Trzcinowisko. Detektyw Aleksander Zamojski. Tom 1

Kinga Wójcik do wiosny 2024 roku znana była z serii z Leną Rudnicką, to jednak zmienił tom pierwszy jej drugiej kryminalnej serii pt. “Trzcinowisko”. Te historie kryminalne łączyć będzie postać prywatnego detektywa Aleksandra Zamojskiego, a jeśli mogę wnioskować po zaledwie pierwszym tomie, wydaje się, że będą to spokojniejsze, bardziej kameralne kryminały. Bo w samym “Trzcinowisku” historia toczy się w niewielkiej społeczności w Tomaszowie Mazowieckim. To tam lata temu doszło do zbrodni, która nigdy nie została rozwiązana, a która wstrząsnęła lokalną społecznością, kilkoma rodzinami, którym teraz, po ponad dwudziestu latach od tragedii się przyglądamy. I tak studiujemy jak na ich relacje wpłynęło tamto wydarzenie, równocześnie przyglądając się różnym typom rodzin i więziom rodzinnym, które choć czasami niepożądane, bardzo trudno tak naprawdę zerwać. Intryga kryminalna prowadzona jest w spokojnym tempie, lekko klasycznym, gdyż skupiamy się po prostu na zagadce, odkrywaniu nowych faktów dzięki upartym rozmowom z potencjalnymi świadkami, czy po prostu ludźmi z otoczenia i dobrej dedukcji. Historia przedstawiona jest w narracji trzecioosobowej z kilku perspektyw, dzięki czemu i czytelnik ma wiele punktów zaczepienia dla swojej ciekawości. Dobre kreacje postaci, zarówno te przypisane tylko do tego tomu, jak i te, które będą pojawiać się w kolejnych tomach cyklu - nie są może wylewnie dokładne, ale solidne na tyle, że wzbudzają w czytelniku emocje. Historia jaką nam przedstawiają toczy się przede wszystkim współcześnie, choć kilka razy dostajemy też mocno oddziałujące na emocje retrospekcje. Czy potrzebne? W większości tak, choć w mojej ocenie może nie wszystkie, może można byłoby zostawić coś niedopowiedziane. Ale to niuans, kwestia gustu, myślę jednak, że ten tytuł zadowoli wszystkich, którzy lubią małomiasteczkowe, prowadzone umiarkowanym, lekko sennym tempem kryminały. Ja bawiłam się przy nim naprawdę dobrze!

"Prawda była jednak taka, że śmierć Ewy Ostaszewskiej do dziś wzbudzała ogromne emocje. Dziennikarze, internetowi detektywi czy podcasterzy co jakoś czas wracali do śmierci dziewiętnastolatki, lecz nadal nie było wiadomo, co się stało w Trzcinowisku nad Pilicą."

Są takie zbrodnie, które niewyjaśnione, zostają w świadomości publicznej przez wiele lat. Sprawy te dotyczą zazwyczaj dzieci i nastolatków, młodych ludzi u progu życia. Okrutny los, za sprawą innego człowieka pozbawił ich możliwości spełnienia marzeń i realizacji planów, uniemożliwił im doświadczenie tego wszystkiego, do czego zostali powołani.

Przyniósł im śmierć.

Jednym z takich przeżyć było zabójstwo Ewy Ostaszewskiej, które kładło się cieniem na życiu jej rodziny i lokalnej społeczności. Młodziutka dziewczyna, pełna pasji i chęci istnienia, była oczkiem w głowie swoich rodziców.

Kto chciałby zaszkodzić niewinnej nastolatce?

Do dziś niewiadomo.

Ponad 20 lat po tym zdarzeniu ojciec Ewy, pragnąc w końcu poznać sprawcę tego czynu, decyduje się wynająć słynnego detektywa Aleksandra Zamojskiego.

Czy krok ten przyczyni się w końcu do przełomu w śledztwie?

"Trzcinowisko" to moje pierwsze spotkanie z autorką - Kingą Wójcik, której twórczość miałam w planach poznać. Akcja powieści zaczyna się od zarysowania szczegółów dotyczących śledztwa, dzięki czemu czytelnik zyskuje pełny obraz sytuacji. Z początku wszystko wydaje się jasne i przejrzyste, dopiero z biegiem czasu na jaw wychodzą pierwsze fakty zadające kłam dotychczasowymi ustaleniom.

A co jeśli ktoś bardzo się postarał, by pewne wydarzenia nie ujrzały światła dziennego?

Komu tak bardzo zależało na zatajeniu prawdy?

Czy po tylu latach Zamojski będzie w stanie znaleźć odpowiedzi na te pytania i ująć mordercę?

Przyznam, że jestem usatysfakcjonowana lekturą "Trzcinowiska". Choć sprawa, o której czytamy, z każdą chwilą zdaje się coraz bardziej gmatwać, wszystko jest dla nas przejrzyste. Od samego początku towarzyszymy śledczym w prowadzonym przez nich dochodzeniu i wspólnie z nimi odkrywamy wyjaśnienie sprawy. Tożsamość mordercy pozostaje dla nas zagadką do samego końca, a rozwiązanie poszczególnych wątków pobocznych nieraz stanowi nie lada zaskoczenie. Powieść świetnie się czyta i trzyma w napięciu aż do ostatniej strony.

Główny bohater, Aleksander Zamojski, to postać wzbudzająca sympatię. Mężczyzna uparcie dąży do rozwiązania zagadki, nie poddaje się, mimo braku dowodów i tego, że przed nim było już wielu detektywów, którym nie udało się ująć sprawcy morderstwa. Autorka pozwala nam rzucić okiem na jego relacje z ojcem, dzięki czemu mamy możliwość poznać motywy postępowania tej postaci. Jak zapowiada Kinga Wójcik, jeszcze będziemy mieli możliwość wrócić do jego przygód.

Ja jestem jak najbardziej za!

Moja ocena 8/10.

Mam ogromną słabość do kryminalnych serii osadzonych w naszych polskich realiach. "Trzcinowisko" przyciągnęło mnie okładką, a po przeczytaniu zarysu fabuły moje zaintrygowanie znacznie się spotęgowało. Nie potrafiłam przejść obojętnie obok tej książki.

Już na wstępie mogę Wam zdradzić, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Kingi Wójcik będę wspominać bardzo pozytywnie. Podziwiam autorkę (i przyznam szczerze, że także zazdroszczę!), że w młodym wieku potrafi stworzyć tak skomplikowane i wielowarstwowe historie! Do tego lekki warsztat pisarski, umiejętność wykreowania gęstej atmosfery podsyconej tajemnicami z przeszłości i... przepis na dobry kryminał gotowy!

Zagadkowe morderstwo sprzed dwudziestu czterech lat nadal pozostaje sprawą, która spędza sen z powiek rodzicom Ewy Ostaszewskiej. Ta tragedia odcisnęła bolesne piętno na bliskich dziewczyny, a także na niektórych mieszkańcach Tomaszowa Mazowieckiego. Ojciec Ewy postanawia podjąć ostatnią, desperacką próbę, aby poznać prawdę o tym, co tak naprawdę spotkało jego ukochaną córkę latem 1999 roku. Postanawia wynająć jednego z najbardziej cenionych detektywów - Aleksandra Zamojskiego. Czy były policjant poradzi sobie z tym trudnym śledztwem?

Zaplątałam się w to tytułowe "Trzcinowisko", brodziłam w morzu kłamstw oraz niedomówień, wraz z detektywem Zamojskim próbując rozwiązać tę zagadkową zbrodnię. I wiecie co? Autorka skutecznie niejednokrotnie myliła tropy, że prawda do której udało nam się w końcu dotrzeć okazała się sporym zaskoczeniem. Lubię tego typu zakończenia.

