Wiosna w Przytulnej. Saga Przytulna. Tom 1

Uwielbiam książki pani Katarzyny, bo są one takie… przyjemne. Zdecydowanie jest najlepszą pisarką opowieści w gatunku obyczajowym. Na ślepo mogę sięgać po jej autorskie dzieła, bo i tak wiem, że się nie zawiodę. A każda kolejna coraz bardziej będzie zapadała w mojej pamięci.

W „Wiosna w przytulnej” spodziewałam się czegoś bardzo lekkiego. Romansu, który – jak za każdym razem – sprawi, że się rozpłynę. Tak właśnie sugeruje tytuł, jak i okładka. Jednakże tym razem autorka stawia na rodzinę, a głównie na jej problemy. Wiadomo, każda ma jakieś tajemnice. A członkowie nie zawsze dzielą się nimi pomiędzy sobą, ale kto by się spodziewał, że w rodzinie Gawroszów będzie ich aż tyle?

Wszystkie dotychczas skrywane sekrety wychodzą na jaw, gdy po trzech latach powraca syn „marnotrawny”. Azja – czarna owca rodziny. Owca, którą ciężko jest kochać, gdy ta w swoim krótkim życiu tak wiele namieszała. Czy to właśnie Azji uda się zjednoczyć rodzinę? Czy wręcz przeciwnie? Mężczyzna zjawił się tylko po to, aby jeszcze bardziej namieszać, a potem zniknąć? Pozostawić po sobie bałagan i pustkę jak poprzednim razem?

Wiosna w przytulnej jest historią, która chwyta za serce, a także bardzo zaskakuje swoimi nieprzewidywalnymi wątkami. W rodzinie Gawroszów – prawie – wszyscy byli sobie bardzo bliscy i ufali bezgranicznie, jednakże również byli zaślepieni i nie widzieli, że ich wspólne życie poniekąd opiera się na kłamstwie. Autorka idealnie przedstawiła każdą z osób i pokazała, że rodzina to coś więcej, niż słowo. Że pomimo tajemnic zawsze jest jakieś wyjście z sytuacji, że można krętą drogę kłamstwa wyprostować. Ale czy bohaterowie tej książki skorzystają z takiego wyjścia?

Bardzo polecam sięgnąć po tę pozycję. Jest ona idealna na wiosenny wieczór bądź poranek przy aromatycznej kawie. Jednakże ostrzegam! Autorka zakończeniem wbija w fotel. I na pewno będziecie czuli niedosyt w oczekiwaniu na kolejną część z tej serii.

Kolejna nowa seria od Katarzyny Michalak. Jak wiecie nie jest to moje pierwsze spotkanie z autorką. Cóż wiem jedno...zdecydowanie nie ostatnie.

Tym razem książka nie ma jednego głównego bohatera. Jest nią kilka osób, a dokładniej jednej wielopokoleniowej rodziny Gawroszów. I jak to w rodzinie bywa, kochają się bezwarunkowo, stoją za sobą murem, ale zdarzają się też spięcia. Ponad to jest coś jeszcze co ich wyróżnia, mają dziwną tradycję...wszystkie ich imiona zaczynają się od litery A.

Co ciekawe, rodzina, a dokładniej mama Alicja, dziwnym trafem wchodzi w posiadanie przedwojennej willi "Przytulnej". Nie ukrywajmy, dom to rudera, ale Ala zawsze marzyła o własnym dużym domu i pięknym ogrodzie. Dziwne jest to, że nagle każdy w tej rodzinie ma sekrety o których nie wie nikt inny.

więcej na: [Adres usunięty]islibrary

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, a za mną tak naprawdę spora większość książek Pani Kasi, bardzo cenię sobie Jej książki, ponieważ są niezwykle życiowe, poruszające przyziemne sprawy, a każda z tych, które przeczytałam niosła ze sobą głębsze przesłanie. Dlatego kiedy tylko widzę, że autorka napisała coś nowego wiem, że koniecznie będę musiała po tą książkę sięgnąć. "Wiosna w Przytulnej" rozpoczyna nową serię o nazwie #sagaprzytulna, poznajemy tutaj losy rodziny Gawroszów. Muszę na wstępie wspomnieć o pięknej, wiosennej okładce, która z przyciąga wzrok. Książka została napisana przyjemnym językiem, co przekłada się na szybkość czytania, ja książkę pochłonęłam w jeden poranek i uwierzcie nie mogłam się od niej oderwać. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie, których stworzyła autorka zostali naturalnie i prawdziwie wykreowani, to postaci, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i w wielu kwestiach się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Kartka po kartce poznając bliżej rodzinę Gawroszów okazuje się, że każdy z nich ma swoje tajemnice, które bardzo mnie zaintrygowały, dlatego też z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam wszystkie wątki. Owe tajemnice zaczynają powoli wychodzić na światło dzienne i naprawdę sporo mieszają w życiu bohaterów, doprowadzając do wielu niesnasek między nimi, ale również sprawiają, że więzi pomiędzy nimi jeszcze bardziej się zacieśniają. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, między innymi zmaganie się z ciężką chorobą, zespół stresu pourazowego, czy próba samobójcza, które wywołują w Czytelniku ogrom emocji i tym samym skłaniają do głębszych przemyśleń. W tej powieści nie dostajemy wszystkiego od razu na tacy, autorka w genialny sposób buduje napięcie i odkrywa karty jedynie w niektórych przypadkach, na resztę jak się okazuje będziemy mieli poczekać do następnych tomów tej serii. Zakończenie jakie tutaj serwuje autorka zostawiło mnie z nie małym szokiem na twarzy i już nie mogę się doczekać kiedy poznam dalsze losy rodziny Gawroszów. Jestem pewna, że Pani Kasia jeszcze nie jedynym mnie tutaj zaskoczy! Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i myślę, że fani autorki będą usatysfakcjonowani tą książką! Polecam!

„Jeśli jest na całym świecie choć jedna istota, która nas kocha, nie wolno zmarnować nam życia”.

