To tylko kolejna zaginiona

Autorka stworzyła thriller, pełen zaskakujących zwrotów akcji i nic w nim nie jest czarno-białe. Czułam się, jakbym sama była detektywem, nie tylko rozwiązującym przedstawiane zagadki, ale również angażującym się w życie trzech głównych postaci. Julii, pracoholiczki i uczciwej policjantki, Lewisa, troskliwego ojca oddanego odnalezieniu zaginionej córki oraz Emmy, samotnej matki, która zrobiłaby wszystko, by chronić swojego syna, nawet jeśli podejrzewa go o udział w zaginięciach kobiet.

„To, tylko kolejna zaginiona”, to inteligentny i wciągający thriller, pełen tajemniczych wątków i złożonych rozwiązań, jednak nie pozbawiony wad. Na przykład zmieniająca się nieustannie narracja z trzecioosobowej na pierwszoosobową i odwrotnie, skutecznie spowalniała akcję i wytrącała mnie z rytmu czytania. Ponadto ciągłe rozważania policjantki o jej relacjach z córką nie wpływały pozytywnie na ogólny odbiór.

Zaginięcie Olivii zgłosiły współlokatorki, kiedy zauważyły, że nie wróciła do domu. Z monitoringu wynika, że dziewczyna weszła w ślepy zaułek, z którego już nie wyszła, a nie ma innej możliwości, by się z stamtąd wydostać. Jak to możliwe, że weszła tam i zniknęła? Jaka jest zagadka ślepej uliczki?

Julia jest bardzo zdeterminowana, by znaleźć zaginioną kobietę, ale wtedy pojawia się zamaskowany mężczyzna, który szantażem zmusza ją do podłożenia dowodów obciążających niewinną osobę. Uczciwa Julia wzdraga się przed tym, co musi zrobić, ale nie ma wyboru, jeśli chce ocalić swoją córkę. Wydawało jej się, że tamto wydarzenie to już dawno zamknięte drzwi, które oddzieliły przeszłość od teraźniejszości. Niestety, drzwi te znów się otworzyły i stanął w nich człowiek, który żąda od niej niemożliwego.

Gdy zaginęła Side, Julia była skupiona na sprawie córki, zamiast na śledztwie. Być może to jej wina, że tamta dziewczyna się nie odnalazła, ponieważ zaniedbała śledztwo. Nigdy wcześniej jej się to nie zdarzyło, zawsze była skupiona na pracy. Teraz historia się powtarza. Kolejna zaginiona, dochodzenie znów spartaczone z tych samych i odmiennych powodów. Julia chciałaby, aby to się skończyło. Chciałaby się przyznać, ale gdyby nie chodziło o jej córkę, mogłaby to zrobić. Niestety, nie może, bo jej dziecko trafiłoby do więzienia. Znalazła się w potrzasku.

„To, tylko kolejna zaginiona”, to koszmar składający się z żalu, miłości, dezorientacji i poszukiwań, które nie przynoszą rezultatu. Dowody w sprawie zaginięcia Olivii są dziwne. Brak namacalnych śladów, wszystko wydaje się niepasujące. Narracje ojca zaginionej oraz matki chłopaka, którego Julia musiała obciążyć spreparowanymi dowodami, wprowadzają dodatkowe niedomówienia i zagęszczają atmosferę. Czy Mathieu jest faktycznie niewinny? Co ukrywa? Dlaczego nie chce, czy też nie może nic powiedzieć? Nawet matka chłopaka zaczyna wątpić w jego niewinność, a on nie broni się nawet wtedy.

To świetny thriller, dużo lepszy niż się spodziewałam. Jedynym utrudnieniem była dla mnie ciągle zmieniająca się narracja, przy każdej zmianie miałam poczucie zderzenia się ze ścianą i zazwyczaj odkładałam książkę na chwilę, aby nabrać dystansu. Z czasem, w miarę rozwoju akcji, ta niedogodność zaczęła się powoli zacierać, aż przestała mi przeszkadzać.

Julia musi odnaleźć Side, ponieważ to jest jej zadanie. Gdy zaginęła Side, jej instynkt został stłumiony przez to, co zrobiła jej córka. Tak bardzo chciała chronić własne dziecko, że zaniedbała poszukiwania czyjejś córki, nie wyjaśniając nawet, co tak naprawdę z nią się stało.

Uwagę przykuwają doskonale skonstruowani bohaterowie, których losy wciągają i angażują. Julia, całkowicie oddana pracy, wywraca swój świat do góry nogami, szukając zaginionej Olivii. Lewis, ojciec desperacko poszukujący córki, wzrusza swoją miłością i determinacją. Natomiast Emma, samotna matka, dla której syn jest całym światem, imponuje swoim zmaganiem z podejrzeniami.

Fabuła „To, tylko kolejna zaginiona”, jest pełna tajemnic, obfituje w zagadki i niejednoznaczności, tak że im bardziej się w nią zagłębia, tym ma się coraz większe poczucie dezorientacji. Po odkryciu jednej tajemnicy pojawia się następna, tworząc efekt domina, każda pociąga za sobą kolejną. Gdy wydaje się, że wszystko już zostało wyjaśnione, autorka znów zaskakuje nagłym zwrotem akcji.

Podobało mi się, że Julia to policjantka bez nałogów, a jej jedynym uzależnieniem jest praca. Moment, gdy kobieta stawia wszystko na jedną kartę, zapiera dech w piersiach. Stała się jak lew ścigający zwierzynę, resztę pozostawiła swojemu losowi. Zakończenie powieści jest w pełni satysfakcjonujące, bo zgrabnie łączy wszystkie wątki w jedną znakomitą całość.

Tytuł książki jest dość wymowny: „To, tylko kolejna zaginiona”,. W statystykach, w śledztwach, w opinii publicznej to jedynie kolejna zaginiona osoba, ale dla rodziny jest to ktoś najbliższy, jedyny w swoim rodzaju, za kim będzie się tęsknić przez całe życie. Problem z zaginięciem człowieka jest taki, że jest to trauma ciągła.

Julia prowadzi śledztwo w sprawie tajemniczego zaginięcia młodej dziewczyny Olivii. Okoliczności incydentu oraz intrygująca przeszłość zaginionej, z pozoru niewiele wnoszą do dochodzenia, jednak Julia dzięki swojej intuicji powoli zaczyna łączyć kropki.

Niestety na jej drodze stanie ktoś, kto wie o wiele za dużo o przeszłości policjantki. Czy Julii uda się odnaleźć Olivię? Przed jakimi dylematami stanie policjantka?

Jestem pod wielkim wrażeniem całej tej historii. Autorka wprowadziła całą masę wątków, postaci i przede wszystkim plot twistów. Te ostatnie sprawiły, że naprawdę zbierałam szczękę z podłogi! Cały czas czekałam w napięciu na rozwiązanie zagadki. Nie udało mi się jednak przewidzieć, jak potoczą się sprawy i to właśnie w thrillerach lubię najbardziej!

Gillian McAllister zachwyciła mnie swoją nietuzinkową, wielopostaciową narracją z użyciem retrospekcji. Momentami zastanawiałam się jakim cudem się w niej nie pogubiła. Akcja książki nie pędzi na łeb na szyję, ale trzyma w napięciu, zaskakuje i zmusza do pogłówkowania.

Podsumowując, jest to kawał dobrego thrillera.

