Labirynt

Tomasz Jasiński znajduje za wycieraczką samochodu rysunek przedstawiający labirynt. To już przedostatnia zagadka w zabawie trwającej od kilku lat. Kto zostawia kartki i do czego ma to doprowadzić?

Zabawa jasno nawiązuje do wydarzeń sprzed 9 lat, kiedy rodzinna wycieczka Jasińskich zamieniła się w tragedię.

"Labirynt" to thriller psychologiczny, który magnetyzuje już od pierwszych stron. To historia, od której trudno się oderwać oraz doskonale skonstruowana zagadka – dobrze zaplanowana, zmuszająca do myślenia i koncentrująca na sobie całą uwagę odbiorcy. Takie są właśnie logiczne zabawy. A Piotr Borlik jest przecież mistrzem w grach logicznych – o czym możemy przeczytać w jego notce biograficznej.

Autor powoli otwiera przed czytelnikiem kolejne wyjścia i zaprasza go do podążania korytarzami intrygi. Bawi się z nim, zmusza do myślenia nad rozwiązaniem i prób powiązania kolejnych wątków. Tu nic nie jest oczywiste, wydaje się pomieszane. W trakcie lektury jednak wiedziałam, że każdy element wskoczy na swoje miejsce. I miałam rację – Piotr Borlik doprowadził do wyjścia z labiryntu tej historii.

Historię bohaterów czytelnik pozna z trzech perspektyw czasowych: w dzień tragedii, w czasie, gdy Tomasz otrzymał pierwszą zagadkę i aktualnie – gdy ma do rozwiązania ostatnie labirynty. To doskonale buduje napięcie – stopniowo dowiemy się, co wydarzyło się podczas rodzinnej wycieczki i jak doszło do wydarzeń z chwili obecnej. Każdy element ma znaczenie w tej intrydze i na koniec znajdzie swoje miejsce w zagadce.

Piotr Borlik zadbał o warstwę psychologiczną przy konstruowaniu swoich bohaterów – są realistyczni, mają swoje wady, a traumatyczne zdarzenia miały realny wpływ na ich dalsze życie. A do tego Trójmiasto – Autor pokaże czytelnikowi miejsca, do których turyści nie docierają, czyli zapomniane, brudne i nie rzucające się w oczy.

"Labirynt" to thriller z mroczną, gęstą atmosferą, która otoczy czytelnika i nie pozwoli, żeby się z niej wyrwać do samego końca. Dajcie się jej porwać – polecam z czystym sumieniem!

"Labirynt" to thriller psychologiczny, w którym Piotr Borlik zaserwował nam nie łatwą zagadkę do rozwiązania.

W 2013 roku Jasińscy wybrali się na wycieczkę do labiryntu, w którym doszło do tragicznego w skutkach wypadku.

Rok 2018 to okres, w którym Tomasz Jasiński dostał pierwszą kartkę, na której ktoś zamieścił odręcznie narysowany labirynt. Takich karteczek jest kilka i Tomasz zaczyna snuć domysły, że może mieć to związek z tragedią sprzed kilku lat. Powoli zaczyna podążać ich tropem jednocześnie licząc na to, że uda mu się rozwiązać zagadkę.

Zastosowanie trzech ram czasowych daje nam lepszy i dogłębny obraz wydarzeń oraz możliwość analizowania obecnej sytuacji.

Autor stowrzył thriller o niebanalnej i nietuzinkowej fabule, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala na chwilę wytchnieta. Książka trzyma w napięciu do samego końca. Z każdym kolejnym rozdziałem odkrywany nowe fakty dotyczące przeszłości, które idealnie dopasowują się do obecnej sytuacji w jakiej znajduje się nasz bohater.

"Labirynt" to historia, w której oprócz intrygującej zagadki Autor zaserwował nam mnóstwo emocji. To historia przepełniona bólem i żalem a także chęcią zemsty. Podczas czytania nie będziecie narzekać na nudę, ta historia porwie Was i nie będziecie chcieli odłożyć jej dopóki wszystkie puzzle nie wskoczą na swoje miejsce. Polecam.

,,Labirynt" jest już dziesiątą książką Piotra Borlika. Autor po raz kolejny stworzył powieść doskonałą!

Dzięki temu, że akcja toczy się na różnych liniach czasowych odbiorca stopniowo dowiaduje się najważniejszych wydarzeń. Przed laty rodzice z 13-letnią Polą wybrali się do labiryntu. Dziewczyna chodziła z matką, wymyślając zagadki dla ojca. W pewnym momencie labirynt jednak się zapalił.

