Tajemnica położnej

W posiadłości Hamiltonów trwają właśnie ostatnie przygotowania do przyjęcia sylwestrowego. Planowane od miesięcy spotkanie przerywa wiadomość o zniknięciu małej córeczki właścicieli. Mimo usilnych starań władz i mieszkańców Alice nigdy nie zostaje odnaleziona. Jej matka nie może poradzić sobie z tą stratą. Przez lata winą za zniknięcie dziewczynki obarcza Bobby’ego Jamesa, który w Yew Tree Manor pełnił funkcję młodego pomocnika. Mieszkańcy zapominają o tragedii do momentu, gdy ponownie ginie kilkuletnia dziewczynka. Ze względu na długi odstęp czasu między obiema sprawami, można byłoby przyjąć, że jest to kwestia przypadku, gdyby nie fakt, że kolejną zaginioną, jest wnuczka Hamiltonów. Czy ktoś porwał córkę brata zaginionej przed laty Alice? Pracująca na miejscu architektka Willow James odkrywa kolejne skrywane w posiadłości tajemnice.

Gunnis zaprasza do historii prowadzonej w dwóch perspektywach czasowych. Uczestnicy wydarzeń sprzed lat są również powiązani z nową sprawą. Rozwiązanie zagadki, wydaje się dostępne na wyciągnięcie ręki. Autorka udowadnia jednak, że życie lubi zaskakiwać. Zagłębiając się w lekturze, poznajemy poplątane losy głównych bohaterów, niezdrowe relacje, w jakie się uwikłali, a przede wszystkim uczucie strachu towarzyszące im na co dzień. Idealna pozycja dla odkrywców rodzinnych tajemnic.

Książka zamiast kwiatka

Położna Tessa James od zawsze pomagała kobietom w potrzebie, wiedziała „jak ulżyć konającej z bólu matce, która jeszcze niedawno sama była dzieckiem. Albo kobiecie, która nie może urodzić, bo ma za wąski kanał rodny.” Niestety w latach 40-tych XX w. jej działalność na podobała się ani lekarzom, ani kościołowi. Jednak to po nią posłał doktor Jenkins, gdy poród Evelyn Hilton, żony mężczyzny, na którego ziemi stał dom, w którym mieszkała Tessa, nie poszedł po jego myśli. Niestety Tessa, nie wiedziała, że miała stać się kozłem ofiarnym, który poniesie konsekwencje niekompetencji Jenkinsa. Od tego momentu losy rodziny Tessy i Hiltonów będą się już przeplatać, wbrew woli obu rodzin, a dom, w którym mieszkała James, odegra wielką rolę w tragedii obu rodzin. Jaką tajemnicę skrywa dom położnej i jak wydarzenia z lat 40-tych wpłyną na te współczesne. Czy uda się zapobiec kolejnej tragedii?

„Tajemnica położnej” Emily Gunnis to opowieść rozgrywająca się w trzech przestrzeniach czasowych, w latach 40-tych i latach 60-tych XX w. oraz w 2017 roku i opowiada o trzech pokoleniach kobiet. Kobiet z różnych sfer społecznych i z różnym bagażem doświadczeń, jednak cechujących się wewnętrzną siłą, która pozwala im działać. Gunnis przeplata ze sobą historię Tessy James, położnej, jej córki Bellii i wnuka Alfiego, z historią Vanessy Hilton i jej zaginionej córki Alice, ze współczesną historią Helen Hilton i jej córki Sienny oraz Willow James, architektki i potomkini Tessy. Autorka splata losy rodziny James i Hilton, jednocześnie ujawniając te sploty stopniowo, tak, że dopiero końcowe rozdziały ujawniają obraz przepełniony nienawiścią, niezrozumieniem, fałszywymi oskarżeniami, chciwością, ale również matczyną miłością, troską o bliskich i opieką nad rodziną. Gunnis pokazuje, jak bardzo przeszłość wpływa na teraźniejszość oraz jak bardzo działają destrukcyjnie rodzinne waśnie i tajemnice.

Czytając, warto zwrócić uwagę na stosunek kościoła i wykształconych medyków nie tylko do położnych, ale do kobiet w ogóle. Wg. nich rodzące powinny rodzić w narzuconej pozycji, nie powinno się im podawać leków uśmierzających ból. Właśnie dlatego na pierwszej stronie powieści znalazło się motto "Nikt wierze katolickiej więcej nie szkodzi niźli położne". Bo jakże to tak podważać wolę Boga, przecież w Księdze Rodzaju czytamy „Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą”. A położne swoim działaniem sprzeciwiały się oczywistej woli Najwyższego.

