Trzy życia Alix St. Pierre

Tak naprawdę to jedyny minusik tej książki to malutki druk, który czyta się nieco dłużej. Ale całość jest pięknie wydana. Wewnątrz to jakbym trzymała drogie dzieło warte wiele tysięcy, poważnie. Postaci jest tutaj sporo, ale nie ważne jak kto był wykształcony, gdzie mieszkał i co robił, to potrafił wypowiadać się z klasą i pewną wyższością. Teraz status ludzi poznajemy po ich wymowie, a tutaj tego nie było. Nawet wszelkie opisy miejsc czy też porównania, ukazywały zawsze tą droższą stronę. Postacie są inteligentne. Miałam wrażenie, że u każdego z nich dominowała lewa półkula mózgowa, gdyż cokolwiek ktokolwiek nie sugerował, to zawsze było wiadomo o jaki konkretny cel mu chodzi. Obierali to w słowa tak, by ich winy nie było tam za grosz. Równie akcja jest zwinna i pasjonująca. Nie wiemy co się wydarzy, ale czuć to w treści, która nagle zaczyna gęstnieć. Jeśli chodzi o samą postać Alix St. Pierre, to początek jej życia mamy opisany krótko później następuje rozwinięcie. Wiemy, że szybko pozostała sama i miała wielkie cele oraz marzenia. Zawsze ciągło ją do ludzi z wyższych sfer, dlatego postanowiła połączyć pasję z marzeniem. Bardzo szybko odnajduje się w tym co robi, jest bystra i bardzo lubi wyzwania. Ludzie zaczynają zauważać jej intelekt i samozaparcie i właśnie po pewnym czasie przychodzi jej służyć tam, gdzie nigdy by się nie spodziewała. Zostaje szpiegiem i ma wykorzystać wszystkie swoje atuty, aby zdobyć zaufanie niebezpiecznego nazisty. Bardzo szybko przekonuje się, że nie może już działać jak dotychczas, bo na szali staje jej własne życie.

Jestem godna podziwu za tak inteligentnie napisaną książkę! Każde cierpienie przeżywa się tu po cichu, choć nieraz to, co ujrzy totalnie nią wstrząśnie. Pomimo twardości, to wciąż wrażliwa kobieta, która gdy tylko pomyśli o przeszłości, to uśmiech schodzi jej z twarzy. Zdarzają się tutaj bardzo poruszające sceny, na szczęście opisane przez innych. Średnia część dialogów dopełnia wrażenia, że to opowieść niż powieść. Jestem nią bardzo pozytywnie zaskoczona, dlatego ją polecam:-)

– Przypominasz postać drugoplanową w filmie – oznajmiła, co nie zabrzmiało szczególnie pochlebnie. Dodała jednak: – Wszyscy sądzą, że należy obserwować gwiazdę, że to ją powinno się uwielbiać. Ale czasem to postać z drugiego planu potrafi skraść przedstawienie. I każdy się dziwi, że wcześniej jej nie dostrzegał. To właśnie ty – wyjaśniła stanowczo, ale Alix bynajmniej nie uwierzyła w tę przepowiednię. – To ciebie warto mieć na oku.

Tylko najprawdziwsza przyjaciółka mogła powiedzieć coś takiego, odkładając jednocześnie własne marzenia na półkę i patrząc, jak osoba, którą zawsze nazywała siostrą, bierze swoją walizkę i odjeżdża, by spełniać je zamiast niej.

– Kocham cię – powiedziała Alix, a do oczu znów napłynęły jej łzy.

– Dopóki trójkąty nie przestaną istnieć – odparła Lillie z uśmiechem, na co obie zamilkły.

“Wojna się skończyła, ale niektóre tajemnice nie odeszły w zapomnienie.

Dzięki powieści Natashy Lester przeniosłam do powojennego Paryża i poznałam niezwykłą kobietę - Alix St Pierre.

Życie tej młodej osóbki mogłoby spokojnie posłużyć za scenariusz naprawdę dobrego filmu.

Dziewczyna szybko została osierocona- dorastała jednak w blasku Hollywood zaś jej największym marzeniem było stać się częścią tego środowiska.

Dzięki swej determinacji Alix stopniowo realizowała nakreślony w głowie plan. Nigdy jednak nie przewidziała,że rok 1943 stanie się dla niej przełomowym.

Właśnie wtedy młoda ambitna bohaterka została dostrzeżona przez rząd Stanów Zjednoczonych i zwerbowana jako szpieg. Po przejściu wymagającego szkolenia panna St Pierre zostaje przerzucona do Europy , a jej zadaniem jest zbliżyć się do wpływowego nazisty,który pragnie udzielić pomocy alianrom nawet za cenę życia..

