W sieci powiązań

Główną bohaterką jest Magda, która po rozwodzie z toksycznym mężem wyprowadza się z małym synkiem i zaczyna wszystko od nowa. Po nieudanym małżeństwie próbuje poukładać swoje życie. W szkole, gdzie pracuje, poznaje tajemniczego mężczyznę, którym jest oczarowana. Tomek jest wujkiem przyjaciela jej syna. Powoli rodzi się między nimi uczucie. Relacje między nimi zaczynają się układać, ale pojawia się jej były mąż. Gdy wydaje się, że wszystko zaczyna się układać, przeszłość wraca. Powrót byłego męża bohaterki pociąga za sobą groźne konsekwencje. Magda musi walczyć o własne szczęście.

Jest to romans z elementami obyczajowymi, który pokazuje czytelnikowi jak mały może być świat. W książce jest dużo emocji, rozterek i problemów życia codziennego. Jest w niej wiele niepewności, ale też i podejmowania spontanicznych decyzji.

Autorka poruszyła trudne tematy: przemoc domowa, porwanie, depresja. Pokazuje jak jedno przypadkowe spotkanie może odmienić życie.

Bohaterowie dają się lubić, nie są irytujący. Doświadczeni życiowo, a przy tym normalni. Ich uczucia rozkwitają powoli, ale jest dużo emocji i namiętności. Stopniowo bez pośpiechu budowane jest napięcie i relacje między nimi.

Książka napisana jest z perspektywy głównej bohaterki, ale są też przemyślenia Tomka. Bohaterowie często wracają do poprzednich myśli i ciągle je analizują.

To co spotkało Magdę, może spotkać inne kobiety. Mało z nich ma odwagę zrobić ten pierwszy krok do zmiany.

To historia o drugich szansach i nadziei na lepszą przyszłość. Opowieść, która pokazuje, że warto brać sprawy w swoje ręce i po trudnym czasie może wyjść słońce. Nie należy tracić nadziei, bo nawet po najciemniejszych doświadczeniach można odnaleźć siłę i szczęście. Życie nie składa się z samych dobrych dni i prawdziwe problemy potrafią nieźle namieszać, ale ta powieść pokazuje, że warto walczyć o siebie i lepsze jutro. To historia, która na długo zapadnie w pamięci.

Gratuluję autorce udanego debiutu.

Ta powieść nie krzyczy. Ona boli po cichu. W sieci powiązań Doroty Magdaleny Bukowskiej to książka, która wchodzi pod skórę powoli, niemal niepostrzeżenie – jak codzienne zmęczenie, jak lęk, który niby da się zagłuszyć, a jednak zawsze wraca wieczorem, gdy dom cichnie.

Historia Magdy jest na pozór bardzo zwyczajna. Rozwód, dziecko, nowe miasto, nowa praca. Takie „zaczynam od nowa”, które wielu z nas zna albo przynajmniej potrafi sobie wyobrazić. Autorka pokazuje jednak, że nowy początek rzadko bywa czystą kartą. To raczej kartka zapisana drobnym drukiem dawnych doświadczeń, strachu, poczucia winy i nieustannej czujności. Magda nie jest bohaterką idealną – bywa zagubiona, ostrożna do granic bólu, momentami bezradna. I właśnie dlatego jest tak prawdziwa.

Ogromną siłą tej książki jest sposób, w jaki Bukowska opisuje psychiczne konsekwencje przemocy i kontroli. Tu nie ma taniej sensacji ani przerysowanych scen. Jest za to duszna atmosfera napięcia, które narasta, choć nie zawsze widać je na pierwszy rzut oka. Przeszłość Magdy nie znika – ona czai się w drobnych gestach, w spojrzeniach, w irracjonalnym strachu przed telefonem czy niespodziewanym spotkaniem. To bardzo realistyczny obraz życia „po”, kiedy formalnie wszystko się skończyło, ale emocjonalnie wciąż trwa.

Wątek relacji z Tomaszem został poprowadzony subtelnie i z wyczuciem. To nie jest bajkowy książę ani cudowny lek na traumę. To człowiek, który daje Magdzie coś niezwykle ważnego – poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń do oddychania. Autorka nie idealizuje miłości, pokazuje ją raczej jako proces: pełen wahań, niepewności, prób zaufania i cofania się o krok. Dzięki temu ten związek nie razi sztucznością, a czytelnik ma prawo wierzyć, że takie uczucia naprawdę mogą się zdarzyć.

Bardzo poruszający jest również wątek macierzyństwa. Magda nie jest „dzielną samotną matką” z poradnika. Jest kobietą, która kocha syna do granic możliwości, ale jednocześnie bywa zmęczona, przerażona odpowiedzialnością i świadomością, że każde jej potknięcie może mieć konsekwencje dla dziecka. Jej walka o syna to jedna z najbardziej emocjonalnych osi tej powieści – cicha, pełna napięcia i desperackiej determinacji.

