The Henna Wars. Miłość pisana henną

🧡 Czytając tę młodzieżówkę czułam, że jestem na nią za stara🙈 Całość ma klimat takiego typowego/stereotypowego filmu młodzieżowego: jest najpopularniejsza dziewczyna w szkole wraz ze swoją bandą, szara myszka i TA nowa. Niektóre sceny przypominały mi 'Wredne dziewczyny'.

🧡 Poruszane są ważne tematy jak własna seksualność, rasizm czy homofobia, ale jest to zrobione bardzo po łebkach i grając na emocjach czytelnika. Wiadomo, że na tym polega tworzenie literatury, ale w przypadku 'The Henna Wars' jest to zbyt nachalnie. 'Tu masz współczuć Nishat, tam masz się wzruszyć, a jeszcze gdzie indziej podskakiwać z radości' - nie o to chodzi.

🧡 Spodziewałam się czegoś lepszego🤷🏻‍♀️ W końcu na okładce widnieje napis 'Jedna z najlepszych książek YA wszech czasów według magazynu TIME'. Dla mnie ta książka jest poniżej przeciętnej, niestety.

Bardzo przyjemna książka, poruszająca jednocześnie ważne i trudne tematy. Napisana łatwym, ale angażującym językiem, czyta się szybko i z zaciekawieniem. Ciekawie napisana główna bohaterka, która jako młoda muzułmańska dziewczyna, ma niełatwą codzienność, a dodatkowo właśnie odkrywa swoją heteroseksualną orientację, co rodzi konflikt w muzułmańskiej, tradycyjnej rodzinie. Pięknie i uroczo pokazana relacja głównej bohaterki z siostrą oraz rodząca się relacja miłosna Nishat z Flavią. Mam wrażenie, ze autorka trochę na skróty poszła w wątku pogodzenia się rodziców z orientacją córki, mogło to być bardziej rozbudowane i pokazane ciekawiej. Ale ogólnie bardzo pozytywna i inspirująca lektura, która może być w jakiś sposób wspierająca dla młodzieży i jej problemów.

“Niszat może być każdym, kim chce, ale nie sobą.”

“The Henna Wars. Miłość pisana henną” to książka z gatunku young adults. Historia porusza wiele trudnych tematów, między innymi rasizm, homofobię, zastraszanie oraz dyskryminację (o których czytelnik zostaje poinformowany na samym początku książki). Bohaterką książki jest Nisha, szesnastoletnia muzułmanka, która dokonuje coming outu. Rodzice nie podchodzą do tej informacji z radością, uważają to za sprzeczne z ich kulturą, coś wstydliwego, czym co przyniesie ich rodzinie hańbę. Jest jeszcze ona, Flavia - dziewczyna, która powróciła do jej życia.

Adiba Jaigrdar w swojej historii przedstawia nam dwie zupełnie inne dziewczyny. Jedna z nich, już dawno pogodziła się ze swoją orientacją, druga jeszcze się z tym mierzy. Zarówno Flavia jak i Nisha są dopiero na początku swojej drogi do poznania siebie. Ich relacja jest skomplikowana, obie rywalizują o główną nagrodę w konkursie, przez co ich stosunki, można określić jako te na linii hate - love.

Wątek konkursu wiąże się również w dużej mierze z wątkiem kulturalnym, a ten z kolei łączy się z henną i tatuażami. Autorka opowiedziała nam co nieco o ich znaczeniu poprzez przywiązanie głównej bohaterki do tradycji. I tutaj pojawia się kolejny istotny problem tej tematyki - zawłaszczenie kulturalne. Pada wiele mocnych słów, które już na zawsze pozostaną w mojej pamięci.

W dużej mierze ta historia jest słodko - gorzka, Nisha przeżywa wiele trudnych momentów, z którymi stara sobie radzić sama, choć zawsze obok niej pojawia się młodsza siostra, która służy pomocnym ramieniem. To właśnie ich relacja skradła całe moje serducho. Priti jest bardzo ciepłą osobą, która w moim odczuciu troszkę dopieściła tą historię. Bez niej ta książka nie miałaby tego klimatu.

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie, choć czasami niestety mnie nużyła. Na plus na pewno ciekawe postacie, nieszablonowe wątki i cała wizualizacja książki. Widać, że została dopieszczona w każdym najmniejszym szczególe. Ja polecam!

