z konkretnym wstępem, rozwinięciem aż w końcu emocjonalnym zakończeniem.

"Wyjazd na weekend" nie bez przyczyny doczekał się ekranizacji, ponieważ to historia, którą śledzi się z zapartym tchem. Akcja jest dynamiczna, sekrety mnożą się w zaskakującym tempie a sama opowieść ma logiczny ciąg przyczynowo-skutkowy. To kolejna udana pozycja w odsłonie mrocznej serii Wydawnictwa Albatros, która trzymała mnie w swoich ramionach do ostatniej strony i udowodniła, że każdy z nas ma swoje prywatne, ponure sekrety.

Dwie przyjaciółki postanawiają wyjechać na weekend do Lizbony. Chociaż znają się od lat ostatnio nie miały dla siebie zbyt wiele czasu- Orla niedawno urodziła dziecko a Kate jest w trakcie dość "brudnego" rozwodu, ten weekend ma być odskocznią dla nich obu, chwilą na oddech i zabawę. Wyprawa jednak zmienia się w koszmar. Gdy Orla budzi się po pierwszej portugalskiej imprezie po pierwsze ma gigantycznego kaca i niewiele pamięta a po drugie nigdzie nie ma Kate. Przerażona rozpoczyna poszukiwania przyjaciółki, nie przypuszcza jednak, że wkrótce sama stanie się główną podejrzaną a Kate skrywała wiele tajemnic. Czy uda jej się dotrzeć do prawdy zanim policja podejmie decyzję o jej zatrzymaniu? Do jakich faktów dotrze podczas swojego prywatnego śledztwa?

Ależ świetnie mi się czytało tę książkę. To thriller z gatunku tych "lekkich", które bez problemu da się wciągnąć w jeden dzień. Dobrze napisany, z fajnie nabudowanym napięciem i paroma twistami, które mnie zaskoczyły. Może nie bałam się podczas lektury i po plecach nie przebiegały dreszcze, ale to idealna pozycja by się oderwać i poczytać na świeżym powietrzu. Akcja naprawdę mnie wciągnęła, z przyjemnością przerzucałam kolejne strony, ba! nawet polubiłam główną bohaterkę, co naprawdę nie zdarza się tak często. Moją sympatię zdobyła tym, że nie była głupia, jej zachowania były racjonalne i nie naciągane, każdy krok miał jakiś sens i logikę. Nie będę się czepiać bo nie ma czego , jeśli lubicie lekkie książki z wyczuwalnym napięciem to "Wyjazd na weekend" wam się spodoba.

Obejrzałam też film na netflixie, ale tu zachwytów jest mnie

Babska przyjaźń nie zna granic. Najlepsza przyjaciółka jest zawsze obok, aby dzielić z nami te dobre, ale i te złe momenty w naszym życiu. Jest czasem bliższa niż siostra. To człowiek, na którego zawsze możemy liczyć. Tak właśnie o Kate myślała Orla, dlatego bardzo cieszyła się na ich wspólny wyjazd. Ich rytuał, który musiały odłożyć na jakiś czas, znów udało się wcielić w życie. Tylko one dwie i Lizbona. Żyć nie umierać! A jednak Orla czuje, że jej przyjaciółka jest jakaś inna. Coś ewidentnie ją gnębi. Coś, co próbuje ukryć, rzucając się w wir nocnego życia, zabierając ze sobą towarzyszkę wyjazdu. Kiedy jednak następnego dnia znika, Orla rozpoczyna rozpaczliwe poszukiwania. Kolejne fakty, jakie odkrywa na drodze do prawdy, stawiają przyszłość tej przyjaźni pod wielkim znakiem zapytania…

„Wyjazd na weekend” to nie tylko lekko brzmiący tytuł. Śmiało można go też odnieść do „wagi” samego thrillera, którego określiłabym mianem soft. To idealna pozycja dla tych, którzy nie przepadają za bardzo mrocznymi przedstawicielami tego gatunku, dla których bardziej liczy się odkrywanie kolejnych kart zagadki, niż strach i uczucie grozy. Autorka poza zawiłym śledztwem, w którym uczestniczymy z jedną z bohaterek, ciekawie nakreśliła także kobiece relacje, które potrafią się zmienić bardzo szybko. Nawet jeśli u ich fundamentów leży wieloletnie zaufanie. To historia, którą można zasadniczo połknąć w jeden weekend. Były momenty, które wydały mi się nieco abstrakcyjne, ale jeśli spojrzymy na nie z przymrużeniem oka, to lektura powieści stanowi dobrą rozrywkę. Poza samym pomysłem na zakończenie, które jest na pewno zaskakujące, podobało mi się to, w jaki sposób autorka przedstawiła przemianę Orli, która z tej spokojniejszej i bardziej ułożonej, momentami naiwnej, przeistoczyła się w zdeterminowaną i odważną „część” kobiecego duetu, który wyruszył na podbój Lizbony.

