Wojna dwóch królowych. Krew i popiół. Tom 4

"– Bez względu na to, czy rządziłaby wszystkimi ziemiami i morzami, czy też jedynie stertą popiołu i kości, byłaby i będzie moją królową. Zawsze. Miłość to zbyt słabe słowo, by opisać, ile ona dla mnie znaczy i jak pochłonęła mnie całego. Poppy jest dla mnie wszystkim."

Kilka dni temu premierę miał czwarty tom cyklu "Krew i popiół" (a czytać należy go jako piąty- po "Cieniu w żarze") i tak bardzo nie mogłam doczekać się tej książki!

Wracamy tutaj do historii Poppy i Casteela, chociaż ten drugi aktualnie więziony jest przez okrutną Isbeth.

Penellaphe wraz z Kieranem będzie musiała go odnaleźć i uwolnić, co okaże się niesamowicie trudnym zadaniem, zwłaszcza w obliczu wszechobecnej i nieuchronnej wojny, nie tylko z Krwawą Królową, ale też z ciągle pojawiającymi się nowymi problemami i... stworami. 😁

W dodatku pewna przepowiednia będzie nieustannie dźwięczeć w głowie (byłej) Panny, a strach o przyszłość Atlantii i innych krain, będzie stawał się coraz większy.

Ponadto Poppy ponownie zmierzy się z kolejnym zachwianiem dotyczącym jej jestestwa, ponownie nie będzie wiedziała, kim w końcu jest, co jeszcze w niej drzemie i co się w niej budzi. Ciągłe zmiany i nowe fakty wychodzące na światło dzienne sprawią, że - wbrew pozorom - zacznie ona to wszystko dość prędko przyswajać i przystosowywać się do kolejnych, nowych dla niej ról.

Na szczęście może liczyć na swoją nową rodzinę złożoną z Atlantów, wilkłaków, a nawet drakenów. 😊 No i - przede wszystkim - na Kierana, który odegrał w tym tomie ważną rolę, mogliśmy go też lepiej poznać i zdecydowanie pokochać. 😊

W poprzednich częściach autorka podpowiadała nam, że jest on kimś ważnym już nie tylko dla Casteela, ale i dla Poppy i tutaj w końcu wątek ten wysunie się o parę miejsc do przodu, ale też nie będzie najważniejszy.😊

Książkę trzeba czytać uważnie, a już w ogóle najlepiej by było poznać wszystkie tomy w małym odstępie czasu, bo naprawdę można się pogubić w tym całym armagedonie zdarzeń i faktów, ja na pewno planuję zrobić kiedyś reread wszystkiego na raz, mimo to jednak nie miałam jakichś wielkich problemów z ponownym wkręceniem się w historię, a wszystko, co początkowo wydawało mi się niezrozumiałe, zostało później wytłumaczone.

Uważam też, że dostaliśmy tutaj bardzo dobre proporcje pomiędzy romansem a fantasy, tego pierwszego wcale nie było przytłaczająco dużo, ale też było kilka fajnych przerywników dla odpoczęcia od skomplikowanej fabuły. 😊

Nie zabrakło też humoru, choć wplecenie go między tę wszystkie okropne wydarzenia, musiało nie być łatwe.😉

Spotkałam się z opiniami, że jest to najsłabszy tom z serii - no jeśli tak jest, to ta seria musi być wybitna. 😁 Mi się szalenie podobało, wcale nie odczułam tych 730 stron, a akcja wciągała tak, że przez książkę się płynęło.

Nie mogę też nie zwrócić uwagi na świetne wydanie "fizyczne"! Oprócz standardowej już w powieściach fantasy mapy ułatwiającej pracę wyobraźni, na początku książki spotkacie się ze słowniczkiem wymowy imion czy miejsc, który powinien znaleźć się w każdej tego typu książce, a na końcu będziecie mogli zanotować sceny, które wywołały w Was największe emocje. Świetny pomysł sprawiający, że ta czytelnicza podróż będzie bardziej utrwalona.

Całość oceniam na 9/10 i ponownie, bardzo czekam na ciąg dalszy!❤

"Wojna dwóch królowych" Jennifer L. Armentrout to czwarta część serii "Krew i popiół". Przed nią należy przeczytać prequel "Cień w żarze", ponieważ mają w nim miejsce wydarzenia, które są istotne w "Wojnie".

