Jedna z najbardziej zachwycających powieści historycznych ostatniej dekady, która zdobyła szereg prestiżowych nagród literackich, w tym Nagrodę Pulitzera. Przeżyj fascynującą historię opowiadającą o potędze dobroci będącej w stanie stawić czoła okrucieństwom wojny. Kultowa i do granic poruszająca powieść Anthony'ego Doerra przywraca wiarę w ludzką szlachetność, niosąc światło nadziei w czasach pełnych mroku.
Marie-Laure mieszka z ojcem w Paryżu nieopodal Muzeum Historii Naturalnej. Kiedy wraz z postępującą okupacją naziści zajmują ich rodzinne miasto, oboje zmuszeni są uciekać do Saint-Malo w Bretanii. Zabierają ze sobą pewien klejnot.
Tymczasem w Niemczech Werner Pfenning - osierocony chłopiec, którego jedynym dobytkiem jest walizkowe radio i ambicja popychająca go do osiągnięcia sukcesów - z fascynacją słucha audycji informacyjnych, które dostarczają mu wiedzy o świecie i przenoszą w odległe miejsca. Wkrótce zostaje zwerbowany do specjalnej nazistowskiej jednostki, której zadaniem jest tropienie wrogich stacji radiowych. Wtedy też drogi Marie-Laure i Wernera Pfenninga się krzyżują.
"Światło, którego nie widać" to niezwykła opowieść o pozostawaniu człowiekiem w czasie, kiedy wokół panuje zło.
Opinie o książce
Czy młodzi ludzie doświadczeni nieszczęściem wojny potrafią zachować w sobie światło? Czy ono może rozproszyć nawet największy mrok? Bohaterowie tej powieści udowadniają, że tak, i wierzę, że przez to staną się wam bardzo bliscy. To niezwykle ważna książka na te trudne czasy.
Justyna Suchecka
O autorze
Anthony Doerr to wielokrotnie nagradzany amerykański pisarz, mający na swoim koncie takie nagrody literackie jak Nagroda Pulitzera, Nagroda Nowojorskiej Biblioteki Publicznej, a także New York Times Best Books z 2014 roku za książkę "Światło, którego nie widać". Wśród książek tego autora znajdziemy także bestsellerową powieść "Miasto w chmurach".
Czy powieść "Światło, którego nie widać" jest utrzymana w bardzo mrocznym tonie?
Książka balansuje między brutalnością wojny a liryczną opowieścią o ludzkiej dobroci i nadziei. Autor skupia się na wewnętrznych przeżyciach bohaterów, unikając epatowania wyłącznie drastycznymi scenami walk. Narracja prowadzi czytelnika przez trudne emocje, oferując jednocześnie pocieszenie w postaci pięknego języka i głębokich metafor. To lektura skłaniająca do refleksji nad moralnością w nieludzkich czasach okupacji.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może nie być odpowiednim wyborem?
Osoby szukające szybkiej akcji i typowego thrillera wojennego mogą poczuć się zawiedzione powolnym tempem narracji. Anthony Doerr kładzie duży nacisk na detale, opisy otoczenia oraz introspekcję, co wymaga od odbiorcy cierpliwości i skupienia. Powieść nie spodoba się również czytelnikom unikającym nieliniowej struktury czasowej, gdyż fabuła często przeskakuje między różnymi latami. To literatura piękna, w której styl i forma są równie ważne co same wydarzenia historyczne.
Czy wątki techniczne związane z radiem są zrozumiałe dla laika?
Zagadnienia związane z budową odbiorników radiowych są przedstawione w sposób przystępny i silnie związany z emocjami bohaterów. Radio stanowi tu symbol łączności ze światem i wiedzą, a nie tylko suchy element technologiczny. Autor wyjaśnia mechanizmy działania urządzeń poprzez pasję Wernera, co pozwala czytelnikowi łatwo wejść w ten specyficzny świat. Wiedza techniczna nie jest wymagana, aby w pełni zrozumieć znaczenie tych scen dla rozwoju fabuły.
Gdzie dokładnie rozgrywa się akcja tej historycznej powieści?
Wydarzenia toczą się głównie w okupowanym Paryżu, niemieckim miasteczku górniczym oraz w bretońskiej twierdzy Saint-Malo. Czytelnik śledzi losy bohaterów w różnych lokalizacjach, co pozwala na szerokie spojrzenie na Europę czasu II wojny światowej. Opisy Saint-Malo są niezwykle plastyczne i oddają unikalny klimat tego nadmorskiego miasta otoczonego murami. Zmiana scenerii buduje dynamikę opowieści i podkreśla skalę wojennych migracji.
W jaki sposób autor prowadzi narrację w tym tytule?
Historia opowiadana jest z perspektywy dwóch osób, których losy stopniowo i nieuchronnie się ze sobą splatają. Krótkie rozdziały sprawiają, że mimo bogatego języka, książkę czyta się płynnie i z dużym zaangażowaniem. Anthony Doerr wykorzystuje kontrast między światem niewidomej dziewczyny a rzeczywistością młodego niemieckiego żołnierza. Taki zabieg pozwala spojrzeć na konflikt zbrojny z dwóch zupełnie różnych, a jednak ludzkich stron.