Tudorowie. Narodziny dynastii

Jako że jestem ogromną fanką historii jak i pozycji historycznych, bardzo ucieszyła mnie wieść, że będę miała okazję przeczytać powieść dotyczącą narodzin dynastii Tudorów. Historia Anglii jest jedną z ciekawszych, więc tym bardziej miałam optymistyczne spojrzenie na tę książkę.

Powieść podzielona jest na kilka części, w których możemy poznać losy kluczowych postaci, a także spojrzeć, jak w zawrotnym tempie sprawy w średniowiecznej Anglii przybierają nieoczekiwany obrót. Narracja jest pierwszoosobowa: widzimy świat oczami Jaspera Tudora, oraz jej walijskiej kuzynki Jane.

Nie ukrywam, nie porwała mnie ta książka. Spodziewałam się po niej czegoś więcej i nie wciągnęła mnie, na co liczyłam. Choć z drugiej strony dowiedziałam się sporo faktów, dotyczących narodzin dynastii oraz wojny dwóch róż. Podoba mi się natomiast to, jak autorka połączyła fakty z lekką fikcją historyczną, tworząc przyjemną książkę do przeczytania, która ciekawi, dzięki czemu w przyjemny sposób można przyswoić informacje.

Kreacja bohaterów nie urzekła, szczególnie z początku dwaj bracia Edmund jak i Jasper, nieco zirytowali mnie swoją osobowością. Im dalej zagłębiałam się w powieść, tym było lepiej, myślę, że ze wszystkich postaci to Jane okazała się tą, która trafiła do mnie całkowicie.

Sądzę, iż to przez styl pisania autorki nie polubiłam się z tą pozycją, jakbym chciała. Nie oznacza to jednak, że nie warto przeczytać tej książki, gdyż moim zdaniem jest dobra, szczególnie dla fanów historii.

Na pierwszych kartach tej książki można znaleźć drzewo genealogiczne, przez co nawet jeśli ktoś w trakcie czytania się pogubi, łatwo można zrozumieć, kto jaką odgrywał rolę. Samo wydanie jest bardzo ładne jak na mój gust i czcionka jest w idealnym dla mnie rozmiarze, tak samo okładka jest wykonana bardzo solidnie.

Tudorowie. Narodziny dynastii to dobrze napisana powieść historyczna, jednak dla wymagających nie będzie dostatecznie wciągająca. Autorka skupiła się na faktach historycznych i zaprezentowała je czytelnikom w bardzo przystępny sposób, nie zapominając o lekkiej fikcji, przez co książkę czyta się nadzwyczaj lekko. Czytelnik może poznać nie tylko samą historię, która była dosyć burzliwa, ale także wnikliwie spojrzeć na konflikty rozgrywające się prawie w każdym zakątku, niezależnie od stanu. Może nie jest to najlepsza powieść historyczna, jaką przeczytałam, jednakże będę ją mile wspominać, a także polecać innym, bo w gruncie rzeczy jedyne co bardzo mnie rozczarowało to styl pisania autorki, a nie historia.

Recenzja pochodzi z bloga osobliwe-[Adres usunięty]

Mnóstwo dzieci chciałoby być królami, księżniczkami, rycerzami — w iście bajkowym stylu. Jednak przed wiekami wszystko wyglądało inaczej. Władcy często sprawowali krwawe rządy, a ich droga do danego tronu bywała niesamowicie wyboista. I naznaczona śmiercią…

1451 rok. Jasper i Edmund Tudorowie są przyrodnimi braćmi Henryka VI Lancastera. Dzieciństwo spędzali daleko od dworu: kłamstw, fałszu, oszczerstw. Finalnie tam trafiają. Sam król sprowadza ich do Londynu, od razu gwarantując zaszczyty płynące z bycia jego bliską rodziną. Edmund żeni się z Małgorzatą Beaufort, arystokratką, a Jasper zajmuje się włościami usytuowanymi w Walii. Spokój mija, gdy ród Yorków konsekwentnie żąda zmiany władzy. Wybucha wojna, Edmund zostaje pojmany przez Edwarda Yorka, w końcu umiera. Na głowę Jaspera spada opieka nad małym Henrykiem, swym bratankiem. Mężczyzna musi wykrzesać z siebie ogromne pokłady odwagi. Jeden fałszywy ruch może kosztować życie…

