Va banque. Grzechy krwi

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌺 "Va banque" autorstwa Magdaleny Winnickiej to świetny romans mafijny, oraz trzecia część serii "Grzechy krwi".

🌺 Filomena Nastyńska na gali charytatywnej popełnia duży błąd, gdy atakuje i grozi Jasperowi Tirona. Mężczyzna nie może tego tak zostawić, i postanawia, że kobieta musi zapłacić za groźby wobec niego i rodziny. Filomena nie zdaje sobie sprawy, jak poważne konsekwencje będzie miało jej zachowanie względem Jaspera.

Czy Filomena ugnie się przed Jasperem?

Czy mężczyzna ją oszczędzi?

Jak zakończy się ich historia?

🌺 Jest to świetna seria mafijna, która pozytywnie mnie zaskoczyła, i z którą mile spędziłam czas. Jeśli nie czytaliście poprzednich części, to musicie to nadrobić przed przeczytaniem tej książki, gdyż wszystko jest ze sobą powiązane, i będziecie wtedy mieć lepszy obraz sytuacji.

Historia opowiedziana z perspektywy

głównych bohaterów, którzy są świetnie wykreowani. Lubię takie silne i wyraziste postaci, a wątek hate-love dodał tej książce pazura.

Ta część jest zdecydowanie moją ulubioną, zarówno bohaterowie jak i wciągająca fabuła z akcją sprawiły, że książkę pochłonęłam, i z niecierpliwością czekam na kolejne tomy.

Dla miłośników romansów mafijnych ta seria to lektura obowiązkowa.

Ajjj myślałam, że Autorka już niczym mnie nie zaskoczy. No i mamy Va banque, które zaskakiwało mnie z rozdziału na rozdział. Z tą rodziną nigdy nie jest nudno.

Zdecydowanie polecam sięgnąć po poprzednie części przed sięgnięciem tej książki, bo zdecydowanie ma się większy obraz na historie, znając poprzedni tom.

Historia o Jasperze i Filomeni.

Dziewczyna popełniła jeden poważny błąd. Za co musiała wiele przecierpieć. Ale jej waleczną osobowość nie pozwoliła się poddać, walczyła i była twarda. A tortury lekkie nie były, co uwielbiam czytać tak dobrze opisana wyrządzającą krzywdę. Co do bohatera to był twister uczuciowy. Nie będę wiele spojlerować, bo musicie znać poprzedni tom, by wiedzieć, co tu się wydarzyło. Ale powiem wow.

Zdecydowanie Autorka ma talent do pisania o mafii. Były momenty szoku i zaskoczenia. Ale również nie zabrakło humoru, bo para sobie dogryza na każdym kroku. I erotyki, która również się pojawią nie w małym stopniu.

Za każdym razem mówię, że kolejny tom jest lepszy od poprzedniego i tym razem tez tak jest. Autorka nie zwalnia tempa i widać to w historiach, które czytam.

A ta rodzina mafijna dla mnie jest numerem 1.

W poprzedniej części autorka zakończyła historię z przytupem! Na charytatywnej gali fundacji Tironów padł strzał, który zaskoczył każdego - nawet ją - Filomenę Nastyńską.

Dziewczyna pod wpływem emocji popełniła błąd, za który przyjdzie jej srogo zapłacić.

Czy Jesper okaże litość? Czy tajemnice, które skrywają oboje, mogą doprowadzić do czegoś poważnego...?

🤎🤎🤎🤎🖤🖤🖤🤎🤎🤎🤎

Emocje?

Oj, jest ich tu pełno.

Dialogi, których nie sposób zapomnieć?

Cała masa!

A fabuła?

Porywa bez reszty!

Coz tam się działo 🤯 Moi kochani, ta książka jest petardą, której blask przyćmi inne lektury mafijne. W życiu Tironów dochodzi do wielu zmian, które w olbrzymiej mierze zaważą na przyszłości każdego z członków tej wyjątkowej rodziny mafijnej.

Główny bohater ponownie olśni nas swoją wiedzą i sprawi, że pokochamy jego osobę raz jeszcze. Mam wrażenie, że ile tomów, tyle jego oblicz możemy poznać. Niby ten sam, ale wciaz inny. Zaskakuje, dominuje i przeraża, a tym samym intryguje i fascynuje. I

A Filomena?

Oj, ta kobita ma jaja! Ale cóż pozostało osobie, która doskonale zna swój los? Jej testy są bezbłędne i niejednokrotnie wprawily mnie w wybuchy nieopanowanego smiechu. Bawiłam się świetnie, a każdy kolejny rozdział sprawiał, że zdawałam sobie sprawę z tego, że takiej bohaterki właśnie potrzebowałam.

To była wspaniała przygoda, a sama seria zasługuje na uwagę każdej osoby, która myśli, że w książkach mafijnych już nic nie może go zaskoczyć.

Polecam!

Dziękuję @grzeszne_ksiazki za egzemplarz recenzencki 🖤

"Nie mając porównania, łatwo było pomylić miłość z przywiązaniem."

Filomena pod wpływem chwili na gali rodziny Tirona, atakuje Jaspera. A że mężczyzna pochodzi z potężnej mafijnej rodziny, więc wiadomo jak to musi skończyć się dla dziewczyny. I tak oto czeka na przypieczętowanie swojego losu, lecz najpierw musi zdradzić nazwisko swojego zleceniodawcy.

"Roz­ba­wi­ła mnie ko­lej­ny raz. Za­czy­na­łem my­śleć, że to ona była psy­chicz­na. Nie bała się lub – co nawet lep­sze – pro­wo­ko­wa­ła mnie mimo stra­chu."

Ale czy Filomena się ugnie?

Co się stanie jeżeli uczucie przyjdzie jak grom z jasnego nieba?

Czy Jasper wykona wyrok?

