Książka pt. "Wrzaski" Tomasza Maruszewskiego z Wydawnictwa Sine Qua Non to porażająca historia o wstydzie i wykluczeniu.
Główny bohater powieści, Adam, ma córkę Karolinkę, poza którą nie widzi świata. Oprócz miłości do tej małej istoty w sercu chowa również wielką tajemnicę: swoje drugie życie, które ukrywa przed wzrokiem wszystkich. Gdy jego sekret wychodzi na jaw, Adam staje przed niemożliwym wręcz wyborem. Zdemaskowany postanawia uciec. Z nadzieją, że być może w zupełnie nowym miejscu uda mu się stawić czoła tęsknocie i samotności. I w końcu zawalczy o swoją godność.
Niespodziewanie podróż i wewnętrzna walka głównego bohatera książki "Wrzaski" nabiorą mistycznego wymiaru. Podobnie jak dziwne plamy na murze, w których niektórzy widzą oblicze Jezusa. Okazać się może, że w nieregularnym kształcie tak naprawdę każdy widzi obraz samego siebie.
Książka "Wrzaski" jest swoistym zwierciadłem, w którym przegląda się polskie społeczeństwo lat 90. I te późniejsze, bowiem od tamtego czasu praktycznie nic się nie zmieniło. Tomasz Maruszewski zmusza czytelnika do dokonania rachunku sumienia i weryfikacji zachowań wobec innych, snując mu opowieść o wielowymiarowej miłości. Rodzicielskiej, małżeńskiej, własnej i tej w kolorach tęczy. Ale także tej spełnionej, toksycznej i utraconej.
"One nie mają końca, te wrzaski. Są wszędzie wokoło, ale też już i wewnątrz. Przedarły się. Wypełniają czaszkę po brzeg, wywołują ucisk i szum w uszach. Ludzie mówią, że to chore, że tak nie można, ale Adam i tak spogląda na niego. Idą teraz wzdłuż ulicy. Udają, że osobno."
Opinie o książce "Wrzaski"
Bohater tej książki nie kłania się definicjom, nie próbuje za wszelką cenę im sprostać. A właściwie próbuje, ale ilekroć robi coś, co inni uważają za właściwe, ściąga na siebie nieszczęście. Ma na imię Adam. Wypędzono go z biedaraju, bo chciał i jabłko, i gruszkę. Wypędzono za to, że kochał, i teraz opowiada nam, czym jest w praktyce miłość niemożliwa. Ta najczystsza, bo niespełniona. Wrzaski to historia, w której przyziemność jest jak kamień, a miłość jak poezja, jak sen.
Tomasz Raczek
Brawurowa, bizarna i wzruszająca opowieść o miłości i wykluczeniu.
Joanna Bator
O autorze
Tomasz Maruszewski - ur. w 1985 roku w Tarnowskich Górach, z zawodu radca prawny, mieszkał w Warszawie od czasów studiów. W 2019 roku przeprowadził się do Nowego Sącza. Zmęczyło go życie w wielkim mieście, a w otoczeniu gór i rzek odnalazł spokój. Za dnia przygotowuje pisma procesowe i umowy oraz spędza czas z dwóją dzieci. Nocami natomiast pisze powieści. Inspiracji szuka w muzyce, kosmologii i mechanizmach społecznych. W przeszłości współtworzył kilka alternatywnych projektów muzycznych (Stop Mi! i Catster). Zrezygnował z muzyki na rzecz literatury zaraz po narodzinach dzieci. Pisanie pozwoliło mu bowiem połączyć twórczość z rodzicielstwem. "Wrzaski" to druga powieść w jego dorobku.
W jakich realiach osadzona jest fabuła powieści "Wrzaski" autorstwa Tomasza Maruszewskiego?
Akcja powieści "Wrzaski" rozgrywa się głównie w polskiej rzeczywistości lat 90. ubiegłego wieku. Autor wiernie oddaje duszny klimat tamtego okresu, naznaczonego społecznym wykluczeniem i silnym poczuciem wstydu. Historia Adama staje się zwierciadłem dla ówczesnych postaw wobec inności i trudnych wyborów moralnych. To idealna propozycja dla osób poszukujących głębokich portretów socjologicznych dawnej Polski.
Czy książka skupia się wyłącznie na wątku relacji ojca z córką?
Relacja ojca z dwuletnią Karolinką stanowi emocjonalny fundament, ale książka porusza znacznie szerszą tematykę. Adam zmaga się z koniecznością ukrywania swojej prawdziwej tożsamości, co prowadzi do dramatycznych decyzji i ucieczki w samotność. Narracja eksploruje różne oblicza miłości, w tym tęczową, małżeńską oraz toksyczną, ukazując ich destrukcyjny i budujący wpływ. Czytelnik obserwuje walkę o zachowanie godności w obliczu wszechobecnego potępienia ze strony otoczenia.
Do jakiego stylu literackiego można zakwalifikować tę poruszającą historię o wykluczeniu?
Jest to literatura piękna o wysokim ładunku emocjonalnym, łącząca surowy realizm z elementami poetyckimi. Autor posługuje się językiem, który z jednej strony opisuje przyziemne cierpienie, a z drugiej wchodzi w rejony metafizyczne. Porównania do "Tajemnicy Brokeback Mountain" sugerują głębię psychologiczną i skupienie na tragizmie niespełnionych uczuć. Powieść jest napisana w sposób intensywny, mający na celu wywołanie u czytelnika silnej empatii i rachunku sumienia.
Dla kogo lektura książki "Wrzaski" może okazać się zbyt trudnym doświadczeniem?
Książka "Wrzaski" nie jest odpowiednia dla osób szukających lekkiej i optymistycznej lektury do relaksu. Ze względu na poruszaną tematykę cierpienia, odrzucenia społecznego oraz bolesnych doświadczeń ojcowskich, treść może być obciążająca dla bardzo wrażliwych odbiorców. Powieść wymaga od czytelnika gotowości na konfrontację z trudnymi problemami moralnymi i mroczniejszą stroną ludzkiej psychiki. Nie polecamy jej osobom unikającym w literaturze wątków dramatycznych oraz pesymistycznych wizji świata.
Czy w tej powieści znajdziemy elementy wykraczające poza realistyczny opis polskiej prowincji?
Powieść wzbogacona jest o wymiar mistyczny, który regularnie przeplata się z brutalną codziennością głównego bohatera. Metaforyczne plamy na murze przypominające twarz Chrystusa stają się symbolem wewnętrznych poszukiwań i duchowej walki Adama. Ten zabieg literacki nadaje historii uniwersalny charakter, wykraczający poza ramy zwykłego reportażu z małego miasteczka. Dzięki temu opowieść o jednostkowym losie zyskuje głębszy sens w kontekście ofiary i poszukiwania własnej tożsamości.