Dawno temu natknęłam się na książki Philippy Gregory. Pamiętam, że byłam nimi mocno zauroczona. Autorka znakomicie odtworzyła realia sprzed wieków. Potem jakoś straciłam rachubę, ominęłam nagle kolejne części. Mam nadzieję, iż jeszcze kiedyś do nich wrócę. Tymczasem trafiłam na Joannę Hickson, która podjęła tę samą tematykę. Z jakim skutkiem? Tego postanowiłam się dowiedzieć. Już po lekturze, jestem całkiem zadowolona. Historia mnie wciągnęła, a to prawdopodobnie najważniejszy czynnik wpływający na całokształt oceny. Przyznaję, początkowo bałam się przejaskrawienia faktów. Wiem, książka fabularyzowana, ale wyjątkowo nie przepadam za nadmiernym ubarwianiem. Zawsze dobrze coś wynieść z lektury, chociaż odrobinę prawdy. Na szczęście, Hickson stanęła na wysokości zadania, dodając odpowiednią ilość fikcji literackiej. Właśnie dlatego „Tudorowie. Narodziny dynastii” to pozycja spójna, wymagająca delikatnego skupienia. Równocześnie odpowiednia na wolne popołudnie, gdy pragniemy relaksu.

Narracja ładnie się układa. Prowadzi ją Jasper wraz z Jane, młodą Walijką, która się w nim podkochuje. Oboje pokazują wydarzenia nadając im indywidualny rys, posiłkując własnymi refleksjami i spostrzeżeniami. Jednocześnie nie wprowadza większego chaosu. Dwa różne charaktery, mające również wspólne mianowniki, spotykają sporo kłopotów, jednak starają się doprowadzić wszystko do szczęśliwego końca. A akcja należy do naprawdę wartkich. Liczne intrygi, sekrety, wręcz bratobójcze walki. Nie zapomniano także o motywach miłosnych. Osobiście usunęłabym kilka kartek poświęconych romansom, bo momentami czułam przesyt. Za plus natomiast uznaję styl ich opisania, niezbyt cukierkowy. To złagodziło rosnącą irytację i sprawiło, że nie znielubiłam bohaterów.

Idąc tym tokiem. Najbardziej do gustu przypadł mi wspomniany wcześniej Jasper. Ma dużo honoru i determinacji, aby osiągnąć postawione cele. Głównie jego zapamiętałam, następnie Jane. Reszta postaci umyka, nie wzbudzają intensywniejszego zaangażowania w ich historie, mimo tego, że z natury są poboczne. Cała gama sylwetek sprawia, iż można pogubić wątki, ale wystarczy dać sobie momenty odetchnięcia. Wówczas prościej śledzi się fabułę, nie myląc imion i nazwisk. Z pomocą przychodzi też drzewo genealogiczne, zamieszczone na samym początku publikacji. Ukłon za tę przezorność!

Hickson pisze językiem zrozumiałym. Dokładnie ta kwestia nadaje lekkość książce, nie tworzy kaznodziejskiego tonu, pełnego przepychu i sztuczności. A to często się zdarza w powieściach opartych na historycznych wydarzeniach. Szczegóły otoczenia oraz dialogi równomiernie podzielono, a dbałość o detale zasługuje na uznanie. Trzeba o tym wspomnieć, ważny element — łatwiej wyobrażamy sobie miejsca. Dzięki autorce mogłam wrócić do ludzi, których przed kilkoma laty autentycznie polubiłam. Ot, swoisty bodziec, by móc znowu poszperać w Internecie, myśląc o zachowaniach Małgorzaty Beaufort. Wydaje mi się, że aktualnie najpopularniejszy jest nadal Henryk VIII. A sądzę, iż warto zobaczyć początki Tudorów, lepiej zrozumieć ich dzieje.