Rodzina Gawroszów jest dość liczna, dziadkowie, dzieci, wnuki. Są zwyczajni i jednocześnie niezwyczajni. Ich codzienność przepełniona wzajemnym szacunkiem i miłością. Mają swoje tajemnice, sekrety, plany, marzenia i tradycje. Do jednej z nich przywiązują dużą wagę, imię każdego członka rodzina zaczyna się na literę „A”. Pewnego dnia ich życie diametralnie się zmienia, za sprawą wiadomości o spadku. Jakby tego było mało, po trzech latach wraca na łono rodziny Azja.

Jakie tajemnice ujrzą światło dzienne?

Kolejny raz przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę i bardzo dobrze mi tu było. Akcja toczy się niespiesznie, intryguje, fabuła ciekawie poprowadzona, wciąga i niesie emocje. Pani Katarzyna ma lekki, przyjemny, barwny, naturalny styl. Z niesłabnącą ciekawością śledziłam losy bohaterów, a ci zajmująco ukazani, każdy jest inny, ciekawy, nietuzinkowy. Do większości z nich poczułam sympatię.

Tradycyjny model rodziny, ich codzienność jest realnie ukazana. Konflikty, kłótnie, nieporozumienia, tajemnice, choroby, miłosne zawirowania, problemy, jakie niesie codzienność.

Emocjonująca powieść obyczajowa, okraszona dobrym humorem. Ukazuje, jak ważna w życiu każdego z nas jest rodzina. I to zakończenie... uch, czekam na ciąg dalszy. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Premiera 8 marca 2023 roku, czyli w sumie świeżynka, która ma szansę przypaść do gustu wielbicielkom prozy obyczajowej. Katarzyna Michalak ma w sobie mocno zakotwiczoną w myślach przede wszystkim jedną drogę do szczęścia. Jest to dążenie do posiadania domu. To oczywiście tylko moje przemyślenia, proszę śmiało się nie zgadzać:). Jednak z tego co wyczytuję w jej powieściach tak właśnie jest. I chociaż niegdyś mnie to trochę irytowało, bo ileż można o tym domu i domu, to teraz- zupełnie przeciwnie. Lubię o tym czytać. Przecież rodzina, nasze cztery ściany są naprawdę istotne. Żeby się w nich schronić, nabrać sił.

Aby tradycji stało się zadość w niniejszej powieści również mamy krąg ludzi sobie bliskich. Rodzinę Gawroszów. Mają oni wiele sekretów, które odkryją przed nami w przeciągu najbliższych czterech tomów serii „Przytulna”. Kilka z nich wychodzi na jaw podczas przeprowadzki rodziny do domu- przedwojennej willi, którą nieoczekiwanie otrzymuje Alicja od swojej dalekiej krewnej. Powiedzieć, że wszyscy z niewysłowioną radością przyjęli pomysł wyremontowania domu i przeniesienia do niego swojego życia byłoby absolutnym kłamstwem. Ale Alicja nie zamierza się poddać. Ma dość samozaparcia oraz wsparcia męża, by doprowadzić tę sytuację do szczęśliwego końca... dzieci nie mają więc wyjścia... Gdyby tego było mało, do drzwi puka syn marnotrawny- Azja. Radości z jego powrotu nie ma końca. Ale czy na prawdę wszyscy się cieszą?

Tę opowieść się chłonie. Pożera łapczywie. Trudno ją odłożyć na później. Napisana bardzo zręcznie i lekko. Szkoda, że na kontynuację przyjdzie pewnie trochę poczekać. A może nie? Może „Lato w Przytulnej” wyjdzie rzeczywiście latem?

Polecam. Na poprawę humoru. Na chęć przeczytania czegoś lekkiego. Na przerwę między kryminałami....

Już po opisie czułam, że gdy tylko będę mieć książkę w rękach przepadnę. Pierwszy tom tej przytulnej serii jest po prostu niesamowity i najbardziej denerwuje mnie fakt, że na kolejne muszę czekać :) Poznajemy tutaj rodzinkę Gawroszów, nieco zwariowaną, dość liczną ale za to mimo wszelkich sprzeczek pełną miłości. Rodzinę, w której jedno za drugim gotowe jest skoczyć w ogień. Gdy pojawia się możliwość wyprowadzki z ciasnego mieszkania do ogromnej willi w Przytulnej początkowo niechętni domownicy z czasem dają się przekonać prowodyrce tego pomysłu. Nie wszystko jest tak doskonałe jak może się wydawać na pierwszy rzut oka. Jak każda rodzina tak również Gawroszowie mają swoje problemy, z którymi muszą się mierzyć a niektóre z nich mogą być dla nich ogromnym wyzwaniem.

Poczułam, że utożsamiam się z Alicją i to naprawdę w dużym stopniu. Zarówno dla niej jak i dla mnie rodzina jest najważniejsza. Tak jak ona marzę o pięknym ogrodzie pełnym kwiatów gdzie moje dzieci mogłyby biegać potykając się co chwila przez nieuwagę. Z całej gromadki Gawroszów to właśnie ona i Azja zdobyli moje serce całkowicie. Mimo nieco trudnego charakteru chłopaka ma on w sobie coś, co sprawia, że nie da się go nie polubić. Nie narzuca się na siłę, stoi w cieniu rodzeństwa i jest bardzo skryty ale dobroć jego serca jest poruszająca. Autorka w najprawdziwszy sposób ukazała miłość matki do dziecka, które choćby nie wiem co zrobiło zawsze znajdzie schronienie w matczynych ramionach. Cudownie czułam się w Przytulnej i z całą pewnością jeszcze tu wrócę.

Książki autorki zachwycają mnie tym, że okładki mają taki swój urok. Zdecydowanie się wyróżniają. Są takie kolorowe, urocze i przyciągające wzrok.

A fabuła w środku zazwyczaj jest trudna, Autorka pomimo pięknej zapowiadającej się historii dużo miesza i chwyta się momentami ciężkich tematów.

