Ucichły ptaki, przyszła śmierć

Autor po raz kolejny zabiera nas w mroczne odmęty natury fundując nam niezapomnianą przygodę przyprawiającą o ciarki na plecach I wrażenie, że ktoś lub coś nas obserwuje. Lekkie pióro autora sprawiło że książkę czyta się bardzo przyjemnie przy szczelnie zamkniętych oknach😉😉😉. Dla mnie 💣💣💣

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" – wciągający, niepokojący i mroczny thriller z zakończeniem, którego nie spodziewałam się. Chętnie poznałabym dalszy ciąg tej historii.

A co to za historia? Otóż czterech przyjaciół udaje się na górską wycieczkę, dosyć oryginalną. Jeden z nich zorganizował wypad w Beskidy w ramach wieczoru kawalerskiego kolegi. Są odcięci od świata, bez telefonów. To czego doświadczają w czasie tych trzech dni budzi ich wielki niepokój, tyle dziwnych zdarzeń w czasie tak krótkiej wyprawy. Czy to było prawdziwe, czy tylko wytwór ich umysłu?

"Ludzie odcięci od reszty świata popadają w obłęd."

Czytajcie! Zdecydowanie polecam! Nie odłożycie książki, dopóki nie dobrniecie do zakończenia!

Co tak naprawdę wydarzyło się podczas przyjacielskiego wypadu? Miłej lektury!

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to już kolejna książka w dorobku Michała Śmielaka, po którą sięgnęłam, bo przyznam się, że każdą jedną miałam w ręku niemal od początku jego twórczości. Tylko "Gladiatorów" jeszcze nie czytałam, ale mam w planach nadrobienie. Nie każda mi się bardzo podobała, ale zawsze były to dość brutalne, a zarazem wciągające powieści. Dlatego byłam ciekawa jak wypadnie ta konkretna.

Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady! Jakże popularne stwierdzenie, prawda? W taki sposób czterech przyjaciół właśnie w te przepiękne okolice wybrało się na wieczór kawalerski. A w zasadzie to trzy dni. Wycieczka została wypromowana jako "szlakiem beskidzkich duchów i upiorów"... czyżby faktycznie coś mogło czyhać na życie mężczyzn?

Podczas wycieczki mocno zakrapianej alkoholem wyobraźnia zostaje podjudzana opowieściami niczym z horroru. Każdemu nagle się zdaje, że słychać szepty, kroki, niepokojące dźwięki i w końcu przeradza się to w paranoję. A od tej już niedaleko do paniki i nakręcania siebie nawzajem. Właśnie w takie błędne koło wpadają bohaterowie powieści. Tylko w pewnym momencie robi się zupełnie cicho... nawet ptaki ucichły, jak głosi tytuł książki.

Jest to faktycznie typowy thriller psychologiczny, w którym napięcie budowane jest stopniowo i czuć ten strach, który towarzyszy bohaterom. Choć może się też momentami wydawać, że nieco przesadzają, to jak przeczytacie, to zobaczycie, że owszem, strach ma wielkie oczy, ale tutaj chodzi o coś więcej, a zakończenie zaskoczy niejedną osobę.

Co ciekawe, narracja jest prowadzona poprzez jednego z uczestników wyprawy, ale nie w jej trakcie, tylko już po wszystkim w momencie, gdy przebywa w szpitalu psychiatrycznym. To taki smaczek, który ma wielkie znaczenie w całej fabule.

Szczerze mówiąc, po objętości książki spodziewałam się, że to będzie szybka akcja, do przeczytania na raz i faktycznie tak z nią zrobiłam. Mniej więcej trzy godziny i po sprawie, ale czasami i takich książek potrzebujemy, prawda? Aby złapać, wpaść w fabułę i nie musieć jej rozbijać na kilka dni.

Jako thriller ta książka sprawdza się wyśmienicie!

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Skarpa Warszawska.

„Nasza wyobraźnia to potężne narzędzie, mające nas chronić przed śmiercią. Wizualizuje zagrożenie, nawet je wyolbrzymia, żebyśmy się nie pchali, gdzie nie trzeba”.