Nie będę Wam przytaczać zbytnio fabuły, jako że jest to kolejna książka z serii. I niestety nie dzieje się w niej zbyt wiele nowych rzeczy.

Zdecydowanym plusem tej książki jest fakt, że przez 450 stron niemal nie mamy Casteela, a co za tym idzie - scen erotycznych. Dużo czasu z Poppy, która w końcu mnie do siebie przekonała - zaczęła myśleć sama, planowała, starała się wykazać w swojej roli.

Kieran jak zwykle wywoływał uśmiech na moich ustach, ale tym razem show skradł Reaver. Przy jego tekstach dosłownie wybuchałam śmiechem 🙈 gdyby cała książka była o tej trójce, bawiłabym się bardzo dobrze.

Ale nie świetnie. Tak, "Wojnę dwóch królowych" czytało się dużo lepiej niż "Koronę ze złoconych kości", która według mnie jest najsłabszą z serii. Pozbyto się trochę powtórzeń (Poppy już tylko czasem zadawała pytania), jednak tak czy siak książka była wtórna.

Plot twisty, które miały zaskakiwać, były w zasadzie tym co zwykle, tylko z innymi bohaterami. Finałowa walka, która powinna wywołać masę emocji? Nie znalazłam ich. Jedyny dobry w niej element został zniszczony przez pewien zabieg - nie wiem czemu autorka uważała, że to dobry pomysł.

A ta kontrowersyjna scena, zapowiadana przez 4 książki? Jedno wielkie meh. Kilka tego typu scen czytałam i naprawdę, można to dobrze napisać -> sauna w "Corrupt" u Penelope Douglas, myślę o tobie. Nie ukrywam, ja na nią czekałam, i niestety się zawiodłam.

Podsumowując: choć bez zaskoczeń, większość książki czytało mi się dobrze, bo nie było w niej Casteela. Informacje, choć powtarzane, pomogły trochę usystematyzować świat. Gdy jednak Casteel powrócił...

Nie ukrywam, czekam na drugą część "Cienia", bo Nyktosa i Serę polubiłam dużo bardziej. Czy potem będę kontynuować? Nie wiem. Te książki to trochę guilty pleasure, ale gdy zmieniły się w Modę na sukces... Czy mają jeszcze sens?

„Wojna dwóch królowych” to książka przez wielu wyczekiwana, to czwarty tom cyklu Krew i popiół autorstwa Jennifer L. Armentrout. Nie sądzę, żeby czytelnik książek fantastycznych nie znał tego nazwiska. Pamiętam, jak zaczęłam czytać pierwszy tom, jakie duże zrobił na mnie wrażenie, cieszę się, że ponownie mogłam spotkać Casteela i Poppy. To był pełen akcji romans fantasy o miłości, zemście, poznaniu swojej prawdziwej mocy. Książka opowiada historię Poppy, która robi wszystko, co w jej mocy, aby ocalić Casa i powstrzymać wojnę. Czy jej się to powiedzie? Jak potoczy się ta historia?

Główną bohaterką książki autorstwa Jennifer L. Armentrout pod tytułem „Wojna dwóch królowych” jest Poppy, byłą wybranką bogów, jej życie znacznie różniło się od innych. Była samotna, nie znała zbyt wielu przyjemności, jakie dawało życie, wszystko z powodu rytuału, który miał zapoczątkować nową erę. Wiele się zmieniło od tego czasu, została żoną Casteela, który obecnie był przetrzymywany w niewoli. Torturowany, łamany przez okrutną królową, głodzony, starał się myśleć o swojej małżonce, aby była bezpieczna. Królowa czerpie z tych praktyk ogromną przyjemność, chce by mężczyzna był jej podporządkowany i oddany. Bezgraniczne posłuszeństwo można osiągnąć poprzez złamanie ducha. Czy Cass to wytrzyma? Poppy wyrusza mu z odsieczą, nie jest sama, jest z nią Kieran. Podróż do Carsodonii przepełniona będzie walką, czy uda im się odbić przyjaciela i bratnią duszę?