Początkowo czytałam tę powieść z zainteresowaniem, jednak im dalej, tym bardziej wkręcałam się w tę historię. Nie ma tutaj za dużej liczby osób, ale i tak nie udało mi się przejrzeć fabularnych zamiarów Piotra Borlika. Wszystkie zawiłości były dla mnie prawdziwym zaskoczeniem.

Sięgnięcie po ten tytuł było z mojej strony bardzo dobrą decyzją. Niesamowicie wciągnęłam się w tę lekturę w której tytułowy labirynt odkrywa bardzo ważną rolę. Niezwykła, zagmatwana tematyka sprawia, że na parki rozrywki z labiryntem odbiorca na pewno spojrzy zupełnie inaczej.

,,Labirynt" Piotra Borlika to genialna, mroczna, zagadkowa i nieprzewidywalna lektura, która wciąga odbiorcę od początku do końca.

Wejdźcie do Labiryntu, by oczyścić swe duszę 🔥

Tomasz Jasiński za wycieraczką swojego samochodu, znajduje karteczkę, na której ktoś narysował labirynt. Dla każdego innego byłby to tylko głupi, niegroźny żarcik, ale nie dla Tomasza. On przeczuwa najgorsze i musi podjąć się rozwiązania tej zagadki. Mimo, że ponowne wejście do labiryntu oznacza walkę z samym sobą i przede wszystkim z przeszłością...

Przede wszystkim muszę powiedzieć, że ta książka jest popierd***ona ale w jakże pozytywnym znaczeniu !🔥

Cóż to była za uczta. Ale zacznijmy od początku.

Historia w tej książce toczy się w trzech wymiarach: w 2013 roku, w 2018 roku i obecnie. Dzięki temu możemy śledzić ją w każdej płaszczyźnie, ale często się zdarza (a przynajmniej mi się zdarzało), że musiałem wracać do początku rozdziału, by ogarnąć w którym czasie obecnie jestem. Jest to celowy i jakże udany zabieg autora, by jeszcze bardziej namieszać nam w głowie.

Bohaterowie nie są zbyt skomplikowani, jednak autor tak nimi pokierował, że możemy wczuć się w psychikę człowieka, którego ścigają demony przeszłości. Który nie jest w stanie do końca poradzić sobie z tym, co zrobił kilka lat temu.

Ale to co napędza tę książkę i tę historię to są wszechobecne zagadki, tajemnice i Zemsta przez duże Z !

Widzimy jak chęć zemsty może wpłynąć na ludzi, jak poczucie niesprawiedliwości może człowieka doprowadzić do obłędu.

Jak łatwo można kogoś zniszczyć, nawet nie będąc tego świadomym, a przede wszystkim jak decyzję z przeszłości, wpływają na przyszłość.

Piotr nieźle namieszał mi w głowie tą książką i nigdy bym nie wpadł na to, kto, co i dlaczego, więc wielkie ukłony w stronę autora. Zaskoczenie totalne jak pokierował tą historią. To było fenomenalne 🔥

„Labirynt” to już dziesiąta książka autora, a ja przyznaję, że przeczytałam dopiero jedną i teraz z pewnością nadrobię.

Po lekturze książki „Labirynt” cały czas towarzyszą mi emocje, które były ze mną podczas czytania. Jestem zachwycona, dawno nie czytałam tak mocnej książki.

Świetna fabuła, która trzyma w niepewności do samego końca.

„Od ognia się zaczęło i na ogniu się skończy”.

Tomasz Jasiński znajduje za wycieraczką samochodu kartkę, która przedstawia labirynt. Wie, że będzie musiał rozwiązać zagadkę, żeby to wszystko w końcu się skończyło. Tomasz wraca pamięcią do tragedii, która parę lat wcześniej dotknęła jego rodzinę, kiedy to podczas niewinnej zabawy w labiryncie on, jego żona oraz córka Pola musieli walczyć o życie.

Wydarzenia opisane w książce przeplatają się ze sobą. Poznamy historię na przestrzeni roku 2013, 2018 oraz 2022. Gwarantuje wam, że z tą książką nie będziecie się nudzić i przeżyjecie prawdziwy rollercoaster wrażeń i emocji. Walka bowiem będzie toczyć się o najwyższą stawkę, jaką jest ludzkie życie.

Gdy Tomasz Jasiński znajduje odręczny rysunek labiryntu wsunięty za wycieraczkę samochodu, przeczuwa najgorsze. Nie może odmówić zaproszenia do rozwiązania pozornie niewinnej zagadki. Przemierzając plątaninę korytarzy odzwierciedlającą topografię Trójmiasta, wraca pamięcią do wydarzeń sprzed lat, gdy rodzinna wycieczka zamieniła się w walkę o życie. Tragedia z przeszłości może stanowić rozwiązanie tajemnicy, ale Jasiński musi znaleźć w sobie odwagę, by ponownie wkroczyć do labiryntu.