To było moje pierwsze spotkanie z autorką i czuję się zachęcona do sięgnięcia po inne jej pozycje.

Książka warta przeczytania i zarwania nocy.

Kryminał z elementami thrillera z akcją, która odwraca się kilka razy.

Ginie dziewczyna. Wchodzi w ślepą uliczkę i już z niej nie wychodzi. Policjantka i jej ekipa mają mało czasu, żeby ją ocalić. Śledztwo przypomina sprawę sprzed roku, w której także zaginęła młoda kobieta. Śledcza Julia pracuje prawie dwadzieścia cztery godziny na dobę, kiedy nagle słyszy od tajemniczego mężczyzny: Wiem, co zrobiłaś. Jej świat legnie w gruzach. Pojawia się jedno główne pytanie: jak daleko posuniemy się, by chronić rodzinę?

Autorka zawiązuje intrygę, która tak mnie wciągnęła, że nawet nie zauważyłam mijającego czasu.

Powoli odkrywamy przeszłość bohaterów, wysnuwamy wnioski i... nagle wszystko się zmienia. Pojawia się informacja, która jeszcze bardziej zaciemnia sprawę. Tak jest praktycznie do ostatniej strony.

Gillian Mc Allister robi to w białych rękawiczkach, tak by jeszcze bardziej wciągnąć czytającego w tę grę. Miałam swoje typy i przemyślenia, ale zakończenie mnie zaskoczyło. Spodziewajcie się niespodziewanego.

Lubię takie zabawy z intuicją i wyobraźnią. Żeby poczuć dreszcz strachu i emocji wcale nie musi być scen przemocy z dokładnymi opisami. Już teraz dopisuję autorkę na listę czytanych przy okazji kolejnych książek.

Nie mogę przestać myśleć o Olivii…

Dwudziestodwuletnia dziewczyna, całe życie przed nią, a ostatni raz widziano ją, jak wchodzi do ślepej uliczki. Potem zniknęła. To nie powinno już na mnie robić takiego wrażenia, widziałam przecież tyle takich spraw, tyle zaginionych osób, tyle łez rodzin. I zawsze wiedziałam, czego się spodziewać: zrozpaczona rodzina, tykający zegar, nadzieja, że porywacz popełni błąd.

Ale teraz… jest inaczej. Dlaczego? Ten, kto to zrobił, kto ją uprowadził, wie o mnie coś, czego nie powinien. Coś, co ukrywam przed całym światem, nawet przed mężem. Wystarczy jeden fałszywy ruch, jedno niewłaściwe posunięcie, a wszystko, co kocham, runie w gruzach.

Stracę wszystko. Boże, co ja mam robić?

Czas ucieka. Dla niej i dla mnie.

Julia

_

„To tylko kolejna zaginiona” jest historią pełną napięcia, tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji.

To, co najbardziej uderzyło mnie tej książce, to złożoność naszej głównej bohaterki - Julii. Jej walka wewnętrzna między zawodowym obowiązkiem, a ochroną własnej rodziny. Sama nie wiem co bym zrobiła na jej miejscu.

Znaczna część książki to zarysowanie fabuły. Ja jakoś do połowy musiałam się trochę zmuszać do czytania. Ale to co się wydarzyło w połowie! Pewna informacja wybuchła jak bomba i wtedy wszystko nabrało ogromnego rozpędu. Każdy rozdział sprawiał, że chciałam wiedzieć, co będzie dalej. Byłam ciągle zaskakiwana kolejnymi szokującym faktami. No i ten klimat, kiedy czujesz, że bohaterka dosłownie siedzi na bombie (a Ty razem z nią) XD

Czy polecam? Jasne!

Przebrnijcie przez te pół książki i później będziecie siedzieć tak: 😳🤯😦😧😲🫨

~ Sylwiaczyta

Julia Day jest doświadczoną policjantką, którą oddelegowano do kolejnej sprawy. Tym razem ma pomóc w odnalezieniu zaginionej w niecodziennych okolicznościach dziewczyny. Na pozyskanych nagraniach widać, jak młoda kobieta wchodzi w ślepy zaułek i…znika. Nie ma fizycznej możliwości, by opuściła wspomniane miejsce inną drogą, niż ta, którą przemierzyła, wchodząc tam. Zapis z monitoringu jasno wskazuje, że nie skorzystała z tej opcji. Chcąc nieco bliżej poznać zaginioną, policjantka stara się prześledzić jej profile w mediach społecznościowych. Niestety rozmowy ze współlokatorkami i chłopakiem dziewczyny nie przyniosły oczekiwanego rozwiązania. Julię w sprawie czeka jeszcze jedno zaskoczenie. Nieznany mężczyzna wymusza na niej podłożenie w pokoju dziewczyny obciążających konkretną osobę, dowodów. Policjantka decyduje się na ten amoralny krok, gdy sprawca zdradza iż wie, co zrobiła rok wcześniej, chcąc chronić własną córkę.

McAllister stworzyła kryminał spleciony z kilku historii, opisywanych z perspektywy uczestników wydarzeń. Dzięki temu możemy spojrzeć na sprawę oczami prowadzącej śledztwo, oczami ojca zaginionej dziewczyny oraz matki zatrzymanego w sprawie chłopaka. Każda z tych postaci kieruje się innymi pobudkami, wzbudzając przy tym skrajne emocje. “To tylko kolejna zaginiona” skupia się również na tym, jak znacząca jest nasza obecność w social mediach albo, spoglądając na to z drugiej strony, jak istotny jest ich wpływ na nasze życie. Powieść skłania do refleksji nad ludzką moralnością.

Książka zamiast kwiatka

Chociaż książka klasyfikowania jest jako thriller, w moim odczuciu to kryminał z elementami thrillera.

Nie mniej jednak, jest warta uwagi.

Ile jesteśmy w stanie zrobić dla swoich bliskich?

Z pewnością niemal wszystko, nie zawsze zgodnie z prawem.

Gdy ginie młoda dziewczyna, Olivia, nadkomisarz Julia Day postanawia ją odnaleźć za wszelką cenę.

Tym bardziej, że niedawno zaginęła inna kobieta i Julii nie udało się jej odnaleźć.

Olivia znika z zapisu kamer i świata w ślepej uliczce, z której dosłownie nie ma żadnego wyjścia - chyba, że potrafi latać.

Jednak Julia staje przed trudnym wyborem - ktoś szantażuje ją i jej rodzinę, wie o tym, co zrobiła w zeszłym roku...

Tego nie wie nikt, nawet mąż Julii.

Czy Julia posunie się do korupcji i wrobi podsuniętą przez szantażystę osobę?

Przez dwadzieścia lat była czysta niczym łza.

W obliczu sytuacji, w której jest zmuszona chronić swoją córkę decyduje się na coś, czego nigdy sobie nawet nie wyobrażała.

Fabuła jest tak skonstruowana, że poznajemy ją z perspektywy kilku bohaterów jednakże nie można się zgubić, gdyż wątki są ze sobą ściśle połączone.

Do tego cały czas coś się dzieje więc nie ma miejsca na znużenie a akcja jest napięta do granic.

Sekrety bohaterów dodają dreszczyku emocji i ta aura tajemniczości wabi nas niczym światło ćmę.

Może nie jest to książka, która by się wyróżniała czymś nowym, oryginalnym i nie spotkanym wcześniej ale na pewno jest to pozycja, z którą mile spędzimy czas i nie będziemy narzekać na znurzenie czy zmęczenie.