Dodatkowo zżyłam się z bohaterami opowieści i jestem ciekawa kontynuacji ich losów!

„Trzcinowisko” to pierwsza część świetnie zapowiadającej się serii kryminalnej z prywatnym detektywem Aleksandrem Zamojskim, byłym policjantem. Mężczyzna wyrobił już sobie markę i stał się rozpoznawalnym, uznanym detektywem, przez wielu uważanym za jednego z najlepszych w kraju.

Do biura Zamojskiego zgłasza się Waldemar Ostaszewski, ojciec Ewy, która 24 lata temu została brutalnie zamordowana, a sprawcy oraz okoliczności tamtego zdarzenia nigdy nie zostały poznane. Mężczyzna pokłada swe ostatnie nadzieje w umiejętnościach Zamojskiego i wierzy, że po tylu latach uda się odnaleźć mordercę Ewy.

Zamojski decyduje się przyjąć tę sprawę, choć sam jest nieco sceptycznie nastawiony do tego pomysłu. Zaczyna odgrzebywać stare informacje, ślady, tropy, co zaczyna działać jak lawina, która wydobywa na powierzchnię coraz to więcej skrzętnie skrywanych przez lata tajemnic. Czy detektywowi uda się doprowadzić sprawę zabójstwa Ewy do końca?

„Trzcinowisko” to genialnie napisany kryminał, od początku do końca trzymający w niepewności. Znajdziemy w nim wszystko to, co najlepsze w tego typu powieściach – mroczna atmosfera niewielkiej miejscowości, liczne, mylące tropy i zwroty akcji oraz wyraziści, barwni bohaterowie. To wszystko sprawia, że bardzo ciężko oderwać się od czytania, a po każdym przeczytanym fragmencie, w głowie wciąż rozpamiętuje się przytoczone wydarzenia.

Autorka uzmysławia nam, jak wyglądało życie oraz rozwiązywanie spraw kryminalnych w końcówce lat 90-tych, w których to za pieniądze można było wiele załatwić, szerząc tym samym postawy i zachowania sprzyjające rozwojowi korupcji. Posiadanie odpowiednich znajomości i głębokich kieszeni potrafiło niejedno załatwić, niejednego uciszyć i spowodować, że przekonujące dowody nagle zapadały się pod ziemię.

To historia ukazująca, jak wiele rodzic jest w stanie poświęcić dla swoich dzieci oraz aby ratować dobre imię swojej rodziny. Opowieść o tym, jak bardzo jedna błędna decyzja rzutuje na dalsze życie człowieka, który to już zawsze będzie musiał radzić sobie z jej konsekwencjami.

„Trzcinowisko” to mocny, intrygujący i niesamowicie wciągający kryminał, pozbawiony zbędnych opisów, z którego emocje wręcz się wylewają. Skłania do refleksji nad ludzkim postępowaniem, istotą lojalności, prawdomówności oraz oddania.

To książka, dla której zarywa się noce! Taka, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Jeden z najlepszych kryminałów, jakie kiedykolwiek czytałam. Polecam ogromnie!!!

Historia bardzo znanego detektywa, który w przypływie chwili postanawia rozwikłać tajemnicę sprzed 24 lat. Ewa Ostarzewska wieczorem wyszła z domu i już do niego nie wróciła. Rano policja znalazła jej zwłoki w pobliskim trzcinowisku. Przez lata, zagadkę tej śmiërci próbowało rozwikłać wielu detektywów, jednak żadnemu nie udało się odpowiedzieć na pytanie. Kto i dlaczego, zamørdował dziewiętnastolatkę? Czy detektyw Aleksander Zamojski podoła? Czy tym razem ojciec dziewczyny zwrócił się do odpowiedniego człowieka, który rozwikła tą zawiłą sprawę?

Napięcie jakie zbudowała autorka było świetne, tło dla prowadzonego śledztwa to aktualne życie bohaterów, które urealnia całą opowieść. W tej książce każdy szczegół dopracowany jest z ogromną dokładnością. A wynik śledztwa do końca nie jest pewny.

Czekam na więcej zagadek, z którymi będę mogła spędzać wieczory.

Książka, po przeczytaniu której śmiało mogę powiedzieć, że była to czysta przyjemność. Kryminały rzadko trafia ją w moje ręce, ale tak jak ten mogę czytać zdecydowanie częściej.

Fabuła opowiada o wznowieniu śledztwa zamordowanej 24 lata wcześniej 19-letniej Ewy Ostaszewskiej. Nieustępliwy ojciec wynajmuje najlepszego w okolicy detektywa Aleksandra Zamojskiego, który wraz z policjantką i dziennikarzem przeprowadzają dochodzenie.

Zagłębiłam się w świat pełen tajemnic i zakamuflowanych intryg zamiecionych pod dywan. Świat policji, wpływowych ludzi, którzy dzięki układom mogą wiele i znacznie więcej niż przeciętny Kowalski.

Ta historia daje wiele do myślenia i pozostawia czytelnika w poczuciu wszechogarniającej nas niesprawiedliwości.

Z drugiej strony zastanawiamy się ile bylibyśmy w stanie zrobić by chronić swoich bliskich. Do czego I byśmy się posunęli . Jako matka wiem, że mogłabym zrobić wiele. Mam nadzieję, że nigdy nie będę musiała się przekonać. Uczta dla fanów kryminałów.

Zaciekawiłam was?

W 1999 roku Ewa Ostaszewska wychodzi na spotkanie z przyjaciółką, ale już nigdy z niego nie wraca .. Jej zwłoki zostały znalezione bardzo szybko, blisko domu, jednak do tej pory czyli przez 24 lata nie odkryto kto stoi za tą zbrodnią. Ojciec dziewczyny, nie poddaje się i po raz ostatni chce spróbować , zatrudnia detektywa Aleksandra Zamojskiego, który ma świetne opinie i wierzy, że jemu jedynemu uda się odkryć prawdę. Tylko czy to możliwe po tylu latach? Policja i wielu detektywów próbowało.. cóż Aleksander po namyśle decyduje się na tą sprawę... Na jaw co chwilę wychodzą nowe fakty, ciekawe osoby na miejscu zbrodni, osoby, których nie powinno tam być, a świadkowie? Jeśli jacyś są to... Nie żyją.... Przypadek?

Nie ukrywam, że to moje pierwsze spotkanie z piórem Autorki, i cieszę się, że serię o Zamojskim zaczynam od początku! To zdecydowanie fajny człowiek i mam nadzieję, że szybko spotkam go ponownie na kartkach książki. W tej historii akcja nie pędzi na łeb na szyję, raczej powoli, odkrywamy kolejne fakty w tej zawiłej i tajemniczej historii... Bo tak naprawdę tutaj każdy ma coś do ukrycia, tylko kto najwięcej?

Myślałam, że odkryłam zagadkę już na samym początku tej historii, i byłam z siebie dumna.... I co? Nic bardziej mylnego! Na sam koniec zostałam bardzo mocno zaskoczona! A już na pewno jednym bohaterem... 🥺.

Ta książka to kawał świetnego thrillera, zagadka o morderstwie sprzed lat, w małej miejscowości, gdzie wszyscy się znają a mieszkańcy piją piwo w jednym barze z policjantami, zawsze wywołuje emocje! Autorka umie wodzić czytelnika za nos, umie wprowadzać napięcie, i zdecydowanie ma bardzo przyjemny styl pisania!