Książka namiesza w głowie. Trzeba czytać ze skupieniem bo to łamigłówka , labirynt , trudna rzecz

" Nie dla idiotów" 😁 ( Olga Tokarczuk) 😁 Musi główka pracować żeby rozwikłać zagadkę. Uwielbiam książki Piotra Borlika. Każda jest inna i każda trzyma wysoki poziom. To nie jest zwykły, prosty, kryminału. To opowieść z wysokiej półki.

Okładka taka sobie. Wolałabym bardziej mroczna, bo opowieść jest mroczna.

Acha i dziękuję za Trójmiasto . Wprawdzie pochodzę z Warszawy, ale latem mogłabym mieszkać np. w Sopocie.

Czy lubicie aktywnie spędzać czas? Nasi bohaterowie postanowili przejść pewien labirynt, nie wiedząc o tym, że to co tam przeżyją, będzie miało wpływ na resztę ich życia. Jesteście gotowi poznać rodzinkę Jasińskich i ich ostatni wakacyjny wypad? Zapraszam do przeczytania najnowszego dzieła Piotra Borlika pod tytułem "Labirynt".

Przeplatają się wydarzenia, które miały miejsce w sierpniu 2013 roku z latem 2022 roku oraz z jesienią 2018 roku. Dzięki temu poznajemy lepiej całą historię. Możemy przyjrzeć się z bliska tragedii, która miała miejsce w 2013 roku. Poznając ją, byłam głęboko wstrząśnięta. Nie mogłam się pogodzić z taką stratą. Pierwsza scena z roku 2018 głęboko ścisnęła mi serce. Autor doskonale zagrał nam na uczuciach. Poleciały łezki. Po tej scenie rozpoczyna się wielka gra, która swój wielki finał będzie miała w roku 2022. Dodam, że będzie to wielka, niebezpieczna gra na śmierć i życie. Do końca książki nie byłam pewna, kto jest jej organizatorem. Piotr Borlik w idealny sposób namieszał. Wielkie brawa dla niego. Obstawiałam inną osobę. Pod koniec książki doznałam szoku. To było wielkie wow. Niezwykła niespodzianka. Oczywiście nie mogę wam zdradzić, co tak bardzo mnie zaszokowało. Polały się z jednej strony łzy szczęścia, a z drugiej strony złość na autora, że tak zagrał na moich emocjach. Po przeczytaniu "Labiryntu" będziecie wiedzieli, o czym piszę.

W skrócie w labiryncie wybuchł pożar. Koś stracił tam życie. Po 5 latach ktoś zostawił za wycieraczką samochodu odręcznie narysowany labirynt. Nasz bohater Tomek postanawia wziąć udział w tej na pozór niewinnej zabawie. Do czego to go zaprowadzi... Poznacie również jego byłą żonę Annę. Kobieta po wypadku z 2013 roku ma wielkiego bzika na punkcie bezpieczeństwa dzieci. Z każdej pracy ją wyrzucają, ponieważ jest nadopiekuńcza. Oprócz tego działa jako wolontariuszka. Co stało się z ich córeczką Polą? Czy zginęła w pożarze?

Książkę "Labirynt" czytałam jednym tchem. Byłam bardzo ciekawa, jak zakończy się nieciekawa sytuacja Tomka. Interesowała mnie również sprawa podrzucanych kartek z różnymi labiryntami. W pewnym momencie miałam dużo podejrzanych. Jednak ani razu nie wytypowałam prawdziwego sprawcę. Kim on jest? Czy to jest kobieta, czy może mężczyzna? Prawda wyjdzie na jaw pod koniec lektury. Jak dla mnie "Labirynt" to bardzo ciekawy thriller. Autor powoli buduje napięcie, a przy końcu następuje wielkie bum.

Jeżeli lubicie książki z nieoczekiwanym zakończeniem, to koniecznie musicie poznać "Labirynt" Piotra Borlika.

Ps.

Osobiście nie weszłabym do takiego labiryntu. A wy?

Z całego serca polecam - mommy_and_books

Czy Ty jesteś w stanie zrobić wszystko dla rodziny ??

Tomasz wraz z rodziną wybiera się do labiryntu z kukurydzy i ma to być niezapomniana przygoda. W czasie wycieczki dochodzi do pożaru i cudem udaje się wyjść z labiryntu.

To kilkunastu latach Tomasz znajduje z szybą wycieraczki odręczny rysunek labiryntu i czuje, że to co się wydarzyło wraca do niego i nie da o sobie zapomnieć tak łatwo. Wkracza do gry i rozwiązuje to co jest na rysunku.