Podsumowując:

„Wyjazd na weekend” to jeden z tych thrillerów, który spodoba się miłośnikom lżejszej formy gatunku. Jego mocną stroną jest niewątpliwie wątek kobiecej przyjaźni, z uwzględnieniem wszystkich jej blasków i cieni. Siatka powiązań, której kolejne elementy czytelnik ma okazję odkrywać wraz z Orlą, była utkana bardzo ciekawie, a zawiłe śledztwo zmierzające do odkrycia, co stało się z Kate, utrzymywało w permanentnym zainteresowaniu. Dynamika fabuły zdaje się rozkręcać wprost proporcjonalnie do zmiany, jaka zachodzi w jednej z głównych bohaterek i zmierza do finału, w którym autorka funduje nam plot twist. I to w momencie, kiedy jesteśmy przekonani, że wszystkie karty zostały już odkryte.

Nowe nazwisko na liście autorek thrillerów Wydawnictwa Albatros? Jestem na tak!

Kate i Orla tworzą zgrany zespół od lat, a ich coroczne weekendowe wypady za granicę to już tradycja. Mimo że ostatnio ich drogi nieco się rozeszły, postanawiają znowu zakosztować wolności, tym razem w Lizbonie. Wszystko jest jak z bajki – luksusowe mieszkanie, kolacja w ekskluzywnej restauracji i lejący się strumieniem szampan. Jednak gdy po wizycie w klubie Orli urywa się film, a Kate niespodziewanie znika z mieszkania, wyjazd na weekend powoli zamienia się w piekło, w centrum którego stoi Orla, jako główna podejrzana w zaginięciu swojej przyjaciółki.

Komu zaufać, gdy nie można wierzyć nawet samej sobie?

Znowu podekscytował mnie fakt, że książka została zekranizowana przez Netflixa, ale i tym razem uważam, że film rzadko wypada lepiej niż książka. Dlatego to od niej polecam Wam zacząć.

Cytując powiedzenie, że z rodziną (i przyjaciółmi) wychodzi się najlepiej na zdjęciu, mogę z całą pewnością stwierdzić, że na pewno pasuje to do sytuacji Orli. Miała spędzić przyjemny weekend, a okazuje się, że całe jej dotychczasowe życie zostało wywrócone do góry nogami. Właśnie dlatego z ciekawością śledziłam historię, domyślając się różnych rozwiązań. Cała sytuacja jest o tyle rzeczywista, że naprawdę mogę wczuć się w postać Orli, która zostawiona sama sobie w obcym kraju musi na własną rękę odkryć prawdę, bo nikt nie traktuje jej poważnie. Nie wyobrażam sobie znaleźć się w takim położeniu…

Myślę więc, że spokojnie można powiedzieć, że to thriller na dobrym poziomie. Wciąga, intryguje i ostatecznie nie zawodzi, a właśnie o to w tym wszystkim chodzi! Kończąc z rymowanym przytupem, polecam lekturę tej książki. :)

Dziękuję Wydawnictwu Albatros za egzemplarz.

Jeśli jest na świecie człowiek, który zna cię lepiej, niż ty sam siebie, to jest to przyjaciółka. To u niej szukamy wsparcia, zwierzamy się ze spraw, których nie jesteśmy w stanie poruszyć z rodzicami czy z mężem, to wspólne spędzanie z nią czasu buduje wspomnienia. Jeśli jeszcze poznajemy ją w szkolnej ławie, to znajomość ta obfituje w wiele wspólnych przeżyć, niekiedy szalonych, a także wiele wspólnych sekretów, a nawet planów.

Bardzo często jest tak, że najsilniejsze nawet przyjaźnie zmieniają się, kiedy obie lub nawet jedna strona zakładają rodziny. Wówczas trudno już tak swobodnie gospodarować wolnym czasem, ale przy odrobinie dobrej woli i pragnieniu podtrzymania tej relacji, wszystko jest możliwe. Choć niewątpliwie przyjaźń wówczas jest zupełnie inna niż ta z lat dzieciństwa, wypełnionych beztroską.

Orla i Kate były właśnie taki przyjaciółkami, które połączyła wspólna, szalona przeszłość. Wszystkie nierozsądne, niekiedy niezupełnie zgodne z prawem rzeczy, które robiły, były inicjowane przez Kate, która odznaczała się skłonnością do ryzyka, do życia na krawędzi. Mimo to świetnie się wspólnie bawiły, a przyjaźń ta przetrwała mimo małżeństwa Orli. Zresztą to Kate poznała ją z Robem, to ona towarzyszyła jej też w trudnych chwilach, kiedy Orla mimo wysiłków nie mogła zajść w ciążę. Kiedyś też przyrzekły sobie, że przynajmniej raz w roku będą spędzały wspólny weekend w innym kraju i przez wiele lat udało im się dotrzymywać tej obietnicy. Tak zwiedziły mnóstwo państw, choć tradycja ta została przerwana przez nieudane próby in vitro Orli, a następnie ciążę.