Bardzo Wam polecam, spędzicie z tą książką dobry czas!

Choć kiedyś często czytałem kryminały, to w ostatnim czasem, niestety, rzadko udaje mi się sięgnąć po takie powieści, choć nadal je lubię.

Ostatnio udało mi się przeczytać "Trzcinowisko" Kingi Wójcik. Powieść ta opowiada o detektywie Aleksandrze Zamojskim, który podejmuje się nierozwiązanej sprawy sprzed 24 lat.

Muszę przyznać, że książka wciągnęła mnie od samego początku, na co wpływ miała również szybkość czytania. Przyznam, że choć zwykle szybko czytam, to "Trzcinowisko" wchodziło mi wyjątkowo dobrze, co zdecydowanie jest zasługą stylu autorki. Dzięki temu w przyszłości planuję sięgnąć również po poprzednią serię Kingi Wójcik.

Na 100% przeczytam także kolejny tom o Aleksandrze Zamojskim, który ma jeszcze wiele do zaoferowania czytelnikowi dzięki swojej przyszłości i zagmatwanej relacji z rodziną. Nie do końca przekonała mnie za to Roma Sułecka, ale zobaczymy jak potoczy się jej historia w kolejnym tomie.

Co do bohaterów, bardzo podobało mi się to, że koniec końców prawie każda z postaci była w jakiś sposób zamieszana ze sprawą.

Co ważne, praktycznie do samego końca nie wiedziałem kto jest zabójcą, co bywa zmorą niektórych kryminałów. Zdarza się, że książka jest naprawdę dobra, a przez to, że od połowy akcji wiadomo kto zabił, bardzo traci na jakości. Na szczęście, nie dotyczy to "Trzcinowiska".

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

Uwielbiam polskie kryminały osadzone w naszych realiach. Te małe społeczności, gdzie niby wszyscy wszystko wiedzą, a jak przychodzi co do czego to nikt się niczego nie dowie. Te sekrety rodzinne i te konszachty lokalnych władz.

To wszystko i dużo więcej znajdziecie właśnie w "Trzcinowisku" Kingi Wójcik

Gorąco polecam miłośnikom kryminałów i nie tylko. Sporo tajemnic i ten klimacik 🥰 Uwielbiam. Emocje gwarantowane, niekończąca się lista podejrzanych i niesamowite rozwiązanie zagadki.

W naszej kulturze obowiązuje zasada – o zmarłym można mówić dobrze albo wcale. Przykład msza pogrzebowa, ksiądz wygłasza kazanie, oczywiście wspomina w nim zmarłego (zmarłą) i wychwala taką osobę pod niebiosa. To, co mówi, nie zawsze jest zgodne z prawdą, bo jak można chwalić kogoś, kto za życia był tyranem dla rodziny, pijakiem i damskim bokserem. To oczywiście tylko przykład. Taki paradoks za życia człowiek wyzywany od najgorszych, a po śmierci chwalony, bo tak trzeba.

"Każdy inaczej przeżywa żałobę. Jedni topią smutki w alkoholu, inni zamykają się w sobie, a jeszcze inni robią wszystko, by zapomnieć o bólu".

Rodzice nie powinni chować swoich dzieci. 24 lata temu w rodzinie Katarzyny i Waldemara Ostaszewskich wydarzyła się tragedia. Ich córka Ewa została zamordowana. Jej zwłoki odnaleziono w trzcinowisku. Śmiercią Ewy Ostaszewskiej żyła cała Polska. Śledztwo wzbudziło ogromne zainteresowanie opinii publicznej. Jej sprawa była na pierwszych stronach gazet i we wszystkich serwisach informacyjnych w telewizji. Policji nie udało się znaleźć winnego tej potwornej zbrodni, rodzice poruszyli niebo i ziemię i też nie uzyskali odpowiedzi na pytanie kto i dlaczego zabił ich córkę. Aleksander Zamojski były policjant obecnie jeden z najlepszych prywatnych detektywów w Polsce to ostatnia deska ratunku dla Waldemara Ostaszewskiego. To właśnie jego ojciec Ewy prosi o pomoc w rozwikłaniu tej sprawy.

"Nie wywołuj upiorów przeszłości, bo to się może źle skończyć".

Detektyw w trakcie śledztwa dochodzi do ciekawych konkluzji. Okazuje się, że osoby, które mogły cokolwiek wiedzieć o śmierci Ewy, zginęły w niewyjaśnionych okolicznościach, a ci, którzy żyją i mogliby coś na ten temat powiedzieć, nabierają wody w usta. Nie wszystkim zależy na rozwiązaniu zagadki sprzed lat, są też tacy, którzy próbują się uporać z demonami przeszłości. Nasuwa się pytanie, czy wtedy, dwadzieścia cztery lata temu policja zrobiła wszystko, żeby odnaleźć mordercę Ewy? Jaką córką i siostrą była Ewa? Kto tak naprawdę był zamieszany w jej śmierć? Mnożą się pytania, na wierzch wychodzą skrywane tajemnice. Prawda okaże się szokująca...

Historia napisana przez Panią Kingę Wójcik pokazuje, do czego jest zdolny człowiek, który za wszelką cenę chce chronić dobre imię swojej rodziny. Silne emocje i kryzysowa sytuacja mogą skłonić człowieka do popełnienia zbrodni. Czasami wystarczy mała iskra, by odebrać komuś życie. Jak wiadomo, rodzic dla swojego dziecko jest gotów zrobić wszystko.

"Prawda każdy chce ją poznać, ale niektórym może to zniszczyć życie".

Jedno niefortunne wydarzenie pociąga za sobą kolejne. Nie ma ludzi idealnych, każdy z nas popełnia błędy. Zdarza się, że jeden błąd może rzutować na dalsze życie człowieka.

Nie czytałam poprzednich książek Pani Kingi Wójcik. "Trzcinowiskiem" jest zachwycona. Jedna z lepszych książek przeczytanych przeze mnie w tym roku. Kryminał na wysokim poziomie, wciąga już od pierwszych stron. Przez tę książkę się płynie. Kapitalnie wykreowani bohaterowie, żadnych zbędnych opisów. Fabuła to gotowy scenariusz do filmu. A zakończenie majstersztyk. Wam polecam, a ja czekam na kolejne przygody Aleksandra Zamojskiego.

„Trzcinowisko” to pierwszy tom wspaniale zapowiadającej się serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim. Dla mnie jest to pierwsza książka, jaka trafiła w moje ręce Pani Kingi Wójcik. I wiem, że będę musiała nadrobić pozostałe tytuły.

Ewa Ostraszewska była młodą dziewczyną, która została zamordowana. Zbrodnia miała miejsce w 1999 roku i sprawą zajmował się Jakub Sułecki. Morderca jednak nie został odnaleziony. Po latach ojciec Ewy zatrudnia byłego policjanta, Aleksandra Zamojskiego by rozwiązał zagadkę sprzed lat. Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ minęło od tamtych wydarzeń 24 lata. A świadkowie zdarzenia zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach. Czy uda odkryć prawdę?

Książka posiada wszystkie charakterystyczne cechy dla dobrego kryminału. Zagadka morderstwa sprzed lat, ślepe tropy, tajemnice, które wychodzą na jaw w trakcie śledztwa, zaskakujące zwroty akcji i zakończenie, którego ciężko jest się domyśleć.

Autorka posiada lekkie pióro i książkę czyta się bardzo przyjemnie. To co bardzo podobało mi w tej historii to dwie linie czasowe, chociaż przewaga jest czasów obecnych. Pani Kinga wspaniale wykreowała głównego bechtera oraz drugoplanowych bohaterów. Każdy z nich ma tutaj jakąś rolę do odegrania. Nie jest przypadkiem.