Poruszając się po Trójmieście poznajemy jego tajemnice i cudowne miejsca. Czy uda się rozwiązać zagadkę z przeszłości? Jakie motywy kierują osobą podrzucającą rysunki? Czy ktoś jeszcze musi zginąć, aby prawda ujrzała światło dzienne?

Na te pytania znajdziecie odpowiedz czytając tą książkę.

Książka wciągnęła mnie już od pierwszych stron i nie mogłam się od niej oderwać.

Mimo tego, iż jest kliku głównych bohaterów i każdy z nich ma swoje problemy do rozwiązania jak również demony z przeszłości, które chce pokonać to cały czas ich los przeplata się ze sobą tworząc wspólną całość. Dużym atutem są krótkie rozdziały dzielące książkę przeplatające to co wydarzyło się przed laty, a z tym co dzieje się obecnie.

Już na początku miałam swoje domysły co się stało, ale autor szybko rozwiał moje pomysły i im dalej tym bardziej byłam zaskakiwana i się zastanawiałam ale jak to możliwe. W dodatku wycieczki po całym mieście również maja swój urok i można poznać miasto z innej strony.

Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło nie spodziewałam się do samego końca, ale autor rozwiał wszystkie moje wątpliwości.

A czy Ty odważysz się wejść do labiryntu i dojść do celu ?

Zagmatwana książka i nie wiem, czy ten chaos do końca mi się podobał. Burzliwe trzy ramy czasowe, przeskoki w latach mogą budzić zamęt w głowie. Jakiś związek miała w tym jego córka i już sama nie wiedziałam, czy ona żyje, czy wręcz przeciwnie. Ale może taki urok stylu autora. Trudno stwierdzić, ponieważ to moje pierwsze spotkanie z twórczością. Z każdą przewracaną kartką dowiadujemy się, o co chodzi z tą łamigłówką. Zakończenie mało zadowalające, ale nie było takie złe. Fajnie, że możemy poznać Trójmiasto oczami bohatera.

"Labirynt" to najnowsza książka Piotra Borlika wydana przez @proszynski_wydawnictwo Ta książka nieźle miesza w głowie czytelnika i sprawia, że cały czas będziemy główkować nad rozwiązaniem zagadki. Akcja książki rozgrywa się w Trójmieście. Tomasz, Anna i ich córka Pola latem 2013 roku pojechali na wycieczkę, której celem było przejście Labirynt w kukurydzy. Niestety podczas pokonywania labiryntu doszło do tragedii. Po pięciu latach od tragedii Tomasz zaczyna znajdować za wycieraczką swojego samochodu małe karteczki z rysunkami labiryntów. Początkowo je ignorował, ale wówczas spotykały go nieprzyjemne sytuacje aż do dnia gdy podjął decyzję o próbie rozwiązania tej zagadki, która jak się z czasem okazało ma coś wspólnego z tą rodziną z tragedią. Co się wtedy wydarzyło i kto zostawia te karteczki? Czy Tomaszowi uda się odkryć prawdę? Książka jak dla mnie nieźle zakręcona ale z drugiej strony nie da się je odłożyć, bo ciekawość jest silniejsza. Autor wodzi nas za nos i ciągle myli tropy. Jest powieść warta przeczytania. Polecam

Tomasz Jasiński znajduje za wycieraczką rysunek labiryntu, który ktoś skrupulatnie, odręcznie narysował. Na pozór zabawny rysunek, wiąże się jednak z traumatycznymi wydarzeniami sprzed kilku lat. Czy Tomek znajdzie w sobie na tyle odwagi, żeby spróbować wejść w tę „niewinną” zabawę? Przeżyty koszmar powraca… a pomimo tego, że minęło już kilka lat, wcale nie jest lżej…

Nie chcę Wam zdradzać za bardzo fabuły, bo jestem zdania, że koniecznie musicie to przeczytać sami. Książka totalnie wpisała się w moje gusta i śmiało mogę ją określić moim mianem nieodkładalnej. Akcja toczy się w trzech ramach czasowych, w roku 2013, 2018 i 2022 i to jak najbardziej trafiony pomysł. Dodatkowo z perspektywy i Tomka i jego żony. Bardzo przemyślna fabuła, spójna, średniej długości rozdziały, które nie zwalniają tempa ani na moment. Bardzo ciekawe postaci, a postać córki Tomasza-Poli, to po prostu mistrzostwo. Miałam wrażenie, że wszystko już jest jasne, a zakończenie wbiło mnie w fotel. Czego chcieć więcej?

Nie miałam wcześniej do czynienia z Autorem, więc czeka mnie dłuższe nadrabianie, ponieważ to już dziesiąta Jego książka.

Naprawdę totalnie Wam ją polecam. Jak dla mnie ląduje w moim top zestawieniu książek przeczytanych w tym roku.

