I Kissed Shara Wheeler

Jeśli chodzi o książki Casey McQuiston, to moje relacje z nimi są bardzo różne. “Red, White & Royal Blue” było okej, ale liczyłam na coś więcej. “One Last Stop” z kolei podobało mi się bardzo i wylądowało na mojej półce ulubieńców. Tym sposobem robi mi się tu ładna sinusoida, ponieważ “I Kissed Shara Wheeler” również nie zachwyciło mnie tak, jak tego chciałam…

Nie zrozumcie mnie źle - ta książka jest naprawdę okej. Jednak po tych wszystkich pozytywnych opiniach i przez fakt, że IKSW (razem z tą swoją piękną okładką) od ponad roku wyskakuje mi zewsząd, nawet z przysłowiowej lodówki, liczyłam na o wiele więcej niż “okej”.

Pomysł na fabułę był naprawdę genialny - nie liczyłam może na coś w stylu “The Inheritance Games”, ale miałam nadzieję na ciekawą młodzieżówkę z mnóstwem zagadek, nad którymi będę się głowić razem z bohaterami. Niestety, chociaż książka może i była całkiem ciekawa, to nie potrafiłam zaangażować się w rozwiązywanie zagadek Shary. Zabrakło mi dreszczyku emocji - bohaterowie praktycznie od razu wiedzieli, gdzie szukać kolejnych wskazówek, więc część zdobyli bez trudu, za to część znaleźli w bardzo przypadkowy sposób (to ten rodzaj przypadku, w który naprawdę trudno uwierzyć)... Z kolei sama Shara to bohaterka tak irytująca, toksyczna i nieznośna, że miałam ochotę ją pacnąć…

Całe szczęście, że chociaż Chloe, Rory'ego i Smitha polubiłam. Generalnie mam wrażenie, że IKSW to jedna z tych książek, w których wątki poboczne angażują czytelnika bardziej niż wątek główny. Z kolei problemy bohaterów są tak uroczo przyziemne, że wiele osób może się z nimi utożsamić: poszukiwanie własnej drogi, próby zadowolenia wszystkich wokół, niechciana przeprowadzka w obce miejsce oraz odkrywanie, czym jest prawdziwa przyjaźń oraz miłość. Dodajmy do tego bogatą i świetnie opisaną reprezentację LGBTQ+, ważne tematy i przyjemny humor - to wszystko sprawia, że ta książka powinna być młodzieżówką idealną.

Niestety, była po prostu okej.

„I Kissed Shara Wheeler” Casey McQuiston (tłum. Aga Zano) to jedna z tych młodzieżówek, które czytałam z poczuciem ogromnej satysfakcji. Miała w sobie to wszystko, czego w tego typu książkach szukam, ba - nawet trochę więcej niż wszystko.

Najnowsza książka McQuiston wciągnęła mnie już od pierwszych stron, dzięki wątkowi tajemniczego zniknięcia tytułowej Shary. (Czy przywiodło mi to na myśl trochę „Papierowe miasta” Johna Greena? Tak. Czy to źle? Nie.) Poszukiwania dziewczyn stają się małą obsesją Chloe Green, głównej bohaterki powieści i szkolnej rywalki Shary.

Podobnie jak inne książki tej osoby autorskiej, IKSW czyta się szalenie dobrze dzięki cudownym postaciom, którym nie sposób nie kibicować, śledząc ich losy na stronach powieści. Uwielbiam Chloe, uwielbiam Rory’ego i Smitha, uwielbiam bohaterów pobocznych, do samej Shary też zapalałam dość sporą sympatią.

W tej powieści ważnym aspektem jest queerowość, przedstawiona tym ciekawiej, że niejako w kontraście do małomiasteczkowej konserwatywnej społeczności i jej przekonań. Ogromnym plusem IKSW są także popkulturowe nawiązania i humor, a wszystko to sprawia, że przez tę książkę po prostu się płynie.

Mój wniosek po zakończeniu lektury jest następujący: gdybym jeszcze chodziła do liceum, chciałabym czytać książki takie jak ta.