Nie wiem po co ja się tu pchałam, no ale stało się😉. Czterech chłopa i trzy dni w dziczy. Niby niewinny wieczór kawalerski, wesoły wypad przyjaciół gdzieś w Beskid Niski, a nie do Las Vegas, więc striptizu raczej się nie spodziewałam.. tym bardziej oni😉. Niby było wiadomo, że nie będzie to „zwykłe dreptanie po chaszczach”, tylko raczej wysokoprocentowa impreza dużych chłopców.. alkoholowa hulanka bez hamulców, party pełne „pierwszych razów”, bankiet obniżający IQ dorosłych mężczyzn do zera – libacja wspominana latami.. Zorganizowana przez drużbę przyszłego Pana Młodego feta w zamierzeniach miała być oryginalną wycieczką „szlakiem beskidzkich duchów i upiorów” – pouczającą przygodą na malowniczym pasażu, urozmaiconą lokalnymi opowieściami, legendami i podaniami. Miało być tak, żeby dobry humor przysłaniał wszelkie słabe punkty, wszak stąd tak niedaleko do czeskiej granicy.. I choć panowie zgodnie ustalili już na samym początku, że DUCHÓW NIE MA i każda spotykająca ich „anomalia” da się jakoś racjonalnie wytłumaczyć.. choćby Jackiem Danielsem w krwioobiegu😉, w końcu nawet „naprane” umysły zaczęły zdradzać oznaki narastającego niepokoju.. A ciąg przyczynowo-skutkowy zdarzeń zdawał się nieco rozjeżdżać i przy tym dobrze się miewać..

Szept, warczenie i krzyki w środku lasu na opustoszałym górskim szlaku..

Tu nawet ptaki wiedzą, że pora zamilknąć, bo idzie śmierć..

„Ucichły ptaki, przyszła śmierć” to kolejny niezwykle klimatyczny thriller Autora. Wciągający od korony po korzenie, liściaście frapujący, iglaście przykuwający i powodujący emocjonalne zmieszanie – zakręcony, zacieniony, wyprowadzający w pole nawet trzeźwą kobiecą intuicję, niepozorny, nieprzewidywalny, mroczny i jednocześnie zgrywny kawał świetnej rozrywki.

Polecam🔥.

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" Michał Śmielak

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Premiera: o8.o3.2o23

Michał, Damian, Piter i Artur wybrali się w trzydniowy wypad w góry w ramach wieczoru kawalerskiego. Podążali "Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów”. Ta wycieczka miała nieść ze sobą ogromną przygode. Przygoda zdecydowanie była jednak czy aby na pewno w pozytywnym słowa tego znaczeniu.

Jak skończy się wyprawa czwórki przyjaciół? Co wydarzy się podczas wycieczki? Jak dla czwórki znajomych zakończ się ten wyjazd?

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to pierwsza książka autorstwa Michała Śmielaka, którą miałam okazję przeczytać. Do sięgnięcia po nią zachęcił mnie jej opis. Fabuła wydawala mi się orginalna. I taka właśnie była. Historia czwórki mężczyzn, świętujących wieczór kawalerski jednego z nich była świetna. Mężczyźni wybrali dość nietypowy sposób świętowania. Mianowicie wzięli udział w wycieczce "Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów”. Co tam się działo, przeszło moje najśmielsze oczekiwania.

Ta książka zdecydowanie przyspieszała bicie serca. Czytałam ją wieczorem i uwierzcie mi, że nie spojrzałam w okno w tym czasie gdyż bałam się co mogę w nim zobaczyć. Brawo dla autora, doskonale wodzi czytelnika za nos i zaraża taką atmosferą, że nie potrafimy ocenić czy to co się w niej dzieje to prawda czy tylko omamy i urojenia uczestników wycieczki.

Książka ta zawiera legendy i opowieści o duchach, są one tak autentyczne, że sama jestem w stanie w nie uwierzyć. Ale. Największe zaskoczenie wywarło na mnie zakończenie. Gdy puzzle zaczęły do siebie pasować to muszę przyznać, że byłam w szoku. Nie takiego zakończenia się spodziewałam.

