W cieniu twierdzy

Przed wami opowieść niczym z dawnych czasów, gdzie wszelkie nieudogodnienia rozwiązywało się strzelaniną. Opisałabym ją jako historyczny romans kryminalny, gdyż miesza ze sobą te trzy dziedziny literatury. Oczywiście dojdzie tutaj do zbrodni w wyniku której straci życie pewna dziewczyna. Wszystko będzie bardzo tajemnicze i poszlaki poprowadzą do wątku morderstwa. Czas będzie upływał na śledztwie, lecz jednak z dochodzenia wyniknie bardzo podobna zbrodnia dokonana jedenaście lat temu. Będą ochy i achy, gdyż będziemy czytać o przeskokach czasowych w których będą zalążki obu zbrodni. Co jakiś czas miła odmianą będą krótkie listy, może bardziej wyrwane kartki z dziennika młodej kobiety, która w początkowej fazie będzie kimś mocno zauroczona. Jej styl będzie lekki niczym skrzydła motyla, aż żałowałam, że były to zaledwie urywki jej skrywanych uczuć.

Ogólnie gdyby nie zbrodnia, to byłyby znakomity romans, gdyż postacie potrafią dać się ponieść chwili, tylko niekoniecznie naucza się przełykać konsekwencje swoich czynów. Jak widać wiele pokoleń skrywa tajemnice, które szpecą dobre imię. Zakazane romanse wychodzą na jaw i ta druga strona niezbyt potrafi sobie z tymi uczuciami poradzić. Serce podpowiada im jedno, lecz głos niby rozsądku góruje obarczając ich chłodem, podczas którego cierpi każda ze stron. Są dumni i nie znoszą słowa sprzeciwu, dlatego tak wiele osób cierpi w ich otoczeniu.

W pewnym momencie książki naszych bohaterów zaczynają spotykać same złe rzeczy i sama zastanawiałam się ile jeszcze wytrzymają? Ich psychika była tu mocno nadszarpnięta.

Ogólnie książka choć ukazuje i pozytywne aspekty życia, nostalgie i szczęścia w danej chwili, to jednak jestem zdania, że bardziej zdobi ją smutek, nieuchronność chwili i wielkie straty, których nie można cofnąć.

Pozycja mi się podobała, bo lubię czytać o czasach dawniejszych, choć te były opisane z 1904 roku, więc nie tak zupełnie dawno. Jednak w stylu czuć tą dworność, wyniosłość i szlacheckie słownictwo, które sprawiło, że czytałam ją ze smakiem.

Literacka uczta dla dorosłych pragnących oderwać się od ponurej rzeczywistości i zakosztować prawdziwych emocji – tak jednym zdaniem podsumowałabym

„W cieniu twierdzy”. Jest tam wszystko, czego oczekuję po dobrej książce: wyraźny rys historyczny, wątek obyczajowy, kryminalny i oczywiście, miłosny. Początkowo wydawało mi się, że bohaterom brakuje nieco koloru i dynamizmu, ale po głębszej analizie doszłam do wniosku, że stanowią po prostu odzwierciedlenie czasów, w jakich żyją. Akcja powieści przenosi czytelnika do Torunia początków XX wieku, kiedy Polski jeszcze nie było na mapach, a Twierdza Toruń znajdowała się tuż przy granicy z Rosją. To właśnie tam zostaje z Berlina oddelegowany Walter Offenberg, młody i zdolny pruski oficer, który po skandalu związanym z tragiczną śmiercią żony musi opuścić ojczyznę. Kupuje posiadłość ziemską i chce zbudować swoje życie na obczyźnie, jednak pewnej świętojańskiej nocy staje się mimowolnym obserwatorem zbrodni i w tych skomplikowanych okolicznościach po raz pierwszy spotyka Luizę Zagórską. Jak się niebawem okaże, z córką poprzednich właścicieli majątku połączy go spontaniczne, nieoczekiwane, gorące uczucie. Nasz bohater nieświadomie zostaje wplatany w intrygi i toczące się śledztwo. Nie będzie łatwo, ponieważ Luiza stoi po zupełnie innej stronie ideologicznej barykady i marzy o wolnej, niepodległej Polsce, a Walter to pruski oficer z krwi i kości. Konflikt interesów, toczące się śledztwo, w którym każdy jest podejrzany, podziemna walka o wolną ojczyznę, konspiracja i całe mnóstwo tajemnic, tych z przeszłości i tych całkiem nowych oraz miłość, która kwitnie między dwojgiem młodych ludzi wbrew całemu światu sprawiają, że fabuła ciekawi i intryguje. Czy dzięki pruskiemu śledztwu zabójca pięknej Julii zostanie zdemaskowany? Czy skrzętnie chronione tajemnice ujrzą światło dzienne? I czy Walter z Luizą znajdą swoje miejsce w świecie? Na uwagę zasługuje zwłaszcza zderzenie świata polskich ziemian z pruskimi zwyczajami i układami oraz działająca w podziemiu konspiracyjna siatka patriotów. I chociaż książka, głównie ze względu na nawał niemieckich nazwisk, nazw dzielnic oraz uluc Torunia i niemieckich zwrotów nie należy do tych, które przeczyta się w jeden wieczór, to jednak rezultaty badań dotyczących Twierdzy Toruń sprzed ponad stu lat zachwycają dokładnością i rzetelnością. Czyta się powoli, ale z prawdziwą przyjemnością.