Łooo… kochani dzieje się oj dzieje…

,,Va Banque" to kolejny tom o rodzinie Tirona. I chodź byłam ciekawa losów bohaterów z poprzednich części to ta para mnie rozbroiła 🤭 emocje jakie wzbudza w nas autorka to rollercoaster. Czasami byłam tak zaskoczona akcja że musiałam przeczytać to jeszcze raz, a sceny erotyczne ufff… jak ktoś ma bujną wyobraźnię to później nie śpi po nocach🤣

Bohaterowie, tych to nie da się nie kochać. Dwa silne charaktery i żadne nie chce ustąpić. Ona zadziorna on uparty.

Książka zawiera też pakiet wzlotów i upadków i świetne dialogi. Oczywiście nie zabraknie też czegoś takiego jak smutek, strach i cierpienie które będą przeżywać nasi bohaterowie. No i na koniec styl autorki świetny. Jest tak fajny że jak złapiesz książkę w ręce to trzymasz do ostatniej strony.

Polecam ❣️

RECENZJA

VA BANQUE. GRZECHY KRWI - MAGDALENA WINNICKA

"Roz­ba­wi­ła mnie ko­lej­ny raz. Za­czy­na­łem my­śleć, że to ona była psy­chicz­na. Nie bała się lub – co nawet lep­sze – pro­wo­ko­wa­ła mnie mimo stra­chu."

To co widzicie na zdjęciu, a o czym chciałabym wam dzisiaj opowiedzieć co nie co to w pewnym sensie kontynuacja "Gehenny" a szczególnie jeśli chodzi o sam koniec. Panie i Panowie Jesper Tirona dostał swoje 5 minut, a więc oto i jego historia. Jego oraz pewnej dziewczyny, a raczej kobiety, która popełniła wielki kolosalny błąd grożąc rodzinie Tironów, a nawet próbując zabić jednego z nich. A więc zabawę czas zacząć.

No i już na samym wstępie Jesper zaczął mnie okropnie denerwować. Najpierw pozwolił wyjechać Amyii i Olafowi, a jednak nie mógł znieść, myśli że się do siebie zbliżyli, a co dopiero to zobaczyć. I ta jego postawa człowieka bez serca. No dobrze mieli więźnia, kobietę, która postąpiła dość lekkomyślnie grożąc Tironom. Powinna ponieść karę, ale już bez przesady, bo to co on robił naprawdę przekraczało wszelkie granicę. Jest jeszcze sprawa Kosty, która miałam wrażenie, że w dużym stopniu przyczyniła się, że stał się z początku bardziej nieostrożny i pozbawiony hamulców.

Zaciekawiło mnie za to jaki wpływ miała na Jespera Filomena. Jak zamiast go odrażać coraz bardziej go zaciekawiała, ona sama i jej postawa. Z jednej strony zadziorna i nie bojącą się mu odgryźć, a z drugiej jakby nie bała się śmierci, bólu, nie chciała pokazać mu, że wygrał. Te ich rozmowy stały się nawet fascynujące, takie coś na miano "kto ma większą zabawkę" Aż do pewnego stopnia zabawne. Miałam wrażenie jakby te elementy kiedy sobie dogryzali i które wywoływały uśmiech były jakimś buforem na te wszystkie złe momenty. Bo z jednej strony śledziłam te złe takie, które we mnie osobiście powodowały łzy w oczach, żeby nagle zobaczyć coś takiego przez co chciało się aż parsknąć śmiechem mówiąc w przenośni. I zapominało się choć na chwilę co było wcześniej. Ale były też takie, które mnie mocno gubiły i dezorientowały, a także irytowały, bo nie mogłam sobie chociażby wyrobić zdania na temat Jespera. Zresztą podobnie jak Filomena, ona już nie wiedziała co jest prawdą, a co nie. Chciałam go nienawidzić za to wszystko, aż nagle widziałam jakieś zarysowanie na jego zbroi przez które chciałam widzieć w nim kogoś innego, a z drugiej strony już nie wiedziałam czy on tak serio i czy sama nie dałam się nabrać na to wszystko. Poza tym te jego żarty i zaczepki były zabawne, ale po jakimś czasie stały się takie nieodpowiednie. Jakbym miała się tak postawić na miejscu Filomeny to zdecydowanie uważałabym, że te żarty Jespera niekiedy były trochę nie na miejscu, jakby żartował ale jednocześnie obrażał ją w pewien sposób, pokazując swoją wielkość. Historia naprawdę mnie rozbawiła, jeśli chodzi o dialogi dorosłych, a już szczególnie jeśli mowa o pewnych małych pociechach Tironów. A konkretnie o jednej, która mówiąc potocznie rozwaliła system i rozbawiła mnie aż do łez, tą swoją gadatliwością i mądrością .

"– Nie je­stem już małym dziec­kiem. Umiem czy­tać mowę ciała. Dzia­dek tak samo smyra bab­cię."

W ogóle cała akcja jak i jej bohaterowie dają się lubić nawet Jesper i niejednokrotnie potrafią zaskoczyć, szczególnie jeśli chodzi o zakończenie. Poza tym historia bardzo dobrze obrazuje ciężką walkę z brakiem zaufania, wobec osoby, która była twoim katem, aż tu nagle to wszystko, ta relacja zaczęła zmierzać w zupełnie innym kierunku, którego nie byli świadomi. A wtedy nawet coś co uważamy, za irytujące i nieodpowiednie da się zrozumieć. Ale tak poważnie to co to było za zakończenie to ja nie wiem, urwane w takim momencie, że teraz tylko czekać na ciąg dalszy.

RECENZJA

🖤"VA BANQUE. GRZECHY KRWI."🖤

AUTOR: Magdalena Winnicka - strona autorska

WYDAWNICTWO: AKURAT

Wydawnictwo MUZA SA

Grzeszne książki

Do czego może doprowadzić nienawiść i jakie mogą być jej konsekwencje?

"W tej chwili przemawiała przeze mnie nienawiść najwyższego stopnia. Byłem skłonny, by dopuścić się wobec rudej makabrycznych rzeczy. Musiałem jednak zachować pozorne opanowanie. To właśnie uważałem za najgorsze w moim położeniu. Nie mogłem pokazać po sobie ludzkich uczuć. "

VA BANQUE to trzeci tom serii mafijnej "Grzechy Krwi".