Jeśli lubicie kryminały to ten tytuł musi znaleźć się na Waszych półkach.

Zapoznałam się już z setkami kryminałów i prawdziwych zbrodni, więc czasami zastanawiam się nad tym, czy coś jeszcze może mnie zaskoczyć. I choć twórcy true crime'owi lubią stwierdzenie, że życie pisze bardziej nieprawdopodobne scenariusze, a ja z reguły się z tym zgadzam, to warto też zauważyć, że to one później stają się kanwą tych fikcyjnych.

"Trzcinowisko" to moje pierwsze spotkanie z Kingą Wójcik, choć już od jakiegoś czasu nosiłam się z zamiarem sięgnięcia po jej wcześniejszą serię i nawet zgromadziłam wszystkie sześć tomów, przeczuwając, że mi się spodobają. Nie myliłam się, bo nie muszę ich czytać, by mieć pewność, że tak właśnie będzie, skoro już pierwszy kontakt z twórczością autorki wzbudził mój zachwyt.

Pochłonęłam tę książkę w tempie, którego od dawna nie doświadczyłam i bardzo za nim tęskniłam. Uwielbiam spać, ale zarywanie nocek dla lektury ma swój urok, a dla "Trzcinowiska" warto było to zrobić. Piszę te słowa z uśmiechem, wspominając moje wrażenia po pierwszych stronach, a wtedy byłam daleka od myślenia, że napiszę entuzjastyczną recenzję.

Byłam sceptyczna, gdy zarysowywał się przede mną główny wątek tej powieści. Wydawał mi się on wtedy tak łudząco podobny do prawdziwej tragedii, nad którą pochylałam się wielokrotnie i robię to zawsze, gdy pojawiają się nowe publikacje. Nie znalazłam nigdzie informacji, że stanowiła ona inspiracje dla autorki, ale nie mam co do tego wątpliwości. I nieco mnie to zniechęciło, myślałam, że skoro znam tę historię, to ta książka nie wzbudzi we mnie żadnych emocji. Bardzo się myliłam.

Kinga Wójcik pisze tak, że przez fabułę po prostu się płynie, a jest ona na tyle angażująca, że wraca się do niej myślami w chwilach, gdy nie ma się możliwości kontynuowania lektury. Podobała mi się nienachalna kreacja bohaterów, czyli to, że mogłam poznawać ich wraz z rozwojem akcji, weryfikując swoje pierwsze wrażenia, które nie we wszystkich przypadkach były słuszne. To dodało całej historii autentyczności, ale nie tylko to, bo równie istotna była tu dbałość o szczegóły, jak choćby to, że zachowania postaci były adekwatne do wspominanej mimochodem pogody. Niby nic, ale spaja całą opowieść.

Nie ukrywam, że jestem fanką kryminałów, w których główną rolę odgrywa detektyw. Lubię te niestandardowe działania, które może on podejmować bez konsekwencji, jakie groziłyby za to policjantowi. Aleksander Zamojski szybko zyskał moją sympatię i nie mogę się już doczekać kolejnych jego śledztw. Liczę też na to, że jedno z nich będzie bezpośrednio związane z jego... no właśnie, nie jestem pewna, czy mogę nazywać Romę Sułecką jego współpracowniczką, ale skoro ich wspólne działania pozwoliły znaleźć odpowiedzi na wiele pytań, to chyba tak. Autorka zadbała o to, by nie było zbyt schematycznie i obok damsko-męskiego duetu kręcił się jeszcze dziennikarz-podcaster, ale akurat on jakoś nieszczególnie przypadł mi do gustu, może zyska przy bliższym poznaniu w kolejnych tomach.

"Trzcinowisko" to kryminalny popis Kingi Wójcik, która wykorzystała klasyczne motywy do stworzenia klimatycznej i dusznej powieści. To prawdziwa gratka dla fanów spokojniejszych, małomiasteczkowych historii, w których istotną rolę odgrywają relacje międzyludzkie i wątki poboczne. Ja jestem zachwycona.

Moje 9/10.

„𝙰𝚕𝚎 𝚌𝚣𝚢 𝚓𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚋łą𝚍 𝚙𝚘𝚠𝚒𝚗𝚒𝚎𝚗 𝚣𝚊𝚠𝚊ż𝚢ć 𝚗𝚊 𝚍𝚊𝚕𝚜𝚣𝚢𝚖 ż𝚢𝚌𝚒𝚞 𝚌𝚣ł𝚘𝚠𝚒𝚎𝚔𝚊?”

✨️ Po przeczytaniu *bądź połknięciu, co kto woli* książek o komisarz Lenie Rudnickiej wiedziałam, że na 'Trzcinowisku' się nie zawiodę. I miałam rację! *no kto by się spodziewał...*

✨️ Aleksandra zadowolona bo trupy są, nierozwiązana sprawa sprzed lat jest, a prywata detektywa Zamojskiego nie sprowadza się jedynie do życia uczuciowego😈

✨️ Było ciekawie, zakradło się trochę zabawy w kotka i myszkę, a najbardziej podobały mi się retrospekcje! One zawsze nadają smaczku i dzięki nim zabójca nie musiał bawić się w złoczyńcę ze Scooby-Doo - tym razem nie było wścibskich dzieciaków🤣

✨️ Co do tożsamości owego zabójcy, to do końca nie byłam pewna żadnego ze swoich typów. Wójcik inteligentnie manipuluje czytelnikiem, podsuwa fałszywe tropy i tylko czeka czy złapaliśmy się w zastawione sidła😉

✨️ W tej książce nie ma momentów przestoju - cały czas coś się dzieje i naprawdę ciężko się oderwać. Każdy z bohaterów ma swoje za uszami, nikt nie jest kryształowo czysty. To podkręca atmosferę🙌🏻

✨️ Na pewno będę czytać kolejne tomy, bo one się pojawią, prawda? PRAWDA?!

„Jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć, aby chronić swoich bliskich i ich dobre imię?”

Jest to pierwsza część serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

“Trzcinowisko” to kryminał, który zręcznie łączy w sobie elementy suspensu, dramatu i głębokiej analizy psychologicznej. W tej powieści autorka zabiera nas do małego miasteczka, gdzie każdy wydaje się znać każdego i swoje miejsce, a jednak pod powierzchnią kryją się sekrety zdolne wstrząsnąć fundamentami społeczności.

Fabuła skupia się na postaci detektywa Aleksandra Zamojskiego, który po latach wraca do niewyjaśnionego morderstwa Ewy Ostaszewskiej. Zamojski, będąc postacią o skomplikowanej przeszłości, wykazuje się nie tylko intuicją detektywistyczną, ale również głębokim zrozumieniem ludzkiej natury. Jego determinacja w rozwiązaniu dwudziestoletniej zagadki morderstwa jest równie wielka, jak jego własne wewnętrzne demony.

Czy jego metody, choć niekonwencjonalne, poprowadzą do odkrycia prawdy, która była ukryta przez dekady? Przekonajcie się sami! 🖤

Warto pochwalić autorkę za umiejętność budowania napięcia i stopniowego odkrywania kolejnych warstw fabuły, co sprawia, że książka jest trudna do odłożenia. To doskonały wybór dla miłośników kryminałów z głębią psychologiczną i atmosferą, która zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. To książka, która nie tylko dostarcza solidnej dawki napięcia, ale także skłania do refleksji nad naturą ludzkich relacji i konsekwencjami przeszłości.

