Wspaniała śmierć

Młode małżeństwo z trójką dzieci spełnia swoje marzenie i osiedla się w domku nad jeziorem. Wszystko wydaje się harmonijne, idealne i rodzinne. Wspólne dzielenie obowiązków, gotowanie, sprzątanie i spędzanie wolnego czasu. Jednak Julia skrzętnie ukrywa przed Henrikiem romans z kolegą z pracy. Pewnego poranka mąż kobiety znika. Nikt nie ma od niego wiadomości, sprawę przejęła policja. Julia podejmuje równolegle swoje śledztwo, ponieważ uważa, że jako dziennikarka może dowiedzieć się więcej i sprawniej. Co się stało? Gdzie podział się Henrik? Czy dowiedział się o romansie żony, a może sam ma jakieś głęboko ukryte tajemnice i nie chce, by ujrzały ono światło dzienne?

Autorka przedstawiła życie Julii i Valtera w dwóch płaszczyznach czasowych. Co mężczyzna ma wspólnego z fabułą? Z początku nic nie wskazywało na to, że ich historie połączą się w spójną całość. A jednak… do samego końca nie byłam pewna czy dobrze kombinuję… Okazało się, że zakończenie zdołało mnie zaskoczyć.

Zanurzając się w życie Valtera, czytelnika oblepia brud. Okrutny, perfidny i wyrachowany człowiek znęcający się psychicznie i fizycznie nad rodziną i uważający, że ma do tego pełne prawo. Tok jego myśli przeraża tak jak czytanie o przemocy domowej.

Autorka przyznała, że do stworzenia historii mężczyzny została zainspirowana postacią Belga, który w domu budował liczne zmyślne pułapki, by uśmiercić swoją żonę.

Jedyne co mogę zarzucić lekturze, to albo zła korekta, albo tłumaczenie. W tekście znajdują się literówki, nieprawidłowe odmiany lub określenia. By nie być gołosłowną, podam przykład: „Podeszła do domu w stronę domu, gdzie były zgaszone okna”. Trochę mnie to wybijało z rytmu.

Wspaniała śmierć jest krótkim thrillerem psychologicznym, ale bardzo treściwym. Jeszcze po zakończeniu lektury w głowie wirują niepokojące pytania: w jakim stopniu znamy bliskie nam osoby? Czy na pewno wiemy o nich wszystko? Czy to, co od nich słyszymy, jest zawsze prawdą, czy tylko spreparowaną wersją, w którą mamy uwierzyć?

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Arkady.

Jak dobrze znasz człowieka, z którym dzielisz życie? Czy jesteś pewna, że przysięga małżeńska rzeczywiście łączy was na dobre i złe? Jak bardzo ufasz swojemu partnerowi? Jak bardzo się przy nim odsłaniasz, mówiąc o swoich lękach i obawach? Jak dalece mu ufasz w kwestiach chociażby finansowych? Jaka jest twoja wiara w to co mówi i jak daleko się posuwasz pragnąc zweryfikować jego zapewnienia?

Zwykle dajemy drugiemu człowiekowi wielki kredyt zaufania, wierząc bezgranicznie w jego zapewnienia, obietnice, w to, co mówi i co robi. Zwykle nie przychodzi nam do głowy żeby weryfikować jego słowa dotyczące pracy czy sposobów spędzania wolnego czasu, zwykle też dzielimy się z nim wszystkim, co mamy. Taka sytuacja ma miejsce do czasu, kiedy przyłapiemy kogoś na kłamstwie, na zdradzie. Wówczas zaczynamy pytać, drążyć, łączyć fakty i często okazuje się, że tak naprawdę osoba, którą kochaliśmy bezgranicznie, której ufaliśmy, w której szukaliśmy oparcia, tak naprawdę z premedytacją nas okłamywała. Coś takiego przydarzyło się trzydziestodwuletniej Julii, dziennikarce, szczęśliwej żonie i matce trójki dzieci. Jej pozornie idealne życie rozpada się niczym domek z kart i to w chwili, kiedy zawodowo nareszcie zaczyna się rozwijać.