W tej książce poznajemy rodzinę Gawroszów, a jest ona spora, wiele bohaterów, a każde z imion zaczyna się na "A" co ma swój urok. Ale każdy z bohaterów ma swoje sekrety, a rodzina, pomimo że wydaje być się szczęśliwa ma również swoje problemy.

W książce znajdziemy kłamstwa, kombinowanie, chorobę, odtrącenie, próby samobójcze, ciężkie przeżycia, ale również i

Opiekuńczości, miłość rodzeństwa oraz solidarność.

Książka jest opowiadana w 3 osobie, więc poznajemy historie każdego bohatera. A styl autorki przyjemny, że nawet tak trudne tematy czyta się szybko.

A książka to dopiero tom 1 więc kończy się skomplikowanie i z pewnością Autorka w kolejnej książce namiesza jeszcze bardziej. A ja z przyjemnością po kontynuację sięgnę.

„Każda rodzina ma kogoś, kogo trudno kochać…”

Jeśli zastanawiacie się ile jedna rodzina, może mieć tajemnic i sekretów, to musicie poznać rodzinę Gawroszów. Bo u nich aż kłębi się od nich. Są naprawdę niezwykłą rodziną, w której każde imię zaczyna się od litery A, a oprócz tego każdy za każdego wskoczyłby w ogień. Tylko czy za Azją też? Bo niestety to on jest czarną owcą tej rodziny, od urodzenia różnił się od całej rodziny, nie tylko pod względem wyglądu, ale i charakteru. Po trzech latach banicji powraca, a w tym samy czasie jego mama Alicja zdobywa ogromną sumę pieniędzy i postanawia spełnić swoje wielkie marzenie i kupuje przedwojenną willę. Gdzie wszyscy mają zamieszkać. Tylko czy będzie im dane wyjaśnić sobie wszystko i zapomnieć o krzywdach, jakie wyrządziły słowa rzucane w gniewie i złości? Czy ojciec i syn w końcu dojdą do porozumienia? Co spotkało przez te trzy lata Azję i z jakimi demonami będzie musiał walczyć? Bo gdy jedne tajemnice wyjdą na jaw, to inne zostaną zakopane jeszcze bardziej.



To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Michalak i zostałam rozłożona emocjonalnie na łopatki. Co chwilę miałam łzy w oczach, by za chwilę kipieć ze złości na zachowanie ojca i tego, jak traktował Azję. Z każdym kolejnym przeczytanym słowem i kartką, emocje dosłownie mnie zalewały. Co chwilę pojawiają się kolejne sekrety, o których wiemy tylko my i bohaterowie, którzy nam je wyjawiają, ale mimo tych wszystkich tajemnic i różnic rodzina Gawroszów jest mocno ze sobą związana i są w stanie pokonać każdą przeszkodę na swojej drodze. Zakończenie tej części zapowiada kolejny tom i coś mi mówi, że będzie on równie emocjonujący co ten. Więc jestem już go bardzo ciekawa.

~"WIOSNA W PRZYTULNEJ" Katarzyny Michalak to kolejna przeurocza powieść, która w ostatnim czasie trafiła w moje ręce, otulając moją osobę niczym milutki ciepły kocyk. ~Niezwykle prawdziwa, słodko - gorzka, rozkoszna, czuła, momentami nawet przezabawna historia kochającej się, zawsze wspierającej rodziny Gawroszków.

"Famili", która ma swoje zasady, tajemnice, sekrety, marzenia a nawet tradycje. Jedną z nich jest chociażby słynna litera A. To właśnie ta litera rządzi w rodzinie Gawroszków, gdyż wszystkie imiona zaczynają się na pierwszą literę alfabetu (nawet osób dochodzących do rodu)

Pewnego dnia rodzinną sielankę burzy informacja o spadku...

Alicja, żona Andrzeja rzekomo odziedziczyła przedwojenną Willę w Przytulnej, w Zalesiu Górnym, po zmarłej ciotce o której wcześniej nikt nie słyszał.

Kiedy nadchodzi dzień przeprowadzki i podjęcia ostatecznej decyzji o zmianie dotychczasowego rodzinnego życia, okazuje się, że każdy z domowników skrywa jakieś tajemnice.Bo i skąd chociażby ledwo wiążąca koniec z końcem rodzina posiada fortunę na odbudowę starego pałacu w którym wszystko wymaga remontu?

Jakby tego było mało do domu powraca jeden z bliźniaków, syn marnotrawny, Azja który zniknął na trzy lata.

Czy wrócił na stałe? Czy kolejny raz przysporzy rodzinie nowych problemów?

Czy rodzina się pogodzi? Czy jest dla nich jeszcze druga szansa na odbudowanie rodzinnego zaufania?

Skąd tak naprawdę wziął się spadek?

~Wiedziałam, że i tym razem autorka stanie na wysokości zadania i zaskoczy mnie ciekawą niezwykle czułą, dojrzałą historią.

~Kolejny raz dostałam wyborną, emocjonującą, pełną skrytych marzeń, powieść, która od początku swej historii wciągnęła mnie do życia niezwykłej rodziny Gawroszków. Rodziny prawdziwej, nie idealnej popełniającej błędy, w której każdy z domowników był "po coś" pełniąc ważną funkcję w całej opowieści. To właśnie dzięki przemyślanej, "żywej" kreacji postaci, konfliktów rodzinnych, naturalnych emocji, nieoczekiwanych zwrotów akcji, tajemnic, sekretów, ogromnej dawki miłości, partnerstwa, przyjaźni losy bohaterów śledzi się wręcz z zapartym tchem, a słowo prawdziwy Dom - nabiera spektakularnego znaczenia!

~ Dlatego jeśli lubisz wielowymiarowe, wartościowe, otulające, pełne emocji, refleksji, dobrego humoru i wiosennej nuty historie nie mogłaś/es trafić lepiej!

Ja ze swej strony już nie nie mogę doczekać dalszych losów rodziny Gawroszków (rodziny w której również występują bliźniaki ❤️) czyli "Lato w Przytulnej"

Polecam J.K

BRUNETTE BOOKS

●Wzruszająca, tajemnicza i magiczna ♡

"Wiosna w Przytulnej" to pierwszy tom Sagi Przytulnej. Poznajemy rodzinę Gawroszów, która ma swoje tajemnice i marzenia. Wszystkie imiona w tej rodzinie zaczynają się na literę A.

