Wróć przed zmrokiem

Pani Kasia Fiołek po raz kolejny udowodniła mi, że doskonale rozumie kobiece emocje i co więcej, potrafi je przelać na papier. "Wróć przed zmrokiem" to moje kolejne już spotkanie z jej twórczością, którą bardzo cenię za autentyczność, ciepło i umiejętność opowiadania o sprawach bliskich prawdziwym kobietom. Takim, które na co dzień godzą wiele ról, bywają emocjonalnie zmęczone, przepracowane, a często także niezrozumiane przez swoich bliskich i otoczenie.

Jeśli szukasz otulającej, refleksyjnej literatury obyczajowej "Wróć przed zmrokiem" będzie doskonałym wyborem. To idealna lektura na wakacyjny, upalny weekend – z kubkiem mrożonej kawy, na tarasie, balkonie czy plaży.

Jeśli szukasz otulającej, refleksyjnej literatury obyczajowej "Wróć przed zmrokiem" będzie doskonałym wyborem. To idealna lektura na wakacyjny, upalny weekend – z kubkiem mrożonej kawy, na tarasie, balkonie czy plaży.

🌅❤️ Wróć przed zmrokiem autorstwa Katarzyny Fiołek to niezwykle poruszająca powieść obyczajowa, która udowadnia, że największe życiowe rewolucje nie zawsze wiążą się z dramatycznymi wydarzeniami. Czasem zaczynają się od ciszy, która zbyt długo rozgościła się między dwojgiem ludzi. Autorka po raz kolejny pokazuje, że doskonale rozumie emocje swoich bohaterów i potrafi opowiadać o zwyczajnych sprawach w sposób, który trafia prosto do serca. To historia o miłości wystawionej na próbę, o przemijaniu, potrzebie bliskości i odnajdywaniu siebie na nowo wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało już dawno poukładane.

🌅❤️ Głównymi bohaterami są Basia i Tomek, małżeństwo z ponad dwudziestoletnim stażem. Kiedyś byli nierozłączni, pełni planów i przekonani, że wspólnie poradzą sobie ze wszystkim. Z biegiem lat ich relacja zaczęła jednak przypominać spokojną codzienność pozbawioną dawnych emocji. Córka opuściła rodzinny dom, a miejsce rozmów i wspólnie spędzanego czasu zajęły rutyna oraz milczenie. Katarzyna Fiołek bardzo realistycznie ukazuje moment, w którym bohaterowie zaczynają dostrzegać, że oddalili się od siebie bardziej, niż byli gotowi przyznać. Nie ma tu gwałtownych zwrotów akcji ani przesadzonych konfliktów. Jest za to życie pokazane takim, jakie bywa naprawdę.

🌅❤️ Szczególnie mocnym elementem powieści jest postać Basi. Bohaterka przez lata skupiała się na rodzinie i obowiązkach, aż w pewnym momencie zaczęła zadawać sobie pytania o własne potrzeby i marzenia. Syndrom pustego gniazda został przedstawiony w niezwykle wiarygodny sposób. Czytelnik obserwuje jej zagubienie, tęsknotę za dawną sobą oraz stopniowe odzyskiwanie pewności siebie. Marszobiegi, zmiana wyglądu czy spontaniczny wyjazd nie są jedynie symbolami buntu przeciw codzienności. Stają się ważnymi krokami na drodze do odkrycia własnej wartości i przypomnienia sobie, że nigdy nie jest za późno na zmiany.

🌅❤️ Równie interesująco została przedstawiona postać Tomka. Łatwo byłoby ocenić go jako mężczyznę, który zaniedbał swoje małżeństwo, jednak Katarzyna Fiołek nie pozwala na tak proste osądy. Pokazuje jego lęki, bezradność i trudność w wyrażaniu emocji. Dzięki temu historia zyskuje głębię, a czytelnik może spojrzeć na kryzys związku z obu perspektyw. To właśnie brak jednoznacznych ocen sprawia, że bohaterowie wydają się prawdziwi. Każdy z nich popełnia błędy, ale jednocześnie każdy nosi w sobie pragnienie bycia kochanym i zrozumianym.

ㅤ

🌅❤️ Dużym atutem książki są rozdziały rozgrywające się na Sardynii. Autorka maluje obrazy pełne słońca, błękitnego morza i urokliwych uliczek, tworząc piękne tło dla wewnętrznej przemiany bohaterki. Ten kontrast pomiędzy codziennością a przestrzenią pełną światła działa niezwykle sugestywnie. Wraz z Basią czytelnik zaczyna dostrzegać, że życie nie kończy się wraz z osiągnięciem pewnego wieku i że każda chwila może stać się początkiem czegoś nowego. Opisy wyspy nadają historii lekkości, ale jednocześnie nie odciągają uwagi od emocjonalnego wymiaru opowieści.