Podczas ślubu kuzynki Niszat decyduje, że powie rodzicom, że jest lesbijką. Nie chce, by w myślach planowali już jej wesele, bo to się nigdy nie odbędzie. Dla rodziców ta sytuacja jest trudna – boją się reakcji bliskich i znajomych, którzy mogą się od nich odwrócić, gdy cała rodzina wróci do Bangladeszu. Gdy Niszat w szkole spotyka dziewczynę z wesela, która wpadła jej w oko, jest zachwycona. Nie wie jednak, że Flavia stanie się dla niej konkurencją w konkursie biznesowym, w którym obie wezmą udział.

The Henna Wars. Miłość pisana henną Adiby Jaigirdar to powieść, w której narratorką jest pierwszoplanowa bohaterka, Niszat. To nastolatka pochodząca z Bangladeszu, która ceni swoją kulturę, ale pragnie być sobą, dlatego mówi rodzicom, że woli dziewczyny. Jest bardzo związana ze swoją siostrą, Priti. Nie ma zbyt wielkiego grona przyjaciół, a zadurzenie we Flavii sprawia, że zapomina o całym świecie.

Fabuła skupia się na konkursie biznesowym, który zorganizowano dla dziewczyn z roku przejściowego. Mają one założyć własne firmy, przygotować biznesplany, zacząć zarabiać. Niszat i Flavia wpadają na ten sam pomysł – będą tworzyć tatuaże z henny. Dla Niszat jest coś ważnego, część jej kultury, wspomnienie Bangladeszu. Od jakiegoś czasu trenuje tatuaże, chce być tak dobra, jak jej babcia. Natomiast Flavia pierwszy raz styka się z nimi podczas wesela kuzynki Niszat i podobają jej się. Ma artystyczny talent, który postanawia wykorzystać. Dla Niszat to niemal jak obraza – uważa, że Flavia nie rozumie znaczenia henny, jej wzory są może i ładne, ale nie mają związku z bengalską kulturą, tradycją. Zrobi wszystko, by pokazać konkurentce, że jest od niej lepsza.

Równie ważnym wątkiem w fabule jest wątek relacji między postaciami. Niszat wpada w oko Flavia, ale ta ma kuzynkę, która od dawna źle traktuje główną bohaterkę. Dziewczyny nie do końca wiedza, jak się zachować – wzajemnie się przyciągają i odpychają. Mają sobie za złe konkurencję i nieczyste zagrania, a jednoczenie gdy są same, iskrzy między nimi. Ciekawy jest też wątek wielokulturowości szkoły, do której chodzą uczennice. Mimo że nie są jedynymi dziewczynami, które nie pochodzą z Irlandii, mają inne korzenie, to rówieśniczki nie są tolerancyjne i otwarte. Pojawiają się plotki, rasizm i homofobia. Jest też kwestia coming outu bez zgody zainteresowanej osoby. Wszystko sprawia, że atmosfera jest gęsta i napięta, a dziewczyny, zamiast przyjacielskich relacji, mają ze sobą na pieńku. Nieczyste zagrania nie dotyczą jedynie konkursu, lecz też całkiem codziennych spraw.

Na uwagę zasługuje relacja Niszat i jej siostry. Priti jest dla starszej siostry ogromnym wsparciem. Spędzają razem czas, to do siebie pierwszych piszą w sprawie ratunku. Jednak jest to relacja nieco jednostronna – Niszat tak pochłaniają jej prywatne kwestie, że nie zauważa, co u jej siostry. Mimo wszystko zazdrościłam im tej relacji – czasem nieco złośliwej, ale w przyjacielski sposób, a przede wszystkim ogromnie wspierającej.

Powieść przeznaczona jest dla nastolatków. Nie jest naiwna i banalna, porusza ważne kwestie tożsamości płciowej i kulturowej. Przyznam, że czytało mi się ją z dużym zainteresowaniem. Odkrywałam całkiem nowe tematy związane z pochodzeniem z Bangladeszu. Podoba mi się, że nie jest to kolejny romans z wątkiem LGBTQ+, ma jeszcze inne tematy.

The Henna Wars polecam fanom młodzieżówek. Mnie urzekła ta historia, pochłonęłam ją w mgnieniu oka.