Alicja dostaje w spadku przedwojenną willę. Kiedy nadchodzi czas przeprowadzki wychodzi, że każdy w rodzinie ma sekrety, które powoli wychodzą na jaw. Na dodatek do domu wraca syn marnotrawny, Azja.

Czy rodzina pogodzi się? Czy jest nadzieja na drugą szansę? Jakie sekrety wyjdą na wierzch?

Wow! Jaką to jest cudowna powieść. Autorka ma bardzo przyjemny styl. Książka wciąga od pierwszej strony, a sekrety tej rodzinki sprawiły, że nie mogłam oderwać się od tej historii. Śledziłam losy bohaterów, by poznać zakończenie. Autorka serwuje nam prawdziwy rollercoaster emocjonalny. Wszystko przeżywałam z bohaterami. Podobała mi się kreacja bohaterów i tradycyjny model rodziny. Perypetie tej rodziny są bardzo realne. Autorka porusza trudne tematy. Konflikty rodzinne, choroba, rozczarowanie miłosne, kłamstwa i mnóstwo tajemnic. Przekonacie się, że słowo "dom" to nie tylko mury, a miłość rodziny pokona wszystko.

Jeśli lubicie czytać wartościowe książki to sięgnijcie po tę i obiecuję, że będziecie zachwyceni.

Jestem bardzo ciekawa dalszych losów rodziny Gawronów i z przyjemnością sięgnę po kolejne tomy tej sagi.

Polecam gorąco!

„Wiosna w Przytulnej” to pierwsza część kolejnej, dobrze zapowiadającej się sagi.

Alicja Gawrosz oznajmiła pewnego dnia swojej rodzinie, że dostała spadek od swojej dalekiej krewnej. Jest to willa w Zalesiu Górnym. Wszyscy byli bardzo zaskoczeniu kim jest tajemnicza krewna, skoro Alicja nie miała swojej rodziny. Rodzina Gawroszów mieszkała do tej pory na ostatnim piętrze 10-piętrowego bloku. Kobieta zawsze marzyła o własnym domku z ogrodem. Gdy wraz z mężem, Andrzejem pojechali do Zalesia, okazało się, że to nie willa, a ruina, w którą trzeba dużo pieniędzy zainwestować, by można w niej zamieszkać. Jak się okazuje Alicja ma i na remont pieniądze. Skąd?

Alicja i Andrzej mają czwórkę dzieci. Wszystkie imiona w tej rodzinie, łącznie z dziadkami, rozpoczynają się tą samą literą. Najstarszy syn, Azja po kłótni z ojcem uciekł i nikt wiedział, gdzie przebywa przez ostatnie trzy lata. Gdy wrócił stał się trochę innym człowiekiem. Gdzie był przez te lata i co robił?

Pani Kasia po raz kolejny przekazuje w ręce czytelnika wspaniałą książkę, która dostarczy wielu emocji. Będą momenty gdy na naszych ustach zagości uśmiech, ale również poczujemy strach i napięcie związane z tym, co widział Azja. Autorka poprzez świetnie wykreowane postacie pokazała, że słowo „Dom” to nie tylko budynek. Ma ono wiele znaczeń. Książkę czyta się ją bardzo szybko, nie ze względu na gabaryty, ale ze względu na lekkie pióro autorki oraz ze względu na te wszystkie rodzinne sekrety, które z każda stroną mnożą się. Właściwie każda z osób coś ukrywa. Moja ulubioną postacią stał się Azja. Krnąbrny, trudny, ale cała duszą oddany tym, których kocha. Tylko jemu powierzyła swoją tajemnicę jego siostra. Bała się, że inni potępią ją lub odwrócą się od niej. I ja na jej miejscu również jego wybrałabym. Polecam!

Zacznę od tego, że książka była nieco inna niż to na co nastawiłam się po opisie. Przyznam, że mocno liczyłam na ciepłą rodzinną sagę, przypominającą mi stare polskie filmy. “Wiosna w przytulnej” okazała się jednak wielowymiarową historią, w której nie brakuje naprawdę poważnych i trudnych tematów takich jak: trauma czy choroba. Uważam, że z pewnością jest to książka dla bardzo dojrzałego czytelnika (nawet +18).

Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani i cieszę się, że mogliśmy poznać członków rodziny razem, ale też osobno - co pozwala na lepsze zrozumienie ich motywacji w działaniu. Styl pisania autorki sprawia, że mimo ciężkości tematyki, przez książkę się płynie - przeczytanie jej zajęło mi trzy dni. Było kilka aspektów, które nie do końca mi się podobały, jednak ostatecznie uważam, że to naprawdę ciekawa lektura. Sam pomysł na fabułę jest bardzo interesujący i jestem ogromną fanką tego, że nie wszystko w tej historii jest nam podane od razu, co zachęca do dalszej lektury. Muszę też przyznać, że pewne aspekty (podane przeze mnie niżej jako TW) bardzo mnie poruszyły i miejcie to na uwadze sięgając po ten tytuł!

Ile sekretów może kryć zwyczajna rodzina? Gawroszowie mają ich aż nad to. Wiodą zupełnie spokojne życie, do czasu. Spadek ze starą willą i powrót syna, który odszedł 3 lata temu w gniewie i nerwach burzą szarą codzienność. Od teraz czeka ich dużo radości, ale także bólu. Nadejdzie czas pojednań i szczerości, ale nie wszystko może ujrzeć światło dzienne…

Pewnego dnia Alicja oznajmia rodzinie, że chce wyremontować starą willę. Dostała ją w spadku od krewnej, która zagubiła się gdzieś w wyniku wojennych zawirowań. Nawet jej mąż Andrzej jest wielce zdziwiony, przecież do tej pory żona nie miała przed nim żadnych tajemnic, skąd więc ta willa i środki na jej remont? Ich córka Adela nie jest zachwycona przeprowadzką, która wiąże się ze zmianą liceum. Jej siostra bliźniaczka Amelia zdaje się mniej przejęta, ale ona jest ciężko chora i większość czasu spędza w szpitalu. Starszy brat Ariel studiuje w Szczecinie, więc jest bardziej samodzielny, a jego brat bliźniak od 3 lat jest tematem tabu w ich domu. Ale Przytulna nie jest jednym newsem w tym domu. Syn marnotrawny, Azja, chce wrócić do domu.