Ma dosyć niewiele stron dzięki czemu da się spokojnie przeczytać w jedno popołudnie czy tan wieczór albo rankiem, kiedy wolicie.

Nie wiem, czy czytałam wcześniej książkę twórczości Gillian McAllister ale teraz mogę stwierdzić, że jej twórczość jest dobra w odbiorze, nie ma niepotrzebnych opisów, nie przeciąga niczego na siłę a bohaterowie przez nią kreowani nie odbiegają od rzeczywistości.

Mimo, że można snuć domysły na temat sprawcy to mnogość plot twistów skutecznie myli czytelnika do końca.

A nawet wtedy, na sam koniec autorka dodaje wisienkę na torcie ale o tym już musicie przekonać się osobiście.

„To tylko kolejna zaginiona” Gillian McAllister.

Julia pracuje w policji. Jako detektyw zajmuje się zaginięciem młodej kobiety Oliwii. Dziwne okoliczności ostatnich momentów życia, tajemnicza i krótka przeszłość wprowadzają śledztwo na niespodziewane tory.

Gdy Julia dostaje propozycję „współpracy” musi wybrać pomiędzy tym co prawe i dozwolone a tym co bezpieczne i zapobiegawcze.

Tropy się mieszają a na wierzch wychodzą stare sprawy.

Czy uda się odnaleźć zaginioną ?

Jak dawne sekrety wpłyną na toczące się śledztwo ?

Do czego może posunąć się zdesperowany rodzic ?

Wielowątkowy kryminał łączący przeszłość i teraźniejszość. Sprawa niby jakich wiele ale coś wciąż nie pasuje do całościowego obrazu.

Mamy zagadkę i niewiadomą. Wiele postaci postronnych mających swój udział w sprawie i prawdę, której tak ciężko się objawić.

Choć początek trochę mi się dłużył to moment przyspieszenia i rozeznania w czasoprzestrzeni przyniósł rasowe czytanie porywające i wciągające.

Jest mrocznie i niebezpiecznie. Sytuacje się zapętlają a desperacja i bezwzględność dochodzą do głosu coraz bardziej. Historia stawia na szali życie prywatne a obowiązki zawodowe. To co chcemy ukryć i to co musi znaleźć ujście.

Gillian McAllister wprowadzała zamęt w głowach czytelników już powieściami "Wszystko co powiesz" i "Na twoją niekorzyść" wydanymi w Polsce kilka lat temu. Już wtedy czytając historie spod jej pióra można było śmiało powiedzieć, że potrafi stworzyć niesamowitą opowieść, ale było to nic w porównaniu z bombą jaką spuściła na czytelników w 2023 roku, gdy w ręce czytelników oddała "Nie to miejsce, nie ten czas". Różnica okazała się ogromna, autorka rozwinęła skrzydła, pozamiatała konkurencję.

I w tym roku na rynku pojawiła się jej kolejna książka, czyli "To tylko kolejna zaginiona". Oczekiwania były ogromne. Wszyscy liczyli na to, że będzie jeszcze ciekawsza, jeszcze bardziej zakręcona ta powieść. I czy to się udało?

Na kamerach monitoringu widać jak młoda kobieta wchodzi w ślepy zaułek i już z niego nie wychodzi. Do poprowadzenia sprawę otrzymuje diabelnie inteligenta Julia, która myśli, że to sprawa jak jedna z wielu i jedyne co się liczy, to czas. Nie podejrzewa jednak, że człowiek, któremu depcze po piętach może i chce zniszczyć jej życie. Każe jej wrobić kogoś innego w morderstwo lub ujawni tajemnicę Julii, którą skrzętnie do tej pory ukrywała, a która może doprowadzić do tego, że straci naprawdę wszystko. Czy się ugnie, czy wygra sprawiedliwość? A może jednak pozwoli sprawcy odejść wolno?

Nadkomisarz Julia jest osobą, która od ponad dwudziestu lat pracuje w policji. Jednak jest jedna sprawa, o której nie może zapomnieć i którą musi trzymać w tajemnicy do końca życia by chronić córkę. Problem polega na tym, że ktoś o tym wie. A więc ciągnie się za nimi obiema przeszłość. I niestety, ale przed kobietą zostaje postawiony dylemat. Albo będzie ścigać człowieka, który stoi za zniknięciem Olivii i prawdopodobnie też innej dziewczyny, która zaginęła rok wcześniej, albo poświęci swoją rodzinę, a przede wszystkim córkę.

W tej historii poruszane jest całe mnóstwo trudnych tematów. Moralność policjantki jest tutaj ich wspólną częścią, a wątek kryminalny tak naprawdę tylko dodatkiem. Bo jest to pełną gębą thriller trzymający w napięciu, zaskakujący, z bohaterami z krwi i kości, których losy są zagmatwane, a cała fabuła bardzo skomplikowana. McAllister jednak udowodniła nam już, że potrafi manipulować czytelnikiem i nie pozwala na to, żeby fabuła była przewidywalna.

Osobiście bym pewnie powiedziała, że akcja płynie zbyt wolno, ale tutaj poziom napięcia jest od początku tak wysoki, że absolutnie mi to nie przeszkadzało. Natomiast, tak jak wielu czytelnikom, bardzo uwiera mnie ilość feminatywów. Przypuszczam, że to wina tłumaczenia, ale jest to bardzo zaakcentowane, sztuczne i przez to miałam ochotę przeczytać jednak angielską wersję. I gdyby nie to, byłoby naprawdę idealnie.

Jednak nie ma co się zrażać, bo dobra powieść i tak się obroni, a w tym przypadku tak właśnie jest. Genialny thriller z bohaterką, która nie jest ani infantylna, ani naiwna i w końcu nie jest też komisarzem uzależnionym od alkoholu z demonami przeszłości w głowie. Tutaj oczywiście jest coś, co powoduje, że to wraca, że nagle jest problem, ale nareszcie nie jest to szablonowa, zwykła postać, jak wszystkie inne.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Znak Crime.

406 stron genialnej powieści kryminalnej. Tak mnie wciągnęła, że jeszcze na dobre nie zaczęłam a już zobaczyłam tył okładki😂 Policjantka Julia Day jest świetna w tym co robi, sumienna, zaangażowana a przede wszystkim stroniąca od korupcji. Zdecydowanie, pracoholiczka oddana służbie w policji. Ma wyrozumiałą córkę Genevieve oraz męża,który lekko mówiąc nie przepada za jej pracą. Jednak Julia ma swój sekret,ciemny i mroczny..Nawet najbardziej zapomniane trupy zawsze wychodzą z szaf.. Do czego się posunie gdy na szali stanie jej wolność oraz Genevieve? Kolejna sprawa Day to zaginięcie młodej ślucznej blondynki Olivii, która weszła w ślepą uliczkę i ślad po niej zaginą. Czas się kurczy a w sprawie Johnson nie ma poszlak, no oprócz tych o których wie Julia ale musi milczeć.. A co z Sadie? Kolejna dziewczyna, która zaginęła rok temu i nie odnalazła się aż do dziś. Jaki związek ma z Olivią? Andrew chłopak Sadie, podejrzewany w sprawie jej zniknięcia ma dużo do powiedzenia, jednak milczy jak zaklęty..Czy on jest winny ,czy też może kogoś chroni? Julia jest szantażowana, musi za wszelką cenę chronić swoją córkę. Dopuszcza się rzeczy, które są totalnie wbrew zasadom, łamie prawo..ale tak postąpiłaby dobra matka ,ale czy policjantka? Lewis i Yolanda ,rodzice zaginionej dziewczyny także robią sporo zamieszania,nie do końca po stronie prawa, ale czego się nie robi dla własnego dziecka? Jak się skończy całe to śledztwo??..