Dzięki Zyskiska wydanie jest przyjemne dla oka, ale też nieco tajemnicze. Miękka okładka ze skrzydełkami, w środku mnóstwo tekstu – spójnego, klarownego i dopracowanego w najdrobniejszych szczegółach, a fragmenty pamiętnika Julii są wisienką na torcie! Polecamy tę historyczno-obyczajową powieść szczególnie dorosłym dla złapania oddechu, dla oderwania się od rzeczywistości oraz dla zgłębienia wiedzy o cudownym Toruniu. Aż się marzy o ciągu dalszym…

CzytaMy8+

Decydując się na przeczytanie tej książki, pojawiło się u mnie pytanie. Czego właściwie się po niej spodziewać? Uwielbiam opowieści osadzone w historii, a do tego "W cieniu twierdzy" zbierała dobre opinie. Zachęciło mnie to do sięgnięcia po nią i przekonanie się, czy jest ona taka dobra, jak o niej piszą.

Muszę też w tym miejscu przyznać, że twórczość autorki nie była mi wcześniej znana. Moje ewentualne obawy zostały bardzo szybko rozwiane. Doskonały klimat oddający początek XX wieku, zaskakujące wątki i zagadkowa sprawa spowodowały, że fabuła okazała się ciekawa. Powieść wzbudziła moje zainteresowanie i muszę przyznać, że przeszła moje oczekiwania. Jeśli lubicie tego typu książki, to tę mogę szczerze polecić.

Propozycja dla fanów powieści historycznych i nie tylko! Jest rok 1904, Toruń przygotowuje się do hucznej i szalonej zabawy w noc świętojańską. Nie wszystko idzie tak, jak powinno. Niespodziewane zakończenie zabawy uruchamia ciąg zdarzeń, który nie pozwala się oderwać od książki ani na chwilę. Pełen wartkiej akcji retro kryminał zaskakuje między innymi subtelnym, poprowadzonym ze smakiem wątkiem romantycznym. Co zaskoczy czytelnika najbardziej? Mnie zaskoczył finał, który nadszedł przedwcześnie, w momencie, gdy jeszcze żyłam powieścią i nie wiedziałam, jak rozstać się z bohaterami. Szczerze polecam tę książkę.

„W cieniu twierdzy” Kamili Cudnik przenosi nas do Torunia czasów rządów pruskich. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, więc nie do końca wiedziałam czego mogę się spodziewać. Tym bardziej, że po książki historyczne także sięgam z lekką rezerwą. Jednak muszę przyznać, że byłam bardzo usatysfakcjonowana tym spotkaniem.

Autorka ma bardzo przyjemny styl pisania, a wątek historyczny to tak naprawdę tło dla wszystkich wydarzeń. Akcja być może nie pędzi jak szalona, ale jest intrygująca i zawiła. Wątek kryminalny bardzo przypadł mi do gustu i to ON sprawił, że książkę dosłownie pochłonęłam. Do tego musimy jeszcze dołożyć wątek obyczajowy i romans, który gra tutaj ważną rolę. Także jak widzicie naprawdę podczas lektury nie można narzekać na nudę.

Bohaterowie zostali bardzo ciekawie przedstawieni. Są to prawdziwe postacie z krwi i kości - ze swoimi wadami, zaletami, z ciężkimi przeżyciami napiętnowanymi czasami w których przyszło im żyć.