Teraz do życia Gawroszów zakrada się strach o życie bliskich, zwątpienie, jeszcze więcej sekretów, ale także walka o marzenia, które dzięki tajemniczemu spadkowi są na wyciągnięcie ręki. Poważne rodzinne konflikty, pomówienia i brak zaufania, ale także pierwsze miłości i dbałość o bezpieczeństwo najbliższych burzą spokój, bo czasami trzeba coś poświęcić, aby osiągnąć inny, ważniejszy cel, albo są skutkiem dumy i strachu.

To wciągająca powieść ukazująca skomplikowane rodzinne relacje. Książkę przeczytałam jednym tchem. Polubiłam się z bohaterami i już po pierwszym tomie czuję, że to, co tu poznaliśmy to zaledwie mały skrawek tego co skrywają. Nie ma kogoś, kogo lubiłabym mniej, lub bardziej. Każdy jest wyjątkowy, kompletnie inny i wydaje się nieco zagubiony. To emocjonująca powieść obyczajowa, z którą spędziłam miło czas i już nie mogę doczekać się kontynuacji.

[RECENZJA]

WIOSNA W PRZYTULNEJ

Autor: Katarzyna Michalak

Wydawnictwo: Znak

Premiera: 08.03.2023

Tom 1, Saga Przytulna

Katarzyna Michalak ma na swoim pisarskim koncie już ponad 50 książek. Moja przygoda z powieściami Autorki zaczęła się od PIASTUNKI RÓŻ, później BYŁA SOBIE MIŁOŚĆ- obie książki to bardzo magiczne historie. WIOSNA W PRZYTULNEJ rozpoczyna nową serię SAGA PRZYTULNA. Na skrzydełku znaleźć można już okładki kolejnych tomów związanych z porami roku. Czy ta książka również była magiczna? I tak i nie… .

KAŻDA RODZINA MOŻE BYĆ NIEZWYKŁA. TA JEST NIEZWYKŁA AŻ ZA BARDZO!

Bohaterami książki jest rodzina Gawroszów, każdy członek wnosi coś do historii. Jednak myślę, że najbardziej wyróżnia się Alicja i Azja. Ciekawostka rodziny jest taka, że każdy członek ma imię na A: Apolonia, Antoni, Alicja, Andrzej… . Cała familia mieszka w Warszawie, a teraz ma możliwość przeprowadzenia się do przedwojennej Wilii Przytulnej. Najbardziej zależy na tym Alicji, która zawsze marzyła o zamieszkaniu w domu z ogrodem, pozostali członkowie są sceptycznie nastawieni do tego pomysłu, tym bardziej, że dom wymaga generalnego remontu, a to wiąże się z kosztami. Drugim ważnym wątkiem książki jest powrót Azji – czarnej owcy rodziny. W biegu zdarzeń na światło dzienne zaczynały wychodzić różne sekrety. Wiele spraw zostało przedstawionych w zupełnie innym świetle niż były interpretowane początkowo.

KAŻDA RODZINA MA TAJEMNICE, ALE ŻEBY AŻ TYLE?!

Mam trochę mieszane uczucia co do tej historii. Możliwe, że wynika to z tego, że miałam zupełnie inne oczekiwania co do tej książki i nie do końca lubię też tak wielu bohaterów. Zabrakło mi również typowej wiosny: zieleni, ogrodu, kwiatów, zapachów itd. Autorka bardziej wiosnę porównuje do nowego początku. Bardzo natomiast podobały mi się wplecione do tekstu życiowe mądrości w postaci sentencji. Mogę również dodać, że książka jest ładnie wydana, z wiosennymi zdobieniami. Na końcu znajdziecie również okładki innych książek Autorki. Zakończenie WIOSNY W PRZYTULNEJ otwiera nowy, niespodziewany temat w rodzinie Gawroszów. Jestem też bardzo ciekawa jak potoczą się losy Wilii. Czy Gawroszowie dadzą jej nowe życie i napiszą nową historię tego budynku? Myślę, że nowa książka Katarzyny Michalak przeznaczona jest dla szerokiego grona odbiorców, a wierni fani powieści tej Autorki pokochają również nowych bohaterów.

KAŻDA RODZINA MA KOGOŚ, KOGO TRUDNO KOCHAĆ…

Katarzyna Michalak stara się również podkreślić jak ważna jest rodzina. Nawet jeśli żyjemy skromniej i musimy liczyć każdy grosz, to jednak bardzo ważne jest to, żebyśmy byli razem. Wsparcie rodziny jest nieocenione, dobre słowo, rozmowy. Autorka pokazuje również, że nigdy nie jest za późno na wybaczanie, naprawianie błędów, danie drugiej szansy. Warto nieporozumienia naprawiać rozmową i na bieżąco wyjaśniać wszystkie problemy i niedomówienia. Sięgnijcie po WIOSNĘ… i poznajcie rodzinę Gawroszów. Ciekawa jestem kto zostanie Waszym ulubieńcem. A ja już teraz czekam na LATO W PRZYTULNEJ.

Katarzyna Michalak nakreśliła odurzającą, piękną historię, jaka gra na najczulszych strunach wrażliwości, trafia do najmroczniejszych zakamarków ludzkiego serca i funduje nieopisane tortury emocjonalne, które z każdą kolejną stroną miażdżą jeszcze mocniej! Rodzinne sekrety, skomplikowane relacje, poważne problemy zdrowotne, a wszystko to ulokowane w przytulnym domu Gawroszów, w którym już sam fakt mieszkania dwóch par bliźniąt zwiastuje przecież prawdziwą jazdę bez trzymanki. Tak, to zdecydowanie jedna z tych lektur, w czasie której zaintrygowany i poruszony do granic czytelnik pragnie z jednej strony jak najprędzej dotrzeć do finału, z drugiej jednak lawina skrajnych emocji wymaga co pewien czas ukojenia i wytchnienia.