ㅤ

🌅❤️ Wróć przed zmrokiem to książka pełna refleksji, wzruszeń i nadziei. Katarzyna Fiołek stworzyła historię, która może być bliska wielu osobom, niezależnie od wieku czy życiowych doświadczeń. To opowieść o tym, że miłość nie zawsze przypomina romantyczne uniesienia z młodości, ale często jest codziennym wyborem, wymagającym zaangażowania i odwagi. Autorka przypomina również, że warto walczyć nie tylko o relacje z innymi, ale także o siebie i własne szczęście. To ciepła, mądra i bardzo autentyczna powieść, która skłania do zastanowienia się nad własnymi relacjami i zostaje w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Dwie połówki całości, które po wieloletnim małżeństwie dostrzegają, że w ich wspólnym życiu coś zaczyna zgrzytać i coraz bardziej od siebie oddalać.

Basia to kobieta która ma stabilność. Dom, męża, dorosłą córkę i pracę. Codzienność jednak staje się dla niej monotonna, zaczyna dostrzegać że przez lata zawiodła siebie, odsunęła własne potrzeby na dalszy plan i zwyczajnie przestała o siebie dbać. To otworzyło jej oczy i kobieta postanowiła coś zmienić. Do zmian starała się namówić swojego męża Tomka, bezskutecznie. Im więcej próbowała zrobić, tym silniej uświadamiają sobie ze lata dobrego małżeństwa już dawno minęły, a oni trwają w związku z przyzwyczajenia. Przykre słowa, osobno spędzany czas, częsta irytacja to początek drogi do zmian. Dodatkowo pojawia się temat pracownicy Tomka i pijackiego wyznania, które prowadzi Basię do podjęcia drastycznych decyzji. Wyrusza ona z przyjaciółką na zagraniczne wakacje, dając przestrzeń sobie i mężowi, którego punkt widzenia ukazuje skrywane emocje i myśli. Na miejscu kobieta odżywa i zaczyna dostrzegać to, co umykalo jej od długiego czasu.

Autorka buduje głęboką więź bohaterów z czytelnikiem. Tworzy podłoże realnych problemów, z którymi zmaga się wieloletnie małżeństwo, ukazując wypalenie uczuć, niechęć i wewnętrzne zagubienie. To opowieść o szukaniu siebie, budowaniu własnej wartości, stawianiu na swoje potrzeby i próbach naprawienia czegoś co zaczęło się kończyć. Bohaterowie są emocjonalni. Popełniają błędy jak każdy człowiek, podnosząc konsekwencje i pozwalając sobie na chwile zwątpienia i niepewności.

Kasia wprowadza nas w świat, w którym nieumiejętność rozmowy i przekazywania własnych pragnień prowadzi człowieka drogą, na której łatwo się zgubić. Nie jest to tylko książka o poszukiwaniu własnego ja, to również opowieść o obawach, lęku, niepewności względem partnera, uczuciu zazdrości i pokusie. Historia wciąga od pierwszej strony, dawkując nam informacji i emocji, które porywają nas w wir zmartwień i niekiedy błędnych decyzji. Piór autorki jest przyjemne, całość czyta się szybko, a treść wciąga i wywołuje w nas tornado. Wiele emocji, zaskoczeń. Historia ukazuje, że niekiedy trzeba postawiać na siebie by zmienić w życiu coś na lepsze. Nawet wtedy, gdy na szali stawiamy wieloletni związek.

Polecam sięgnąć po tę książkę. We mnie wywołała szereg emocji, z niecierpliwością obserwowałam jak potoczą się losy bohaterów i czy ich decyzje zmienią coś nie tylko między nimi ale również w nich samych.

Piękna, wzruszająca, porywająca historia.

Uwielbiam książki autorstwa Kasi Fiołek, bo sprawiają, że czuję się dobrze, otulają.

“Wróć przed zmrokiem”

Ta historia jest o wiele dojrzalsza od poprzednich i nie ukrywam, że zostawiła mnie z kacem książkowym.

Autorka ponownie sięga po tematy, o których wciąż mówi się zbyt rzadko. Menopauza, kryzys wieku średniego, utrata poczucia własnej tożsamości, zdrada czy samotność w długoletnim związku-te tematy tabu zostały przedstawione w sposób szczery i pozbawiony lukru.

Basia i Tomek są razem od liceum. Idealna para, która spotkała się latem przy ognisku.Zaiskrzyło i już tak zostało. Kilka dekad później mają wymarzony dom, kariery, ich dorosła córka opuściła gniazdo. Nagle się okazuje, że oni nie umieją już rozmawiać. On ucieka do warsztatu, gdzie zawsze ma ogrom pracy, a po niej tylko ochotę na dobry obiad i zimne piwo. Ona? Owszem ma ukochaną pracę w bibliotece, ale po niej…czuje się samotna. Czuje, że gaśnie, czuje się niewidzialna. Jeszcze nie wie, co z tym zrobić, ale nie wyobraża sobie ani tej stagnacji ani kolejnych wakacji w tym samym miejscu, w którego jeżdżą od dwudziestu lat. Chce żyć!