Autorka wykreowała ciekawy świat z mnóstwem zagadek, tak trudno się oderwać od tej książki do póki nie poznasz prawdy. Rozwiazenie jest tuż pod nosem a jednocześnie tak daleko. W powieści akcja biegnie w idealnym tempie, więcej jednak jest przemyśleń i rozterek głównych bohaterów niż zdarzeń. Wszystko jest tak idealnie przemyślanie i skonstruowane. Autorka budzi w nas tyle emocji, tyle napięcia i oczekiwania, że czułam się jak tykająca bomba,która zaraz wybuchnie 😂 ciśnienie było ogromne a ciekawość sięgała zenitu! Co można wynieść z tej powieści??..To ,że praca nie zawsze musi przysłaniać nam nasze prywatne życie. Najważniejszy jest czas spędzony z rodziną,inaczej małżeństwa mogą tego nie przetrwać, a szczerość i prawda jest prawidłową drogą. To jak Julia chroniła swoją córkę i jak bardzo się poświęciła pokazuję nam jaką siłą jest matczyna miłość❤️ Autorka ukazała także jak ściśle wymiar sprawiedliwości jest związany ze światem przestępczym.Bywa też, że Ci "dobrzy " nie koniecznie nimi są. Książka wyjątkowo wciągająca z oryginalną i nietuzinkową fabułą. Zakończenie było bardzo zaskakujące i chyba nikt by się nie spodziewał takiego obrotu sprawy, mnie zdecydowanie usatysfakcjonowało😁😁

Serdecznie polecam " To tylko kolejna zaginiona " ❤️

🌸 "To tylko kolejna zaginiona" autorstwa Gillian McAllister, to zaskakujący i nieprzewidywalny thriller z wątkiem kryminalnym.

🌸 Nadkomisarz Julia Day prowadzi sprawę zaginięcia młodej dziewczyny Olivii.

Kobieta skrywa sekret, który może zaważyć na losach śledztwa. Tajemniczy mężczyzna szantażuje Julię, i każe jej podłożyć fałszywe dowody w sprawie. Jeśli kobieta tego nie zrobi, to jej tajemnica ujrzy światło dzienne. W międzyczasie śledztwo przybiera niespodziewany obrót, i Julia staje w obliczu niebezpieczeństwa.

Kto okaże się przyjacielem, a kto wrogiem?

Co się stało z Olivią?

Czy Julia ulegnie szantażowi?

🌸 Już od dawna nie czytałam thrillera, który aż tak mnie zaskoczył, że nie byłam w stanie przewidzieć tego, co się wydarzy.

Autorka miała świetny pomysł na fabułę i utkała niebanalną intrygę, przy której nie było mowy o nudzie.

Ta wielowątkowa powieść tak mnie wciągnęła, że trudno mi było oderwać się od czytania.

Historia opowiedziana jest z perspektywy kilku bohaterów i to czyni ją jeszcze ciekawszą, gdyż możemy dzięki temu zobaczyć co dzieje się w ich głowach. Razem z nimi powoli odkrywamy wszystkie tajemnice i docieramy do prawdy.

Było tu dużo zwrotów akcji oraz elementów zaskoczenia, a bohaterowie zostali naprawdę świetnie wykreowani.

Jestem niezwykle usatysfakcjonowana tą książką, i na pewno sięgnę po inne powieści tej autorki.

Jeśli lubicie thrillery z wątkiem zaginięcia, to koniecznie sięgnijcie po tą pozycję.

Motyw zaginięć w książkach bardzo mnie interesuje i chętnie sięgam po tego typu historie. Dlatego nie dziwi fakt, że skusiłam się na nowość od Gillian McAllister - "To tylko kolejna zaginiona". Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jak wyszło?

Całkiem nieźle. Lubiany motyw, bohaterka w postaci nadkomisarz, która musi rozwiązać sprawę, a jednocześnie jest szantażowana, by prawdziwy oprawca nie został złapany i skazany. Grozi to niebezpieczeństwem jej rodziny, jak i samej kobiety. Już samo to jest intrygujące i wywołuje napięcie podczas czytanej historii. Przeszłość, która ciągle nie odpuszcza i miesza w życiu bohaterów, krok po kroku wyjaśnia niewiadome, które frapują czytelnika.

Historię "To tylko kolejna zaginiona" poznaje się z kilku perspektyw - samej nadkomisarz, jak i kilku ważnych postaci, które odgrywają tu szczególną rolę. Dzięki temu też autorka trochę miesza w podejrzeniach co do osoby, która winna jest całej sytuacji. Przyznaję, że nie było łatwo odgadnąć, kto stoi za porwaniem i jak rozwiąże się ta sprawa.

Z przyjemnością zaczytywałam się w lekturze i odkrywałam kolejne karty, które wykładali bohaterowie. Nie było może wielkiego "wow", ale to naprawdę dobry thriller. Ze swojej strony polecam!

Pomimo tego, że nie oglądam żadnych wiadomości ani serwisów informacyjnych to w internecie co chwilę widzę wzmianki o zaginionych osobach w Polsce. Znikają ludzie młodzi, w średnim wieku i starsi. Jeżeli chodzi o ludzi młodych, to najczęściej po kilku dniach się odnajdują cali i zdrowi. Nie wiem, czy to efekt jakiegoś chorego wyzwania, czy totalnie niezaplanowane z ich strony zniknięcie. Co innego jest z osobami nieco starszymi te albo się nie odnajdują, albo są martwe. Do czego nawiązuje w tym wstępie? Otóż, gdy tylko zobaczyłam książkę Gillian McAllister "To tylko kolejna zaginiona" od razu pomyślałam o tych wszystkich zaginięciach w Polsce, one stają się nagminne.

"Kiedy nie do końca komuś ufasz, życie na pozór wygląda tak samo, ale w głębi ducha więcej myślisz, oceniasz i sprawdzasz. Wszystko analizujesz".

Dwudziestodwuletnia Olivia weszła w ślepy zaułek i rozpłynęła się w powietrzu. Przecież ludzie nie znikają ot tak. A jednak. Julia policjantka z dwudziestoletnim stażem zostaje przydzielona do tej sprawy. Dla niej nie jest to pierwsze zaginięcie, z którym przyjdzie jej się zmierzyć. Kobieta ma osobiste problemy i skrywa pewną niewygodną tajemnicę. Przez swoje roztargnienie i osobisty dylemat popełnia szereg błędów i zaniedbań. A to ani o krok nie przybliża jej do wyjaśnienia sprawy zaginięcia Olivii. Ma cichą nadzieję, że osoba odpowiedzialna za zniknięcie Olivii popełni błąd, a wtedy ona wkroczy do akcji i sprawa będzie rozwiązana. W tym przypadku pozory mylą. Ścigany zna jej sekret i nie cofnie się przed niczym, żeby zdemaskować policjantkę. Julia, chcąc ratować swoją skórę, podpisuje pakt z diabłem i kiedyś za to zapłaci. Stawka jest wysoka, a na szali życie jej i jej córki. Ile Julia będzie w stanie poświęcić dla dobra swojego dziecka? Czy jedynym sensownym wyjściem okaże się dla niej wejście do świata, z którym walczy od dwóch dekad?