Teraz, kiedy Orla spełniła swoje największe marzenie – urodziła córkę, wspólnie uznały, że pora reaktywować zwyczaj wspólnego podróżowania. Szczególnie, że Rob nie ma nic przeciwko wyjazdowi żony z przyjaciółką i deklaruje chęć zajęcia się Marlow. Tym razem wybór pada na Lisbonę, a dzięki karcie kredytowej byłego już wkrótce męża Kate, podróż jest wyjątkowo ekskluzywna. Takie też jest mieszkanie, które Kate dla nich wynajęła, choć nie dane było im spędzić w nim dużo czasu. Plan na ten pobyt był bardzo napięty, choć – jak się okazało po przyjeździe – każda z nich inaczej się na niego zapatrywała. Kate chciała brylować w nocnych klubach, zaś Orla – matka dziewięciomiesięcznego dziecka – marzyła o odpoczynku. Ostatecznie jednak pod wpływem przyjaciółki (jak zawsze) zgodziła się na wyjście na kolację, a następnie do modnego w Lisbonie baru. Kolejne kieliszki alkoholu nieco złagodziły sztywną postawę Orli. Mimo wszystko, nawet zamroczona alkoholem, protestowała, kiedy Kate przysiadła się do dwóch przystojniaków, a także wówczas, kiedy postanowiła zaprosić ich do mieszkania. Tego Orla już nie za bardzo pamięta, bowiem nagle poczuła dziwną słabość i całkowitą dezorientację.

Kiedy rano kobieta budzi się w swoim łóżku, w głowie ma pustkę. Ma na sobie ubranie, więc prawdopodobnie do niczego nie doszło, natomiast wspomnienie obu mężczyzn wchodzących z nimi do domu, jest bardzo żywe. Dowody na ich obecność znajduje zresztą w mieszkaniu, tyle tylko, że zniknęli oni już z lokalu, a wraz z nimi Kate. Próby skontaktowania się z nią są bezskuteczne, a początkowa nadzieja, że przyjaciółka wyszła po śniadanie, rozwiewają się wraz z upływem kolejnych godzin. Na dodatek, znając charakter Kate, nikt nie przywiązuje zbytniej wagi do jej zniknięcia, ani matka, ani mąż, ani policja. Tyle tylko, że Orla rozpoczynając poszukiwania trafia na coraz dziwniejsze informacje, a także odkrywa kolejne kłamstwa przyjaciółki. Na czele z tym największym i … najbardziej bolesnym.

Co tak naprawdę stało się w Lisbonie? Gdzie podziała się Kate? Co skłoniło ją do nocnego wyjścia? Czy to możliwe, że ktoś robił jej krzywdę? Że była to sama Orla? Pytania pojawiają się lawinowo w miarę lektury książki pt. „Wyjazd na weekend”, autorstwa Sarah Alderson, zaś czytelnik gorączkowo poszukuje wraz z Orlą odpowiedzi. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka trzyma w napięciu do ostatniej strony, my zaś aktywnie uczestniczymy w śledztwie prowadzonym przez bohaterkę, z trudem rozumiejąc, co tak naprawdę się dzieje i jak możliwe, by tak naprawdę po tylu latach przyjaźni, tak naprawdę nie znać drugiego człowieka.

Intrygującej fabule towarzyszą gwałtowne zwroty akcji, a doskonale skonstruowani bohaterowie podgrzewają jeszcze atmosferę. W pewnym momencie odnosimy wrażenie, że nikt nie jest autentyczny, że wszyscy przywdziewają maski, że wszyscy kłamią. Lekturę kończymy z niedowierzaniem, ale i zwątpieniem w sercu oraz brakiem wiary w ludzi. A także pragnieniem sięgnięcia po kolejną powieść autorki…

Czy w 100% ufasz swojej przyjaciółce? Czy jesteś pewna, że ma wobec ciebie dobre zamiary?

Orla ufała swojej najlepszej przyjaciółce w 100%. Była pewna, że Kate jest najlepszą kobietą pod słońcem i nigdy nie będzie potrafiła jej zranić. Wszystko zmienił pewien weekendowy wyjazd. Obie przyjaciółki wyjechały do Lizbony. Wynajęły bajeczny apartament. Postanowiły wieczorem wyruszyć na miasto. Kate szalona dziewczyna dużo piła i brała narkotyki. Totalnie się wyluzowała. Orla jako młoda mama marzyła jedynie o odpoczynku. Nie chciała pić. Nie brała narkotyków. Kate powtarzała do swojej bbf, że bardzo ją kocha i żeby o tym pamiętała. Dosiadło się do nich dwóch mężczyzn. Kate była w siódmym niebie. Orla piła tylko wodę. Naćpana dziewczyna postanowiła zaprosić mężczyzn do ich apartamentu. Nasza bohaterka była temu przeciwna. Jednak kto powstrzyma zrozpaczoną i zdesperowaną kobietę? Rano Orla obudziła się z potwornym bólem głowy i niepamięcią. Urwał jej się film. Nie pamiętała co się wczoraj wydarzyło. Nigdzie nie mogła znaleźć swojej przyjaciółki. Co się z nią stało? Czy dała nogi z poznanymi wczoraj mężczyznami? Czy może coś się jej stało?