Recenzja premierowa 26.03.24 r.

Do detektywa Aleksandra Zamojskiego zgłasza się Waldemar Ostaszewski, którego córka dwadzieścia cztery lata temu została zamordowana w trzcinowisku nad rzeką. Wtedy śledztwo prowadzone przez Jakuba Sułeckiego okazało się porażką i policja nie ujęła sprawcy. Zrozpaczona rodzina popadała w coraz większy marazm. Małżeństwo rodziców Ewy rozpadło się a siostra wyjechała do innego miasta. Zrozpaczony ojciec rok w rok wynajmował kolejnych detektywów by odkryli zagadkę zbrodni z przed lat. Umęczona rodzina zgadza się po raz ostatni powierzyć sprawę śledczemu. Czy Aleksander Zamojski najlepszy detektyw w okolicy z pomocą policjantki Romy Sułeckiej i dziennikarza Arka Niemirskiego wpadnie na trop mordercy? W tej książce nic nie jest oczywiste. Czy zamordowana Ewa rzeczywiście była kryształową córką i uczennicą? Jakie stosunki miały siostry Ewa i Kaja? Jakie sekrety ma rodzina Ostaszewskich? Czy policyjne śledztwo z przed lat było rzetelnie prowadzone? Co stało się ze świadkami zbrodni z przed lat?

"Trzcinowisko" to wciągający thriller, w którym nic nie jest oczywiste. Muszę przyznać, że książka jest nie odkładalna i wciąga z każdą stroną coraz bardziej. Świetnie wykreowane postacie, które nie są zero jedynkowe, które darzymy sympatią, którym współczujemy na końcu okazują się być mordercami. Samo zakończenie było wstrząsające i nigdy bym nie wpadła na to kto zabił. Autorka nieźle wyprowadziła mnie w pole. To pierwsza książka autorki, którą miałam okazję czytać i już nie mogę się doczekać kontynuacji przygód detektywa Zamojskiego.

Ile czasu musi upłynąć, by zapomnieć o najgorszym koszmarze, śmierci dziecka? Kiedy można pozwolić sobie żyć dalej? Ojciec zamordowanej dziewczyny po raz ostatni zleca odnalezienie sprawcy zabójstwa. Ani policyjne śledztwo, ani poprzedni prywatni detektywi nie zdołali dotrzeć do prawdy. Tym bardziej, że świadkom przydarzyły się wypadki… Po 24 latach jest to jeszcze trudniejsze, ale nie jest niemożliwe.

W „Trzcinowisku” motywacja bohaterów najczęściej wynika z przekory. Nie podejmują decyzji z własnego przekonania, lecz na złość komuś bliskiemu. I tu trafiamy w prawdziwe kłębowisko trudnych relacji, złych emocji. Na wierzchu są krzywdy, żale, oczekiwania. Obserwujemy, jak układają się kontakty rodzinne. A okazji do przyjrzenia się temu jest wiele, bo pojawia zaskakująco dużo powiązań pomiędzy rozwiązującymi tę zagadkę teraz, a tymi – co kiedyś. A pośrodku – młoda ofiara od lat czekająca na sprawiedliwość.

Jedno staje się szybko jasne – 24 lata temu zrobiono wiele, by prawda nie ujrzała światła dziennego.

Jedno tragiczne wydarzenie wywołało efekt kuli śnieżnej – problemy zaczęły się rozrastać i stało się jasne, że są nie do zatrzymania, jeśli nie dojdzie do kolejnej zbrodni. Niestety – każdy ruch wywołuje kolejny kryzys. Prawda będzie miała wysoką cenę i zniszczy kolejne życie. Ale może tez być wyzwoleniem od tajemnicy dźwiganej od lat. Jeden błąd, działanie w afekcie, zaważyło na losie wielu ludzi.

„Trzcinowisko” to pierwsza część serii z prywatnym detektywem Aleksandrem Zamojskim.

Zdecydowanie warto przeczytać, gorąco polecam!

Współpraca barterowa z @proszynski_wydawnictwo

"Trzcinowisko" to zupełnie nowa seria, pierwsza część z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

Tomaszów Mazowiecki, końcówka lat 90, Ewa Ostaszewska wychodzi z domu na spotkanie z przyjaciółką i już nie wraca. Następnego dnia zostaje znaleziona martwa w trzcinowisku. Nie ma żadnych śladów zbrodni. Morderca pozostaje na wolności.

24 lata później, ojciec Ewy, postanawia wynająć już ostatni raz detektywa by odnalazł mordercę jego córki. Aleksander Zamojski ma ciężkie zadanie, minęło sporo czasu od zbrodni a mieszkańcy nie chcą rozmawiać o tej sprawie.

Czy Aleksander Zamojski rozwiąże zagadkę śmierci Ewy Ostaszewskiej ? Dlaczego mieszkańcy milczą ? Co tak naprawdę wydarzyło się w dniu zabójstwa ? A przede wszystkim kto jest winny?

"Trzcinowisko" to świetny kryminał. Czyta się rewelacyjnie. Wciąga od samego początku. Autorka stworzyła dość zawiłą historię i nic tu nie jest takie oczywiste. Ile razy zmieniałam swoje podejrzenia, co do mordercy. Oprócz niewyjaśnionej zbrodni, wyjdą na jaw inne skrywane sekrety. Detektywowi Zamojskiemu przy tej sprawie będzie pomagać dziennikarz i pewna policjantka. Bohaterowie są dobrze wykreowani. Lubię, gdy mamy do rozwikłania więcej zagadek. Właśnie tak tu będzie, początkowo może się wydawać,że ta sprawa jest pogmatwana. Ale im dalej, tym widzimy jak puzzle układanki wchodzą na właściwe miejsce i wszystko staje się coraz jaśniejsze.

Małomiasteczkowa społeczność, która milczy. Nieoczekiwane zwroty akcji, skrywane sekrety i wartka akcja. Do tego zakończenie, które może szokować.

Chociaż w pewnym momencie odkrywałam, kto stoi na morderstwem. I tak świetnie się bawiłam przy tej książce. Oczywiście bardzo polecam. Dziękuję @proszynski_wydawnictwo za egzemplarz.

Końcówka lat 90-tych. Tomaszów Mazowiecki – Ewa Ostaszewska wychodzi z domu i znika. Zostaje odnaleziona martwa następnego ranka w trzcinowisku nieopodal rodzinnego domu. Od samego początku kwestia rozwiązania sprawy śmierci nastolatki nie układa się tak jak powinna, czego efektem jest to, że osoba lub osoby za to odpowiedzialne nadal są na wolności.

Po 24 latach, wciąż zrozpaczony ojciec Ewy, dobrze prosperujący biznesmen, postanawia podjąć ostatnią próbę wyjaśnienia zagadki sprzed lat.

Nie licząc kosztów, wynajmuje prywatnego detektywa – Aleksandra Zamojskiego. Byłego policjanta, który od zawsze związany był z Tomaszowem. Urodził się tutaj, i właśnie tutaj postanowił kontynuować karierę detektywistyczną. Aleksander jest jednym z najlepszych śledczych w Polsce. Ma na swoim koncie bardzo duże sukcesy, dlatego zleceniodawca wiąże z jego pracą duże nadzieje.

Czy talent Aleksandra pomoże w rozwiązaniu sprawy sprzed lat? Czy sekrety skrywane od lat ujrzą światło dzienne? Niewątpliwie komuś zależy na tym aby tak się nie stało…..