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to fantastyczny thriller psychologiczny. Nie mogłam się od niej oderwać. Zawierała w sobie tyle emocji , że nie sposób o niej zapomnieć. Serdecznie wam ją poleca. A za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu.

"Ze szczęścia biorą się dzieci, a z krzywdy upiory”.

Czterech przyjaciół z okazji wieczoru kawalerskiego jednego z nich planuje razem spędzić weekend. Biorą namioty i prowiant, wyruszają na wyprawę „szlakiem beskidzkich duchów i upiorów”. Dla Michała, Damiana, Piotrka i Artura zapowiada się dobra zabawa, kontakt z naturą, być może będzie to przygoda życia. Czy coś może pójść nie tak? Cóż... nie wszystko jest takie, jak im się początkowo wydawało. Zaczyna się dziać coś niepokojącego. Las nocą wydaje się inny, żywy, wyraźnie słychać szepty, czuć czyjąś obecność, widać przemykające cienie. Wyobraźnia podsuwa im coraz to gorsze obrazy, mózg zaczyna płatać figle...

Niesamowity, zaskakujący pomysł i wykonanie. Liczne zwroty akcji, napięcie, wyraźnie wyczuwalny strach. Fabuła zajmująco poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, niesie sprzeczne emocje. Autor ma przyjemny, lekki, barwny styl, umiejętnie buduje napięcie, chwile grozy, by za chwilę wywołać uśmiech. Atutem powieści są dialogi, naturalne, przepełnione swoistym, chwilami rubasznym poczuciem humoru. Bohaterowie ciekawie ukazani, ich osobowości, niejednoznaczni, nieidealni, swojscy. Narracja toczy się z perspektywy jednego z czwórki przyjaciół, chwilami maiłam wrażenie, że stałam się członkiem ich wyprawy.

Powieść od samego początku przykuwa uwagę, wręcz pochłania i tak jest do samego końca. Wyraźnie odczuwamy strach, niepokój, nerwowość, które wraz z rozwojem wydarzeń wzrastają. Szokuje, wywołuje niedowierzanie, szok. Autor umiejętnie wodzi nas za nos, gdy wydaje się, że coś tam wiemy, ups... nic nie wiemy. Niesamowity klimat, elementy grozy, niesamowicie skonstruowana intryga. Krew, trupy, paniczna próba znalezienia ucieczki. Szaleństwo miesza się z rzeczywistością. Jak to wszystko się skończy?

Fascynujący, intrygujący, nieprzewidywalny, mroczny, nietuzinkowy thriller psychologiczny. Było to moje pierwsze spotkanie z autorem, koniecznie muszę przeczytać jego inne powieści. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Przyszedł czas na napisanie o książce, która przeraziła mnie co nie miara. Nie ukrywam, że wyrażając chęć zrecenzowania tego tytułu myślałam, że podejmuję się przeczytania thrillera, gdzie jest jak zwykle trochę grozy. Tu jednak tej grozy było tyle, że dla mnie to spokojnie był horror, a strachu najadłam się tyle, że bałam się pójść spać.

.

Czy wyprawa kawalerska przed ślubem Michała może się skończyć tragicznie? Nikt by tego nie podejrzewał, a jednak. Chłopaki zamiast na tour po barach postanawiają wziąć udział w tajemniczej dwudniowej wyprawie w Bieszczady. Organizator jest tajemniczy, nic nie można o nim znaleźć, a jednak mężczyźni podejmują ryzyko, bo przeczytali pozytywne opinie. Wszystko pięknie, ładnie, podpisują klauzulę o niezdradzaniu szczegółów i wyruszają w las. Od początku jednak jest niepokojąco. Zaczynają słyszeć głosy, mają wrażenie że ktoś ich śledzi, wkrada się szczypta paniki. A jednak cały czas starają się wszystko racjonalizować. Do momentu, aż u celu wyprawy znajdują trupy, a jedyny telefon, ten alarmowy, który mogli ze sobą zabrać zaginął. Zaczyna się walka z niewyjaśnionymi okolicznościami i nerwowe próby znalezienia ucieczki, które usiane są śmiercią, strachem, krwią i ogniem.

