Ta druga

Rzadko kiedy zdarza mi się czytać literaturę obyczajową. Wolę po prostu inne gatunki literackie, ale od czasu do czasu i ja zrobię wyjątek. Karolina Wilczyńska to autorka, na którą po prostu zawsze warto postawić. Jej książki czyta się naprawdę przyjemnie, zawsze wnoszą one w życie czytelnika coś nowego. "Ta druga" to powieść, która zrobiła na mnie spore wrażenie. Jednak jeśli liczycie na to, że fabuła wciągnie Was od samego początku, to nie będziecie zachwyceni. Jest to bowiem pozycja, która wymaga cierpliwości. Akcja rozkręca się dość powoli, ale kiedy nabierze już tempa, to nie można się od niej oderwać.

Ta druga nie jest historią, która wciągnie od pierwszej strony, ale wytrwałych nagrodzi ogromną dawką emocji, refleksji nad tym, co w życiu ważne, nad powierzchownością w relacjach. W mojej głowie na pewno zostanie na dłużej.

Główna bohaterka, Lena, początkowo wzbudza współczucie, jednak mój stosunek do niej ulegał zmianie wraz z kolejnymi stronami książki. To irytująca, zapatrzona w siebie, egoistyczna kobieta, która opinie wydaje na podstawie swoich wyobrażeń, niedopowiedzeń. Niewiele więcej sympatii żywiłam do jej męża Tomasza, który wydawał się ślepy na uczucia swojej żony, bierny. Godna podziwu jest jego miłość do matki, jednak zabrakło odpowiedniego balansu. Mocno ewoluowały także moje uczucia względem teściowej, to ona finalnie skradła moje serce.

Losy rodziny poznajemy z punktu widzenia Leny. Autorka zastosowała liczne retrospekcje, co pozwoliło na stopniowe zrozumienie postawy bohaterów. Nie ma tutaj wartkiej akcji, jest za to dużo miejsca na przemyślenia głównej bohaterki. Miałam problem z czytaniem tej powieści, głównie przez zachowanie Leny. Bardzo się cieszę, że jednak wytrwałam do końca, bo to pozwoliło mi spojrzeć na całą historię z innej perspektywy. Przyznam, że zakończenie mocno mnie wzruszyło.

Relacje teściowa – synowa bywają bardzo skomplikowane. Szczególnie gdy zabraknie szczerej rozmowy, rośnie frustracja, poczucie niezrozumienia. Książka Karoliny Wilczyńskiej pokazuje do jakiej tragedii może doprowadzić brak otwartości w stosunku do drugiego człowieka, zwłaszcza tego bliskiego, ocenianie po pozorach. Autorka zwraca też uwagę, iż w życiu nie można mieć wszystkiego, trzeba ustawiać priorytety i nauczyć się odpuszczać. Pogoń za wieloma rzeczami na raz, może negatywnie odbić się nie tylko na relacjach z bliskimi, ale też na własnym zdrowiu.

Zdecydowanie polecam!

Relacja teściowa - synowa to ciekawy pomysł na książkę, nowe, świeże spojrzenia na łączące ich uczucia. Autorka podjeła się trudnego zadania, by odczarować tą więź, która często jest demonizowana.

"Ta druga" to powieść bardzo stateczna, skupiająca się na emocjach, na wewnętrznym rozwoju bohaterów. Akcja jest powolna, spokojna. Jeśli oczekujemy wydarzeń, pędzącej fabuły, to nie, tutaj tego nie będzie. Jednak nie można się zniechęcać. Autorka umiejętnie pokazuje uczucia w trudnej relacji, która jest taka tylko przez brak komunikacji. Początkowo kibicujemy jednej kobiecie, pozwalając zawładnąć sobą stereotypom, by potem znając więcej faktów zobaczyć, że świat nie jest zero-jedynkowy.

Ciężko mi ocenić tą powieść ze względu na ładunek emocjonalny jaki dostajemy dopiero pod koniec. Nużący początek jest jednak dominujący, dlatego trochę musiałam się zmuszać do czytania. Jednak całość jest napewno wartościowa i może wywołać refleksję.