„Wojna dwóch królowych” to książka przepełniona bólem, wściekłością, smutkiem, niepokojem i miłością. Cierpienie Casteela złamało mi serce, a widok Poppy i Kierana desperacko pragnących go odnaleźć i uratować, zanim będzie za późno potęgował chęć dowiedzenia się, co będzie dalej. Poppy stała się bardziej pewna siebie. Stawka jest wyższa, stara się wygrać wojnę bez zabijania niewinnych i niszczenia miast. Musi także stawić czoła generałom, którzy wątpią w nią i jej zdolność do podejmowania decyzji. Nie zazdrościłam jej, było jej trudno, ciężar, jaki dźwigała na ramionach z biegiem czasu stawał się zbyt duży. „Wojna dwóch królowych” powaliła mnie na kolana pod względem fabularnym, podobało mi się to, że zawiera więcej informacji o świecie, jego historii, wprowadzane są nowe lokalizacje i stworzenia, co jest dla mnie fascynujące. Zwroty akcji oraz te szokujące i rozdzierające serce moment zrobiły na mnie wrażenie. W książce bohaterowie przechodzą przemiany, stają się inny, dojrzewają, albo się je lubi, albo nie. Nie wyobrażam sobie tego, żeby nie przeczytać tej książki.

Uwaga! W recenzji mogą pojawić się spojlery!!

W najnowszym tomie z serii "Krwi i Popiołu" Jennifer L. Armentrout, "Wojna Dwóch Królowych", widzimy kolejne wyzwanie dla związku władzy w Atlantii. Casteel, uwięziony przez Krwawą Królową, poddawany torturom, staje się narzędziem w jej rękach. Poppy, gotowa zrobić wszystko, by odzyskać bratnie serce i obalić reżim matki, wyrusza do Carsodonii z armią na czele. Ale droga pełna jest pułapek, a Kraveni i Ascendenci desperacko bronią swojej władzy.

Walka dwóch królowych była dla mnie nie tylko momentem zaostrzenia konfliktu, ale także źródłem obaw o losy bohaterów, szczególnie Poppy. Niestety, niektóre fragmenty wydały się niepotrzebnie rozwlekłe. Warto jednak zauważyć intrygujące postacie, takie jak Casteel i Kieran, oraz ich złożone relacje z Poppy. Postać Isbeth wprowadziła do historii interesujące elementy, chociaż obfitość wątków momentami sprawiła, że łatwo było się pogubić.

W "Wojnie Dwóch Królowych" odnajdziemy intrygi, zwroty akcji i niespodzianki, które utrudniały mi oderwanie się od lektury. Dialogi są pełne życia, a relacje między postaciami zaskakują swoją naturalnością. Mimo pewnych rozciągnięć w fabule, całość pozostawia ciekawe wrażenie, a język autorki jest przystępny dla dorosłych czytelników.

Czekam na kontynuację.

" [...] On będzie ją wspierał, a ona jego. To przekonanie sprawiło, że odetchnąłem nieco lżej. [...] "

Jestem zachwycona okładką najnowszej powieści Jennifer L. Armentrout pod tytułem "Wojna dwóch królowych". Jest oryginalna, przyciąga wzrok i doskonale prezentuje się na półce. To tyle w temacie okładki.

Czytałam pierwszy i czwarty tom. Nie znam treści drugiego i trzeciego tomu. Na samym początku chciałam się poddać, ponieważ ta historia mnie nie wciągnęła. Nie było po prostu tego wow. Dopiero w połowie książki zrobiło się ciekawiej. Zaskoczona jestem niektórymi śmiałymi i bardzo odważnymi scenami przeznaczonymi tylko i wyłącznie dla dorosłych czytelników. Nie spodziewałam się tego. Biorąc do ręki "Wojnę dwóch królowych" nie wiedziałam, że będę miała do czynienia z romansem fantasy.

W tej części dojdzie do starcia dwóch królowych. Do ostatniej chwili martwiłam się o życie Poppy — mojej ulubienicy. Bardzo wiele przejdzie. Czy przeżyje? Czy raczej poniesie śmierć?

Szczerze wam powiem, że cała fabuła "Wojny dwóch królowych" spokojnie mogłaby być podzielona na dwa mniejsze tomy. Trochę męczyłam się z tym tomem. Nie dałam rady przeczytać tej książki w ciągu jednego dnia. Niektóre sceny bym wycięła, bo według mnie były zupełnie niepotrzebne. Po przeczytaniu tej części sami wpadniecie na to, co powinno zostać, a co jest tutaj zbędne.