„Tajemnica położnej” to bardzo dobra powieść obyczajowa, z wątkami rodzinnych tajemnic i waśni, która dzięki lekkiemu pióru autorki praktycznie czyta się sama.

"Tajemnica położnej" przenosi czytelnika do Yew Tree Manor, gdzie w 1969 roku znika bez śladu córeczka Hiltonów w czasie przyjęcia sylwestrowego. Oskarżony o porwanie zostaje młody pomocnik, który ostatni widział dziewczynkę, lecz nie zostaje ona odnaleziona. W czasach obecnych natomiast młoda architektka pracuje nad modernizacją Yew Tree Manor, lecz gdy znika kolejne dziecko, zaczyna badać przeszłość, aby odkryć sekrety rodziny i powiązania między tymi zdarzeniami...

Ta ksiązka to bardzo interesujący miks literatury pięknej, obyczaju i kryminału. Zagadka związana z tajemnicami poszczególnych członków rodziny jest misternie utkana, wielowarstwowa i bardzo sensownie przemyślana.

Poprzez trzy perspektywy czasowe - czasy przed zaginięciem Alice, rok jej zniknięcia i czasy współczesne - śledzimy kolejne pokolenia Hiltonów i Jamesów - rodzin w odwiecznej rywalizacji, niechęci i konflikcie, a jednocześnie nierozerwalnie związanych więzami krwi i skrywanych fragmentów większej układanki. Głęboko skrywane urazy, tragizm niezrozumianych postaci i silne emocje wyraźnie wybrzmiewają nad warstwą fabularną i świetnie dopełniają ją o udzielającą się uczuciowość.

Obserwowane zdarzenia są wciągające i do samego finału nie odsłaniają wszystkich kart, które trzymają w zanadrzu. Autorka nie pozwala zbyt łatwo domyślić się szczegółów swojej opowieści i nawet gdy już trafnie podejrzewałam pewne rozwiązania, to i tak do samego końca nie brakowało zaskoczeń i utrzymanego zainteresowania.

Świetne są oddane poszczególne realia historyczno-obyczajowe. Szczególnie sytuacja kobiet w dawniejszych latach, postrzeganie położnych, przedmiotowość i patriarchat są tu wysoce przejmujące i dające do myślenia.

Czytałam z dużą przyjemnością. Fabuła mnie wkręciła niczym dobry kryminał, a język i styl autorki zauroczył swą lekkością i urokiem. Serdecznie polecam :)

Autorka czterech, dość dobrze przyjętych przez czytelników powieści, tym razem ma nam do zaoferowania książkę z sekretem, której akcja rozgrywa się na trzech płaszczyznach czasowych 1945, 1969 i 2017.

Angielska posiadłość Yew Tree Manor przez lata „widziała” wiele i radości i dramatów, a także, jak to bywa w takich domach, skrywane skrzętnie tajemnice, które z założenia nie powinny ujrzeć światła dziennego.

Dwa domostwa w najbliższym sąsiedztwie, praktycznie na jednej działce: posiadłość Yew Tree Manor należąca do rodziny Hiltonów i plebania, w której mieszkają Jamesowie. Dwa zwaśnione rody. Jedna tajemnica, która to zapoczątkowała i jedna osoba, która mogła lata temu położyć kres tej waśni.

„Tajemnica położnej” to połączenie kilku gatunków literackich z czego najbardziej wybija się powieść obyczajowa i kryminał, momentami mamy symptomy thrillera psychologicznego. Zapewne znajdą się i takie osoby, które pokuszą się o stwierdzenie, że jest to saga rodzinna. One także będą miały trochę racji. Trzeba przyznać również, że Gunnis „uważyła” nam niezłą strawę. Powrzucała do niej tak wiele różności, że według mnie można by napisać z tego nie jedną, a kilka książek. Postaci występujących na kartach książki też jest całkiem sporo i to rozłożonych na trzech liniach czasowych – drzewo genealogiczne zamieszczone na jednej z pierwszych stron książki pomaga się nie zgubić.