"Czy dobry człowiek zrobiłby wszystko, aby wymierzyć sprawiedliwość?"

Ta historia była fenomenalna. Idealnie nadaje się do przeniesienia na duży ekran. Thriller przyprawiający o szybsze bicie serca. Zaskakujące zwroty akcji i mydlenie oczu czytelnikowi. Autorka ma niebywały talent, żeby tak wodzić za noc i na sam koniec odpalić petardę. Zemsta i wymierzanie sprawiedliwości na własną rękę to motyw, który często pojawia się w książkach. A jednak autorka w tej powieści nas zaskoczyła.

O tym, do czego jest w stanie posunąć się rodzic, aby chronić swoje dziecko, dowiadujemy się dopiero, wtedy gdy sami mamy dzieci. Miłość rodzica do dziecka jest głęboka i czysta.

Kojarzycie pokolenie iGeneration i pokolenie Z? O tym również przeczytacie w tej książce. Kapitalna, zachwycająca i zaskakująca.

Nadkomisarz Julia Day zostaje skierowana do śledztwa w sprawie zaginięcia młodej dziewczyny. Olivia Johnson, dwudziestodwuletnia kobieta, zaginęła dzień po tym jak wynajęła pokój we wspólnym mieszkaniu. Day zaniepokoił SMS wysłany do nowych współlokatorek „Proszę, przyjdźcie x”. „Taki esemes (…), to kobiecy kod, który może oznaczać tylko jedno: potrzebuję pomocy.” Nadkomisarz Day stara się jak może, aby odnaleźć dziewczynę, nie tylko ze względów profesjonalnych. Ktoś zna sekret Julii, wie co wydarzyło się na wielopoziomowym parkingu, coś co zrobiła jej córka Genevieve. I ten ktoś zrobi wszystko, aby Day tańczyła, jak mu zagra, nawet jeśli oznacza to wrobienie w zaginięcie Olivii niewinnego człowieka. Jak daleko posunie się Day, aby chronić rodzinę? I jak łączy się zaginięcie Olivii z zaginięciem innej dziewczyny Sadie, która zaginęła rok wcześniej?

„To tylko kolejna zaginiona” to moim zdaniem dobrze skonstruowana mieszanka kryminału, thrillera i powieści obyczajowej. Powieść zaczyna się mocnym uderzeniem, a właściwie poznajemy skutek, nie znając przyczyny, tę odkryjemy długo, długo potem. Autorka początkowo relacjonuje dzień po dniu pracę policji poszukującej Olivię, stopniowo pokazując nam ustalenia śledczych oraz życie rodzinne Julii z jej punktu widzenia. Z czasem ilość narratorów zaczyna się powiększać, dzięki czemu poznajemy motywacje innych osób związanych ze sprawą. W tym miejscu warto dodać, że narratorzy zostali stworzeni z dużą głębią psychologiczną, tak że wydaje się nam, że wiemy o nich wszystko – nic bardziej mylnego. Każdy z narratorów/bohaterów kieruje się własnym, specyficznym kompasem moralnym. To, co ich łączy, to miłość do swoich bliskich, dla których są gotowi na wszystko.

Jeśli chodzi o tę narrację z punktu widzenia różnych osób, to tu autorka zdecydowała się na ciekawy zabieg: narracja trzecio, ale pierwszoosobowa.

W tej powieści aż roi się od tajemnic i niedomówień, nie zabraknie też kilku zaskakujących zwrotów akcji, zwłaszcza gdy już wydaje nam się, że wiemy, co stało się z Olivią i kto stoi za jej zaginięciem, McAllister wprowadziła, nie lada plot twist, jaki? Nie powiem, przeczytajcie sami. Mnie zaskoczyła. Warto zwrócić uwagę, iż pomimo spiętrzenia tajemnic, całość wypada przekonująco i spójnie.

Fajnie było przeczytać powieść kryminalną, w której śledcza ma życie poza komendą. Wprowadzenie wątku obyczajowego, związanego z rodziną Day, tajemnicą jej córki, problemami małżeńskimi spowodowało, że powieść nabrała dodatkowego realizmu.

Moim zdaniem lektura tej powieści wymaga pewnego stopnia skupienia, ze względu na zmiany narratorów, a co za tym idzie punktów widzenia i rzucanego na sprawę światła, a może cienia?

Osoby lubiące szybkie tempo akcji, dostaną je w drugiej części książki, gdy najpierw intryga zacieśni się, aby znaleźć swoje niespodziewana zakończenie.

Subiektywnie rzecz ujmując, ta powieść wymyka się schematom, zarówno fabularnym, jak i narracyjnym, a to dla mnie duży plus. Podobnie jak ilość tajemnic i sekretów. No i rewelacyjna strona obyczajowa.

Mogę tylko zachęcić was do lektury tej powieści, w sam raz na leniwe letnie popołudnie. Choć ostrzegam, McAllister zmusi was do zastanowienia się, jak daleko się posuniecie, by chronić rodzinę.

Jak często zdarza się Wam sięgnąć po książki, przez których pierwszą połowę ciężko Wam przebrnąć, a która później ukazuje przed Wami kwintesencję dobrej historii?

Ja właśnie tak miałam z tą historią. Po książkę sięgnęłam skuszona opisem. Policjantka zajmująca się zaginionymi osobami, skrywająca tajemnice mogącą zrujnować jej życie oraz zaginiona, która pewnego dnia wchodzi w ślepą uliczkę i słuch po niej ginie.

Wydawać by się mogło, że nic innego nie trzeba chcieć, aby ta historia idealnie zagrała, ale jednak coś mi nie dało oddać się jej w pełni. Jednakże jestem dość uparta i nie poddałam się, czytałam dalej, a tam odkryłam naprawdę zawiłą fabułę i bardzo dobry thriller. 

To jak poprowadzono w pewnym momencie akcje, spowodowało, że już brnęłam do samego końca, by jak najszybciej poznać wszystkie karty historii. Przy końcowych rozdziałach lekko już podejrzewałam jak to wszystko będzie wyglądać, ale nie zepsuło mi to zabawy.

Ubolewam tylko nad faktem, że ta historia od samego początku nie była prowadzona w takim rytmie jak jej druga część, gdyż podejrzewam, że część czytelników może ją z tego powodu przedwcześnie porzucić, a straciliby przez to fajny kawałek thrillera.

To, co wyróżniło dodatkowo tę historię to styl pisania. Pierwszy raz spotkałam się z tego typu prowadzeniem akcji, niby w pierwszej osobie, ale jednak trzeciej. Rozdziały były prowadzone przez kilka postaci, ale w taki sposób jakby opisywały zdarzenia i uczucia osobom trzecim. Nigdy nie spotkałam się z takim stylem i było to dla mnie coś nowego, czy podobał mi się ten styl? Sama nie wiem. Na początku stanowił dla mnie pewną trudność, ale jak się już przyzwyczaiłam to odkryłam, że to całkiem ciekawe zjawisko.

Podsumowując, polecam sięgnąć po tę pozycję, aby sprawdzić swoje własne wrażenia. I przede wszystkim nie poddawajcie się i czytajcie do samego końca, a obiecuję, że druga połowa książki zrekompensuje Wam ten lekki niedosyt z początku 😉

Znacie powieści Gillian McAllister? Jeśli nie – koniecznie polecam nadrobić zaległości. Jeśli tak – doskonale wiecie na co stać autorkę i przypuszczacie, że jej najnowsze dzieło również ważne jest uwagi.