Poznając zakończenie byłam w głębokim szoku. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Jak mogło do czegoś takiego dojść? To było ohydne. Czegoś takiego się nie robi. Ciekawa fabuła. Znakomite zwroty akcji. Najlepszy był ten szok, którego doznałam poznając prawdę.

Orla – świeżo upieczona mama za wszelką cenę musi odnaleźć zaginioną przyjaciółkę. Co zrobi poznając przykrą prawdę?

Kate – kobieta, która korzysta z życia pełną piersią. Niczego ani nikogo się nie boi. Czy faktycznie jest najlepszą przyjaciółką naszej głównej bohaterki? Czy raczej jej największym wrogiem? Co chciała osiągnąć tym wyjazdem? Tego dowiecie się po przeczytaniu.

Przyznam szczerze, że najpierw obejrzałam film na Netflixie, a dopiero potem przeczytałam książkę. Od razu dodam – film mnie zanudził, a powieść była dla mnie interesująca. Po przeczytaniu i obejrzeniu „Wyjazdu na weekend” będziecie widzieć spore różnice między innymi: zakończenia różnią się, podobnie jest z miastami do których udały się dziewczyny.

Jestem zadowolona z tej powieści. Zakończenie książki daje nadzieję na powstanie kolejnej części tej historii. Czy chcielibyście poznać dalsze losy Orlej i jej rodziny? Najpierw książka czy film?

Polecam historię przyjaźni Orlej i Kate ukrytą na kartkach książki „Wyjazd na weekend”.

Po przeczytaniu książki pozostaje pytanie co zrobilibyśmy na miejscu Orlej?

Mieszkające w Londynie wieloletnie przyjaciółki, Orla i Kate, w dawnych czasach miały tradycję corocznych wypadów weekendowych do różnych zakątków świata. Teraz, kiedy Orla wreszcie doczekała się upragnionego dziecka ze swoim mężem Robem, a Kate jest w trakcie rozwodu, kobiety postanawiają przywrócić ten zwyczaj. Wybierają Lizbonę, gdzie instalują się w jednym z apartamentów wynajmowanym turystom przez nieśmiałego mężczyznę imieniem Sebastian. Wieczorem ruszają na miasto, a wracają z dwoma nowo poznanymi Portugalczykami. Orla jest przeciwna sprowadzaniu obcych do ich weekendowego mieszkania, ale nie udaje jej się przekonać przyjaciółki do zmiany planów. Parę godzin później Orla budzi się w pustym apartamentowcu. Niewiele pamięta z poprzedniej nocy, ale ma prawie całkowitą pewność, że nie uczestniczyła w domowej imprezie zorganizowanej przez Kate. Urwał jej się film, a jej przyjaciółka zniknęła, zostawiając niemal wszystkie swoje rzeczy. Zawiedziona reakcją miejscowych policjantów, Orla bierze sprawy w swoje ręce. Pomaga jej kierowca ubera o imieniu Konstandin, uchodźca wojenny, do którego Orla ma mocno ograniczone zaufanie. Wkrótce główną podejrzaną staje się nie kto inny, jak Orla, która tymczasem odkrywa szokujące fakty na temat swojej najlepszej przyjaciółki.

Rok 2009. Sarah Alderson, która większość życia spędziła w Londynie, rzuca pracę w sektorze non-profit i udaje się w podróż dookoła świata ze swoim mężem oraz trzyletnią córką. Głównym celem tej wyprawy jest znalezienie najlepszego dla nich miejsca do zapuszczenia korzeni. Problemem są pieniądze, bo jak zadbać o budżet, gdy nigdzie nie zagrzewa się miejsca? Po przemyśleniu sprawy, Alderson, jak to ujęła w jednym z wywiadów, „bardzo nawinie” dochodzi do wniosku, że najlepiej napisać książkę. Nic prostszego – w końcu Stephenie Meyer zbiła na tym prawdziwą fortunę, a skoro ona mogła, to dlaczego Sarah miałoby się nie udać? Mniej więcej takie myśli przemknęły przez głowę... przyszłej poczytnej powieściopisarce (publikującej pod własnym nazwiskiem i pseudonimem Mila Gray) i już mniej płodnej scenarzystce. Na scenie literackiej zadebiutowała w roku 2011 powieścią „Hunting Lila”, która w następnym roku doczekała się kontynuacji (Alderson w swoich planach uwzględnia dołożenie przynajmniej jeszcze jednej części). „Wyjazd na weekend” (oryg. „The Weekend Away”), thriller psychologiczny, którego światowa premiera przypadła na rok 2020, a polska na 2022 (wydawnictwo Albatros, w tłumaczeniu Anny Dobrzańskiej), zainspirował weekendowy wyjazd Sarah Alderson i jej najlepszej przyjaciółki do Lizbony. Gdzie pisarka ni z tego, ni z owego, zaczęła zastanawiać się nad tym, co by zrobiła, gdyby jej towarzyszka nagle zniknęła. Tak narodziła się jedna z najgłośniejszych książek Sarah Alderson – pierwszy jej utwór, który ujawnił się też w wersji filmowej. Produkcja Netflixa z 2022 w reżyserii Kim Farrant, twórczyni „Na skraju klifu” (2015) i „Tajemnicy anioła” (2019). Scenariusz napisała sama Sarah Alderson.

