Uczciwe życie

Zastanawiacie się czasami jakie znaczenie mają tytuły książek? Ja uwielbiam odkrywać w treści powody, dla których dany tytuł został wybrany. Druga sprawa jest taka, że niekoniecznie zawsze są trafne.

"Uczciwe życie" jest książką jednego z tych autorów, po których powieści sięgam bardzo chętnie. Tym razem również nie mogłam się doczekać lektury, bo szumnie zapowiadana była jako sensacja, a tę uwielbiam. Czy faktycznie jest trzymająca w napięciu, z szybką akcją?

Poznajemy studenta, któremu nie było lekko w życiu, a jego edukacja jest sporym obciążeniem finansowym dla rodziców. To powoduje, że czuje on presję, a nawet poczucie winy i w tym stresującym momencie życia poznaje Max, za którą zaczyna podążać chcąc przynależeć do społeczności ludzi, którą reprezentuje. Okazuje się jednak, że są to radykałowie, mają bardzo mocno zarysowane poglądy polityczne, a sam Malmo ma zdać test. Po co? Zwłaszcza, że później wychodzi na jaw, że ich zagrywki wcale nie są legalne.

Główny bohater jest studentem prawa i co ciekawe, jak dla mnie, niezwykle łatwo przychodzi mu bycie na granicy prawa, a momentami i przekraczanie go. Tylko, że zagłębiając się w lekturę poznajemy go bardziej i widać moment, w którym chciałby się wycofać, ale nie może. Tylko czy warto być rybką w stawie pełnym rekinów dla odrobiny uwagi i sympatii ze strony w zasadzie obcych ludzi?

Nie powiedziałabym, że to powieść sensacyjna. Jak dla mnie to thriller pełną parą z wątkami politycznymi, obyczajowymi i zahaczający o trudne tematy. W końcu przychodzi po lekturze moment zastanowienia się nad chociażby samym tytułem, nad poczynaniami bohatera i tym, czy tak naprawdę w obliczu wchodzenia w dorosłość, będąc samotnym, pod presją, powiedzielibyśmy, że byśmy czegoś takiego nie zrobili? Łatwo się mówi siedząc na kanapie w domu.

To książka, po którą zdecydowanie warto sięgnąć i mimo, że momentami ma się wrażenie, że autor chciał upchnąć w niej zbyt dużo wątków, to łączy się to wszystko bardzo zgrabnie w układankę. Dlatego polecam, aczkolwiek główny bohater może nieco irytować swoim naiwnym podejściem do życia. Tylko, że jest młody, ma prawo popełniać błędy, prawda? Czy moralność mamy w sobie bez względu na wiek?

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Sonia Draga.

Sięgnąłem po tę książkę, ponieważ jestem fanem szwedzkich kryminałów. Nie spodziewałem się jednak, że autor pokusi się o rozszerzenie przedstawionej historii o wątki polityczne oraz filozoficzne. Chociaż powieść reklamuje się stawianiem pytania o uczciwe życie, pyta nas ona jednak przede wszystkim o istotność ideałów w życiu i ich wpływ na życie społeczne. Interesując się przemianami współczesnych społeczeństwa, nie spodziewałem się, że znajdę tutaj takie wątki, a są przecież bardzo ważne. Szczerze polecam.

Świetna książka sensacyjna, która opowiada o szukaniu sensu w życiu, wchodzeniu w dorosłe życie i o konsekwencjach naszych czynów. Utwór czytamy w pierwszej osobie, dzięki czemu poznajemy także przemyślenia głównego bohatera. Podczas czytania w głowie pojawia się lawina pytań. Czytałam z zapartym tchem ! 

"Uczciwe życie". Książka, do której podeszłam z chęcią, chciałam bowiem przeczytać powieść sensacyjną, gdzie będzie się dużo działo, akcja nie zwolni, a bohaterowie zapiszą się w mojej pamięci. Czy tak się stało? Niestety nie...

Poznajemy tutaj studenta prawa. Młody chłopak ciągle próbuje odnaleźć się w dorosłym świecie i żyć na własną rękę. W trakcie demonstracji poznaje Max. Dziewczyna zawraca mu w głowie i stopniowo zbliżają się do siebie. Kobieta wprowadza go w trochę dziwny, ekscentryczny świat swoich przyjaciół. Podekscytowany chłopak jest w stanie zrobić wszystko, aby do tej grupy dołączyć. Natomiast nie jest to takie proste - będzie musiał zdać pewien test. Nie wie jednak, że wkroczenie w codzienność Max i jej paczki, wiąże się z sytuacjami i wystepkami, z którymi lepiej nie mieć nic wspólnego...

Jak wspominałam - wartkiej akcji brak. Nudna, pierwszoosobowa narracja i nużące wynurzenia głównego bohatera. Nie jest to dla mnie powieść wyjątkowa i na pewno nie zapamiętam jej na długo. Joakim Zander ma jednak taki styl pisania, że bardzo szybko uporałam się z treścią "Uczciwego życia". Miałam zupełnie inne oczekiwania od tej pozycji, stąd mój zawód! A szkoda, bo książka zbiera dobre oceny.

Ostatnio udało mi się skończyć powieść Joakima Zandera "Uczciwe życie". Byłam ogromnie ciekawa, czy taki gatunek również przypadnie mi do gustu.

Podczas demonstracji ulicznej student prawa poznaje Max, kobietę która wciąga go w swoją paczkę przyjaciół. Są oni dość radykalni i pomieszkują w starej kamienicy, która należy do emerytowanego profesora, konesera dobrego życia. Żeby dostać się na stałe w krąg tych fascynujących i wyzwolonych ludzi nasz bohater musi zdać test.. I początkowo wszystko wydaje się iść pomyślnie jednak życie na krawędzi, ładowanie się w niebezpieczne sytuacje w dodatku z ludźmi którzy nie zawsze do końca mówią prawdę nie wygląda już tak atrakcyjnie. Czy nasz bohater jest w stanie poświęcić wszystko tylko po to by spełnić marzenie o przynależności do grupy?

Czytając thrillery i kryminały jestem raczej przyzwyczajona do dość wartkiej akcji. Tutaj tego nie znajdziemy. Wręcz przeciwnie. Wszystko jest okraszone przemyśleniami głównego bohatera. W dodatku w narracji pierwszoosobowej. Przyznam, że historia mnie nużyła. Zrozumiałam co autor chciał nam przekazać. Wyciągnęłam morał z tej książki. Ale nie wywołała u mnie specjalnych przemyśleń. Powieść czytało mi się w miarę dobrze. Dość szybko się z nią uporałam, jednak obawiam się, że nie zapamiętam jej na długo. To jednak nie do końca moje klimaty. Nie mogę się w sumie przyczepić do niczego konkretnego. Myślę, że sami musicie sięgnąć po tę lekturę i sprawdzić czy wam odpowiada, gdyż książka zbiera bardzo dobre recenzje. I tak będzie uczciwie.