Przed nami thriller pełen pułapek, ślepych zaułków oraz nieoczywistych rozwiązań. Lektura pomysłowa i angażująca a przy tym niekoniecznie szablonowa. Autorka lubi odnosić się do tła obyczajowego, więc mamy okazję dogłębnie poznać historię bohaterów, ale w żadnym wypadku nie uważam tego za wadę - w dobrych rękach połączenie motywów buduje wiarygodny i dopracowany całokształt. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć ruchy bohaterów a także problemy z jakimi się mierzą, ponieważ zostaną wplątani w nieoczywistą zagadkę oraz intrygę, która wymusi na nich konfrontację z przeszłością oraz głęboko skrywanymi lękami. Wszystko będzie wydawało się biec na opak a styl autorki poprowadzi nas malowniczą drogą tajemnic, w sam środek silnych emocji.

22-letnia Olivia przepadła bez wieści. Julia zajmująca się sprawą jej zaginięcia ma wstępne przypuszczenia. Już nie raz widziała podobne przypadki. Jednak dziewczyny wciąż nie udaje się odnaleźć a zrozpaczona rodzina załamuje ręce. Porywacz wydaje się znać najmroczniejsze sekrety Julii a to tylko pogarsza sprawę. Okazuje się, że życie męża i córki kobiety staje pod znakiem zapytania a w grze zaczyna chodzić o to, by Olivia nigdy się nie odnalazła.

Oto przed nami portret psychologiczny kobiety wystawionej na najcięższą próbę. Fabuła pełna wyzwań i fabularnych twistów, ekscytująca, przemyślana oraz wprowadzająca na scenę silne emocje. Porywacz bawi się z Julią w najlepsze, wydaje się jedynym zorientowanym w tej skomplikowanej grze a my z zachwytem próbujemy przewidzieć każdy jego ruch lub ewentualne potknięcie. Autorka nie tylko barwnie przedstawiła kreację postaci, ale i przyłożyła dużą wagę do tempa akcji, aby nieustannie coś się działo. Chodzi bowiem o to, abyśmy mierzyli się z nieustannym napięciem, czuli na skórze kończący się czas a także krok po kroku odkrywali sekrety głównej bohaterki. Nie ma litości – każdy jest podejrzany, każdy ma coś do ukrycia a czytelnik z rosnącą ekscytacją pokonuje wszystkie przeciwności zmierzając do przemyślanego finału.

"To tylko kolejna zaginiona" idealnie wypełnia nasze myśli i pozwala oderwać się od codziennych obowiązków. To lektura na kilka długich godzin, która igra z czytelnikiem oraz nie pozostawia go obojętnym na rozgrywane wydarzenia. Przemyślana historia nastawiona na tempo oraz emocje zaskoczy nas w najmniej spodziewanym momencie. To propozycja na leniwe popołudnie, która w połączeniu z kubkiem ulubionej herbaty w dłoni zapewni nam zasłużony relaks.

Julia Day, nadkomisarka i matka, bo nigdy nie przestaje być ani jedną ani drugą. Pewnego dnia zostaje napadnięta w swoim samochodzie, jednak kończy się tylko na groźbie. Julia pod wpływem szantażu, decyduje się na krok, który nie jest zgodny z zasadami, które wyznaje, ale robi to dla córki. Jednocześnie prowadzi sprawę zaginięcia Olivii. Jaki sekret skrywa Julia i czy jej działania będą miały konsekwencje?

„To tylko kolejna zaginiona” to thriller z doskonale przemyślaną intrygą kryminalną. Choć akcja powoli się rozkręca, to czytelnik czuje się zaintrygowany prowadzonym śledztwem, do tego mamy zwroty akcji, a autorka sprytnie kryje to, co przygotowała na dalszych kartach powieść. Plot twist, który nam serwuje nie pozwala na odłożenie książki bez poznania finału tej historii. Choć finał już tak spektakularny nie jest. Akcja powieści rozpisana jest na kilka postaci i to z ich perspektywy patrzymy na wydarzenia, które nie są takie oczywiste jakby się wydawało, bowiem autorka nieźle miesza w nich. Śledztwo zaginionej dziewczyny, tajemnice, wyrzuty sumienia, dramaty rodzinne, a do tego problemy osobiste Day, które nie pomagają w prowadzeniu sprawy. Zmaga się bowiem z pewną sprawą z przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć, do tego dochodzą problemy małżeńskie. Mamy, więc dużo przemyśleń i rozważań na ten temat, niż samych emocji i akcji. Autorka dokładnie zagłębia się w temat zaginięć, jak czuje się wtedy rodzina i jak muszą sobie z tą trudną sytuacją poradzić oraz do czego są w stanie się posunąć zrozpaczeni rodzice.

Zwracacie uwagę na pierwsze zdanie książki? Ja bardzo często. Ale rzadko zdarza się, żeby ostatnie zdanie wybrzmiało tak mocno.

(…) odchodzi, wiedząc, że po raz kolejny zrobił coś złego, a jednak słusznego”.

I to jest wątek wiodący tej powieści – ile złego można zrobić w słusznej sprawie? Ile granic przekroczyć? Jak daleko można posunąć się, by chronić swoich najbliższych? Czy przestępstwo uczynione w dobrej wierze jest lżejsze? Czy życie przestępcy jest warte mniej, niż zwykłego człowieka?

I te pytania cały czas brzmią, rezonują nawet po odłożeniu lektury. Rodzicielskie rozterki, moc miłości do dziecka. Wyrzuty sumienia. Stawianie pracy ponad życie osobiste. Zmęczenie. Uczciwość. Złość. Wybaczenie. Poświecenie. Tajemnice. To wszystko jest obecne, ale jakby wyblakłe, mało intensywne. Choć teoretycznie fabuła jest dobrze pomyślana, to realizacja nie wyszła najlepiej. Dłuży się, nuży i nudzi, niestety. Zabrakło tempa, energii. Jeśli ktoś lubi, jak akcja snuje się, zamiast pędzić – będzie zadowolony.

Nie powiem, że jest zła, ale do „Oszałamiającej. Niesamowitej. Zaskakującej” – jak głosi okładka – sporo jej brakuje. Warstwa obyczajowa jest całkiem niezła, obserwowanie relacji między bohaterami może przynieść satysfakcję, jednak śledztwo w sprawie zaginięcia jest senne. Bezdyskusyjnie „Nie to miejsce, nie ten czas” - poprzednia powieść autorki -bije na głowę ten tytuł.

Julia to policjantka z doświadczeniem. Zajmuje się sprawą zaginięcia pewnej dziewczyny. Niby sprawa jak wiele innych. A jednak... Nabiera nieco innego charakteru kiedy okazuje się, że porywacz zna sekret policjantki. Ktoś zaczyna Julię szantażować i żąda zatarcia faktów o zaginięciu Olivii.

✨

Po pierwsze bardzo spodobało mi się to, jak została poprowadzona akcja. Mamy tutaj perspektywę aż trzech osób. Julii, ojca zaginionej Olivii oraz matki chłopaka, który ma być wrobiony w tę sprawę. Bardzo dobrze się to czytało. Ile tam emocji można znaleźć...