Julia zna Henrika od czasów studiów – on był na medycynie, ona na dziennikarstwie. Razem wspierali się przez lata, a ona zawsze mogła na niego liczyć czy to w kwestii zarobkowej czy jeśli chodzi o opiekę nad kolejnymi dziećmi, które się pojawiały. Sama nie wie zatem, co takiego się stało, że go zdradziła. A właściwie zdradza, bowiem romans z kolegą z redakcji, z działu sportowego, ciągnie się już od kilku miesięcy, choć ogranicza się tylko do seksu. O tym związku wie tylko przyjaciółka Julii, Ellie, a przynajmniej tak się dziennikarce wydaje.

Co to zatem możliwe, że Henrik dowiedział się o wszystkim? Jaka bowiem mogłaby być inna przyczyna zniknięcia? Jednego dnia mężczyzna leży koło Julii w łóżku, a następnego – już go nie ma. Nic nie wskazuje na to, że został porwany i na początku kobieta jest przekonana, że po prostu został nagle wezwany do pracy. Tyle tylko, że w pracy również go nie widziano. Julia zaczyna prowadzić własne śledztwo, w trakcie którego odkrywa wiele niepokojących faktów. Okazuje się, że mąż ukrywał przed nią wiele rzeczy, począwszy od pokaźnego majątku, poprzez fakt, że tak naprawdę pracuje na pół etatu, zaś przyjaciel z który rzekomo spędza regularnie czas grając w tenisa jest tak naprawdę niezbyt dobrym znajomym ze studenckich czasów.

W chwili zniknięcia męża Julia dostaje do opracowania temat, który może popchnąć jej karierę do przodu i uczynić ją prawdziwą dziennikarką śledczą. Zbadać ma mianowicie funkcjonowanie pewnego bractwa, a właściwie sekty, zrzeszającej prominentnych obywateli. Działalność owej grupy ma silne powiązania z okultyzmem, a prowadzony przez Ellie research wskazuje na powiazania z owym bractwem… również męża Julii. Czy to powód zaginięcia? Jaką rolę w bractwie odgrywa Henrik? Czy Julia ma powód, by się obawiać? Na te i na wiele innych pytań odpowiemy w trakcie lektury książki pt. „Wspaniała śmierć”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa LeTra książka autorstwa Emmy Angström, to niezwykle wciągający kryminał, który zachwyci nie tylko miłośników gatunku, ale wszystkich lubiących skomplikowane historie z wątkiem obyczajowym.

Historia toczy się na dwóch płaszczyznach, a my długo nie wiemy, czy są one ze sobą jakkolwiek sposób powiązane. Poznajemy bowiem nie tylko losy Julii, ale i psychopatycznego Valtera, który znęca się nad swoja partnerką i nad gromadka swoich dzieci. Nienawidzi ich, a kiedy doprowadzona do ostateczności kobieta ucieka, on poprzysięga zemstę. Wartka akcja i sposób jej budowania, mroczna atmosfera i doskonale skonstruowani bohaterowie, to niewątpliwie zalety powieści. Szkoda tylko, ze autorka nie pokusiła się o zajrzenie głębiej, w ludzki umysł i duszę, a książka zawiera historię opisaną dość pobieżnie. Przypomina zaledwie szkic do większej formy, tym bardziej szkoda, że z pewnością wartej przeczytania.

Każda kolejna książka od Wydawnictwa Letra przekonuje mnie do wersji, że wydają najlepsze thrillery! Przeczytamy bowiem o czymś do czego nikt nigdy nie chce się przyznać. Poznamy Julię, która ma męża jak marzenie. Pierze, gotuje, sprząta, zawozi dzieci do szkoły i zwraca się do niej z czułością. Czuć jego miłość i wielbienie, aż zastanawiamy się co takiego się tu zepsuje. Autorka nie bawi się w podchody i Julia sama nam się przyznaje, że zdradza męża. Twierdzi, że kocha i kochanka i jego, a tak naprawdę cierpi sama na własne życzenie. Jej wymówki sprawiają, że ciężko jej przełknąć cokolwiek, gdyż bardzo bosi się, że wyjdzie to na jaw.

To książka naprzemienna, więc kolejnym bohaterem będzie tutaj Valter, który wypowiada się o swojej partnerce z największym obrzydzeniem. Gdy była jeszcze młoda i piękna uratował ją i przyjął do siebie. Teraz obecnie marzy o tym, by w jak najdoskonalszy sposób ją zabić. Poddaje torturom swoje dzieci i do niej pała agresją. Od pierwszych słów go bardzo nie lubimy, a im dalej, tym nasza niechęć rośnie.

