Tiary z albanii

" To, że dziś jesteśmy w miejscu, w którym wcale nie chcemy być, nie oznacza, że jutro nie będziemy tam, gdzie naprawdę chcielibyśmy się znaleźć. Nie musimy tkwić w sytuacjach, które są dla nas złe."

Ambra wiedziona przeczuciem kupiła na aukcji w Nowym Jorku dwie tiary, które okazały się być królewskimi klejnotami. Jednak nie są kompletne. Brakuje im ważnego elementu. Ambra przy pomocy babci Svevy, narzeczonego i kuzyna rozpoczyna poszukiwania. Wszystko wskazuje na to, że brylanty mogą być w Albanii.

Jakie przygody czekają na Ambrę i jej towarzyszy? Czy uda im się odnaleźć brakujące elementy?

Kolejna podróż z historią w tle i muszę przyznać opowiedziana w taki sposób, że już sama zaczęłam się gubić co tu jest prawdą a co fikcją literacką. Jakby w taki sposób wyglądały w szkole lekcje historii to byłby to mój ulubiony przedmiot! Coś pięknego! Do tego podróż do Albanii - kraju o którym prawie nic nie wiem a i tak czułam się tak jakbym była tam razem z bohaterami. Piękne widoki, pyszne jedzenie (kolejne świetne przepisy na końcu książki) i zagadka związana z królewskimi klejnotami. Jestem pełna podziwu dla autorki przede wszystkim za Jej ogrom wiedzy i sposób w jaki potrafi ją przekazać.

To było coś innego a jednocześnie coś naprawdę bardzo ciekawego. Czytanie o przygodach Ambry sprawiło mi ogromną przyjemność.

Polecam ☺️

Na "Tiary z Albanii" drugi tom cyklu o Rzymskich Jubilerach przyszło nam czekać rok... ale gwarantuję, było warto!

Naprawdę jestem dumna, że jestem patronem tej historii.

Tym razem wraz z bohaterami wyruszymy tropem albańskiej biżuterii. Zaczynając od Nowego Jorku, gdzie główna bohaterka zostaje właścicielką niekompletnych tiar, poszukując zaginionych części biżuterii, poprzez Rzym, Wiedeń, Karyntię i Mesopotam trafiamy w końcu do stolicy Albanii- Tirany, przy okazji poznając spory fragment historii tego wielokulturowego i niezwykle barwnego kraju.

Weronika Umińska z wykształcenia jest archeologiem, interesuje się biżuterią i doskonale to widać na kartach obydwu powieści. Doskonale wie, o czym pisze, przy okazji opisując mnóstwo ciekawostek, których raczej nie znajdujemy w komercyjnych przewodnikach.

Zostałam zainteresowana trudną historią Albanii (szczególnie okresem panowania króla Zoga I) i z wielką ciekawością zaczęłam ją "studiować", polecam z całego serca poczytać tym człowieku.

Uwielbiam książki, w których przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a przedstawiona historia odnosi się do autentycznych miejsc i wydarzeń, u Weroniki Umińskiej to wszystko cudownie współgra. Książkę czyta się fenomenalnie, nie sposób się od niej oderwać. Autorka doskonale buduje napięcie, stopniowo zdradzając bieg fabuły. Akcja może nie goni na złamanie karku, ale wciąga i potrafi zaskoczyć w kulminacyjnym momencie.

Książka, objętościowo na pierwszy rzut oka może troszkę przestraszyć, ale jest to zasługa dość dużej czcionki.

Gwarantuję, że w momencie gdy zaczniecie czytać, magiczny klimat powieści tak Was oczaruje, że nim się zorientujecie, będziecie już kończyć.

A na końcu czeka mała pyszna niespodzianka. Autorka dzieli się z Czytelnikami przepisami na kilka dań, które pojawiły się w powieści.

Bardzo się cieszę, że mogłam objąć tę historię patronatem. W przygotowaniu jest kontynuacja, a ja już nie mogę się jej doczekać.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To przepiękna opowieść o życiu, pasji, spełnieniu marzeń i dążeniu do wyznaczonego celu.

Każdy z czytelników znajdzie w niej coś wyjątkowego, i dla każdego będzie to coś innego.

POLECAM...