Język pisarki wyróżnia wyjątkowa ekspresyjność, w skutek czego powieść angażuje wszystkie zmysły. Czytający nie tylko czuje się jak naoczny świadek opisywanych wydarzeń, ale nawet jak uczestnik, widzi oczami naszych bohaterów, słyszy ich uszami, niemal wszystko staje się namacalne, boleśnie prawdziwie. Mroczne tajemnice, niedomówienia, a wreszcie bolesny konflikt, którego konsekwencje okazały się dosłownie miażdżące psychicznie dla wszystkich członków rodziny. Pisarka nie oszczędza ani swoich bohaterów, ani czytelnika, funduje im prawdziwe katusze, grając na ich wrażliwości i wytrzymałości udowadnia potęgę matczynej bezwarunkowej miłości, która jest potężną ostoją, azylem, domem.

Nakreślone postacie są nietuzinkowe, wielowarstwowe, jak najbardziej prawdziwe. Ich postawy wywołują wiele łez, wzruszeń i podziwu, ale zarazem nakazują się zatrzymać i zastanowić nad własnym postępowaniem.

Mistrzowskie kreacje bohaterów, lawina skrajnych emocji, niełatwa tematyka, a wszystko to naszkicowane błyskotliwym piórem. "Wiosna w Przytulnej" to naszpikowana sekretami historia o skomplikowanych relacjach w rodzinie, ale także poruszająca duszę opowieść o wsparciu oraz bezwarunkowej matczynej miłości. Boleśnie prawdziwa, przeszywająca na wskroś, mistrzowsko ukazująca gorycz życia, ale zarazem otulająca niczym miękki koc i napawająca nadzieją. Fani odurzających rollercoasterów będą zachwyceni!

Zaczynając tę książkę w pierwszych stronach poczułam się zaskoczona - jakoś tak pozytywnie. Nawet w międzyczasie pomyślałam, że babcia Apolonia to taka bardzo w porządku babka. Później złapałam małe zwątpienie, czy uda mi się wczuć się w fabułę. "Wiosna w przytulnej" jest napisana w narracji trzecioosobowej i de facto nie ma jednego głównego bohatera. Bohaterami są członkowie rodziny Gawroszów, a w trakcie czytania poznajemy "historię" prawie wszystkich. Niespecjalnie przepadam za takim sposobem narracji, osobiście najbardziej lubię pierwszoosobową. Choć z drugiej strony - tutaj byłoby ciężko o taką, gdyż każdy z członków rodziny ma swój własny udział w tej historii, swoje pięć minut.

Muszę przyznać, że ta książka wydawała mi się dość specyficzna. Czytając miałam wrażenie, jakby istniała tylko ta rodzina i nie było świata wokół. I wyłapałam w niej kilka absurdów - chociażby, gdy beztrosko ze sobą rozmawiają, a jeden z członków rodziny pilnie potrzebuje dostać się do lekarza. I młodzi Gawroszowie - z jednej strony używali słownictwa, które niespecjalnie pasuje mi do 17/21 latków ("niebożę", "odziany w coś"), a z drugiej strony czasem po ich zachowaniu miałam wrażenie, jakby mieli o dekadę mniej.

Zastanawiam się też, dlaczego akurat taki tytuł - nie ukrywam, że liczyłam na wiosnę w tej historii. Nieco się rozczarowałam, kiedy nie wyłapałam żadnych odniesień do tej pory roku. Może to metaforyczny tytuł?

Ale, ale - tak wymieniam wady i w ogóle, a nie była to aż taka zła książka. Na jej plus działa fakt, że czytało mi się ją tak dość szybko, nie męczyłam się ani nie nudziłam - a to już coś. I mimo wszystko autorce udało się przemycić kilka ważnych, istotnych wątków, które warto poruszać. Znalazło się też trochę mądrych, życiowych cytatów.

Ogólnie rzecz biorąc, nie ukrywam, że liczyłam na coś ciut lepszego. Czy polecam? To zależy. Od tego, czy macie ochotę poznać tę historię. Jeśli tak, to spróbujcie i przekonajcie się sami. Jeśli nie - nic na siłę, nie będę namawiać.

O tej książce myślałam cały czas. Podczas zabawy z dzieckiem, przy zmywaniu naczyń, gotowania obiadu, sprzątaniu… nie mogłam się doczekać momentu, aż do niej wrócę.

Zawsze marzyłam o małym domku najlepiej na przedmieściach, ta historia sprawiła, że teraz pragnę tego dwa razy bardziej. Ruina, która stanie się dla kogoś azylem, bezpiecznym miejscem do którego aż chce się wracać… W ogóle podczas czytania tej książki tak bardzo chciałabym żeby była już wiosna!

Mnie bardzo łatwo jest zachęcić. Wystarczy ciekawa, niebanalna okładka, piękne wstawki przy rozdziałach i jestem kupiona. Oczywiście pół żartem, pół serio. Tutaj wszystko się zgadzało. Do tego większa czcionka, która ułatwia czytanie.

Coś co bardzo mi się podobało (oprócz ukrytych tajemnic) to bohaterowie, a dokładniej ich charaktery. Strasznie lubię jeśli ludzie (a tym bardziej młodzi) są tak oddani rodzinie i ze sobą zżyci. Śmieszne zagranie z tradycją by każdy bohater miał zarówno swoje imię jak i imię drugiej połówki zaczynające się na literę A… jeszcze się z czymś takim nie spotkałam. Stąd mamy bohaterów: Apolonia, Antoni, Andrzej, Alicja, Azja, Ariel, Ada, Amelia, Albert… ciekawe, ciekawe. I jak na początku myślałam, że to najgorszy możliwy pomysł bo zaraz się pogubię… tak, bawiłam się świetnie.