.

Interesujące prawda? Autor konsekwentnie na każdej stronie wpuszcza nas w przysłowiowe maliny. Przyznaję, sprawcą okazał się ten którego podejrzewałam, ale to absolutnie nie odebrało mi przyjemności z czytania. Było mrocznie, przerażająco, ekscytująco. Prawie całą książkę przeczytałam w jeden dzień ciągiem. Nie mogłam się oderwać. Coś świetnego. Poza tym to że książka prowadzona jest z dwóch perspektyw, jednej Michała znajdującego się w szpitalu psychiatrycznym, drugiej Michała na wyprawie daje do myślenia co jest prawdą a co fikcją. I ten finał, piekielnie dobry i mroczny. Polecam serdecznie dla fanów grozy.

"Tak to już jest na tym świecie, że po radości jakoś ślad nie pozostaje, a po smutku trwa latami. Stąd duchy".

Trzydzieści cztery wioski zniknęły niemal z dnia na dzień. Mieszkańców wysiedlono, wyludniając piękne, beskidzkie tereny. Legendy i opowieści jednak wciąż pozostają żywe, wabiąc turystów oraz historycznych pasjonatów.

Główny bohater mimo że nie przepada za górami, zdecydowanie bardziej woli komfort hotelowych pokoi, ulega namową przyjaciela, by spędzić trzy dni na łonie natury w ramach wieczoru kawalerskiego. Wycieczka "Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów" brzmi nieco nietypowo, ale w towarzystwie trzech dobrych kumpli i solidnych zapasów alkoholowych trunków z pewnością czeka ich świetna przygoda. Prawda?

Michał Śmielak w swoim najnowszym thrillerze porywa czytelnika w wir niepokojących wydarzeń, gdzie szaleństwo i paranoja mieszają się z przerażającą rzeczywistością. Uczestnicy wycieczki doświadczają zjawisk, których ludzki umysł nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. Stopniowo gęstniejąca atmosfera oraz szereg tajemniczych sytuacji powodują, że bohaterowie zaczynają tracić trzeźwy osąd. Szepty, duchy, upiory... Co jeszcze skrywa się w beskidzkich lasach?

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to niebanalna historia pobudzająca wyobraźnię i wywołująca nieprzyjemny dreszczyk emocji. Dlaczego nieprzyjemny? Bo momentami szczerze obawiałam się co jeszcze wydarzy się na kartach tej oryginalnej opowieści! Szczególnie wieczorem z lekkim przestrachem sięgałam po tę książkę. Ale ciekawość zwyciężyła i z gęsią skórką dotarłam do zaskakującego finału. Polecam miłośnikom nietypowych thrillerów szukających mocniejszych wrażeń 😀

UCICHŁY PTAKI, PRZYSZŁA ŚMIERĆ to thriller psychologiczny na pograniczu z horrorem, po którym całkiem inaczej spojrzycie na spacer po lesie i biwakowanie.

Lubię styl i humor autora, to nie żadna nowość. Tworzy niekonwencjonalne historie, niesamowicie buduje napięcie, a dowcip niejednokrotnie powodował mój śmiech i to taki w głos.

Fabuła zaczyna się banalnie, trzy dniowy wypad w góry czwórki przyjaciół Michała, Damiana, Piotrka i Artura w ramach wieczoru kawalerskiego jednego z nich. Co może pójść nie tak? Otóż bardzo dużo, bowiem od samego początku zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a z wyprawy powraca tylko jeden uczestnik.

W tej powieści Michał Śmielak przeszedł samego siebie i zaserwował mi istny rollercoster emocjonalny. Odczuwałam strach, nerwowość i te niekończące się podekscytowanie, jak to się może skończyć? Akcja już od samego początku mnie pochłonęła, świetni bohaterzy i te dialogi między nimi, naturalne oraz pełne dowcipu. Natomiast fabuła w narracji pierwszoosobowej i zwracanie się do czytelnika podczas rozmowy z głównym bohaterem sprawiła, że jeszcze bardziej wyczuwałam się w tą historię, byłam niczym piąty uczestnik wyprawy.