Julia w pewnym momencie zaczyna troszkę gubić się w kłamstwach, które sama utkała. Z jednej strony chce chronić swój sekret by nie ujrzał światła dziennego, z drugiej zaś chce posadzić za kratki właściwego człowieka i odnaleźć zaginioną.

Sporo dzieje się w tej książce. Jest dużo zwrotów akcji, które są nie do przewidzenia. Przynajmniej mi się to nie udało.

Jednak jako matkę urzekło mnie to, jak cudownie ta książka pokazuje siłę rodzicielskiej miłości. To, jak bardzo zdeterminowany jest człowiek, kiedy krzywda dzieje się jego dziecku. Jak daleko rodzic jest w stanie się posunąć by ocalić swoje dziecko. Fantastyczne przesłanie.

Jestem pewna, że ta książka spodoba się wielu osobom. Jak już się wkręcicie to ciężko ją odłożyć.

Julia zajmuje się zaginięciem młodej dziewczyny, która weszła w ślepą uliczkę i ślad się po niej urwał. Na jaw wychodzą także tajemnice funkcjonaruszki, które mogą zniszczyć życie nie tylko jej samej, ale także rodziny.

"To tylko kolejna zaginiona" to kryminał z niezwykle zagadkową sprawą zaginięcie młodej dziewczyny, który trzyma w napięciu. Dla Julii była to wyjątkowo trudne poszukiwanie, ale także osobiste. Osoba odpowiedzialna za zniknięcie Olivii, zna największy sekret Julii i może sprawić, że życie jej oraz najbliższych legnie w gruzach. Od niej samej tak naprawdę zależy jak potoczy się śledztwo i czy winny poniesie konsekwencje. Każdą decyzję jaką podejmie, musi porządnie przemyśleć, aby tylko ochronić swoją rodzinę. Julia jest policjantką od lat i ma świadomość co powinna zrobić w danej sytuacji, jednak w tym przypadku raczej każdy postąpiłby na jej miejscu w podobny sposób. Policjantka zmaga się z wieloma rozterkami, aczkolwiek widać, że praca jest dla niej także ważna i nie może się od tak poddać.

Autorka prowadzi fabułę w taki sposób, że co chwilę łapałam się za głowę, niedowierzając w to, co się dzieje. Dostajemy wiele zwrotów akcji, które ogromnie mnie zaskoczyły i dostarczyły wiele przeróżnych emocji. Zmieniły one dosłownie wszystko i sprawiły, że pojawiło się jeszcze więcej pytań.

Zakończenie jest mistrzostwem, nie ma szans, żebyście je przewidzieli, także daje do myślenia. Jedyne "ale" mam do narracji w której się co chwilę traciłam i utrudniała mi nieco czytanie.

🌃👣

Olivia, dwudziestodwuletnia kobieta, znika w dziwnych okolicznościach. Ślad po niej urywa się na nagraniu z monitoringu, na którym widać ją wchodzącą do ciemnego zaułka, który prowadzi donikąd.

Julia bada sprawę zaginięcia Olivii, ale podczas śledztwa na jaw wychodzą też jej własne sekrety. Pewne wydarzenie z przeszłości, które miało być już tylko mrocznym wspomnieniem, powraca do Julii, kładąc się cieniem na jej życiu rodzinnym.

🕵🏼‍♀️🚔

Historia wciągnęła mnie od samego początku. Uwielbiam thrillery z motywem osoby znikającej w tajemniczych okolicznościach.

Podobał mi się zabieg z wprowadzeniem punktu widzenia bohaterów pobocznych. Dzięki tym rozdziałom moja ciekawość rosła z każdą kolejną stroną, a gdy doszłam do zwrotu akcji naprawdę się zdziwiłam!

Podczas czytania dreszczyk emocji pojawiał się dość często, choć nie towarzyszył mi cały czas. Mimo to jestem pod wrażeniem tego, jak przemyślana jest ta książka. Widać, że autorka poważnie podeszła do tego, żeby stworzyć oryginalną fabułę.

Choć poprzednia powieść autorki - ,,Nie to miejsce, nie ten czas" - była według mnie lepsza i ciekawiej skonstruowana, ta również zapewniła mi bardzo dobrą rozrywkę.

🏡🧩

[współpraca reklamowa z @znakcrime]

„To tylko kolejna zaginiona” autorstwa Gillian McAllister to thriller, który zaskakuje złożoną fabułą i napięciem budowanym od pierwszy stron. Historia koncentruje się na zaginięciu dwudziestodwuletniej Olivii, która ostatni raz była widziana na nagraniach z monitoringu wchodząc do ślepej uliczki, z której nigdy nie wyszła. Rozpoczyna to śledztwo, które prowadzi charyzmatyczna policjantka Julia Day, która szybko odkrywa, że sprawa jest dużo bardziej skomplikowana niż początkowo sądziła.

Julia jest doświadczoną policjantką, ale ta sprawa staje się dla niej osobista, gdy odkrywa, że osoba odpowiedzialna za zaginięcie Olivii zna jej największą tajemnicę. Przed rokiem, jej córka poważnie zraniła złodzieja podczas napaści, a Julia, chcąc chronić swoje dziecko, anonimowo wezwała pomoc i tuszowała ślady zbrodni. Teraz, ktoś szantażuje Julię, zmuszając ją do zatuszowania sprawy zaginięcia Olivii i wrobienia niewinnego chłopaka w morderstwo.

Czy Julia da się zastraszyć i zatuszuje sprawę, by ochronić córkę? Czy wygra sprawiedliwość?

Fabuła rozwija się wielotorowo, ukazując perspektywy trzech głównych postaci: Julii, Lewisa - ojca Olivii, i Emmy - matki chłopaka, który ma zostać niesłusznie oskarżony. Lewis jest zdeterminowany, by odnaleźć swoją córkę za wszelką cenę, podczas gdy Emma, zmagając się z natrętnymi myślami, próbuje odkryć prawdę o synu.

W miarę postępu śledztwa, Julia staje przed coraz trudniejszymi wyborami. Musi balansować między odkryciem prawdy a ochroną swojego dziecka i reputacji. Coraz bardziej uwikłana w sieć kłamstw i oszustw, Julia odkrywa, że jej przeciwnik jest zawsze o krok przed nią. Atmosfera staje się coraz bardziej napięta, a Julia musi zdecydować, jak daleko jest w stanie się posunąć, by chronić swoich bliskich.

Książka jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji, które sprawiają, że nie możemy przewidzieć, co stanie się dalej. W miarę jak bohaterowie zmagają się z własnymi demonami, odkrywamy coraz więcej o ich motywacjach i tajemnicach, co intryguje i dodaje głębi fabule. Ich psychologiczne portrety są nakreślone z dużą precyzją, co dodaje realizmu i sprawia, że angażujemy się emocjonalnie w ich historię.

„To tylko kolejna zaginiona” to nie tylko kolejny thriller, ale również poruszająca opowieść o sile rodzicielskiej miłości, moralnych dylematach i konsekwencjach podejmowanych decyzji. Tematyka korupcji w policji, zaginięć młodych kobiet oraz skomplikowanych relacji rodzinnych jest tu przedstawiona w sposób przemyślany i wciągający. McAllister z mistrzostwem tworzy skomplikowaną sieć powiązań między bohaterami, prowadząc nas przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki i ukazując, jak daleko można się posunąć, by chronić tych, których się kocha. To lektura, która na pozostaje w pamięci, zmuszając nas do refleksji nad granicami ludzkiej moralności i siłą rodzinnych więzi. Polecam Wam go serdecznie 🔥.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @znakcrime (współpraca reklamowa) 🩷.