W późniejszym scenariuszu czytamy o tym jak bardzo jest jej dobrze z kochankiem i dowiadujemy się kim on jest. Jako dobra dziennikarka dostaje propozycję napisania artykułu na nieco niebezpieczny temat. Po upojnej nocy wraca do domu, a rano nie może odnaleźć męża. Jest zła, że kochanek zostawił jej wiadomość na telefonie i sądzi, a raczej boi się, że z tego powodu jej mąż zniknął. Im dalej, tym bardziej wszystko się tutaj sypie. Czy ona w ogóle znała tutaj któregokolwiek z mężczyzn? Kto tutaj zawinił najbardziej? Czy uda jej się odkryć sprawę, którą miała opisać? W jaki sposób postać Valtera łączy się z Julią? A może to zupełnie osobna historia?

Oj jak ja kocham czytać thrillery, których nie potrafię się domyśleć i od których nie mogę się oderwać! Wspaniale poprowadzona fabuła i zmyłki na które się nabieramy. Postacie, których czyny kryją się tylko w spojrzeniu. Ogromne napięcie, które wzrasta, gdyż strach bohaterów przybiera na sile. Im dalej, tym więcej wychodzi ich przewinień, gdyż sami nas o nich informują. Mega dobra książka! Według mnie sto na dziesięć!!!

„Gdy już będzie się jej wydawało, że jest bezpieczna, kiedy już odetchnie i uwierzy, że nic jej nie grozi, wtedy właśnie uderzę”.

„Wspaniała śmierć” to książka autorstwa Emmy Angström wydana przez Wydawnictwo LeTra.

Julia i Henrik prowadzą spokojne życie. Dom, praca, opieka nad trójką dzieci… Nic spektakularnego, nic nadzwyczajnego. Do momentu – pewnego dnia Julia budzi się, a obok niej nie ma Henrika. Mężczyzna nie zostawia żadnej karteczki z informacją, gdzie może być, nie odbiera telefonu, ślad po nim zaginął. Zaalarmowana policja w którymś momencie również utyka w martwym punkcie, a wtedy Julia bierze sprawy w swoje ręce. Szybko okazuje się, że nie tylko Julia miała swoje sekrety. Henrik również miał wiele tajemnic skrywanych przed żoną. Czy Julia w ogóle znała mężczyznę swojego życia?

Może dość opacznie odebrałam istotę książki, ale dla mnie ważniejsza była kwestia relacji Julii i Henrika niż rozwiązanie zagadki. Przeraziło mnie to, że żyjący ze sobą ludzie są w stanie, no właśnie, nie żyć ze sobą, a przebywać, karmiąc się ułudą. Zbyt bardzo uderzyło mnie to, jak mało można wiedzieć o drugiej osobie, jej przeszłości, rodzinie, dorastaniu, znajomych, żyjąc z tą osobą pod jednym dachem, wychowując z nią wspólne dzieci. Jak bardzo można niby słuchać, ale nie słyszeć. Albo zupełnie nie interesować się niczym, aż do tak skrajnego momentu.

Oczywiście również poruszyło mnie to iluzoryczne poczucie, że nasze sekrety są z nami bezpieczne. Że w ogóle my jesteśmy bezpieczni. Bo przecież nigdy nie wiemy, kto tak naprawdę żyje z nami, w naszym otoczeniu – co ma w głowie, co planuje, jaki jest… Tutaj również istotny był motyw zwodzenia iluzją i zmierzenia się z niewygodną prawdą.

Podobały mi się rozdziały napisane z perspektywy Valtera. A właśnie, Valter – nie wyjaśnię Wam, kim jest, ponieważ czytelnik długo nie ma pojęcia właściwie, kim ten bohater jest i jak się ma jego historia do historii Julii i Henrika. Otrzymujemy jedynie opis jego działań i zachowań, bez wytłumaczenia, kim jest ta postać.

Tak czy inaczej, czytając, wiedziałam, że siedzę w głowie psychopaty, zupełnego psychola, którego sposobu myślenia nie jestem w stanie ogarnąć. Tajemnicza otoczka wokół postaci potęgowała to wrażenie. Oczywiście w końcu wszystkie elementy się łączą, chociaż nie jest to zbytnim zaskoczeniem, ale i tak to robi wrażenie. Tutaj właśnie za sprawą Valtera książka nabiera smaku. Julia zagłębiała się w poszukiwaniu prawdy i próbie sprostania problemom życia codziennego w obliczu sytuacji niecodziennej i traumatycznej, a rozdziały Valtera to zagłębianie się w logikę osobowości tak skrajnej i niezrozumiałej, że od pierwszych słów odczuwało się nie tylko zniesmaczenie, ale również prawdziwy niepokój, obrzydzenie względem niego. Przerażały mnie również te pokłady nienawiści i chęci zemsty, pielęgnowania chęci dążenia do ludzkiej krzywdy.