"Labirynt" Piotr Borlik

"Labirynt" to dopiero moja trzecia książka Piotra Borlika, zaś dziesiąta w jego dorobku. Już trzeci raz obiecuję sobie, że sięgnę po wcześniejsze pozycję, jednak tym razem

o wymówkach nie może być mowy, mam już sprawny czytnik, pełen dostęp do Legimi

a książki już czekają na mojej półce. 😁

Ale przejdźmy do rzeczy.

Tym razem historia opowiada o rodzinie Jasińskich którzy podczas wakacji w 2013 roku chcąc miło spędzić czas, weszli do labiryntu z nadzieją na świetną zabawę, niestety ten dzień zakończył się dla nich tragicznie, a konsekwencje pewnej decyzji podjętej w labiryncie wracają po latach.

Tomasz Jasiński, znajduje odręcznie narysowany labirynt...i kolejny...i kolejny...

Zostaje on wciągnięty w niebezpieczną grę, ktoś zaczyna sterować życiem jego i jego rodziny.

Jak zakończy się ta gra?

Jakie będą jej konsekwencje?

Zdarzenia z 2013, 2018 oraz 2022 roku przeplatają się ze sobą, a czytelnik powoli zaczyna się gubić, jednak jak zawsze na koniec wsztsko zaczyna układać się w jedną spójną, logiczną całość.

Ta książka nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia jak "Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów" w której się zakochałam, mimo to nadal uważam Borlika za świetnego pisarza,

uwielbiam jego styl prowadzenia narracji,

uwielbiam jego mroczne i zaskakujące zwroty akcji, ale przede wszystkim uwielbiam jego oryginalne fabuły i bardzo dobre zakończenia.

Jeśli jeszcze nie znacie książek tego autora, to koniecznie musicie po nie sięgnąć i napisać co o nich sądzicie

"- Gotowa na labirynt?

- Na labirynt nie można być gotowym - odparła w swoim stylu - On musi Cię zaskoczyć, inaczej to nie labirynt, tylko trywialna zabawa dla dzieci."

Lubicie łamigłówki?

Labirynty przyciągają turystów, często rodziny z dziećmi, by spędzić aktywnie czas i po prostu być razem, wypoczywając na świeżym powietrzu.

Rodzina Jasińskich chcąc urozmaicić codzienną rutynę i przeżyć przygodę wyruszają na wycieczkę. Niestety pola kukurydzy, w walce z żywiołem stają się miejscem tragedii.

Po pięciu latach od tragedii Tomasz Jasiński zostaje uwikłany w grę. Ktoś umiejętnie zaczyna sterować jego życiem podsyłając rysunki labiryntów. Nie odnalezienie oznaczonego miejsca może mieć nie obliczalne skutki.

Obecnie wie, że gra dobiega końca i czeka go najtrudniejszy egzamin...

Uwaga będzie gorąco!

Od razu przyznaje, że pochłonęły mnie sidła Labiryntu i przepadałam do ostatnich stron.

Całość zawarta jest w trzech ramach czasowych, które przeplatają się ze sobą tworząc spójna i ciekawa historię.

Sam autor przeprowadza nas po nitce do kłębka, nie tylko przez labirynt stworzony z kukurydzy, ale przede wszystkim domysłów, sekretów i manipulacji. Można bawić się w zgadywanki, kombinować, ale i tak z kolejnym rozdziałem czujemy się wyprowadzeni w pole.

Wielki plus za możliwość eksplorowania opuszczonych, zapomnianych miejsc, szczególnie dla osób którym urbex nie jest obcy.

To moje pierwsze spotkanie z autorem, na tyle udane, że z ciekawością nadrobię pozostałe książki.

"Od ognia się zaczęło i na ogniu się skończy".

Jest to dziesiąta książka Piotra Borlika, którą zdecydowanie namiesza Wam w głowie.

Początkowo wciągnęło mnie i spodobał mi się styl pisania autora. Lekkość pióra, pasja, która przebija się między wersami.

Bohaterowie są ciekawie wykreowani, mają swoją przeszłość jak i teraźniejszość. Wady i zalety.

Autor swobodnie prowadził akcję i… nagle wydawało mi się, że jest tego za dużo. Trochę namieszało mi się w trakcie. Przeplatające się zdarzenia na przestrzeni 2013, 2018, 2022 sprawiło, że czasem musiałam się zastanowić co TERAZ się dzieje. Mobilizuje to do pełnego skupienia co jest swoistym plusem.

Samo rozwiązanie… owszem było ciekawe ale te wszystkie przypadki i przeplatające się wątki - to trochę za dużo. Nie chciałabym spoilerować, dlatego napiszę tylko tyle, że zupełnie inny obraz rodziców rysował mi się w głowie niż to co nam zaserwował Piotr.