„Tudorowie. Narodziny dynastii” w interesujący sposób przedstawiają fragment dziejów Anglii. Zdecydowanie decydujący fragment. Świetna propozycja dla osób, które lubią tamten okres, chciałyby nieco odpocząć od współczesności. Razem z autorką przenosimy się do czasów niebezpiecznych, ale (słowo-klucz) okrutnie fascynujących. Macie ochotę na przygodę? Oto odpowiednia ku temu książka!

Henryk VI Lancaster sprowadza swoich przyrodnich braci na dwór. Jasper i Edmund Tudorowie wychowali się z dala od dworskich intryg i zwyczajów, ale szybko odnajdują się w nowej sytuacji. Mężczyźni zostają pasowani na rycerzy, a król przywraca im miano prawowitych braci króla. Jednak z racji tego, że łączy ich tylko ta sama matka, zostają wykluczeni z sukcesji do tronu. Edmund otrzymuje tytuł hrabiego Richmond, a Jasper hrabiego Pembroke.

Wkrótce starszy z braci żeni się z Małgorzatą Beaufort. Jasper jest zazdrosny, gdyż marzył, że to ON pojmie ją za żonę.

Mija kilka lat. Małgorzata zachodzi w ciąże, jednak nieszczęśliwy los wypadków odbiera jej Edmunda. Mężczyzna umiera próbując odzyskać dla króla zamek Carmathen.

Na prośbę Jaspera do jego włości przybywa kuzynka Jane, która podkochuje się w przystojnym, rudowłosym mężczyźnie. Dziewczyna ma towarzyszyć Małgorzacie w żałobie i ją wspierać. Wkrótce zostaje również piastunką małego Henryka Tudora.

Choroba psychiczna króla Henryka VI się pogłębia. Wkrótce cały kraj zaczyna się dzielić na tych, co popierają Lancasterów, a na tych którzy popierają Yorków. Nie trzeba wiele, aby zaczęła się Wojna Dwóch Róż - krwawa i brutalna wojna domowa o tron i władzę.

Sama historia Tudorów fascynuje mnie od czasów gimnazjum. Do dziś pamiętam jak do domu przytachałam tomisko książki ''Kochanice króla''. Wtedy przepadłam. Najpierw zgłębiałam się w życie Anny Boleyn, a następnie pozostałych osób mających jakiś związek z tą dynastią.

O wojnie Dwóch Róż zaczęłam więcej czytać w poprzednim roku. Muszę przyznać, że okazała się równie wspaniała!

Z samą Joanną Hickson spotykam się po raz pierwszy właśnie przy tej książce.

''Tudorowie. Narodziny dynastii'' to historyczna powieść ukazująca jak Tudorowie doszli do władzy.

Bohaterowie są wyraziści, a sama autorka ukazuje ich słabe i mocne strony. Akcja w książce skupia się na XV wieku podczas panowania króla Henryka VI Lancastera i podczas rozgrywającej się wojnie Dwóch Róż. Pomimo, że książka to fikcja literacka, to bohaterowie i same wydarzenia miały swój czas w historii. Hickson skupiła się bardziej na życiu prywatnym swoich bohaterów sprawiając, że wydarzenia historyczne były po prostu tłem. Dla osób, które szukają większej ilości faktów ta książka może się nie podobać. Mi podczas lektury to nie przeszkadzało, bo lubię czasem spojrzeć na życie tamtych ludzi z innej perspektywy. Ukazanie ich mocnych i słabych stron oraz rozterek życiowych sprawia, że są one bardziej rzeczywiste. Bo te osoby kiedyś żyły, śmiały się, przeżywały swoje wzloty i upadki. W takich książkach właśnie to jest niesamowite, że one mogą znów ożyć. Wszystko zależy od naszej wyobraźni.

W ''Tudorowie. Narodziny dynastii'' autorka pokazuje nam jak wyglądały tamte czasy. W jej spojrzeniu na XV wiek, miłość przeplata się z okrucieństwem. Te czasy były jednym z najcięższych dla historii Anglii. Ludzie za nic mieli zasady, miłość, braterstwo i więzy krwi. Rodzina stawiała przeciwko sobie, przyjaciel przeciw przyjacielowi, a zasady moralne nie nie istniały. Wraz z pogłębiającą się chorobą umysłową króla ta sytuacja się rozrastała.