Sarah Alderson nie ukrywa, że pisze swoje powieści także z myślą o filmach. Można powiedzieć, że w jakimś zakresie na bieżąco dostosowuje swoje historie do reguł jakimi rządzi się kino. W myślach przekłada poszczególne sceny na ekran. W końcu jest nie tylko powieściopisarką, ale też scenarzystką, która organizując swój „Wyjazd na weekend” ponad wszelką wątpliwość znajdowała się pod wpływem twórczości Alfreda Hitchcocka. Tego nawet nie stara się ukryć - bo i dlaczegóż by miała? - ale w moim przekonaniu szczególnie upatrzyła sobie jedno dzieło niekwestionowanego mistrza suspensu, którego tytułu nie zdecydowała się ujawnić. To już czytelnik sam (nie)musi sobie skojarzyć. Hitchcocka jestem pewna, ale cała reszta mogła już nie być zaplanowanym działaniem Alderson. Wspomnienia „And Soon the Darkness” Roberta Fuesta (w 2010 roku pojawił się remake tego obrazu w reżyserii Marcosa Efrona, pod tym samym oryginalnym tytułem; pol. „I zapadła ciemność”) oraz pewnego thrillera z ostatniej dekady XX wieku, filmowej adaptacji/ekranizacji powieści nieżyjącego już artysty, który w swojej bibliografii ma między innymi jeden z największych kamieni milowych (jeśli nie największy) w historii horroru satanistycznego. Czy jak kto woli: matkę tego filmowego arcydzieła. Alderson z pewnością spodziewała się skojarzeń z „Uprowadzoną” Pierre'a Morela (ten tytuł też wspomina - uprzedza nieuniknione - podczas feralnej wycieczki dwóch zaprzyjaźnionych kobiet do słonecznej Lizbony), ale z tej dwójki, ja jakoś byłam bardziej podatna na „nawiedzenia” „And Soon the Darkness” Roberta Fuesta. Może przez te rowery, tym razem elektryczne:) Tak czy inaczej, „Wyjazd na weekend” Sarah Alderson nie grzeszy oryginalnością. W sumie klasyka. Weekendowa wycieczka, zaginięcie, amatorskie śledztwo, zaskakujące (przynajmniej dla głównej bohaterki powieści) informacje na temat desperacko poszukiwanej osoby. Orla i Katherine przyjaźnią się od wielu lat, choć można odnieść wrażenie, że są z kompletnie innych bajek. No tak, przeciwieństwa się przyciągają. Z drugiej strony nie zawsze tak było. Dawniej Orla bardziej przypominała Kate. Imprezową dziewczynę, która robi karierę w branży marketingowej (zajmuje się promocją filmów). Orla jest kierowniczką działu HR w dużej firmie deweloperskiej, w czasie trwania akcji powieści przebywającej jeszcze na urlopie macierzyńskim. Ona i jej mąż Robert po długich staraniach doczekali się swojego pierwszego i bardzo możliwe, że jedynego dziecka. Córki, której dali imię Marlow, i która w chwili wyjazdu matki do Lizbony ma już całe dziewięć miesięcy. Orla jest Irlandką, która na stałe osiadła w Londynie, gdzie mieszka też jej najbliższa przyjaciółka, aktualnie będąca w trakcie rozwodu z bogatym mężczyzną, który nie zdaje sobie sprawy, że stał się sponsorem ich weekendowego wypadu do Portugalii. Reanimacja tradycji dwóch przyjaciółek, która kończy się tragicznie. W każdym razie nader stresująco dla jednej z nich. Ta, która została bierze pod uwagę przeróżne scenariusze – od zabójstwa, przez niewolnictwo seksualne po zaplanowane działanie rzekomej ofiary. Tak, Kate mogła to wszystko ukartować. Zniknąć na własne życzenie. Tylko dlaczego miałaby coś takiego robić? Cokolwiek spotkało tę młodą kobietę w Lizbonie, Orla na pewno zrobi wszystko, co w jej mocy, by rozwiązać tę sprawę. W obcym kraju, gdzie w zasadzie wszyscy są podejrzani. Orla zdaje sobie sprawę z tego, że zachowuje się jak paranoiczka, ale w pewnym momencie, moim zdaniem słusznie, zauważa: lepiej być paranoiczką, niż być martwą.

„Tak to już jest, gdy kobiety padają ofiarami przestępstw. Obwinia się je o własne nieszczęścia. Nieważne, czy chodzi o gwałt, przemoc domową, czy napaść na tle seksualnym; wniosek zawsze jest taki, że same się o to prosiły.”