Każda z tych płaszczyzn to inny dramat, który finalnie prowadzi do rozwikłania pojawiających się podczas lektury zagadek. Rok 1945 to niesłuszne oskarżenie i aresztowanie położnej, Tessy James. Rok 1969 podczas imprezy sylwestrowej znika córeczka państwa Hiltonów, Alice. A w 2017 Willow James podczas prac w posiadłości odkrywa jedną z tajemnic, zbyt długo skrywanej i zdaje sobie sprawę, że tylko szybkie działanie może zmienić losy kolejnego dziecka i zapobiec tragedii.

„Tajemnica położnej” to interesująca lektura, taka, którą czyta się z ciekawością i czeka na zakończenie z rosnącą niecierpliwością. Sekrety rodzinne, zdrady czy zadawnione obietnice nakręcają fabułę, a długotrwały spór, w którym ciągle jedna z rodzin wydaje się mieć przewagę nad drugą sprawiają, że prze się do przodu by dowiedzieć się więcej i sprawdzić czy własne założenia są coś warte.

Jeżeli lubicie książki z tajemnicami do odkrycia, interesującymi bohaterami, których niekoniecznie polubicie i niesprawiedliwością społeczną, to „Tajemnica położnej” będzie wymarzoną lekturą dla Was.

Ziemia Hamiltonów skrywa mroczne sekrety, w jej wilgotnych objęciach spoczywają dziesiątki szkieletów, o których rodzina wolałaby zapomnieć. Alice Hamilton która zaginęła w 1969 roku nigdy nie została odnaleziona, Tessa James, zginęła ponieważ zagrażała władzy i patriarchatowi, Alfie został ofiarą ludzkiego okrucieństwa… czy gdy po latach zaginie kolejna mała dziedziczka sprawiedliwość wreszcie zostanie im wymierzona?

Czy macie czasem tak, że czytacie coś sobie i przez całą książkę gryzie was, że tytuł tak naprawdę nie pasuje do opowieści? Ja miałam tak w przypadku Tajemnicy położnej. Od samego początku – bo już okładkę zdobi napis „Zaczęło się od sekretu, którego ujawnienie mogłoby zapobiec kolejnym tragediom. Wyzwolić wszystkich…” - i mniejsza z tym, że ja się totalnie nie zgadzam z tym założeniem, ale ta książka wcale nie kręci się wokół „tajemnicy położnej”. Zgodzę się, że en sekret ma wpływ na stosunki panujące między głównymi bohaterami, nie jest on jednak ani początkiem*, ani końcem ani nawet środkiem całej opowieści. Samej położonej poświęconych jest również dosłownie kilka stron, po to by jakoś zakotwiczyć jej rodzinę w opowieści i to tak naprawdę tyle.

Co do poziomu, sama książka nie była zła, ale jednak nie trafiła w mój gust, z przykrością przyznaję, że czytając ją nudziłam się jak mops. Szybko domyśliłam się kto jest „złoczyńcą” i „gdzie jest trup pogrzebany” więc wątek detektywistyczny zawiódł mnie ogromnie.

Całą książkę przesyca duszna atmosfera paskudnych sekretów, utrzymywanych przez bandę egoistycznych, chciwych głupców głęboko w przepastnych szafach swoich starych domostw i w innym wypadku to naprawdę mogłaby być zaleta, jednak w Tajemnicy położnej mocno utrudniało mi to czytanie.

Oczywiście nie wątpię, że znajdą się również fani tej książki, ponieważ sama przedstawiona historia jest bardzo ciekawa i patrząc na to jak wyglądał i jak wciąż wygląda świat – dość prawdopodobna. To do wykonania mam raczej uwagi, bo finalnie czułam się bardzo przytłoczona narracją. Autorka stosuje tu przeplataną historię wielu różnych bohaterów, pisaną z ich punktu widzenia w różnych okresach czasu, skaczemy więc od bohatera do bohatera od przeszłości do teraźniejszości a puszczone w ruch dawno temu koło cierpienia i dramatu toczy się dalej.

Dla mnie osobiście Tajemnica położnej to 5/10, akcja mnie nie porwała a tajemnica zawiodła, ale jeśli ktoś ma ochotę na obyczajówkę, która ociera się trochę o trudne sprawy a na horyzoncie majaczą trupy to podejrzewam, że będzie to strzał w dziesiątkę :D

*Początkiem opowieści, bo początkiem książki owszem jest. Ale cała historia rozgrywająca się na ziemi Hamiltonów ma swoje początki wcześniej, co zostaje nie raz w tekście wspomniane.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję [Adres usunięty]

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współracareklamowa