Panie Michale, czekam na horror w pana wydaniu.

[Współpraca reklamowa z @skarpawarszawska]

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autora.

Muszę przyznać, że udane.

Czterech przyjaciół i wieczór kawalerski, który miał być niezapomnianą przygodą. I uwierzcie mi o takich przeżyciach trudno zapomnieć a co niektórzy trafili nawet do szpitala psychiatrycznego...

Piękne, beskidzkie tereny które zachwycają za dnia, nocą stają się mroczne a duchy i upiory znane z legend zdają się istnieć naprawdę.

Bo jak wytłumaczyć dziwne głosy, niepokojące szepty i przerażające postacie pojawiające się w ciemnym lesie? Naszym bohaterom coraz trudniej ogarnąć to co ich spotyka i właśnie wtedy zapada cisza... Ucichły ptaki, przyszła śmierć....

Pierwszoosobowa narracja, fabuła prowadzona dwutorowo, straszne momenty przeplatane odrobiną humoru... Ta książka naprawdę wciąga choć zakończenie....

Powiem tyle na niezapomniany wieczór kawalerski wyrusza czterech mężczyzn... Wraca tylko jeden i co tu dużo mówić nie w pełni normalny... Jeśli chcecie się dowiedzieć co stało się w tajemniczym, mrocznym lesie koniecznie czytajcie. I oceńcie sami czy takiego zakończenia się spodziewaliście...

A co to był za thriller!

Nie jestem strachliwa, a przynajmniej nie podczas lektury książki. Kocham thrillery, kryminały, nawet horrory i nie tak łatwo mnie przestraszyć, a jednak podczas czytania wspomnianej powieści, bałam się nie na żarty! Zważając na fakt, że książkę czytałam głównie wieczorami w łóżku, a „Ucichły ptaki, przyszła śmierć” naszpikowana jest beskidzkimi legendami, opowieściami o duchach i wampirach, możecie sobie wyobrazić moje oczy wielkości pięciozłotówek i dudniące serce, kiedy zakopana pod pierzyną wmawiałam sobie, że nie słyszałam żadnych dźwięków.

Michał Śmielak to mistrz tworzenia klimatu. Nie ma sobie równych. Niepowtarzalny mroczny nastrój plus rewelacyjna fabuła, to niezawodna mieszanka wybuchowa, która podbiła moje czytelnicze serce po pierwszych stronach genialnego „Pomruku” (2022).

Czterech przyjaciół i wyjazd kawalerski w Beskidy, który zamienił ich beztroską eskapadę w piekło. I kiedy wydawać by się mogło, że nic gorszego wydarzyć się nie może, że potworność wokół nich osiągnęła już apogeum, okazuje się, że owszem, może… A zakończenie rozkłada na łopatki!

Genialny przedstawiciel gatunku. Thriller wybornie smakowity!

Ponowny zachwyt!

Wyjątkowy, nietypowy i niezapomniany. Taki miał być przyjacielski wypad organizowany w ramach wieczoru kawalerskiego jednego z uczestników. Okazał się jednak morderczą walką o przetrwanie, pełną strachu i traumatycznych doświadczeń. Choć już na wstępie zaznaczę, że podczas lektury obok lęku będziecie niejednokrotnie odczuwać także rozbawienie. Sposób bycia, komunikacji, cięta riposta, kąśliwe komentarze, czarny humor głównych bohaterów bawi i dodaje smaczku tej historii, czyniąc ją tym samym na tle innych tego typu powieści nietuzunkową.

Jednak to co najbardziej zachwyca, dopiero przed nami. Legendy, mity, upiory, szepty, urojenia, paranoja. Ta historia to niczym taniec prawdy z fikcją, błędnej interpretacji z tym co namacalne. Istny obłęd. Autor sieje taki mętlik w głowie czytelnika, że wyznaczenie granicy między rzeczywistością i wyobraźnią jest wręcz nierealne.