Nie mam zastrzeżeń do tej książki, pani Katarzyna w swoich powieściach zawiera tyle emocji, miłości, że przez książkę się płynie. Bardzo lubię takie lekkie książki (lekkie ale z jakimś przesłaniem), które mają w sobie nutkę tajemniczości która nie pozwala o sobie zapomnieć. Czekam na następne tomy, bo ten zakończył się tak, że… głowa mała! Polecam serdecznie! Zawsze jak widzę zapowiedź książki autorki to zacieram ręce i nie mogę się doczekać, jest to idealne odreagowanie na takie ciężkie thrillery i mafijne historie które czytam częściej. Jeśli ktoś jakimś cudem nie zna autorki to serdecznie polecam!

"Wiosna w Przytulnej" to pierwsza książka sagi Przytulnej Katarzyny Michalak. Bardzo mi się spodobała ta książka, zwłaszcza dlatego, że aktualnie jest marzec, i klimat książki mega odpowiada tej porze. Historia opowiada o rodzinie Gawrosz. Ta rodzina sprawia wrażenie idealnej kochającej się nawzajem polskiej rodziny średniej klasy, ale to oczywiście tylko pozory, każdy z nich skrywa wiele tajemnic.

W skład rodziny wchodzą mąż i żona, ich czwórka dzieci, babcia z dziadkiem, no i oczywiście wujek. Alicja "dostaje w spadku" dużą posesję, zwaną "Willa Przytulna" od dalekiej krewnej, o której nikt wcześniej nie wiedział. W momencie, kiedy wszyscy domownicy przekonani, że ona sprzeda tę ruinę, kobieta jednak postanawia wyremontować przytulną i przeprowadzić się tam całą rodziną. Oczywiście remont takiego starego i ogromnego domu wymaga wielkich wkładów finansowych, które rodzina Gawrosz nie posiada. Ale Alicja skrywa swoje sekrety i ma pieniądze z niewiadomych źródeł nie tylko na remont domu, ale i na inne drogie zachcianki. Tajemnice przed rodziną ukrywa jednak nie tylko Alicja, każdy z domowników ma swoje własne mroczne sekrety.

Jeszcze jedna postać, która mnie bardzo zaintrygowała — to starszy syn Gawroszów, Azja. Który uciekł z rodzinnego domu 3 lata temu i nagle postanawia wrócić i pogodzić się z rodziną. Jest to bohater z mnóstwem problemów psychologicznych, z którymi już nie radzi sobie sam.

W książce poruszano wiele poważnych i dość kontrowersyjnych tematów dotyczących problemów rodzinnych. Dlatego uważam, iż będzie ona najlepsza dla miłośników literatury obyczajowej powyżej 18 roku życia, ze względu na sporą ilość "spicy" scen.

Osobiście mi bardzo przypadła ta książka do gustu i z pewnością sięgnę po "Lato w Przytulnej" jak tylko będzie dostępna :)

Rodzina Gawroszów to rodzice i czwórka dzieci, choć trudno nazwać je dziećmi, gdy chłopcy są już dorośli, a dziewczynki lada moment także przestaną być nastolatkami. Patrząc na nich z boku niczym się nie wyróżniają – Alicja i Andrzej pracują na etacie i od lat starają się związać koniec z końcem, by utrzymać dom. Ada i Amelia to bliźniaczki, które różnią się jak ogień i woda – jedna jest szalona i uwielbia kłócić się z braćmi, druga jest spokojna i nieco wycofana. Ariel i Azja to także bliźniacy, niepodobni do siebie nie tylko z charakteru. A cała czwórka pod jednym dachem to przepis na awantury, w końcu niełatwo jest dojść do porozumienia na skromnym metrażu warszawskiego mieszkania. I gdy wizja domu z ogrodem jawi się dla nich jako zbawienie… to okaże się, że zapoczątkuje ona ciąg wydarzeń, które wystawią tę rodzinę na jeszcze większą próbę niż dotychczas. Ale i zmusi do odkrycia swoich tajemnic, których, co zaskakujące, jest całkiem sporo.

„Wiosna w Przytulnej” to książka, która całkowicie mnie wciągnęła i naprawdę nie dała się jej odłożyć. Barwny portret szerokiej gamy bohaterów tej pozycji sprawił, że ani na chwilę nie można było się nudzić. Każdy członek rodziny Gawroszów, łącznie z seniorami rodu, jest wybitnie scharakteryzowany, a zarazem jedyny w swoim rodzaju. Każdy z nich skrywa swoje tajemnice, ale musi też mierzyć się z przeciwnościami losu, które wystawiają go na próbę. Tutaj humor miesza się ze łzami wzruszenia i niepokojem, i nic nie jest pewne, co do dalszego biegu wydarzeń. Jedyna stała w tej historii to ogromna miłość, jaka panuje w tej rodzinie, pomimo wszystko i na przekór wszystkiemu. Autorka, tworząc życiorysy kolejnych postaci, wprost idealnie pokazała całą paletę emocji i wyzwań, które stawia przed zwyczajnymi ludźmi życie. Porusza tu tematykę traumy, choroby, tego, jak przeszłość mocno wpływa na teraźniejszość, trudów charakteru prowadzących do pozornie błahych nieporozumień, które z czasem, niczym kula śnieżna nabierająca rozpędu, prowadząc do lawiny. To powieść o miłości, ale i jej poszukiwaniu, o znajdowaniu sposobu na siebie, spełnianiu marzeń, kłamstwach, nietrafionych wyborach, błędach – ich konsekwencjach i mierzeniu się z nimi, bezinteresownych uczuciach i bezkresnym wsparciu. Jestem wprost zauroczona sposobem pisania Autorki oraz jej pomysłem na tę serię i z niecierpliwością czekam na kolejny sezon w Przytulnej! Cudowna, pełna ciepła i mądrości książka o zwyczajnej, a jednak nie do końca tak sztampowej, jak można by to przewidzieć, rodzinie poleca się do przeczytania! Jednym tchem – zaręczam!

