W imię Boga

Kolejne fantasy, które mnie zaskoczyło.

Całkiem ciekawa fabuła, wątek romantasy - delikatny, bardziej stanowiący tło niż grający pierwsze skrzypce no i przede wszystkim całkiem fajne poczucie humoru.

Oczywiście czekam na drugi tom, koniecznie chcę zobaczyć co dalej i dlaczego Laila została obdarzona akurat taką a nie inną mocą.

Podobało mi się to, jak obserwowaliśmy metamorfozę głównej bohaterki.

Z pewnej siebie, wysoko urodzonej i rozpieszczonej dziedziczki rodu i fortuny w coraz bardziej otwierającą oczy i potrafiącą docenić drobnostki kobietę.

Chociaż trzeba przyznać, że momentami Laila była tak naiwna, że to wręcz śmieszne no ale albo taka jest ta dziewczyna (tacy ludzie istnieją, serio!) albo trzeba zrzucić to na karb debiutu.

Skoro już wspomniałam o tym, że ta książka to debiut, to muszę przyznać, że udany.

Z przyjemnością spędziłam wieczory przy tej lekturze i czytało się także miło.

Sam początek tylko czytałam wolniej, musiałam się przyzwyczaić do dziwnych imion, nazwisk, miejsc ale jak przez to przebrnęłam to dalej już płynęłam z nurtem.

Nasza bohaterka upada (całkiem dosłownie) na samo dno drabiny społecznej, zdawałoby się, przypadkiem.

Tam znajduje ją tajemniczy mężczyzna, który postanawia jej pomóc.

Czy Laila poradzi sobie bez wygód, do jakich przywykła?

Kto czyha na jej życie?

Warto docenić, że tutaj nie mamy do czynienia z ogromną ilością rodzajów, ras czy światów.

Całość jest spójna, są ludzie obdarzeni mocą primionów, czyli tzw. nadludzie oraz zwykli ludzie, którzy tej mocy nie mają.

No i coś pomiędzy, czyli mieszańcy ale ich także zaliczamy do nadludzi aczkolwiek lądują w biedniejszych dzielnicach a ludzie są kumulowani w rezerwatach niczym dzikie zwierzęta.

I jak to w życiu bywa, rządzą bogaci oraz kościół, w sumie wiadomo kto rządzi naprawdę.

Autorka wykreowała fantastyczny świat, w którym można się doszukać naprawdę wiele z naszego świata współczesnego.

Postacie są charakterne, mają swoje zdanie i są "jakieś", nie są płaskie i sztuczne, co to to nie.

Można bohaterów polubić, podziwiać, nienawidzić.

Z pewnością nie da się o nich zapomnieć.

„W imię Boga” to książka, która od jakiegoś czasu chodziła za mną. Zastanawiałam się, czy taka tematyka mogłaby mi się spodobać, dlatego też, kiedy nadarzyła się okazja postanowiłam skoczyć na głęboką wodę i zapoznać się z piórem Dominiki Skoczeń. Świat potrafi być zaskakujący, żyjąc w bezpiecznej strefie, mając wszystko, czego się potrzebuje, a nawet więcej, nie zwraca się uwagi na tych, którzy ledwo wiążą koniec z końcem. Zestawienie klasowości społeczeństwa, ukazywanie jego podziału na zasadzie kontrastu, akcent na każdą różnicę, potrafi sprawić, że czytelnik zaczyna zastanawiać się nad własną sytuacją i swoim bezpieczeństwem. Lubię takie historie, które pozostawią we mnie coś więcej niż jedynie satysfakcję czytelniczą. Wykorzystanie wiary i jej zbyt wielkiego wpływu na ciężkie realia sprawia, że z większą uwagą przykuwałam uwagę na wszystko, co dotykało głównej bohaterki. Wbrew pozorom kreacja świata przedstawionego przez autorkę nie odbiega tak znacznie od tego, co nam towarzyszy, na co dzień.