Koniec końców wszystko poukładało się niczym puzzle i każdy element wpadł na swoje miejsce ale jednak czuję taki niedosyt. Lekką irytację. Dlaczego skończyło się w taki sposób? Czy może po prostu spodziewałam się czegoś z goła innego? Dlaczego bohaterzy zachowywali się tak a nie inaczej i znowu… tu muszę przerwać. Bo żeby mnie zrozumieć, trzeba przeczytać książkę.

Hitem okazał się dla mnie policjant i jego zachowanie, które po czasie zostało wytłumaczone ale gdzieś ten niesmak pozostał.

Oceniając książkę po okładce, bo i to robię, jestem zachwycona jej wyglądem. Zdecydowanie kolorystyka jest genialna i dla mnie inna od tych, które zazwyczaj dostaję do ręki. Tutaj duży plusik :)

Co spodobało mi się jeszcze? „Od autora” na samym końcu. Napisane tak, jakby siedział obok i mówił do mnie. To najlepsze podsumowanie całości. Autor pisze tak, jakby opowiadał i bardzo mi się to podoba ;)

Sama historia jest bardzo ciekawa i niesztampowa. Moim zdaniem warto sięgnąć po tę książkę, by poznać historię rodziny Jasińskich i dramatu jaki spadł na nich podczas pewnego wakacyjnego wyjazdu.

Liczę, że kolejna książka będzie lepsza, ponieważ ta zdecydowanie miała potencjał na bardzo dobry film, rodem z USA, gdzie pierwsza moja myśl to: „Kukurydza? Labirynt? To nie skończy się dobrze dla bohaterów!” A takie historie, lubię najbardziej!

,,Labirynt" najnowsza powieść Piotra Borlika, która premierę miała 14 lipca.

Tomasz i Anna wraz z córką Polą latem 2013 roku wybrali się na wycieczkę, której celem było zwiedzanie skomplikowanego labiryntu w polu kukurydzy. Podczas pokonywania kolejnych krętych korytarzy rodzina rozdzieliła się i w labiryncie doszło do tragedii. Pięć lat po wydarzeniach z labiryntu, Tomasz zaczął otrzymywać rysunki labiryntów wsunięte za wycieraczkę samochodu. Początkowo Tomasz ignorował je, ale jak nie rozwiązywał pozostawionych zagadek to spotykały go niebezpieczne sytuacje. Rozwiązywanie zagadek trwa tak do 2022 roku i zmierza do ostatecznego wyjaśnienia, a wszystko to ma związek z zwiedzaniem przez rodzinę labiryntu.

Książka z gatunku jeszcze tylko jeden rozdział i odkładam. Akcja dzieje się w trzech liniach czasu: 2013, 2018 i 2022 roku. Narracja prowadzona jest trzecioosobowo z perspektywy Tomasza i Anny, a rozdziały są krótkie. Książka jest utrzymana w klaustrofobicznym klimacie labiryntu. Czułem jakbym sam przemierzał kolejne wąskie korytarze. Ponadto autor ukazuje różne oblicza Trójmiasta. Mnie zaciekawiło zapomniane miejsce jakim jest torpedowania w Babich Dołach. Wygląda bardzo mrocznie.

Zakończenie ,,Labiryntu" mogłoby być trochę bardziej mocniejsze i mroczne. Do 300 strony czytałem z zapartym tchem, a pod koniec, gdy wszystko się wyjaśnia i od momentu kiedy autor zdradza kto pozostawiał rysunki labiryntów to napięcie nieco spadło. Jednak ciężko było jednoznacznie wskazać jedną osobę, która pozostawiała rysunki i wymyśliła misterny plan zemsty. Autor umiejętnie myli i zwodzi wszystkie tropy. Zdecydowanie polecam!

W dziesiątej powieści Piotr Borlik zaprasza nas do labiryntu. Nie tylko tego najbardziej oczywistego, będącego zabawą, rozrywką, a który na kartach powieści przeradza rodzinną wycieczkę w walkę o przetrwanie. Autor zabiera nas w umysły, uczucia bohaterów, którzy w odmienny sposób radzą sobie z traumą, która złamała ich życie. Muszą iść dalej, choć nie wiedzą, dokąd ich to zaprowadzi, jak długo będą błądzić i zawracać, ile przeszkód będą musieli po drodze pokonać, dźwigając ogrom poczucia winy. Labirynt to także ważny rekwizyt – rysunek umieszczany przez tajemniczą postać na przedniej szybie samochodu, pod wycieraczką, napędzający coraz bardziej ryzykowne działania głównego bohatera.