W sieci powiązań to książka, która pokazuje, jak łatwo można wpaść w mechanizmy zależności i jak trudno się z nich uwolnić – nawet wtedy, gdy wydaje się, że najgorsze już minęło. To także opowieść o odzyskiwaniu głosu, granic i prawa do własnych emocji. Autorka nie daje prostych odpowiedzi ani lukrowanego happy endu. Zamiast tego oferuje coś znacznie cenniejszego: uczciwość emocjonalną.

To lektura dla czytelników, którzy cenią historie bliskie życiu, niebojące się trudnych tematów i psychologicznej głębi. Książka zostawia po sobie ślad – zmusza do refleksji nad tym, czym naprawdę jest miłość, jak cienka bywa granica między troską, a kontrolą i jak ogromnej siły wymaga powiedzenie: „mam prawo do szczęścia”.

Polecam W sieci powiązań jako poruszającą, dojrzałą powieść o wychodzeniu z przemocy i odzyskiwaniu siebie, która boli, ale daje nadzieję i zostaje w głowie na długo.

Kolejny debiut literacki przeczytałem z przyjemnością. Tym razem mogłem zgłębić lekturę autorstwa Doroty Magdaleny Bukowskiej, która urodziła się w Sosnowcu, Mieszka nadal na południu naszego kraju, ale w Jaworzu, miejscowości położonej na zachód od Bielska-Białej, tuż u stóp przepięknego Beskidu Śląskiego. Jeśli informacje w sieci są prawdziwe to pani Dorota jest absolwentką wydziału Zarządzania WSB w Dąbrowie Górniczej. Jest też technikiem RTG, lubi zdrowe odżywianie, aktywność fizyczną, choć jest także miłośniczką gier komputerowych. Uwielbia literaturę, dużo czyta, ale postanowiła sprawdzić swoje umiejętności, debiutując niniejszą pozycją na rynku wydawniczym.

Powieść pani Bukowskiej to książka o tematyce obyczajowej. Od razu sugeruje to okładka książki. Widzimy w jej centrum kobietę i mężczyznę, którzy wyglądają na zakochanych, ale emocje, które widać na ich twarzach mogą sugerować, że między nimi jest jakieś emocjonalne napięcie, jakaś niepewność do tego, co czują do siebie. Beżowe odcienie plus czerwone linie, które mogą sugerować tytułową sieć, nadają jej ciepłą otoczkę, chęć sięgnięcia po ten tytuł z wystawowej półki w księgarni czy bibliotece.

Akcja powieści toczy się w czasach obecnych, na południu Polski, w stronach znanych autorce powieści. Główną bohaterką powieści jest Magda, młoda kobieta, która po nieudanym małżeństwie, próbuje ułożyć sobie życie na nowo. Ciężko znosi traumę po rozwodzie, do którego doprowadził jej były już mąż Jarek, człowiek, który za nic miał kobiety, a ją traktował w sposób niegodny mężczyzny. Znęcanie się nie tylko psychiczne, ale też fizyczne położyło kres temu związkowi. Magda sama wychowuje dziecko, małego, siedmioletniego synka, Maciusia. Ten rozpoczyna nowy etap w swoim życiu. Nie dość, że jest wychowywany bez ojca, to jeszcze rusza na podbój nowej szkoły. To wyzwanie dla małych dzieci! O tym bardzo dobrze wie matka, która jest nauczycielką języka angielskiego. Udało jej się znaleźć pracę w nowym miejscu zamieszkania.

Dziewczyna na swojej drodze spotyka przystojnego mężczyznę. Właściwie to dzięki synowi, który bawi się i zaczyna przyjaźń z Igorem, powoduje, że Magda zwraca uwagę na człowieka, który w ogóle nie jest zainteresowany jej obecnością w szkole. Tak wydaje się jej, ale z punktu widzenia Tomasza, bo tak na imię ma opiekun Igora, jest całkiem inaczej.

Co z tego wyniknie? Jakie jeszcze kłody po nogi zostaną rzucone pod nogi niewinnej kobiecie, która układa sobie życie na nowo?

To dobra powieść obyczajowa z wątkami psychologicznymi. To historia wyciągnięta z życia, która przydarza się wielu kobietom w dzisiejszym świecie. Wielu jednak nie kończy się happy-endem. Jak będzie w tym przypadku?

Magda jest świeżo po rozwodzie. Uciekła od przemocowego męża alkoholika i teraz wraz z siedmioletnim synkiem próbuje zacząć życie na nowo. Kobieta popada w rutynę dom-praca-szkoła i coraz bardziej zaczyna jej doskwierać samotność, szczególnie wieczorami.

Podczas jednego z odbiorów syna ze szkoły poznaje Tomka, który zaczyna budzić w niej dawno zapomniane uczucia.