Jest to przesiąknięta na wskroś zapachami i kolorami wiosny opowieść o zwariowanych rodzinnych perypetiach, wielkich marzeniach i tajemnicach, które mnożą się z każdą kolejną stroną. "Wiosna w Przytulnej" to też pierwszy tom z czterotomowej sagi jaką przygotowała dla nas pisarka. W nim też znaleźć można okładki tomów, które ukażą się w kolejnych miesiącach. Zapowiada się więc, że przed nami naprawdę fantastyczna przygoda z rodziną Gawryszów w roli głównej...

Zagłębiając się w lekturze wkraczamy w progi mieszkania, które od wielu lat zamieszkuje rodzina Gawryszów: Alicja i Andrzej oraz ich czworo dzieci 21-letni bliźniacy Azja i Ariel oraz 17-letnie bliźniaczki Amelia i Adela. W sumie rodzina jakich wiele, ale gdy poznajemy ich bliżej okazuje się, że każdy z jej członków skrywa jakąś tajemnicę i od razu trzeba zaznaczyć, że nie są to nic nie znaczące maleńkie sekreciki. Dla przykładu Alicja pewnego dnia informuje wszystkich, że otrzymała w spadku po dalekim krewnym piękną aczkolwiek wymagającą dużego remontu willę o nazwie Przytulna. Nieco później jej mąż dowiaduje się, że kobieta posiadłość tę zamierza dopiero kupić. Czy da aby wiarę zapewnieniom żony, iż ta wygrała fortunę uprawiając hazard? Ciekawą postacią jest też Azja, który powraca do rodziny po trzech latach tułaczki po świecie. Jego wyprowadzka była konsekwencją napiętych stosunków pomiędzy nim a ojcem i karczemną kłótnią, która przelała wówczas czarę goryczy. W końcu jednak oboje postanowili zakopać topór wojenny i dać sobie szansę tym bardziej, że Aja ma za sobą trudny czas i zmaga się z zespołem stresu pourazowego. Amelia z kolei zmaga się z nieuleczalną chorobą, wiele czasu spędza w szpitalu i uważana jest przez rodzinę za wzór cnót wszelakich. Adela natomiast zaczytuje się skrycie w erotykach. Andrzej jako komendant straży pożarnej większość czasu spędza na służbie, a Ariel studiuje na drugim końcu Polski gdzie uciekł przed psychofanką. Są też i sympatyczni dziadkowie nieustannie obecni w życiu rodziny, wspierając ją na każdym kroku oraz Albert, brat Andrzeja, który jako lekarz nieraz rzucał wszystko aby wspierać rodzinę na szpitalnych oddziałach.

Całym sercem pokochałam rodzinę Gawroszów. Każdy z jej członków skoczył by za drugim w ogień. Każdy też skrywa jakąś tajemnicę, a co ciekawe imiona ich wszystkich zaczynają się na literę A. Szaleństwo, chociaż w tej rodzinie sprawdza się od pokoleń. Skoro więc coś działa nie ma potrzeby aby to zmieniać.

Jeśli chodzi zaś o Przytulną to bohaterowie dopiero odkrywają jej uroki. Akcja pierwszego tomu skupia się bowiem w głównej mierze na Azji, który po powrocie do domu kilkukrotnie ląduje w szpitalu. Paradoksalnie chociaż uznawany jest w rodzinie za czarną owcę to właśnie jemu jej członkowie zwierzają się najczęściej, jego proszą o pomoc i dochowanie najróżniejszych tajemnic.

Pierwsza część sagi pozwoliła nam zaprzyjaźnić się z cudownymi ludźmi, ale nie pozwoliła odkryć skrywanych przez nich sekretów. Tych jestem ogromnie ciekawa, ale też ogromnie im wszystkim kibicuję, bo naprawdę zasługują na to aby być szczęśliwi. Czy znajdą to szczęście i spokój w Przytulnej? Tego nie wiem. Z przyjemnością jednak sięgnę po kolejne tomy aby się tego dowiedzieć.

Jeżeli więc lubujecie się w rodzinnych sagach, lubicie historie z mnóstwem tajemnic i chcielibyście przyjemnie spędzić czas przy lekturze zachęcam was do sięgnięcia po pierwszy tym tej cudownej sagi.

Cześć kochani.

Wiosna jeszcze nie zawitała w przyrodzie, lecz za sprawą książki Wiosna w Przytulnej zdecydowanie zagości w Waszych domach.

Najnowsza powieść Katarzyny Michalak opowiada o rodzinie Gawroszów.

Jej członkowie są doprawdy niezwykli. Dziadkowie , rodzice i czworo ich dzieci dają się polubić od pierwszej strony.

Wspierają się wzajemnie we wszystkim, mimo,że nie zawsze jest im łatwo a pieniędzy ledwie starcza na skromne życie.

Wszystko zmienia się diametralnie w dniu w którym mama i żona- Alicja- polonistka z glową pełną marzeń oświadcza, że odziedziczyła przedwojenną willę- zwaną Przytulną- położoną w Zalesiu Górnym.

Jakby mało było rewolucji jaką niesie za sobą przeprowadzka w nowe, nieznane miejsce do domu wraca skłócony z ojcem syn -Azja.

Wieczny buntownik i outsider.

Czy po powrocie chłopak zagmatwa rodzinne relacje jeszcze bardziej?

A może będzie wprost przeciwnie?

Co sprawiło, że młody mężczyzna odciął się od bliskich?

Poznajcie tych cudownych ludzi i pokochajcie ich tak jak ja.

Doprawdy pisząc o tej książce nie wiem czym zachwycać się najpierw.

Bohaterami, klimatem stworzonym przez autorkę czy może samą fabułą która pochłonęła mnie od pierwszego rozdziału. A zapewniam im dalej tym ciekawiej.

Zakończenie sprawiło, że już nie mogę doczekać się kolejnych części tej iście magicznej serii.

Jeśli szukacie lektury która wywołała na twarzy uśmiech a w sercu wzruszenie, zdecydowanie polecam Wam Sagę Przytulną. ❤️🌹