Nigdy wcześniej nie czytałam książek autorki, jednak jeśli są one choć w połowie tak zajmujące jak Trzy życia zdecydowanie chcę to zmienić.

Jest to powieść niezwykle emocjonująca i pełna kontrastów- świat mody i nazwiska największych światowych projektantów przeplatają się z tragizmem wojny i walki o sprawiedliwość i własne szczęście.

Przez tę fabułę dosłownie się płynie i nie sposób jej odłożyć- serdecznie polecam 💚

Zacznę z wysokiego "C". Jeśli zastanawiacie się nad zakupem lub przeczytaniem tej książki, to mówię głośno TAK! Warto, a nawet bardzo warto!

Znakomita książka szpiegowska, łącząca wydarzenia z okresu II wojny światowej i czasów tuż po wojnie. Akcja osadzona w Paryżu, na tle pierwszego pokazu Christiana Diora z odwołaniami do ruchu oporu we Włoszech oraz nieczystych gier Aliantów i Niemców czego ofiarą stało się 9 mężczyzn. Szeleszczący kreacjami Diora świat mody miesza się z rozkwitającą miłością, namiętnościami z okresu wojny, zemstą, kłamstwami i... No nie wiele, abym wypaplał zakończenie. I najważniejsze dla mnie jest to, że książka została napisana przez autorkę, która uwielbia grzebać w historii. Tu prawie wszystkie postaci i zdarzenia są autentyczne, trochę dostosowane do fabuły, która porywa czytelnika jak pęd przejeżdżającego na torze bolidu Formuły 1.

Natasha Lester posługuje się piórem (raczej na pewno komputerem) w fantastyczny sposób, manipulując czytelnikiem, podrzucając mu namiętności, by za chwilę zagrać wątkami okrutnymi z wojny, a potem doprawionymi nienawiścią i zemstą. Nie napiszę nic więcej jeśli chodzi o fabułę, bo każdy nawet najdrobniejszy fakcik, niuansik zepsuje wam czytanie i wgryzanie się w treść narracji. Termos z kawą i zapraszam do lektury, która przypomina mocne emocje jak jazda na rollercoasterze. Dlatego dajcie się ponieść przygodzie, w której nikt na końcu nie jest tym, kim był na początku książki.

Chciałbym jeszcze na koniec odnieść się do feminatywu. Tłumaczka używa określenia szpieżka, które przepraszam, ale kłuje moje uszy. Nie mam nic przeciwko temu zjawisku, ale szpieżka czy dramaturżka jest dla mnie niesamowitą akrobacją słowną. Wrzucę tu kamyczek. Z okazji święta polszczyzny poznańska Biblioteka Raczyńskich zorganizowała 21 lutego 2024 r. spotkanie na temat nazw żeńskich w języku polskim. Prelegentem był prof. UAM dr hab. Jarosław Liberek. Omawiał sporo słów, wskazując, że miały one w wielu wypadkach incydentalne użycie jak np. gościni czy satyryczne jak chirurgini. Zajmował się też słowami szpiegini i szpieżka. W latach 20. i 30. można odnotować jedynie incydentalne pojawienia się tych form. W podsumowanie stwierdził, że nie ma żadnego nakazu tworzenia feminatywów, to wszystko zależy od współczesnego języka. Ok. i dlatego czasami warto się zastanowić nad feminatywami, no i nad faktem, że jest wiele Pań, które wolą być profesorem, a nie profesorką czy socjologiem niż socjolożką. To taka moja mała dygresja. Nic na siłę, chyba, że chodzi o książkę Natashy Lester, będę natrętnie namawiał do przeczytania.

Połączenie świata mody z walką szpiegów w myśl, by sprawiedliwości stało się zadość? Dlaczego nie? Jestem tuż po przeczytaniu powieści Natashy Lester pt.: Trzy życia Alix St. Pierre i przyznam szczerze, powieść wciągnęła mnie bez reszty. Kto nie chciałby być wciągnięty w świat powojennego Paryża, gdzie życie kształtowało się na nowo, gdzie świat mody przeżywał wielki boom?

O tym wkrótce, a teraz kilka słów o autorce. Pani Natasha Lester mieszka w Zachodniej Australii w Perth. Urodziła się w Stanach Zjednoczonych i tam pracowała w dziale marketingu L'Oreal, gdzie zarządzała marką Maybelline. Zamiłowanie do mody ma we krwi, zagłębia się w jej historię, praktykuję sztukę ilustracji mody oraz kolekcjonuje modę vintage. Podróżuje, a przede wszystkim pisze powieści, które cieszą się ogromną popularnością na całym świecie. Jej bestsellery przetłumaczono na dwadzieścia języków.