Ta seria skradła moje serduszko.

Ponownie trafiamy do świata rodziny Tironów.

W tej części główną rolę odegra Jesper Tirona i Filomena Nastyńska, choć nie zabraknie postaci z poprzednich części.

Ta część to istny huragan emocji i akcji. Ciągle coś się dzieje. Emocje skaczą i pojawiają się niczym burzowe chmury, to jak skok na bungee.

Znalazłam wszystkie możliwe emocje, żal, niepokój, przerażenie, akceptację, zdumienie, zażenowanie, wyrzuty sumienia, gniew, wściekłość, irytację i wiele innych.

Książkę przeczytałam jednym tchem, autorka umie budować napięcie, które rośnie ze strony na stronę. Tutaj jest wszystko, co lubię w książkach, akcja, charakterni bohaterowie, zwroty akcji, nieprzewidywalne momenty, pożądanie, która rośnie z każdą chwilą, świetne dialogi i cięte riposty, duża dawka adrenaliny, tajemnice. Nie zabraknie trudnych momentów, łez, które będą niezwykle trudne dla rodziny Tironów, gdy staną przed widmem straty członka rodziny.

Jesper nie raz zaskoczy nas swoim postępowaniem.

Kiedy emocje wezmą górę, nikt nie będzie w stanie przewidzieć rozwoju wydarzeń.

Bohaterowie świetnie wykreowani. To postacie, które wzbudzają w nas emocje. Dla rodziny wejdą nawet do piekła.

Ciekawa była rozwijającą się relacja Jespera i Filomeny. Kat i ofiara, których połączy tylko co. Czytajcie.

Relacja ich była dosyć intrygująca, niepewna, emocjonalna i zaczęła się dosyć oryginalnie i wcale do przyjemnych nie należało.

Filomena Nastyńska to postać bohaterki, które uwielbiam. Dziewczyna jest twarda, niezłomna, silna, harda, jest niezwykle charakterna i ma niewyparzony język. Ale w głębi duszy delikatna i skrzywdzona przez los.

Książka napisana z perspektywy kilku postaci, lecz przeważają Jesper i Filomena. Możemy w ten sposób spojrzeć ich oczami na otaczające ich emocje i wydarzenia. Dowiedzieć się co czują i przeżywają.

"Marzyłam o śmierci. Chciałam już odpocząć od bólu. Wszystkie cierpienia, które doświadczyłam w dotychczasowym życiu, poszły w nie pamięć. Tirona pokazał mi piekło, mimo że nie spełnił nawet połowy swoich gróźb...."

Wszystko zaczyna się na Gali charytatywnej fundacji Tironów, gdzie pewne zdarzenie odmieni życie bohaterów.

Filomena Nastyńska zrobi coś, czego nie powinna. W porywie desperacji, dość impulsywnie zadziałała. Zaślepioną nienawiścią do najmłodszego Tirony, podniosła rękę i zagroziła jego rodzinie.

Niestety to mogło, skoczyć się tyło w jeden sposób, bardzo źle dla dziewczyny.

Jasper nie miał pojęcia, z czym dokładnie przyjdzie mu zmierzyć. Dziewczyna zmienia bieg jego życia, wprowadzając do niego chaos, huragan emocji i coś, czego się nie spodziewa.

Mężczyzna będzie musiał postawić wszystko na szali i zagrać "Va Banque", aby odkryć prawdziwe uczucia.

Pomiędzy skazaną a katem rozpoczyna się gra. Będą się prowokować i żadne z nich nie odpuści. Bo wygrany może być tylko jeden, a może jednak nie.

Filomena żyje w niepewności i strachu. Nie wiedziała kiedy nastąpi jej koniec, a to było dla dziewczyny gorsze niż śmierć.

Jednak te wszystkie wydarzenia bledną, gdy rodzina staje przed widmem ciężkiej choroby i strachu o członka rodziny. Nik z nich nie potrafi poradzić sobie z uczuciami i tą sytuacją.

Jesper, Amiya i Olaf męczą się i żyją w trójkącie uczuć, a żadne z rozwiązań wydaję się niemożliwa. Sytuacja pomiędzy nimi jest, delikatnie mówiąc napięta.

Czy coś grozi rodzinie Tironów ze strony Filomeny?

Czy Jesper złamie dziewczynę?

Czy młody Tirona pogodzi się, że nie odzyska Amiyi?

Czy pomiędzy Jesperem a Filomeną narodzi się uczucie?

Czy Jesper postawi wszystko VA BANQUE?

Polecam 🥰😍 i nie mogę doczekać się kolejnej części.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednim razem miałam do czynienia z krótkimi opowiadaniami w antologiach oraz "Gehenną", czyli drugim tomem cyklu #grzechykrwi, który bardzo mi się podobał, dlatego też zdecydowałam sięgnąć po dalsze losy bohaterów. "Va banque" jest kontynuacją "Tirony" oraz "Gehenny", więc książki należy czytać w kolejności chronologicznej, by dobrze zrozumieć przebieg zdarzeń. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę się czyta niezwykle sprawnie. Fabuła została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, dopracowana i dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Filomena od początku zaskarbiła sobie moją sympatię, to odważna, pełna determinacji kobieta, bardzo lubię właśnie takie damskie postaci w książkach! Z dużym zainteresowaniem śledziłam ich losy i byłam szalenie ciekawa co autorka jeszcze tutaj wymyśli i jakie kłody pod nogi rzuci bohaterom. Relacja pomiędzy Jasperem i Filomenom została w bardzo intrygujący sposób zaprezentowana, można powiedzieć, że mamy tutaj motyw enemies to lovers. W życiu głównych postaci dzieje się naprawdę dużo, także nie ma nawet chwili na nudę. Znajdziemy tutaj tajemnice, intrygi, kłamstwa, niebezpieczne momenty oraz niespodziewane zwroty akcji. Naprawdę świetnie spedzilam czas z tą książką i chętnie w przyszłości ponownie sięgnę po powieści autorki! Polecam!

