Wybawcy gwiazd. Sands of Arawiya. Tom 2

Długo czekałam na zakończenie historii Zafiry oraz Nasira. Zwłaszcza, że wydawnictwo trochę zwlekało, abym mogła nacieszyć się przygodami tej dwójki oraz ich przyjaciół - w końcu minęły prawie trzy lata od momentu przeczytania pierwszego tomu. Ale w końcu go dopadłam i mogłam sprawdzić jaki los przygotowała autorka dla bohaterów swojej książki!

Akcja zaczyna się od razu po pierwszym tomie i trzeba przyznać, że dużo się dzieje. Faizal ani przez chwilę nie pozwala czytelnikowi odsapnąć od wydarzeń, a zamiast tego wrzuca go w kolejny wir zdarzeń, które odciskają swoje piętno na bohaterach. A trzeba przyznać, że każdy moment z życia bohaterów nie należy do najłatwiejszych i okropiony jest bólem straty.

W tym tomie także mamy możliwość śledzić historię z perspektyw trzech osób - Zafiry, Nasira, ale też Altaira - i muszę przyznać, że mi się ten zabiegł spodobał. Zwłaszcza, że bardzo polubiłam generała, a dzięki jego perspektywie mogłam nieco bardziej zagłębić się w opowieści, ale również jego umyśle i poznać go nieco lepiej. Dodatkowo cała zumra otwiera się bardziej na siebie i pozwala pokazać, co czuje wewnątrz siebie. Cieszę się, że autorka rozwinęła bardziej ich relacje, bo uwielbiam obserwować zaciskanie się więzi oraz odkrywać głębię bohaterów. Zwłaszcza, że dla tej historii jest to na duży plus. Pozwoliło mi to bardziej przywiązać się, do niektórych postaci (zwłaszcza Księcia Śmierci), a także mocniej poczuć zakończenie, które troszkę wzruszyło.

ALE... Nie była to od początku do końca historia idealna. Niekiedy czułam się, że pojawiało się za dużo postaci, do których nie miałam czasu się przywiązać. Pojawiały się również szczegóły z przeszłości, które jakoś nie miały dla mnie znaczenia i nie wywoływały u mnie żadnych emocji. Myślę, że jednak miały, ale dla mnie były wprowadzone zbyt późno. Dodatkowo żałuję, że niektóre postacie drugoplanowe nie były trochę bardziej opisane, bo myślę, że mogłaby wyjść z tego naprawdę dobra historia!

Podsumowując, naprawdę cieszę się, że finałowy tom wyszedł w Polsce! Jest to naprawdę kawał dobrej fantastyki, który warto poznać. Zatem jeśli się jeszcze zastanawiacie, to chwytajcie książkę i bierzcie się za czytanie!

Cudowna, porywająca, magiczna. Tymi słowami mogę określić "Wybawców gwiazd" Hafsah Faizal.

Ta książka sprawiła, że z emocji rozbolał mnie brzuch.

Ta książka przypomniała mi dlaczego kocham czytać.

Ta książka zawiera historię, która na długo zostanie w mojej głowie i sercu.

Do tej książki jeszcze nie raz wrócę.

Pierwszy tom sprawił, że pokochałam ten gorący klimat pełen piasku. Za to ta część sprawiła, że w pełni przeniosłam się do tego świata.

Ten tom to bezpośrednia kontynuacja historii. Zostajemy rzuceni w wir wydarzeń. Towarzyszymy bohaterom w ich drodze do obalenia zła ale również w powolnym odkrywaniu siebie.

Wątek miłosny jest perełką tego tomu. Dziewiczy, delikatny i niepewny a do tego tak romantyczny, że czytelnik wręcz wzdycha do książki. Bohaterowie odkrywają niespiesznie uczucia jakie do siebie żywią.

Ale nie tylko o miłości jest ten tom. Mamy tu również walkę, intrygi a nawet zdrady. Poznajemy nowe rasy ludzi- Ifryty zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Arabska kultura i smakołyki wręcz zalewały moją wyobraźnię.

Autorka stworzyła coś niesamowitego. Ani przez chwilę nie ma tu nudy. Wszystko jest idealnie wywarzone. Rzeczywistość splata się z mitami i legendami co tworzy niesamowity obraz.