Przecież ma DOPIERO 45 lat. Szalę przeważa jedno niefortunnie rzucone słowo jej męża. Słowo, które może (choć nie musi) sugerować jego niewierność. Decyduje się na wyjazd - byle dalej - na słoneczną Sardynię. Czy kolory tej wyspy przywrócą kolory w jej życiu? Czy pozwolą odzyskać spokój w sercu i odnaleźć radość? Czy znajdzie drogę do siebie? Czy zda sobie sprawę, że w jej życiu nie ma już miejsca dla Tomka? Musicie przeczytać i przekonać się sami.

Muszę przyznać, że z zaciekawieniem czytałam rozdziały w których poznajemy perspektywę męża- okazuje się, że on też obawia się starości, czuje że w ich życiu brakuje tego ognia, ale jak ma coś zmienić?Jestem wkurzona, że tak łatwo przyszło mu się z tym pogodzić, że nie zauważał potrzeb swojej żony.

Tak jak bohaterka mam 45 lat i choć jesteśmy w różnym miejscu w życiu, bardzo przeżywałam jej historię i mocno jej kibicowałam. Czuję, że przeżycia Basi będą bliskie wielu kobietom, które sięgną po tę książkę. Nigdy nie jest za późno na zmiany!

Zapewniam Was, że ta historia zostanie z Wami na długo. Z całego serca polecam!

"Wróć przed zmrokiem" jest drugim tomem serii Druga połowa, w której Katarzyna Fiołek tym razem zabiera nas na słoneczną Sardynię. Ale zanim do tego dojdzie poprzechadzamy się z bohaterką powieści po Puszczy Kampinowskiej i Wyszogrodzie.

Poznajemy Basię i Tomka, małżeństwo z dwudziestodwuletnim stażem, dorosłą córką oraz wkradającą się w ich codzienność ciszą, rutyną i marazmem. Gdy na rodzinnej imprezie Tomek wypowiada jedno niefortunne zdanie, coś się w Basi zmienia. Kobieta podejmuje odważną decyzję i wyjeżdża na Sardynię. Czy warto przekreślać ponad dwadzieścia lat małżeństwa? Czy po takim czasie jest jeszcze miejsce na miłość?

Tomek ucieka w pracę, Basia mierzy się z syndromem pustego gniazda. Towarzyszy jej lęk przed przemijaniem. Podróż do Włoch nie jest tu jedynie zwykłym wyjazdem. To podróż w głąb siebie, która odmieni jej sposób myślenia, jak i całe jej życie. Widzimy, że czasem takie rozwiązanie jest najlepszym, co możemy zrobić, by zrozumieć siebie, swoje potrzeby, pragnienia i marzenia. Po prostu najpierw trzeba pokochać siebie, by spojrzeć na świat i naszych bliskich z innej perspektywy. Związek bez szczerości i rozmowy obumiera. Cisza z każdym dniem się pogłębia. Dlatego tak ważne jest, byśmy nie zapominali o tym, jak było na początku i to pielęgnowali, bo nic nie jest dane na zawsze. Zawsze jednak jest też szansa na to, aby naprawić relację.

Autorka sporo miejsca poświęciła problemowi perimenopauzy i przemijania. To niestety wciąż temat tabu. Basia nie potrafi się odnaleźć po wyprowadzce córki. Dotąd była przede wszystkim żoną i matką. A co z jej kobiecością? Chciałaby być znów tą Baśką! Tomek nie rozumie Basi i jej pomysłów na naprawę związku. Uważa, że zachowuje się jak przysłowiowa rycząca czterdziestka. Ale i jemu towarzyszą lęki, bezradność i zagubienie. Dlatego nie można go tak pochopnie skreślać, a spróbować zrozumieć. Książka uświadamia, że druga połowa życia może być równie piękna jak pierwsza.

W tej historii tak łatwo jest odnaleźć coś znajomego, samego siebie, gdyż wszystko jest w niej do bólu prawdziwe. Z bohaterami możemy poczuć autentyczną bliskość. Wszak nas również dopadają różne wątpliwości, posiadamy niespełnione marzenia, czy boimy się życiowych zmian.

"Wróć przed zmrokiem" to ciepła, pełna życiowej prawdy, emocji, humoru oraz wzruszeń powieść o odwadze do zmian oraz o tym, że nigdy nie jest na nie za późno. To książka o dojrzałości, kryzysie w małżeństwie, relacji matka-córka, miłości, przyjaźni, perimenopauzie, błędach, tęsknotach, poszukiwaniu własnej tożsamości. Jeśli jesteście ciekawi, czy można zakochać się w tej samej osobie po raz drugi - czytajcie! Książka dla każdej z nas.

PS Ku mojej uciesze pojawiła się także "Pani Kargulowa" z pierwszego tomu!