Chyba nie ma osoby, która nie skojarzyłaby nazwiska Christiana Diora. Ten francuski projektant mody tuż po wojnie zdecydował się założyć, jak się później okaże, jeden z największych domów mody na świecie. Wtedy młody człowiek postanowił uniezależnić się od innych i iść własną ścieżką kariery i niebanalnych pomysłów. Właśnie w jego, jeszcze wtedy, niewielkim domu mody, poznamy główną bohaterkę powieści, tytułową Alix St. Pierre.

I w tym momencie pewnie zadajecie sobie pytanie, gdzie tutaj szpiedzy i jakakolwiek konspiracja? Powieść autorki jest tak skonstruowana, że wracamy w niektórych rozdziałach do czasów wojny, gdzie główna bohaterka została zwerbowana przez rząd Stanów Zjednoczonych i przerzucona do Europy. Oczywiście została przeszkolona na taką okoliczność. A zadanie miała niełatwe. Mimo że wojna powoli zbliżała się do końca, Alix musiała zbliżyć się do niemieckiego wojskowego, który miałby już nie wierzyć w powodzenie sukcesu wygrania wojny przez Trzecią Rzeszę i pomóc aliantom w szybszym osiągnięciu celu i zakończeniu szaleństwa Adolfa Hitlera.

Życie pisze różne scenariusze. Wydawać się mogło, że moda i to, co będzie się działo w pracy u przyszłego mistrza Diora, będzie całym życiem Alix, jednak przeszłość nie powiedziała ostatniego słowa. Świat mody zasymiluje się z tym, co działo się przed wojną i z czym miała do czynienia młoda Amerykanka.

Połączenie historycznych faktów, w misternie skonstruowaną powieścią szpiegowską na pewno przypadnie Wam do gustu. Poznacie nie tylko pierwsze lata ekspansji Diora w świat mody, ale też straszne losy wojny i włoskich partyzantów. Jedynie co mnie przeszkadzało, to za dużo francuskich słów, których zapewne celowo nie przetłumaczono na język polski, by pokazać świat mody, świat, który poznacie od wewnątrz, od środka firmy, która zawojowała świat.

“Wojna się skończyła, ale niektóre tajemnice nie odeszły w zapomnienie”.

Powojenny Paryż, w którym świat mody przeplata się z mrocznymi tajemnicami szpiegów. Alix jest silną kobietą o wielu twarzach, szybko została sierotą, dorastała obok hollywoodzkiego przepychu. Zawsze marzyła, by w pełni stać się częścią tego świata. Jej pragnienia stopniowo zaczęły się spełniać. W 1943 roku po przeprowadzeniu kilku udanych kampanii reklamowych została zauważona przez członków rządu USA. I wtedy wszystko się zmieniło, została zwerbowana do organizacji wywiadowczej, została wyszkolona na szpiega. Przerzucona do Europy w ramach zadania miała zbliżyć się do Niemca, który będzie chciał pomóc aliantom. Po wojnie Alix osiedliła się w Paryżu, została szefową biura prasowego, podjęła współpracę z domem mody Diora. I wtedy upomniała się o nią przeszłość.

Przejmująca opowieść. Jej wielowymiarowa akcja toczy się swoim rytmem, intryguje, przenosi nas do USA i Paryża. Mamy czasy II wojny światowej i lata powojenne. Fabuła ciekawie poprowadzona, zaskakuje i niepokoi. Styl Autorki jest płynny, barwny, a przy tym lekki, naturalny. Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele emocji. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się. Cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki. Do Alix poczułam ogromną sympatię, inteligentna, odważna, silna, pełna pasji, bardzo ambitna kobieta. Z uporem prze do przodu i z wytrwałością próbuje się odnaleźć w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Dwie zupełnie różne dziedziny życia: szpiegowsko i świat mody. Czy jedna kobieta może się w nich odnaleźć? Mroczne realia wojenne, tajne, niebezpieczne misje, przeżywane dramaty, przeszłość, która powraca, nie daje o sobie zapomnieć, kładzie się cieniem na teraźniejszości. Niełatwa walka o przetrwanie, zdrady, pragnienie zemsty, poczucie winy, realne niebezpieczeństwo, szukanie sprawiedliwości. Równouprawnienie, dziedziny życia zdominowane przez mężczyzn. Wszechobecne konwenanse, narzucone normy społeczne, które wymagają od kobiety wyjścia za mąż, bycia jego ozdobą i rodzenia mu dzieci. Nasza bohaterka wymyka się tym stereotypom. Walczy o siebie, dąży do wybranych celów, jest ambitna. Ogromne kontrasty, przepych, bogactwo, a obok bieda.

Nietuzinkowa, angażująca emocjonalnie przygoda, której dałam się porwać. O silnej kobiecie, o zemście, o honorze, o sprawiedliwości, o tajemnicach, o walce o siebie. Polecam, czytajcie! Tatiasza i jej książki :)