Pomijając kwestie Valtera i jego skrajnego zachowania i obrzydliwego sposobu myślenia, to nie odczułam większego napięcia podczas czytania książki. Średnio interesowało mnie to, co się stało z Henrikiem, czy jest on w niebezpieczeństwie, czy sam to niebezpieczeństwo stwarza względem innych. Współczułam Julii, ale również jakoś nie odczułam większej sympatii względem niej i jej dzieci. Średnio przejęłam się więc losami bohaterów, aczkolwiek ten wątek tajemnic i możliwości nieznania tak bliskiej nam osoby, był mocny i dawał do myślenia. Wydaje mi się, że książka spodoba się tym, którzy lubią właśnie tak sobie coś przemyśleć głębiej, zastanowić się również nad sensem własnego życia, a nie tylko odczuwać chwilowe napięcie. Również ze względu na Valtera, raczej polecałabym książkę osobom o mocnych nerwach, bo jak bardzo rozdziały Valtera były krótkie, tak samo bardzo chciałam krzyczeć „Człowieku, co ty masz w głowie?!”. Autorka nie oszczędza nas w tym przypadku, podając na tacy myśli człowieka ograniczonego, pozbawionego skrupułów, nakierowanego na jeden cel, przepełnionego nienawiścią i chorymi wizjami krwawej zemsty.

Muszę dodać, że historia Valtera jest inspirowana inną historią, mającą faktycznie miejsce. W książce pojawia się również wątek okultystyczny, sprawa tajnego bractwa, aczkolwiek mimo bycia spoiwem, miał on dla mnie mniejsze znaczenie.

Jeśli macie ochotę na thriller psychologiczny, w którym nie ma zbędnego przynudzania, akcja jest płynna i nienużąca, a do tego chcecie mieć możliwość zajrzenia do głowy totalnego psychola, to sięgnijcie po „Wspaniałą śmierć”.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu LeTra.

Macie ulubione skandynawskie książki?

Wyobraź sobie, że spełniłaś swoje wszystkie marzenia. Masz wspaniałego, kochającego męża, który troszczy się o Ciebie i Wasze cudowne dzieci. Dom, do którego z przyjemnością wracasz z pracy w której się spełniasz. Z czasem jednak, masz uczucie, że chcesz czegoś więcej. Masz mały sekrecik o którym wie tylko Twoja najlepsza przyjaciółka. Pewnego dnia budzisz się rano, sama w łóżku zaspanym wzrokiem szukając męża. Po chwili uspokaja się myśl, że napewno szykuje śniadanie dla całej rodziny. Jednak w domu jest dziwnie cicho. Nie słychać codziennej krzątaniny, tak częstej przy trójce dzieci, radosnych śmiechów i głośnych rozmów.

Ze zdziwieniem odkrywasz, że maluchy nadal śpią, a Twojego partnera nigdzie nie ma. Może poszedł pobiegać, albo wezwano go pilnie do pracy...a może ...nie , napewno nie odkrył Twojego sekretu...

Nie spodziewasz się, że to ostatnie Twoje beztroskie chwile...

Że za moment Twoje życie rozpadnie się na drobne kawałeczki..

Że wszystko, w co do tej chwili wierzyłaś okazuje się kłamstwem..

I właśnie z tą chwilą rozpoczyna się koszmar.

Emma Angström stworzyła thriller idealny. Niezwykle przemyślana i wciągająca fabuła. Naprzemiennie poznajemy historię Julii oraz tajemniczego Valtera, owładniętego nienawiścią i żądzą zemsty na swojej rodzinie. Długo zastanawiałam się i kombinowałam, co łączy obie historie. Ale prawda okazała się o wiele bardziej szokująca, niż moje najśmielsze teorie.

Stopniowo wprowadzane intensywne uczucie napięcia i niepokoju nie raz przyprawi o gęsią skórkę. Co ciekawe książka liczy mniej niż 200stron więc spokojnie można przeczytać w jeden wieczór. Ja jestem zachwycona i polecam gorąco.