Przyznam, że początek mnie nie zaciekawił. Czasem same rozterki uczuciowe głównych bohaterów nudziły. Jednak im bardziej i bliżej byłam przy kulminacyjnych wydarzeniach, tym bardziej nie mogłam się oderwać.

Jeśli sięgając po tę książkę masz oczekiwania, w których znajduje się obszerny opis wydarzeń - możesz się zawieść. Jednak jeśli tak jak ja uwielbiasz wszystko co związane jest z Tudorami i nie oczekujesz większego spojrzenia na historię, to ta książka jest dla Ciebie!

Powieści historyczne należą do tego gatunku po który bardzo często i chętnie sięgam. Podobnie było z książką Joanny Hickson "Tudorowie. Narodziny dynastii". Nie mogłam przejść obok tej pozycji obojętnie. Nieraz czytałam już książki dotyczące Anglii i okresu omawianego w tej książce, jednak stwierdziłam, że sięgając po tę pozycję odkryje coś nowego, czego jeszcze nie wiedziałam.

Akcja powieści toczy się w Anglii w XV wieku, a dokładnie w 1451 roku, kiedy to na tronie zasiadał król Henryk VI Lancaster. Henryk VI miał dwóch przyrodnich braci Edmunda i Jaspera Tudora. Książka rozpoczyna się od momentu, gdy Edmund i Jasper trafiają na królewski dwór, gdzie mają zostać pasowani na rycerzy, a król uznaje ich za prawowitych braci i obsypuje różnymi godnościami i podarkami.Edmund bierze sobie za żonę bardzo bogatą arystokratkę Małgorzatę Beaufort, natomiast Jasper rozpoczyna zarządzanie włościami w Walii. Król Henryk VI znany był z niezbyt dobrych rządów swoim państwem, podejmował wiele nieprzemyślanych w swoich skutkach decyzji, co później doprowadziło do Wojny Dwóch Róż, która toczyła się pomiędzy Yorkami i Lancasterami. Gdyby tego było mało ród Yorków zaczyna rościć sobie prawa do tronu. Edward York porywa Edmunda, który znany był z wierności Lancasterom. Edmund umiera, natomiast Opieka nad jego jedynym synem spada na Jaspera. To własnie na nim spoczywa odpowiedzialność za to czy ród Tudorów przetrwa, oraz za to czy uda mu się ochronić jedynego syna zmarłego brata Edmunda.

Książka została podzielona na pięć części. W pierwszej części zatytułowanej "Bracia króla" autorka opisała to co działo się w latach 1451 - 1453. Część druga "Hrabiowie Tudorowie" przedstawia czasy 1453 - 1459. Trzecia część "Wrogość" opowiada o tym, co wydarzyło się w latach 1459 - 1461. Część czwarta zatytułowana "Dwóch koronowanych królów" opowiada o wydarzeniach z przedziału 1467 - 1470, natomiast część piąta "Powrót" dotyczy wydarzeń z 1470 roku.

Narracja w książce prowadzona jest z perspektywy dwóch osób: Jaspera Tudora oraz Jane, kuzynki Jaspera mieszkającej w Walii. Cała akcja książki przedstawiona od 1451 roku do 1470 roku przedstawia losy rodziny oraz walkę o odzyskanie tronu. Autorka przedstawia również losy Henryka Tudora syna zmarłego Edmunda, nad którym opiekę sprawował Jasper. Joanna Hickson w swojej powieści przedstawia również przebieg Wojny Dwóch Róż, a także opisuje zasady życia społecznego w Anglii w XV wieku.