,, Korciło mnie, żeby chociaż połamać jej wszystkie palce, ale na razie wolałem uciec się do tak zwanych białych tortur, czyli takich, które nie zostawiają widocznych śladów".

Przyznam się wam, że końcówka ostatniej części gdzieś mi uleciała w pamięci, dlatego z początku nie mogłam załapać o co chodzi. Dlaczego pewna mała kobietka tak bardzo chciała okazać swoją siłę. Tylko przypomnę jeszcze, że książka jest napisana z perspektywy postaci, więc dokładnie wiemy o co komu chodzi. Nowy rozdział, to nowa postać, która krótko opowiada co aktualnie się teraz u niej dzieje. Bohaterzy nie przebierają w słowach, agresja pod postacią słów i zachowań jest nad wyraz widoczna. Jasper nie spodziewał się tutaj ataku ze strony Filomeny. Jej furia była tu dość mocno podkreślona. Nie bała się przepychanki ani bijatyki. Nie wiem czy zdawała sobie sprawę z tego, że swoim zachowaniem coś zapoczątkowała. On mógłby od razu pozbawić ją życia, ale tego nie zrobił. Pytanie brzmi, dlaczego? Dalsza opowieść całkiem mnie zaskoczyła, gdyż wychodzi na to, że żadne z postaci nie spodziewało się, że z nienawiści do miłości jest tylko jeden krok. Podejrzewam, że największym spoiwem jest tutaj poświęcenie dla rodziny. Jak ktoś ich zwyzywa, są w stanie wybaczyć, ale jeśli zaczepia się tu najbliższą rodzinę, to idą jak na wojnę, by walczyć o ich honor. Gdy doszło do pewnej sytuacji z telefonem, zakupionym od obcego człowieka za sporą sumę pieniędzy, zachowanie Jaspera względem Filomeny zmieniało się nie do poznania. Ona go wyzywała, on ją przytulił. Ona go oskarżała, on ją ostrzegał, by nie przesadzała. To uczucie było tak widoczne, że aż bolało. Z wspaniałego mężczyzny zmieniał się w agresora, ale chyba tylko tak potrafił ją przekonać, by zadzwoniła do syna. Tych przemian z baranka do szatana i odwrotnie było tak wiele i zawsze działy się niespodziewanie. Ich nastrój zmieniał się jak litery w alfabecie i koniec tych sytuacji był dla mnie nie do przewidzenia. Jest jednak możliwe, by domyśleć się końca książki, ale po co? Przy niej nie chcemy wybiegać w przyszłość, gdyż tu nie ma postojów. Wciąż coś się dzieje, jest wiele emocji i każde z nich ukazane w maksymalnej mocy. Jest złość, nienawiść, rozpacz, walka i miłość. Każde z nich okraszone nie cenzurowanym słowami. Pożądanie wbija nas w fotel, niestety albo stety, podzielamy ich emocje. Każde. Na koniec dodam, by czytać je po kolei. To jest tom trzeci i każdy poprzedni jest tylko kontynuacją z poruszaniem wątków wcześniejszych. Jeśli lubicie grzeszne książki, to ta seria bardzo się wam spodoba:-)

W życiu nie można być niczego pewnym, ani w kwestii sytuacji rodzinnej ani biznesowej. W każdej sferze zdarzają się wzloty i upadki i trzeba mieć je na uwadze przy swoim postępowaniu. Nikt nie otrzymuje od losu taryfy ulgowej, nawet gdy pochodzi z wpływowej i groźnej rodziny. I o tym także przekona się dziedzic Kosty- Jesper.

Gdy Kosta coraz bardziej odchodzi od prowadzonej od lat działalności, w jego miejsce automatycznie wkracza ukochany syn. Jednak ich sposoby prowadzenia tak potężnego imperium się różnią i nie można spodziewać się tożsamej taktyki biznesowej po kolejnym pokoleniu. Lecz Kosta, choć w cieniu, zawsze służy swoim doświadczeniem, przenikliwością (która wielokrotnie zaskoczy) oraz otwartym umysłem, który pomimo upływu lat nadal sprawia, że jest o krok przed wszystkimi. Jednak nadszedł najwyższy czas, by to Jesper dał się w pełni poznać czytelnikom.

"Va banque" to kontynuacja serii "Grzechy krwi", opowiadająca o dalszych losach rodziny Tirona i w mojej ocenie największą przyjemność z jej lektury będą miały osoby, które są zaznajomione z wydarzeniami z poprzednich tomów. Nie zabraknie w powieści żadnego z członków nietypowej familii, a dalsze losy co niektórych mogą być naprawdę zaskakujące. Jednak trzeba mieć na względzie, że to głównie opowieść Jespera, a także kobiety, która niespodziewanie staje na jego drodze- Filomeny. Można wiele powiedzieć o tej pozycji ale na pewno nie to, że jest przewidywalna- nic podobnego. Tak jak i jej główny bohater, ta książka jest pełna wzlotów i upadków, przemyślanych, choć błędnych decyzji i tych podejmowanych pod wpływem chwili, buzuje w niej od wszelakich emocji, a mnóstwo wydarzeń przyprawia o zawrót głowy. W pewnym momencie trudno jest uwierzyć co jest prawdą, a co fikcją zbudowaną jedynie po to, by osiągnąć dobrze skalkulowane cele, co świetnie ukazała Autorka za pomocą niepewności oraz walki serca i rozumu u postaci. Nie zabraknie tu zarówno scen brutalnych jak i tych gorących, w których pożądanie wysuwa się na pierwszy plan, jednak prym w fabule wiodą tajemnice, kłamstwa, cała masa emocji oraz... genialne dialogi. Te ostatnie są naprawdę warte uwagi, bowiem cięty język Jespera i Filomeny oraz wszystkie prowadzone przez nich rozmowy były napisane naprawdę w mistrzowski sposób, ukazując ich inteligencję, mocne charaktery ale i wybitną pomysłowość jeśli chodzi o riposty. Lecz nie zabrakło także trudnych dla bohaterów momentów, w których nie można było im nie współczuć oraz nie odczuwać ich cierpienia, co w znakomity sposób świadczy o tym, jak dobrze i realnie zostały scharakteryzowane postaci- w końcu nie mamy do czynienia z robotami bez uczuć, a z prawdziwymi ludźmi z krwi i kości i to naprawdę da się odczuć w tej książce. Da się także odczuć niezwykle skomplikowaną sytuację rodzinną Tironów, którą nijak dało się przeczuwać. W końcu Autorka nie raz pokazała już jak umiejętnie potrafi tworzyć zakręty fabuły i nie inaczej będzie w "Va banque". I chociażby po to warto po tę powieść sięgnąć- fani serii na pewno nie poczują się zawiedzeni, a prawdopodobnie niezwykle rozbudzą swój czytelniczy apetyt na więcej.