Byłam niezwykle ciekawa tego tytułu, ponieważ uwielbiam świat, który wykreowała osoba autorska w “Red, White & Royal Blue”! Gorąco liczyłam na powtórkę wspaniałej i wzruszającej przygody z wyrazistymi bohaterami. Owszem, ten tytuł czytało mi się bardzo dobrze, ponieważ do samego sposobu narracji nie mam żadnych zastrzeżeń, jednak fabularnie od samego początku zaczęłam odczuwać zgrzyt.

🌙Tytułowa Shara Wheeler to jedna z najbardziej irytujących bohaterek, z którymi dane mi było zapoznać się na mojej czytelniczej drodze. Jej postępowanie i wodzenie za nos osób, które wskoczyłyby za nią w ogień, doprowadzało mnie do szewskiej pasji. Nie mogłam znieść jej postępowania, a motywacje jej czynów były dla mnie zupełnie niezrozumiałe.

🌙Inna rzecz ma się z pozostałymi bohaterami – byli ciekawi, chociaż niezbyt wyraziści, jednak polubiłam ich. Świetnie została również przedstawiona kwestia reprezentacji i jej problematyki na tle amerykańskich realiów. Ogromne brawa również za obsadzenie w rolach rodziców głównej bohaterki dwóch matek.

Niestety, postać Shary sukcesywnie zniszczyła mi ogląd na tę historię i utrudniła dostrzeżenie tego, co miała ona symbolizować - a jest to pewna walka z założeniami i schematami narzucanymi nam przez społeczeństwo.

🌙Czy warto zapoznać się z tym tytułem? Owszem, jeśli lubi się klimat powieści młodzieżowych autorstwa Greena i nieskomplikowanych rozwiązań fabularnych. Jednak ja jestem na nie. Ogromnie mi przykro, bo “Red, White & Royal Blue” to jedna z najlepszych książek jakie czytałam i kocham ją całym sercem. Tym bardziej ból i zawód spowodowany “I kissed...” jest odczuwalny.

Jednak Wam może się spodobać historia Shary! Najlepiej przekonać się na własnej skórze ✨

Wyobraźcie sobie, że jesteście w liceum, a do zakończenia ostatniej klasy zostało jakieś dwa miesiące. Osoba, z którą rywalizujecie o najlepsze wyniki nagle znika. Co więcej, wciąga was w swoje zaginięcie. Nic nie jest takie jak się wydaje. Próbujecie rozwikłać zagadkę, w którą zostaliście wplątani. Co z tego może wyniknąć?

"I kissed Shara Wheeler" to książka, której bohaterami są osoby reprezentujące środowisko queerowe. To książka o odkrywaniu siebie i życiu w konserwatywnym środowisku. To książka bardzo współczesna zarówno pod względem językowym jak i tematycznym.

"I kissed Shara Wheeler" to książka, co do której mam mieszane uczucia. Z jednej strony zaangażowałam się w główny wątek i w rozwikłanie zagadki. Podobało mi się zakończenie, ale było wiele fragmentów niewiele wnoszących do historii i momentami nudziłam się podczas lektury.

Jeśli macie ochotę na współczesną młodzieżówkę z klimatem szkoły, jeśli chcecie dowiedzieć się kto pocałował Sharę Wheeler i dlaczego było to tak ważne, że stało się tytułem powieści, to sięgajcie tę książkę!

Bardzo fajny pomysł na fabułę i zupełnie zaskakujący wątek. Mam tylko problem z zakwalifikowaniem tej powieści do gatunku romantycznego, ponieważ wątek miłosny nie jest tutaj wcale na pierwszym planie, a poza tym sam styl pisania zdecydowanie bardziej pasuje do określenia "literatura młodzieżowa". Myślę, że nastolatki będą zachwycone tą historią i przeczytają ją z łatwością, podczas gdy dla doświadczonych, dorosłych czytelniczek całość jest dość naiwna i zbyt prosta. Na pewno jest to jednak fajna opcja do poczytania w pociągu czy dla zabicia czasu.