Ta książka to życie.

Więc jeśli jeszcze jej nie znacie to koniecznie musicie nadrobić tę serię.

Po przegranej bitwie z Lwem na Sharr las Arz upada, Altair trafia do niewoli, a Zafira, Nasir i Kifah muszą podjąć się niebezpiecznej misji, która zmieni ich losy na zawsze. Chcą zwrócić wreszcie cztery serca minaretom kalifatów, aby odwieczne marzenie o przywróceniu magii w Arawiyi wreszcie się spełniło. Świat bez magii to nie ten sam świat, który znali przodkowie naszych bohaterów. Jednak nie wiedzą jeszcze jakie zamiary ma Lew w związku z Dżałaratem…

Zafira coraz częściej musi się mierzyć z mrocznym głosem księgi, który doprowadza ją do szaleństwa, a Nasir stara się okiełznać magię płynącą w jego żyłach. Razem muszą przezwyciężyć ciemność i pokonać Lwa, jeśli im się nie uda Arawiya na zawsze pogrąży się w mroku... Zegar nie przestaje tykać, Nasir i Zafira mają coraz mniej czasu na przywrócenie harmonii. Czy uda im się dokonać czegoś niezwykłego? Co będą musieli poświęcić?

W ostatnim czasie skończyłam kilka książkowych serii i niedawno zastanawiałam się, które zakończenie najbardziej złamało mi serce albo wywarło na mnie największe wrażenie. W mojej topce zdecydowanie są „Wybawcy Gwiazd”. Jestem w szoku, że tak mało osób zna tą książkę 🤯! To niezwykła historia przez pustynię, dająca vibe początku z „Dworu Cierni i Róż”, niebezpiecznej wyprawy z „Republiki smoka” i klimatu z „Setnej Królowej”. Kto nie chciałby przeczytać takiego połączenia? ❤

Z wypiekami na twarzy zaczytywałam się w historii jaką zaserwowała nam autorka ❤. Od poprzedniego tomu relacja Zafiry i Nasira znacznie się pogłębiła. Możemy obserwować dojrzewanie emocjonalnie i dorastanie do podejmowania odważnych decyzji, na tle magicznych potyczek, wielu tajemnic i odkrywania własnego ja.

„Wybawcy Gwiazd” pozostawili w moim sercu ogromną pustkę 💔. W przyszłości na pewno będę robiła reread, bo nie wyobrażam sobie żebym mogła kiedykolwiek zapomnieć o tej historii.

Długo przyszło nam czekać na finał serii od Hafsah Faizal, ale oczekiwanie zostało wynagrodzone rewelacyjnie dopracowanym drugim tomem. O ile w pierwszej części mnóstwo było przygód, wrażeń oraz niebezpieczeństw czyhających na bohaterów, o tyle ciąg dalszy to wszystko potęguje wciągając czytelnika w sam środek angażującej fabuły.

Historia przede wszystkim otula czytelnika wyjątkowym klimatem. To magiczna, dosłownie i w przenośni opowieść o walce z własnymi słabościami, podążaniu do celu, przyjaźni oraz miłości w obliczu jednego z największych wyzwań. W tej historii wydarzyć może się wszystko i nie mam na myśli jedynie fabuły, ponieważ emocje piętrzą się z każdą kolejno przerzuconą stroną a malownicze opisy miejsc oraz towarzyszące nam magiczne działania pięknie dopełniają dzieła.

Poznajemy dalsze losy bohaterów, ale aby w pełni odnaleźć się w rozgrywanych wydarzeniach odsyłam Was do części pierwszej. Znajomość wcześniejszych wydarzeń jest wręcz obowiązkowe, ponieważ autorka snuje utkaną z intryg całość połączoną w przyczynowo-skutkowy motyw. Jedno wynika z drugiego, bohaterowie ponoszą konsekwencję swoich czynów i może nie zawsze uczą się na błędach, ale przechodzą ogromną zmianę od poznania ich po ekscytujący finał co uważam za największą zaletę tej dylogii.