„Trzcinowisko” to świetnie skonstruowana opowieść kryminalna. Zabieg z morderstwem sprzed lat pozwolił na stworzenie zawiłej historii, okraszonej wieloma wątkami, które regularnie przeplatają się w miarę poznawania kolejnych rozdziałów książki. Początkowo cała historia wydaje się bardzo zagmatwana i nie trzymająca się kupy. Lecz w pewnym momencie całość spina się i wszystko zaczyna się wyjaśniać. Końcówka i rozwikłanie tajemnicy to po prostu majstersztyk.

Mam za sobą już naprawdę dużo dobrych kryminałów. Przyznam szczerze, że przy każdym rozpoczynaniu kolejnej książki towarzyszy mi obawa, że nikt już nie wymyśli nic nowego.

Na szczęście za każdym razem jestem miło zaskoczony. Ta książka nie jest sztampowa. Autorka naprawdę napracowała się przy opracowaniu zawiłej historii. Celowo nie opisałem w mojej recenzji zbyt wiele szczegółów fabuły, po prostu chce abyście odkrywali tą książkę z tą samą satysfakcją, jaka towarzyszyła mi.

Żal, że już koniec. Ale liczę, że nie było to ostatnie spotkanie z Aleksandrem Zamojskim. Potencjał, jaki bije od tej postaci musi zostać wykorzystany ponownie….

Gorąco polecam

"Trzcinowisko" to początek nowej serii kryminalnej Kingi Wójcik z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

Do najlepszego polskiego detektywa, za jakiego uważany jest Zamojski, zgłasza się ojciec zamordowanej przed dwudziestoma czterema laty dziewiętnastoletniej Ewy. Mężczyzna chce ukarania winnych zbrodni, za którą nikt nie odpowiedział.

Nie chcę nawet sobie wyobrażać, jak bardzo boli utrata dziecka, a sposób, w jaki w tym przypadku do niej doszło i brak sprawiedliwości, tylko potęgują te odczucia. Ojciec nie ustaje w staraniach, by rozwikłać zagadkę śmierci córki. Kierują nim bezsilność, rozpacz i wściekłość na system sprawiedliwości, który zawiódł na całej linii. Istnieje jednak podejrzenie, że w sprawę zamieszani byli sami policjanci, więc nie dziwota, że winni do dziś pozostają bezkarni.

Powieść czyta się nad wyraz dobrze, to z pewnością zasługa przejrzystego stylu i zrozumiałego dla wszystkich języka, dużej ilości rzeczowych dialogów, interesującej fabuły i niejednoznacznych postaci. Sama zagadka kryminalna wciąga, klimat małomiasteczkowej społeczności, która solidarnie milczy w tej sprawie dziwi, ale też zastanawia. Wraz z rodzicami pragniemy zadośćuczynienia śmierci, którą żyła cała Polska, a za którą nikt dotąd nie poniósł kary. I choć wielu przed nim próbowało, to właśnie detektywowi Zamojskiemu uda się dotrzeć do prawdy na temat morderstwa nastolatki. Oczywiście nie stało by się to bez współpracy z dziennikarzem śledczym i pewną policjantką, którzy mają do wyrównania własne rachunki krzywd.

„Trzcinowisko” Kingi Wójcik to doskonale skonstruowany kryminał, który oferuje więcej niż tylko poszukiwanie mordercy.

W serii kryminalnej z detektywem Zamojskim, tajemnica morderstwa Ewy Ostaszewskiej pozostaje nierozwiązana przez lata. Jej ojciec, Waldemar, zatrudnia renomowanego detektywa Aleksandra Zamojskiego, aby odświeżyć śledztwo. Dla Zamojskiego stanowi ono nie lada wyzwanie, gdyż świadkowie nie żyją, a mieszkańcy obawiają się mówić o sprawie. Dlatego wraz z dziennikarzem i córką prowadzącego pierwotne śledztwo, Zamojski dąży do odkrycia prawdy.

Czy uda się im rozwiązać zagadkę morderstwa sprzed dekad?

Fabuła jest dynamiczna i pełna zwrotów akcji, co sprawia, że czyta się ją jednym ciągiem. Autorka umiejętnie prowadzi nas przez skomplikowaną sieć relacji między bohaterami oraz przez ich sekrety i kłamstwa. Prywatny detektyw Aleksander Zamojski, jako główny bohater, jest ciekawą i wielowymiarową postacią, którego inteligencja i determinacja są kluczowe w odkrywaniu prawdy.

W „Trzcinowisku” każda postać ma swoją historie, która wpływa na rozwój wydarzeń. Korupcja policji, trudne relacje rodzinne to tylko niektóre z poruszanych przez Autorkę tematów, a to, jak bohaterowie radzą sobie z własnymi demonami i tęsknotą za prawdą, stanowi o sile tej historii.

Powieść zaskakuje nie tylko rozwiązaniem zagadki, ale także refleksją nad naturą człowieka. Pokazuje, że prawda bywa często bardzo bolesna i nie zawsze prowadzi do ulgi.

Autorka w swojej powieści stawia nas nie tylko przed zagadką morderstwa, które trzeba rozwiązać, ale również przed dylematem moralnym dotyczącym granic, jakie jesteśmy gotowi przekroczyć, by ochronić tych najbliższych.

„Trzcinowisko” to powieść, która zręcznie łączy elementy kryminału z głębokim wglądem w ludzką psychikę. To historia o poszukiwaniu prawdy, konfrontacji z przeszłością i zmaganiu się z moralnymi wyborami. Dla miłośników gatunku, jak i tych, którzy szukają w literaturze czegoś więcej, początek nowej serii Kingi Wójcik będzie znakomitą lekturą.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @proszynski_wydawnictwo @[Adres usunięty]e (współpraca reklamowa) 🩷.

Współpraca reklamowa z @proszynski_wydawnictwo @[Adres usunięty]e

♥️Premiera ksiązki już 26.03.2024 i powiem Wam kochani, że jest na co czekać.♥️

Mistermie uknuta intryga, zawiła, wielowątkowa fabuła i zakończenie po którym długo nie mogłam się pozbierać.

Jest rok 1999. Niedaleko rzeki polocja odnajduje ciało młodej dziewczyny. Zmowa mieszkańców, brak śladów, brak świadków. Śledztwo staje w miejscu.

Mija 24 lata. Zrozpaczony ojciec, zmęczony brakiem postępów w sprawie rozpoczyna prywatne śledztwo. Po pomoc zgłasza się do Aleksandra Zamojskiego, detektywa, który ma na swoim koncie wiele rozwiązanych spraw. Jego skuteczność jest znana w środowisku.

Zamojski wiele ryzykuje. Sprawa jest głośna. Jeśli złapie mordercę tylko potwierdzi swoją niezawodność. Jeśli mu się nie uda długie lata będzie się za nim ciągnęła ta porażka.

"Trzcinowisko" to prawdziwa czytelnicza uczta dla miłośników gatunku. Misternie utkana sieć intryg i wzajemnych powiązań, wciągająca fabuła i stopniowo budowane napięcie by zakończeniem poprostu złamać czytelnika. Świetnie wykreowani bohaterowie i bardzo przyjemny styl pisania autorki. Czego chcieć więcej? A no informacji, że to pierwszy tom serii i będzie kontynuacja :). Teraz jest tzw komplecik :). Oby tylko autorka nie kazała nam długo czekać na kolejny tom.