Znacie to uczucie, gdy pojawia się informacja o kontynuacji waszej ulubionej serii, a potem tę niecierpliwość, kiedy książka do was jedzie. Sprawdzanie milion razy na godzinę aplikacji InPost. I tę euforię, kiedy w końcu książka jest w waszych rękach.

Na trzeci tom „Grzechów krwi” czekałam z niecierpliwością. Po pierwsze dlatego, że już zdążyłam stęsknić się za swoimi ulubionymi bohaterami, a po drugie dlatego, że znów chciałam poczuć te wszystkie emocje, jakie za każdym razem Magdalena Winnicka mi serwuje.

Nie zawiodłam się.

Przenosimy się na galę charytatywną fundacji Tironów, na której dochodzi do niebezpiecznego zdarzenia. Jesper zostaje zaatakowany przez oślepioną chęcią zemsty córkę przyjaciela swojego ojca. Być może nie zrobiłoby to na mężczyźnie większego wrażenia, gdyby nie fakt, że Filomena Nestyńska grozi przy tym jego rodzinie, automatycznie, podpisując tym samym na siebie wyrok śmierci. Zanim, jednak do tego dojdzie Jesper Tirona chce wyciągnąć z dziewczyny kilka interesujących go informacji i wcale nie zamierza być przy tym delikatny…

Czy Filomena osiągnie swój cel? Jakie tajemnice skrywa? Czy młody Tirona „wyleczył” się już z Amiyi? Czy prawdą jest, że od nienawiści do miłości jest tylko jeden krok?

Co tu się kochani działo.

Pierwszą połowę książki przeczytałam na jednym wdechu, co chwilę, łapiąc się na tym, że mam otwarte usta, które wyglądały, jakby permanentnie wypowiadały samogłoskę „o”. Poważnie. Jesper Tirona udowodnił już, że grzecznym chłopcem to on nie jest. Nie raz pokazał jak brutalny i bezwzględny potrafi być, szczególnie jeżeli musi chronić najbliższych. Jednak to, co pokazał w tej książce zaskoczyło mnie mimo wszystko.

No i mamy Filomenę. Takie bohaterki lubię. Silne, niezależne i odważne. Magdalena Winnicka jest dla mnie mistrzynią, jeżeli chodzi o kreacje bohaterów. Bohaterów, którzy potrafią całkowicie zawładnąć sercem czytelnika. Filomena zdecydowanie do takich postaci należy. Historia tej kobiety porusza, ale jej niewyparzony język doprowadzał mnie do niekontrolowanych wybuchów śmiechu.

I choć może na pierwszy rzut oka Jesper i Filomena są jak ogień i woda, to tak naprawdę idealnie do siebie pasują.

W drugiej połowie książki akcja nieco zwalnia, by w końcówce ponownie wbić nas w fotel.

Ja się chyba pokroję!!! Jak mam przeżyć w oczekiwaniu na kolejną część?

Kochani, jeżeli jeszcze nie znacie tej serii, a lubicie wartką i wciągającą akcję oraz fantastycznie wykreowanych bohaterów to gorąco wam polecam „Grzechy krwi”. Nie zawiedziecie się.

BRUNETTE BOOKS

Na gali charytatywnej Filomena Nastyńska po stracie bliskiej osoby wpada w szał i grozi rodzinie Jespera. Nieobliczalny mafioso wydaje na nią wyrok. Nieoczekiwanie zaczyna się między nimi rodzić uczucie.

Co wyniknie z tej historii? Przekonajcie się sami.

Genialna fabuła, ciekawie wykreowani bohaterowie.

Autorka kolejny raz zapewniła mi lekturę pełną emocji oraz wrażeń. Nieoczekiwane zwroty akcji, niebezpieczeństwo, adrenalina, nienawiść, gorące sceny, miłość, tajemnice. Nudy nie ma!

Ja z wielkim zainteresowaniem przewracałam kartkę za kartką, by poznać losy bohaterów. Między bohaterami od samego początku iskrzy i czekalam aż ten płomień wybuchnie. I nie zawiodłam się. Autorka potrafi trzymać czytelnika w napięciu, bo nie wiadomo co wydarzy się na następnych stronach powieści.

Jeśli lubicie książki mafijne i czytacie romanse to zaopatrzcie się w tę serię. Będziecie zachwyceni. Rodzinka Tironów zawróci Wam w głowie i skradnie Wasze serce.

Jestem bardzo ciekawa, co wydarzy się dalej , dlatego z przyjemnością sięgnę po kolejny tom.

Lekki styl autorki sprawił, że książkę przeczytałam szybko.

Bawiłam się znakomicie.

Polecam!