Główną bohaterką książki autorstwa Dominiki Skoczeń pod tytułem „W imię Boga” jest Laila Hercelrinki jest bardzo zamożną kobietą, ma wysoki status społeczny. Żyje luksusowo, nie musi się o nic martwić, ma co jeść, jest bezpieczna i szanowana. Ma też ukochanego, z którym założy rodzinę, taki był plan, jednak wiadomo, że kiedy człowiek planuje bóg potrafi wszystko pokrzyżować. Mężczyzna zachorował na bożą gorączkę i umiera zostawiając Lailę zupełnie samą, załamaną. Termoniał nie jest już taki sam, kiedy jego nie ma. Kobieta wychodzi z domu na spacer i zaginęła. Trafiła do Rioko, do miejsca, które zdaje się być opuszczone przez boga. To slumsy, które wbrew pozorom nie znajdują się tak daleko od jej domu. Mieszkańcy są niegodni, aby mieszkać w Termoniale, to wyjątkowo parszywe miejsce, gdzie strach się poruszać. Pomimo tego, Laila znajduje tutaj dobrego człowieka, Tanurila. Czy uda jej się powrócić do domu? Ktoś podąża jej śladem i z pewnością nie ma przyjaznych zamiarów. Czy Laili uda się przetrwać w takim miejscu?

„W imię Boga” to historia, która mi się spodobała, zabiera czytelnika do świata zbliżonego do naszego, gdzie można trafić na dobrych ludzi, a także tych, którzy robią złe rzeczy, aby przetrwać. To powieść fantastyczna autorstwa Dominiki Skoczeń, byłam zaskoczona, kiedy dowiedziałam się, że jest to debiut. W książce oprócz polityki na środowisko ma duży wpływ władza kościelna, podziały społeczne są mocno zarysowane. Autorka włożyła tutaj sporo pracy, miała twarde fundamenty, które sprawiały, że nie chciałam zbyt szybko odłożyć książki na półkę. Polubiłam główną bohaterkę i nie chciałam, aby przydarzyło jej się coś złego, miałam szczerą nadzieję, że uda jej się bezpiecznie powrócić do domu. Pieniądze, status, a nawet nazwisko nie potrafią zagwarantować człowiekowi szczęścia, ani bezpieczeństwa. Laila przeszła długą drogę, która uczyniła z niej silniejszą, bardziej zdeterminowaną i waleczną kobietę. Tanuril to mężczyzna, który potrafi ująć za serce, jest dobrym człowiekiem, na którym można polegać. „W imię Boga” to zdecydowanie nietypowa, zaskakująca i świeża historia, o kobiecie, która sprawi, że inni zadrżą. Styl autorki jest przyjemny, potrafiący wzbudzić w czytelniku wiele emocji, nie mogę się doczekać, kiedy będziemy mogli ponownie oddać się lekturze i nowym przygodom bohaterki.

Laila Hancelrinki dziedziczka niebagatelnej fortuny swoich przodków ale przede wszystkim wierna wyznawczynią religii i Kościoła. Dziewczyna przed ślubem niestety traci narzeczonego, który umiera w bardzo dziwnych i niewyjaśnionych okolicznościach. Kobieta niestety wpada w tarapaty i trafia w dzielnice nędzy.

~

Rioko to tam otrzymuje pomoc od Tanurila. Nadmężczyzna od dzieciństwa zmaga się z biedą i sam musi sobie radzić. Pomoc bogatej dziedziczce może przynieść korzyści dla nich obojga. Kobieta w końcu może się przekonać jak muszą żyć zwykli obywatele. Na szczęście kobieta w końcu dostrzega jak wygląda świat poza murami jej posiadłości, i że nie jest tak kolorowo jakby się wydawało.

Co się wydarzy? Czy Laila jest bezpieczna? Czy połączy ją coś z mężczyzną, który jej pomaga?

~

Ja zaczynając tę książkę byłam do niej nastawiona sceptycznie. Pierwsze jej strony jakoś czytało mi się bardzo ciężko i gubiłam się trochę w fabule. Na szczęście później się jakoś odnalazłam i czytało mi się ją dość przyjemnie. Autorka fajnie kreuje ten fantastyczny świat. Magia miesza się z rzeczywistością, a główna bohaterka musi pokonywać swoje własne lęki i wszelkie wyzwania.

~

Czasami główna bohaterka mnie denerwowała była nad wyraz naiwna i za bardzo wierzyła w tą swoją religię i jej wyznawców. Sługa, który miał za zadanie ją unicestwić na szczęście nie był w tym idealny ale ona mimo tego co ją spotkało ze strony kościoła nadal kreowała ich ideologię.