Polecam bardzo bardzo bardzo

Wierni fani Autorki, a także wielbiciele mocnych wrażeń, odnajdą tu wszystko, czego szukają na kartach dobrej powieści, począwszy od oryginalnej, dobrze poprowadzonej fabuły, poprzez niepokojący, nasycony niebezpiecznymi tajemnicami klimat oraz misternie uknutą intrygę, aż do nietuzinkowych, jak najbardziej przemawiających bohaterów i licznych elementów zaskoczenia. Bezsprzecznie, pisarce nie można odmówić rozmachu, postanowiła urozmaicić swą wciągającą opowieść na wszelkie możliwe sposoby, fundując tym nie tylko dawne nierozwiązane śledztwo, jakie pociągnęło za sobą więcej niż jedną ofiarę, ale także zagmatwane powiązania między postaciami. Bez wątpienia, ta powieść pochłonie bez reszty i zniewoli na kilka dobrych godzin.

Ogromne brawa należą się pisarce za doskonałe kreacje bohaterów. Znajdziemy tu całą plejadę nietuzinkowych postaci. Każda z nich wywoła wiele emocji, żadna nie pozostanie obojętna i jak się wkrótce okaże, każda wiele wniesie w naszkicowaną starannie fabułę. Podejrzliwość czytającego sięga zenitu, próbuje za wszelką cenę odgadnąć mroczne sekrety nakreślonych postaci, a jednak, poznanie rozwiązania zagadki jest możliwe dopiero w momencie, który zaplanowała autorka. Kinga Wójcik włada nadzwyczaj lekkim, przyjemnym piórem, a mistrzowsko nakreślony klimat sprawia, iż naprawdę ciężko oderwać się od poznawanej opowieści.

„Trzcinowisko” to istne kryminalne, literackie rzemiosło, jakie usatysfakcjonuje w pełni każdego fana gatunku! Zawiła, wielowątkowa fabuła, misternie uknuta, frapująca intryga, doskonałe, złożone kreacje bohaterów, sieć szokujących, zagmatwanych powiązań, wstydliwe tajemnice i niedomówienia, a wszystko to napisane niebywale błyskotliwym piórem! Gwarantuję, że poznając finał, będziecie zbierać szczękę z podłogi! Ta uczta literacka zafunduje wam niezapomniany wachlarz emocji! Polecam gorąco!

@alenajpierwksiazka

Jakie cechy ma dobry kryminał?

📚RECENZJA📚

Akcja powieści rozgrywa się w Tomaszowie Mazowieckim. We wrześniu 1999 roku, zostają odnalezione zwłoki młodej Ewy Ostaszewskiej.

Śledztwo prowadzone przez komisarza Jakuba Sułeckiego, zostaje umorzone ze względu na brak dowodów, a tym samym możliwości zidentyfikowania sprawcy. Dodatkową przeszkodą dla rozwikłania zagadki są świadkowie ginący w niewyjaśnionych okolicznościach, a także zmowa milczenia stróżów prawa związanych ze sprawą.

Aleksander Zamojski, osławiony najlepszym detektywem w Polsce, po 24 latach podejmuje się analizie sprawy tragicznie zmarłej nastolatki i z chirurgiczną precyzją stara się zrekonstruować morderstwo - przesłuchując kolejnych świadków. Dodatkową przeszkodą dla zdemaskowania sprawcy i odnalezienia prawdy, jest enigmatyczność w zeznaniach osób powiązanych ze sprawą. Tutaj kłamstwa, sekrety i intrygi, są spoiwem tajemnicy tragicznej śmierci Ewy, a detektyw Zamojski prowadzi osobliwe polowanie na prawdę w którym dosłownie każdy, zdaje się być podejrzanym.

Autorka w wyśmienity sposób żongluje emocjami i serwuje nam nieoczekiwane zwroty akcji.

Pani Wójcik stworzyła fabułę w sposób wręcz misterny,a w połączeniu z dynamiką akcji oraz zdecydowanie nietuzinkowymi postaciami - oddaje w nasze ręce swoistą kryminalną ucztę. "Trzcinowisko" kipi bowiem od spekulacji rodzących się w głowie czytelnika, a fabuła osnuta tajemnicą, nie pozwala na odłożenie książki. Powieść ta, to pełen napięcia kryminał detektywistyczny, w którym autorka podsuwa mylne tropy i zaskakuje praktycznie do ostatniej strony.

Pani Kinga Wójcik genialnie miksuje wysmakowaną fabułę, podsyconą charakternymi postaciami z zaskakującym zakończeniem.

Powiedzieć, że "Trzcinowisko" to genialny kryminał, to tak jak nie powiedzieć nic.

📚📚📚📚📚/5*

#recenzja #recenzjaksiążki #opiniaoksiążce #kryminał #kryminałdetektywistyczny #książka #kochamczytać #współpraca

Za egzemplarz do recenzji dziękuję @proszynski_wydawnictwo

@[Adres usunięty]e

@kingawojjcik

☕Nie ma co ukrywać, że fabuła tej książki opiera się na starym jak świat motywie zbrodni sprzed lat. Zbrodni, gdzie sprawca nie został złapany a rodzina i lokalna społeczność trochę spuszcza zasłonę milczenia na sytuację. Mijają 24 lata i wszystko rusza na nowo...

📚 Po przeczytaniu zastanawiałam się jak bardzo Autorka zaczynając pisanie książki, miała zarysowaną cała fabułę i losy, które spotkają bohaterów. Czy od razu było założenie kto jest winny? Ale nie powiem dlaczego się nad tym zastanawiałam bo popsuję wam zabawę.

☕ No dobrze. O fabule trochę napomknęłam to przejdźmy do bohaterów. Mamy tutaj ich cały przekrój. Jest ich sporo. I za dużo z imieniem na literę A 🤪 Serio w pewnym momencie się sama zakręciłam, czytając. No ale to mało ważne. W każdym razie mamy tutaj głównego bohatera pod postacią Pana detektywa. Ogólnie to miałam go przed oczami przez całą książkę. Męski, przystojny, odważny, skupiony na pracy, który wszystko dla niej poświęcił. Dobry w tym co robi. No nie ma się do czego przyczepić. Oczywiście ma do pomocy różne osoby, mniej lub bardziej zaangażowane, mniej lub bardziej zaufane, ale są.

📚 Nie będę ukrywała, że w pewnym momencie odgadłam kto jest winny śmierci sprzed lat, ale nie pozbawiło mnie to frajdy z czytania, bo wątków pobocznych było sporo. Fajnie się to wszystko splotło w całość. Także tutaj brawa dla Autorki, za umiejętność wymieszania w kotle tak, żeby potem wyszło z tego wyśmienite danie.

☕ Mimo tego, że to kryminał z tych łagodniejszych i tych, które przez większość książki budują napięcie i gdzie przez dłuższy czas rozwija się akcja, to na pewno nie będziecie się nudzić przy czytaniu. Tu wszystko jest po coś. Każdy niuans ma znaczenie. Wszystko jest dopracowane w najmniejszych szczegółach. Tutaj sformułowanie "jeszcze jeden rozdział i idę spać" nabiera innego znaczenia. Nie da się jej odłożyć. Po prostu.

📚 Ja jestem zachwycona. Nie mogę się doczekać kolejnej części. A na listę do przeczytania właśnie wlatują inne książki Autorki.

@intermission4reading

Co jesteśmy w stanie zrobić dla tych, którzy są w naszym życiu najważniejsi? Czy naprawdę znamy tych których kochamy?

Na te pytania odpowiedzi szuka prywatny detektyw, Aleksander Zamojski , bohater nowej serii kryminalnej autorstwa Kingi Wojcik.

Rok 1999 r

Dziewiętnastoletnia Ewa Ostaszewska feralnego dnia szła na spotkanie z przyjaciółką.

Niestety nigdy nie wróciła do domu.