Zawsze jest coś lub ktoś do stracenia. Jednym zależy na tym pierwszym, drudzy zrobią naprawdę dużo by zatrzymać kogoś. W obu przypadkach wielu rzuci na szalę wszystko lub nawet więcej, są i tacy, którzy nie patrząc na nic przekroczą niejedną granicę by chronić to, co dla nich najważniejsze. Biada temu kto rzuci im wyzwanie …

Każdy plan, nawet ten najbardziej doskonały może ponieść klęskę. Jesper Tirona wie o tym doskonale, dlatego zrobił wszystko by ten konkretny dopracować w każdym szczególe. Nic nie mogło pójść źle lub nie po jego myśli. No cóż nie wziął pod uwagę, że ktoś mógłby jeszcze mocniej być zdeterminowany niż on lub po prostu jest samobójcą. Filomena Nastyńska nie uważa się za straceńca, ma swój cel i zrobi naprawdę dużo aby go osiągnąć. Jedno z nich nie doceniło drugiej strony, pytanie które? Wydawałoby się, iż to ona stoi na straconej pozycji, gdyż do tej pory przeciwnicy Jespera zawsze przegrywali. Czyżby tym razem było inaczej? A może sytuacja, w jakiej oboje znaleźli się jest całkowicie różna od tej zakładanej? Wrogowie? Na pewno nie przyjaciele, zbyt wiele ich dzieli, ale także łączy coś, czego nie brali pod uwagę. Wynik zimnej kalkulacji nigdy będzie pasował do rzeczywistości, jaką zaczynają rządzić emocje, a tych nie brakuje gdy do głosu dochodzą zranione uczucia, strata kogoś bliskiego i całkowicie nieprzewidywalny rozwój wydarzeń. Zwycięzca miał być jeden, natomiast realia są całkowicie odmienne od spodziewanych.

Gra o wszystko czy nowy rozdział w życiu? Magdalena Winnicka swoim czytelnikom i bohaterom przygotowała intrygującą przejażdżkę rollercoasterem i to taką z wieloma gwałtownymi wirażami oraz niejedną, ostrą, jazdą z samego szczytu wprost w nieznaną otchłań. „Grzechy krwi. Va banque” jest rozgrywką o to, co zdawało się najistotniejsze w życiu, bez tego nie miałoby ono większego sensu, lecz czy na pewno? Pisarka sieje ziarna wątpliwości, nie od razu wprost stawia znaki zapytania, a przeszłość wciąż odgrywa ogromną rolę, lecz powoli również zaczyna się rysować przyszłość, inna od tej oczekiwanej, pełna niewiadomych, nowych zagrożeń i próby sił. Kłopoty zawsze były, są i zapewne będą towarzyszyły postaciom, ale tym razem towarzyszą im nieustannie, podążają jak cień za nimi. Dodatkowo Magdalena Winnicka jeszcze mocniej zatrzęsła fundamentami serii, na oczach czytelników dokonuje się zaskakująca zmiana. „Grzechy krwi. Va banque” jest kontynuacją, w której otwiera się nowy rozdział, przełomowy i zapowiadający, iż jeszcze wiele niespodzianek czeka by pokazać swoje oblicze.

🖤𝑹𝒆𝒄𝒆𝒏𝒛𝒋𝒂 𝒑𝒓𝒆𝒎𝒊𝒆𝒓𝒐𝒘𝒂🖤

[Współpraca z @grzeszne_ksiazki]

🤯ɴɪᴇᴘʀᴢᴇᴡɪᴅʏᴡᴀʟɴᴀ

🧐ɴɪᴇᴏᴅᴋᴌᴀᴅᴀʟɴᴀ

😍ɴɪᴇᴘᴏᴡᴛᴀʀᴢᴀʟɴᴀ

⭐️𝟖,𝟓/𝟏𝟎

Wśród dzisiejszych premier znalazła się nowość od Magdaleny Winnickiej, czyli trzeci tom serii "Grzechy krwi". Jeśli jeszcze nie znacie Tironów, to koniecznie musicie to naprawić! Powtórzę po raz setny, że ta recenzja, cała książka, a nawet opis, będą spojlerem dla poprzedniego tomu, więc mam nadzieję, że już każdy go poznał. 😊

Autorka zostawiła nas ostatnio na gali charytatywnej i tak po prostu sobie wyszła, każąc nam domyślić się, co dalej wydarzy się u Amiyi (chyba źle to napisałam🫣), Jespera i Olafa. Na szczęście, nie zostawiła nas w tym zawieszeniu na długo i możemy już wrócić na tę salę balową, gdzie poznamy kolejną bohaterkę zawiłego świata Tironów.

Filomena Nastyńska zwróci na siebie uwagę Jespera nie w jakiś subtelny sposób, nie swoim pięknem, miłym usposobieniem czy uroczym głosem. Nie zachwyci go czerwoną sukienką ani wysokimi szpilkami. To nie będzie tego typu uwaga. Filomena zajdzie mu za skórę atakując go i grożąc jego rodzinie. Za ten fatalny błąd sporo zapłaci, ale może też coś zyska? 😉

Szczerze mówiąc, myślałam, że temat Olafa jest już zamknięty, ale tutaj okaże się, że jednak nie do końca. 🫢 Uważam to za duży plus, bo po tym co wszyscy przeszli, po tylu latach historii, nie tak łatwo przecież przejść do całkiem innej "konfiguracji" i przekuć te silne relacje w inne.

Pojawienie się Filomeny nieco pomoże Jesperowi zająć myśli, a właściwie zawładnie tymi myślami całkowicie. 😁

Nasty to postać bardzo złożona, przez co ciekawa. Najpierw poznajemy ją jako super silną babkę, potrafiącą nadepnąć na odcisk nawet szalenie niebezpiecznym ludziom, zupełnie bez zastanowienia. Wydaje się więc przez to nieco lekkomyślna albo po prostu kierująca się emocjami. Dalej pokaże, że rzeczywiście może wiele znieść, ale przecież nawet najwięksi twardziele potrzebują w końcu odpoczynku i wsparcia.🥺

Jesper, jak to Jesper, jest człowiekiem dość... szalonym. Ma jakiś tam swój kodeks, ale jego zasady oraz te wpojone przez Kostę, nie mogą kolidować z bezpieczeństwem rodziny. Nie ma więc skrupułów, nie patrzy na płeć czy wiek swojej ofiary, a jedynie na to, co robi.

Coś jednak sprawia, że nie potrafi ostatecznie pozbyć się Filomeny, a z każdym dniem ich relacja będzie mocno ewoluować.