Podejrzane wsparcie czołowa postać i jednocześnie narratorka „Wyjazdu na weekend” Sarah Alderson znajduje w niejakim Konstandinie, kierowcy ubera pochodzącym z Kosowa (pracując w organizacji non-profit, zanim weszła na ścieżkę pisarską, Alderson miała liczne kontakty z uchodźcami, które to doświadczenia oczywiście bardzo przydały jej się w budowaniu „jej uchodźcy”). Orla nie jest aż tak naiwna, czy po prostu ufna, by nie dopatrywać się w tym jakichś egoistycznych pobudek. Żeby kompletnie obcy człowiek poświęcał swój czas (i pieniądze) dla nie swojej sprawy? Tak zupełnie bezinteresownie? Nie, Orla aż tak oderwana od rzeczywistości nie jest, żeby w potrzebie spodziewać się takiego poświecenia ze strony człowieka, którego po raz pierwszy zobaczyła krótko przed zniknięciem swojej przyjaciółki. Z drugiej strony, altruiści to może i mocno zagrożony, ale na pewno niewymarły (jeszcze nie) „gatunek”. Może tak właśnie jest z tym enigmatycznym mężczyzną? Tak czy owak, Orla postanawia zaryzykować współpracę z tym najwyraźniej niestroniącym od przemocy, skrytym mężczyzną. Potrzebuje tłumacza i kogoś, kto po prostu zna miasto. Co innego jej pozostaje? Błądzić po omacku po zawiłych liczkach Lizbony z wątłą nadzieją, że zupełnym przypadkiem natknie się na jakiegoś cennego świadka koniecznie znającego angielski lub irlandzki? Policja raczej jej nie pomoże. Wręcz przeciwnie: tylko dołoży zmartwień. Orla stanie się główną podejrzaną w sprawie, którą w końcu zainteresują się organy ścigania. Lepiej późno niż wcale? Zaryzykuję przypuszczenie, że w tym przypadku lepiej byłoby, gdyby detektywi pozostali bierni. Właśnie, tylko przypuszczenie. Bo sama Orla zdaje się brać pod uwagę dla niej zdecydowanie najgorszy z możliwych scenariuszy. Zamordowana przez najlepszą przyjaciółkę. Orla ma jedynie jakieś przebłyski z nieszczęsnej nocy spędzonej nie tylko z Kate, ale też z dwoma mężczyznami poznanymi tego samego wieczora w modnym lizbońskim klubie. Ale to, czego dowiaduje się nie tylko o tej nocy, nie pozwala jej kategorycznie odrzucić wersji, na której później zafiksują się detektywi prowadzący sprawę, która bez względu na jej wynik, doprowadzi do nieuroczystego zrzucenia masek z niektórych twarzy. A może z twarzy wszystkich „aktorów tej niekiepskiej sztuki”, która jednakże może nie przypaść do gustu osobom spragnionym świeżości. Żadnych innowacji Sarah Alderson w „Wyjeździe na weekend” do gatunku nie wprowadziła, co akurat mnie nie przeszkadzało. Przemyślane połączenie sprawdzonych, w niejednym przypadku wielokrotnie wałkowanych już i na ekranie, i na papierze, motywów. Wszystko ładnie się spina... szkoda tylko, że przeważnie przed czasem wyznaczonym przez organizatorkę tego dość emocjonującego wydarzenia. Innymi słowy, przygotowane przez Alderson niespodzianki w moim przypadku się nie sprawdziły. Z jednym wyjątkiem, przy czym nie tyle zaskoczył mnie sam tekst, ile decyzja, by tak to zostawić. Wrzucić takie monstrualne ziarno niepewności, taki przerażający znak zapytania w tym miejscu. Piękne zagranie. Odważne, a tego z całym szacunkiem do „Wyjazdu na weekend” po takiej nieagresywnej przejażdżce się nie spodziewałam. Szybkiej, ale generalnie rzecz biorąc, dość litościwie (jak na ten gatunek) obchodzącej się z czytelnikiem. Tutaj muszę doprecyzować: Alderson w moim poczuciu znalazła idealny balans między dynamiczną akcją a kreacją postaci. Naturalnie ze wskazaniem na Orlę. Jej umysł właściwie nie miał dla mnie żadnych tajemnic. Skrupulatna penetracja sfery wewnętrznej nagle okrutnie zagubionej, straszliwie zdezorientowanej, spanikowanej, niemal sparaliżowanej słusznym strachem oddanej matki, żony i przyjaciółki, która koniec końców może załamać się pod natłokiem szokujących informacji wypływających w toku jej usilnego dochodzenia do brzydkiej prawdy. A zatem ten „Wyjazd na weekend” wydaje się być dobrą propozycją zarówno dla zwolenników dynamicznie rozwijających się kryminalnych opowieści, jak i osób wolących wsłuchiwać się w wolniejsze „pieśni”, celujących w mniej sensacyjne, a bardziej psychologiczne klimaty.