Można śmiało powiedzieć, że „Labirynt” jest symbolicznym podsumowaniem Borlikowego stylu – wchodzenie w głowę bohaterów i przyglądanie się z im z bliska, szukanie przyczyn ich zachowania i analizowanie rezultatów podjętych decyzji, sprowadzanie do ślepego zaułka czytelnika przekonanego, że zna drogę do wyjścia, to znaki szczególne twórczości Autora. Intrygująca zagadka fabularna jest dla Autora równie ważna, jak psychologiczna szarada, a nadanie charakteru postaciom nie mniej istotne od samej fabuły.

W „Labiryncie” przeplatają się wydarzenia z wcześniej, teraz i pomiędzy, zamykające się w dziewięciu latach. Stopniowe odkrywanie wątków umiejętnie podsyca ciekawość i nakręca trybiki próbujące rozwikłać zagadkę. Pytania: dlaczego, jak i kto bez przerwy dzwonią w głowie, ale długo pozostają bez odpowiedzi. Gdy dopasujemy kto, kompletnie nie wiemy dlaczego. A to i tak będzie inaczej 🤪 Lista bohaterów jest krótka, ale wierzcie mi: to wcale nie ułatwia zadania! „Labirynt” wciąga niesamowicie👌

A do tego dajemy się prowadzić po Trójmieście, zapomnianych, opuszczonych budowlach i zostajemy z ogromnym apetytem na eksplorowanie tych miejsc. Lubię takie odkrywanie, więc ciekawość mnie zżera i bardzo chciałabym zobaczyć na to własne oczy!

Czy polecam? Oczywiście!

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Labirynt autorstwa Piotra Borlika. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Jego nazwisko było mi jednak dobrze znane, podobnie jak bardzo dobre recenzje książek autora. Nie mogłam nie skorzystać ze sposobności i dałam się pochłonąć Labiryntowi. Dosłownie. Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Przez znaczną część czytała się sama. Autor ukazał moje ukochane Trójmiasto od strony, której nie znałam. Historia rozpoczyna się niewinnie. Tomasz Jasiński znalazł za wycieraczką swojego samochodu odręcznie narysowany labirynt. Nie potraktował tego, jak głupiego żartu lecz jako zaproszenie do gry. Do makabrycznej gry, w którą dał się wciągnąć lata temu i nie może zrezygnować z udziału, gdyż jest jej głównym graczem. Od tego momentu wraz z bohaterem uczestniczymy w rozwiązaniu zagadki, która swój początek miała przed dziewięcioma laty. Wówczas Tomasz wybrał się na rodzinną wycieczkę wraz z żoną i córką. Był to ostatni szczęśliwy dzień dla tej trójki i wielu innych osób. Wycieczka zmieniła się w dramatyczną walkę o życie, która zniszczyła wszystko. Autor zastosował bardzo lubiany przeze mnie zabieg i poprowadził narrację w dwóch liniach czasowych, a w zasadzie nawet w trzech. Wydarzenia oglądamy z perspektywy teraźniejszości (lato 2022 roku) oraz przeszłości (lato 2013 roku oraz jesień 2018 roku). Piotr Borlik zręcznie utkał sieć powiązań między bohaterami i ich historiami. Na końcu okazuje, że wszyscy ze wszystkimi i wszystko ze wszystkim jest ściśle związane. Nie domyśliłam się kto stoi za sprawą labiryntów, dopóki autor sam tego nie wyjawił. Mam jednak pewien niedosyt. Powieść w pewnym momencie straciła impet, wydarzenia wyraźnie zwolniły, a zakończenie nie przyniosło efektu wow. Potencjał tej historii w moim przekonaniu nie został w pełni wykorzystany. Niemniej jednak powieść uważam za dobrą i wartą przeczytania. Na pewno sięgnę po inne książki autora.

Bardzo dobra książka. Na początku sceptycznie podchodziłam do powieści i wątku labiryntu (kukurydziane labirynty mocno kojarzą mi się z amerykańskimi horrorami) lecz z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej zaintrygowana.

Książka jest nieprzewidywalna i zaskakująca. Mimo rozbieżności czasowej (lato 2013, jesień 2018 i lato 2022) wątki wzajemnie się uzupełniają i przeplatają. Można się we wszystkim połapać choć autor mocno miesza i myli nam tropy.

Nie ma skomplikowanego słownictwa przez co książkę czyta się bardzo dobrze. Żałuję tylko, że tak mało ciekawych miejsc w Trójmieście odwiedził główny bohater (ja naliczyłam trzy, a spodziewałam się ich więcej). Końcówka "wbiła" mnie w fotel, bo choć mniej więcej już od połowy książki podejrzewałam kto rysuje labirynty (na końcu się to potwierdziło), to do samego końca nie wiedziałam dlaczego.