Nie jest to opowieść, w której znajdziecie jakiś chory syndrom sztokholmski, chociaż może się tak wydawać. 😉

Na pewno każdy płaci tu za swoje czyny, ale dostaje też szansę. W świecie, gdzie nie ma czegoś takiego jak zaufanie, czasem trzeba postawić wszystko na jedną kartę. Czy Filomena i Jesper odważą się zagrać va banque?

Mają wiele do stracenia... 😉

W książkach autorki zawsze tyle się dzieje, że nie sposób odnieść się do wszystkiego, ale muszę wspomnieć też o Alicji i Koście, którzy ponownie odegrają tu ważną rolę.

Poznacie ich na nowo, zobaczycie, że - niestety - nic nie jest wieczne, ale też istnieją ludzie nie do zastąpienia.

Mamy tutaj kilka perspektyw, dzięki czemu książka wydaje się bardzo dynamiczna, a mieszanka emocji bohaterów sprawia, że nie da się jej odłożyć. Akcja pędzi, nowe fakty co rusz wychodzą na jaw i nie wiadomo, co stanie się na następnej stronie.

Wszystko to przeplecione będzie świetnym humorem i "spicy" scenami, co trochę rozluźni atmosferę niebezpieczeństwa, brutalności i smutku.

"– A bieganie? – krzyknąłem.

– Dzisiaj nie biegam.

– Obraziłaś się?

– Ty tak na poważnie?

– Tak.

– Tak, Jesper. Obraziłam się na ciebie. Dawno temu. Za to, że się urodziłeś, za to, że zabiłeś mi chomika, za to, że obciąłeś mi włosy, za to, że mnie torturowałeś, za to, że spaliłeś mój dom, za to, że mnie porwałeś, za to, że mnie więzisz – wymieniła.

– Nazbierało mi się. No nic. To ja pójdę pobiegać, a ty odpocznij. To musi być męczące, tak się gniewać na współlokatora – przyznałem."

Ja jestem, jak zwykle zresztą, zachwycona i bardzo, bardzo czekam na czwarty tom. Mam nadzieję, że wszystko potoczy się po mojej myśli, chociaż nie wątpię, że autorka ponownie zaskoczy nas jakimiś świetnymi dramatami. 😁

Gorąco polecam ten tom, jaki i obie serie, są one jednymi z moich ulubionych mafijnych powieści. Niebanalne, nieprzewidywalne, nie ckliwe i naprawdę dobrze napisane.

Uwielbiam!🖤

Udając się na bal charytatywny wydany na rzecz fundacji, jaką prowadzi jego rodzina, miał swój konkretny plan. Chciał, aby Amya wyszła z ukrycia, przedstawić ją jako swoją partnerkę i przyszłą żonę. Jednak plan musiał ulec natychmiastowej zmianie, a wszystko z powodu pewnej kobiety. Filenona Nastyńska, córka mężczyzny, z którym jego rodzina ma ugodę i współpracuje, nagle go atakuje. Co prawda Jasperowi nic takiego się nie dzieje, jednak nie może i nie ma zamiaru pozwolić, aby ktoś tak go poniżył. Jednak nie zamierza zabić jej od razu, chce najpierw dowiedzieć się co takiego, jest przyczyną tego ataku.

Filenona nie planowała tego ataku, to był impuls i dość szybko zdaje sobie sprawę, że przed nią bardzo ciężki czas. Nigdy nie miała w życiu lekko, jednak to, co może jej zafundować Jasper, wielu nie mieści się w głowie. Cel ma jeden, zapewnić bezpieczeństwo swojemu synowi i to za wszelką cenę.

Początkowe plany Jaspera dość szybko się zmieniają i to nie tylko względem Filenony, ale również Amyi. Na jakie? Jak potoczy się dalsza historia Amyi i Jaspera? Co połączy mężczyznę z Filenony? Na dodatek to nie jedyne problemy w rodzinie Tironów. Kosta skrywa tajemnicę, która wiele zmieni. Jaką?

Na każdy kolejny tom tej serii czekam z wielką niecierpliwością i jak na razie, każdy kolejny czytam z zachwytem i wypiekami na twarzy. W tej książce tyle się działo, że nie tylko nie dało się z nią nudzić, ale nie byłam w stanie oderwać się, chociażby na chwilkę. Akcja moim zdaniem dobrze poprowadzona, ze zwrotami, które potrafią zaskoczyć.

Zakończenie książki sprawiło, że liczę na kontynuację. Mam ogromną nadzieję, że autorka ma ją w planach.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani.

Książkę czytamy głównie oczami Jaspera oraz Filenony, jednak są również momenty oczami innych bohaterów, poznanych we wcześniejszych tomach. Niestety i tym razem nie powiem Wam zbyt wiele o nich, ponieważ musiałabym zdradzić zbyt wiele z fabuły. Powiem tylko, że w szczególności Jasper wywoływał we mnie wiele emocji swoim zachowaniem i to zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.

„Va banque. Grzechy krwi” to świetna książka, która wywołuje wiele emocji podczas czytania, od której ciężko było się oderwać. Z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Rodzina Tironów znów nie może zaznać spokoju. Na balu charytatywnym córka znajomego Kosty, Filomena dopuszcza się najgorszego. Grozi i wyzywa Jaspera. Wszystko spowodowane jest stratą bliskiej jej osoby. Kobieta nie zdaje sobie jednak sprawy w co się wpakowała pod naciskiem emocji.

Bowiem z Tironami się nie zadziera.

Po wszystkim Jasper musi nie tylko uporać się z zapewnieniem bezpieczeństwa rodzinie, ale też z wyciągnięciem od Filomeny tego jednego, najważniejszego nazwiska. Nastyńska to twarda sztuka i jest w stanie znieść naprawdę wiele. Cierpienie fizyczne i psychiczne powoli ją wykańcza. A Jasper nie odpuszcza, chociaż już dawno mógł pozbawić kobietę życia, wciąż coś mu na to nie pozwala. Niespodziewanie też spada na niego wiadomość o chorobie bliskiej mu osoby.