Fatalny weekendowy wypad. Fatalna impreza. Fatalne związki. Cuchnące sekrety odkrywane w obcym kraju. Strach, paranoja, rozpacz. Nikomu nie wolno ufać, nawet, a może wręcz przede wszystkim sobie. W dużym skrócie z taką sytuacją pochodząca z Anglii Sarah Alderson konfrontuje swoich czytelników w „Wyjeździe na weekend”. Powieściowym thrillerze psychologiczny, dosyć zręcznie, choć prawie bez większych zaskoczeń, żonglującym sprawdzonymi motywami. Dreszczowcu trochę w stylu Alfreda Hitchcocka, który posłużył za podstawę pierwszego wykorzystanego, przełożonego na ekran scenariusza filmu pełnometrażowego w karierze Sarah Alderson. Nie są to wprawdzie zbyt mocne klimaty... ale może to i dobrze. Może macie ochotę na coś, hmm, mniej traumatycznego? Jeśli tak, to z doświadczenia wiem, że ten tu „Wyjazd na weekend” potrafi zaspokoić taką zachciankę. Śmiało, spróbujcie.

„Wyjazd na weekend” pochłonął mnie całkowicie, do tego stopnia, ze nie mogłam oderwać się od jej lektury. Dwie przyjaciółki , wspólny weekend w Lizbonie z dala od obciążeń, zobowiązań i od zmartwień dnia codziennego. Wieczór spędzony w towarzystwie nowo poznanych mężczyzn i poranek ze sprawą którego nic nie jest już takie samo…

Ileż emocji, ileż zagadek, niedomówień i podejrzeń. Choć nie ma tutaj jakiś spektakularnych zwrotów akcji, napięcie rozwiązywanej zagadki towarzyszyło mi do ostatnich stron… Czytając czułam się uczestniczką tych wydarzeń, a kolejne rozdziały coraz bardziej kłóciły się z podejrzeniami, które próbowałam rozwikłać…

Nie zabraknie emocji, chociaż początek jest stosunkowo spokojny. Napięcie budowane jest stopniowo nie oszczędzając nam niecierpliwości w rozwiązywaniu zagadki.

Myślę, że to idealna lektura na nadchodzący czas, zdecydowanie nie tylko na weekend !

Wyjazd do Lizbony, który fundują sobie Orla i Kate ma być odskocznią od rodzinnej codzienności Orli i lekarstwem na rozwodową gorycz Kate, ale niespodziewanie zmienia się w koszmar. Niespodziewanie oczywiście tylko dla bohaterek, bo czytelnik od początku czuje, że coś wisi w powietrzu i z napięciem wyczekuje katastrofy.

Po pierwszej nocy zakrapianej alkoholem w lokalnym barze Orla budzi się z ciężką głową, lukami w pamięci i sama w pokoju hotelowym. Kate znika, a policja zdaje się bagatelizować sprawę. Napędzana strachem o przyjaciółkę Orla musi dowiedzieć się co się stało, nie może wyjechać nie poznawszy prawdy. To co odkryje pokaże jej jak mało znała Kate i nie tylko ją…

I tak jak można z przymrużeniem oka potraktować realizm prowadzonego przez Orlę śledztwa, w którym pomaga jej tajemniczy kierowca Ubera, tak warstwa psychologiczna i budowanie napięcia sprawia, czynią z tej książki coś więcej niż dobrą rozrywką.

Czy nieco naiwną, niepewną siebie, ale gdy trzeba upartą Orlę i nonszalancką, biorącą z życia wszystko co najlepsze, manipulantkę Kate łączy prawdziwa przyjaźń? Wejście głębiej w łączącą kobiety relację ujawnia rysy i fałsz, a podsuwane przez autorkę kolejne tropy skutecznie mącą czytelnikowi w głowie.

Dynamika akcji i znakomicie oddane emocje głównej bohaterki stanowią idealne preludium do zakończenia, które zwala z nóg w momencie gdy wydaje się, że wszystko zostało już wyjaśnione. Przyznam, że zupełnie się go nie spodziewałam, ale takie twisty właśnie lubię najbardziej!

Dwie przyjaciółki. Weekendowy wyjazd. Zabawa, alkohol, wspomnienia. Zaginięcie.

Książka Alderson to subtelny, kobiecy thriller. Z jednej strony mamy okazję obserwować zaginięcie kobiety, z drugiej zaś strony skupiamy się na wątku obyczajowym. Takie połączenie sprawia, że historia staje się bardziej intrygująca i kompletna. Mam wrażenie, że każda czytelniczka mogłaby znaleźć w niej coś dla siebie. To przyjemna propozycja zarówno dla osób szukających mocniejszych wrażeń, jak i tych, które odnajdują się w literaturze kobiecej.