Zaginęła 22-letnia Olivia Johnson, która na nagraniach z monitoringu weszła w ślepą uliczkę i przepadła jak kamień w wodę.

Śledztwo prowadzi charyzmatyczna policjantka Julia Day, która szantażem zostaje zmuszona do trudnych wyborów , kłamstw i oszustw. Wkrótce Julia dowie się, że ten kogo ona ściga zna jej tajemnice. Jeśli będzie dalej węszyć straci ukochaną córkę, pracę i reputację.

Co ukrywa Julia? Dlaczego chroni córkę?

Co odkryje Julia?

Czy Julii grozi niebezpieczeństwo?

Wow! Ten thriller rozwala system. Jest taki dobry , że żałuję, że już go przeczytałam. Autorka dostarcza takich emocji jak na rollercoasterze. Bohaterowie powieści są wykreowani po mistrzowsku i potrafią zaskoczyć oraz namieszać czytelnikowi w głowie. Śledziłam losy Julii z ogromną ciekawością. Polubiłam tę charyzmatyczną policjantkę. Przewracałam kartkę za kartką, by dowiedzieć się, co Julia odkryje składając układankę zagadki kryminalnej. Momentami czułam się jakbym brała udział w dochodzeniu, a było bardzo ekscytująco i niebezpiecznie. Odczuwałam oddech tajemniczego mordercy na plecach. Bohaterowie kłamią i manipulują czytelnikiem więc nigdy nie wiadomo kiedy mówią prawdę i czego można spodziewać się z ich strony. Zaskakujące zwroty akcji dostarczyły mi niesamowitych emocji i adrenaliny , a odkrycie prawdy wbiło mnie w fotel i sprawiło, że byłam w totalnym szoku. Autorka porusza temat pracy w policji i udowadnia nam, że gdy policjant bierze udział w śledztwie totalnie przepada i traci życie towarzyskie , a czasami nawet rodzinę. W tej powieści mamy kilka przykładów na to, że dla rodziny i dzieci gotowi jesteśmy zrobić wszystko, by ich chronić. Autorka poruszyła też temat skorumpowanych policjantów, zaginięcia młodych kobiet, a także handlu tożsamościami.

Pamiętajcie rodzina jest najważniejsza. W rodzinie trzeba rozmawiać ze sobą. Natomiast uważajcie komu ufacie i uważacie za swoich przyjaciół.

Bawiłam się znakomicie czytając tę książkę. Napewno sięgnę po kolejne powieści Gillian McAllister.

Jestem zachwycona tym rewelacyjnym thrillerem!

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Julia to pani nadkomisarz i matka Genevieve. Kiedy je poznaję czuję, że mają wspólny sekret. I nie myliłam się. Kiedyś nastolatka w samoobronie rani sprawcę. Obie panie wzywają pogotowie, ale uciekają z miejsca zdarzenia. Po takich być może przeszłość upomni się o ten czyn.

Julia otrzymuje zgłoszenie zaginięcia 22-letniej Olivii. Ostatnie nagranie z monitoringu, pokazuje jak kobieta znika w zaułku. Ulica jest ślepą ulicą. Nie ma też tam żadnych schodów czy wind. Co się z nią stało?

Rok wcześniej zaginęła Sadie. Julia i jej koledzy zastanawiają się czy obie sprawy mają coś ze sobą wspólnego.

W trakcie przesłuchań najbliższych Oliwii na jaw wychodzą ich tajemnice. I to właśnie dzięki nim czuć niesamowite napięcie, które towarzyszy od samego początku. Już na początku książki dowiadujemy się, że Julia jest szantażowana. Ktoś wie o tym co zrobiła wara z córką. I jeśli odnajdzie Olivię, na jaw wyjdzie jej sekret. Co postanowi pani nadkomisarz?

Książkę nie czytało mi się szybko. Zwłaszcza na początku miałam problem z identyfikacją bohaterów. Miałam wrażenie, że wkradł się tutaj mały chaos w ich prezentacji. Później gdy już zrozumiałam kto jest kim, czytało mi się lepiej.

Autorka świetnie wykreowała tutaj główną bohaterkę, która jest dość złożoną postacią. Z jednej strony ma już bogate doświadczenie w policji i przykłada się do swojej pracy. Z drugiej strony jest matką, która będzie chronić swoje dziecko.

Tempo akcji jest dość dynamiczne, ale nie aż tak by co chwilę gubić się. Narracja prowadzona jest z perspektywy różnych bohaterów co bardzo lubię. Książka trzyma w napięciu od początku i z każdym kolejnym rozdziałem jest większe. Znajdziemy tutaj zaskakujące wzrosty akcji i zakończenie, którego nie domyślicie się tak szybko. Polecam!

Książka ma ciutkę mniejszy druk i jest ciaśniej osadzony. Pozycja należy do grubszych, gdyż autorka znana jest z tego, że wszystko bardzo dokładnie opisuje. Wiemy co tutaj kto robi, o czym myśli, gdzie zmierza i z kim rozmawia. W międzyczasie występują przemyślenia postaci, gdyż nie może sobie darować tego, że nie ma śladu zaginięcia nastolatki. Historia rozwija się dniami tuż po zaginięciu, gdzie służby policji starają się ustalić, co się z nią stało. My znamy szczegóły od strony Julii, która prowadzi tą sprawę. Oprócz śledztwa wiemy kto jej się podoba i jak reaguje na jego widok. Mamy tu wplecione urywki fascynacji, po czym przechodzimy do porządku dziennego. Julia opowiada nam, że wie iż jest za miękka do tej pracy, ale nic nie poradzi na to, że bardzo ją lubi. Kiedy zdradza nam jakieś szczegóły można wyczuć, że coś tam ukrywa, jakby chciała zdradzić swoją tajemnicę i najlepiej aby nikt nigdy o niej się nie dowiedział. Niestety wchodząc w kolejne tropy, które wciąż się urywają, zaczynamy zauważać, że sprawa zaginięcia będzie miała swoje drugie dno. I tutaj wkroczymy na jej prywatny teren, gdyż stanie między trudnym wyborem. Komuś bardzo będzie zależało, aby sprawy nie rozwiązywać, a jeśli to zrobi, to sekret, który cały czas czuliśmy, że jest, wyjdzie na jaw niszcząc wszystko, co ma.

Jeśli ktoś z was lubi bardzo dokładne książki, to ta pozycja mu się spodoba. Akcja idzie swoim rytmem, a my jesteśmy zbici z tropu przez ich myśli i gdybania. Po jej skończeniu widzę, że niektóre rzeczy były tu podpowiedziami, ale podczas czytania w ogóle ich ze sobą nie powiązałam, jakby nie były dla mnie istotne. Poznamy tu osoby, które będą mówiły jakby pomiędzy wierszami. Wpierw było to dla mnie dziwne, ale później to rozumiałam. Wydaje mi się, że choć jest napisana w dobrym i inteligentnym stylu, to jednak krążenie wokół tematu było czymś, co sprawiało, że musiałam przerwać, by pomyśleć i złączyć wszystkie fakty. To thriller dla koneserów zagadek i tropów bez końca, choć urwanych w decydujących momentach. Całkiem niezła:-)