To już kolejna część losów rodziny Tironów. Tym razem autorka bardziej skupiła się na Jasperze i Filomenie. Pozostali bohaterowie odgrywają zdecydowanie mniejsza rolę w całej historii. Po przeczytaniu tej części mam delikatne deja vu. Kolejne przetrzymywanie kobiety. Kolejne gierki słowne. I kolejny przykład, że od nienawiści do miłości jeden krok. Tylko tym razem zamiast Amyi i Olafa w rolach głównych jest Filomena i Jasper.

Niemniej akcja była dosyć dynamiczna i sporo się działo. Sarkastyczne dialogi to też na pewno coś, co prędko mi się nie znudzi. Do tego mafijne potyczki i gorące sceny, których również nie brakowało. A zakończenie otwarcie sugeruje, że to wcale nie koniec losów rodziny Tironów.

Myśleliście, że to już koniec mafijnej przygody wykreowanej ręką Magdaleny Winnickiej? Nic bardziej mylnego! Autorka powraca z trzecim tomem serii i ani na moment nie zwalnia tempa.

Ponownie zaglądamy do życia rodziny Tironów, którzy mają na głowie wiele spraw do załatwienia. Nie zawsze tych dobrych. Jednak autorka potrafi w naprawdę ciekawy sposób połączyć coś co na co dzień zazwyczaj jest nam obce (mafię) z prozą typowych problemów. Potrafimy więc bez problemu wczuć się w losy postaci, trzymać za nich kciuki i życzyć im powodzenia, jednocześnie z zapartym tchem przerzucając kolejne strony, bo przecież ponownie rozgrywa się przed nami miłosny dramat połączony z porcją solidnego niebezpieczeństwa.

Na charytatywnej gali doszło do zaskakującego incydentu. Filomena Nastyńska odważyła się otwarcie zagrozić rodzinie Jaspera. Kierowała się stratą i negatywnymi emocjami, ale czy to na pewno ją usprawiedliwia? Przecież mafia nie wybacza tak jawnie okazywanej nienawiści. Podwinięto już rękawy i wprawiono w ruch machinę obronną, ale nikt nie spodziewał się, że na fasadzie tych wydarzeń zrodzi się również pewne uczucie.

Bardzo polubiłam głównych bohaterów przede wszystkim za ich ludzkie emocje. Kierowali się własnymi zasadami, jedni sercem, inni tym co zostało im wpojone, ale kiedy do głosu dopuszczono prawdziwe emocje nagle zupełnie się zmienili - dorośli, zaczęli analizować to co dzieje się dookoła a czytelnik odniósł wrażenie, że w końcu dostrzegają to co mieli na wyciągnięcie ręki. To nie tylko intrygujący romans z nieoczekiwanymi zwrotami akcji, ale i historia pułapka, w której szczęście bawi się w berka i wymyka się gdy tylko ktoś spróbuje złapać je w swoje dłonie.

Magdalena Winnicka nie pierwszy raz udowodniła, że temat romansów mafijnych nie jest jej obcy, ale tym razem przeszła samą siebie. "Va banque" stawia na adrenalinę, zaskoczenia oraz liczne kłody rzucane pod nogi postaci, by nikt nie mógł powiedzieć, że w fabule zagościły choć na chwilę nudnawe momenty. Bawiłam się tak dobrze, że książkę przeczytałam w jeden wieczór i chociaż jestem zadowolona z rozwiązania sytuacji to i tak czuję niedosyt. Zdecydowanie poproszę o więcej!

Filomena Nastynska nie do końca była świadoma co jej grozi, gdy zaatakuje Jespera. Wiedziała, że jest nieobliczalny, ale targała nią chęć zemsty. Od teraz jej życie stało się koszmarem, codziennie upadała psychicznie jeszcze bardziej. Wyrok śmierci wisi nad nią, a Ona w sumie i tak już nie ma siły, by żyć. Na Tironę spada ogromna rodzinna tajemnica. Dodatkowo jego związek z Ami kończy się nieodwracalnie.

---------

Kolejny tom, w którym autorka oferowała nam emocjonalny rollercoaster. Co tutaj się działo, gwarantuję, że się nie oderwiesz od tekstu. Rodzina Tironów poraz kolejny pokazała, że rodzina i miłość jest najważniejsza. Tam nic nie jest banalne, ani łatwe. Akcja przepełniona namiętnością, niebezpieczeństwem oraz nienawiścią, a jak wiadomo, od nienawiści do miłości cienka linia. Uwielbiam niezmiennie pióro autorki i postacie, w które wnosi życie. Czekam na kontynuację, bo końcówka jak zwykle wbiła w fotel.

O rodzinie Tirona trudno zapomnieć ze względu na silne charaktery,perfekcyjną taktykę w zarządzaniu swoimi interesami w świecie mafijnym oraz nieobliczalność w stosunku do swoich wrogów.

Ponownie na pierwszy plan wysuwa się Jasper i jego istotne decyzje,które decydują o być,albo nie być poszczególnych osób.

Autorka wprowadza czytelnika w brutalny świat,który wielokrotnie wprowadziły mój niepokój o dalsze losy bohaterów.Przemyślana fabuła sprawia,że od lektury ciężko było się oderwać.Pojawienie się Kosty i Alicji wraz z innych członkami rodziny było rewelacyjne.Historia udawadnia,że za pieniądze nie wszystko można kupić.Łamało mi się przez to serce…

Postawa Jaspera wzbudziła zarówno potępienie ze względu na brutalność.Dzięki humorystycznemu językowi czyta się momentami z wielkim uśmiechem.Dodając do niego pewna siebie Filomene tworzą razem wybuchowy duet pełnej zawrotnej akcji.

Czy polecam?Oczywiscie,że tak!!!Powieść jest niezapomnianą i szalona jazda bez trzymanki.Wydarzenia z życia bohaterów zaskakują na każdym kroku a wrogowie czekają na potknięcie ze strony Tirony,by zaatakować i pozbawić ich władzy.

Zakończenie wbija w fotel powodując,że pragnę czytać o dalszych losach członkach rodziny Tirona.Czekam na to z niecierpliwością!!!