Kilkanaście godzin później jej ciało zostało odnalezione w trzcinach przy rzece niedaleko domu.

Śledztwo prowadził komisarz Jakub Sułecki, niestety morderca młodej kobiety nie został odnaleziony zaś Ostaszewscy zapłacili wysoką cenę po stracie córki.

Po dwudziestu czterech latach do sprawy, którą niegdyś żyła cała Polska wraca ojciec ofiary - Waldemar.

Zamojski początkowo odmawia przyjęcia zlecenia , lecz zaczyna go ono intrygować, tym bardziej, że w wypadki sprzed lat wydają się być zamieszane ważne osobistości.

W dochodzenie angażują się również córka byłego policjanta- Roma, która poszła w ślady ojca oraz dziennikarz Arek Namirski dla którego zagadka również ma wymiar osobisty .

Co uda się ustalić? Czy sprawiedliwości stanie się zadość? A może ten kto odebrał życie młodej kobiecie zatriumfuje?

O kurczę, ależ jestem rozemocjonowana po lekturze! Aż ciężko mi ubrać uczucia w słowa.

Książka Kingi Wójcik wciągnęła mnie od pierwszych słów i zdań a co więcej została napisana w sposób tak zajmujący, że nim się obejrzałam miałam za sobą sto pięćdziesiąt stron i chciałam więcej, choć nie byłam ani odrobinę mądrzejsza.

Pani Kinga niezwykle umiejętnie podrzucała kolejne tropy tkając misterną sieć powiązań i ujawniając kolejne tajemnice.

Fabuła tej powieści jest skomplikowana i wielowarstwowa, przemyślana i wymagająca dużej uważności. Postaci również są dopracowane i wielowymiarowe ,co jest oczywiście ogromnym plusem.

Pióro autorki jest lekkie i bardzo przyjemne w odbiorze, a zakończenie wbija w fotel.

Po odłożeniu "Trzcinowiska" zadawałam sobie jedynie pytanie Kiedy kolejna część?

Polecam I już zacieram ręce w oczekiwaniu na dalsze losy Aleksandra.

IG: @strazniczka_ksiazekx

We wrześniu 1999 roku dziewiętnastoletnia Ewa Ostaszewska wychodzi z przyjaciółką na spotkanie. W trakcie jej drogi powrotnej do domu dochodzi do tragedii - dziewczyna zostaje brutalnie zamordowana nad miejscowym Trzcinowiskiem. Śledztwo prowadzi Jakub Sułecki. Na miejscu zbrodni nie ma jednak żadnych śladów mogących prowadzić do sprawcy, tygodnie zamieniają się w lata, a rodzice zamordowanej wciąż nie mogą poznać tożsamości mordercy córki. Sprawą żyje cała Polska, piszą o niej największe gazety w kraju, a w następnych latach powstaje wiele programów, filmów i podcastów na YT poruszających historię zabójstwa Ewy.

Po dwudziestu czterech latach Waldemar Ostaszewski, ojciec dziewczyny, postanawia zgłosić się do Aleksandra Zamojskiego, uchodzącego za najlepszego detektywa w kraju, aby rozwiązał zagadkę zabójstwa jego córki i odnalazł mordercę. Mężczyzna początkowo odmawia, twierdząc, że to śliska sprawa, bo podobno zamieszani w nią byli policjanci, ale w końcu ulega i przyjmuje zlecenie. Przed nim trudne zadanie, a jedyny świadek morderstwa zginął w niewyjaśnionych okolicznościach, zanim zdążył złożyć zeznania.

"Jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, aby chronić swoich bliskich i ich dobre imię?".

Jest to pierwsza część serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim, który odszedł z policji, aby założyć własną agencję detektywistyczną i powiem Wam, że już nie mogę doczekać się kolejnych powieści z jego udziałem. Jego postać bardzo przypadła mi do gustu. Dodatkowo do śledztwa nieoficjalnie dołączają dziennikarz i policjantka, która jest córką śledczego prowadzącego tę sprawę przed 24 laty.

Książka zawiera dużo bogatych w szczegóły, ale nie nudnych, opisów. Momentami tylko miałam wrażenie, że niektóre wątki są zbędne i książka się przez nie dłuży, aczkolwiek z czasem okazały się one ważne dla rozwiązania zagadki. Na pozór miasto, w którym odbywała się akcja, nie wydaje się takie małe, a jednak ilość osób i rodzin powiązanych ze śledztwem była zatrważająco ciekawa. Na każdym etapie podejrzewałam kogoś innego, biorąc pod uwagę nowe fakty, które stopniowo wychodziły na jaw. Spodziewałam się zakończenia i tożsamości mordercy, ale dopiero chwilę przed jego ujawnieniem. Powieść trzyma w napięciu niemalże do samego końca. "Trzcinowisko" Kingi Wójcik jest zdecydowanie jednym z lepszych thrillerów, jakie przeczytałam w ostatnich miesiącach.

Z pewnością polecam!

Wrzesień rok 1999, w trzcinowisku nad rzeką w Tomaszowie Mazowieckim zostają odnalezione zwłoki nastoletniej Ewy. Niestety sprawa zostaje umorzona z powodu braku konkretnych dowodów. Po dwudziestu-czterech latach Waldemar Ostaszewski po raz ostatni spróbuję znaleźć sprawcę morderstwa córki.

~

Najlepszy detektyw w Tomaszowie - Aleksander Zamojski podejmuje się tej tajemniczej sprawy. W rozwiązaniu zagadki pomaga mu policjantka Roma (córka policjanta prowadzącego śledztwo w 1999r), oraz dziennikarz Arek. Po wznowieniu przez biuro detektywistyczne śledztwa w niewyjaśnionych okolicznościach pozbawieni zostają życia jedyni żyjący świadkowie.

~

Czy ktoś zacierał ślady w aktach? Czy sprawca morderstwa z przed lat zostanie ukarany? Kto tak naprawdę zabił Ewę?

~

Autorka do samego końca trzyma czytelnika w napięciu. Przyjemny i lekki styl w jakim książka została napisana pozwala przez nią po prostu "płynąć". Fajnie, że autorka porusza w niej tematy trudne ale z życia codziennego.

~

Muszę Wam przyznać, że zakończenie bardzo mnie zaskoczyło. Autorka tak fajnie opisuje całe śledztwo i tak myli czytelnika, że ja obstawiam każdego o morderstwo Ewy lecz nie przypuszczałam, że to akurat ten bohater to uczynił. Bardzo polubiłam postać detektywa, bo jest on stanowczy i nie poddaje się tylko za wszelką cenę chce dotrzeć do prawdy.

~

"Trzcinowisko" to książka pełna emocji i tajemniczości. Trzyma w napięciu aż do ostatniej kartki. Przyznam się, że zarwalam nockę aby dotrzeć do zakończenia i rozwiązania zagadki. Ale wiecie co? Nie żałuję bo naprawdę było warto!

~

Było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i na pewno nie ostatnie. Książka jest pierwszą częścią serii z detektywem, a ja już chce kolejną. Cieszę się i bardzo dziękuję, że wydawnictwo mi zaufało i mogłam przeczytać ten wbijający w fotel kryminał i mogę się z wami pochwalić sowimi odczuciami przedpremierowo.

~

Cóż więcej mogę dodać po prostu łapcie te książkę i czytajcie bo na pewno pochłonie Was tak samo jak mnie. Na pewno będzie idealna dla osób, które uwielbiają czuć dreszczyk emocji podczas czytania. I jak skusiłam Was żebyście sięgnęli po tę pozycję?