„Wyjazd na weekend” to opowieść o całkiem realistycznym obliczu, coś, co mogłoby się przydarzyć każdej z nas. Wyprawa z dawno niewidzianą znajomą, możliwość przypomnienia sobie dawnej bliskości i pogłębienia więzi. Podczas lektury łatwo jest porównywać się z główną bohaterką tej historii, przywołując w pamięci kadry z własnego życia. Nie wszystko jednak jest tak kolorowe, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Wieloletnia przyjaźń okazuje się mieć gorzki posmak.

Alderson pokazuje nam świat, w którym nic nie jest takie, jak mogłoby wydawać się na pierwszy rzut oka. Zaufanie, intymność, przyjaźń i miłość- te piękne emocje i uczucia zbudowane zostały na fałszu i zdradzie. Bohaterzy mają swoje tajemnice i trupy ukryte w szafie, a my otrzymujemy wspaniałą możliwość, by poznawać je na kolejnych stronach powieści. Autorka stopniowo odkrywa przed nami ciemne strony osobowości swoich postaci. Pokazuje uczynki, jakich się dopuściły i winy, które splamiły to, co w ich życiu było najlepsze. Czy te zbrodnie zasłużyły na karę?

Pierwsza część książki przybrała w moich oczach bardziej obyczajową barwę. Trochę zabrakło mi napięcia, wyrazu, emocji. Choć czytało mi się bardzo dobrze i szybko, to jednak ciężko było mi tę historię docenić. Wydawała mi się podobna do innych, nieco mdła. Z czasem natomiast akcja się rozkręciła, nabrała rumieńców. Strony powieści wypełniły się intrygującymi wydarzeniami, pogłębiło się napięcie, emocje stały się wyraźniejsze.

Autorka postawiła w swej historii na pierwszoosobową narrację, a raczej prywatne śledztwo prowadzone przez główną bohaterkę. Książkowe wydarzenia poznajemy jej oczami, to ona próbuje rozwiązać zagadkę i połączyć w całość wszystkie elementy. Dzięki temu opowieść wydaje się bardziej interesująca i świeża. Nieczęsto bowiem szukamy rozwiązania podążając śladem detektywa amatora. Okazuje się natomiast, że do odkrycia jest sporo, bowiem piękna przyjaźń została zbudowana na brzydkich fundamentach.

„Wyjazd na weekend” to lekka i prosta historia. Pozwalająca na chwilę oderwać się od rzeczywistości, trochę powspominać i nieco pomyśleć. Napisana przyjaznym stylem, łatwa w odbiorze. Stanowiąca źródło dobrej rozrywki i czytelniczej przyjemności.

Kiedy zobaczyłam „Wyjazd na weekend” na Netflix wiedziałam, że będę musiała przeczytać tę książkę. Niestety popełniłam ten błąd i najpierw obejrzałam film, a dopiero pózniej wzięłam się za czytanie. Dlatego z dużą rezerwą podeszłam do książki, która na szczęście okazała się być zdecydowanie lepsza od filmu!

Dwie przyjaciółki Orla oraz Kate wyjeżdżają na weekend do Lizbony. Niestety jedna z nich znika bez śladu. Orla staje się główną podejrzaną i próbuje odtworzyć wydarzenia z wieczoru zaginięcia. Niestety to co odkrywa kompletnie się jej nie podoba, a jej przyjaciółka mogła coś ukrywać.

Autorka ma dość przyjemny styl pisania i potrafi całkiem ciekawie namieszać w fabule, która swoją drogą ma w sobie dość duży potencjał. Czy został on w 100% wykorzystany? Nie do końca, ale i tak wiele momentów zaskakuje.

Nie będę ukrywać, że początkowo książka wydawała mi się strasznie nudna. Akcja snuła się powoli i odnosiłam wrażenie jakbym czytała obyczajówkę, a nie thriller. Nie znajdziecie tutaj krwawych scen podsyconych ogromną dawką adrenaliny. Jednak na szczęście z czasem akcja się rozkręca i nabiera odpowiedniego rytmu. Autorka zaczęła wprowadzać zwroty akcji i intrygi, które w wielu przypadkach potrafią zmylić czytelnika. Kilka razy miałam wrażenie, że rozwiązałam całą zagadkę, ale nic z tych rzeczy! Do samego końca nie wiadomo jaki będzie finał wydarzeń. Do tego każdy bohater jest dość wiarygodnym przestępcą, więc w naszych głowach powstaje wiele obrazów potencjalnego winowajcy. Tutaj każdy obwinia drugiego, a jaka jest prawda koniecznie przekonajcie się sami!

„Wyjazd na weekend” to książka, którą oceniam bardzo pozytywnie. Najgorszy jest początek przez który po prostu trzeba przebrnąć. Później robi się znaczenie ciekawiej i czytelnik naprawdę może być usatysfakcjonowany z lektury. Wszystko łączy się tutaj w jedną spójną całość, a zakończenie może zaskoczyć. Czy polecam? Jasne, że tak! Może nie jest to najlepszy thriller jakie czytałam niemniej jednak uważam, że zasługuje on na uwagę.