Świat przedstawiony jest bardzo mocno i szczegółowo dopracowany. Potrzeba czasu, żeby w tym wszystkim się odnaleźć nawet w przypadku kontynuacji. Cieszę się, że przy wstępnych rozdziałach autorka dorzuciła subtelne przypomnienia wcześniejszych wydarzeń, bo łatwiej było mi odświeżyć pamięć i poukładać sobie wszystko w głowie. W tym świecie panują konkretne zasady, bohaterowie mają świadome misje do wypełnienia a trudne imiona, cele oraz zasady społeczne czasami były mocnym przeciwnikiem. Uważam to jednak za plus, ponieważ lektura zyskuje dzięki temu na wiarygodności a przed czytelnikiem pyszni się dopracowany obraz rozległych krain po której z dumą kroczą w pełni świadomi, wielowymiarowi bohaterowie.

Długie oczekiwanie zostało wynagrodzone cudownym finałem. "Wybawcy gwiazd" to płomienny romans, który spotyka na swojej drodze liczne przeciwności a także walka o lepsze jutro, która być może będzie wymagała ofiary. Hafsah Faizal niczym bajarz snuje powolną, bardzo klimatyczną oraz bogatą w emocje historię, która trzyma czytelnika w swoich objęciach i rozgrzewa jego serce. Magia, walka o przetrwanie, miłość - oto lektura, która na pewno Was nie zawiedzie.

„Magia nie jest kluczem do władzy absolutnej. Jest nim kontrola jaką nad nią sprawujesz.”

Akcję powieści Autorka umiejscowiła w pięknym i zarazem strasznym, okrutnym świecie, biorąc za wzorzec starożytną Arabię. Płynnie przechodzimy z tomu pierwszego w drugi. Bitwa na Sharr dobiegła końca, a Las Arz w końcu udało się pokonać. Co się stało z Altairem? Mamy dwoje nieprzeciętnych bohaterów. Nasir i Zafira są jak ogień i woda, różnią się kompletnie wszystkim i są przyjaciółmi. Ona musi mierzyć się z nieznanym mrokiem, on musi zapanować nad magią, która w nim jest. Zafira i Nasir robią wszystko, aby zrealizować swój plan, chcą przywrócić magię w całej Arawiyi. Czy im się uda? Muszą się spieszyć nie pozostało im zbyt wiele czasu. Jakie ofiary zostaną poniesione, aby powróciła harmonia? Czy można myśleć o honorze, gdy w grę wchodzi własne życie?

Świat stworzony przez Autorkę zadziwia oryginalnością, jest bardzo specyficzny. Stopniowo się z nim oswajałam, przyzwyczajałam, by po pewnym czasie stwierdzić, że jestem u siebie. Ten świat hipnotyzował, przyciągał, kusił, w końcu nie mogłam się od niego oderwać. Akcja powieści toczy się dynamicznie, intryguje i nieustannie zaskakuje. W całej opowieści wyczuwalne jest delikatne nerwowe napięcie, które stopniowo, wraz z rozwojem wydarzeń narasta. Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Bardzo realni, charakterni, odważni, pełni wewnętrznych wątpliwości, nadziei i ogromnej siły. Mają w sobie magię i ogromną siłę. Są poddani licznym próbom, nie jest im łatwo, poczucie straty bardzo boli. Poczułam do nich ogromną sympatię.

Nieustająca walka dobra ze złem. Cały czas coś się dzieje, nie ma chwili oddechu, morze emocji. Razem z głównymi bohaterami wyruszamy w niebezpieczną i pełną zasadzek podróż. Gdzie mrok i zło czyhają na każdym kroku. Potwory, dziwne stwory, niewytłumaczalne zjawiska, tajemnice z przeszłości, wszechobecna magia. Nasuwające się pytania, na które brak odpowiedzi. Walka o przetrwanie, walka z samym sobą, ze strachem, swoimi demonami. Piękno przyjaźni, zaufanie, miłość, determinacja, honor. Okalający, gęsty mrok, w którym przebija światełko nadziei na zwycięstwo.

Rewelacyjna, klimatyczna, wciągająca opowieść. Kawał dobrej fantastyki, której czytanie od początku do końca było przyjemnością, niespodzianką i niezapomnianą przygodą. Pełna magii, cierpienia, poświęcenia, odwagi historia – grube tomiszcze, przy którym zapomina się o całym świecie. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)