Postacie przedstawione w książce były ciekawe jednak muszę przyznać, że nie wszystkie wątki poruszone przez autorkę przypadły mi do gustu. Jednym z takich wątków był ten miłosny w roli głównej z Jasperem, który według mnie był trochę niepotrzebnie przytoczony. Jednak muszę przyznać, że książkę czytało mi się bardzo dobrze, były momenty nużące, jednak znacznie więcej było tych ciekawszych. Warto również wspomnieć tutaj o pięknej okładce, która przyciąga wzrok czytelnika. Jeśli chodzi o druk to również jest to wielki plus tej książki, gdyż litery są duże dzięki czemu czytanie jest jeszcze przyjemniejsze. Musze jeszcze wspomnieć o tym, iz na początku książki znajduje się drzewo genealogiczne, dzięki któremu czytelnik nie pogubi się czytając o różnych postaciach o tych samych imionach. Warto przed rozpoczęciem przygody z tą książką przyjrzeć się temu drzewu, a nawet w trakcie czytania warto do niego wracać, aby poznać stopień pokrewieństwa pomiędzy postaciami.

Podsumowując serdecznie polecam "Tudorowie. Narodziny dynastii" autorstwa Joanny Hickson. Było to moje pierwsze spotkanie z tą autorką, jednak muszę przyznać, że było ono udane i na pewno sięgnę po kolejne pozycje. Jeśli jesteś fanem powieści historycznych pełnych intryg, kłamstw i wojen to ta książka na pewno przypadnie Ci do gustu.

Literacka podróż do XV -wiecznej Anglii. To tutaj z dala od królewskiego dworu wychowują się Jasper i Edmund Tudorowie, przyrodni bracia Henryka VI Lancastera. Nadchodzi jednak moment, kiedy władca sprowadza do Londynu swoich krewnych i uznaje ich za prawowitych braci. Dostępują zaszczytów, zasmakowują dworskiego życia. Ba, Jasper dostaje od królowej przedziwną propozycję - ma zostać ojcem jej dziecka. Henryk oddany Bogu nie odczuwa radości z cielesnych pokus. To może zagrozić dynastii... W sercu Jaspera zaczyna kiełkować uczucie do innej kobiety.

Edmund dostaje za żonę najbogatszą angielską arystokratkę Małgorzatę Beaufort, a Jasper zarządza włościami Walii.

Ród Yorków zaczyna rościć sobie pretensje do tronu, wybucha wojna domowa. I to w jej tle toczą się losy naszych bohaterów. Edmund umiera w więzieniu, a Jasper przejmuje opiekę nad jego jedynym synem. To ON jest teraz odpowiedzialny za los Tudorów. To ON odpowiada za Henryka, a szala zwycięstwa przechyla się raz w jedną a raz w drugą stronę. Nic nie jest proste, nic nie jest pewne. Przyjaciele okazują się wrogami, wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie. Czy Jasper sprosta stawianym mu oczekiwaniom? Czy uda mu się posadzić Henryka na królewskim tronie?

"Tudorowie. Narodziny dynastii" to z pewnością gratka dla miłośników książek historycznych, zwłaszcza fanów losów angielskich rodów. Książka Joanny Hickson to fabularyzowana opowieść o początkach najsłynniejszej dynastii zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Jednak nie należy nastawiać się bardzo na powieść typowo historyczną, powiedziałabym raczej, iż jest to romans historyczny. Fabuła skupia się głównie na prywatnych sprawach bohaterów, ich uczuciach, mniej na faktach historycznych. Owszem one są, ale stanowią tło do wątków miłosnych, konfliktów rodzinnych czy walk o władzę. Losy bohaterów obserwujemy na tle kraju naznaczonego wojną domową.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Wartka akcja, prosty język, wyraziści bohaterowie i cel do osiągnięcia. To atuty tej książki. Niewielkim utrudnieniem może być dwuosobowy typ narracji, bowiem historię rodów Lancasterów, Yorków i Tudorów poznajemy oczami Jaspera i zakochanej w nim dalekiej kuzynce Jane. Ma to jednak zapewne swój plus - widzimy XV-wieczną Anglię z różnej perspektywy, mamy i sceny walk, odwiedzamy królewski dwór, poznajemy przyszłego władcę. Autorka, pasjonatka historii dała nam zasmakować z pewnością ducha epoki.

Myślę, że "Tudorowie" to lektura z którą warto się zaprzyjaźnić. Niewiele jest książek poświęconych początkom tej dynastii, a książka Joanny Hickson jest właśnie jedną z nich.