Autorce w świetny sposób udało się także uchwycić polskie ziemiaństwo. Ich patriotyzm, ale i chciwość, bezwzględność, a przede wszystkim zapatrzenie wyłącznie na własne dobro.

Ilość wątków i tak naprawdę gatunków literackich przeplatających się przez „W cieniu twierdzy” to mieszanka w genialnym stylu. Wszystko ze sobą pięknie współgra i tworzy spójną całość. Zaskoczenie kompletnie mnie zaskoczyło, a dzięki niemu w mojej głowie zrodziło się wiele pytań. Zdecydowanie polecam!

"W cieniu twierdzy" premierę będzie miała równiutko za dwa tygodnie, czyli 16 listopada i tym razem będzie to wtorek, a nie środa, więc jeśli czekacie jeszcze na coś innego w tym terminie, to zanim wskoczy na półki księgarń, tę zdążycie już pochłonąć. No ale może najpierw powiem o czym w ogóle jest!

Jest to trzecia książka spod pióra Kamili Cudnik i tym razem również okazała się byś świetna, a do tego ta okładka! No powiedzcie mi, że nie jest świetna! W każdym razie, przyszło mi zderzyć się z ogromną przyjemnością i objąć ją patronatem medialnym. Tym samym mogę Wam o niej opowiedzieć na długo przed premierą oficjalną i dać znać czy warto zamówić, a także komu się spodoba ta opowieść.

Cofamy się ponad sto lat wstecz, do roku 1904 i poznajemy głównego bohatera, Offenberga, który zostaje zesłany do Torunia, ponieważ wplątany jest w skandal związany ze śmiercią jego żony. Po przyjeździe kupuje ON ziemię i poznaje kobietę. Jak się możecie domyślić, od razu zaczyna między nimi iskrzyć tylko, że noc świętojańska okazuje się być pechową i dochodzi podczas niej do paskudnej zbrodni. O co chodzi? Dlaczego to akurat tej nocy ktoś atakuje?

Kamila Cudnik postanowiła, że akcję umieści wiele lat wcześniej i tak, to jest powieść historyczna, za którymi ja nie przepadam i rzadko po nie sięgam, ale tym razem okazało się, że to tylko tło dla fabuły i wcale nie przeszkadza. Ale też nie mogę powiedzieć czy wszystko się zgadza, czy nie ma jakichś przekłamań, bo zwyczajnie się tamtymi czasami zbytnio nie interesuję. Jeśli coś znajdziecie lub wręcz przeciwnie, chętnie się dowiem! Ale dla mnie, jako czytelnika, jest bardzo ciekawie, bardzo dynamicznie, a wątki są bardzo zawiłe, co według mnie jest zaletą.

Myślicie, że to romans? No nie do końca, choć faktycznie wątek obyczajowy jest jednym z najważniejszych, to w treści znajdziecie również zagadkę, tajemnicę, a wszystko to wplecione w czasy, które są w większości z nas obce, ale myślę, że wszystko to składa się na fascynującą opowieść o ludziach, którym przyszło wtedy żyć. No i do tego zbrodnia! Zobaczcie ile w jednej książce można znaleźć różnych gatunków, a jednocześnie się nie pogubić. Czyżby zatem to była powieść dla miłośników obyczajówek, dla wielbicieli kryminałów, ale także dla tych, którzy hołdują thrillerom? Tak! To mieszanka wybuchowa i to w najlepszym stylu.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka!

To już moje trzecie spotkanie z książką Kamili Cudnik i po raz kolejny uznaję przygodę za bardzo udaną. Autorka zawsze potrafi mnie zaintrygować w ten kuszący dla czytelnika sposób, gdy lektura nie wiedzieć nawet kiedy, odrywa nas od codzienności i w pełni angażuje, w rozgrywane wydarzenia.

Nowa propozycja autorki to tym razem nie romans, nie obyczajówka a coś co jak wiem, wielu z Was traktuje wciąż niechętnie - powieść historyczna. Sama jestem tym czytelnikiem, który w pełni nie zasmakował w gatunku, ale nie waham się, nie nastawiam negatywnie, tylko sięgam po kolejne historyczne powieści, które wielokrotnie pozytywnie mnie zaskakują. I tak jest również w tym przypadku, ponieważ "W cieniu twierdzy" ma niecodzienny klimat i wcale nie jest nudną lekturą, więc myślę, że to jedna z tych książek, która może przełamać złą passę i zdecydowanie warto dać jej szansę.