Wisienkę na torcie stanowi atmosfera grozy, którą autorowi świetnie udało się zbudować. Jest wręcz namacalna. Nie wspominając już o klaustrofobicznym klimacie, który zupełnie udziela się czytelnikowi. Do tego dwie płaszczyzny czasowe, które się wzajemnie przeplatają, tworząc zgrabną, logiczną i intrygującą całość. Z jednej strony towarzyszymy uczestnikom męskiego wypadu, odczuwamy ich strach, towarzyszący im niepokój, a z drugiej śledzimy dalsze losy przyszłego pana młodego, który po tajemniczym pobycie w beskidzkich lasach budzi się w szpitalu w wątpliwej kondycji psychicznej.

Aż mnie korci, by napisać coś więcej o zakończeniu, ale ugryzę sie w język, by nie psuć Wam frajdy z czytania. Może nadmienię tylko, że jest zaskakujące i satysfakcjonujące. Nic, tylko czytać! Cyferkowo 8/10.

To miał zwyczajny męski wypad. Kawalerski spędzony w gronie przyjaciół, z dala od cywilizacji i bez jakiejkolwiek technologii. Zagłębiając się w górskie gęstwiny nie wiedzieli jednak, co wkrótce ich czeka...

Do lasu weszła ich czwórka.

Z lasu wyszedł tylko jeden z nich.

Tak słowem wstępu - ależ to było dobre! Nie będę ukrywać, że od kiedy za nastoletnich czasów obejrzałam Twin Peaks, mam ogromną słabość do książek osadzonych w leśnych sceneriach. A tu dostajemy ten las w swojej najbardziej intrygującej, przerażającej formie.

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" osacza swoim klimatem. Posępnym, mrocznym, momentami wręcz onirycznym. Tak naprawdę do samego końca nie wiemy, gdzie przebiega cienka granica pomiędzy prawdą a urojeniami, a wstawki ze szpitala psychiatrycznego tylko wzmagają tę paranoję. Natomiast biegnąca dwutorowo akcja skutecznie buduje narastające napięcie, a niezwykle plastyczny styl Śmielaka maluje w naszej wyobraźni krwawe obrazy.

To jedna z tych historii, które piekielnie angażują, które zmuszają, by od razu doczytać je do końca. I całe szczęście ten koniec jest w pełni satysfakcjonujący. A gdy dodamy do tego jeszcze odrobinę czarnego humoru? Jestem totalnie kupiona!

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to pierwszorzędny, gęsty i wywołujący ciarki na skórze thriller. To jak, odważycie się wraz z bohaterami ruszyć "Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów"? Gwarantuję, że nie pożałujecie!

Książka Michała Śmielaka „Ucichły ptaki, przyszła śmierć” zadowoli fanów zarówno thrillerów z dobrze zbudowanymi wątki budzącymi grozę, jak i legend i historii związanych z górami. Fabuła rozgrywa się w Beskidzie Niskim w czasie trzydniowej wycieczki, na którą wybiera się czterech przyjaciół, by świętować wieczór kawalerski jednego z nich… Jednak szybko atmosfera męskiej pijackiej imprezy przeradza się w horror i mieszanie zmysłów. Autor bardzo sprytnie postawił swoje postacie w sytuacji, która izoluje ich od tego, co znają – czwórka mieszczuchów nagle znajduje się na odludziu, w głębokim lesie. Ta sytuacja mocno działa na wyobraźnię, nie tylko uczestników wyprawy, ale i czytelnika. Atmosfera się zagęszcza, coraz bardziej tracimy rozeznanie w tym, co faktycznie się dzieje, a tym, co może być tylko wytworem wyobraźni narratora. Poczucie klaustrofobii, niepewności i grozy narasta, by w końcu dostarczyć dosyć brutalnych, mrocznych przeżyć. Czy da się to wyjaśnić racjonalnie? Autor sprytnie wybrał miejsce akcji – skorzystał z historii i legend Beskidu Niskiego, które świetnie wplótł w fabułę – słuchając rozmów postaci coraz więcej się o tym miejscu dowiadujemy. Ale jest to wiedza dobrze wyważona, bo najważniejszy jest tu klimat i spojrzeniem na psychikę bohaterów, która coraz mocniej załamuje się pod naciskiem strachu i niepewności. Dobre kreacje psychologiczne, dobre tematy do zastanowienia. Czy w każdym z nas mieszka bestia? Polecam!