🌽Tomasz Jasiński znajduje odręczny rysunek labiryntu za wycieraczką samochodu, przeczuwa najgorsze. Nie może odmówić zaproszenia do rozwiązania pozornie niewinnej zagadki. Przemierzając plątaninę korytarzy odzwierciedlającą topografię Trójmiasta, wraca pamięcią do wydarzeń sprzed lat, gdy rodzinna wycieczka zamieniła się w walkę o życie.

🌽Zwiedzamy Trójmiasto, jakiego nie znacie. Zapomniane opuszczone miejsca typu Urbex - rejony w które lepiej nie zapuszczać się po zmroku.

Mamy tu ramy czasowe w których bohater wraca do wydarzeń z przeszłości.

Lato 2013, jesień 2018 i teraz lato 2022 w ten sposób spróbuję rozwiązać zagadkę do której został wplątany.

Książka trzyma w napięciu od początku do samego końca, Autor potrafi namieszać w głowie i sprawić, byśmy zastanowili się, kto rysuje tytułowe labirynty. Miałem kilka swoich typów, ale niestety nie udało mi się trafić i muszę powiedzieć że byłem zaskoczony zakończeniem. Wątków miłosnych brak, za to pojawiają się więzi rodzinne które są wystawione na ogromną próbę. Książka mi się podobała, czyta się bardzo dobrze, fajnie napisana, prostym językiem. Myślę że fani thrillerów psychologicznych będą zadowoleni. I muszę pochwalić okładkę! Mega mi się podoba 🤩 Oczywiście szczerze polecam wszystkim 🙂

#labirynt #piotrborlik

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję #proszynski

Jeśli ktoś miał przyjemność zaczytywać się w książkach Piotra Borlika, ten wie, że za każdym razem autor częstuje nas historią zupełnie innego kalibru. Każda jest wyjątkowa, oryginalna i zapada w pamięć na długo.. Tym razem nie jest inaczej. Dostajemy historię pełną krętych korytarzy i ślepych odnóg.. intrygującą i pochłaniającą bez reszty.

A zaczyna się dość niewinnie. Tomasz Jasiński znajduje za wycieraczką swojego samochodu kartkę, poszarpaną z jednej strony jakby była wyrwana z zeszytu, wygniecioną, złożoną na cztery. A na niej odręczny rysunek labiryntu.. Ja bym pomyślała, że to jakiś dziecięcy żart, ale nie Tomasz. Tomasz tak nie pomyślał, bo to już nie pierwszy labirynt jaki otrzymał. Dla niego ten makabryczny podarek, to zaproszenie do gry, w którą zmuszony jest grać od kilku lat.. i nie może odmówić w niej udziału, bo to on występuje tu w roli głównej.

9 lat temu Tomasz Jasiński był szczęśliwym mężem Anny i kochającym ojcem 13-letniej Poli. Pewnego dnia ich rodzinna wycieczka nieoczekiwanie zmieniła się w tragiczną walkę o życie. Makabryczne zdarzenie zmieniło wszystko i wszystkich..

Dziś Tomasz jest dobijającym pięćdziesiątki rozwodnikiem uwikłanym w bynajmniej nierozrywkową grę polegającą na przemierzaniu plątaniny korytarzy odzwierciedlająych topografię Trójmiasta. Choć czuje złość, lęk, jest skrępowany poczuciem bezsilności wie, że nie ma wyboru, wie również, że finał rozgrywki jest bliski..

Piotr Borlik po raz kolejny podarował nam fascynującą przygodę. Autor po mistrzowsku miesza w głowie czytelnikowi, myli tropy, z premedytacją wpuszcza w ślepe uliczki, pozwala błądzić między prawdopodobnymi teoriami, by z końcu zaskoczyć rozwiązaniem. Liczba pytań bez odpowiedzi rośnie tu w zastraszającym tempie, a wyjaśnienie tworzy spójną opowieść o ludzkich dramatach, sekretach wiążących ręce, miłości, wystawionych na próbę relacjach, zastygłych w pamięci wspomnieniach, zemście i pielęgnowanej latami nienawiści oraz jej niszczycielskiej sile.

Polecam.

Labirynt potrafi zamieszać w głowie:) Piotr Borlik zabiera nas w podróż w zapomniane miejsca, ale tym samym sprawia, że tak bardzo wracają wspomnienia. Dla głównego bohatera bolesne ale gdy odłożyłem książkę na półkę i ja przeżyłem powrót do przeszłości. Zarówno do tych wspaniałych jak i tych bolesnych momentów- bo to wszystko mnie ukształtowało. To tylko spotęgowało mój fantastyczny odbiór tej książki, która pochłonęła mnie od pierwszej strony. Po dwóch wieczorach spędzonych na lekturze Labiryntu pozostaje mi tylko z czystym sumieniem polecić tą pozycje i Wam:)