Mam nadzieję, że autorka ogarnie się i wróci na właściwe tory. Chyba że ma w planie z fantasy przejść do książek 18+, wtedy niestety będę musiała jej podziękować, ponieważ już od jakiegoś czasu nie przepadam za takimi historiami.

W tej części idzie się pogubić, dlatego trzeba czytać bardzo uważnie i od razu robić sobie notatki.

Poznałam dalsze losy Casteela i Kierana. Podobały mi się przemyślenia Casteela i Poppy. Warto się im przyjrzeć z bliska.

Nie mogłam pojąć zachowania matki głównej bohaterki. Tak się po prostu nie robi. Poczytajcie, do czego zdolna jest Isbeth. Uważajcie na nią, bo możecie ucierpieć.

Po zakończeniu tej historii już wiem, że powstanie kolejna część. Mam cichą nadzieję, że nie tak obszerna jak ta.

Jeżeli lubicie powieści z pikantnymi scenami, to śmiało sięgnijcie po "Wojnę dwóch królowych".

Autorka pisze językiem zrozumiałym dla każdego dorosłego czytelnika.

Jestem bardzo ciekawa, co Jennifer L. Armentrout wymyśli dla swoich postaci w kolejnym tomie.

O kontynuacji serii, którą pokochałam. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwomuza] #wojnadwóchkrólowych

Cieszę się, że część historii opowiedziana jest z perspektywy Casteel’a. Jego rozdziały były bardzo dobre. Coś, co lubię najbardziej w tej serii to miłość Casteel’a do Poppy. To jak o niej mówi, to jak do niej mówi, jak o niej myśli. Niestety Casa dostajemy w tej części stosunkowo niewiele.

Ten tom gwarantuje sporo emocji i wyjaśnień. Fabuła krąży wokół przygotowań do starcia. Znajdujemy tu więcej planowania i strategii, podboje i tworzenie armii. Pod tym względem „Wojna Dwóch Królowych” różni się od wcześniejszych części.

Poppy jest niewyobrażalnie silna. Dopiero poznaje swoje możliwości i to w możliwie najgorszym otoczeniu – bez Casteel’a u swojego boku. Mimo wszystko wspaniale sobie radzi i na każdym kroku pokazuje, że jest odpowiednią osobą na odpowiednim miejscu.

Żeby dokładnie zrozumieć ten tom, niezbędne jest zapoznanie się z historią Nyktosa i Serapheny. Losy bohaterów bezpośrednio się ze sobą splatają, dostajemy dużo więcej informacji o bogach i Pierwotnych. Swoją drogą „Cień w żarze” to jak dotąd moja ulubiona cześć. Bardzo bardzo polecam.

Jak wielka jest moja miłość do tej serii, tak w przypadku tego tomu mam mieszane odczucia i to z jednego powodu. Dla mnie za dużo było Kierana i Poppy, a za mało Casteel’a i Poppy.

Mimo wszystko z pewnością sięgnę po kolejne tomy, bo bawię się podczas czytania tej serii bardzo dobrze.

Poproszę dziś was o nazwiska ulubionych autorów. U mnie niezmiennie jest to Maas, lecz wiele polskich jak i zagranicznych autorów cenię i darzę sympatią, są też tacy autorzy, których książki biorę w ciemno. Tak jest z książkami Jennifer L. Armentrout. Każdy nowy tytuł biorę w ciemno, ponieważ wiem, że czeka mnie całkiem nowa historia, która porwie mnie w swoje odmęty. Mam trochę do zarzucenia autorce, ponieważ większość jej książek jest pisana schematycznie. Jednak pisząc fantastykę, z bardzo rozbudowanym światem, trzeba czymś zachęcić czytelnika i zabiegi, jakie wprowadza Armentrout do swoich książek są powtarzalne, ale konieczne. Ten tom, czyli "Wojna dwóch królowych" to już czwarty tom i jak do tej pory mogę przyznać, że chyba najlepszy. Przemiana głównej bohaterki jest spektakularna, jednak za to jej partner stracił trochę swoją ikrę na rzecz ukochanej. Niech was nie zrazi obszerność tego tomu, ponad 700 stron wartkiej akcji, przemyślanych intryg i ognia między Poppy o Casem, czyli wszystko to, co lubię.

