Porywająca nowa książka Bartosza Sadulskiego, laureata Nagrody im. Kościelskich!
Pełna humoru, tajemnic i skandali historia w duchu powieści płaszcza i szpady.
W 1673 roku ze szpitala Salpetriere w Paryżu zostaje uprowadzonych 16 kobiet. Z polecenia króla Ludwika XIV mają dopłynąć okrętem „Dunkerquoise” na wyspę Bourbon, by wyjść za mąż za francuskich kolonistów. Zagadkowe tożsamości i często kontrowersyjne losy Francuzek sprawiają, że tak daleka podróż okazuje się dla nich szansą, a nie zagrożeniem.
Pod dowództwem despotycznego kapitana na statku płyną między innymi zdziwaczały misjonarz Jean, podejrzana heretyczka Beli, diaboliczny kot Lucjan czy nastoletnia Françoise Châtelain (która ponoć umarła w 1661 roku…). Podróżni w drodze do celu zatrzymają się w portach Teneryfy, Wysp Zielonego Przylądka i Madagaskaru. Czy jednak wszystkim uda się przetrwać tę daleką i niebezpieczną wyprawę?
Szesnaście na Bourbon to szkatułkowa historia oparta na prawdziwych wydarzeniach, przedstawiona tak barwnie, że ciężko rozróżnić, co jest prawdą, a co fikcją.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Szesnaście na Bourbon" Bartosza Sadulskiego?
"Szesnaście na Bourbon" to dynamiczna powieść przygodowa napisana w duchu klasycznej literatury płaszcza i szpady. Autor łączy historyczny realizm z dużą dawką humoru i atmosferą tajemnicy towarzyszącą morskiej wyprawie z 1673 roku. Czytelnik śledzi losy barwnych postaci, takich jak diaboliczny kot czy podejrzana heretyczka, co nadaje całości unikalny charakter. To lektura idealna dla osób szukających w literaturze pięknej wartkiej akcji oraz błyskotliwego, nagradzanego języka autora. Każdy rozdział przynosi nowe skandale i zagadki, które trzymają w napięciu do samego końca.
Czy fabuła książki opiera się na autentycznych wydarzeniach z XVII wieku?
Książka stanowi szkatułkową opowieść, która bazuje na rzeczywistej historii wysłania kobiet na wyspę Bourbon. Bartosz Sadulski precyzyjnie splata fakty historyczne z literacką fikcją, tworząc obraz XVII-wiecznych realiów kolonialnych pod rządami Ludwika XIV. Postacie takie jak Françoise Châtelain mają swoje pierwowzory w dokumentach z epoki, co dodaje opowieści głębi i autentyczności. Lektura pozwala zgłębić mniej znane aspekty francuskiej ekspansji terytorialnej w sposób angażujący i niezwykle barwny. Granica między prawdą a literacką kreacją jest tu celowo zatarta przez autora.
Dla kogo ta książka będzie odpowiednim wyborem pod kątem narracji?
Powieść jest doskonałym wyborem dla czytelników ceniących literaturę piękną z silnie zarysowanym tłem obyczajowym. Dzięki wysokiej jakości warsztatowi autora tekst zadowoli osoby poszukujące intelektualnej rozrywki oraz dopracowanej formy językowej. Historia skupia się na losach kobiet szukających nowej szansy w odległych koloniach, co czyni ją atrakcyjną dla fanów opowieści o silnych bohaterkach. Profesjonalny styl Bartosza Sadulskiego, laureata Nagrody im. Kościelskich, gwarantuje satysfakcję z odkrywania kolejnych warstw tej wielowątkowej intrygi. To pozycja obowiązkowa dla wielbicieli polskiej prozy współczesnej najwyższej próby.
Jaką strukturę narracyjną zastosował autor w tej historii o morskiej podróży?
Autor zastosował w tej powieści strukturę szkatułkową, w której poszczególne historie bohaterów przenikają się podczas rejsu. Akcja rozwija się wraz z kolejnymi przystankami statku "Dunkerquoise" w portach Teneryfy, Madagaskaru czy Wysp Zielonego Przylądka. Taki układ pozwala na stopniowe odkrywanie zagadkowych tożsamości szesnastu kobiet oraz towarzyszących im tajemniczych mężczyzn. Dzięki temu zabiegowi dynamika opowieści pozostaje wysoka, a czytelnik stale odkrywa nowe powiązania między postaciami. Szkatułkowa budowa sprawia, że każda opowiedziana historia stanowi ważny element większej układanki.
Komu ta powieść może nie przypaść do gustu ze względu na konstrukcję?
Książka nie spełni oczekiwań osób szukających wyłącznie suchego zapisu faktów historycznych lub prostego, liniowego kryminału. Ze względu na swoją złożoną budowę i częste mieszanie prawdy z fikcją wymaga ona od odbiorcy skupienia oraz akceptacji dla literackiej umowności. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla czytelników unikających w literaturze elementów skandalu czy kontrowersyjnych losów postaci. Specyficzny humor oraz obecność diabolicznych czy zdziwaczałych bohaterów nadają jej ton, który odbiega od tradycyjnych powieści historycznych. Wyraźne skupienie na tajemnicach tożsamości dominuje nad prostą relacją z przebiegu wyprawy morskiej.