~

Autorka w swojej powieści porusza dość ważne tematy tolerancji ale też problemy moralne. Jak dla mnie czasami były zbyt obszerne opisy niektórych zjawisk i okolic. Podobało mi się to, jak mimo tego, że to powieść fantasy autorka świetnie przeszmuglowała problem alkoholizmu i przepychu, który jest dość powszechny w naszych czasach. Przyjemna w odbiorze książka. Nie będzie miała ona szczególnego miejsca w moim sercu bo ja nadal jestem nastawiona na tego typu literaturę tak średnio ale gdyby pojawiła się kontynuacja losów bohaterów to z chęcią przeczytam

Intrygująca, dopracowana i nietypowa - tak kilkoma słowami mogłabym opisać debiut Dominiki Skoczeń.

Intrygująca, właśnie tak - już od początku jesteśmy jako czytelnicy, wrzucani w wir wydarzeń, do świata, który na pierwszy rzut oka wydaje się być idealny, oczywiście w sytuacji jeżeli dobrze się urodziłeś i masz górę pieniędzy. Po dłuższej lekturze okazuje się, że wiele osób ma drugą twarz, a przede wszystkim, system opierający się na głębokiej wierze, wręcz uznałabym dość fanatycznej, przysłania to, że nie wszystko jest takie, na jakie wygląda.

Arystokratka w świecie biedaków, niby nic odkrywczego, często już się o tym czytało, jednak tutaj schemat, który jest dość znany, prowadzi do wydarzeń o dość nietypowym charakterze, zaskakuje, wciąga i chce się więcej, a zwracając uwagę na zakończenie - będzie więcej. Polecam i czytajcie polską fantastykę, bo naprawdę warto.

Czytacie książki z fantastyki z motywem religijnym, w których religia jest bardzo ważna dla fabuły i dla bohaterów? Czy poza cyklem inkwizytorski i Diuną (bo tam też jest przecież taki wątek) znacie jeszcze inne tego typu książki?

W tym bardzo udanym debiucie Dominiki Skoczeń religia odgrywa znaczącą rolę. Otóż w tym świecie najwyższą władzą i mocą wynikającą z ilości tajemniczych cząsteczek (tzw. primionów) cieszą się kapłani - tak zwani Słudzy. Trochę niżej plasują się czystokrwiste rody nadludzi, których dzieci są w młodym wieku poddawane próbie sprawdzającej ich czystość.

Wszyscy inni nadludzie, których moc, czyli ilość primionów, jest mała, są podzieleni na kasty. Za to ludzie, którym brak primionów, żyją w rezerwatach, gdyż uważa się, że są to jednostki brutalne, nie nadające się do życia w społeczeństwie.

Młoda dziedziczka fortuny Laila Hencerlinki właśnie przygotowuje swoje przyjęcie ślubne, gdy otrzymuje straszna wiadomość dotycząca swojego narzeczonego.

Tego samego dnia, wieczorem, postanawia spędzić kilka chwil w samotności, na ulicach miasta, co nie kończy się dobrze. Przypadkowo trafia do najgorszej dzielnicy miasta, która została objęta kwarantanną, a z opresji wybawia ją trochę grubiański, ale za to niezwykle szczery mężczyzna imieniem Tanuril.

Czy Lailii uda się go namówić, by bezpiecznie odstawił ją do domu? Zwłaszcza, że wygląda na to, że ktoś wolałby aby dziewczyna zniknęła 🤔

Powieść napisana jest świetnym językiem, wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się od siebie oderwać. Świat jest dobrze wykreowany i przekonujący. Odpowiednie słownictwo nadludzi w danej kaście, obrazowo przedstawione miejsca, które poznajemy wraz z bohaterką, a nawet dobrze opisane wewnętrzne rozterki i przemyślenia postaci. To wszystko, te mniejsze i większe zabiegi, tworzą spójną całość, dzięki czemu naprawdę dobrze się to czyta.

Autorka stworzyła też wiarygodnych bohaterów, którzy pod wpływem kolejnych wydarzeń potrafią się zmienić.

Największą przemianę można zaobserwować oczywiście w głównej bohaterce (nie mówiąc już o końcówce tego tomu 😏),gdyż z początkowo dosyć próżnej, choć oczywiście dobrej i religijnej dziedziczki fortuny, zmienia się w osobę, którą można polubić i której się kibicuje.

Nie wiem jak skończy się cała historia, mam nadzieję, że autorka szybko napisze kontynuację, w której znajdą się tak samo zaskakujące zwroty akcji, jak w pierwszym tomie.

Polecam! Zarówno tę książkę, jak i śledzenie poczynań autorki. Po takim debiucie na pewno jeszcze nie raz zaskoczy swoich czytelników :)