PS. Strachliwcy – nie czytać po zmroku ;)

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" Michała Śmielaka to moim zdaniem znakomity mroczny thriller.

Jeszcze nie miałam okazji czytać nic spod pióra tego autora. Więc byłam w totalnym szoku, gdy już po pierwszych paru rozdziałach całkowicie przepadłam.

Narracja w książce jest jedno osobowa. Główny bohater Michał "Misiek" wyruszył na niezapomnianą wyprawę w góry wraz z przyjaciółmi, na swój wieczór kawalerski. Wyprawa miała trwać trzy dni. Trzy dni, w których towarzyszyły im strach, zło, adrenalina i szepty. A najmroczniejsza akcja zaczęła się dziać, gdy po kolei jego towarzysze znikali.

Dlaczego ? Co takiego spotkało ich w górach? Czy to może zaplanowane atrakcje wieczoru kawalerskiego?

Ciężko mi wyrazić słowami co czułam, czytając tę książkę. Trzy razy ją odkładałam by po chwili wrócić do niej. Była taka słaba? O nie, była tak naładowana napięciem i strachem, że po każdej scenie przyprawiającej mnie o szybkie bicie serca i gęsią skórkę na ciele, musiałam ją odłożyć, by zaczerpnąć tchu.

To jak ten autor kończył każdy rozdział, wzbudzał we mnie, w tym samym stopniu, ciekawości i strach.

Zdarzenia, jakie spotykały tych bohaterów, działały na moją wyobraźnię i psychikę. Ja się czułam, jakbym razem z nimi, uczestniczyła w tej wyprawie.

W mojej głowie tworzyły się scenariusze i wnioski, które nijak nie zbliżyły mnie do rozwiązania tej mrocznej tajemnicy.

W książce zostały poruszone różne zagadnienia. Panowie zaczęli rozmawiać o historii, jaką rozgrywa się na ziemiach, po których maszerowali, a kończyli na opowieściach, krwawych zabójstw mordercy grasującego w Lublinie.

A to, co zaczęło ich spotykać podczas szlaku, nie miało żadnego logicznego wyjaśnienia. Ale czy na pewno ?

"Jak kto zginie w lesie, to pół biedy. Gorzej jak wróci."

Zaintrygował mnie ten fragment. Zastanawiałam się dlaczego. Ale po przeczytaniu tej powieści zdecydowanie zgadzam się z tym stwierdzeniem.

"Naszym problemem było to, że nikomu nie chciało się pytać. Szczególnie po tym, co wydarzyło się na cmentarzu."

Racja oni nie zadawali pytań. Za to w ich głowach i w mojej kolejne domysły goniły następne. A ich następna konwersacja całkowicie mnie zamurowała.

"- Wiem. Coś za nami idzie. Może to tylko fala niepokoju, a może coś z krwi i kości? W każdym razie: jest. I idzie. Chce czegoś od nas. Albo nas.

Miał rację. Szło. I chciało."

I kolejne pytania narodziły się w mojej głowie, powodując kolejny chaos. A to, co tych bohaterów spotkało, na to w ogóle nie byłam przygotowana.

Te trzy fragmenty najbardziej zapamiętam. Spowodowały u mnie różne emocje. Ciekawość, konsternację i grozę.

Ja osobiście jestem "świeżakiem" jeśli chodzi o ten gatunek. A ta książka zostanie przeze mnie zapamiętana na dłużej. I jeśli myślałam, że cała książka mnie zachwyciła. To jak autor zakończył tę historię, wprawiło mnie w niebywały szok.

Bardzo zachęcam do przeczytania ❤️