Autorka sprawnie manewruje między gatunkami i jej historia wcale nie jest taka oczywista. Owszem, głównym motywem jest gatunek historyczny, ale to jedynie tło, które ustępuje miejsca zagadce, tajemnicy, nieoczekiwanym wydarzeniom a także ładną otoczką obyczajową dopełniającą fabułę. Muszę przyznać, że nie spodziewałam się aż tak dobrej i przemyślanej książki, która dotyka czasów rządów pruskich i oscyluje w okolicy Torunia oraz w samym bardzo klimatycznym i pięknie tutaj przedstawionym mieście.

Fabuła sięga przeszłych czasów, więc atmosfera robi się naprawdę intrygująca. Mamy rok 1904 a Walter Offenberg, pruski oficer, zostaje wysłany do nadgranicznej Twierdzy Toruń z powodu ostatniego skandalu ze śmiercią jego żony. Kupuje ziemię, zaprzyjaźnia się z Luizą i tak rodzi się kolejny motyw - motyw romantyczny, ale dość nieoczywisty, ponieważ na pewno zaskoczy Was jego rozwinięcie. Autorka zręcznie będzie bowiem manewrowała między ukrytymi faktami, zbrodnią, która wydarzy się już niebawem oraz samymi sylwetkami bohaterów, którzy dopracowani i wielowymiarowi, doskonale będą wiedzieli jak troszczyć się o własne tajemnice.

"W cieniu twierdzy" to smaczny misz-masz gatunkowy, który lawiruje między licznymi motywami i nie pozwala odłożyć powieści nim nie zamkniemy ostatniej strony. Autorka miała bardzo dobry pomysł, którego potencjał w pełni wykorzystała a tym samym jej lektura okazała się idealnym wyborem na jesienne, szybko nadchodzące wieczory. W duecie z kubkiem gorącej herbaty pod ręką na pewno Was nie zawiedzie. Gorąco polecam!

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Kamili Cudnik, ale z pewnością nie ostatnie. W cieniu twierdzy to bardzo zgrabnie napisana, zręcznie poprowadzona historia. Jest to w przeważającej części powieść historyczno-współczesna, ponadczasowa mimo, iż akcja rozgrywa się w 1904 roku.

Bohaterem jest pruski oficer Walter Offenberg, który z powodu skandalu związanego ze śmiercią żony zostaje odesłany z Berlina do nadgranicznej Twierdzy Toruń. Umiejscowienie akcji książki w Toruniu sprzed 117 lat jest bardzo ciekawym i zręcznym zabiegiem. Doskonałe, poparte (co rzuca się od razu w oczy) szczegółowym reserchem opisy ówczesnego grodu Kopernika i okolic zdecydowanie ubarwiają i tak ciekawą opowieść. Autorka zabiera nas w niezwykłą, pełną tajemnic i magii podróż.

Oczywiście oficer poznaje piękną Polkę i zaczyna między nimi ostro iskrzyć. Wydawałoby się, że to sztampowy wątek, który musi być mocno przesłodzony. Owszem, motyw stary, jak literatura. Jednak wszystko zależy od tego, jak pisarz go poprowadzi. Cudnik udało się to zrobić delikatnie, umiejętnie, w mocno wyważony sposób. Uniknęła cukierkowatości i infantylizmy, którego, rozpoczynając lekturę, mocno się obawiałam. Co ciekawe wątek ten jest inny, nieoczywisty, trudny i wzbudza w czytelniku spora ciekawość, co będzie dalej.

Cała powieść jest przede wszystkim książką historyczno-obyczajową, ale nie tylko. Dołożony jest do tego motyw zabójstwa, które ma miejsce podczas nocy świętojańskiej. Wtedy w miejscowej wsi dochodzi do bardzo brutalnej zbrodni, która siłą rzeczy będzie musiała być wyjaśniona. Zostaje wszczęte śledztwo, które mogłoby być trochę lepiej prowadzone, ale takie czasy.

W cieniu twierdzy czyta się ze sporą przyjemnością, bez zagryzania zębów, bez irytacji, że autorowi coś nie wyszło, że szkoda czasu. Wręcz przeciwnie, nie szkoda czasu i autorce wszystko wyszło. Dobra, warta lektury, ciekawie umiejscowiona powieść. Kamila Cudnik ciekawie miesza polskie ziemiaństwo, pruskich urzędników, konspiracyjne kręgi. Do tego dodaje sporą garść rodzinnych sekretów i szczyptę zakazanego uczucia. Polecam.