Nie chcąc za bardzo spoilerować, ponieważ autorka często kończy swoje książki, spektakularnymi cliffhangerami, powiem wam, że ogień, jaki zawrzał w Poppy, potrafi spalić cały świat. Jej podpora, ukochany, jej bratnie serce dostał się w ręce wroga, a ona dowiedziała się o sobie tyle niewiarygodnych rzeczy, że ciężko jej to wszystko przetrawić. U jej boku, na straży stoi jak zawsze Kieran, który stara się ją wyciągnąć z najgłębszej rozpaczy i wspiera ją na każdym kroku. Poppy również zyskała nowych sprzymierzeńców, którzy wydają się być nie tylko krwiożerczymi bestiami, ale i potrafią rozluźnić sytuację tak wprawnie, jak ja zagęścić. Historia opiera się na próbie odzyskania ukochanego i odkrycia wszystkich kart, które ma w rękawie największy wróg Poppy. Czy jej się to uda?

Znam już waszych ulubionych autorów to teraz czas na ulubione serie. Ile mają tomów, czy są to książki raczej ze standardową ilością stron, czy może lubujecie się jak ja w “grubaskach”. Tym razem Jennifer L. Armentrout zapewniła nam kawał dobrej lektury, od której nie mogłam się oderwać. Przez wiele zobowiązań i mało czasu na czytanie, trochę mi zeszło czasu na lekturę, tym bardziej że wydawnictwo zdecydowało się na mniejszy druk, by zmniejszyć ilość stron. Nie przeszkadzałoby mi to, gdyby nie fakt, że czytałam ją nocami i oczy mocno dostały w “kość” takim nadwyrężeniem. Jak już jestem przy wydawnictwie, to muszę trochę pomarudzić. Jest jeden aspekt, który bardzo mi się nie spodobał, jednak rozumiem, czym była podyktowana decyzja. Przy wydawaniu tego tomu, czwartego już, główne wydawnictwo zdecydowało się zmienić imprint, w którym została wydana książka. Do tej pory seria zostawała wydana pod skrzydłami You And Ya, a “Wojna dwóch królowych” natomiast jest z logiem wydawnictwa Akurat. Bardzo razi ta zmiana po oczach, z chwilą gdy ustawiam wszystkie książki z serii grzbietami.

Rozumiem, czemu została tu zastosowana taka zmiana, sceny w książce są bardzo pikantne, a jedna z nich aż prosi się o wielkie 18+. Jednak autorka od samego początku nie kryła, że ta seria będzie pikantniejsza od innych serii spod jej pióra, więc początkowe oddanie tego tytułu pod skrzydła wydawnictwa, które ma w swojej nazwie YA (Young adult) wydaje się pierwszym potknięciem wydawnictwa.

Ponarzekałam trochę, więc krótko opiszę, co mi się podobało. Wartka akcja utrzymywała się praktycznie przez całą książkę, nawet jak wydawała mi się powoli zwalniać, to od razu coś się działo i znów przyśpieszała. Chemia między bohaterami, była tym, co lubię i pamiętam z poprzednich tomów, jednak nie podoba mi się zmiana Casa. Podsumowując, polecam, ale wydaje mi się, że raczej osobom, które są fanami twórczości autorki, bądź tym, którzy łatwo nie odpuszczają i chcą wiedzieć, jak kończy się dana historia, a w tym tomie naprawdę dużo zostało odkrytych kart. Dziękuję za książkę wydawnictwu Muza.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Żeby stworzyć coś nowego, najpierw trzeba zniszczyć to, co stare."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Wojna dwóch królowych" autorstwa Jennifer L Armentrout, to już czwarta część cyklu Z krwi i popiołu. Nawet nie wiecie jak ja na to czekałam. Uwielbiam tą serię, im więcej dostajemy, tym więcej nowych faktów wychodzi na jaw. Za każdym razem jestem zdziwiona, jak sobie to autorka wymyśliła, jaką to trzeba mieć wyobraźnię, by dodawać coraz to nowe wątki, a wszystko się pięknie łączy. Nie ma tu miejsca na nudę. Już wiem, czemu przed tą częścią trzeba koniecznie poznać "Cień w żarze", jak to się pięknie uzupełnia i wcale nie wiemy jeszcze wszystkiego. Mam wrażenie, że dopiero czekają na nas najciekawsze momenty.