Historia jest bardzo życiowa. Autorka stopniowo, bez pośpiechu buduje napięcie i rozwija relację między bohaterami. Wszystko jest bardzo realne. Styl autorki jest bardzo przyjemny, przez historię się płynie. Bardzo mnie zaciekawiła. Wczułam się od pierwszej strony, szczególnie że jest bardzo życiowa, a kłody rzucane przez los jak najbardziej realne.

Bohaterowie daja się lubić, przede wszystkim nie są irytujący, tylko doświadczeni życiowo, a przy tym normalni. Postacią, która rozświetla tą całą historię jest Maciek, syn Magdy. Świetny chłopak. Postacie drugoplanowe urozmaicają i dopełniają powieść.

W książce ciągle coś się dzieje, nie ma czasu na nudę, bo życie płynie i potrafi nieźle zaskoczyć. Nie jest tylko miło i przyjemnie, pojawiają się problemy i komplikacje.

Jest to bardzo dobra powieść obyczajowa z elementami romansu. Pokazuje czytelnikowi, że warto brać życie w swoje ręce i że po trudnym czasie i do nas może uśmiechnąć się szczęście. Nie należy tracić nadziei.

☆Recenzja☆

Premiera 26.11.2025 r.

„W sieci powiązań” – @dmbukowska_autor

Współpraca recenzencka z @wydawnictwo_novaeres

Motywy:

- samotna matka

- nowe życie

- rozczulający chłopiec

- życiowe rozterki

Historia ma charakter romansu obyczajowego w roli głównej: samotna matka, która próbuje odbudować swoją pewność siebie oraz od nowa zbudować świat dla swojego syna oraz facet, który ma wiele na głowie ale zauważa w tym całym chaosie niezwykłość jaką ma w sobie Magda.

Magda i Tomasz poznają w szkole, kiedy czekają na swoje pociechy. Tomasz od samego początku jest mocno zajęty, gdyż ciągle rozmawia przez telefon, dopiero po jakimś czasie zauważa Magdę. Krótkie chwile w szkole, wspólne zabawy dzieci zamieniają się w rozmowy, odwożenie i spotkania. Uczucie rodzi się po cichu, bez echa, w drobnych gestach, spojrzeniach. Magdzie brakuje bliskości i zrozumienia. Przez nieudane małżeństwo zatraciła swoją kobiecość, nie potrafi przyjąć komplementów i mało w siebie wierzy. Tomasz próbuje od nowa zaszczepić w niej pewność siebie. Natomiast jej syn to mały dorosły, który swoją dziecięcą naiwnością nadaje fabule świeżość i ciekawości. Umie rozbawić towarzystwo, jest mocno związany z mamą, zawsze jej broni, ale jak to dziecko ma dobre i złe dni. Wracając do Magdy to silny kobieta, która razem z synem zaczyna nowe życie. Ma w sobie wiele obaw, wszystko mocno analizuje i czasem jest to dla niej błędnym kołem. Ale wcale jej się nie dziwię, bo jeśli jest się tak wrażliwym jak ona to myśli same nachodzą.

Autorka stworzyła ludzkich bohaterów, którzy mają w sobie wiele wątpiliście a ich myśli nie zawsze są spójne i ewolucyjne. Często wracają do poprzednich myśli i ciągle analizują. Nie mają też spójności w zachowaniu. Tomasz ma dziwne zachowania, które nie zawsze rozumiałam. Czasem miałam wrażenie, że Magda jest dla niego małym wyzwaniem i odskocznią. Ale momentami był naprawdę czuły i kochany. Udowadniał Magdzie jaka jest wartościowa i ważna. Dzięki tym wszystkim niezgodnościom wydaje się tacy ludzcy, tak jak my. Nasze zachowania również nie są poukładane jak w katalogu. Jesteśmy cała paletą różnych zachowań, decyzji, emocji i uczuć. A analiza wszystkiego to nieodłączny elementem naszego życia, a zwłaszcza kobiet. Dlatego czytając ich historię mogłam się mocniej zaangażować, bo miałam wrażenie jakbym słuchała historii koleżanki lub bliskiej osoby.

Autorka stworzyła historię, która zapadnie na długo w pamięć, w związku z fabułą, która jest mocno podobna do zawirowań naszych, w codziennym życiu. Jest wiele niepewności, ale też i podejmowanie spontanicznych decyzji. Bohaterowie raz ciepli, a raz zimni, raz spokojni, raz chaotyczni. Nie braknie też namiętności i docierania się nie tylko w relacji duchowej, ale też i fizycznej. Relacja to proces, który jest mocno uzależniony od każdej ze stron. Autorka miała ciekawy pomysł na przedstawienie bohaterów takimi jacy są naprawdę, bez upiększania, słodzenia. Warto przeczytać i zagłębić się w coś zwykłego, ale jednocześnie mocno ludzkiego.

10/10

❤️