Jeżeli chodzi o samą fabułę, to wielokrotnie zostałam bardzo miło zaskoczona. Zwroty akcji, jak zawsze mistrzostwo. Mimo, że książka liczy ponad 700 stron, nie ma czasu na nudę, a wręcz przeciwnie, ciężko się od tego oderwać. Wreszcie dowiadujemy się wielu interesujących rzeczy. Przepowiednia, powoli się spełnia. Poppy będzie musiała podjąć wiele trudnych decyzji, od niej będą zależeć losy całego świata, nie tylko śmiertelników, ale i samych bogów. Toczy się wojna, a na wojnie zawsze są ofiary. Jest niebezpiecznie, jest mrocznie, jest krwawo.

Pojawiają się drakeni, zwłaszcza jeden bardzo pasuje do towarzystwa😁, Reaver. Nie zliczę ile razy miałam uśmiech na twarzy czytając to. Relacja między postaciami, to po prostu złoto. Uwielbiam Poppy, Casteela oraz Kierana. Ich trójka to mieszanka wybuchowa, każdy może liczyć na siebie. Ich trójkę łączy bardzo mocno więź, to nie tylko miłość, to coś więcej. Mamy dwie perspektywy, Poppy i Casteela, lepiej rozumiemy ich decyzje i uczucia🥰. Szkoda, że nie ma Kierana, chciałabym wiedzieć, co czasami myślał.

Jak zawsze uwielbiam humor autorki. Reaver i jego sarkazm, to coś co do mnie przemawia. Jego kłótnie z Kieranem, to po prostu kupa śmiechu. Po prostu uwielbiam 😁.

Jest jedną rzecz, która niestety mi się nie podobała, ale nie ma to związku z fabułą, tylko jej wydaniem. Wcześniejsze części wydane są przez Youandya, a ta przez Akurat, niby ze względu na śmielsze sceny seksu, czego ja nie odczułam. Dla mnie to po prostu zmiana bez sensu. To jest mój największy żal odnośnie tego wydania.

Jeżeli jeszcze nie znacie tej serii, to koniecznie musicie nadrobi. To pozycja obowiązkowa, dla każdego miłośnika fantastyki. Polecam z całego serducha i niecierpliwie czekam na więcej🥰🥰🥰🥰.

Poppy jest zrozpaczona ponieważ okrutna królowa przetrzymuje w lochach jej bratnie serce. Isbeth nie tego chciała dla swojej córki, małżeństwo z królem Atlantii pokrzyżowało dla kobiety plany. Tortury, których dopuszcza się na Cassie wraz ze złotym Upiorem Callumem sprawiają jej radość. Chce zrobić z Casa niewolnika, który będzie jej bezgranicznie posłuszny. Czy to jej się uda? Za to Poppy chce uwolnić męża i zniszczyć wszystko co jest związane z Krwawą Królową. Na czele z Kieranem wyrusza do Carsodonii po drodze podbijając miasta i pozbywając się Ascendentów, którzy zrobią wszystko, by nie oddać władzy.

Jak ja czekałam na tę część. Gdy ją otrzymałam na początku powaliła mnie jej objętość, ponad siedemset stron. To nielana wyczyn, jednak gdy zagłębiasz się w fabułę kartki same się przewracają czytasz, czytasz i nie możesz przestać. Historia niesamowita, fenomenalna! Bardzo mi się podobała, tak samo jak poprzednie, świetna kontynuacja. Ta część zawierała wiele odpowiedzi na pytania z tej serii, a jednocześnie stawiała coraz to nowsze. Jest na wysokim poziomie, utrzymuje błyskawiczne tempo z mnóstwem niesamowitych, różnorodnych postaci. Nie zabraknie romansów, przyjaźni, istot nie z tego świata, magii, zmagań, walki, lęku, wybaczenia i zdrad. Są postacie, które pokocha się automatycznie i są takie, których się nienawidzi. Poppy nie poddaje się, przechodzi przemiany, staje się prawdziwą, niepodważalną królową. Nie zabraknie również intymnych scen, (nawet był trójkąt) które podtrzymują temperaturę. Niejednej osobie zrobi się gorąco. Czytając można puścić wodze fantazji, wyobraźnia działa na pełnych obrotach, świat wykreowany jest idealny, są potwory, jest magia i całe otoczenie, które powala swoim fantastycznie rozbudowanym światem. Oczywiście dochodzi do walki tak jak sam tytuł mówi, lecz kto wygra to zmaganie to już sami musicie się o tym przekonać. Dwie królowe, jedna gra nieczysto, a druga nie podda się bez walki!